Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Friday, August 31, 2012

Mijn leven met de SP


Ik heb in 1977 voor de eerste keer SP gestemd. De partij haalde toen met 24.420 stemmen (0,2 %) geen zetel in het parlement. Remi Poppe, de eerste lijsttrekker voor de SP, wist de partij wel voor het eerst op de politieke kaart te zetten. Hoewel mijn moeder (PSP) en mijn vader (ARP) toen niet begrepen waarom ik opeens een kleine maöistische partij uit het zuiden van het land mijn stem gaf, had het toch een goede reden.

In 1975 was ik met mijn toenmalige vriendin in Nijmegen en zag daar hoe de SP in de buurten politiek bedreef door kleine artsenpraktijken en milieugroepen op te richten. Daarna ben ik twee jaar lang de partij blijven volgen en las hun krant, de Tribune. De SP is steeds heel dicht bij het volk gebleven en is direct voor de belangen van laagopgeleiden opgekomen. Ook nu nog is de aangang van de SP het grootst onder zorgpersoneel, schoonmakers en buschauffeurs. Ik vind nu nog steeds de SP de meest overtuigende linkse partij.

De PvdA is eerst een doctorandussenpartij, daarna een allochtonenpartij en daarna een helemaal-niks-partij geworden. De belangen van de werkende bevolking kan de PvdA al lang niet meer vertegenwoordigen. De Groenlinks is met haar standpunten over ontslagrecht, hypotheekrenteaftrek en Europa een elitaire rechtse partij geworden en als ik rechts wil stemmen, dan doe ik het liever helemaal meteen goed.

De tweede keer dat ik met de SP in aanraking kwam, was toen ze in 1983 de brochure "Kapitaal en Arbeid" uitbracht, waarin de partij een wig slaat tussen de Nederlandse Arbeider en de Buitenlandse Arbeider. Intussen was ik lid van een anarchistische groep in Amsterdam geworden en we moesten met lede ogen aanzien hoe de oude slechtgehumeurde anarchist Anton Constandse het volgende citaat in deze brochure ter berde bracht:

"Men moet zich eens indenken, welke ghetto's er zullen ontstaan van verouderde, en voor ons gevaarlijke, immigranten, als we niet alleen hun gruwelijke slachtgewoonten aanvaarden, maar ook hun diskriminatie van vrouwen, hun patriarchaal-autoritaire aanmatiging, hun onderwerping van kinderen, hun stamveten. Waarom van nieuwkomers aanvaarden, wat we zelf in gewoonten en wetten hebben opgeruimd?"

Geert Wilders had het niet beter kunnen verwoorden en het spreekt vanzelf dat we ons enthousiast van deze tekst distancieerden. Niet wetende dat de brochure een voorbode was, van wat ons in Nederland nog te wachten stond.

Dan een hele tijd niks. Burgerlijk geworden. Naar Duitsland verhuisd. Kinderen gekregen. Getrouwd (in die volgorde, dat dan weer wel). Bedrijfscursussen georganiseerd. Project Manager. Je moet toch wat. Terug naar Nederland.

Ik weet niet meer precies wat er gebeurd is in mijn leven, maar op een gegeven moment loop ik in in de beruchte wijk Woensel-West te Eindhoven richting stembureau en weet ik helemaal niet meer wat ik moet stemmen.  Pim Fortuyn is net vermoord en op dezelfde dag van deze verkiezingen, we schrijven 2002, zal ik voor de eerste keer in mijn leven een huis kopen. Het is geheel logisch en in de lijn der verwachtingen dat ik in het stemhokje besluit VVD te stemmen. De verrechtsing heeft toegeslagen.

Het is dan ook tragisch dat ik de opkomst en aan de macht komen van de SP nu vanaf de zijlijn met verbijstering en met lede ogen moet aanschouwen. Was ik niet één van de eerste 24.420 stemmers en was het niet heel leuk geweest als ik de gehele reis van af het begin tot het einde had mogen meemaken? Het is mij niet gegeven.

2 comments:

DIXI said...

Het was ook Mozes niet vergund.

vanhetgoor said...

Het is opmerkelijk hoe de SP het traktaat "Gastarbeid en Kapitaal" verdonkeremaand heeft. Het is nergens meer te vinden. Destijds heeft Anton Constandse het goed gezien, de bewoording was ook juist gekozen, compact en tot de kern samengebracht. Op een of andere vreemde manier heeft men dit vaker bij de SP! Soms ziet men de werkelijkheid correct en dan wordt er plotseling met een vreemd licht geschenen op zaken. Ergens is dat natuurlijk een teken dat men de zaken nog niet compleet overdacht heeft. Dat men het niet meer begrijpt, of nog niet klaar is. De gedachten moeten nog groeien, ontwikkelen, uitkristalliseren.

Destijds in 1983 zag Anton Constandse het goed. Die ghetto's zijn gevaarlijk. En met de komst van de buitenlanders ('gastarbeiders') zijn veel zaken opnieuw Nederland binnen gehaald. Aftandse denkbeelden die wij door onze beschaving en ontwikkeling reeds lang achter ons hadden gelaten. Gruwelijke slachtgewoonten, discriminatie en patriarchaal-autoritaire aanmatiging. Hoe is het mogelijk dat Anton Constandse dit maar dan 30 jaar geleden al exact heeft kunnen beschrijven?

Ik vraag mij twee dingen af. Hoe komt het dat dit inzicht nu plotseling verdwenen is? En op welke partij zou Anton Constandse in 2012 hebben gestemd.

Om de eerste vraag te beantwoorden zou men de beleidsstukken en de notulen moeten nalezen van de vergaderingen. Dan is het toch niet duidelijk wat de gedachtengang is geweest, de drijfveren zijn vaak verborgen emoties. Neem bijvoorbeeld de Britse BBC die tegenwoordig een vreemde koers vaart met betrekking tot mensen met een beschavingsprobleem. Was de BBC vroeger een toonbeeld van hoogstaande cultuur en moraal. Tegenwoordig is het alsof men zich over deze zaken moet verontschuldigen. De norm is anders komen te liggen. Bij de BBC is het duidelijk een kwestie van geld. Er worden per jaar miljarden doorgedraaid. TV is ontzettend kostbaar, dit alles moet gefinancierd worden. De Church of England nooit een adverteerder is geweest op de BBC, maar Emirates wel! Het is daarom niet zo vreemd dat men kiest voor het geld. Wat de SP heeft doen bewegen om oude stukken ontoegankelijk te maken weet ik niet. Het is niet te doorgronden. Nu in 2012 is het nog steeds zoals in 1983: gevaarlijke ghetto's, onmenselijke schofterige en onhygiënische slacht, domheid en slechtheid verpakt in rituelen. De emancipatie is vijftig tot honderd jaar teruggezet. De moraal zelfs vierhonderd jaar! Wat is in 's-hemelsnaam de reden voor de SP om de gruwelijke werkelijkheid niet langer te willen zien. Bij de BBC is het geld. Dat kan het bij de SP niet zijn. De Sultan van Oman of Brunei geeft geen miljoenen aan de SP om stommetje te gaan spelen. Wat is de reden voor de SP om de klassenstrijd te verloochenen? De emancipatie ongedaan te maken en terug te gaan naar het bijgeloof en onrecht als norm te accepteren? De SP heeft heel wat uit te leggen!