Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Sunday, September 26, 2010

Erwin Strittmatter, de linkse fascist

Het land Brandenburg wilde nog een literatuurprijs naar hem benoemen. Nederlandse scholen hebben uitwisselingsprogramma's met Oost-Duitse scholen die zijn naam dragen. De West-Duitse televisie zendt de film  "Der Laden" (de winkel), gebaseerd op zijn boek, uit. Zeg  dus niet dat het kwaad reeds uitgebannen is en dat ik oude koeien uit de sloot haal.

Bundesarchiv_Bild_183-63679-0006,_1__Bitterfelder_Konferenz,_Strittmatter Erwin Strittmatter, de voorzitter van de DDR-Schrijversvakbond zorgde er in het begin van de jaren '70 hoogstpersoonlijk voor, dat dissidente schrijvers de DDR uitgegooid werden. Erwin Strittmatter werkte voor de Stasi. Ik bedenk dit niet zelf. In Duitsland zijn instanties die de bewijzen zo op tafel kunnen leggen.

Allemaal geen redenen om Erwin Strittmatter dood te verklaren of hem te verzwijgen. Linkse misdaden wordt graag en snel vergeten. Nederlanders denken zowiezo dat de DDR het betere Duitsland was, omdat er zogenaamd geen fascisten woonden. Waar waren die allemaal gebleven? Naar West-Duitsland gevlucht zeker.

De grote klap kwam al toen Günther Grass, zeg maar de Harry Mulish van Duitsland en links geweten sinds de Tweede Wereldoorlog, bleek al die tijd verzwegen te hebben, dat ook hij bij de SS gediend had. Dat is zeg maar hetzelfde effect dat we hier hadden met CDA leider Willem Aantjes, nu links en een grote mond, maar toch ook in de SS geweest. Je moet toch wat.

Nou ja, Harry Mulish, dat weten we, die kan er niets aan doen. Zijn vader beheerde als bankier de geroofde spullen van de Joden die weggevoerd werden. Maar dat is niet Harry zelf. En de opa van Paul de Leeuw, daar stoppen we ook maar over. En de oom van Freek de Jonge. Kunnen ze niets aan doen. Niemand kan ooit ergens iets aan doen. Terug naar Erwin Strittmatter. De modelburger van de DDR. De schrijvende arbeider. Het voorbeeld voor de proletarische jeugd.

Erwin Strittmatter blijkt ook bij de SS meegevochten te hebben. Zijn politieeenheid werd bij de SS gevoegd en daarna hoorde ook hij bij de SS. Dat heeft hij in de DDR natuurlijk nooit gezegd denk je dan. Het tegendeel is waar. De partijleiding was de gehele tijd op de hoogte. Maar het publiek niet. Erwin Strittmatter kreeg tijdens de Tweede wereld oorlog een speciale SS-opleiding en trad toe tot  „SS-Polizei-Gebirgsjäger-Regiment 18“  . In de hoedanigheid als schrijver, was hij betrokken bij de moord op Sloveenseen Griekse verzetsstrijders en hielp bij de deportatie van Atheense Joden. Waarvan acte. 

Ik zou mijn kind niet naar een Gymnasium met de naam Erwin Strittmatter willen sturen. En ik zou ook iedereen wantrouwen die deze misdaden goed wil praten. Maar ja, ik ben niet links. Meer.



 

4 comments:

jelle said...

Tja Keesje,
In de jaren '50 werden in het verderfelijke West-Duitsland films geproduceerd als "Wir Wunderkinder" en "Rosen für den Staatsanwalt".
Logisch toch dat Oost-Duitsland de grens hermetisch afsloot, ter bescherming van de daar achtergebleven burgers die zich wel eens nodeloos gekwetst zouden kunnen voelen, omdat ze door hetzelfde trieffel, als in die films beschreven, 'n oor aangenaaid werden.

Wij hadden hier de vereniging Nederland-DDR(of zoiets).
Wat is er van die collaborateurs geworden?
Allemaal goed terechtgekomen, natuurlijk, veronderstel ik.

Als ik nog denk aan dat stelletje malloten van het "Vrij Orkest".

Carlo said...

Die Neue Ordnung van de NSDAP of de klassenloze maatschappij of het Land van de Vrede (islam), wat hebben zij gemeen? De illusie van een aards paradijs. Vanwaar komt de paradijsgedachte? Uit de religie.
Zo bestrijden totalitairen totalitairen in naam van hun paradijselijke vrede aan het Einde der Tijden.
En als hun eigen totalitaire systeem in diskrediet raakt of erger? Dan schakelen deze redders van de mensheid en de beschaving moeiteloos en zonder enig gewetensbezwaar over naar een ander totalitair systeem.
Omdat totalitarisme het enige systeem is dat beantwoordt aan hun elitair weldenkende behoefte aan sadisme, macht en onderdrukking.
Een uitgesproken empathie met hunsgelijken kan men hun dus niet ontzeggen.

jelle said...

Overigens,
mijn complimenten voor jouw stuk.
Zeer goed beschreven.
Alleen de 1e alinea doet je al de haren te berge rijzen.

Doerak said...

Het is niet eens het nazistische verleden wat het allemaal zo wrang doet smaken. Als je Günther Grass relaas zelf leest is het een nuttig inzicht. Het siert Grass dat hij tenminste het verhaal precies opschrijft.

Nee, het wrange zit 'm in het feit dat men zich ter lnkerzijde moreel verheven boven de anderen heeft geacht. Het lijkt wel of de ontmaskering van het nationaal-socialisme als simpele bloeddorst hen niets geleerd heeft. Behalve natuurlijk het verleden te verzwijgen.