Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Wednesday, December 02, 2009

Hoogste Legerleiding

Tien jaar in Duitsland gewerkt. Dus moest ik in 2001 wel even wennen aan de methodes van projectleiding in ons land.

"Zou het misschien, als je tijd het toelaat en je geen Pappadag hebt en je ook niet om 15.00 uur al weg moet om je kind uit school te halen en als het past in je OP-Profiel (Whatever that may be) , mogelijk zijn, de CITRIX-server vanmiddag al te installeren?"

LegerleidingNou dat is gedurende een jaar crisis wel drastisch veranderd. Nu draait alles om de WBS-code. Als je geen WBS code hebt, dan kan je je uren niet opschrijven en dan kan je niet declareren. En dat betekent dat je een te lage utilisation hebt. Exit, aan het einde van het jaar.

De manager van de resourcepool komt gisteren stampvoetend binnen, want de WBS-codes zijn voor een paar projectmedewerkers dichtgezet. "Ik haal ze van het project af en dan krijg je ze ook niet meer terug!!" Dreigementen. "Sterker nog", zeg ik dan, "Ze zijn al van het project af, want ze kunnen hun uren niet meer schrijven". De macht van de vraag, in plaats van de terreur van het aanbod. Een geheel nieuw gevoel.

Evengoed lig ik wel al sinds 02.00 vanochtend wakker in bed. Stress. De Hoogste Legerleiding (letterlijk uitgesproken tekst) heeft opdracht gegeven morgen naar de klant te gaan om een geheel nieuwe herstart van het project te maken. Nieuwe technische teams formeren. De medewerkers van de klant gaan meewerken in het project. Desastreus. Eén troost is er wel: Erger kan het nu niet meer worden.

2 comments:

christinA eijkhout said...

Ik kan enigszins meevoelen met je. Rond mij zie ik mensen die vroeger naar hun targets zochten, nu zoeken naar harmonie tijdens het door de strot douwen van hun content.

Deep End of the Ocean said...

Ach, wat het ook moge zijn, bestempel het als meerwerk, dan moet je het zelfs in deze crisistijd tot na de Kerst uit kunnen zingen.

Doet mij trouwens denken aan de vorige crisis. Twee partners van, toen nog, Accenture hingen soms hele dagen bij de lift rond in de hoop en verwachting directieleden aan te mogen spreken.