Disclaimer

De bijdragen aan het maatschappelijke debat, zoals op dit blog gepubliceerd, zijn bedoeld als ondersteuning van het recht op vrije meningsuiting. Mocht u desondanks in uw eer of goede naam aangetast worden, of nog erger dat u door deze teksten gekwetst wordt, lees dan eerst even de bijgaande disclaimer.

maandag, juli 19, 2010

Ronnie en Desi in goud

Behalve cocaïnehandel en geweld, is goud een bindend element tussen de levens van Ronnie Brunswijk en Desi Bouterse. Zowel Desi Bouterse als Ronnie Brunswijk hebben met wisselend succes geprobeerd controle over de natuurlijke goudaders in de Surinaamse jungle te krijgen.

Een Canadees zilver- en goudmijn bedrijf kreeg begin jaren '90 een claim van de Surinaamse regering. Een luxe villa werd ter beschikking gesteld. Er werd een nieuwe milieuvriendelijke methode  gebruikt om de junglegrond te wassen en het goud er uit te halen. Na enkele weken werken kwamen gewapende jungle-commando's het werk verstoren. Ze trokken zich niets aan van de claim die het Canadese bedrijf had gekocht. Ronnie Brunswijk kwam hoogst persoonlijk er op toezien dat het goud uit enkele grote kuilen in de jungle werd gewonnen. 

Gewapende_commandos De Canadese firma had een Nederlandssprekende ingenieur in dienst genomen om met Ronnie en de regeringsfunctionarissen te kunnen praten. Deze ingenieur is een familielid van mij. Drie jaar geleden kwam hij naar Nederland en heeft mij het verhaal over de goudwinning in de jungle verteld.

Mijn oom heeft al zijn spaargeld en zijn pensioensgeld in dit Surinaamse goudproject gestoken. Aanvankelijk leefde hij samen met zijn Philipijnse vrouw in luxe in de villa in de jungle. Deze villa heeft vroeger bij het bauxietbedrijf behoord. Na het optreden van Ronnie Brunswijk werden al zijn communicatieve vaardigheden ingezet om het project toch nog te redden. Hij sprak met Ronnie persoonlijk om het goudwinningsproject te redden.

Hoewel Desi Bouterse in die tijd niet aan de macht was, moest mijn oom toch bij hem langs om zijn goudzaakjes te regelen. Desi ontving mijn oom ergens aan de rand van Paramaribo in een huis. Toen het gesprek afgelopen was liepen ze samen naar de auto van Desi. De lijfwacht was intussen in slaap gevallen. Desi gaf een enorme klap op het dak van de auto en de lijwacht schrok enorm en vloog met zijn hoofd tegen het dak.

De dreiging met geweld en de ondoorzichtige corruptie deed het goudmijnproject geen goed. De Surinaamse regering bleek niet over voldoende macht te bezitten om het project in de jungle te beschermen. Als er mensen naar het project in de jungle toe wilden komen, ging dat alleen met bewapende mensen op een boot op de Marowijne. Op deze manier was het haast onmogelijk het goud naar Paramaribo te transporteren, zonder geld af te dragen aan de bendes van Ronnie en Desi.

Uiteindelijk bleek al het geld van het bedrijf op te zijn. Mijn oom was zijn pensioensgeld kwijt. Daarna verhuisde hij naar de Philipijnen. Als enige blanke in een arme wijk was hij daar niet veilig. Hij liep met een revolver op zak. Uiteindelijk is hij naar Vancouver verhuisd en leeft daar nu een zeer bescheiden leven onder aan de armoedegrens.  

Geen opmerkingen: