Mohammad Hannoun, de Hamas-fondsenwerver van Italië

 

Mohammad Hannoun van de Liefdadigheidsvereniging voor Solidariteit met het Palestijnse Volk (A.B.S.P.P.) wordt beschouwd als de belangrijkste man van Hamas in Italië. Tegelijkertijd was hij jarenlang een lieveling van linkse politici. In oktober 2024 kwam hij op de sanctielijst van de Verenigde Staten. In December 2025 kwam hij in Italiaans voorarrest. Hannoun zou miljoenen Euro naar Gaza en naar Hamas hebben gesluisd. De rechtszaak lijkt veel op de rechtszaak tegen Amin Abou Rashedin Nederland. Sommige bewijzen tegen Hannoun zijn door het Israëlische leger in de bunkers van Hamas verzameld. In Nederland werd dat bewijs niet toegelaten. Als dit bewijs wel in Italië wordt toegelaten, dan hangt Hannoun een jarenlange gevangenisstraf boven het hoofd.

Ik kwam in het bezit van de volledige aanklacht tegen Mohammad Hannoun, die in totaal 306 pagina’s telt. De aanklacht zit vol met bewijzen en beschrijvingen over de routes die bewandeld moesten worden om het geld naar Hamas te kunnen sluizen. Het voert te ver om deze gehele aanklacht hier te gaan behandelen, bovendien is de aanklacht in de Italiaanse taal gesteld. Scusi!
De Italiaanse originele versie van de aanklacht werd met behulp van de programmeertaal Python naar het Engels vertaald. Hierdoor konden ook de afbeeldingen en PDF-bestanden vertaald en digitaal leesbaar gemaakt worden. Bij alle verwijzingen naar bladzijde nummers gebruik ik de Engelse vertaling.

In dit blog vertel ik, in welke samenhang de aanklacht tegen Mohammad Hannoun met onze eigen Hamas fondsenwerver Amin Abou Rashed staat. Hierbij worden documenten geciteerd, die in de Nederlandse rechtszaal niet toegelaten werden.

De naam “Rashed” komt 24 keer in het document voor. Ik heb ze allemaal gezocht en het gaat elke keer over Amin Abou Rashed. De naam “Rashid” komt 35 keer in combinatie met de voornamen “Amin Abou” voor. Daarnaast komt de naam “Rashad” ook nog 4 keer voor in deze samenhang. In totaal komt onze eigen Hamas fondsenwerver dus 63 keer voor. Bijna alle keren gaat het er om hoe er geld ingezameld moet worden, naar welke organisaties in Gaza dat geld moet gaan en op welke manier.

Op pagina 7 lezen we bijvoorbeeld dat het Nederlandse OM de bewijzen met Italië heeft gedeeld. De bewijsstukken uit Israël komen in dit proces ook weer tevoorschijn. De aanduiding “AVI” duidt op een echt bestaande commandant van het Israëlische leger met deze voornaam. Deze commandant mocht in Nederland niet gehoord worden en het bewijs met deze aanduiding kon daardoor niet gebruikt worden.

“Ook gerelateerd aan de financiering van HAMAS door ABSPP, uitgevoerd in de procedure nr. 11644/2017 R.G.N.R., reeds omschreven met een verzoek om bewaring. De telematica-intercepties op computersystemen hebben het ook mogelijk gemaakt om, door middel van undercoveractiviteiten, kopieën te bemachtigen van gegevens die zijn verzameld van de verschillende computers die door de vereniging worden gebruikt (bijna 4 TB). Dit betreft tevens de uitkomst van het OEI met Nederland met betrekking tot de onderzoeksactiviteit tegen Amin Abou Rashed en de documentatie die Israël heeft verzonden in het kader van de justitiële samenwerking, zowel met betrekking tot de oorspronkelijke procedure nr. 1503/2003 R.G.N.R., als reactie op bepaalde verzoeken om rechtshulp, die in het kader van deze procedure spontaan zijn verzonden door de bevoegde autoriteit, overeenkomstig artikel 11644/2017 van de AVG. Artikel 11 van het Tweede Protocol bij het Europees Verdrag inzake rechtshulp, gesloten te Straatsburg op 28 november 2001 en geratificeerd bij wet nr. 88 van 24 juli 2019. Deze laatste documenten hebben een unieke aanduiding, herkenbaar aan het voorvoegsel “AVI”, dat wordt vermeld in de akten van PG.”

Op bladzijde 42 wordt het Europese Hamas-netwerk beschreven. De genoemde 48 in Gaza in beslag genomen documenten werden in Nederland niet als bewijs toegelaten.:

ABSPP in Italië maakt, samen met andere soortgelijke verenigingen, deel uit van een netwerk van Europese contacten dat actief is in regionale gebieden verspreid over verschillende delen van de wereld, zogenaamde arena’s, zoals blijkt uit 48 interne documenten van Hamas, in beslag genomen door de Israëlische autoriteiten (AVI82604). Aan hen wordt ook een specifieke identificatiecode toegekend. Uit de door de Israëlische autoriteiten verstrekte gegevens en documentatie blijkt dat er op Europees niveau nog andere entiteiten zijn die dezelfde activiteiten uitvoeren als de Italiaanse ABSPP: – in Nederland, de Stichting ISRAA, waarvan de contactpersoon Amin Abou RASHED volgens de bevindingen contact heeft met HANOUN.

bladzijde 43:

Het rapport van de Israëlische expert stelt dat Hamas een financieel, persoonlijk en institutioneel netwerk in Europa heeft. Het operationele netwerk van Hamas in Europa wordt gepresenteerd tijdens de Majed Al Zeer-top, waar enkele hoge functionarissen van de oprichtingsgroep van de Europese Arena van de terroristische organisatie samenwerken. Naast Hannoun in Italië worden in het document onder andere Amin Abu Rashed in Nederland en Adel Abdullah Dougman in Oostenrijk genoemd.

De Nederlandse rechter heeft weliswaar gesteld dat niemand in Nederland wordt veroordeeld op grond van websites of krantenartikelen, maar wie de moeite neemt op de sociale media van de Palestijnse Gemeenschap Nederland zelf te kijken, zal zien dat Amin Abou Rashed, Majed Al Zeer en Adel Dougman daar vaak samen en vergezeld van Hamas leider Imail Haniyeh te zien zijn.

Op bladzijde 45 van de aanklacht gaat het over notulen van Hamas vergaderingen, die in een bunker zijn gevonden:

Pagina’s 610-612 van de samenvattende nota “AVIE6BBE en AVIE5S273” over de agenda van een vergadering van het Uitvoerend Comité (Politiek Bureau) die zou plaatsvinden op 26 en 27 september 2023, en de notulen van die vergadering, verwijzen expliciet naar de arrestatie van Amin Abou RASHED, ook bekend als Rashid of Rashad, geboren op 1 oktober 1967 in Irak, een centrale figuur binnen de organisatie, woonachtig in Nederland en al jarenlang nauw verbonden met HANNOUN. Hij werd in juni 2023 in Nederland gearresteerd, samen met zijn dochter ISRAA, wegens overtredingen van de wetgeving betreffende de financiering van verenigingen.

In bovenstaand fragment wordt het geboorteland van Amin Abou Rashed aangeduid als “Irak”. In de Nederlandse rechtszaal werd het vluchtelingenkamp Yarmouk in Syrië genoemd. Dat de arrestatie van Amin Abou Rashed in de notulen van een vergadering van Hamas-officieren wordt genoemd, is een teken dat het een belangrijke Hamas-vertegenwoordiger in Europa is. Door de Nederlandse rechter werd hij op 27 mei 2026 slechts als “aanhanger van Hamas” gekenschetst.

Op bladzijde 46 wordt de relatie tussen Mohammad Hannoun en Amin Abou Rashed toegelicht

[..] is dit enerzijds indicatief voor de band van Amin Abou Rashed met Hamas. Anderzijds wijst het erop dat de terroristische organisatie planmatig is uitgerust met een buitenlands netwerk, waarvan ook [de Italiaanse organisatie] ABSPP deel uitmaakt. Het feit dat de arrestatie van Amin Abou Rashid onderwerp is van een vergadering van het uitvoerend orgaan van de Hamas-top, duidt op het belang van de persoon en, meer in het algemeen, van de gebeurtenissen op het Europese toneel voor de terroristische organisatie. Het moet ook worden benadrukt hoe de gebeurtenissen tijdens de zitting de nauwe banden tussen Mohammad Hannoun en Amin Abou Rashed (evenals andere Europese vertegenwoordigers van de organisatie) aantonen. Bovendien is er gedurende meer dan vijfentwintig jaar, gedocumenteerd door talrijke onderzoeken en foto’s die hen samen afbeelden tijdens bijeenkomsten, een directe link tussen Amin Abou Rashed, een prominent lid van Hamas met een belangrijke rol in Europa, en Mohammad Hannoun. Dit is een indicatie dat beiden tot hetzelfde netwerk en dezelfde organisatie behoren. Een conceptprotocol van het HAMAS-uitvoerend comité van november 2021 (AVI4BCI1lE) onthult de namen van enkele agenten, evenals de toewijzing van anderen aan bepaalde rollen in de Europese arena.

Bladzijde 50 laat de internationale contacten tussen Amin Abou Rashed en het Hamas-netwerk in Europa zien. De rol van Amin Abou Rashed is sturend en er wordt getoond, dat de Stichting Al Aqsa ook in 20024, na het verbod, nog actief was.

Op 19 mei 2004, in telefoongesprek nr. 2324 van 19 mei 2004, RIT 600/04, onthult Mohammad Hannoun in gesprek met Osama ALISAWI dat er geldbedragen zijn overgemaakt in overleg met Amin Abou RASHED van de STICHTING AL AQSA en met ABU BARA uit Oostenrijk. In gesprek nr. 3042 van 4 juni 2004, RIT 600/04, spreekt Mohammad Hannoun met Amin Abu RASHED over twee conferenties in Libanon en Brussel; tijdens het gesprek vertelt Amin de gesprekspartner dat zij (waarschijnlijk verwijzend naar de Stichting AL AQSA) een zeer hoge prijs hebben betaald voor ASSALAH en voor JENIN, waarmee hij waarschijnlijk verwijst naar de ASSALAH-vereniging. Dezelfde connectie wordt genoemd in gesprek nr. 5128 van 30-8-2004 RIT 600/04 tussen Mohammad Hannoun en Amin Abu RASHED (Amin vertelt Mohammad Hannoun dat hij het geld, zodra hij het van zijn vriend in België ontvangt, naar ASSALAH moet sturen). (p. 107 en ss. van CNR 16-7-2005) De gesprekken onthullen ook contacten van Mohammad Hannoun met België (nr. 5128 van 30-8-2004, nr. 5788 van 23-9-2004 en nr. 7546 van 23-10-2004).

Op bladzijde 176 staat dat de hoofdfiguren van Hamas in Europa, Majed Al Zeer, Adel Doughman en Mohammad Hannoun, steeds met elkaar hebben overlegd, hoe ze geld naar Gaza kunnen sluizen.

Abu Falastine zegt dat hij telefonisch contact heeft gehad met Amin Abou Rashed (de tegenhanger van HANOUN in Nederland) (1Q), maar dat hij een neutrale toon heeft gebruikt, omdat hij vermoedt dat de ander wordt afgeluisterd. Ze hebben een (1H) aan de telefoon met Osama Alisawi (2A), die hem de coördinaten geeft voor de betalingen aan de Vereniging van Ingenieurs. Ze zeggen ook dat ze al met Amin Abou Rashed (1Q) en Adel Doghman (2B) hebben gesproken en vragen Alisawi om Gaza te vragende betalingen te rechtvaardigen. Alisawi antwoordt dat hij dat zal doen. De toon van het gesprek is uiterst informeel en duidt op vertrouwdheid en vertrouwen. _ • • Hanoun (1H) aan de telefoon met / 2 • Abu Khaled uit Turkije, • • 3 • betuigt spijt • over de moord door de Israëlische troepen • op de vertegenwoordiger van Hamas • Raed Misbah Muhammad Abu Dayer, die in Abu • Falastine zijn referent had • • uit Italië. • • • • Hanoun (1H) vertelt • dat hij Amr Alshawa (_!GE) heeft ontmoet. • • • 08.09.2024

Op bladzijde 184 wordt beschreven, dat Amin Abou Rashed ervan op de hoogte is, dat hij kan worden afgeluisterd en dat hij door de Nederlandse autoriteiten onder druk is gezet. Dat is geheel tegengesteld aan zijn houding in de rechtszaal, waar hij steeds de vermoorde onschuld heeft gespeeld en beweerde alleen in stilte veel goeds voor weduwen en wezen wilde doen.

RIT 1533/2023 Prog. 15047 RIT 1533/2023 Prog. 15048 In Milaan zijn Abu Falastine (1G) en Abu Deiah (1P) aanwezig. Raed Al Salahat (1L), teruggekeerd uit Turkije waar hij naar eigen zeggen leden van Hamas heeft ontmoet, onthult hoe Sinwar (3P) ontevreden is over het werk van de leden in het buitenland. Abu Falastine reageert verbaasd op deze verklaring en Al Salahat verduidelijkt dat hij doelde op de Hamas-topbijeenkomsten in Libanon of Jordanië, niet in Europa. Abu Falastine (1G) en Abu Deiah (1L) zijn aanwezig in Milaan. Raed Al Salahat (1L) zegt dat hij Amin Abou Rashed (10) heeft ontmoet tijdens de Hamas-top in Nederland, maar op een geheim nummer omdat de Nederlandse medeplichtige onder druk is gezet door de autoriteiten. Abu Falastine antwoordt dat ze hiervan op de hoogte waren en dat het bezoek van Hanoun (1H) aan Holland voor die dagen inderdaad is geannuleerd.

Op bladzijde 216 wordt beschreven hoe de Hamas-leden in Italië reageren op de arrestatie van Amin Abou Rashed. De computers worden gewist.

RIT 1443/2023, DACIA FM941FX in gebruik bij DAWOUD Ra/Ed Hussny Mousa, aanvullende aantekening van 19.8.2025) Abu Falastine informeert HANOUN dat hij de bestanden op de computer van het hoofdkantoor in Milaan heeft verwijderd en een kopie heeft gemaakt (296 we sluiten ‘lijst. H: gegevens. geüpload naar een USB-stick en bevestigd aan een persoon van tiducia: H: dat in ieder geval vóór het einde van dit jaar… alle oude R: dat ook op de en al de rest. R: de nieuwe?!.. Waarom in hemelsnaam heb ik alles verwijderd…de accounts zijn allemaal weg. Ik heb ze verwijderd van de computer en op de USB-sticks gezet. H: uitstekend […] H: Alles dan… zowel de dingen hierboven als hieronder…A: Ik heb ze in het boek gezet…Ik heb de hele computer schoongemaakt…Ik heb Tuno_de computer verwijderd, behalve het bestand van de nieuwe maker…zelfs de bestanden van de voorgaande jaren…A: Ik heb alles verwijderd.H: Ik heb niets achtergelaten…A: Ik heb alles verwijderd…de oude bestanden gewist…natuurlijk heb ik een kopie bewaard en die heb ik zelf: op een harde schijf en die heb ik van een vertrouwde vriend gekregen…maar de rest, alle resultaten zijn nul en leeg.H: de oude bestanden moeten we apart houden, want we zien wel of ik een kantoor in Istanbul open. Ik wil dingen achterlaten Van niemand. …missis… H: Ze hebben de computer van Abu Brahim (Amin Abou RASHED) meegenomen, moge Allah zijn ziel genadig zijn. R: Hoe? H: De computer van Abu Brahim… R: We hopen alleen maar dat er geen communicatie is geweest (bedoelend communicatie waaruit gevoelige informatie over hen naar buiten kan komen)… of dat hij ons iets heeft gegeven. H: Ik heb hem nooit iets gegeven… R: Godzijdank… lacht… H: Het lijkt erop dat {… hem iets heeft gegeven… {specificeert dit niet}. Sussistre heeft ook, tenminste voor de verdachte, een Mohammad-concentratie en een actueel vluchtgevaar, aangezien hij hem al een tijdje in zijn bezit heeft. Het plan is om naar Turkije te verhuizen en daar een kantoor te openen om de activiteiten van de vereniging voort te zetten, maar de afgelopen dagen hebben de afgeluisterde gesprekken aangetoond hoe dit plan wordt uitgevoerd. De ernst van het ten laste gelegde feit en de daaruit voortvloeiende straf, evenals de voortgang van het lopende onderzoek, vormen op zichzelf al een meer dan voldoende reden om Italië te verlaten. Reeds in oktober 2024 werd de verdachte (zie pp. 634 e.v.) gearresteerd met een AL JABER-kenteken (nr. 12103 van 13 oktober 2024, RIT 166/2024, Kia FP212PL in gebruik door HannoUN Mohammad, die een Turks paspoort heeft (nr. U35981177 uitgegeven).

Intussen heeft het Nederlandse Openbaar Ministerie hoger beroep tegen het vonnis tegen Amin Abou Rashed ingesteld. In dit hoger beroep worden alle kaarten opnieuw op tafel gelegd. Tot nog toe werden de internationale contacten van Amin Abou Rashed nog onvoldoende in de rechtszaal besproken. In Oostenrijk, Zweden en Italië worden Hamas-fondsenwervers aangeklaagd. De Europese coördinator, Majed Al Zeer wordt door Duitsland gezocht. Hopelijk zal de rechter in hoger beroep anders over de bewijsstukken besluiten en een hogere straf aan Amin Abou Rashed opleggen.

Hamas krijgt in Nederland de vrije hand

 

Amin Abou Rashed kreeg slechts 6 maanden voorwaardelijk, voor het voortzetten van de verboden Stichting Al Aqsa. Voor de overige aangeklaagde delicten, financieren van Hamas en het omzeilen van de Europese sanctiewetten, ging hij vrijuit. De uitspraak is een klap in het gezicht van de onderzoekers en opspoorders, die 23 jaar lang hebben geprobeerd deze geldstroom naar Gaza te stoppen. Voor de Hamas-liefhebbers, zijnde onder andere PGNL, NRC, Erev Rav, Palestina Komitee, Samidoun, Investico en Al Jazeera, is het oordeel een enorme opluchting. Met koekjes, omhelzingen en toespraken werd de uitspraak, staande voor de rechtbank gevierd.

De fine fleur van Hamas-lievend Nederland kwam afgelopen woensdag 27 mei 2026 bij elkaar in de Rechtbank Rotterdam, om de rechterlijke uitspraak tegen Hamas-financier Amin Abou Rashed te beluisteren. Oude bekenden begroeten elkaar op de publieke tribune. De vroegere voorzitter van het Palestina Komitee, Wim Lankamp, zat daar, evenals de coördinator van het comité ” Amin Vrij”, Oscar Bergamin. De gehele staf van de Palestijnse Gemeenschap Nederland, onder aanvoering van de jonge Mohammed Kotesh en de oude grijze voorzitter van de Palestijnse Arbeidersvereniging, Adnan Adass, gaven acte de presence. Het was een zien en gezien worden van de moslimbroederschap in Nederland.

Amin Abou Rashed voor de Rotterdamse rechtbank, met helemaal links Mohammed Kotesh

Een woonwagenbewoner die 750.000 Euro in de kruipruimte bewaart, is onmiddellijk zijn woonwagen kwijt en moet op straat slapen. Een vooraanstaand lid van Hamas, die VIP kaarten voor Hamas-evenementen in Gaza krijgt en met Haniyeh op de foto mag en die naast zijn bed een mobiele telefoon met nummers van alle Hamas-leiders erop heeft liggen, die gaat met een voorwaardelijke straf vrijuit. Amin Abou Rashed krijgt misschien nog 15.000 Euro terug van de Nederlandse staat, omdat hij een jaar in voorarrest heeft gezeten. Het is een bitter vonnis, dat moeilijk uit te leggen valt. De gevonden militaire insignes, de telefoon en het geld, zijn niet als ondersteunend bewijs gebruikt. De rapporten van Amerikaanse- en Israëlische inlichtingendiensten zijn terzijde geschoven. De getuige-deskundige, Ronald Sandee wordt door een tot voor kort nog gerenommeerde krant in diskrediet gebracht.

Verder was het wel gezellig na de uitspraak. Mohammed Kotesh kwam naar mij toe en bood mij een koekje aan. Hij feliciteerde mij en ik feliciteerde hem. Dit is voor de moslimbroederschap in Europa een mooie overwinning. Zet alle poorten maar open.

Voor wie wil weten hoe het nu echt in elkaar zit, publiceer ik alvast mijn eerste deel met opzienbarende feiten over de Hamas-financiering in Nederland.

Het dubbelleven van Pieter Rambags

 

Ze varen weer! Als het mooi weer wordt en de vogeltjes gaan fluiten, dan worden de bootjes weer van de kade gehaald en proberen de Gaza Flotillas, zoals elk jaar, weer naar het Heilige Land te varen. Het is eigenlijk meer van hetzelfde. Dit jaar vaart voormalig ICT-manager Pieter Rambags uit Goirle mee met de Hamas-vloot. De afgelopen twee jaar heeft hij naam gemaakt met Tiktok-filmpjes over het CIDI. Nu wil hij het hogerop gaan zoeken.

Ik weet ook wel: Sommige mensen hebben het allemaal prima voor elkaar, met een eigen bedrijf, een gezin en een leuke kennissenkring en andere mensen hebben het minder goed voor elkaar. We kunnen het niet altijd zelf uitzoeken, in het leven. Bij Pieter Rambags van “De Nieuwe Vredesbeweging” en “Docenten voor Palestina” kan ik er niet achter komen aan welke kant van de streep hij staat. “Did he throw it all away?” of leeft hij een vrij leven in zijn zomerhuisje in Midden Brabant?

Volgens zijn ex-vrouw leefde hij de laatste jaren van hun huwelijk een dubbelleven. Hij is verslaafd aan porno en is hij een “cheater”. Ze ging in therapie en leerde zichzelf een “vallei-orgasme” te bezorgen. Dan heb je zo’n ICT-consultant helemaal niet meer nodig! Genoeg redenen voor haar om de “Free Palestine”-blatende Tiktokker met kop en kont de woning uit te smijten. Ze blijft zelf in de mooie villa in Goirle wonen. Dat dan weer wel.

Pieter Rambags behoort bij een kleine groep complotdenkers in Nederland, die voortdurend achter elke gebeurtenis de sturende hand van een Joods complot vermoedt. Hij meent te weten, dat CIDI in elke school en hogeschool de vingers in de pap heeft. Elke krant staat volgens hem onder invloed van de “Israël-lobby” en de media zijn ook al niet veel soeps. Wie dan wel eens bij CIDI op bezoek gaat, vraagt zich dan af:  Hoe doen ze dat allemaal, met vijf mensen op kantoor? Ze weten het zelf vaak ook niet.

Gelukkig heeft Pieter Rambags wel verstand van data-analyse en cloud, dat hoop je dan maar. Wie echter op Youtube zijn filmpjes bekijkt, moet constateren, dat de vage alwetende en almachtige blik daar ook schering en inslag is. Wie echt verstand van data-analyse heeft, merkt dat Pieter Rambags totale onzin praat. Waarschijnlijk heeft hij als manager van drie bedrijven in het zuiden van des land, zijn architecten en consultants het werk laten doen. Heel verstandig!

Er is een grote overeenkomst tussen de data-analyse-business van Pieter Rambags vroeger en de anti-CIDI-business, die hij sinds 2025 bedrijft. Je kan er niet achter komen wie het financiert, of het iets voorstelt en wie de eigenaar is. Zijn vrouw heeft gelijk. Pieter Rambags leidt een geheim dubbelleven. Zijn bedrijven staan op het adres van zijn zweeftevende “healing” schoonzus ingeschreven. Bij “Docenten voor Palestina” is geen Kamer van Koophandel-nummer te bekennen en de Nieuwe Vredesbeweging is een mengeling van Iraans Ayatollah-geneuzel en een pro-Putin-complottheorie.

Nu vaart Pieter Rambags met Netherlands Global Sumud naar Gaza! Hij is al in Barcelona en hij heeft op het schip een filmpje opgenomen. Alle leugens over de Gazaboot komen weer voorbij. De schepen zouden hulpgoederen naar Gaza vervoeren. Dat blijkt nooit waar te zijn. De scheepjes zijn daar ook te klein voor. De deelnemers zouden Gaza weer gaan opbouwen. Het is zeer twijfelachtig of dat lukt. Meestal worden de opvarenden al op hoge zee onderschept en gearresteerd. De leugens de overdrijvingen, het opscheppen, het is allemaal heel erg aan Pieter Rambags besteed.

Het is een zeer onverstandig avontuur. Intussen is de oorlog in het Midden-Oosten zodanig geëscaleerd, dat de volgende stappen van Israël in het conflict niet te voorspellen zijn. De “Gaza-Flotilla” wil met 70 bootjes naar Gaza varen. Voor het zelfde geld is het nu een keer afgelopen en schiet de Israëlische marine op de boten. Waarom eigenlijk niet? Tenslotte wordt de organisatie van de Global Sumud door Hamas gesteund en gefinancierd.

 

Proces Amin Abou Rashed gaat beginnen

Bijna drie jaar na zijn arrestatie op 26 juni 2023 begint het proces tegen Amin Abou Rashed, de vermoedelijke fondsenwerver voor Hamas. Sinds september 2023, nog voor de aanval op 7 oktober, heb ik elke regiezitting, in de extra-beveiligde rechtbank in Rotterdam, bezocht. Op op 14 en 15 april ben ik er weer bij en zal voor jullie verslag doen. Steun mij op keesbroer.backme.org/ .

Abou Rashed werd op 26 juni 2023, samen met zijn dochter Israa, in zijn flat in Leidschendam, gearresteerd. Zijn dochter was op dat moment bestuurslid van de Stichting ISRAA en daardoor medeplichtig aan het overtreden van de Europese sanctiewetten. Al spoedig sloot de dochter een akkoord met het Openbaar Ministerie, zodat ze weer vrij kwam. Andere bestuursleden van ISRAA gingen vrijuit. Amin Abou Rashed bleef nog een jaar in voorarrest.

Bob Scholte voor de rechtbank

In het eerste jaar, werd het voorarrest elke drie maanden verlengd en de datum van de zittingsdag werd steeds in de zitting aangekondigd. Ik werkte toen nog en kon steeds ruim van tevoren vrij van werk plannen. Daardoor kon ik er elke zitting bij zijn. De eerste vier keer zat de publieke tribune nog vol met leden van PGNL. Oscar Bergamin, de coördinator van de actiegroep “Amin Vrij”, liep als een “Platzhirsch” in de rechtszaal rond. Hij vroeg aan mensen wie ze waren en wat ze kwamen doen. De aanhangers van Amin Abou Rashed, waren er van overtuigd dat hij onschuldig was.

Het heeft mij verbaasd, maar misschien ben ik naïef, dat activisten, zoals Mohammed Kotesh en Bob Scholte, die alle bewijzen in de rechtszaal hadden kunnen horen, na de zitting naar buiten liepen en keihard tegen de daar aanwezige activisten riepen dat “Amin Onschuldig” is. Sindsdien is er in die drie jaar tijd veel veranderd. Ik ben intussen al met pensioen. Bob Scholte is met zijn Leftlaser zelfs toegetreden tot de Main Stream Media. Het anders altijd informatieve en gerenommeerde dagblad NRC heeft zich aan de kant van de verdediging geschaard. Meerdere brieven van mijn kant over fouten in de berichtgeving van NRC blijven onbeantwoord. Ik ben inderdaad naïef!

Amin Abou Rashed, t.v.r, met Mohammed Kotesh, r., direct na zijn vrijlating uit voorarrest

Door de vernietigende Gaza-oorlog sinds 7 oktober 2023 en de huidige Iran-en Libanon-oorlog, is de politieke situatie zeer gepolariseerd. Aanhangers van Israël en Joodse organisaties worden door een reeks van aanslagen belaagd. De mogelijkheid zalen te huren of artikelen gepubliceerd te krijgen wordt voor Joodse organisaties zeer beperkt. Het zionisme zit in een verdomhoekje. Tegelijkertijd is de aandacht voor het proces Amin Abou Rashed op dit moment ook zeer gering. Ik zit soms gewoon in de rechtszaal naast de dochter van Abou Rashed. Er zijn dan slechts vier bezoekers op de publieke tribune, zijnde de familie van de oude eenarmige reus.

Ik ben heel benieuwd wat we op 14 en 15 april gaan horen. Ik volg het allemaal en schrijf het op, zoals ik het hoor.

Steun mij op keesbroer.backme.org

Abonneer je op keesbroer.substack.com

ROC docenten uit Nijmegen besmeuren CIDI gebouw

 

Op 7 augustus 2025 was het goed raak bij het CIDI-gebouw in Den Haag. In een gecoördineerde actie van Extinction Rebellion en Docenten voor Palestina, gooiden twee dames van in de zestig, zijnde de ex-klimaatburgemeester van Hilversum en een ROC docente Nederlands uit Nijmegen, meel en ketchup tegen het pand. De medewerkers van CIDI hebben daar last van en het veroorzaakt een verminderd veiligheidsgevoel. De gooiers stonden afgelopen dinsdag 24 februari 2026 voor de Haagse politierechter.

De aangeklaagde ROC-Muis begon aan een tranentrekkend betoog, over de boerderij van Nassar in de buurt van Bethlehem, waar ze net vrijwilligerswerk gedaan had. Er waren mensen met geweren geweest en daar was ze bang voor. Ze vermijdt nadrukkelijk het woord kolonisten te noemen. Ze was zo kwaad over de behandeling van Palestijnen, dat ze had besloten bij de Tweede Kamer te gaan demonstreren. Ze werden naar het Malieveld verwezen om te demonstreren en daardoor werd ze nóg kwader. Toen waren er plotseling mensen van Extinction Rebellion geweest en die vroegen of ze iets wilde dóen. Dat wilde ze wel en toen was ze met die mensen naar een huis gegaan om het besmeuren van het CIDI gebouw voor te bereiden.

Ze had zelf nog een fles ketchup gekocht en dat hadden ze, samen met de meegebrachte meel, tegen het pand gegooid. Maar het was helemaal niet de bedoeling geweest om mensen bang te maken. Ze had niks tegen Joden. Ze nodigde zelfs Joodse groepen in haar lessen over Palestina uit. Nu maakte het haar kwaad, dat ze van discriminatie en antisemitisme werd beschuldigd. Ze had wel een hekel aan zionisten. De rechter meende echter, haar onderbrekende, dat je dan op een hele smalle lijn balanceert. Nee, meende ROC docente uit Nijmegen, ze hield van Joden en ze vond het heel erg dat er mensen van haar actie geschrokken waren en dat de actie zoveel impact had gehad.

Ze had mij bijna op het verkeerde been gezet. Ik was bijna met haar verhaal meegegaan, zeker toen ze begon te vertellen over haar vijfjarige kleindochtertje en haar oude moeder van 82. Dat is toch zielig dat zo’n sociaal mens, die in stilte heel veel goeds doet, de gevangenis in zou moeten gaan en wat komt er dan van zo’n kleinkind terecht?

Toen het woord antisemitisme viel, was er al een licht grommend geluid vanuit de publieke tribune te horen. Dat geluid kwam van mensen die regelmatig filmpjes over “ Stuur CIDI de klas uit” produceren. De rechter pikte dat niet en gebood absolute stilte. Het was allemaal duidelijk:  Docenten voor Palestina en Extinction Rebellion willen lekker CIDI en de zionisten demoniseren en rode vloeistof tegen ramen gooien, maar ze willen niet van antisemitisme beschuldigd worden, want dat had er niets mee te maken. Bovendien staat er tegenwoordig een behoorlijke straf op antisemitische uitingen, dus er was wel even wat te verliezen.

Trees de voormalige klimaatburgemeester van Hilversum, die tot twee keer toe deze titel kwijtraakte vanwege naakt- en gewelddadig protest en Muis, de “Docente voor Palestina” die zo schrikt van het woord antisemitisme, hadden al lang de toegebrachte schade aan CIDI, zijnde 1609,- Euro, vergoed. Nu ging het nog over de rest van de straf. Daar wilde hun advocate een 40 minuten durend betoog over houden en dat zinde de politierechter niet. Kan dat niet iets korter? Goede raad was duur en na een korte schorsing,  werd besloten dat de volgende zitting op 23 maart om 13:30 plaats zal vinden.

We lopen de rechtszaal uit en de CIDI directeur kijkt op haar telefoon. Ze trekt bleek weg, want ze leest net dat er al wéér een aanslag op het CIDI pand gepleegd is. Deze keer is het de andere ROC docente, die Engelse les geeft, namelijk Marlisa Hommel. Dat kan toch geen toeval zijn? Twee docentes van ROC Nijmegen. Wat voor rattenhol is dat eigenlijk? En natuurlijk allemaal toeval? Nee, dat kan niet. Daarna ga je naar het filmpje hierboven kijken en dan lees je dat die reis naar de Palestijnse Gebieden ook al in 2024 was. Muis kan dus nooit net voor de aanslag in Bethlehem zijn geweest. Het is allemaal zielig doen en misleiding. Over vier weken gaan we er weer heen en dan zullen we eens kijken of de politierechter ook zo gemakkelijk te misleiden is!

Docenten voor Palestina voor de rechter

Een prominent lid van Docenten voor Palestina staat aanstaande dinsdag 24 februari 2026 voor de Haagse politierechter. Zij wordt ervan verdacht, samen met de Klimaatburgemeester van Hilversum, het gebouw van het Centrum Informatie Documentatie Israël (CIDI) te hebben beklad. Dezelfde docente werd door de Telegraaf ervan beschuldigd een demagogische en eenzijdige les over Palestijnen gegeven te hebben. De Docenten voor Palestina hebben sinds 7 oktober 2023 een hele snelle radicalisering doorgemaakt. Op Linkedin roepen de Docenten al steeds “Stuur CIDI de klas uit”. Vorig jaar demonstreerden de Docenten voor Palestina zij aan zij met de Hamas-gelieerde PGNL. Nu weer een bekladding van het CIDI gebouw. Waar ligt de grens?

Nadat ik op 20 augustus 2024 mijn blog over de Docenten voor Palestina had gepubliceerd, kreeg ik een brief van een docent Maatschappijleer te Amsterdam. Hij wilde uitleggen waarom de Docenten voor Palestina samen met de PGNL aan het demonstreren was. Bovendien nodigde hij mij uit voor een debat met PGNL. Ik heb hem geantwoord dat mijn kracht in het schrijven ligt en dat ik weinig zin heb in een zaaltje met schreeuwende Arabieren in Amsterdam-West, als een normale uitwisseling van argumenten niet mogelijk is. Ik wilde wel koffie met hem drinken. Dat wilde hij dan weer niet.

In het midden de voorzitter en een lid van PGNL

Ik heb nog geantwoord, dat wij heel veel gemeenschappelijke achtergrond hebben: Leraar Maatschappijleer, Culturele Antropologie en ook nog Gereformeerd. Wat wil je eigenlijk nog meer? Een twistpuntje is nog wel, dat hij bij de omstreden islamoloog Maurits Berger heeft gestudeerd. Die Berger beweert dat de islamitische wetgeving sharia voor 90% gelijk is aan het Burgerlijk Wetboek. Maar als je dan aan hem vraagt hoe hij dat gemeten heeft, dan komt er nooit antwoord. Peanuts.

Lange tijd niks meer van de Docenten voor Palestina gehoord, totdat ik op 18 mei 2025 onderstaande email kreeg:

Een email van een vertegenwoordiger van Docenten voor Palestina aan Kees Broer:

Dag Kees, Ik heb weken lang op mijn tong gebeten, tot dit weekend. Dat is ook prima, desalniettemin ben ik van mening dat schaamte je beter zou passen dan je twijfelachtige activisme binnen de pro-Israël-beweging. Je steunt actief facisme…. Dat doe je schaamteloos, maar het past niet. Je gevoel voor gerechtigheid lijkt ernstig vergiftigd daar waar je kop in het zand hebt gestoken, je hebt laten bezoedelen door onheuse voorstellingen en omdat je obsessief hebt gepoogd mensen monddood te maken door hen te framen als zijnde ‘verwant aan terrorisme’ in je blogs. Mensen zoals jij wilden mensen zoals ik de mond snoeren met drogredenen (etikettering met antisemitisme en extremisme), dus koketteren met vrijheid van meningsuiting terwijl mensen zoals ik zijn gecriminaliseerd door mensen zoals jij lijkt mij buitengewoon ongepast. Recht praten wat krom is, dat doen velen, maar dit is niet inmiddels buitengewoon ongepast.  Je quasi-wetenschappelijke benadering heeft daarbij geen enkele betekenis. Ik raad je aan om de komende tijd bescheiden te zijn i.p.v. facisme actief te steunen en te faciliteren.. Bezin en vraag je af of je bent blijven hangen in achterhaalde dogma’s.

Je moet daarbij bedenken, dat een Docent Maatschappijleer dit schrijft! Hier is iemand aan het woord, die geen enkele andere mening kan dulden. Zo worden onze kinderen dus mentaal vergiftigd! Intussen was de veiligheidssituatie voor Joden zodanig verslechterd, dat ik een uitnodiging voor een ontmoeting alsnog heb afgezegd. En dan kan je wel zeggen: Je bent helemaal niet Joods, maar weten zij dat ook? Zionist dan toch wél!

Daarna hebben de Docenten voor Palestina nog het Tropeninstituut met rode verf beklad, omdat CIDI daar het vijftig jaar bestaan vierde. Intolerante demonstranten.

Het voorlopige dieptepunt wordt aanstaande dinsdag in Den Haag door de politierechter besproken. Blijf vechten!

De herdenking van de Februaristaking haalt het laagste in de mens naar boven

 

Tijdens WOII waren het de moedigste mensen, zowel communisten als niet-communisten, die zich tegen de bezetter durfden te verzetten. Velen hebben dit verzet met de dood moeten bekopen. Al tijdens de oorlog gingen er meerdere verhalen over de Februaristaking rond. Ná de oorlog haalden de verschillende herdenkingen het allerlaagste in de mens naar boven. Verzetsstrijders, zoals Piet Nak werden vaak niet tot de herdenkingen toegelaten. Er waren op een gegeven moment wel drie verschillende herdenkingen. Mensen werden weggeduwd en vernederd. Jarenlang werd de herdenking van de Februaristaking ontjoodst, net als in 2026. Niks nieuws onder de zon dus. De toespraak van Tofik Dibi, die toch niet doorgaat, is het voorlopige dieptepunt.

Wie de moeite neemt in het Nationaal Archief de geheime dossiers over Februaristaker Piet Nak op te vragen en dat is nog helemaal niet zo makkelijk, valt van de ene verbazing in de andere. Piet Nak, die tijdens gevangenschap, vanwege zijn deelname aan de Februaristaking, ernstig werd mishandeld, kwam arbeidsongeschikt uit WOII. Hij werd door de gemeentelijke gemeentereiniging wegens arbeidsongeschiktheid ontslagen. Heldhaftig, Vastberaden, Barmhartig, de naam zegt het eigenlijk zelf al.

CPN-Wethouder Harry Verheij, zelf verzetsstrijder en overtuigde communist, zorgde er hoogstpersoonlijk voor, dat Piet Nak in Amsterdam niet meer aan het werk kwam. Piet moest als goochelaar en als handelaar in koelkasten op gas, zijn brood proberen te verdienen. In de landen van het Oostblok werd Piet Nak echter wel als oorlogsheld erkend. Daar kreeg hij optredens als goochelaar toegewezen. Het spreekt vanzelf dat de BVD deze reizen met argusogen bekeek. Elke grensovergang, vaak met auto en caravan, naar de DDR en de Sovjet-Unie werd door de geheime dienst geregistreerd.

Piet Nak werd niet meer voor herdenkingen van de Februaristaking uitgenodigd. Als hij toch aanwezig was, werd hij weggeduwd. De eerste herdenkingen gingen niet over Jodenvervolging en eigenlijk ook niet over verzet. Prins Bernhard, verzetsheld na de oorlog, presenteerde daar zijn Binnenlandse Strijdkrachten in uniform, die met de bevrijders mee naar Nederland waren gekomen, om Nederland voor een communistische overname te behoeden.

Piet Nak ontvangt de Yad Vashem onderscheiding

De communistische leider Paul de Groot, die tijdens de Februaristaking nog in Brabant zat ondergedoken, probeerde het verhaal zo te draaien, dat hijzelf en niemand anders, het pamflet STAAKT, STAAKT, STAAKT had geschreven. De CPN-leiding kon natuurlijk niet toestaan dat anderen het initiatief voor de staking hadden genomen. Iedereen die iets anders beweerde, bijvoorbeeld de waarheid, werd uit de partij gezet vernederd en uitgestoten. Piet Nak was een emotionele betrokken man, die gewoon vertelde hoe het gebeurd was. Keer op keer werd hij door de “burgerlijke en reactionaire” pers als held voorgesteld.

Tijdens de oorlog bestonden er al twee verschillende versies van het verhaal over de Februaristaking. Aan de ene kant riep de CPN op om te protesteren tegen de tewerkstelling van jonge mannen in Duitsland. Dat had dus op zich niks met de Jodenvervolging te maken. Aan de andere kant zagen Amsterdammers hoe Joodse jonge mannen werden weggevoerd, hetgeen een heftige reactie veroorzaakte, die tot een grotere opkomst bij de staking leidde. Het is in ieder geval zeker dat Piet Nak en Willem Kraan belangrijke actoren bij de staking waren en dat ze humanitair gemotiveerd waren door de verhalen over mishandeling van Joodse mannen in de Jodenbuurt.

Piet Nak in de DDR

Het is zeer waarschijnlijk dat de illegale CPN leiding in Amsterdam, waar Paul de Groot op dat moment dus niet bij hoorde, ook een belangrijk aandeel in de organisatie van de Februaristaking heeft gehad. Het is echter niet zeker of Piet Nak en Willem Kraan dat ook wisten. Zij hebben alleen gemerkt dat de trams aanvankelijk gewoon gingen rijden en zijn ervóór gaan staan. Ook de demonstratie, die dag op de Noordermarkt, moesten zij alleen organiseren. Het getuigt van een enorme moed van deze stakers, dat ze die demonstratie hebben durven organiseren.

Na de oorlog werd het CPN-verhaal over de Februaristaking uiteindelijk zo geplooid, dat CPN-leider Paul de Groot het pamflet had geschreven en dat de CPN-leiding de staking had georganiseerd. Zo ontstonden uiteindelijk minstens drie versies van het verhaal over de Februaristaking. Het is in ieder geval zeker dat het CPN-verhaal niet waar kan zijn.

Door de Koude Oorlog stonden de communisten onder grote druk en hadden aan de andere kant behoefte aan een mythe die hun eigen rol in het verzet bevestigde. De dood van Stalin in 1953 en de opstand tegen de Sovjet-overheersing in Hongarije, in 1956, zorgden voor afsplitsingen en uitsluitingen binnen de communistische beweging. Bovendien had de naoorlogse regering ook behoefte aan een oorlogsverhaal. Daardoor waren er eind jaren vijftig soms wel drie of vier verschillende herdenkingen van de Februaristaking.

Uiteindelijk heeft Piet Nak zijn lidmaatschap van de CPN opgezegd. Later is hij nog wel bij de Bruggroep betrokken geweest en kort lid van de PSP geweest. Zijn geloof in de Sovjet Unie heeft hij echter zijn leven lang niet verloren. Dat kwam ook doordat hij regelmatig door Russische diplomaten thuis werd bezocht en een DDR-generaal, die in Amsterdam-West in het verzet gezeten had, zocht Piet Nak ook regelmatig op. Tot zijn dood las hij het blad “De Anti-Fascist”, dat een pro-sovjet strekking had. Waar zouden we zijn zonder de BVD, die dit allemaal trouw registreerde en opschreef. In het Nationaal Archief liggen drie dikke mappen die dit verzetsverleden documenteren.

Een kenmerk van al die verhalen en herdenkingen is, dat de Februaristaking in de loop der tijd is ontjoodst. Er worden steeds nieuwe perspectieven en invalshoeken bijverzonnen. Elke periode heeft zijn eigen perspectief op de Februaristaking. De ene keer gaat het over de Centrumpartij, de andere keer over Fortuyn en weer een andere keer over immigratiebeleid. Het is niet zeker welk perspectief Tofik Dibi had gekozen, als hij voor de FNV had mogen spreken en we zullen het nu ook nooit zeker weten. Zijn reactie op de mishandeling van Israëlische voetbalsupporters laat echter zien, dat de herdenking van de Februaristaking het allerlaagste in de mens naar boven kan brengen.