Disclaimer

De bijdragen aan het maatschappelijke debat, zoals op dit blog gepubliceerd, zijn bedoeld als ondersteuning van het recht op vrije meningsuiting. Mocht u desondanks in uw eer of goede naam aangetast worden, of nog erger dat u door deze teksten gekwetst wordt, lees dan eerst even de bijgaande disclaimer.

Wednesday, April 15, 2009

Feministische Moslima's slaan terug

Door Keesjemaduraatje
Nou krijgt Anja het echt te kwaad. Feministische Moslima's gaan kritiek leveren op het Paarse-Tuinbroek-Feminisme. Op de website "WijBlijvenHier.nl" legt Somaya Akachar uit wat volgens haar het hedendaagse feminisme inhoudt en wat haar kritiek op de eerste en tweede golf feminisme is. 

Akachar_thumb Een citaat: "Het oude feminisme keerde zich niet alleen tegen mannelijkheid, maar wees basale vormen van vrouwelijkheid af. Dat mannen en vrouwen van nature verschillend zijn, behoeft een betoog dat de aanvankelijke lengte van deze column niet toelaat. Mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig aan elkaar, maar niet hetzelfde. Het feminisme van de jaren zestig heeft een enigszins verwarrend ideaalbeeld achtergelaten waar hedendaagse vrouwen weinig raad mee weten. Het vrouwelijk kompas is verstoord geraakt door de drang naar eenzelvigheid in gedrag en handelingen met het mannelijke geslacht. Dat feminisme, in mijn ogen feMINIMAlisme, ging op die manier voorbij aan de oorspronkelijke principes van deze beweging. Het fungeerde zelfs als voedingsbodem voor onderdrukking van vrouwen die enerzijds gelijkheid nastreefden, maar anderzijds afscheid weigerden te nemen van, -voor hen-, vrouwelijke kenmerken als huiselijkheid, of volgzaamheid."

Met andere woorden: De feministen uit de jaren 60 hebben zo hun best gedaan dezelfde rechten als mannen te krijgen, dat ze vergeten zijn dat ze vrouwen zijn. Vooral dat laatste woord "volgzaamheid" is natuurlijk een term die in Nederland nooit meer zou zijn genoemd als er niet een nieuwe generatie goed opgeleide moslima's aan het woord zouden zijn gekomen.  Nog een mooie zin die we langzaam op onze tong laten smelten: "Het vrouwelijk kompas is verstoord geraakt door de drang naar eenzelvigheid in gedrag en handelingen met het mannelijke geslacht."

Het betekent concreet, dat een modern moslimmeisje niet aan vier verwachtingen tegelijkertijd kan voldoen. Die vier verwachtingspatronen zijn:

1) Het wereldbeeld van de ouders. Namelijk snel trouwen en kinderen krijgen.
2) De "moderne westerse vrouw" met kenmerken als zelfbewustzijn, goede opleiding, assertiviteit.
3) Het feministische ideaal, van onafhankelijkheid van de man en een eigen leven op een eigen appartement, zonder kinderen.
4) De regels van de fundamentalistische islam, met de eis tot gehoorzaamheid, volgzaamheid en deugden

Verwachtingspatroon 1) en 4) verschillen van elkaar in die zin, dat de nieuwe oprukkende islam steeds meer de oorspronkelijke islamitische regels naar voren probeert te halen, terwijl de ouders nog een dorpse Marokkaanse achtergrond hebben.

Deze vier verwachtingspatronen voor moslimmeisjes zijn heel moeilijk met elkaar te combineren.Eigenlijk moet er altijd minstens één wegvallen wil je een beetje normaal door het leven kunnen gaan. In dit geval kiest Somaya Akachar er dus voor om ideaal 3) op te geven ten gunste van ideaal 4). Ze wil de regels van de fundamentalistische islam volgen en tegelijkertijd meedoen in de moderne westerse samenleving. Die strijd en die keuze zal volgens mij de komende tijd nog veel stof doen opwaaien. 

Anja Meulenbelt, een vertegenwoordigster van het Tuinbroekenfeminisme, is die door de kritiek duidelijk in verlegenheid gebracht. Ze wil wel met de meisjes in discussie. Ze schrijft (in de comments) :

"(...)Ik ben geen moslim, maar ik werk al 15 jaar in Gaza, en mijn man is Palestijn en moslim, dus ik ben ook niet zo’n Nederlandse feministe die denkt dat alle moslims hun vrouw slaan en onderdrukken, want helaas heb je die ook. Ik heb veel geleerd van vrouwen die feministe en moslima zijn. Ik denk dat je in de koran meer gelijkheid tussen vrouwen en mannen kunt vinden als in de bijbel, en ik zeg dat als christen.

Ik denk wel dat ook moslimvrouwen problemen kunnen hebben met moslimmannen, die niet geleerd hebben dat islam respect betekent, en wederkerigheid, en dat je voor elkaar een mantel bent. Ik denk dus dat het probleem vaak niet is te veel islam maar te weinig islam. Maar ik moet ook zeggen dat ik daarmee in Nederland nogal een uitzondering ben, al heb ik gelukkig ook feministische vriendinnen die ook veel hebben bijgeleerd van de ervaringen van mensen die uit andere culturen komen.."


Door dit citaat laat ze zien dat ze helemaal niet heeft begrepen in welk dilemma Somaya zich bevindt. En het laat ook zien dat de zich emanciperende moslimvrouw niets heeft aan de zogenaamde ondersteuning vanuit de SP hoek. Want die steun van Anja is geen echte steun, maar een strijd tegen de Westerse Waarden over de hoofden van de zich van een onderdrukkend juk losschuddende nieuwe generatie.

3 comments:

Hein Maassen said...

Beste Keesje Maduraatje,

Een interessante analyse van de spagaat, waarin de: "moderne" jonge Moslima van allochtone afkomst zich in Nederland bevindt. Het is ook een verklaring van het feit waarom bovengemiddeld veel jonge, goedopgeleide moslima's in de WAO terechtkwamen: zij konden niet langer jongleren met al die conflicterende eisen en wensen. Dit gaat je beter af dan het interpreteren van statistieken.
Een aanvulling op je punt 1: het gaat niet alleen om snel trouwen en kinderen krijgen, maar ook om het trouwen met een door de ouders geselecteerde man. Dit was tot een aantal jaren gelden vrijwel altijd een familielid uit het dorp van herkomst van de ouders, uitgekozen om hem een ticket naar Europa te geven. Eenmaal in Nederland zou hij hun dochter kunnen disciplineren of gedisciplineerd houden. Het werd niet altijd noodzakelijk geacht dat het meisje van hem hield. Veel slechte huwelijken waren en zijn het resultaat.
Ach ja, mensen als Anja Meulenbelt en Harry van Bommel... Ik beschouw ze niet als dom maar als naief en impulsief, geneigd om 100% ergens voor of tegen te zijn en dan de kritische zin te verliezen. Niet toevallig zijn ze beiden boegbeelden van de SP: Jan Marijnissen heeft immers ook in het begin van de jaren tachtig een 100% volte-face gedaan.
Ik vraag me overigens af: hoe komt Somaya Akachar (net als Mohammed Enait trouwens) toch aan dat afgrijselijke jaren-zeventig Sociale Academie-taaltje vol taal- en stijlfouten? Bestaat er ergens een parallelle wereld, waar dit taalgebruik nog steeds normaal is?

Essie said...

Sinds wanneer is Anja Meulenbelt een christen?

De ophef in Pakistan laat weer eens heel erg goed zien waar het om gaat: de islamitische benadering van de vrouw is dienstbaarheid, met name seksuele dienstbaarheid. De werkelijke issue is al dan niet erkennen dat vrouwen recht hebben op lichamelijke integriteit en onschendbaarheid, iets wat Anja Meulenbelt indertijd in haar onverbiddelijke bestseller toch nog wel propageerde als ik het me goed herinner. Het afdwingen van seksuele dienstbaarheid, desnoods met geweld, is wat ik in mijn persoonlijke omgeving ook meerdere malen heb meegemaakt als breekpunt in interculturele huwelijken, met mannen die toch echt heel verlicht en westers overkwamen (maar zodra er kinderen kwamen toch weer de weg naar de moskee zochten - zou er een verband zijn?)

Het protest van de vrouwen is zo dapper en duidelijk, en ook duidelijk is daar heel even voor heel de wereld hoe verschrikkelijk onder deze door Mohammed ingestelde wetten geleden wordt. Maar in de discussies over moslima's wordt juist dit punt, zo essentieel als het gaat om vrouwenrechten en de erkenning van gelijkWAARDIGheid, gemeden als de pest. Het is het echte hete hangijzer waar de rest uit volgt.

Natasha said...

Het irritantste is natuurlijk dat Anja Meulenbelt weer beter weet wat de Koran en de islamitische leer inhoudt dan de meerderheid van de moslims zelf. Die domme mannen die hun vrouw onderdrukken die niet goed geleerd hebben wat de islam betekent, in tegenstelling tot Anja.

Wat het dilemma van de moslima's betreft, vrouwen hebben altijd in allerlei spagaten en ongerijmdheden tussen ambities, gevoelens, tradities, enz. enz. gezeten. Voelen westerse, 'geemancipeerde' vrouwen soms niet de druk van én echtgenote/partner/minnares te zijn (deugdzaam en trouw, maar niet te saai!), moeder (nog altijd is het in nederland afkeurenswaardig om niet je kind met het kopje thee te ontvangen om kwart over drie maar hoe rijm je dat met....) perfecte werkneemster (denk aan het glazen plafond, slimme meid, toekomst voorbereid, dus domme meid, afhankelijk enz), en dan nog... enz. enz. enz.

Maar voor mannen geldt ook dat ze vaak nogal wat jongleerballetjes in de lucht moeten houden, en ze in keurslijven geduwd worden die ze niet geheel passen.

Zoiets heet tja, het leven.