Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Wednesday, February 28, 2007

Nee, gescheiden

door Keesjemaduraatje
"Is dat niet dat meisje met de hoofddoek, die daar staat te roken, de hele tijd buiten bij Gebouw 52?" "Nee, dat is ze niet. Die rookt toch niet? "
"Wat gaan die nu doen in de sneeuw? Dat is toch niet waar? Gaan ze staan sneeuwballen gooien! De Indianen in de sneeuw. Die zien natuurlijk voor het eerst sneeuw."

We hebben een prachtig uitzicht vanaf de eerste verdieping. De ingangen van twee gebouwen worden nauwkeurig geobserveerd. Soms staan er mensen te roken en laatst, toen er sneeuw lag, gingen de Indiase bezoekers een partij sneeuwballen gooien.

De eerste keer dat ik het collegaatje met hoofddoek echt sprak, bij de koffieautomaat, vroeg ik haar of zij nou degene was die vroeger met hoofddoek liep. Ja dat was zij inderdaad. "Waarom draag je het niet meer? Ben je soms getrouwd?"  "Nee, gescheiden". Dus dat was wel weer interessant om te weten, dat een vrouw gaat scheiden en meteen haar hoofddoek aflegt. Daardoor kwam ik wel in gesprek met haar en ze vertelde dat steeds meer mensen in Nederland moslim werden en dat ze misschien ooit wel weer een hoofddoek zou gaan dragen, maar nu was ze er innerlijk nog niet aan toe. Dat zijn natuurlijk geen geruststellende mededelingen, maar ze bracht het op zo'n vriendelijk toon, dat ik mijn neiging om haar mede te delen, dat "Jezus ook voor haar aan het kruis is gestorven", maar voor me hield.
"Problem manager" was ze net geworden en ze had er erg veel zin in. Later hoorde ik, dat ze het net drie dagen heeft uitgehouden. Weggepest door een vrouwelijke "Proces manager" met een heel erg overdreven Iers accent.
Gisteren was ze er weer. Ik kwam door de ingang van het gebouw en daar stond ze, samen met de " Change Manager" van eenhoog links. "Wat ga je nu voor uitdaging aan?" vroeg ik haar. Ze legde haar hand op mijn arm en zei zwoel: "Dat ga ik je later allemaal vertellen, bij de koffieautomaat"    
 

No comments: