Disclaimer

De bijdragen aan het maatschappelijke debat, zoals op dit blog gepubliceerd, zijn bedoeld als ondersteuning van het recht op vrije meningsuiting. Mocht u desondanks in uw eer of goede naam aangetast worden, of nog erger dat u door deze teksten gekwetst wordt, lees dan eerst even de bijgaande disclaimer.

donderdag, juni 16, 2005

Verworpenen de Aarde

Verworpenen der aarde,
Noodzakelijke oorzaken voor geweld

door KeesjeMaduraatje

Bij de discussie over de oorzaken van terrorisme wordt vaak verwezen naar de grote frustratie en de onderdrukking waaraan de daders blootgesteld zijn voordat ze tot hun daad komen. Deze vernederingen zouden als vanzelf leiden tot tot gewelddadig verzet en dus terrorisme. Deze redenering werd wetenschappelijk onderbouwd door de psychiater Franz Fanon.

Een citaat uit het gebladerte: In werkelijkheid worden veel van onze psychische klachten veroorzaakt door de maatschappelijke omstandigheden waarin we leven. Mensen raken overspannen door het te hoge werktempo, door uitbuiting, door seksueel geweld, door een gevoel van zinloosheid en eenzaamheid veroorzaakt door de toenemende individualisering. Willen we onze problemen werkelijk aanpakken, dan zullen we het individuele psychologische niveau moeten overstijgen en samen vechten voor een betere wereld. De psychiater Franz Fanon ging op basis van zijn ervaringen in de Algerijnse vrijheidsstrijd zelfs zo ver om te zeggen dat we alleen onze geestelijke gezondheid terug kunnen winnen door het doden van onze onderdrukkers. Hoe dan ook, het is belangrijk met beide benen op de grond te blijven staan, in de modder desnoods. Solidariteit, kameraadschappelijkheid en strijdbaarheid zetten namelijk meer zoden aan de dijk dan een logischerwijs tot mislukken gedoemde poging het aardse te overstijgen.

De theorieën van Freud die oorspronkelijk bedoeld waren om psychische klachten zoals hysterie te genezen, worden door Franz Fanon gebruikt om geweld niet alleen goed te praten, maar zelfs als een natuurlijke uiting en verwerking van onderdrukte gevoelens te beschouwen.

Een interessante ontdekking deed ik in dit verband deze week, toen ik naar de Duitse TV keek en een interview zag met de zoon van Rudi Dutschke. Daarbij werden filmbeelden getoond van demonstraties uit de jaren '68, waarbij geroepen werd " Ho Ho Ho tschi min...... Bomb doch mal das Springerhaus". Springer is de uitgever van de Bild Zeitung. Ik ben er altijd vanuit gegaan dat de Rote Armee Fraction voort kwam uit een totale onderdrukking van de studentenprotesten in Duitsland en de aanslag op Rudi Dutschke. Nu ontdekte ik plotseling dat de aankondiging voor de bomaanslagen al veel vroeger gedaan was, nog voor de aanslag op Dutschke en de repressie.

Een andere theoreticus die al vroeg de "noodzaak" tot geweld beschreef, was de existentialist Jean-Paul Sartre. Citaat uit "het europese model": Jean-Paul Sartre noemde terrorisme ooit instemmend de atoombom van de machtelozen en schreef een apologie voor revolutionair geweld als voorwoord bij Frantz Fanon's Les Damnés de la Terre uit 1961, het boek dat de rol van de voormalige kolonieën als voorhoede in de wereldrevolutie expliciteerde.

Er zijn niet alleen strategische, morele en ethische redenen dit soort theoriën af te wijzen. Er zit ook een element van geestelijke verlaging en verspilling van intellectuele vermogens in. Immers worden geesteszieke en gewelddadige personen juist tot dat soort tot geweld neigende organisaties en bewegingen aan getrokken. Als er éénmaal een bepaalde sfeer van geheimhouding en militaire structuur is opgebouwd, kunnen de leden worden de leden van zo'club zelf onderdrukt en heeft de grootste schreeuwer gelijk. Voorbeelden zijn er genoeg. De goedwillende leden van de milieuorganisatie Milieu-offensief zijn de komende jaren in het defensief gedrongen en kunnen niet meer normaal functioneren door de moord die Volkert van der G. gepleegd heeft.
Leden van de RAF die wel een goed verhaal konden opschrijven of over iets nadenken, werden door de gewelddadige Andreas Baader overtroeft. De hele linkse buiten parlementaire beweging in Duitsland is tien jaar lang vleugellam geweest door de onzinnige acties van de RAF. Totdat de Groenen aan de macht kwamen en iemand tot Minister van Buitenlandse zaken kozen die zelf zeer nauw met terroristen in contact is geweest. Ik ben benoiuwd of Wijnand Duyvendak dat ooit ook nog eens kan bereiken in Nederland.

Geen opmerkingen: