Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Sunday, July 28, 2013

De retoriek van Dries van Agt

"Het internationaal recht moet gehandhaafd worden". Met deze slogan rechtvaardigen Dries van Agt en andere vertegenwoordigers van de anti-Israël-actiegroepen hun boycotpogingen van Israëlische producten. Op basis van deze slogan is er tenminste nog een gesprek mogelijk. Welk internationaal recht? Door wie wordt dat internationale recht vastgelegd? Moeten andere, volgens het internationale recht gemaakte afspraken dan ook gehandhaafd worden? Houdt de Arabische kant zich ook aan het internationale recht? Het zijn vragen die gesteld kunnen worden en die een eventuele oplossing van het conflict dichterbij kunnen brengen.

Zodra echter, vrienden van Israël zich tegen een boycot uitspreken, gaan alle remmen los. Dries van Agt maakt gebruik van een retoriek die tot voor kort alleen in extreem-linkse en communistische kringen gebruikelijk was. In een artikel op de VARA-website JOOP valt Dries van Agt de persoon, en niet de boodschap aan.

Gekakel
Het begint al met de titel: "Kritiek op boycottende supermarkten is onwaarachtig gekakel". Hij neemt de boodschap en de boodschapper al meteen niet serieus. Je mag dus, in de denkwereld van Dries van Agt, niet tegen een boycot van Israël zijn. Er valt met hem niet over te praten en het wordt "gekakel" genoemd.

Usual SuspectsVervolgens valt Dries van Agt de boodschapper aan en noemt de mensen die kritiek op de boycot hebben: "Usual suspects". Met andere woorden: Die mensen zijn altijd al voor Israël, maakt niet uit wat er gebeurd en die hoeven daarom al niet serieus genomen te worden.

Een belangrijk argument tegen de boycot is, dat er tussen landen een onderscheid wordt gemaakt. Op de wereld zijn vele omstreden grenzen en niet geheel tot een staat toegeordende gebieden, zoals West-Sahara, Tibet, Koerdistan, Kashmir etc etc. Toch wordt alleen Israël vanwege vermeende bezetting van Judea en Samaria geboycot. Of tenminste zijn er pogingen daartoe. Van Agt noemt dit "het bekende riedeltje". Hij doet niet eens een poging deze discriminatoire behandeling van Israël uit te leggen.

Lobby voor nederzettingen
Dries van Agt verwijt ons: "In wezen lobbyen zij voor de nederzettingen, al zullen ze dat bij hoog en laag ontkennen." Zinnen met het woord lobby er in, komen altijd zeer suggestief over.Als de schrijver nog even doorgaat, gaat het over Israëlische lobby en dan gaat het al gauw over Joodse lobby. Met andere woorden, de schrijver bedoelt daarmee te zeggen dat de media en de politiek beïnvloed worden. Daarna wordt ook nog eens gezegd, dat de "lobby" leugenachtig is, wat het wordt "bij hoog en laag ontkend". Dries van Agt gebruikt zoals gewoonlijk geen citaten, dus we weten niet eens wie er nu iets bij hoog en laag ontkend heeft. De Joden waarschijnlijk.

Wie zich een beetje beweegt in de pro-Israël-beweging, weet dat er een veelheid van argumenten en partijen actief is, die geenszins een eensluidende mening verkondigen. Er zijn genoeg mensen die de nederzettingen eigenlijk ook niet zo'n goed idee vinden. Aan de andere kant van het spectrum bevinden zich mensen die zelfs het woord "nederzetting" al een verkeerd woord vinden. Waarom zouden er in Judea en Samaria geen Joden mogen wonen? Die hebben daar vóór 1948 toch ook gewoond? Maar al deze mensen zijn wel tegen een boycot, omdat ze verdomd goed weten waar boycots toe leiden. Helaas maken de BDS-boycot groepen ook helemaal geen onderscheid tussen Israëlische producten of producten uit Joodse dorpen in Judea of Samaria. Het JMNA-bestuurslid Mohammed Rabbae heeft toch duidelijk opgeroepen álle producten van Israël te boycotten.  Ook de fractieleider van Groenlinks in de Tweede Kamer Bram van Ojik laat zijn bedoelingen duidelijk merken en roept op alle producten uit Israël te boycotten.

In onze persoonlijke gesprekken met Dries van Agt blijkt duidelijk, dat hij hele periodes uit de geschiedenis van Israël vergeet of bewust weglaat. Hij laat in zijn toespraken stelselmatig weg, dat Yasser Arafat zich aan geen enkele afspraak uit de Oslo-accoorden heeft gehouden. Dries van Agt moemde Yasser Arafat desgevraagd "een boef", maar hij citeert wel geregeld zijn ideologie.  Dat er volgens Dries van Agt in het JOOP-artikel zo weinig Arabieren in nederzettingen werken heeft natuurlijk een reden. Door de vele aanslagen is er geen vertrouwen meer. Daarom is het veiliger, maar niet goedkoper, buitenlandse werknemers uit Sri-Lanka en andere Aziatische landen in te zetten.

De miljarden aan Europese steun aan de Palestijnse Autoriteit heeft er natuurlijk niet toe geleid, dat er bedrijven opgericht zijn of dat er werkgelegenheid is geschapen. Mochten de Joodse nederzettingen ooit opgeheven worden, dan zal dat nog steeds niet betekenen dat de Arabieren in het gebied plotseling een bloeiende economie hebben. De corruptie van de Palestijnse Autoriteit is het grootste obstakel voor vrede.

Helemaal op het einde van het artikel komt de aap uit de mouw. "Het zou werkelijk desastreus zijn indien meer vrijblijvende onderhandelingen onder Amerikaanse leiding plaatsvinden, die Israëls kolonistenregering alle ruimte bieden om de twee-statenoplossing te torpederen." Hier blijkt de werkelijke gezindheid van Dries van Agt. Hij is anti-Amerikaans en anti-Israëlisch. Daarom wantrouwt hij vredesbesprekingen. Het is zelfs de vraag of Dries van Agt een Tweestatenoplossing eigenlijk wel ondersteunt. In één van zijn toespraken heeft hij in ieder geval te kennen gegeven, dat hij een Palestijnse staat nauwelijk levensvatbaar acht. Daar heeft hij natuurlijk gelijk in, maar dat mag er volgens mij niet toe leiden dat de Israëlische staat wordt tegengewerkt.






5 comments:

Van Kaas said...

Dat alleen Israël vanwege vermeende bezetting van Judea en Samaria wordt geboycot is inderdaad gekakel.

Het gaat in het geval van de supermarkten om producten uit Israëlische nederzettingen die op gekraakt land staan. Veel consumenten maken zich er liever niet medeplichtig aan. Een label met juiste herkomst zodat consumenten kunnen kiezen is dan de uitkomst, en is overigens verplicht volgens de Warenwet.

Dat is ook belangrijk voor zaken uit West-Sahara, zoals tomaten en vis. Er is een visserijovereenkomst tussen de EU en Marokko opgeblazen vanwege dit onderwerp. (Helaas proberen ze die nu weer te vernieuwen.) Maar dat Israël zich niet zonder commentaar mag misdragen zoals Marokko klopt dus niet.

De twee werken overigens steeds nauwer samen.

Almar said...

Iraël veroverde het gebied van de Middenlandse Zee tot de Jordaan op Jordanië nadat Israël door Jordanië was aangevallen. Het land is dus rechtmatig van Israël. Van "Palestijnen" was toen nog geen sprake. Er woonden wel Arabieren die zich later "Palestijn" gingen noemen. Alle boycotplannen zijn dus onrechtvaardig. Jordanië en Israël hebben vrede en Jordanië maakt geen aanspraak meer op het gebied.

Jan said...

Dries van Agt samen op de foto met de voorzitter van het Palestina Komitee
Landkamp, die in 2008 in een interview met het reformatorische dagblad
openlijk erkende te "ijveren voor het einde van Israël."
http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/voorzitter_palestina_komitee_ijveren_voor_einde_van_israel_1_290682
Ook is zijn verontwaardiging voor het vermeende misbruik van de Palestijnse
kinderen door joodse kolonisten natuurlijk niet echt, immers gedurende zijn
gehele politieke loopbaan heeft van Agt zich nog nooit tegen kinderarbeid in
de rest van de wereld uitgesproken. Hij verwijst in zijn kritiek
naar een artikel uit 2008 van Simone Korkus, "Kostwinners van 14 in de
Jordaanvallei."
Simone Korkus een journaliste die op de West-Bank woont, en veel kritische
artikelen over de relatie tussen Israel en de Palestijnen publiceert.
Opvallend is wel het ontbreken van kritische artikelen over de corrupte
Palestijnse leiders, en de schendingen van de mensenrechten door de
Hamas, laat staan kritiek op de kinderarbeid in de arabische
gemeenschappen zelf.
Wie als tourist in landen als Egypte, Jordanie en ook Israel komt zal maar
al te vaak foto's hebben gemaakt van de arabische kinderen als geitenhoeder
of irritante verkoper van pruletaria. Allemaal kinderarbeid dus.
De foto's en video's van Palestijnse kinderen die door de Hamas als militair
worden opgeleid liegen er ook niet om.

Dat de 20.000 palestijnen die werkzaam zijn in de nederzetingen hun
bestaansrecht in gevaar komt doet Van Agt af als totaal irelevant.
Ze verdienen immers maar 25% van waar ze recht op hebben,
Doet me denken aan al die Polen en andere oostblok gastarbeiders die
hier ook vaak werken voor 25% van het loon waarop ze recht hebben,
en natuurlijk al die Jarige jongeren die aan het vakkenvullen
zijn in de supermarkten, waarvan velen duidelijk te jong zijn om zelfs
maar te mogen werken.

Het verhaal van Dries van Agt is eenrichtingsverkeer, geinspireerd
door de Roomse Kerk, die hem als kind heeft volgegoten met antisemitische
vooroordelen, die nu op latere leeftijd zo villein zichtbaar worden. Niet voor
niks kreeg hij van Femke Halsema op het GroenLinks festival 2005 'de Linkse Lente'
genoemd de Judaskus, waar hij als nuttige idioot (Lenin) zijn anti Joodse boodschap
verpakt als vriend van de Palestijnen mocht opvoeren.

Jan said...

@van Kaas,
Inmiddels is twee dagen gelden een nieuw Visserijverdrag tussen Marokko en de Europese Unie gesloten. De rol van de rechten van de bewoners van de West-Sahara wordt alleen in de verleden tijd vorm genoemd.

De term gekraakt land is strijdig met de visie van het internationaal recht op deze situatie. Onlangs heeft het Franse hof in Versaille geoordeeld dat de Kolonisten zich niet onrechtmatig in de West-bank zich hebben gesetteld.


De door u genoemde toenadering tussen Marokko en de AIPAC laat ook zien dat de Palestijnse zaak voor Marokko niet echt belangrijk is.

Fred hartman said...

Los van het inhoudelijke. Van Agt is toch net als Lubbers een dementerende ouwe zak?