blog over Palestijnen, terrorisme, Islam, Israël, misstanden en persoonlijke belevenissen.
Disclaimer
De bijdragen aan het maatschappelijke debat, zoals op dit blog gepubliceerd, zijn bedoeld als ondersteuning van het recht op vrije meningsuiting. Mocht u desondanks in uw eer of goede naam aangetast worden, of nog erger dat u door deze teksten gekwetst wordt, lees dan eerst even de bijgaande disclaimer.
Al twee jaar fulmineer en waarschuw ik tegen de radicale mantelorganisatie van de PFLP in Nederland: Samidoun. Tijdens de laatste Massenkundgebung, nota bene op het Plein 40-45 te Amsterdam, kwamen er echter dermate weinig revolutionairen opdagen, dat ik aan mijzelf begon te twijfelen. Misschien was ik muggen op olifanten aan het schieten en was de revolutionaire pro-pal-beweging minder sterk in Nederland dan ik aanvankelijk dacht.
Afgelopen dinsdag 25 oktober 2022 gebeurde er iets onverwachts. De leiders van Samidoun, Charlotte Kates en Khaled Barakat werden op Schiphol tegengehouden en terug naar Canada gestuurd. Khaled Barakat was al eens Duitsland uitgewezen vanwege antisemitische- en opruiende taal. In Schengen geldt dan de regel dat je ook andere landen niet binnen mag.
In Brussel wordt intussen door de nieuwe Palestijnse beweging “Palestinian Alternative Revolutionary Path Movement, Masar Badil”, de gehele week een “March for Return and Liberation” gehouden. Khaled Barakat is één van de oprichters van deze beweging.
Masar Badil heeft als doelstelling een “democratische seculiere staat in het gehele voormalige Palestijnse Mandaatsgebied” op te richten. De strijdmethodes ten einde dit doel te bereiken, kunnen ook de gewapende strijd bevatten. Aangezien Khaled Barakat wordt gezien als een hooggeplaatste leider van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP), mogen we ons geen illusies over de vreedzaamheid van deze beweging maken.
Intussen hebben zich in Duitsland gewelddadige elementen meester van de Samidoun/Masar Badil- beweging gemaakt. Op 18 oktober 2022, de vijfenveertigste verjaardag van de dood van Andreas Baader, Gudrun Ennslin en Jan Carl Raspe in Stammheim, vonden ze het nodig deze Duitse terroristen ook nog even te eren.
PFLP Propaganda in Duitsland
De consequente houding van deze revolutionairen en de viering van deze verjaardag zal niet iedereen duidelijk zijn. In de jaren zeventig van de vorige eeuw werkte de Europese stadsguerilla nauw met de PFLP samen. In Nederland hield dat in, dat delen van het Palestina Komitee, de Rode Hulp en de Rode Jeugd in Jemen in guerilla-technieken getraind werden.
Interview met Sheila Gogol (25 maart 1942 – 18 oktober 2022) van de Liberaal Joodse Gemeente in Amsterdam. Ik interviewde Sheila Gogol voor mijn boek over de Boycot van Israël, dat ik voor het CIDI heb geschreven. Ze was toen al ziek, maar vertelde vol energie over het ontstaan van Israël, haar grootouders in Palestina en over haar ouders in de Bronx in New York. Haar bijdrage aan de dialoog tussen moslims, christenen en Joden wordt in dit interview besproken. Enkele traumatiserende ervaringen met uitsluiting worden hier niet achterwege gelaten.
Maandenlang was de website van de anti-Israëlische organisatie “Een Ander Joods Geluid” van activist Jaap Hamburger niet bereikbaar. “Blijkbaar kijkt er niemand naar”, dacht ik aanvankelijk nog. Daarom heb ik er niet eerder op gewezen. De Facebook-pagina wordt wel bijgehouden.
Nu is de website EAJG.nl wel weer in de lucht, maar op een onveilige manier. Door het voorvoegsel “http” in plaats van “https” te gebruiken, wordt het verkeer van en naar de website niet versleuteld. Een lid van deze werkgroep die aan wil loggen om iets te veranderen, zou zijn paswoord onversleuteld over het wereldwijde web transporteren. Daardoor is het voor hackers en geheime diensten heel gemakkelijk om op de website in te breken.
onveilige website van eajg
Wie wil nagaan van wie de website nu eigenlijk is en waar deze wordt gehost, gebruikt daarvoor de website “sidn.nl” en zoekt naar het domein “eajg”. Dan blijkt dat Dennis Beckers, van onderzoeksbureau De Uitkomst, de website beheert. Dennis is tevens, sinds twee januari 2018, bestuurslid van Een ander Joods Geluid. Met zijn eenenvijftig jarige leeftijd is Dennis Beckers nog een hele jonge spin in het Palestino-netwerk.
Domeingegevens van eajg.nl
Behalve de slechte veiligheidstoestand van de website Een Ander Joods Geluid, is de inhoud ook nog verouderd en achterhaald. Op de home-page staat informatie over de laatste Israëlische verkiezingen, terwijl de volgende verkiezingen al bijna weer aan de orde zijn. Het laatste evenement van EAJG heeft volgens de website in 2017 plaats gevonden.
Toch mag de voorzitter van EAJG, Jaap Hamburger, in de ‘main stream’ media uitvoerig orakelen en beweren dat critici van de Israëlische politiek monddood worden gemaakt. Hij heeft zich daarbij vooral ten doel gesteld CIDI en de Nationale Coördinator Antisemitismebestrijding tegen te werken.
De sociaal wetenschappelijk onderzoeker met een speciale interesse voor socialistische stromingen, kon altijd al terecht bij het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG), waar bijna alle pamfletten en posters uit die tijd werden bewaard. Nu heeft de AIVD ook nog de documenten over de Federatie van Vrije Socialisten vrijgegeven. Daardoor kunnen we nu ook bij de vergaderingen naar binnen kijken. Zelfs van de meest besloten vergaderingen, waarin conflicten bijgelegd zouden moeten worden, zijn verslagen geschreven.
Al voor de Tweede Wereldoorlog brak een conflict in de anarchistische-“de wapens neder”-“gebroken geweertje”-beweging. De linkse regering in Spanje werd aangevallen door de fascistische troepen van Franco. Sommige leden van de anarchistische groepen besloten naar Spanje te gaan en de gewapende strijd tegen het fascisme aan te gaan. Anderen, principiële dienstweigeraars, weigerden te vechten en keurden de gewapende strijd af. Voor de socialistische groepen en organisaties in Nederland egon de Tweede wereldoorlog daarmee al in 1933, de machtsovername door nazi’s in Duitsland of in 1936, het begin van de Spaanse burgeroorlog. In het begin van de jaren tachtig herhaalde dit tafereel zich, toen leden van de antimilitaristische actiegroep Onkruit zich in de gewapende strijd in Nicaragua mengden.
Tijdens de bezetting door Duitsland waren de antimilitaristen machteloos door de overmaat aan geweld. De gereformeerden en de communisten konden nog een zekere mate van organisatie in stand houden, zodat onderduikers verborgen en van eten voorzien konden worden. De anarchisten waren echter te verdeeld. Bovendien waren de leiders ofwel al gedetineerd, zoals Anton Constandse in Sint Michels Gestel , ofwel bevonden zich in het buitenland (Arthur Lehning).
Na de Tweede Wereldoorlog was het anarchisme nog slechts een “kritische theorie” of “het geloof de vaderen”, of “de bron waaruit ik gedronken heb”. Van de praktijk van het vrijheidlievende socialisme was echter niets meer over. In de verslagen van de BVD over de federatie van Vrije Socialisten is dan ook niets te vinden over een oplossing of een weerwoord op de conflicten van die tijd: De Hongaarse Opstand (1956) , de Suez-crisis (1956), de oprichting van de Berlijnse muur (1961), of de Cuba-crisis (1962). Ik zou de anarchistische bladen van die tijd, Recht voor Allen of De Vrije Socialist nauwkeurig moeten bestuderen om te analyseren wat daar geschreven werd. Dat zou echter al weer een heel nieuw onderzoek, zoals bij het Palestina Komitee, betekenen.
De verslagen van de geheime dienst over de federatie van Vrije Socialisten aan het einde van de jaren vijftig en begin jaren zestig, beschrijven een conflict over de zeggenschap over de krant Recht voor Allen. De organisatie wil ook zeggenschap over de redactie. Een hele periode werd de krant door de hoofdredacteur volgeschreven. Dat beviel de leden van de vergaderingen niet. Door dat conflict komt ook de tegenstelling tussen “Het Noordelijk Gewest” en de randstad naar boven. Het Noordelijk Gewest heeft de camping in Appelscha, waar de Pinksterlanddagen gehouden worden. Daar is ook het anarchistische archief gevestigd. In de randstad wonen de meer intellectuele activisten, die graag over Multatuli, Sartre en Camus discussiëren.
Door een gebrek aan praktijk en door de onderlinge ruzies, lijkt de agenda van een vergadering van de Federatie in 1961 op een agenda van de duivenhoudersvergadering. Uit eigen ervaring weet ik echter dat deze mannen zich daar helemaal niet van aantrokken en rustig een half uur over wereldvrede en het kwalijke kapitalisme konden oreren, zonder dat er een voorzitter tussen kon komen.
Nederland werd in deze periode weer opgebouwd. De vakbonden zorgden voor onderhandelingen over de CAO’s en de loonsverhogingen. Alle socialistische stromingen waren verdacht en werden in de gaten gehouden vanwege de dreiging vanuit de Sovjet-Unie en de daaruit voortvloeiende Koude Oorlog. De idealen van dienstweigeren en antimilitarisme waren niet bestand tegen zeer excessief geweld gebleken. Wat overbleef, was dromen over de glorietijd van Domela Nieuwenhuis en het in stand houden van zijn nagedachtenis.
De AIVD krijgt regelmatig verzoeken tot inzage in het persoonsdossier van voormalige activisten, die willen weten welke informatie deze inlichtingendienst over hen heeft verzameld. De bekendste Nederlander die dit heeft verzocht is de voormalige Provo Roel van Duijn. Hij heeft daarover het boek Diepvriesfiguur geschreven. Er zijn overigens ook activisten die nadrukkelijk geen inzage willen hebben. Voormalige buitenlandsecretaris van de Vrije Socialisten, Jan Bervoets, zegt daarover: “Ik weet zelf wat ik gedaan heb en het maakt mij niet uit wat anderen daarover opschrijven.
Wat mijzelf betreft, zou ik het alleen interessant vinden als er informatie in mijn persoonsdossier staat die alleen maar door één persoon verstrekt kan zijn. Ik wil mij echter niet meer teveel op het verleden richten en heb daarom ook geen verzoek gedaan. Als het gaat over opgevraagde documenten over organisaties, zet de AIVD die de laatste tijd online, zodat iedereen mee kan genieten. Daardoor kunnen we nu met de Federatie van Vrije Socialisten meegenieten en leren daardoor ook meer over de anarchisten die ons voor zijn gegaan.
De anarchisten die sinds de jaren vijftig onder de naam “Federatie van Vrije Socialisten” en “Het Noordelijk Gewest (van Vrije Socialisten” optraden, werden door de voorganger van de AIVD, de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) in de gaten gehouden. Nu zijn deze documenten ook vrijgegeven. Aangezien ik ook van 1978 tot 1985 bij deze organisaties betrokken was, heb ik met veel belangstelling de documenten bestudeerd.
Fragment De Vrije Socialist 02 01 1937
Het vroegste verslag over een vergadering van de Federatie van Vrije Socialisten, dat de Algemene Inlichtingen- en veiligheidsdienst (AIVD) heeft vrijgegeven, dateert van een dienstweigercongres in Hoogezand op 11 december 1954. In zaal Regenboog waren op die zaterdagavond tachtig jonge mensen verzameld, die luisterden naar een toespraak over dienstweigeren. De avond werd geopend door de voorzitter van de Noordelijke Vrije Socialisten.
De aanwezigen werden meteen al terechtgewezen, omdat de spreker van mening was dat vooral in de noordelijke provincies, de dienstweigeraars te weinig principieel waren en te weinig over politiek wisten. Om voor de krijgsraad een serieuze kans te maken, is het van belang de kranten te lezen en te weten wat geweld was en welke principieel standpunt de rekruut daar tegenover stelde. Het is niet voldoende voor een jongeman te dienstweigeren om jouw vader al dienstweigeraar was.
Mijn commentaar: Deze laatste opmerking over dienstweigeren ,omdat jouw vader ook dienst heeft geweigerd, laat zien dat de anarchistische beweging in de jaren vijftig sterk op de voor-oorlogse periode gericht was. Vóór de oorlog was er een sterke antimilitaristische beweging actief geweest. Door het geweld van de Spaanse burgerloorlog en de Tweede Wereldoorlog was deze beweging grotendeels teloor gegaan. Voormalige anarchisten als Anton Constandse en Arthur Lehning keken verbitterd terug op die tijd. De beweging kwam door de Koude Oorlog bovendien in de verdrukking.
Tijdens de discussie na de pause werd er vooral op de opmerking over het krantenlezen ingegaan. Enkele vragenstellers waren van mening dat achttienjarige rekruten geestelijk nog niet rijp genoeg waren om alles te begrijpen wat in de kranten stond. Bovendien was er te weinig geld om goede lectuur over de kwestie van oorlog en geweld te kopen.
De volgende ochtend werd het congres van Vrije Socialisten voortgezet en waren er slechts 35 mensen in de zaal aanwezig. De voorzitter sprak zijn teleurstelling hierover uit. Het ideaal van een “Algehele Ontwapening” werd in diverse toespraken ter berde gebracht. Er werd discussie gevoerd over de vraag of een supra-inernationale politiemacht in de plaats van legers van nationale staten moest komen. Dat idee werd echter door de meeste aanwezigen afgewezen. Vooral het woord “politie” stuitte de dames en heren anarchisten tegen de borst.
Mijn commentaar: De teleurstelling over de geringe opkomst blijkt een gevoel te zijn dat tot in de jaren tachtig steeds weer werd verwoord. De anarchisten denken een hele brede beweging te zijn en een ideaal te verwoorden dat toch iedereen aan moet spreken. Toch zijn er in al die jaren na de oorlog maximaal tweeduizend mensen geweest die het idee van een samenleving zonder staat en tegelijkertijd een algehele ontwapening, aanhangen. We kunnen lacherig doen over de spreker die met een “supra-internationale politiemacht” op de proppen komt. Toch probeert de spreker op die manier een concrete invulling van het ideaal voor te stellen. Veel van de anarchisten komen niet eens zover.
In de vrijgegeven stukken over de Federatie bevindt zich nog een tweede uitgebreider verslag over het congres in Hoogezand. Aangezien de verslagen er qua stijl en inhoud niet als notulen uitzien, mogen we er van uitgaan, dat er twee informanten aan het congres deel hebben genomen. Een derde document over dit dienstweigercongres betreft een samenvatting voor de BVD.
Behalve de hang naar het verleden en het idealiseren van de massa-beweging tegen de militarisering, zijn er nog andere beweegredenen zich bij de anarchistische Federatie van Vrije Socialisten aan te sluiten. Het was midden in de Koude Oorlog en het sympathiseren met het communisme is niet populair. De opstand in Hongarije moest een jaar later nog uitbreken, maar het autoritaire socialisme van Staling was toen al niet populair. Als je dan toch droomt van een samenleving die op gelijkheid is gebaseerd, dan is het vrije socialisme een goed alternatief.
De teleurstelling over lage opkomst en de heimwee naar het verleden komt in de volgende vergadering van Vrije Socialisten, op 20 februari 1955 in Utrecht, weer goed tot volle bloei. Eerst wordt fijntjes geconstateerd, dat de beweging in Utrecht wel een steuntje in de rug kan gebruiken, waarna de lage opkomst wordt betreurd. Eén van de kameraden krijgt het woord en begroet op emotionele en geestdriftige wijze een gast die rond de Eerste Wereldoorlog als spreker heeft opgeroepen tot dienstweigering. “Het oude vuur is nog steeds niet geblust”, constateert hij tevreden.
De volgende spreker op het congres in Utrecht houdt een wetenschappelijk betoog over de verschillen tussen de schrijvers Sartre en Camus, dat de meeste aanwezigen niet begrijpen. De hang naar autoritair socialisme door de schrijver Sartre wordt verklaard uit zijn Rooms-Katholieke opvoeding. Camus daarentegen, had een Franse vader een een Spaanse moeder, hetgeen zijn voorkeur voor anarcho-syndicalisme begrijpelijk maakt. De uitéénzetting over het begin van het anarchisme in Rusland, waar de aanhangers van deze stroming de gewoonte hadden met bommen hoogwaardigheidsbekleders uit de weg te ruimen, werd kritiekloos aangehoord.
In alle volgende verslagen van vergaderingen van de Federatie van Vrije Socialisten, in Rotterdam, Amsterdam en Groningen, staan opmerkingen over de te lage opkomst, de verdeeldheid en gebrek aan slagkracht. Tijdens de vergadering op 2 oktober 1955 is sprake van wel vijf verschillende anarchistische groeperingen, hetgeen als ongewenste verdeeldheid wordt geïnterpreteerd. De sprekers geven verschillende redenen voor de “verslapping van het anarschistisch-socialistische ideaal”. Op het besloten congres op 22 en 23 oktober 1955 te Groningen, wordt geanalyseerd, dat de ideeën van het anarchisme aan de huidige tijd aangepast moeten worden, met als resultaat: “Lichtende wegwijzers moeten geplaatst worden, op weg naar het ideaal”.
De vredesorganisatie PAX schrijft heel trots op haar website: “Helft Nederlandse bevolking: Apartheid in Israël en de bezette Palestijnse gebieden” . Waar hebben ze het vandaan en klopt het wel?
De uitspraak komt van het onderzoeksbureau I&O Research, dat in opdracht van PAX onderzoek naar meningen over het conflict heeft gedaan. Een andere kop boven een artikel zou kunnen zijn: “Zowel Israël als Hamas verantwoordelijk voor het conflict”. Dat is namelijk een andere uitkomst van het onderzoek. Weer een andere uitkomst van het onderzoek: “Slechts 16% van de Nederlanders weet veel van het conflict af”. Het is maar welk resultaat je wilt benadrukken.
Apartheid Waarom is er PAX en ook The Rights Forum er zoveel aan gelegen dat de meerderheid van de Nederlanders de situatie in Israël als “Apartheid” categoriseert? Ten eerste natuurlijk omdat het een lekker demoniserende term is, die tegelijkertijd ook niet zoveel zegt. De vraag in het onderzoek was namelijk:” Er is sprake van apartheid in Israël en de Palestijnse gebieden”. De vraag is slecht gesteld, omdat er een groot verschil tussen de juridische positie van Arabieren in Israël aan de ene kant en Arabieren op de Westelijke Jordaanoever aan de andere kant bestaat. In Israël hebben Arabieren Israëlisch staatsburgerschap, terwijl de Arabieren op de Westelijke Jordaanoever de Jordaanse- of een PA-staatsburgerschap hebben. De vraag gaat echter over “Palestijnse gebieden” en daar hoort Gaza ook bij. In dat gebied heeft Israël geen direct zeggenschap. De vraag in het onderzoek is dus niet te beantwoorden. Toch zegt 19% van de ondervraagden het er mee eens te zijn en 32 procent zegt het er niet mee eens te zijn.
Slechts 16% weet er veel vanaf
Verenigde Naties De kop van het artikel zou moeten zijn: ” Een meerderheid van de respondenten van een I&O Research onderzoek is het er in meer of mindere mate mee eens, dat er in Israël en de Palestijnse Gebieden sprake is van apartheid” Dat klinkt alleen niet zo sexy.
De anti-Israël-organisaties gebruiken de term Apartheid erg graag, omdat de Verenigde Naties resoluties over apartheid hebben aangenomen. Door de situatie in Israël als “apartheid” te bestempelen, hopen ze ook tegen Israël internationale sancties af te kunnen dwingen. Tot nog toe is dat echter niet gebeurd.
Representativiteit Ik kreeg twijfel over de representativiteit van het onderzoek en vroeg mij af hoe I&O research aan de respondenten was gekomen. Ik heb toen aan de maker van het onderzoek, Asher van der Schelde, de volgende vragen gesteld:
-In uw onderzoeksverantwoording (blz 18) schrijft u: “In totaal werkten 1.281 Nederlanders van 18 jaar of ouder mee aan het grootste deel van dit onderzoek. Het grootste deel van de steekproef (n=995) is afkomstig van het I&O Research Panel, 286 respondenten deden mee via PanelClix. Dit zijn allen Nederlanders met een niet-westerse migratieachtergrond.”
Wie verantwoordelijk?
Mijn vraag hierover: Hoe kunt u spreken van een representatief onderzoek, als u 286 niet-westerse respondenten (22 procent) aan de groep respondenten toevoegt? De Nederlandse bevolking bestaat toch niet uit 22 procent niet-westerse immigranten?
-In uw onderzoek geeft slechts 16% van de respondenten aan, veel van het onderwerp af te weten. Hoe staat dat in verhouding tot de 51% van de respondenten die de stelling onderschrijft: “Er is sprake van apartheid in Israël en de Palestijnse gebieden”? Voor het beantwoorden van deze complexe internationaal rechtelijke vraag, is een behoorlijk kennisniveau noodzakelijk. De criteria voor het toekennen van het begrip apartheid moeten bij de respondent bekend zijn. Bovendien is de aanduiding “Israël en de Palestijnse gebieden” onduidelijk. Arabieren in Israël hebben heel andere rechten dan de Arabieren die op de Westelijke Jordaanoever wonen. Bovendien wordt op de Westelijke Jordaanoever onderscheidt gemaakt tussen de in de Oslo-akkoorden afgesproken gebieden A, B en C.
Asher gaf daarop direct antwoord: “1) In de onderzoeksverantwoording is een foutje geslopen. Er stond inderdaad dat 286 niet-westerse migranten zijn toegevoegd. Dit moet 202 zijn. In totaal hebben we daarmee 212 deelnemers met een niet-westerse migratieachtergrond. Dat is 16 procent van de steekproef. Het Nederlands gemiddelde is 15 procent, dus dat komt prima uit.
Dit staat al een tijd ook zo aangegeven op onze website. Ik zie wel dat dit in het pdf-rapport nog niet is aangepast. Daarom begrijp ik de verwarring. Excuses daarvoor.
Gerard Jonkman op het Jaarbeursplein
2) Ik ben het met u eens dat de apartheids-vraag (en andere vragen) ingewikkeld zijn voor de gemiddelde respondent. Daarom hebben we ook besloten om eerst te vragen naar het kennisniveau van de respondenten. Op deze manier kunnen de bevindingen in perspectief worden geplaatst. Dit hebben we ook duidelijk gedaan mijns inziens.
Verder klopt het inderdaad dat Arabieren binnen de Israëlische landsgrenzen andere rechten hebben dan in de Palestijnse gebieden. Vandaar dat we expliciet vroegen naar de Israël én de Palestijnse gebieden.
Een algemener punt is dat je in een opinieonderzoek de respondenten niet te veel moet informeren. We willen immers onderzoeken wat Nederlanders vinden van een bepaald onderwerp. Als je de steekproef gaat bestoken met informatie ben je dat niet meer zuiver aan het meten. De gemiddelde Nederlanders beschikt immers niet over die informatie. Ook als we bijvoorbeeld een onderzoek doen naar stikstof gaan we respondenten niet eerst informeren over welk % stikstof afkomstig is van de landbouw. Dan onderzoek je namelijk op welke manier mensen informatie verwerken, niet wat ze a priori vinden van een onderwerp.”
Doordat I&O research er voor gekozen heeft, aan een gebruikelijk panel van respondenten, ook nog eens 212 migranten met een niet-westerse achtergrond toe te voegen, verliest het onderzoek aan representativiteit. Deze deelnemers komen van PanelClix waar ze worden betaald voor het invullen van enquêtes. De verwachting is dus, dat het over het algemeen jonge mensen zijn, die met een computer om kunnen gaan.
Zwarte Piet Ik heb ook nog onderzocht of I&O Research altijd niet-westerse allochtonen aan een onderzoek toevoegt. Dat doet het bureau inderdaad wel vaker, maar nooit zoveel. Bij het onderzoek uit december 2021 (Nederland over Zwarte Piet), met als voornaamste onderzoeksresultaat: “Vooral Surinaamse en Antilliaanse Nederlanders blij met verandering Zwarte Piet”, werden aan de groep van 1220 respondenten ook nog eens 210 mensen met niet-westerse achtergrond toegevoegd.
In het onderzoek voor de FNV, in augustus 2022, over het thema vermogensongelijkheid, werden 2.289 Nederlanders gevraagd en werden geen niet-westerse respondenten toegevoegd. In het onderzoek “Draagvlak Kernenergie” voor de partij JA21, uit november 2021, werden 100 niet-westerse respondenten aan de 1110 overige panelleden toegevoegd. Het lijkt er op, dat het resultaat in een richting die de opdrachtgever verlangt, wordt gestuurd, door meer of minder PanelClix respondenten met niet-westerse achtergrond aan de populatie toe te voegen
Polarisatie In het Nederlands Dagblad (14 juni 2022) werden de makers van het onderzoek uitgebreid geïnterviewd en daar gaf Asher van der Schelde nog een nadere analyse:
“Respondenten die bij de Tweede Kamerverkiezingen in maart 2021 op rechtse partijen stemden, houden Israël doorgaans nauwelijks verantwoordelijk voor het conflict. Aan de links-progressieve kant vindt men dat de verantwoordelijkheid juist wel voornamelijk bij Israël ligt.
Asher van der Schelde, onderzoeker bij I&O Research, legt uit dat ‘religieuze stemmers’ – mensen die op het CDA, de CU of de SGP stemmen – vooral Hamas verantwoordelijk houden voor het conflict. De organisatie wordt terrorisme verweten en het ontkennen van het bestaansrecht van Israël. “
We hebben dus te maken met een gepolariseerd conflict, waarbij feiten er nauwelijks toe doen. Dan kan je wel naar een mening over apartheid gaan vragen, maar het resultaat is alleen een mening; Een mening van respondenten en niet van de gehele Nederlandse bevolking. Het conflict in het Midden-Oosten is namelijk al veel ouder dan de organisatie Hamas en de staat Israël. Door die twee tegen elkaar af te zetten, creëer je een schijntegenstelling. Voor een gewone kiezer zonder achtergrondkennis is het ook moeilijk te bepalen wie er verantwoordelijk is voor het voortduren van het conflict. Behalve Israël en Hamas zijn er nog meerdere andere partijen betrokken.
Leuk speeltje Enquêtes zijn een leuk speeltje voor kranten en garanderen mooi krantenkoppen en de nodige aandacht. Het Reformatorisch Dagblad neemt de onderzoeksresultaten zonder meer over, zonder op de verantwoording te letten. Gerard Jonkman van The Rights Forum kan nu heel hard roepen dat een meerderheid van de Nederlanders vindt dat er in Israël en de Palestijnse Gebieden sprake is van apartheid. Dat vindt misschien een meerderheid van de deelnemers aan een enquête en dan nog is het resultaat van het onderzoek omstreden.
Op zaterdag 13 augustus 2022 hield directeur Gerard Jonkman van The Rights Forum, staande op het Jaarbeursplein, naast een Samidoun-vlag, een toespraak. Hij blonk weer uit door onduidelijkheden en regelrechte leugens. Een ‘close read’
Gerard Jonkman
Mijn commentaar
Ik ben omgegaan toen ik het onrecht zag, toen ik in Israël/Palestina was. Toen ik in de vluchtelingenkampen zat. Ik zag dat alle Palestijnen vrijwel alle rechten wordt ontnomen. Het recht op zelfbeschikking, het recht op zich te ontplooien, het recht op het recht om zich vrij te bewegen, toegang tot gezondheidszorg, en vele andere rechten die we allemaal hebben en die iedereen in de wereld zou moeten hebben. Wat bezetting doet met onderdrukte mensen en overigens ook met de bezetters, die steeds meer gaan dehumaniseren. Ik heb rondgelopen in de vluchtelingenkampen, ik zag vier generaties Palestijnen. Allemaal geboren als vluchtelingen, de ene generatie na de andere.
Gerard Jonkman “liep niet rond ” in Palestijnse vluchtelingenkampen, maar was werkzaam voor het Libanese Rode Kruis. Die baan had hij aangenomen, omdat zijn christelijk Libanese vrouw Peguy Harfouche in Nederland geen werk kon vinden. De situatie die hij hier beschrijft heeft betrekking op vluchtelingenkampen in Libanon en geldt niet zonder meer voor andere landen. In Judea en Samaria hebben Arabieren wél toegang tot gezondheidszorg
Jonkman: “Ik zag dat alleen al sinds 2008 meer dan 6000 Palestijnen gedood zijn en meer dan honderdduizend gewond. Heel veel voor de rest van hun leven gehandicapt, veel kinderen, daarbij. Veel Palestijnse kinderen die in de kampen sterven, omdat ze geen toegang krijgen tot de adequate gezondheidszorg.
K.B.: Gerard Jonkman verwart hier de situatie in Libanon (gezondheidszorg) met de burgeroorlog In Israël. Tijdens militaire conflicten in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever zijn inderdaad ook aan beide kanten burgerslachtoffers te betreuren. Dat Palestijnse kinderen in kampen door slechte gezondheidszorg sterven, heeft met Libanees beleid te maken. Israël is daarvoor niet verantwoordelijk.
GJ: Ik word woedend als ik zie dat in 2018/2019 tweehonderdvijftig ongewapende Palestijnen, die geen bedreiging vormen voor de Israëlische bezettingstroepen, straffeloos worden doodgeschoten, dat er dertigduizend gewond zijn geraakt. Maar één soldaat kreeg een taakstraf van dertig dagen , niet omdat hij een Palestijnse jongen van 14 jaar had doodgeschoten, maar omdat hij het bevel tot schieten niet had afgewacht.
K.B. Hoewel er geen bron wordt genoemd, gaat het hier waarschijnlijk over de campagne “Rights to Return” waarbij jonge Gazanen naar de Israëlische grens liepen en daar met Israëlisch geweervuur geconfronteerd werden. Dit betreft een doelbewuste provocatieve confrontatie van Hamas.
De internationale gemeenschap deed niks, doet niks. De internationale gemeenschap neemt geen enkele maatregel tegen Israël. Het keft het blaft, maar het bijt niet. Sterker nog, ons Ministerie van Economische Zaken organiseerde nog in 2021 een promotie dag voor het Israëlische defensiebedrijf Elbit, dat de wapens levert waarmee de Palestijnen vermoord worden.
K.B. Gerard Jonkman overdrijft hier. Het evenement werd uitgevoerd in samenwerking met het Commissariaat Militaire Productie van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat en de Stichting Nederlandse Industrie voor Defensie en Veiligheid (NIDV). Met ongeveer 100 deelnemers nam een groot deel van de Nederlandse defensie technologische en industriële basis deel aan de drie uur durende live-uitzending. https://www.dutchdefencepress.com/elbit-systems-industriedag-van-trekt-100-deelnemers/
GJ:Daarom zet ik mij in voor Israël/Palestina. Ieder mens heeft het recht op zelfbeschikking en onderwijs , tot toegang tot goede medische zorg en tot toegang tot een rechtvaardig juridisch systeem. Wij als The Rights Forum zetten ons dus in voor internationaal recht en rechtvaardigheid. Het is schandalig dat onze regering, die zetelt in de internationale hoofdstad van Internationaal Recht, dat die weigert om ook maar iets te ondernemen, om een einde te maken aan dit onrecht. Door niet in te grijpen, werkt onze regering mee aan het in stand houden van deze bezetting.
K.B. Volgens het Internationaal Recht, dat The Rights Forum beweert na te streven, hebben volkeren het recht op zelfbeschikking. Het recht op individuele zelfbeschikking wordt alleen in nationale grondwetten geregeld. Door Palestijnen in Libanese vluchtelingenkampen, bewoners van Gaza, bewoners van de Westelijke Jordaanoever en bewoners van Israël op één grote hoop te gooien, lijkt het alsof er nergens recht op onderwijs, gezondheidszorg of toegang tot een juridisch systeem is. Dat is een leugen. In Gaza is Hamas verantwoordelijk in de gebieden van de PA, is Fatah verantwoordelijk en in Israël is de Israëlische regering verantwoordelijk. In Israël zelf heeft iedereen recht op onderwijs en gezondheidszorg.
GJ:Aan het in stand houden van de blokkade van Gaza, de onderdrukking, de discriminatie, de straffeloosheid en de apartheid. Desmond Tutu zei al: Als je neutraal blijft in een situatie van onrechtvaardigheid, heb je de kant van de bezetter gekozen. Dat is wat Nederland doet.
KB: Gerard Jonkman citeert hier onnauwkeurig. Desmond Tutu werd door Robert McAfee Brown in 1984 in het boek, “Unexpected News: Reading the Bible with Third World Eyes”, geciteerd, zeggende : “If you are neutral in situations of injustice, you have chosen the side of the oppressor. If an elephant has its foot on the tail of a mouse and you say that you are neutral, the mouse will not appreciate your neutrality” Tutu heeft het dus niet over een bezetter.
GJ: Dit jaar hebben wij een verzoek ingediend bij een aantal universiteiten om informatie te geven over hun banden met Israëlische bedrijven, zoals het defensiebedrijf Elbit dat ik al eerder noemde, maar ook met Israëlische lobby organisaties. Wij zijn door Nederlandse studenten en academici gevraagd dit verzoek namens hen in te dienen , omdat zij vreesden voor de consequenties, voor de repercussies, als zijn het verzoek zelf in zouden dienen. We hebben gemerkt dat die vrees niet onterecht was. We hebben van alles over ons heen gekregen.
Het gaat hier om een zogenaamd WOB-verzoek, waarin niet alleen de contacten met Israëlische universiteiten en bedrijven werd onderzocht, maar ook met Joodse Nederlandse organisaties. Dat laatste is Joodse organisaties in Nederland in het verkeerde keelsgat geschoten. Onderzoek naar Joodse organisatie, die als “Israël-lobby” worden beschreven, wordt als antisemitisch beschouwd. Alleen de term “Israël-lobby” wordt al als nieuwe versie van “Joodse Lobby” , een nazi-term, gezien. Het doel van het WOB verzoek is geen academische studie of academisch debat, maar een aanzet tot boycot.
GJ:We zijn belaagd van alle kanten. Politici noemden ons antisemieten. Zelfs onderdelen van de politie , riepen op om aangifte tegen ons te doen, omdat het antisemitisch zou zijn. We zijn daar enorm druk mee bezig geweest . We voeren op dit moment circa twintig procedures. Maar we hebben gelijk gekregen. We krijgen gelijk. Het onderdeel van de politie waar ik het net over had, heeft laten weten fout te zitten. Er zijn stukken gepubliceerd in kranten en ook die worden gerectificeerd. Het is ontzettend belangrijk dat we doorgaan en dat we ons niet laten afleiden door alle aanvallen. Dat is alleen maar bedoeld om het niet over de argumenten te kunnen praten, om de discussie en de hele situatie dood te leggen.
KB: The Rights Forum heeft weerwoord gekregen, doet nu huilie-huilie en spreekt van een blokkade. Het ging hier om het Joods politienetwerk dat op een website heeft aangegeven, hoe aangifte wegens antisemitisme kan worden gedaan. Dat is iets anders dan “oproepen aangifte te doen”. De discussie is door deze kritiek op The Rights Forum nooit drooggelegd, maar is juist aangewakkerd. Het slachtoffergedrag van The Rights Forum is opvallend. De organisatie kan wel uitdelen, onder andere door jarenlange demonisering van Israël, maar kan geen klap terug incasseren.
Overigens dit is niet het eerste geval . We hebben ook in 2018 een lezing van Israëlische en Palestijnse mensenrechtenverdedigers aan de Universiteit Leiden willen organiseren. Ook die werd door de Israëlische lobby tegengewerkt en bijna onmogelijk gemaakt. Die is alleen onder enorme politiebeveiliging doorgegaan. Dit speelt al vele jaren. Ik zou vooral willen oproepen om door te gaan. We zien het aantal mensen dat zich hardmaakt voor rechtvaardigheid en gerechtigheid voor de Palestijnen toeneemt.
KB: Er waren in 2018 “mensenrechtenorganisaties” uitgenodigd, die banden met de verboden PFLP onderhielden. Dat was de werkelijke reden voor CIDI en NIW hier kritiek op te geven. Dat Gerard Jonkman nu nog naast een vlag van Samidoun demonstreert, laat zien dat hij nog steeds geen probleem met terreurorganisaties heeft.
We zagen het onlangs in een onderzoek, wat door PAX is gehouden, dat 51% van de Nederlanders van mening is dat er in Israël sprake van apartheid is en slechts 6 procent vindt, dat er geen sprake is van apartheid. Er is ook een hele grote groep die het nog niet weet. (https://paxvoorvrede.nl/nieuws/berichten/helft-nederlandse-bevolking-apartheid-in-israel-en-de-bezette-palestijnse-gebieden) Daarom is het ontzettend belangrijk, dat wij allemaal ons best blijven doen, en dat we actie blijven voeren, om duidelijk te maken wat er in Israël / Palestina speelt.
KB: De onderzoekers van I&O Research, (mei 2022) hebben aan de 995 representatief uitgekozen Nederlanders, een groep van 286 respondenten met een niet-westerse achtergrond toegevoegd (PanelClix) . Daardoor wordt het gehele onderzoek en de meningen daarin, niet representatief voor de gehele Nederlandse bevolking. In het onderzoek geeft zestien procent van de respondenten aan, veel af te weten van het conflict tussen Israël en de Palestijnen. Zesenzestig procent geeft aan niet veel over het conflict te weten. Een ingewikkeld begrip als apartheid kan dan ook niet aan een groep als deze ter beoordeling voorgelegd worden.
Met de aanvullingen, verbeteringen en commentaren heb ik aan willen geven, dat Gerard Jonkman van The Rights Forum, op zijn eigen demoniserende wijze en met zijn anti-Israël-houding, zomaar iets roept. Hij heeft het over “Israël/Palestina”, zonder dat iemand begrijpt wat dat is. Israël krijgt de er schuld van, dat kinderen in Libanon niet naar school kunnen en geen gezondheidszorg krijgen. Het is een misdadige en vertekende serie leugens en bedrog, dat hij op het Jaarbeursplein probeert te verkopen. Gerard Jonkman is geen haar beter , dan de jongens en meisjes van de Samidoun, waar hij naast staat.
De jongens en meisjes van de Samidoun demonstreren, op zondag 10 juli 2022, gewoon open en bloot in Amsterdam-West, alsof er niets aan de hand is! Naar eigen zeggen wordt de locatie, op Plein ’40-’45, uitgekozen, omdat “de hele buurt Palestina steunt”. Alsof de Amsterdammers geen andere zorgen aan hun hoofd hebben!
Aankondiging demonstratie op 10 juli 2022
Op het gevaar af nu reclame voor een PFLP-mantelorganisatie te gaan maken, wil ik enkele kanttekeningen bij de festiviteiten rondom de dood van PFLP-woordvoerder Kanafani, vijftig jaar geleden zetten.
Visitekaartje Op 8 juli 1972 zou Ghassan Kanafani door “een autobom van de Mossad” zijn omgebracht. Zoals bekend, laat de Israëlische geheime dienst geen visitekaartjes achter, na een eliminatie. Daarom weten we tot op de dag van vandaag niet wie of welke organisatie deze liquidatie heeft uitgevoerd. Het krankzinnige van dit geval is echter, dat er nu wél op de plaats delict een visitekaartje werd gevonden, namelijk van de Ambassade van Israël in Denemarken. Als ik jullie er nog bij vertel, dat Anni Høver, de vrouw van Ghassan Kanafani de Deense nationaliteit bezit, wordt het nog verbazingwekkender.
PFLP In de aankondiging voor de demonstratie staat niet, dat Ghassan Kanafani de woordvoerder van de Arabische terreurorganisatie PFLP was. Samidoun demonstreert ook nu weer ter ere van een PFLP kopstuk. Reden genoeg om Samidoun een PFLP mantelorganisatie te noemen. In Duitsland wordt deze organisatie dan ook beperkingen opgelegd. De voorzitter van Samidoun, Charlotte Kates, is vanwege deze beperkingen met haar man naar Vancouver verhuisd, waar dit soort uitingen nog wel zijn toegestaan.
Vliegveld Ben Goerion De reden voor de liquidatie van Ghasan Kanafani zou de aanslag op het vliegveld Ben Goerion kort daarvoor op 30 mei 1972 kunnen zijn, waarbij 26 doden en 80 gewonden te betreuren waren. De daders behoorden tot het Japanse Rode Leger en de PFLP. De organisatoren van de demonstratie op 10 juli noemen deze aanslag niet.
Beiaardier De organisatoren van de demonstratie behoren tot een heel klein sektarisch groepje studenten op de VU campus Uilenstede. Thomas Gerhard Hofland, bestuurslid van Samidoun Internationaal, met de schuilnaam Tom de Koning, is al 30 jaar en studeert nu al acht jaar politicologie. Over zijn kompaan Jacob Bodden is echter niet veel bekend, behalve dat hij , geboren in Amersfoort, reeds op twaalf jarige leeftijd een begenadigd beiaardier was. Zijn oom is de carillonspeler van Amsterdam en dat zou verder niet interessant zijn, ware het niet dat de oom een fervent aanhanger van de Palestijnse zaak is. De twee vrienden maakten vorig jaar nog een rondreis door Libanon en bezochten daar het graf van de door hen aanbeden Ghassan Kanafani.
Thomas Gerhard Hofland en Jacob Bodden bij het graf van Ghassan Kanafani
