Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Thursday, August 17, 2006

De Deen op zich

door Keesjemaduraatje
Ik heb dus met vrouw en twee zoons een reis door Scandinavië gemaakt en daarom kan ik gewoon zeggen dat ik het met eigen ogen gezien heb. Denemarken dus. Van te voren had ik al gelezen dat Denemarken een zeer streng immigranten beleid heeft en dat er veel mensen vanuit Malmö via de nieuwe brug elke dag naar enemarken reizen om te werken, aangezien hun nieuwe buitenlandse partner geen verblijfsvergunning krijgt. En dat daarom in Göteborg en Malmö wel allerlei multi-culturele misstanden heersen en dat Denemarken daarvan gevrijwaard blijft. Dus dat wilde ik met eigen ogen zien. En nu komt mijn eigen observatie.

We zijn heel Kopenhagen doorgereden, maar hebben geen enkele Burka  en slechts zeer weinig Hoofddoeken gespot. We staat er op alle gebouwen om de twee meter een bordje dat er absoluut geen fietsen en kinderwagens mogen staan.  De Deen op zich houdt van schone gevels. Geen Graffitti of leuzen te zien. Verder ook geen ongeregeldheden zoals bedelaars, hangjongeren of iets van dien aard gezien. In die zin is Kopenhagen zelfs saai te noemen. Wel allemaal welvarende en gelukkige mensen op de straten. De Deen is de gelukkigste Europeaan op zich.

Totdat we in Christiania kwamen. Daar is een vrijplaats van krakers, drugsverslaafden en drop-outs samen gekomen die in de gekraakte Kazerne Christiania een eigen wereldje hebben opgebouwd. We hebben deze krakerswereld uitgebreid bezocht en gefotografeerd. Dat was helemaal tegen het zere been van een fanatieke krakers, of dealer, of beide, die vond dat er niet gefotografeerd mocht worden. We werden uitgescholden en bedreigd. Je mag in Christiania wel gewoon staan pissen tegen een muur bij de plaatselijke cafetaria, en drugs dealen en gewoon alles op straat gooien, maar fotograferen daar houden ze niet van. De fietsenwerkplaats van Christiania was erg interessant en je kan er ook bakfietsen kopen. Als je ze hier koopt kosten ze 1500 Euro en daar kosten ze 1000 Euro. Dus als ik nog een keer ga kunnen jullie bij mij een bestelling opgeven. Er staan constant politieagenten naast Christiania, die elke tweede dag een inval doen en de plaatselike hasj- en andere handelaren oppakken.

Wat is mijn conclusie na het zien van dit "krakersparadijs"? Dat de Deense samenleving saai en burgerlijk is en dat alle sociale drop-outs van Kopenhagen in Christiania verzameld zijn. Ze zouden beter een paar sociale werkers daar neer kunnen zetten in plaats van politieagenten die helemaal niets oplossen. De rare allergie van de Deen op zich tegen Hash, Fietsen en Kinderwagens komt op ons vreemd over. Of ben ik nu weer te sociaal voelend?

Daarna kwamen we in Zweden en daar was helemaal geen mens te zien. Slechts 4 Miljoen mensen in een reuzegroot land. Je kan uren door de bossen rijden zonder een tegenligger te zien. Dus van Multi-Culturele drama was geen spoor te bekennen. In Göteborg, gesticht door Nederlanders, ook alleen maar gezelligheid. Er hingen constant twee helicopters in de lucht, wat qua herinnering aan de Kroning vrij irritant was. Maar dat kwam omdat er sportwedstrijden werden gehouden. Nee, wat betreft terrorisme- en Islamdreiging kunnen de Zweden nog niet aan Amsterdam Geuzenveld tippen. dat niet. Dan moet je wel, zoals de Denen een paar hele goeie Cartoon tekenaars in je land voorradig hebben.

1 comment:

AVe said...

Toch moet je dit ook eens lezen over Zweden:

http://hoeiboei.web-log.nl/hoeiboei/2006/07/het_zweedse_par.html#comments

En over Noorwegen het boek While Europa Slept van Bruce Bawer.

Dat is andere koek.