Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Sunday, January 17, 2010

Israel en de derde partij in het conflict

De rol van NOS Journaal en andere media in Nederland bij het vormen van de publieke opinie over Israel.

Door Yochanan Visser
Een onderwerp dat de laatste weken in het nieuws is in Nederland, is de rol van de media in het Arabisch Israëlische conflict.
De PVV kende onlangs Sander van Hoorn de "Maartje van Weegen bokaal" toe voor de meest bevooroordeelde verslaggeving in 2009. Wim Kortenoeven, die als onderzoeker verbonden is aan het CIDI, publiceerde een rapport over de rol van de media in het Arabisch Israëlische conflict. Uit dat rapport komt sterk naar voren dat de media een de facto partij zijn in het conflict. http://www.cidi.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=632&Itemid=1

Fosforbommen Sommigen, zoals ARD journalist Esther Shapira, gaan nog verder en zeggen dat de media een oorlog tegen Israel voeren die in feite- qua effecten- belangrijker is geworden, dan het militaire conflict. Kortenoeven die de auteur is van een van de beste boeken die ooit over het conflict geschreven zijn (De kern van de zaak- ISBN 90-5911-349-7) toont aan dat alle partijen in het conflict het nieuws over het conflict beïnvloeden. De publieke opinie beïnvloedt de beslissingen van de politiek, en de opinie wordt gevormd door de media. Hij schrijft dat waarnemers (correspondenten YV) normaliter een marginale positie hebben in conflicten. Maar wanneer zij, al dan niet bewust, in staat blijken de tactische en/of strategische belangen van een der conflictpartijen te schaden, er geen sprake meer kan zijn van waarnemerschap. Dan worden zij de facto bondgenoot van een de partijen in het conflict.

Een NOS Journaal reportage op 29 december 2009 was zo’n voorbeeld waar Kortenoeven op doelt. NOS verslaggever Sander van Hoorn blikte met zijn ingehuurde Palestijnse cameraman Mahmoed Al Jahrami terug op de Gazaoorlog.  http://www.israelfacts.eu/over-ons/gaza-geen-journalistiek-maar-dramatiek/index.html#6753449cfa110e401 .   

Uit de reportage kwamen twee zaken duidelijk naar voren. Van Hoorn heeft een politieke visie op de partijen in het conflict en hij bewaart geen afstand tot een der partijen in het conflict. Hij doet daar overigens niet eens geheimzinnig over, getuige zijn uitlatingen in een EO reportage over de verslaggevers in de Gazaoorlog.

http://www.radio1.nl/contents/11777-israelcorrespondenten-kregen-aivd-advies-blijf-weg-uit-gaza?autostart=13926 (de bewuste uitlatingen vindt u aan het eind van het programma.)

Van Hoorn zei in die reportage dat wanneer hij in Gaza had kunnen zijn tijdens de oorlog en het "fosforbombardement" op de VN school had kunnen verslaan, dat dan de Tweede Kamer anders had geoordeeld over de houding van minister Verhagen. Deze weigerde het woord disproportioneel in mond te nemen. ( NB. Er was dus geen fosfor "bombardement" op de VN school)

Van Hoorn huurde dus een Palestijnse cameraploeg in, maar het inhuren van Palestijnse cameraploegen is controversieel. Van Hoorn was zich daar goed van bewust, dat bleek uit een reportage uit het begin van de Gazaoorlog toen hij uitlegde waarom hij een Palestijnse cameraploeg had ingehuurd. Van Hoorn gebruikte de woorden "neiging tot toneelspel" toen hij de werkwijze van Palestijnse TV ploegen omschreef. Als we van Hoorn mochten geloven bestond zijn ploeg echter uit koele professionals.

Kritiek op deze opmerkingen van van Hoorn kwam onlangs ook uit pro Palestijnse hoek. Die gooide er zelfs een You Tube tegenaan om te "bewijzen" dat NOS reporter Sander van Hoorn een "agent" voor Israel zou zijn door zijn opmerking over toneelspel van Palestijnen.  http://www.youtube.com:80/watch?v=kfcQfNcxyZ

Beelden uit het Shifa ziekenhuis die slachtoffers van de oorlog vertoonden moesten bewijzen dat van Hoorn onder een hoedje speelt met Israel. Los van het demagogische gehalte van deze You Tube video, rijst de vraag wat echt en niet echt is en wat waar en niet waar is.

Hieronder drie video's die gaan over "Pallywood", het toneelspel waar van Hoorn het over had. Een daarvan is een film die geschoten is in het zelfde Shifa ziekenhuis als waar de beelden van You Tube NOS Journaal video gechoten zijn. http://littlegreenfootballs.com/article/32393_A_Staged_Scene_in_a_Gaza_Hospital_-_Update-_CNN_Yanks_Video

Uit het commentaar van een arts die de film beoordeelde bleek dat ook tijdens de Gazaoorlog in het Shifa ziekenhuis, beelden gemanipuleerd werden. NOS is zich goed bewust van het manipulatieve karakter van het werk van Palestijnense TV ploegen. Tijdens een gesprek dat wij met de NOS Journaal redactie hadden over het rapport "NOS Journaal berichtgeving over de Gazaoorlog", bleek men hypergevoelig voor kritiek op dit onderwerp. De reportage over de Palestijnse cameraman was echter een nieuw bewijs dat NOS niets leerde van de fouten die men eerder maakte. Sterker nog de reportage had alle ingrediënten van een nieuwe Pallywood productie, deze keer onder de regie van Sander van Hoorn.

Het is te hopen dat het rapport van Wim Kortenoeven en de recente onthullingen over NOS journaal zullen leiden tot een openbaar debat over de rol van de Nederlandse media in de opinievorming over het Arabisch- Israëlische conflict.

Yochanan Visser
Alg. Manager Israel Facts group
Israel

o


Bijlages:

http://www.youtube.com/watch?v=H__c1c1NzpU

http://www.youtube.com/watch?v=uL8ANySuSuk

Hieronder de video uit de Gazaoorlog waarin een jongen te zien zou zijn die sterft onder de handen van zijn doktoren. Een van hen de Noorse arts Mads Gilbert, een radicale marxist die Hamas openlijk steunt en werkzaam was tijdens de oorlog in het Shifa ziekenhuis in Gaza. Onder de video het commentaar van een arts die reageerde op de beelden zoals die te zien waren. De arts legt uit dat de reanimatie die te zien is in scene is gezet. De hartmassage wordt verkeerd uitgevoerd en beademing ontbreekt.Ook deze film is dus zeer waarschijnlijk een hoax.

http://littlegreenfootballs.com/article/32393_A_Staged_Scene_in_a_Gaza_Hospital_-_Update-_CNN_Yanks_Video

Commentaar arts op de CNN video op de LGF site:

LGF reader “Last Mohican,” a doctor, makes a strong case that this is an obvious fake.

I’m no military expert, but I am a doctor, and this video is bullsh-t. The chest compressions that were being performed at the beginning of this video were absolutely, positively fake. The large man in the white coat was NOT performing CPR on that child. He was just sort of tapping on the child’s sternum a little bit with his fingers. You can’t make blood flow like that. Furthermore, there’s no point in doing chest compressions if you’re not also ventilating the patient somehow. In this video, I can’t tell for sure if the patient has an endotracheal tube in place, but you can see that there is nobody bag-ventilating him (a bag is actually hanging by the head of the bed), and there is no ventilator attached to the patient. In a hospital, during a code on a ventilated patient, somebody would probably be bagging the patient during the chest compressions. And they also would have moved the bed away from the wall, so that somebody could get back there to intubate the patient and/or bag him. In short, the “resuscitation scene” at the beginning is fake, and it’s a pretty lame fake at that.

So the question is, were they re-enacting the resuscitation scene by repeating their actions on a corpse, because the child had died earlier? It’s likely that the answer is no, that child is still alive, and is just an actor pretending to be a child who was killed. Why do I say that? Because the big guy in the white coat, if he’s really a doctor, nurse, nurse’s aid, EMT, or any sort of health care provider at all would be entirely aware that tickling the boy’s sternum doesn’t really look like actual chest compressions. If the boy was dead, the man would have done a more convincing job in compressing the chest. The taps on the chest that he’s doing are the sort of thing you see in bad TV dramas, when you don’t want to make the poor actor playing the victim uncomfortable by really pushing on his chest. I think the man in the white coat knows this child is actually alive, and is making the simulated chest compressions gentle so as not to hurt the child. My guess is that he assumed the videographer, like those on better TV shows, would have been smart enough not to film as far down as the man’s hands on the chest.

3 comments:

Marco Knol said...

Bestaat er dan zoiets als objectieve journalistiek? Zo objectief mogelijk is namelijk niet hetzelfde als absoluut objectief.
Ik meen trouwens dat GeenStijl destijds ook duidelijk de propaganda van Palestijnse (Hamas)zijde heeft laten zien met behulp van stills.
En uiteraard wordt in iedere oorlog propaganda gevoerd. Ook hier. Gezien de a-symmetrie in deze oorlog (Het enkele feit dat er jaarlijk aan Palestijnse zijde aanzienlijk meer doden vallen dan aan Israëlische zijde is daar een duidelijk voorbeeld van) is het logisch dat de Palestijnen het met name moeten hebben van propaganda en dergelijke.
Wat ik echter niet begrijp is dat Israël blijft doorgaan met de nederzettingen politiek. Wat je ook kunt zeggen van de Palestijnen, Israël pakt het mijn inziens niet handig aan.

Kraanvoet said...

De feiten zijn erg genoeg om verbolgen over te raken en de bezetting door Israël te veroordelen. Beide zijden maken zich schuldig aan propaganda / leugens en terreur.
Dat Israël nu herkend wordt als onderdrukkende partij, is niet anders dan een zeer noodzakelijke correctie op de verheerlijking, verdoezeling en mooipraterij die dit land in staat hebben gesteld om onrecht te bedrijven.

Marco Knol said...

Ik zou in deze Helmut Kohl willen citeren. Of althans parafraseren. Iets met met dat ik gelukkig te laat geboren ben en er niks aan kan doen. Of zo. De geschiedenis pleit mij vrij. Benieuwd hoe de gemiddelde Israeli anno nu er over denkt, alhoewel, ik kan me iets voorstellen.