Het Mens achter "Stop de Bezetting"

Opnieuw is de Stichting "Stop de Bezetting" van Gretta Duisenberg in opspraak geraakt. Op de website stonden twee artikelen, waarin wordt beschreven hoe de Joden de schuld van alles zijn en de gehele wereld willen overheersen. Eenduidige antisemitische strekking, zodat het MDI en het CIDI zich genoodzaakt voelden aangifte wegens discriminatie te doen.

Wie zijn de mensen achter de Stichting "Stop de Bezetting"?  Als we de mensen kennen, kunnen we ook meer te weten komen over de motieven en innerlijke drijfveren. Best wel belangrijk.

Er staan bij de Kamer van Koophandel twee mensen als bestuursleden geregistreerd: Gretta Duisenberg en Henny Kreeft. Over Gretta Duisenberg weten we intussen genoeg. De egocentrische weduwe van de directeur van de Europese Bank, Wim Duisenberg, was al enkele keren in het nieuws door antisemitische uitlatingen, verstoring van de dodenherdenking en acties tegen Israël. Wat veel mensen niet weten, is dat Gretta Duisenberg ook in het door Iran gesteunde comitee "Global March to Jerusalem" zitting heeft. Bovendien zit ze in het internationale bestuur van het door Hamas en moslimbroederschappen gesteunde Gaza Flotilla.

Kan je bij Gretta nog beweren dat het hier gaat om een typisch geval van "Desperate Housewife in search for a cause", kom je bij het lezen van de levensloop van de andere bij "Stop de Bezetting" betrokken bestuursleden toch tot andere gedachten.

Henny Kreeft is een pro-Palestijnse activist met zowel een islam-bekeerling-, als een Fortuynistische achtergrond. Doorstrepen wat niet van toepassing is. Vlak voor het bezoek van de Israëlische premier aan de Portugese Synagoge in Amsterdam, stonden we vlak bij de obligate Palestijnse demonstranten, ten einde eens te kijken wat voor vlees we in de kuip hadden. Aanvankelijk stond activiste Jose van Leeuwen nog met twee man te demonstreren, maar na een half uur kwam er opeens een man van middelbare leeftijd, met een Palestijnse sjaal om de nek, driftig aangelopen. Hij duwde ons een spandoek in de hand en meende dat we dat vast moesten houden. Hij vond het allemaal wat te rustig en wilde de dames en heren activisten eens flink opjutten. Dat is Henny Kreeft.

Verder staat er over Henny Kreeft op de Wikipedia, dat hij de Nederlandse Moslimpartij heeft opgericht.
"De NMP is in 2007 opgericht door twee Nederlandse moslims uit Enschede. De partijleider Kreeft is in de jaren negentig bekeerd tot de islam en wil door middel van de NMP de kloof tussen moslims en niet-moslims dichten en investeren in jongeren. Hij was eerder een actieve fortuynist en was in 2006 actief bij de lokale partij ONS Noordoostpolder in de gemeente Noordoostpolder.[2]In januari 2009 kwam Kreeft als onafhankelijke Fractie Kreeft terug in de gemeenteraad om de zetel in te nemen van oud-partijgenoot Van de Belt."

De bestuursleden van "Stop de Bezetting" zijn natuurlijk verantwoordelijk voor de inhoud van de website. In 2010 moesten ze al eens een webmaster ontslaan, vanwege antisemitische artikelen op de site. Ze zijn echter niet degenen die de antisemitische artikelen op de website hebben gepubliceerd. De huidige webmaster, die niet in het bestuur zit, maar wel vaak namens "Stop de Bezetting" optreedt, is  Sonja van den Ende (op de foto met Syrische vlag en banaan) . Wij schreven al vaker over haar.

Sonja van den Ende is met een lid van de Assad-clan getrouwd geweest. Ze organiseert Pro-Assad demonstraties en ze werkt samen met Vlaamse nationalisten in de Mediawerkgroep Syrië. Een kind kan de was doen.

Is het vreemd, dat Gretta (gesteund door Iran) , en Henny Kreeft (bekeerde moslim) en Sonja van den Ende (Assad-adept), samenwerken en dan antisemitische artiekeln op hun website zetten? Ik zou eerder verbaasd zijn als ze het niet zouden doen.

Nakba vierders in de Balie

De Byzantium parkeergarage op de Stadhouderskade is nog niet helemaal vol. Enkele plaatsen achteraan en onderin zijn nog vrij, maar dan moet je wel naast een pilaar kunnen inparkeren. Gelukkig kan Amin Abou Rached ook met één arm behendig zijn grote Mercedes naast een pilaar in de nog open parkeerruimte wurmen. Zijn dochter, strak in een hoofddoek, kan alleen nog aan de bestuurderskant uitstappen. Even overweeg ik op de Hamas-vertegenwoordiger in Nederland af te stappen en te vragen wat er eigenlijk met die ton Euro gebeurd is die de Stichting Nederland-Gaza voor een heuse Nederlandse Gazaboot heeft ingezameld, die nooit is uitgevaren. Het zijn vragen die je zo graag zou willen stellen, maar waarvan je weet dat er nooit een antwoord op komt.

De organisatie van de jaarlijkse Nakba-viering heeft erg onvriendelijk op mijn aanmelding gereageerd. 

"Gezien onze ervaringen met u bij eerdere bijeenkomsten zijn wij niet gelukkig met uw komst. Wij willen u echter niet op voorhand  de toegang tot onze bijeenkomst ter gelegenheid van 64 jaar Nakba ontzeggen.
Wij stellen hierbij de voorwaarden dat u in geen geval foto's maakt van aanwezigen zonder hun uitdrukkelijke toestemming vooraf. Daarnaast zult u zich houden aan aanwijzingen die u door of namens de organisaties worden gegeven.


Wij vertrouwen erop dat morgen een plezierige bijeenkomst zal zijn."

Blijkbaar heb ik bij de vorige bijeenkomst van het Palestina Komitee iets fout gedaan. Of zou het komen doordat ik heb aangetoond, dat de geachte Auschwitz-overlevende, Philips-directeur en tevens vioolbouwer, je moet toch wat, Hajo Meijer, in het geheel niet gelooft dat de 9/11 werkelijk heeft plaatsgevonden en zo ja, dat dit een inside job van de CIA was? Dat was natuurlijk ook niet aardig van mij , om mijn camera zo dicht bij zijn hoofd te houden , terwijl de oude reus zijn onzin uitbraakte.

De Joods-Christelijke Pastor heeft een geheel andere interpretatie van de email van Gazaboot-survivor Benji de Levie: "We vertrouwen op een plezierige  bijeenkomst"  (laten we het vooral gezellig houden),  het leven is voor die lui echt een theater." Dat klopt natuurlijk óók. Het Nakba vieren moet vooral leuk blijven. Het mag niet tot discussies of tot vervelende vragen leiden. Dat zet de activisten maar aan het denken.

Intussen ben ik al wandelend aangekomen bij de Balie op het Kleine Gartmanplantsoen. Daar komt de beroepsactiviste Jose van Leeuwen reeds met een grote beker koffie-verkeerd van de trap af dalen. "Ik heb speciaal mijn mooie zondagse jurk aangetrokken, omdat ik wist dat jij kwam." zegt ze opgewekt tegen mij. Dat is een geheel andere toon dan ik haar gewend ben. Zou het vallen van dit asociale kabinet Rutte en de komende kandidatuur van mede-activist Tofik Dibi een gunstige uitwerking op het humeur van de "moeder aller activisten" hebben gehad? We weten het niet en we zullen het niet te weten komen ook, want de Grand-Dame van de Dranghek-performance is reeds doorgelopen, mij in verwarring achterlatende.

De "Ordedienst" die deze keer gevormd wordt door gestaalde kaders van Rik Min en Joop Willemse wil mij nog niet naar binnen laten. De zaal gaat namelijk pas om 13.45 open en dan kunnen alle aangemelde bezoekers zich in een rij opstellen om één voor één binnen gelaten te worden. Ik zie daarin een complot om nog meer ongenode gasten buiten de deur te houden, maar de Amsterdamse Fotograaf verwijt mij later veels te wantrouwig te zijn. Het is  juist de brandweer die dit soort eisen stelt.

Eenmaal binnen blijkt er nog ruimschoots plaats te zijn en daarom gaan we gezellig achter Tante Anja zitten. Zij mag blijkbaar wel fotograferen en dat doet ze naar hartelust. Niet geheel naar de zin van de Amsterdamse Fotograaf, want die roept "Onderhands, Anja". Ze houdt de camera verkeerd vast. Je kan niet alles goed doen. Anja antwoord dat ze best leuke foto's maakt en dat hij daar geen commentaar op hoeft te geven.  Achter ons verschijnt de rijzige gestalte van een orthodox-Joodse man met bontmuts en hele lange pijpekrullen aan zijn slapen. Het "Sjabath-Shalom" dat we hem toewensen wordt beantwoord met een "Salaam Aleikum" hetgeen volgens de kenners aanduidt dat we met een Israël-Ontkennende-Jood te maken hebben (naturei karta). Eerst moet de Messias op aarde komen en dan zou er pas een Joodse Staat opgericht mogen worden. De vraag is natuurlijk, of dit dan nog wel zin heeft, maar de vraag stellen is hem ook meteen beantwoorden.

De Amsterdamse Fotograaf vraagt in het Ivriet aan de naturei karta -Jood of hij wel te voet naar de Naka herdenking is gekomen. Dat wordt bevestigd. En of de geachte bontmutsdrager van plan is die dag nog in een microfoon te spreken. "Dat zullen anderen voor mij doen" is het antwoord. Dat zijn namelijk allemaal zaken die tijdens de sjabath niet zijn toegestaan. Nu dat allemaal besproken en opgehelderd is, kan het spektakel beginnen.

Dries van Agt is zijn sjaaltje vergeten en de Israël-Ontkennende-Jood is graag bereid het zijne af te staan. De camera's flitsen al weer, ook al heeft de voorzitter van de Stichting Nederland-Gaza, Benji de Levie ons bezworen geen foto's van bezoekers te maken. Maar de aanwezige fotografen geilen regelrecht op deze poseur. "Je doet iets verkeerd", zeg ik tegen de Amsterdamse Fotograaf. "Zet een bontmuts op je kop en laat je bakkebaarden staan en de gojim zullen je terstond omarmen." Dat is hij niet geheel met mij eens.

Dries van Agt houdt een gloedvol betoog over het "Internationale Recht" en over hoe hopeloos de situatie van de Palestijnen op dit moment wel is. Het verdelingsplan 1947 (Dries bedoelt Resolutie 181 van de Verenigde Naties) is helemaal niet eerlijk tot stand gekomen en dat erkent hij dan ook niet. Maar de VN resolutie 242, uit 1967, waarin Israël wordt veroordeeld tot ontruimen van bezette gebieden, die vindt Dries van Agt juist weer heel erg belangrijk. Het is haast niet voorstelbaar, dat deze man een Hoogleraar Internationaal Recht aan de Nijmeegse Universiteit is geweest en dat hij tegelijkertijd serieus van mening is dat bepaalde clausules uit het Internationaal Recht niet geldig zijn omdat de Verenigde Naties in die periode, in de woorden van van Agt "alleen bestond uit koloniale machten." Ja Dries, dat is ook heel logisch, omdat in die tijd het dekoloniseringsproces nog niet op gang was gekomen. En het Romeinse Recht zou dan ook niet geldig zijn, omdat in die periode de onderdrukte volkeren nog geen stem hadden. Dat is de status van wetenschap in Nederland anno nu.

"Ik ben sociaal-wetenschapper, van huis uit", onthul ik de Amsterdamse Fotograaf en "Het is voor mij enorm interessant vandaag te zien wie allemaal met wie." Was het Palestina Komitee vroeger vooral verbonden met PFLP en Fatah en was een seculiere oplossing in de jaren tachtig nog mogelijk geweest. Nu zie je hier Hamas-vertegenwoordigers, samen met gelovige moslims aan de ene kant en in dezelfde meeting, de ex-terrorist Rob Groenhuijzen ook aanwezig. De elitaire Stop de Bezetting van Gretta Duisenberg is weliswaar niet bij het organiserende komitee, maar er zijn wel bestuursleden van haar club. Dat samen met een heleboel oude communisten en strijdbare baby-boomers. Het is een grote samenwerking van verschillende stromingen. "En toch hebben ze nog niets voor mekaar gekregen", antwoordt de Amsterdamse Fotograaf grimmig. Alleen de ex-premier voor hun karretje gespannen en hij heeft hen voor zijn karretje gespannen.  Maar de zogenaamde boycot, daar is nog niks van terecht gekomen. De ex-premier van Agt besluit zijn lezing met het uitspreken van de hoop op een wonder of de sancties van de VS tegen Israel.

Droom verder oude reus!!

Vittorio Arrigoni: Sterven voor een onbereikbaar doel

Een intelligente lezeres stelde mij de volgende interessante vraag: "Vanwaar jouw pre-occupatione met het leven en sterven van Vittorio Arrigoni? Het lijkt alsof je er een ironisch grapje van maakt." Die vraag wil ik graag beantwoorden aan de hand van het volgende filmfragment, waar Vittorio Arrigoni op 21. Okt. 2009 in de Junge Welt Ladengalerie te Berlijn zijn prachtboek  "Stay Human" voorstelt. De beelden en de discussie bij de boekpresentatione verklaren eigenlijk alles.

Een blogger vermoord door salafisten
Vittorio Arrigoni is een blogger. Hij houdt van het leven: gaat naar de sportstudio, maakt afspraken met meisjes, zet zich in voor de onderdrukte medemens, wil zich vrijmaken van zijn als onderdrukkend ervaren ouderlijk huis en wil iets groots verrrichten. Dan wordt hij gekidnapped door salafisten om een extreem-fundamentalistische prediker, die zelfs voor de Hamas een gevaar vormt, vrij te krijgen. Maar hij wordt meteen na de ontvoering gedood. Opgehangen in het huis waar hij wordt vastgehouden. Je kan Vittorio Arrigoni dus beschouwen als slachtoffer van de islam. Dat zijn medestanders hem nu proberen voor te stellen als slachtoffer van Israël, speelt geen rol. Hij is omgebracht vanwege een conflict tussen Hamas en een radicaal-islamitische groepering. In die zin gaat mij dat net zo erg aan als de moord op van Gogh, die ook hele rare dingen zei en schreef, maar omgebracht werd vanwege zijn kritiek op de islam.

Communisten in dienst van Allah
Rondom Vittorio Arrigoni hangt een hele rare sfeer van oud Italiaans communisme, met aanhangers die heel hard "Bandiera Rosso" zingen en denken dat de wereld dan verandert in een socialistisch paradijs en die tegelijkertijd heel erg voor de Palestijnen zijn, zonder precies te kijken naar wat die Palestijnen nou eigenlijk voor doelen nastreven en voor idealen hebben. Het is martialisch revolutionair elan met de nodige symboliek zoals Che-Guevara petjes, rode vlaggen, zwarte kleren, Massen-Kundgebungen. Dezelfde type revolutionairen die in de jaren zeventig de RAF en Brigate Rosse aanhingen en fabriekdirecteuren in hun knieën schoten, die rennen nu over het strand van Gaza om de vissers te "beschermen". Dat gaat in één moeite door. Dat is een thema dat mij nu eenmaal mateloos interesseert, alleen al omdat ik begin jaren tachtig verschillende van deze types persoonlijk heb leren kennen. Het thema staat niet zo ver van mij weg als velen denken en ikzelf pretendeer.

Nieuw antisemitisme in Duitsland
Het is geen wonder en ook geen raadsel, waarom er op de laatste Gazaboot een geachte afgevaardigde van de Links-Partei meevoer en waarom met name de trotzkistische- en oud-SED-aanhang in Duitsland zo enthousiast meedoet in het demoniseren en delegitimeren van Israël. Inge Höger, geboren in de landkreis Diepholz, waar ik ook tien jaar heb gewoond, is een voorbeeld van hoe vakbondskaders en afgevaardigden van de extreem-linkse "Linke" bij de anti-Israel acties betrokken raken. Na jaren schaamte en verwerken in de Bondsrepubliek (West-Duitsland) en na 40 jaar zwijgen en niet-verwerken in de DDR, mogen de jonge Duitsers eindelijk weer eens los gaan op Joden en "Kauf nicht bei Juden" roepen. De naam zegt het al. Opvallend hoe in het filmfragment de vragenstelster in staat is de haat tegen Israel te combineren met haar biologisch dynamische leefwijze. Het is een gave.

Links antisemitisme
Deze keer komt het antisemitisme vanuit de extreem-Linkse hoek en het is maar de vraag of dat wel zo bijzonder is. Tenslotte heeft het antisemitisme in de Sovjet-Unie en de Oost-Europese landen ook rustig door kunnen sudderen vanwege de communistische retoriek en gebrek aan mensenrechten.
Dat "Het Volk" als statische, heilige en te beschermen eenheid , van vreemde smetten vrij, wordt beschouwd, is een concept dat ook bij onze SP voortdurend op de loer ligt.

Activisme voor jonge mensen
In zekere mate worden de jonge linkse activisten, met hun Che-Guevara symboliek en hun petjes ook opgeofferd voor een ideaal. Ze gaan naar Gaza en Judea en Samaria, waar de dood voortdurend op de loer ligt: Door aanslagen van salafisten, door het verkeerd geraakt worden door traangasgranaten of het overreden worden door een bulldozer. Er is altijd wel een manier om jezelf voor het revolutionaire vuur op te offeren. Het is wel een beetje heel shit voor de International Solidarity Movement dat Vittorio Arrigoni nu door een islamite is gedood. Dat had anders gekund. Nu is het de vraag of de beweging in staat is langzamerhand toch de Joden van deze moord te beschuldigen. Eerste tekenen in Arabische teksten van de PA zijn er al.

Sterven voor een onbereikbaar doel
Door op jonge leeftijd te sterven voor een onbereikbaar doel, zoals Che Guevara, Malcolm X, Andreas Baader en Ulrike Meinhof  verbind  je de linkse idealen met  religieuze inspratie en kan je hele generaties erna mobiliseren. Ook dat is een strijdmethode die de communisten gemeen hebben met de islamisten. Wat voor tekorten er in Gaza ook zijn, als je sterft voor het ideaal zijn er altijd mooie affiches met de afbeelding van jouw hoofd in vier kleuren offset gedrukt. Dat organiseren ze heel goed. Zodat je als martelaar de geschiedenis en de hemelpoort binnen kan gaan.

Dat zijn dus processen en gebeurtenissen waar ik me voor interesseer en die ik graag beschrijf.
"Restiamo Umani !!!"

(op de foto: Inge Höger, afgevaarduigde van de Links-Partei op de Gazaboot)

Inge Neefs: Hamas-politie hield ons tegen

Waar Gretta tijdens de lange mars naar Jeruzalem gebleven is, dat weten we eigenlijk niet. Geen foto's of filmfragmenten van woedende demonstranten en dito traangasgranaten bij de Libanees-Israëlische grens. Wel weten we hoe het met Gazaboot-opvarende Inge Neefs gaat. Ze is nog steeds in Gaza en deed afgelopen vrijdag mee met de demonstratie "Global March to Jerusalem". Maar liefst dertig gewonden en één dode heeft deze demonstratie opgeleverd en het hadden er veel meer kunnen zijn. In haar ooggetuigeverslag in de Belgische krant De WereldMorgen vertelt Inge Neefs hoe de demonstratie verliep.
"Duizenden demonstranten werden vandaag echter door Hamas autoriteiten verhinderd om naar de grens te marcheren. De massa werd teruggedreven tot een punt dat op enkele kilometers van de grens lag en er braken onlusten uit, waarbij demonstranten met geweld teruggedreven werden door politie. Honderden doorbraken het Hamas cordon; een 200tal jonge Palestijnse manifestanten bevond zich tussen het Hamas checkpoint en de barrières van de Israëlische zijde van de grenspost Erez.
(...)

We naderen en grijszwarte wolkjes verschijnen langs de grens. De vage geur van traangas waait onze richting uit terwijl we dwars door de restanten van het groene Beit Hanoun wandelen. Luid geloei: de massa is enthousiast over de buitenlandse aanwezigheid. Er is nergens pers te bespeuren, enkel ‘shabaab’, jonge mannen tussen ongeveer 14 en 25 jaar oud. De barricades in prikkeldraad worden neergehaald, terwijl anderen stenen gooien richting de Israëlische infrastructuur. Ik word nerveus, want stenen worden meestal met kogels beantwoord door Israël. We bevinden ons op enkele honderden meter van de betonnen muur en ik tel drie wachttorens: één voor ons, één links en één rechts, maar geen teken van menselijk leven aan de andere kant. De stenen doen hun verplichte luchtsalvo’s en landen even verder op het asfalt. (...)

De eerste kogel weerklinkt. In een reflex duikt de massa naar de grond tot een schreeuw weerklinkt. Een jonge man is in het been geraakt. Hij wordt ijlings afgevoerd naar een motto waar hij geklemd wordt tussen de bestuurder en een tweede passagier. Ambulances staan namelijk geblokkeerd op een kilometer van de volksdemonstratie.
Terwijl sommigen langs de kant toekijken op het spektakel, is het vooraan chaotisch. De

buitenlandse aanwezigheid (Keesje: activisten van de Solidarity Movement)  lijkt de troepen te sterken: de vrees kavelt af en de jonge mannen trekken verder naar voor. Opnieuw een kogel en hetzelfde scenario herhaalt zich. Een hand geraakt, vervolgens een been en een voet. Twee kogels verwonden vier mensen. (...)Maakt onze buitenlandse aanwezigheid werkelijk een verschil? Palestijnen willen ons beschermen en hopen tegelijkertijd dat onze aanwezigheid hen beschermt. Rondom me hoor ik mensen schreeuwen om verder naar voor te trekken, anderen willen zich terug trekken. Een nieuwe kogel scherpt de chaos aan. Opnieuw een gewonde.
Ebaa, een jonge Palestijnse vrouw barst in tranen uit. “Ik kan dit niet zien. Kijk naar onze jongens, ze vallen al vliegen! Ik wil hier zijn, maar wil hier niet zijn. Ben ik zwak omdat ik dit niet aankan? Hoe kan iedereen zo rustig blijven? Hoe kunnen ze doorgaan?” Ze staakt haar twitterberichten en kijkt me verscheurd aan. Ik voel me leeg, murw geslagen, en vrees dat het geweld dat zo intens is, zo ongelijk en zo onrechtvaardig, me niet langer raakt, dat het normaal geworden is, terwijl het wansmakelijk is.
Mensen worden voornamelijk in de ledematen geraakt, maar Mahmoed Zaqoet, 20 jaar oud, wordt in de borststreek geraakt en sterft. In de chaos en het gewemel van lichamen die elkaar verdrukten, dacht ik dat het om een schotwonde in de arm ging."

Commentaar van Keesje: Inge Neefs weigert in te zien, dat de Israëlische soldaten nog beheerst gereageerd hebben. Ze schoten aanvankelijk alleen in ledematen, wat er op wijst dat ze niet in het wilde weg geschoten hebben. Het is tragisch en jammer dat de grenssoldaten niet op dit soort massademonstraties zijn voorbereid en dus geen traangas en rubberen kogels te beschikking hebben, zoals in Jeruzalem wel het geval was. De Hamas-politie was afgelopen vrijdag verstandig om de demonstranten tegen te willen houden, aangezien deze ongelijke strijd alleen maar onnodige slachtoffers veroorzaakt en niets oplost.  

De Nederlandse Global March to Jerusalem

Op 30 maart 2012 wordt er vanuit vier verschillende landen een vreedzame wandeltocht naar Jeruzalem gelopen. Dit initiatief is een resultaat van twee jaar voorbereiding door verschillende Westerse-, Aziatische- en Arabische  Pro-Palestinagroepen en is bekend onder de naam: "Global March to Jerusalem".

In Nederland wordt de organisatie "Global March to Jerusalem" vertegenwoordigd  door de activiste Gretta Duisenberg van de website "Stopdebezetting". Gretta is zelfs voor de organisatie van dit initiatief naar Beirut, Rome en Amman gereisd en staat ook op de foto samen met enkele andere pro-Palestina activisten.

Wat wordt er nu in Nederland gedaan om dit initiatief van de grond te krijgen? Doen er Nederlanders mee aan de vreedzame wandeltocht? Wordt er geld verzameld voor dit initiatief? Hoe wordt er gemobiliseerd? Ik vroeg het de voorzitter van het Palestina Komitee, Wim Lankamp, maar die wist vorige week zondag nog niets van dit initiatief. Op de website van Gretta Duisenberg is één keer een wervend artikel over Mustafa Barghouthi die oproept aan de wandeltocht deel te nemen, verschenen.  En daarna is het stil.

Amin Abou Rashed de vertegenwoordiger en fondsenwerver van Hamas in Nederland verbleef vorige week samen met zijn dochter in Gaza en heeft zich nog niet over de wandeltocht geuit. Rob Groenhuijzen, de organisator van de Nederlandse Gazaboot heeft zich nog niet bereid getoond de volgende actie te steunen. Op de website van Anja Meulenbelt staat helemaal niets over dit initiatief. Dan hebben we de usual suspects wel gehad.

Op Facebook is intussen een Nederlandse pagina voor de Global March to Jerusalem verschenen, waar verschillende mensen uit het pro-Palestina gebeuren hun vriendschap betuigd hebben. Slechts 12 mensen hebben tot nog toe hun "Like" gezet onder de Nederlandse pagina voor de wandeltocht.  Er is echter ook een Nederlands account op Facebook waar intussen 64 Facebook vrienden op staan.Een parlementslid van het CDA staat daar op.  Het kan zijn dat de mensen die het vriendschapsverzoek van de Global March to Jerusalem hebben geaccepteerd gewoon eens wilden kijken wat Gretta nu weer allemaal op haar eigen houtje aan het doen is. Het kan ook zijn dat deze mensen gewoon alle vriendschapsverzoeken waar het woord Palestina in staat, uit reflex accepteren. Het kan ook zijn dat deze Facebook vrienden nog niet op de hoogte zijn van de vele ruzies binnen de organisatie van de wandeltocht. We weten het niet.

De organisatie van deze wandeltocht komt nog niet erg van de grond in Nederland.  Dat heeft volgens mij zowel interne- als externe redenen. De ruzie tussen de Syrië-aanhangers en de moslimbroeders binnen de organisatie is iets waar wij Nederlanders liever niet mee geassocieerd worden. Wie moet je steunen? Moeilijk. De berichten dat deze gehele mars een initiatief is dat gefinancierd is door Iran wekken niet bepaald een vertrouwingwekkend gevoel. Het regime in Iran is onder de Nederlandse pro-Palestina activisten niet bepaald geliefd.

Het debacle van de Nederlandse Gazaboot ligt nog vers in het geheugen. De zionistische lobby slaapt nooit en publiceert iedere misstap die in de organisatie wordt gemaakt. Het samenwerken met terroristen als Rob Groenhuijzen en Amin Abou Rashed. Het uitlekken van gegevens naar de Telegraaf. Het zijn allemaal mislukkingen van de laatste jaren die het leven voor de pro-Palestina activist niet gemakkelijker hebben gemaakt.

De grootste rem op een Nederlandse betrokkenheid bij de Global March to Jerusalem is toch wel de persoon van Gretta Duisenberg zelf. Ze heeft namelijk wel de internationale contacten, maar niet de Nederlandse organisatie. Het is allemaal nogal elitair en van bovenaf. Ze kan geen activisten mobiliseren. Het is algemeen bekend, dat SP-grootheden als Anja Meulenbelt en Harry van Bommel niet zo graag met Gretta Duisenberg samenwerken. De SP staat op het punt in Nederland een politieke speler van belang te worden en dan kan zo'n ongeleid projectiel als een Gretta Duisenberg alleen maar schade berokkenen. Daarom zal Gretta op 30 maart moederziel alleen vanuit Jordanië naar Jerusalem proberen te lopen. Ik ben benieuwd.

De Google Positie van Keesjemaduraatje

Soms ga ik heel erg in mijzelf en dan denk ik: "Het is wel begrijpelijk dat sommige politici en 'fundraisers voor de Palestijnse zaak' kwaad op mij worden en mij proberen op de internets of live in een zaal te kakken te zetten."  Het is niet gemakkelijk voor ze. De hele dag in de weer om het lijden van de wereld te verzachten en dan gaat een één of andere eenzame blogger op een zolderkamertje tegen ze te keer en dat komt dan op plaats 4 of 6 van de Google.

Zoek je de in het kader van het Lijden van het Palestijnse Volk geëngageerde beroepsactivisten, dan kom je Keesjemaduraatje altijd op de eerste pagina al tegen. Dat wordt dan weer aangeklikt en dat komt dan nog hoger te staan. Zo gaat dat op de internets.

Hier staat de positie van dit moment

Anja Meulenbelt	6
Harry van Bommel	7
Stan van Houcke	4
Kristel Letschert	4
Hedy Epstein	6,7 en 8
Vittorio Arrigoni	6
Gustav Draijer	3
Jose van Leeuwen	3
Rob Groenhuijzen	5
Lilian Peters Palestina	3 en 4
Anne de Jong	12

Als jullie nu allemaal even klikken, dan komt Keesjemaduraatje op één!!!

Ruim 2500 berichten sinds Maart 2005

In Maart 2005 startte ik mijn blog Keesjemaduraatje bij web-log.nl, toen nog van de firma Ilse Media. Later werd web-log overgenomen door de firma Sanoma. De onderliggende software was destijds van Typepad. Op een gegeven moment wilde Typepad geen software meer leveren en de firma Wordpress zou de nieuwe software leveren, maar er was niet goed afgesproken hoe en wat. De managers van de firma Sanoma  kon het geen donder schelen, want 300.000 blogs leveren toch niet genoeg op als ze bijna allemaal gratis zijn en bovendien heb je daar de technische mensen voor. Helaas ging het totaal fout, zodat er nu al sinds Juli 2011 een stuk of 300.000 blogs op apegapen liggen.

Er zijn twee beroepsgroepen die hier niets over willen schrijven: ICT-ers en journalisten. De ICT-ers zouden Sanoma graag als klant willen hebben of hebben Sanoma als klant. De journalisten  durven niets over Sanoma te schrijven, omdat het wel eens hun baas kan worden of omdat het hun baas is. De bloggers kunnen niets schrijven omdat hun blog er niet is. Daarom is dit grote schandaal van 300.000 blogs die niet werken al maandenlang doodgezwegen.

Nu heb ik ruim 2500 teksten die ik de afgelopen zes-en-half jaar heb geschreven allemaal op dit blog geïmporteerd. Zelfs een nieuwe tekst met een verwijzing naar dit nieuwe blog kon ik niet op het web-streepje-log zetten. Zak maar in de stront Sanoma!!

De thema's die weer teruggevonden zijn en weer op het blog staan zijn: Kraakpand Vrankrijk met de mishandeling van Yoghurt, de moord op kraker Seveke, het Lijden van de Palestijnse Volkeren, de Gazaboot en de terreurachtergrond van Rob Groenhuijzen etc, etc. Ik hoop dat er nog eens iemand naar kijkt.

Tot de volgende blog!!!

Misbruik van Kristallnachtherdenking
Gisteravond laat, kom ik thuis en mijn vrouw is nog aan het werk. Proefwerken Duits nakijken. "Hoe was de Kristallnachtherdenking?", vraagt ze belangstellend? De herdenking in de Portugese synagoge was indrukwekkend, vertel ik haar. De tweede herdenking bij de Stopera, georganiseerd door de Hamasvrienden van Rene Danen, was een afknapper. "Heeft er ook een moslim gesproken?", vraagt mijn vrouw. Jazeker Nuri Karabulut heeft gewag gemaakt van de uitsluiting, over één kam scheren en in een hoek zetten van moslims door de PVV. "Ik begrijp niet dat de Joden dat pikken", zegt ze. "Het is bekend, dat in alle moslimlanden Joden worden vervolgd en dat het antisemitisme tegenwoordig van de moslims vandaan komt en dan laten ze toe, dat een vertegenwoodiger van een moslimorganisatie zoiets op een Kristallnachtherdenking zegt."

Als zelfs een volkomen politiek correcte Groen-linkse Duitse mevrouw, zijnde mijn eigen vrouw, dit te ver vindt gaan, dan kan je je inderdaad intussen afvragen, waarom deze wanvertoning van de Internationale Socialisten, Nederland Bekent Kleur en Anja Meulenbelt , namelijk een tweede Kristallnachtherdenking op één avond, nog mogelijk is en geaccepteerd wordt. Waarschijnlijk zijn de Joodse organisaties te beschaafd en te veel gericht op politieke samenwerking om hier tegen op te treden.

 

Zelfs Anne de Jong,  meevarende op de Gazaboot en Hamasvriendin pur sang, was met haar kind in een kinderwagen naar de Kristallnachtherdenking gekomen. Je vraagt je intussen af of die Hamasvrienden misschien het vermoorden van Joden vieren in plaats van herdenken.

Weer een Nep-Jood op de Flotilla II Gazaboot
Ze kunnen het niet laten. Duitser, Palestijn of Amerikaan zijn is niet meer voldoende. Tegenwoordig moet je al bijna tot Jood gemaakt worden om fatsoenlijk op de Gazaboot mee te mogen varen. Eerst ging de Duitse werkloze lerares Edith Lutz de fout in door zichzelf ten onrechte als Joodse opvarende van de Flotilla naar Gaza te afficheren. Nou is het de Amerikaan Gabriel Matthew Schivone die steeds roept dat hij als Jood het niet eens is met de blokkade van Gaza, maar naar nu blijkt gewoon een Mexicaan te zijn. Wat in Hemelsnaam is er toch mis met Mexikaan zijn en waarom moet je jezelf tot Joodse-Gazaboot-opvarende omhoogwerken?

De linkse pers was wel erg blij met Gabriel Matthew Schivone, want hij verenigt alle elementen van een missionaire notoire idealist in zich. Hij ziet er uit als Jezus, beweert een Jood te zijn en vecht tegen de "bezetting van de bezette gebieden" , wat wil je als progressieve krant nog meer? Daarom mocht hij zijn mening ook meteen in de Haaretz geven. Het valt me nog mee dat de NRC het artikel niet gekocht heeft, dan had Nederland ook van de belevenissen op zee van de " Chicano-Jewish American from Tucson, and coordinator of Jewish Voice for Peace at the University of Arizona" mee kunnen genieten.

Paragnosten nemen Keesjemaduraatje wel serieus

weliswaar is nog geen één van mijn voorspellingen voor 2011 uitgekomen, maar wat maakt dat uit. Ik sta als "Amateur-of hobbyvoorspeller" wel mooi op de website Paraproof. En die mensen van Paraproof doen dat heus niet zomaar.  Heb ik niet voorspeld dat de Gazaboot nooit zou gaan varen? Heb ik niet voorspeld dat de daders van de Vrankrijk mishandeling hun terechte straf zouden ondergaan? Heb ik niet voorspeld dat de Internationale Socialisten nooit meer een Kristallnachtherdenking zouden organiseren? Heb ik niet voorspeld dat de KAIROS-conferentie op de VU zou mislukken? Nou dan. Dat laatste moet wel nog uitkomen, maar je bent paragnost of je bent het niet.
 
 

Wallander heeft ook een vrije meningsuiting

Op de Duitse TV is het nog veel erger. Massamoord in Noorwegen en dan wordt er even een item in elkaar geknutseld. Wie zullen we eens om een vrije meningsuiting vragen? Een Noor hebben we even niet, maar wel een Zweed. Dat is vlakbij. Hoe heet die? Henning Mankell en die heeft boeken over moord geschreven, dus die weet vast wel iets zinnigs over deze moorden te vertellen. Henning Mankell kom er maar in.
"Uhh, ja, ik had dit plot zelf niet kunnen bedenken, want de werkelijkheid is veel gruwelijker dan de fantasie. Als ik dit als plot had opgeschreven , dan zouden de mensen zeggen dat het helemaal niet kan en zwaar overdreven is."  Henning bedankt en terug naar de studio in Berlijn.

Ze vergeten even te vertellen wie Henning Mankell ook al weer is.  Een naieve Hamas-aanhanger. Een Gazaboot-opvarende. Een Mavi-Marmara-survivor. FlotillaII-survivor. Noem het allemaal maar op. En dat soort mensen mogen op de Duitse TV gewoon even hun vrije mening uiten. Het valt me nog mee dat de Nederlandse TV niet Gretta Duisenberg om commentaar vraagt, nou we toch bezig zijn. Rob Groenhuijzen als terrorisme deskundige. Het kan gewoon niet gekker.

Liberaal Joodse Gemeente gooit mol op straat

Bij de oprichting van Missing Peace Nederland viel het mij al op en stoorde het mij, dat er op het internet niet alleen geschreven werd over de vergadering, maar dat er ook deelnemers, met name Ratna Pelle, zwart werden gemaakt.  Waarom laten ze dat soort deelnemers toe, vroeg ik me af.

Een jaar later gebeurde iets soortgelijks weer. Er was een concert van de Israelische legerband Tsahal in de synagoge van de Liberaal Joodse Gemeente in Amsterdam en een lid van de Liberaal Joodse Gemeente riep op tot demonstratie en maakte zelfs een opmerking over traangas in het publiek gooien. De bewaking werd verscherpt en er ontstond een gespannen sfeer.

Deze laatste actie krijgt nu een vervolg. Maarten Jan Hijmans alias Abupessoptimist, vroeger correspondent in Egypte, nu vriend van Anja Meulenbelt en lid van Een Ander Joods Geluid, wordt gevraagd de extra kosten voor bewaking te betalen en zijn lidmaatschap bij de Liberaal Joodse Gemeente op te zeggen. Na een aantal gesprekken is dat ook gebeurd. Dat lidmaatschap opzeggen.

Hij huilt natuurlijk meteen krokodillentranen en vergelijkt zichzelf met Illan Pappé, die na zijn leugenachtige boek over zogenaamde 'ethnic cleaning'  niet meer in Israel zou kunnen wonen. Zich van geen schuld bewust.   

 Goed dat de Liberaal Joodse Gemeente deze stap genomen heeft. Dat zouden meer kerkgenootschappen moeten doen. Het kan toch niet zo zijn dat leden van kerken zich bij terroristen aansluiten en oproepen tot geweld tegen wie dan ook. Hoe lang mogen de Vrienden van Sabeel eigenlijk nog lid van de PKN blijven, na hun steun aan de Gazaboot en daarmee aan de terreur van Hamas?

KAIROS document Palestina is omstreden

De Nederlandse vertaling van het Palestijnse KAIROS document blijkt fouten te bevatten, zo onthult het dagblad Trouw. Terwijl de Arabische tekst spreekt van "boycot van wat de bezetting produceert" , wordt in het Nederlandse document tot boycot van alle Israelische producten opgeroepen. De Nederlandse vertaling is dus veel scherper en biedt weinig ruimte tot dialoog of concessie.

Op 15 en 16 september wordt het KAIROS document op de Vrije Universiteit tijdens een congres besproken. Het KAIROS document is door Palestijnse Christelijke kerkleiders opgesteld om stelt de moeilijke positie van Palestijnse christenen aan de orde. Het congres laat alleen aanhangers van Sabeel en moslims spreken, terwijl de Joodse organisaties niet gevraagd zijn een bijdrage te leveren.

Het congres vindt plaats kort nadat een Nederlandse Boot naar Gaza heeft geprobeerd de blokkade van Gaza te doorbreken om op die manier solidariteit met de daar levende Palestijnen te tonen. De Vrienden van Sabeel hebben aan deze boot meebetaald en wilden één opvarende laten deelnemen aan de tocht. De Nederlandse Boot naar Gaza is een publicitaire flop geworden, nadat bleek dat de organisatie in handen was van terroristen. De Griekse overheid hield de boten tegen.

Het is de vraag hoeveel aanhang de Vrienden van Sabeel nog hebben na de flop van de Gazaboot en het opzettelijk verkeerd vertalen van het KAIROS document. De Palestijnse mensenrechtenactivist Rifat Kassis heeft in ieder geval nog vertrouwen in de Nederlandse KAIROS vertalers. "We hebben op de website acht vertalingen staan. Die kunnen we niet allamaal controleren"

Jaap Hamburger verlaat de zinkende Gazaboot

Een beetje laat, maar als alle kapiteins het schip al hebben verlaten, is ook niks meer aan. Ook EenAnderJoodsGeluid doet niet meer mee aan de Nederlandse Boot naar Gaza. Het is allemaal een grote vergissing en een misverstand, aldus de website van EAJG

 

Sabeel stapt uit Gaza boot

Persbericht: Sabeel Nederland heeft besloten om af te zien van deelname aan de Gaza boot. Dit terwijl Sabeel een van de organisaties achter Nederland-Gaza is. Blijkbaar werd de druk van de onthullingen over Sabeel Nederland en het flottielje te groot.

 In de afgelopen tijd waren er maar liefst weer drie nieuwe onthullingen:

 1. Sabeel Nederland wordt financieel wel ondersteund door de PKN / Kerk in Actie, ondanks een
    eerdere stellige ontkenning
    Zie: http://missingpeace.eu/nl/2011/06/kerk-in-actie-diskwalificeert-zich-als-bruggenbouwer-in-israel/ 

2. Kerk in Actie verspreidt voortdurend eenzijdige en onjuiste informatie over het Arabisch-Israelische conflict (zelfde link als bij punt 1).

 3. De Nederlands-Italiaanse boot van het flottielje is betaald door een Italiaans-Palestijnse organisatie, die banden heeft met de Moslimbroederschap en Hamas.
    Zie: http://www.telegraaf.nl/binnenland/10048568/__Geld_Hamas_naar_Gazaboot__.html?p=1

Deelname van Sabeel dat gesubsidieerd wordt door de PKN, was van meet af aan een verkeerde keuze.  Vorige maand gaf de PKN een verklaring uit vol positieve woorden over Israel, zoals:

“De huidige staat Israël heeft een volkenrechtelijke basis, die ook door de Protestantse Kerk volledig en in dankbaarheid wordt erkend.”
Eerder verklaarde de PKN dat “de Protestantse Kerk zich onopgeefbaar verbonden voelt met het Joodse volk."

 In dat licht is het onbegrijpelijk dat de PKN via Kerk in Actie Sabeel Internationaal blijft subsidiëren. Want Sabeel Internationaal voert allerlei acties om de staat Israel te ondermijnen. Zo roept Sabeel Internationaal op tot diverse boycots tegen de Joodse staat. Sabeel Nederland vindt bijvoorbeeld dat H&M geboycot moet worden omdat ze ook winkels in Israel hebben.

Momenteel is actueel dat Sabeel Internationaal de Gaza flottielje van harte ondersteunt. Sabeel Nederland behoorde zelfs tot een van de organisatoren van de Nederlandse boot. Een eenzijdige actie die niet bevorderlijk is voor de vrede, volgens de Nederlandse regering en een ruime meerderheid van de Tweede Kamer.

Het hulp argument is daarbij overduidelijk een farce, aangezien slechts enkele weken voor vertrek de Nederlandse voorzitter - de voor verboden wapenbezit veroordeelde Rob Groenhuijzen - pas probeerde om hulpgoederen in te zamelen:  http://www.indymedia.nl/nl/2011/05/76263.shtml

De organisatie achter de Amerikaanse boot geeft zelfs al toe dat hulp bieden een gefantaseerd argument is, want de Amerikaanse boot vaart volkomen leeg:

http://www.jpost.com/International/Article.aspx?id=225831

Israel laat trouwens onbeperkt humanitaire goederen door, dat er toch een tekort aan medicijnen in Gaza is, wordt veroorzaakt door onderling Palestijns geruzie:

http://nieuws.nl.msn.com/buitenlands-nieuws/groot-gebrek-aan-medicijnen-in-gazastrook 

Het doel van de organiserende terroristische organisatie IHH is daarmee uitsluitend om te proberen de – ook volgens de Nederlandse regering - gerechtvaardigde en toegestane wapenblokkade proberen te ondergraven. Oftewel Hamas helpen de Joden uit te roeien, het zelfverklaarde doel volgens haar handvest en tv uitzendingen

(bijvoorbeeld enkele weken geleden: http://www.likud.nl/artik059.html ).

 Het gaat hier dus om het nastreven van geweld in plaats van vrede. Het is diep triest dat een zich christelijk noemende organisatie als Sabeel hieraan meewerkt en daardoor samenwerkt met veroordeelde terroristen en antisemieten.

 Sabeel geeft als argument dat ze aandacht willen vragen voor de positie van Palestijnse christenen. Dat argument staat buiten de realiteit. Palestijnse christenen die in Israel wonen maken het goed. De situatie van de christenen in autonoom Palestijns gebied is daarentegen slecht. Dat komt door de voortdurende discriminatie en vervolging door de moslim-meerderheid. Massa-emigratie is het gevolg. Geschat wordt dat de christenen daardoor in ongeveer 15 jaar zelfs compleet 'weggezuiverd' zullen zijn. Nu al leven er meer Palestijnse christenen in Chili dan in autonoom Palestijns gebied!

Dit heeft hoegenaamd niets met Israel te maken, het speelt bij christenen in de hele islamitische wereld, zoals Irak, Libanon en Pakistan. Voor dit existentiële probleem heeft Sabeel echter helemaal geen aandacht, daarvoor houdt men de ogen stijf dicht.

Er is alleen maar eenzijdige negatieve aandacht voor Israel, waarvan men blijkbaar de reputatie, economie en veiligheid zo veel mogelijk wil beschadigen.

 De missie van Kerk in Actie luidt: "Kerk in Actie wil werken in navolging van Jezus Christus, die oproept tot getuigenis, tot naastenliefde, tot dienstbaarheid en tot het bevorderen van gerechtigheid." Is het ondermijnen van de staat Israel de gerechtigheid die Kerk in Actie en de PKN nastreven, is dit de naastenliefde die de PKN en Kerk in Actie de Joden bieden, in navolging van Jezus Christus? Het is onbegrijpelijk dat de PKN / Kerk in Actie zo een organisatie financieel mogelijk maakt. Dat verdienen de trouwe protestantse kerkgangers niet, die de kerkgelden voor de PKN opbrengen.

PKN en Kerk in Actie, toon echte naastenliefde, ook voor Israel en het Joodse volk, en stop daarom de jaarlijkse subsidie van 120.000 euro aan Sabeel!

Gerbrig Arends ;PKN dominee
Kees Broer; namens Keesjemaduraatje ;http://keesjemaduraatje.web-log.nl
Ben Kok; namens Tora-Yeshua; http://tora-yeshua.nl
Tom Struick van Bemmelen; namens Likoed Nederland;http://www.likud.nl

 

Waarom wij winnen

Ex-Senator (Ex-senator) Anja Meulenbelt roept opeens dat de Hamasvrienden de virtuele PR-oorlog om Gaza gewonnen hebben. No Way! Wij hebben duidelijk in elk opzicht gewonnen. Waarom?

-De Freedom Flotilla II Stay Human afschilderen, presenteren, framen, beschrijven, hoe je het maar wilt noemen, als zijnde door terroristen georganiseerd. Is ons gelukt. In alle serieuze kranten heeft intussen een bericht gestaan waarin Amin Abou Rashed als "Hamas Kopstuk" en als organisator van de flotilla wordt neergezet. Rob Groenhuijzen als ex-terrorist wordt door de Jerusalem Post, Telegraaf en Elsevier genoemd.  

-Het humanitaire karakter van de Freedom Flotilla II Stay Human in twijfel trekken. Is ons gelukt. In verschillende persberichten, overgenomen door websites en kranten wordt gesteld, dat Israel het humanitaire karakter van de gazavloot in twijfel trekt.

-De christenen losweken van de extreem-linkse Gazavaarders en de extreme moslimbroederschappen. Is ons gelukt. Door steeds weer te benadrukken dat Sabeel, Kerk in Actie en daarmee de Protestantse Kerk Nederland Hamas steunt, is er zoveel druk op de Vrienden van Sabeel uitgeoefend, dat ze zich hebben moeten terugtrekken van de gazavloot.

-Het onttrekken van legitimiteit aan de Nederlandse Gazaboot door journalisten goed te informeren. Is ons gelukt . Alle journalisten hebben zich teruggetrokken doordat ze het frame van Amin Abou Rashed als "Hamas Kopstuk" van onze websites hebben overgenomen en daar vragen over gingen stellen. Anne de Jong heeft 's nachts zachtjes liggen huilen in haar stapelbed en kon op het laatst alleen nog maar op een kussen slaan en snikken: "Amin is een hele lieve man, die geweldige dingen voor de Palestijnen doet". 

-De vloot tegenhouden in Griekenland. Is ons gelukt. Daardoor is het niet meer Israel die de boeman speelt, maar nemen de VS, Europa, Turkije en Griekenland hun eigen verantwoording. Juridische actie, sabotage en de PR oorlog hebben gelijktijdig tot resultaat geleid.

-Antropologen demoniseren als zijnde naieve linkse non-wetenschappers, die in de Gazanen alleen maar de Indiaanse Touareg-Negers zien die ze op hun bevooroordeelde Vrije Universiteit hebben leren idealiseren. Is ons gelukt. Alle antroplogen zijn één voor één onder druk van de publiciteit afgehaakt. Alleen Anne de Jong ligt nog in haar bedje te huilen. 

-De Gazaboot presenteren als zijnde een initiatief van hele extreme moslimbroeders, waarvan de herkomst van het geld dat ze bijeenbrengen twijfelachtig is. Is ons gelukt. Zelfs de Marokkaanse moslims haken nu af en willen er niets meer mee te maken hebben.

-De Gazaboot als het zevende mislukte project van Rob Groenhuijzen noemen. Is ons gelukt.

-Carel Brendel mag weer terugkomen van vakantie. De kust is veilig. Het gras is groen voor de haas.  

 

Pro-Israël activisten winnen zeeslag om Gaza

Dat Rob Groenhuijzen, de ex-terrorist, voorzitter van de Gazaboot is geworden en dat de Telegraaf daar een artikel aan gewijd heeft, is door de rest van de oude media niet opgemerkt. Dat schrijver Carel Brendel al maanden geleden op de betrokkenheid van Hamas-kopstuk Amin Abou Rashed bij de Gazavloot heeft gewezen en op de financiele malversaties die daarbij een rol spelen. Het is door de links-liberale Nederlandse media niet opgemerkt. Dat ik tijdens de pro-Israel demonstratie in Dordrecht al aan Amin Abou Rashed gevraagd heb of hij meevaart met de Gazaboot en hij daar bevestigend op heeft geantwoord,  is niet overgenomen in de media van weldenkend Nederland.

Nu echter zowel Trouw, als Wereldomroep, als Eenvandaag , als de Vara zich hebben teruggetrokken van de Gazaboot omdat er censuur zou worden gepleegd, omdat Amin Abou Rashed bij de Gazaboot betrokken is, omdat er geen openheid over de geldstromen gegeven wordt, nu gaat het balletje rollen. Nu worden er geen persberichten meer klakkeloos overgeschreven. Nu melden de kranten in Israel dat Nederland achter Israel staat.

Ik zelf schrijf al bijna een half jaar nergens ander meer over dan over de Gazaboot en voordat de Nederlandse Boot naar Gaza ook maar vertrokken is heb ik al het gevoel dat we de publiciteitsslag gewonnen hebben.

Lucas 2:29-32

Nu laat Gij, Here, uw dienstknecht gaan in vrede, naar uw woord, want mijn ogen hebben uw heil gezien, dat Gij bereid hebt voor het aangezicht van alle volken: licht tot openbaring voor de heidenen en heerlijkheid voor uw volk Israël. 

Joop redacteur Hasna El Maroudi wantrouwt Gazaboot

"Tijdens het avondmaal tierde Anne de Jong kwaad dat het allemaal leugens zijn en dat Amin een vreselijk lieve man is, die zich met ongelooflijk veel liefde inzet voor de Palestijnen."

Door Hasna El Maroudi

Waarom ik toch maar niet meevaar met de Nederlandse boot  (overgenomen van Joop.nl)

De afgelopen dagen bracht ik door op het Griekse eiland Corfu. Hier leerde ik andere activisten en journalisten kennen die voornemens waren mee te varen naar Gaza en trainde Anne de Jong, opvarende van de vorige vloot, ons in geweldloos verzet.
Hoewel ik van plan was een reportage te maken voor Uitgesproken Vara en met regelmaat op Joop te berichten over de reis, zat ik er voornamelijk als activist. Ik wil dat Israël de illegale blokkade van Gaza afbreekt en de mensen geeft waar ze recht op hebben: zelfbeschikking. Dat is ook waar het me om gaat, de bevolking daar. De Palestijnse jongeren die vorig jaar een manifest opstelden waarin ze hun verlangen naar een normaal leven uitspraken. Ik ging niet voor een of andere politieke beweging en al helemaal niet voor de machthebbers.

Toen ik besloot me op te geven voor de reis en daarmee een lang traject van voorgesprekken en trainingen in te gaan, stelde ik een voor mij cruciale eis aan de organisatie: Ik wilde exact weten wie er allemaal mee zouden varen op de Nederlands/Italiaanse boot en wilde de mogelijkheid hebben hen allemaal van te voren te ontmoeten. Want ik wilde niet verrast worden door de aanwezigheid van figuren of organisaties waar ik niks mee te maken wil hebben. Dat was vanzelfsprekend, werd me gemeld. Er moet immers gewerkt worden aan teambuilding en 'dat gaan we in Griekenland doen'.

Aangekomen op Corfu waren er echter tegen de belofte in geen Italianen, de beoogde medepassagiers op onze boot, te bekennen. Sterker nog: De Nederlandse delegatie zat afgezonderd op dat eiland, de rest van de groep bevond zich in Athene. Meermalen heb ik gevraagd om een - voorlopige - lijst van alle opvarenden. Wetende dat het uitvaren de organisatie op diverse manieren moeilijk is gemaakt, verwachtte ik niet een complete lijst, maar wilde ik genoegen nemen met de beschikbare informatie. Die kwam niet. Ondanks aandringen kreeg ik de lijst pas toen ik al had besloten terug te keren naar Nederland. Te laat.

Maar er was meer aan de hand. Het bleef onduidelijk hoe de financiering van de boot geregeld is. Ook daar heb ik herhaaldelijk naar gevraagd, maar het antwoord bleef hangen in een vaag web van stichtingen, koepels en overkoepelende organisaties. Stichting Nederland-Gaza claimt volledig transparant te zijn. Daar hoort wat mij betreft ook publicatie van de giften bij. Dat dit donateurs eventueel zou afschrikken en het geld vergaren moeilijker maakt, moet maar op koop toe genomen worden. Alleen op die manier kun je het toch al wantrouwend Nederland tonen niets te verbergen hebben.

Dat er iets te verbergen valt blijkt uit de aanwezigheid van Amin Abou Rashed. Ook hij voer vorig jaar mee met de vloot naar Gaza en werd door Israël gevangen genomen. Volgens diverse media is hij het 'Hamas-kopstuk' in Nederland. Ook wordt hij gelinkt met de Moslimbroederschap. Wat hiervan waar is, weet ik niet. Wat er niet van waar is, weet ik eveneens niet. Dat is het probleem en leidt tot een sfeer van achterdocht.

Tijdens het avondmaal tierde Anne de Jong kwaad dat het allemaal leugens zijn en dat Amin een vreselijk lieve man is, die zich met ongelooflijk veel liefde inzet voor de Palestijnen. Hoe graag ik haar ook op haar blauwe ogen zou willen geloven, kan ik dat niet. Simpelweg omdat zijn betrokkenheid bij de vloot geheim is gehouden tot aankomst in Griekenland. Niet alleen voor de buitenwereld, maar ook voor de opvarenden. En dat vind ik een zeer kwalijke zaak. Het is een gevaarlijke actie, de opvarenden zetten hun leven op het spel. Dan is het op zijn minst fair om de deelnemers op de hoogte te stellen van dergelijke essentiële informatie.

Amin was aanwezig op de dag dat de Nederlandse delegatie een deel van de non-violence training volgde, maar hield zich erg op de achtergrond. Wilfred van de Poll, journalist van de Trouw, sprak even met Amin over zijn aanwezigheid en zijn rol binnen de organisatie. 'Het brein achter de vloot' zoals hij ook wel liefkozend genoemd wordt, heeft de aankoop van de boot geregeld. Ook heeft hij voor een leeuwendeel van de financiering gezorgd, aldus Van de Poll. Als hij zo’n cruciale rol speelt waarom wordt dat dan geheim gehouden en mag ik niet weten wie of wat hij is?

Komt bij dat de UNHCR, een tak van de VN, die in eerste instantie (zo is ons activisten gemeld) de goederen onder de bevolking zou verspreiden, zich heeft teruggetrokken. Zoveel alternatieve organisaties die een dergelijke actie op zich zouden kunnen nemen zijn er in Gaza niet. Rest er slechts één: Hamas. En daar wil ik juist niets mee te maken hebben.

Uiteindelijk is het heel simpel. Bij een actie als deze moeten de deelnemers elkaar volledig kunnen vertrouwen, als brandweermannen die een brandend huis in gaan. Mijn vertrouwen in de organisatie is echter in de loop der tijd alleen maar afgenomen. Op het moment dat ik tegenstrijdigheden in de informatie aan de orde stelde, reageerde Anne de Jong beschuldigend en flink geërgerd met de vraag 'wil je dat we liever niets zeggen dan?'  Alsof ik in mijn handjes moet klappen dat ik überhaupt iets te horen kreeg. En alsof ik de immens grote en bijna onmogelijke opgaaf, met een actie als deze tegen een grootmacht als Israël in te gaan, niet begrijp.

Het is jammer dat de organisatie, naar mijn mening, de plank volledig misslaat. Met heel veel goede bedoelingen, maar te weinig ervaring en te veel illusies vaart de boot straks uit. Ik wens iedereen een behouden vaart en hoop dat ze heelhuids terugkomen. In een kleine week tijd ben ik erg gehecht geraakt aan de groep Nederlanders en ben ik overtuigd geraakt van hun eerlijke motieven om mee te varen. Ik hoop dat ze extra kritisch blijven. Het doel is een vrij Gaza, maar vrijheid kan niet bestaan zonder openheid. Ook daarin moet je het voorbeeld geven.

Christen-Zionist redde Hedy Epstein het leven

'Holocaust survivor', 'Mavi Marmara Survivor', 'Kindertransport survivor'.'Auschwitz survivor', welke ramp heeft Hedy Epstein eigenlijk niét overleefd? Straks zal ze als 'Audacity of Hope survivor' te boek staan, terwijl ze helemaal niet aan boord van de Amerikaanse Gazaboot zit.

Hedy Epstein is sinds haar pensionering full-time Holocaust survivor. Een titel die haar al in Nicaragua, Cambodja en China bracht. Slechts een enkeling weet hoe Hedy in 1939 uit Duitsland kon ontkomen. Er waren Duitsers die tot aan de komst van de geallieerden consequent 'nee' bleven zeggen tegen het fascisme en de oorlog desondanks overleefden. Eén van die mensen is de Christen-Zionist Hermann Maas. Hij organiseerde de Kindertransporte van Joodse kinderen naar London en redde daarmee vele kinderen waaronder de toen 11-jarige  Hedwig Wachenheimer (later Hedy Epstein) uit Kippenheim het leven.

Hermann Maas
Sinds het Zesde Zionistische Congres in 1903, dat Maas uit nieuwsgierigheid bezocht ,tijdens een verblijf in Basel, werd hij een vriend van het Joodse volk en een vurige sympathisant van de zionistische beweging. Op het congres was hij getuige van het felle debat tussen de voorstanders van het "Uganda plan" en zij die trouw zijn aan "Sion" en had de gelegenheid tot ontmoeting met prominente joodse politieke leiders als Herzl en Weizmann, en met de Duits-joodse filosoof Martin Buber , met wie hij een levenslange vriendschap onderhield. Als een aanhanger van de christelijke oecumenische beweging, werd hij een fervent voorstander van begrip tussen de monotheïstische religies en in het bijzonder, een voorvechter van de christelijk-joodse verzoening.

Bekennende Kirche

In 1933, toen het nazi-regime de economische boycot van Joden in Duitsland afkondigde, reisde Maas naar Palestina voor een ontmoeting met enkele  zionistische activisten, hij maakte indruk door vloeiend Hebreeuws te spreken. Bij zijn terugkeer in Heidelberg hij kreeg zware kritiek als een "Jodenvriend". De nazis durfden echter niets tegen hem te ondernemen, vanwege de enorme steun die hij uit de bevolking kreeg. Na de machtsovername door Hitler, trad hij toe tot de Pfarrernotbund en de 'Bekennende Kirche, samen met andere protestantse theologen, zoals Dietrich Bonhoeffer en Martin Niemöller. Eind jaren dertige en in de vroege jaren veertig, hielp Maas  vele joden uit Duitsland te ontvluchten met behulp van zijn connecties en hielp met uitreisvisa. Toen de vlucht naar Palestina niet meer mogelijk was, organiseerde hij met anderen de Kindertransporte naar London. Hedy Epstein vertrok met één van de laatste Kindertransporte naar London en werd gered.

Werkkamp
Medio 1943 werd hij gedwongen af te treden als dominee. In 1944, werd hij naar een werkkamp in Frankrijk gestuurd, waar hij later werd bevrijd door de Amerikaanse troepen.

In 1950, Maas was de eerste niet-joodse Duitser die officieel werd uitgenodigd in de nieuw gevormde staat Israël. Op 28 juli 1964, besloot Yad Vashem  om dominee Hermann Maas te erkennen als één van de Rechtvaardigen onder de Volkeren.

Hij stierf op 27 september 1970 in Heidelberg.

Eric Beauchemin (Wereldomroep) vaart niet mee op de Gazaboot

"Ik heb nog nooit zo’n gesloten organisatie gezien als de Stichting Nederland-Gaza"

Bron: wereldomroep

Een handjevol Nederlandse activisten vertrekt dinsdag uit Griekenland richting Gazastrook. Ze gaan mee met een protestvloot, die de Israëlische blokkade van het verarmde stukje Palestijns gebied wil doorbreken met hulpgoederen. Eric Beauchemin volgde de voorbereidingen.

De afgelopen drie maanden was ik van plan om met de activisten mee te varen en verslag te doen van hun tocht. Maar na een week in Griekenland heb ik alle vertrouwen verloren in de Stichting Nederland-Gaza, die verantwoordelijk is voor de Nederlandse boot.

Gesloten organisatie
Bij onze eerste ontmoeting op het eiland Corfu ging het gelijk al mis. Eén van de organisatoren was woest omdat een Nederlandse journalist informatie zou hebben gelekt naar de Telegraaf. Niemand is zo open als de Free Gaza Movement, verklaarde ze verontwaardigd.

Ik heb 25 jaar als journalist gewerkt, maar ik heb nog nooit zo’n gesloten organisatie gezien als de Stichting Nederland-Gaza. Dat bleek ook toen ze na de welkomstboodschap de regels aan ons uitlegde. Veel punten waren niet-onderhandelbaar. 'Als je dat niet accepteert, kun je niet met ons mee.'

Onnodige tweedeling
Ik was van plan een videoverslag te maken van de verplichte tweedaagse training, om te laten zien hoe de activisten zich voorbereidden. Maar de organisatie verbood de toegang tot tal van onderdelen. Samen met andere aanwezige journalisten legde ik uit dat we de beelden nodig hadden om ons werk te kunnen doen.

Daar wilde ze niets van weten. 'We hebben gewerkt met CNN, Al Jazeera, BBC... Niemand was zo veeleisend als jullie Nederlandse journalisten.' Uiteindelijk was er een hoofdelijke stemming. De activisten stemden tegen berichtgeving over die onderdelen van de training. In onze ogen was daarmee een onnodige tweedeling gecreëerd.

Riskante trip
We begonnen ons geloof en vertrouwen in de organisatie te verliezen, wat toch essentieel is als je deel uitmaakt van zo'n riskante trip. Tijdens de vorige Freedom Flotilla, in 2010, kwamen negen Turkse opvarenden om het leven, toen de Israëlische marine hun schip enterde en er gevechten uitbraken.

Dat ik mee wilde, had ermee te maken dat er dit keer ook een aparte Nederlandse boot zou zijn. Ik had gehoord dat daarop zo'n dertig deelnemers zouden meevaren, waaronder een aantal BNers. Een delegatie van 20 Italianen zou ook meegaan.

Verplichte blijdschap
Ik bezocht allerlei bijeenkomsten in Nederland. Ik moest gescreend worden, omdat - zo werd me verteld - zoveel mensen mee wilden. Toen de organisatoren me lieten weten dat ik was uitverkoren om met een select gezelschap de tocht te maken, voelde ik me dan ook verplicht om mijn blijdschap te tonen.

Achteraf lijkt het allemaal boerenbedrag. Er was geen 'select gezelschap' en ook doen er met Freedom Flotilla 2 helemaal geen BNers mee. In plaats van 32 Nederlandse deelnemers heeft de organisatie er met moeite 10 bij elkaar geschraapt: acht activisten en twee documentqire makers.

Wie betaalt?
Maandag besloten overigens nog twee journalisten om te bedanken voor de eer, voordat de boot zelfs maar was uitgevaren uit de haven van Corfu. En ondertussen proberen we al vanaf het begin erachter te komen wie de Nederlandse boot nu eigenlijk betaalt.

Zelfs op vragen over de energievoorziening aan boord - nodig om mijn satellietverbinding op aan te sluiten - kreeg ik steevast dezelfde reactie. 'Dat laat ik je nog wel weten' of 'we hebben geen idee'. Op de antwoorden zit ik nog steeds te wachten.

Openluchtgevangenis
Zelf ben ik tweemaal in Gaza geweest. Ik heb met eigen ogen kunnen zien waarom mensen het een openluchtgevangenis noemen: niemand erin en niemand eruit. Zo was ik op een middag aan het strand met een Palestijnse kleermaker, wiens zaak failliet was gegaan door de blokkade.

De kleermaker vertelde me dat hij elke dag aan het strand te vinden was. Ik vroeg hem of dat misschien was omdat de zee voor hem een symbool was geworden van vrijheid. Hij lachte en wees naar de horizon. Daar lagen Israelische marineschepen.

Veel geluk
Het idealisme dat ik de afgelopen week zag bij de deelnemers aan de Gazavloot heeft me verrast. Ik vind het heel bijzonder dat er nog altijd Nederlanders zijn die desnoods hun leven willen geven voor de goede zaak. Of ze daarmee iets bereiken is een andere vraag. Maar nog veel verontrustender vind ik hun naïviteit.

Maandagmorgen had ik een laatste ontmoeting met de deelnemers. Ik zei tegen ze dat ze ik vond dat ze de organisatie niet moesten vertrouwen, na alles wat er was gebeurd. Maar ze waren onverzettelijk: het doel waarvoor ze gingen was veel te belangrijk. 'We gaan de blokkade doorbreken en de bevolking van Gaza helpen.' Ik wens ze een goede reis en veel geluk.