Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Saturday, July 19, 2014

Op zoek naar het geheime landgoed van Gerard Reve

Als echte revist kan je heel wat gedenkwaardige huizen- en met Gerard Reve samenhangende plaatsen bezoeken. Alleen al in Amsterdam heeft de grote volksschrijver op een zevental plaatsen gewoond. Ook op vakantie in Frankrijk is er qua heilige plaatsen genoeg te vinden. Bij het huis in Poët Laval waren we natuurlijk zeven jaar geleden reeds geweest. De cabaretier en grappenmaker Bart de Groof wilde echter, baas bovenbaas,ook het Geheime Landgoed in de bergen bij Vesc bezoeken. Je bent revist, of je bent het niet.

Jarenlang moesten we aanhoren hoe ongelooflijk zwaar en ingewikkeld het was een grindpad op te rijden en dan door het struikgewas teneinde moeilijk, moeilijk het geheel vervallen geheime landgoed bereiken. En dat er een raam openstond, waar je met een arm er doorheen gemakkelijk een potje galnoteninkt, waarmede de volksschrijver nog eigenhandig middels een ganzenveer een meesterwerk geschreven zou hebben, pakken, als je wilde.

De gekte vond zijn voorlopige hoogtepunt, toen de cabaretier een briefje ging schrijven waarop de definitieve routebeschrijving naar het landgoed op beschreven zou zijn.

"Rijd naar Vesc
(Vanuit Poët-Laval)
net over riviertje
Le Grenette, rechtsaf,
naar boven.
Rechts aanhouden.
Gevaarlijke weg met
veel glijgrind. Op
eigen risico!
Wellicht de rest
zelf lopen. Auto wél
afsluiten, i.v.m. rovers,
die daar rondlopen.
(Cicanes)

Het was duidelijk, dat de grote revist Bart de Groof in het geheel geen voorstander van ons bezoek aan het geheime Lansgoed was. Rovers, Zigeuners, gevaarlijk.
Deste meer reden er toch eens heen te rijden.

Kijkende op de kaart van het district Drome blijkt, dat het riviertje Le Grenette zich geheel ergens anders bevindt en niet in de buurt van Vesc. Dat kon dus al niet kloppen. Naar de Macdonalds in Cresc, waar vele aldaar kamperende Nederlanders de kinderen een BigMac menu trakteerden, om zelf eens op de iPhone naar nieuws van het vaderland te kunnen speuren. "Geheim Landgoed Gerard Reve" in de google ingetikt en ja hoor. Vele vele revisten zijn ons reeds voortgegaan, allemaal langs het grindpad met de rovers en de zigeuners. Het geheime landgoed was inderdaad jarenlang in een deplorabele toestand, met open deuren en open ramen. Leeggeroofd ook. Alle potjes inkt en ganzenveren en persoonlijke bezittingen van de grootste schrijver die ons land na de Tweede Wereldoorlog heeft gekend, zijn door enthousiaste revisten reeds medegenomen.

Uit de verhalen op internet konden we opmaken, dat het huis van Reve ergens tussen Dieulevitte en Vesc, n het plaatsje La Paillette, moest liggen. Wij erheen. Tussen La Pailette en Vesc zijn verschillende paden omhoog de berg op en we zijn ze allemaal opgereden. Meestal eindigend bij een geitenstal, dan wel luxe vakantievilla's met bordjes 'Access Interdit' erbij. Uiteidelijk waren we bij Vesc en nog steeds niets gevonden. terug naar La Paillette. De bakker heeft nog nooit van de 'Poet Hollandais' gehoord . 'Madame Germaine', die in de boeken figureerd als zijnde de verkoopster van het grondstuk, is nu, veertig jaar later, geheel uit de herinneringen van de plaatselijke rurale bevolking verdwenen.

Terug vanuit La Paillette richting Vesc gereden (bij de bakker linksaf) en twee á drie kilometer verder rechtsaf een grindpad op. Drie kilometer rijden, zoals op internet beschreven staat, en dan bij een splitsing de brievenbussen bekijken. Geen enkele aanwijzing. Alle sporen van de Poet Hollandais zijn verdwenen. Hoe is het eigenlijk mogelijk? Er zouden gietijzeren gedenkplaten moeten hangen om de Nederlandse toeristen die in grote getalen , op hun knieën de berg op kruipen, uit bewondering voor de schrijver die hen zoveel gegeven heeft, de weg te wijzen.

We rijden , naar later bleek verkeerd, naar links en bekeken een ander huis, dat in het geheel niet leek op de bunker waar Reve zijn meesterwerken schreef. We keken echter naar de andere heuvel en zagen twee kleine optrekjes, met daarachter een grotere boerderij. Foto's gemaakt.

Later in de Mac heb ik de foto's vergeleken met de foto's van het internet en dit moet het landgoed van Reve zijn. Dus voor de volgende bezoekers:
-In La Pailette, bij de bakker links richting Vesc.
-Het dorp uitrijden.
-Ongeveer twee kilometer verder een grindweg naar rechts.
-Drie kilometer rijden over de grindweg.
-Het geheime landgoed is te zien rechts achter je.

Ikzelf heb het heilige doel niet mogen bereiken, maar er moet in dit leven altijd nog iets te wensen overblijven.

3 comments:

darllenydd said...

De exacte locatie van het geheime landgoed is wel te vinden via Google als je even doorzoekt. Het bevindt zich ongeveer vijf en een halve kilometer ten zuiden van Vesc, in een gehucht genaamd Les Chauvins. Coördinaten van het huis: 44.4713, 5.1658. Heel goed zichtbaar in Bing Maps.

Henk said...

Ik ben er twee keer geweest. In 2006 en 2010.
Het geheime landgoed is heel eenvoudig te vinden mits je de boeken Van Reve zorgvuldig hebt gelezen en vooral sommige brievenboeken.
La Pailette wordt genoemd in Oud en eenzaam. De tennisbaan en het water tappunt is er nog altijd.
De naam Les Chauvins kom je in veel brieven tegen.
Nu alleen nog even een topografische kaart raadplegen en voila, daar staat Les Chauvins op.
En dat gevaarlijke grindpad is erg overdreven. Dat zal eind jaren 60 wel anders zijn geweest maar je rijdt nu zonder veel problemen naar l'Albatros...

Henk said...

Ik ben er twee keer geweest. In 2006 en 2010.
Het geheime landgoed is heel eenvoudig te vinden mits je de boeken Van Reve zorgvuldig hebt gelezen en vooral sommige brievenboeken.
La Pailette wordt genoemd in Oud en eenzaam. De tennisbaan en het water tappunt is er nog altijd.
De naam Les Chauvins kom je in veel brieven tegen.
Nu alleen nog even een topografische kaart raadplegen en voila, daar staat Les Chauvins op.
En dat gevaarlijke grindpad is erg overdreven. Dat zal eind jaren 60 wel anders zijn geweest maar je rijdt nu zonder veel problemen naar l'Albatros...