Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Thursday, April 23, 2009

Trauma en Herstel

Door Keesjemaduraatje
Ik kreeg van mijn nichtje een boek over huiselijk geweld cadeau. (Trauma en Herstel, De gevolgen van geweld- van mishandeling thuis tot politiek geweld, Judith Lewis Herman) Je begrijpt natuurlijk wel dat de verwijzing naar politiek geweld interessant vindt. De trauma's die mishandelde vrouwen en kinderen oplopen door huiselijk geweld, vind ik natuurlijk ook belangrijk, maar de connectie met politiek geweld heeft me nog een beetje meer wakker geschud.

Wwvrankrijk3Wat lees ik op bladzijde 20: " Om zich aan de verantwoordelijkheid voor zijn misdrijven te onttrekken doet de dader alles wat in zijn vermogen lgt om het vergeten te bevorderen. Geheimhouding en zwijgen zijn daarbij zijn eerste verdedigingslinie. Als het hem niet lukt om het misdrijf geheim te houden. probeert de dader de geloofwaardigheid van zijn slachtoffer aan te tasten. (...) komt hij aanzeten met een indrukwekkende reeks argumenten, die varieren van de meest botte ontkenningen to de meest geraffineerde en fraaie en rationalisaties. Elke wreedheid wordt steevast gevolgd door dezelfde voorspelbare verontschuldigingen: het is nooit gebeurd, het slachtoffer liegt, het slachtoffer overdrijft, het slachtoffer heeft het aan zichzelf te danken, en trouwens, het is tijd om om het verleden te laten rusten en vooruit te kijken."

Daarna volgt nog een stukje over de status van het slachtoffer in de samenleving. De wreedheden tegenover vrouwen en kinderen, die minder status en macht hebben, worden niet meegenomen in het collectieve bewustzijn.

Zie hieronder over de relatie met de zaak Yoghurt in Vrankrijk:

Alle hierboven genoemde mechanismen zijn gebruikt na de mishandeling van kraker Yoghurt bij het kraakcafe Vrankrijk, om de slachtoffers het zwijgen op te leggen.

- Eerst zwijgen en geheimhouding
- Dan na drie maanden wordt er wel iets naar buiten gebracht maar er wordt steeds verwezen naar het feit dat het slachtoffer een "junk" is.
- Dan komen er geruchten over Harmjan die een drugsdealer zou zijn.
-Daarna pas de officiele verklaringen Vrankrijk waarin duidelijk gesteld wordt dat de slachtoffers met vechten begonnen zijn ( het slachtoffer heeft het aan zichzelf te danken)
- Intussen worden op het internet door een vriendin van een van de bewoners  rondgestrooid dat de namen die Yoghurt noemt niet kunnen kloppen ( het slachtoffer liegt). Een vn hen zat namelijk te MSN-en en kan dus nooit een mishandeling hebben begaan.
-Daarna komen de verhalen over dat de slachtoffers er een slaatje uit willen slaan.
- Uiteindelijk komen op de officiele Aktielijst de oproepen, dat de rijen weer gesloten moeten worden en dat we naar de toekomst moeten kijken.

Nog iets over de sociale status van kraker Yoghurt in de Amsterdamse kraakbeweging. De jaren van vrijwillige arbeid, door middel van lassen, bardienst en andere vrijwillige activiteiten, nog tot twee weken voor de mishandeling, worden weggeduwd. Dat is allemaal opeens vergeten. Dat Yoghurt zich al die jaren voor de kraakbeweging heeft ingezet, speelt voor de getuigen die wegkijken geen rol meer. Waarom niet?
In het boek wordt een verklaring gegeven. Dat wat niet mag zijn, wordt uit de herinnering geduwd.
De getuigen solidariseren zich met de sterkere partij: de daders, de macho's, de machtige barploeg en hun vrienden.

Welke sociale status hebben de daders?
De naam zegt het eigenlijk al: Jeroen Macho. Aanvoerder van de AFA, antifascistische actiegroep, de knokploeg die gemaskerd en gewapend optreedt tegen politieke tegenstanders. Wiethandelaar. Werkgever als het om klussen gaat.

De getuigen hebben er alle redenen voor om te zwijgen. Niet alleen lopen ze dan kans om uit het kraakcafe gezet te worden en daarmee hun kennissenkring kwijt te zijn. Ook economisch redenen spelen een rol. Klusjes worden door deze daders georganiseerd. Maar het belangrijkste is het psychologische aspect. De daders zijn de sterksten en niemand wil zich met de slachtoffers, de verliezers identificeren.

1 comment:

Tarak said...

Krijg je ook met criminologie, mensen houden niet van slachtoffers. Dat is het meest vervelende aspect van vervelende zaken die je overkomen.

Geeft ook aan - om de lijn wat verder door te trekken hoe de overheid met rotallochtonen en islamitisch terrorisme om moet gaan en dat is niet het tonen van zwakheid zoals zij nu structureel doet.