Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Thursday, November 27, 2008

Anja weet het beter

Door Keesjemaduraatje
Vandaag weer een heel leuk stukje op de website van Anja Meulenbelt:

"Dit is bijvoorbeeld wat ik zie: dat je op de rechtse sites nauwelijks ooit ‘reaguurders’ vindt van links. Mij zul je daar ook niet aantreffen, want ik heb er geen zin in om tussen die bagger te gaan zitten en ik heb er geen enkele fiducie in dat het enige zin heeft om te proberen tot enige uitwisseling te komen. Het gaat op die rechtse sites namelijk nooit om de inhoud, negen op de tien reacties bestaat uit schieten op de boodschapper, en in de paar reacties die nog inhoud hebben is die inhoud gewoon weer het afdraaien van de vaste zeven meningen. Het is er vooral dodelijk saai. Het enige dat hier en daar de motor nog draaiende houdt is het afmaken van een vijand, de pet hate van de maand, dat mag Vogelaar zijn, of Cohen, of een moslim, of wie nodig een goede beurt moet hebben. Maar mijn indruk is dat de luitjes een hele kleine spanningsboog hebben en zich snel vervelen. Vooral met elkaar "

(...)

"Links is geloof ik niet erg geïnteresseerd in wat er op de rechtse sites te vinden is. Ik hoor er zelden iemand over. Ik maak om de zoveel tijd een ommetje en heb het dan weer voor een hele tijd gehad, maar die desinteresse is niet symmetrisch. Die rechtse jongens en meisjes zijn namelijk wel erg geinteresseerd in wat er aan de linkerkant gebeurt. Als ik, na van mijn verbijstering bekomen te zijn, daar niet paal en perk aan had gesteld, zou mijn weblog geheel volgekakt zijn door de lui die aan hun eigen weblogjes en sites niet genoeg hebben - de mini-imperialisten. Het is namelijk veel leuker om op mijn weblog te komen kakken dan in hun eigen zandbak met poep te gooien. Zonder vijand is er niks meer aan, en toen ik mij op het web begaf was ik een tijdje een boeiend nieuw object om je tegen af te zetten. En als ik ze er van af knikkerde konden ze daar weer over schetteren: censuur! Stalinist! Landverrader! Maar ook dat verveelde na een tijdje."

Mijn reactie op deze stellingen is de volgende: Het is de vraag of het mogelijk is door middel van discussie nader tot elkaar te komen. Soms staan de denkbeelden zo ver uit elkaar, dat het bijna onmogelijk is. Ik heb zowel positieve als heel negatieve ervaringen met het plaatsen van reacties op linkse websites. Op www.devrije.nl werd ik meteen uitgescholden en werd mijn naam bekend gemaakt. Maar mijn bijdrages worden niet gecensureerd. Dat dan weer niet. Op www.ravagedigitaal.org kan ik altijd gewoon reageren en wordt ik niet uitgescholden. Een van de oprichters van de Internationale Socialisten, Peter Storm, gaat op zijn website regelmatig met mij in discussie. Het komt zelfs voor dat ik extreem-linkse mensen opzoek en in discussie ga, zoals bij de jongens van www.eurodusnie.nl in Leiden. Dus dat valt allemaal nogal mee. Volgens mij ligt het aan Anja zelf, die helemaal niet wil discussieren met mensen die een andere mening hebben. 

4 comments:

Paardestaart said...

Hihihihihi...Hoe wéet die Heulebelt dat in 's hemelsnaam?
'Mij zul je daar niet aantreffen' - en dan volgen er allerlei stellige uitspraken over de signatuur van 'reaguurders' en de amusementswaarde van de discussies..!?
Nou moe!
Heeft Frau Anja daar soms haar mannetjes voor?
Gedienstige getrouwen die in opdracht verkennend bloglezen voor Anjama als ze tenminste de kern-paradigmata achter mekaar kunnen opdreunen?

Ze heeft overigens wel een beetje gelijk - discussie is zó overrated!
Het heeft geen enkele zin om te trachten absolute tegenvoeters te overtuigen - je moet op zijn minst een common ground hebben om met iemand te kunnen praten
Polemiseren kan wel natuurlijk; proberen de tegenpartij zo kunstig mogelijk achteruit door een heg trekken. Maar dat doe je om ànderen te overtuigen, de mensen die nog geen positie bepaald hebben..
En bij het nut daarvan kun je óok nog je vraagtekens zetten: wat moet je nou met mensen die geen mening hebben, als het om belangrijke zaken gaat? Wat heb je aan van die shapeshiftende lobbesen die menen 'dat overal wel wat voor te zeggen is'?

Rudi said...

"Volgens mij ligt het aan Anja zelf, die helemaal niet wil discussieren met mensen die een andere mening hebben." Dat is absoluut juist en hebben we ook in Gent gezien. Het is zelfs zo erg met Meulenbelt geseteld dat ze meppen uitdeelt aan gehandicapte dames die alleen maar al vragen durven stellen die haar storen. Zeer "democratisch" gevoel krijgt men als men haar hoort.

Robbert said...

"Volgens mij ligt het aan Anja zelf, die helemaal niet wil discussieren met mensen die een andere mening hebben."

Yep dat is het, je discussieert als linksmensch niet met een rechtseling, want dan zou hun domme bagger-mening alleen maar legitimeren. Rechtsen moet je criminaliseren en vervolgen, niet mee praten. Dat is ook waarom Anja altijd verzucht dat het in de jaren 90 zoveel beter was, toen je alleen maar racist hoefde te roepen en het was weer stil.

Paardestaart said...

Nou Kees, ik vermoed dat het een beetje afhangt van de setting. Als je in het openbaar met een gestaald kadrist de degens kruist dan is er geen doorkomen aan, want dan staat er geen individu tegenover een gelijkwaardige gesprekspartner, maar een rabatnik, een strijder voor de Cause staat tegenover een vijand. Als je namelijk een linksmens tegenspreekt ben je niet gewoon eventueel abuis, dan ben je een moreel verachtelijk sujet, een verrader, een egoïst of een onderkruiper.
In een gesprek vis a vis, met een biertje samen aan tafel is er soms nog wel een speld tussen te krijgen, maar mensen die zich omringen met gelovigen kunnen het zich gewoon niet permitteren om ècht van gedachten te veranderen. Dan moeten ze bereid zijn om hun hele leven op z'n kop te zetten, en dat zijn er niet zoveel

Anjama's blog is een mengeling van propaganda, de geldingsdrang van een oud-activist en alfavrouwtjes-ijdelheid. De enige reden waarom je er aandacht aan zou moeten besteden is dat ze zich nu niet meer roert als tweede-golfsfeminist - een hoedanigheid waarin ze niet zoveel kwaad kon - maar als strijder voor de palestijnen..en dat is heel wat schadelijker

Mensen die tot tranen geroerd zijn door ‘het leed van de palestijnen’ zijn òf moslims of gewone jodenhaters - de rest couldn't care less, die weet niets en die zegt niets, dus luide stemmen die alsmaar roepen dat Israel de palestijnen verdrukt en mishandelt veroorzaken een hoop deining en heisa
'Waar er twee vechten hebben er twee schuld’ denken de toegestroomde omstanders, en 'ach - d'r valt voor allebéi wel wat te zeggen', schudden het hoofd en gaan over tot de orde van de dag.
Maar de lui die graag de zandkastelen van hun voorgangers willen inbressen, bij voorkeur als heroisch stijder tegen een Groot Onrecht met hun beschermelingen ‘de palestijnen’- die natuurlijk gewoon hun wereldwijde jihad aan het uitvechten zijn - maken zoveel misbaar en veroorzaken zoveel ellende dat de openbare opinie, net als ouders die gek worden van het gekrijs in een conflict degeen aanpakken die uberhaupt aanspreekbaar is: “jij bent de sterkste en de grootste, wees jij nou maar de wijste”

Ouwe oproerkraaiers als Anjatollah Leugenvel, die al een generatie lang gewend zijn de winds of change in de rug te voelen merken dat het tij verandert en de teugels dreigen uit hun handen te glippen, en ze vieren hun machteloze woede bot op de eeuwige zondebok, onder luid gejuich van die ongerijmde helden van de linkse intellectueel; dat derde-wereldslachtoffer pur sang: de lijdende palestijn