Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Wednesday, March 30, 2005

Psychologie in de Parlementaire Politiek

Hysterie en onderbuikgevoelens

steeds vaker wordt de psychologische pseudo-wetenschap gebruikt om fenomenen te verklaren en om tegenstanders tegen te werken en uit te schakelen. In het dagelijkse leven is dat al erg genoeg. Voorbeeld daarvan zijn het denken over "bindingsangst", "verwerkingsfase" etc. Nu dit soort gedachtes ook steeds meer in de politiek ingezet worden moeten we vrezen voor een vervreemding van het debat.

Groen-links fractievoorzitter Femke Halsema beschuldigd de regering van "hysterie" als het gaat om terrorismebestrijding. Een verwijt waar de regering zich niet gemakkelijk tegen kan verweren, omdat het een onbewijsbare gedachtegang is. Als ze heel hard terugschreeuwen, wordt de stelling bewezen en als ze het ontkennen kan Femke wijzen op het "verdringen" van de situatie. Zo is elek psychologisch redenering altijd te bewijzen.

Een ander fenomeen zijn de "onderbuikgevoelens" die voortdurend in het debat te voorschijn komen. Meestal worden onderbuikgevoelens met "rechts" en "demagogie" in verband gebracht. Er wordt vanuit gegaan, dat emotionele beïnvloedbare mensen, met name natuurlijk woonachtig in de oude stadswijken, door demagogen opgehitst kunnen worden en dan achter een leider aan kunnen lopen. En dat gaat natuurlijk helemaal fout. Associaties met Mussolini in de 20-er jaren worden gemaakt. Onderbuikgevoelens hebben iets met sexualiteit te maken en het suggereerd dat er een elite is in het land, die dat soort onderbewuste en sexueel getinte gevoelens kan onderdrukken, of nog erger, helemaal niet heeft. In feite is het denken in termen van onderbuikgevoelens een heel elitaire en arrogante houding, om de volgende redenen:
--het suggereert dat de problemen die aangesproken worden niet zo erg zijn (criminaliteit, woningnood, vervuiling)
--het wekt de indruk dat de linkse partijen de beste oplossingen hebben, maar de anderen hebben het nog niet zo goed begrepen.
--mensen die van "onderbuikgedachtes "beschuldigd worden kunnen zich er niet tegen verdedigen.

1 comment:

Noke Wan said...

Sterke argumentatie! En natuurlijk ook: stukje herkenning.