Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Monday, July 09, 2007

Waarom Terrorisme niet werkt

door Keesjemaduraatje
vandaag kwamen twee van mijn lievelingsthema's, namelijk IT-security en internationale veiligheid, plotseling in elkaars verlengde te liggen. Elke week krijg ik een overzicht over de belangrijkste veiligheidsonderwerpen in de ICT toegestuurd. Meestal gaat over hackers en spammers, maar vandaag ging het over de vraag waarom terrorisme niet werkt. Een onderzoeker, genaamd Max Abrahms , heeft  28 terroristische groeperingen die sinds 2001 actief zijn, onderzocht en uit het onderzoek blijkt dat slechts 7%  hun doelen hebben behaald, wat aangeeft dat terrorisme niet succesvol is.
Het gekozen doelwit speelt een grote rol bij het behalen van de doelstelling. Groepen die het vooral op burgers hebben voorzien, falen vaker in het behalen van hun doelstelling dan het geval is bij militaire doelen. Dat komt omdat de regeringen de doelen vaak verwisselen met de gevolgen van de aanslagen. Doordat er burgerdoden vallen, wordt de indruk gewekt dat het de terroristen alleen te doen is om de samenleving kapot te maken. Daardoor vervaagt het zicht op de doelstellingen van de terreurgroepen.

Je kan je dus afvragen waarom de terroristen dan nog steeds burgerdoelen kiezen in plaats van militaire doelen. De vraag of terrorisme wel een rationele grondslag heeft lijkt steeds meer gerechtvaardigd. De laatste tijd zijn er weliswaar studies verschenen waarin het tegendeel wordt beweerd, maar die hebben alleen de korte termijn effecten van een beperkt aantal gebieden bekeken. De terugtrekking van Israël uit Libanon, Gaza en delen van de West-Bank (Judea en Samaria) kan je wel als succes van de terreugroepen Hezbollah en Hamas waarderen, maar tegelijkertijd kan je zien dat er nu meer joodse kolonisten dan ooit in Judea en Samaria wonen. Het is dus maar hoe je het meet.

Voor het aanvallen van militaire doelen heb je veel betere logistiek en meer geld nodig. Het doden van burgers kan met relatief eenvoudige middelen.  Daarom zou je verwachten dat succesvolle terreurgroepen zich steeds meer op militaire doelen gaan richten. Vreemd genoeg is dat niet zo. Terreurgroepen gaan zich in de loop van de tijd steeds meer op het doden van burgers richten, ook al is het effect ervan niet groot. Al Qaida heeft eerst militaire successen geboekt bij het verslaan van de Russen in Afghanistan. Daarna gingen ze pas burgerdoelen aanvallen. Ook Hamas is zich steeds meer gaan richten op het doden van burgers en is ook steeds minder succesvol geworden, tot aan het volledige isolement waarin ze zich nu bevindt. Er worden dus wel tactische successen geboekt, maar de politieke doelen worden zelden gerealiseerd. Alleen terreurgroepen die beperkte doelen nastreven, zoals de onafhankelijkheid van een provincie, boeken soms successen, maar alleen als er geen burgerdoelen zijn aangevallen.

Miscommunicatie door Al Qaida
In de vroege verklaringen van Osma bin Laden wordt gesproken over verzet tegen de aanwezigheid van de VS in islamitische landen. Zelden spreekt hij zich tegen de Amerikaanse manier van leven of de Westerse cultuur uit.  Toch heeft George Bush en met hem de media in de Verenigde Staten steeds de nadruk gelegd op het "willen vernietigen van onze samenleving". De echte boodschap van Al Qaida is dus nooit echt aangekomen bij het Amerikaanse publiek. Amerika is zich na 11 September juist meer gaan bemoeien met het Midden-Oosten en heeft de corrupte regimes van Pakistan en Saoudie-Arabië zelfs meer nodig dan ooit.

Land for Peace
De gewelddadige strategie van de Palestijnse terreurbewegingen tijdens de Intifada heeft de Israëlische publieke opinie steeds verder beïnvloed en een meerderheid van de Israëlis is er nu van overtuigd, dat het de Palestijnen uiteindelijk erom te doen is Israël te vernietigen. In die zin is de gewelddadige tactiek van Hamas en de Islamitische Jihad contraproductief geweest. Aanvankelijk waren de Israëlis bereid stukken land terug te geven, maar die bereidheid is naarmate de Intifada voortschreed steeds kleiner geworden. De indruk ontstaat dat de terreurgroepen niet vechten om beperkte doelen te bereiken, maar meer omdat ze denken dat hun middelen goed zijn.   De terreur is een doel op zich geworden. 

Falende strategie

Het terrorisme faalt het meest omdat en doordat er burgerdoelen worden aangevallen. De gevolgen van het terrorisme (dode burgers en civiele schade) worden consequent verward met de doelstelling. Daardoor komt de boodschap niet over. Regeringen denken dat de terroristen de gehele samenleving willen vernietigen en zijn helemaal niet meer bereid tot consessies.
Onderzoeken in islamitische landen laten zien dat sinds 2005 de populariteit van gewelddadige terreurgroepen aan het dalen is. Moslims zien het niet meer zo zitten dat de "vreedzame islam" met zulke mensonterende middelen moet worden verdedigd. Waarschijnlijk moeten Anja Haatzaaier Meulenbelt, Harry van Bommel en Geert Mak zich binnenkort voor de tweede keer gaan verontschuldigen tegenover het Nederlandse volk en de slachtoffers van de terreur. Eerst omdat ze de communistische terreur hebben goedgepraat en nu weer het begrip tonen voor de zelfmoordterroristen van Hamas. Je vraagt je wel eens af: "Waar hebben we het aan verdiend?"

No comments: