Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Sunday, June 05, 2016

Hoe bezet is de Westbank? Debatforum 7 juni 20.00 uur; Dudok; Den Haag

Je eigen gelijk bij gelijkgestemden halen, dat gebeurt de laatste jaren steeds vaker. Als er op de Vrije Universiteit een debat over de academische boycot van Israël wordt georganiseerd, dan zijn er geen serieuze pro-Israël-forumleden uitgenodigd. De zogenaamde "debatten" in het Nelson Mandelacentrum over de Stedenband Tel Aviv-Amsterdam blinken ook al uit door eenzijdigheid. Bij de informatie-bijeenkomsten van de Christenen voor Israël is geen serieuze authentieke Palestijn te bekennen.

Die trend wordt nu doorbroken door een serieus debat tussen opponenten, met de titel:

Israël/Palestina anno 2016
Hoe bezet is de Westbank en hoe legitiem is BDS?
een tussenbalans
Wat zijn de juridische argumenten om Israëls omgang met de Westbank wel of geen bezetting te noemen?
Welke (toekomstige) grenzen tussen Israël en een (op te richten) geheel onafhankelijke Palestijnse staat zijn legitiem,
in het licht van oude afspraken en verdragen?
De BDS movement krijgt steeds meer voet aan de grond in Nederland. Maar hoe legitiem is BDS?

Het panel bestaat uit:

Avi Bell (hoogleraar internationaal recht Bar-Ilan University en University of San Diego)
Matthijs de Blois (docent rechtsgeleerdheid Universiteit Utrecht)
Kees van der Staaij (Tweede Kamerlid SGP)
Andrew Tucker (jurist internationaal recht, Legal Counsel European Coalition for Israel)

Gespreksleider: René van Praag

aanvang: 20.00 uur || inloop vanaf 19.40 uur

Locatie: Studio Dudok, Hofweg 1a, 2511 AA Den Haag

Wilt u zo vriendelijk zijn ons te laten weten of u aanwezig zult zijn via event@uvp.nl

Toegang: gratis
Aub een geldig legitimatiebewijs meenemen.
Voor meer informatie: info@uvp.nl

 

Wednesday, May 18, 2016

Bedreigde Middenklasse Stemt met de Voeten

Het is natuurlijk te mooi om waar te zijn. "Links Nederland is stervende" beweert Khalid El Housni op de VARA-leden-site Joop. Volgt een tranentrekkend verhaal over hoe gemeen de boze rechtse buitenwereld is en dat "Links Nederland" vooral veel meer moet dromen, denken en doen.

Waaruit blijkt volgens de auteur dat "Links Nederland Stervende" is? Dat wordt gemeten aan het aantal virtuele kamerzetels in de peiling voor toekomstige Tweede Kamerverkiezingen. De PVV wordt- op een paar zetels na- volgens de peilingen van Maurice de Hond, bij aanstaande verkiezingen voor de Tweede kamer,  net zo groot als de PvdA, GroenLinks én de SP bij elkaar. De situatie zou volgens de schrijver al zo nijpend zijn, dat de peiler Maurice de Hond een eigen sociale beweging, genaamd "WijSamenVoorElkaar" is gestart om het naderende onheil te keren. Een mooi initiatief , maar helaas voor de schrijven is de sociale beweging niet specifiek links. Maurice de Hond zoekt samen met de ex-LPF-er Steven van Eijk en een consultant van MCKinsey vooral een oplossing voor het "Toegenomen wantrouwen" en "Het Populisme".  

Wat zijn volgens de schrijver Khalid el Housni nu echte linkse thema's? Vroeger dacht je bij linkse machtsvorming aan vakbonden, sociale strijd en hogere lonen voor arbeiders. Nu blijken de linkse idealen vooral over internationale solidariteit en vluchtelingen te gaan.

Khaled: "Links zegt bijvoorbeeld dat we open moeten staan voor vluchtelingen, omdat we als mensen een verantwoordelijkheid hebben voor andere mensen en dat solidariteit belangrijk is en dat een paar rotte appels niet automatisch betekent dat de hele mand verrot is." Daarna noemt hij de algemene termen: "Liefde, gelijkheid, eendracht en kracht."

In het artikel van Khaled El Housni ontbreekt het aan analyse. Als je dan zo graag links wil zijn, dan is een ouderwetse klassenanalyse onontbeerlijk. een hedendaagse klassenanlyse gaat niet meer uit van de arbeidersklasse, want de arbeiders zitten in de zomer in een caravan op een camping op de Veluwe, in plaats van de keiharde klassenstrijd op straat te voeren. Bovendien behoor je in Nederland al bijna meteen tot de middenklasse als je überhaupt werk hebt.

De hedendaagse klassenanalyse gaat over de positie van de middenklasse en  die wordt bedreigd.  In zijn prachtboek "De toekomst van werk" beschrijft de trendoloog Adjiedj Bakas, dat er steeds meer administratief werk geautomatiseerd wordt. Er zijn minder managers nodig. Banken functioneren met steeds minder personeel. Kortom: De middenklasse wordt bedreigd en voelt zich bedreigd.

De kiezers van Groenlinks en D66 behoren tot een gepriviligeerde bovenlaag, die hun kinderen op de University College laten studeren en daarna een jaar op Oxford of Cambridge. Bij wijze van spreken dan. De geglobaliseerde wereld is geen bedreiging voor deze groep, maar een kans. De kiezers die geen gebruik van de globalisering kunnen of willen maken, zien hun banen en bestaan in gevaar. Vrachtwagenchauffeurs worden vervangen door goedkopere collega's uit het Oostblok. Banen van ICT beheerders worden geoffshored naar India. Alle reden tot paniek.

Dan komen er miljoenen vluchtelingen naar Europa en elke middenstander, middenklasser en mensen die gewoon hun eigen broek moeten ophouden vragen zich af: Wie gaat dat betalen? Pechtold en Jesse Klaver niet hoor!

Daarna, nadat je dit hebt beseft, hoef je nog steeds niet PVV te gaan stemmen. De SP zou ook voor de werkende Nederlander op kunnen komen. Doe eens gek, de PvdA ook. Maar de ideeën zijn op. Er is geen oplossing. Khalid El Housni, zelf jurist, heeft het over een haperende visie en een belabberde communicatie van links. Volgens mij is de visie niet haperend, maar afwezig.

De gemankeerde middenklasse stemt intussen met de voeten. Weg van links en dan maar een partij kiezen, die tenminste veiligheid en immigratie als thema heeft.


   

Monday, May 16, 2016

De Beiroet-connection: 'Bewegung 2.Juni' en de Palestijnen

Bij al het geweld  van de Rote Armee Fraktion, van 1971 tot ver in de jaren negentig, wordt vaak over het hoofd gezien, dat in Berlijn een aparte extreem-linkse terreurorganisatie optrad, met geheel eigen kenmerken en doelen. In die periode hoorde West-Berlijn dan ook niet echt bij West-Duitsland. Veel dienstplichtige jongens vluchtten in die periode naar Berlijn, om niet aan de dienstplicht te hoeven voldoen.

De Bewegung 2.Juni komt voort uit een groep werkweigerende hasj-rokers, die zich ook wel Tupamaros West-Berlin noemde. De groep bestaat uit niet-intellectuele werkloze jongeren, kleine criminelen en relschoppers. De moord op Benno Ohnesorg tijdens een demonstratie tegen de Shah van Perzië op 2. Juni 1967 heeft de groep zowel een naam als ook inhoud gegeven. Ongetwijfeld was het neerschieten van de studentenleider Rudi Dutschke op 11 april 1968 een verdere geweldescalatie , die de aanhang van Rote Armee Fraktion en Bewegung 2.Juni nog heeft vergroot.

Eén van de meest verzwegen feiten over de Duitse terreurbeweging van de jaren zeventig is wel, dat de eerste aanslag op een Joods Gemeentehuis in Berlijn was, ter gelegenheid van de Kristallnachtherdenking. Ik schreef er over op 8 januari dit jaar. Wat was nu eigenlijk de relatie van Bewegung 2.Juni met de Palestijnen en met Israël? Om dat te onderzoeken kocht ik in Berlijn het boek "Gespräche über Haschrebellen Lorenz-Entführung, Knast . Die Bewegung 2.Juni". (Ik zie nu pas dat ik het boek ook had kunnen downloaden.)


De grootste en succesvolste actie van de Bewegung 2.Juni in Berlijn is toch wel de ontvoering van CDU Burgemeesterkandidaat Peter Lorenz op 27 februari 1975. Tijdens de ontvoering werd Peter Lorenz tot burgemeester van Berlijn gekozen, waarop de terroristen naar de "Volksgevangenis" in hun kelder liepen en hem toevoegden: "Herzlichen Glückwunsch Herr Lorenz. Sie sind der nächste Burgemeister von Berlin."



Het blog Keesjemaduraatje gaat over de Lijden van de Palestijnse Bevolkering en het is dan ook logisch op deze plaats de vraag te stellen, wat de ontvoering van een Duitse politicus nu met de Palestijnen te maken heeft. Een heleboel kan ik jullie helaas berichten. Van de uitvoering, tot de eisen en de aansluitende vlucht zaten de Palestijnen op de bagagedrager.

Nadat de chauffeur van Peter Lorenz met een hard voorwerp op zijn hoofd geslagen was en de CDU kandidaat in een kist naar een kelder in Kreuzberg was vervoerd, gaven de terroristen een verklaring, waarin ze behalve de eis tot vrijlating van zeven RAF en andere terreur-gevangenen ook iets schreven over de relatie met de Palestijnen:

"Als CDU-chef heeft hij zich tot propagandist van het zionisme, de agressieve veroveringspolitiek van de staat Israël in Palestina gemaakt. Hij neemt door bezoeken aan Israël en giften deel aan de vervolging en onderdrukking van het Palestijnse volk deel.  "
Later wordt Peter Lorenz  door de terroristen verhoord. Eén van de eerste vragen aan hem was, waarom hij de zionisten en de zionistenstaat ondersteunt. Hij geeft als antwoord dat het Israëlische volk in vrede moet kunnen leven.

Terwijl ik dit overschrijf realiseer ik me pas, hoe vreemd het is, dat een groep zonder opleiding en zonder ideologie (Het marxisme was meer een RAF dingetje) plotseling met de Palestijnen op de proppen komt. In het licht van later gebeurtenissen blijkt dat niet zo vreemd.

Lang verhaal kort gemaakt. Twee gevangenen, waaronder de intussen nationalistisch geworden Horst Mahler, weigeren uit te reizen. Vijf terroristen stappen met een pastor in een vliegtuig en reizen naar Zuid-Jemen. Op het vliegveld van Aden blijkt nog meer hoe deze ontvoering met de strijd voor Palestijnen samenvalt.  

Ralf Reinders en Ronald Fritzch, die intussen vanwege de ontvoering gevangenisstraffen hebben uitgezeten, maar zich nooit van hun daden hebben gedistantieerd, schrijven in hun boek, dat  ze door een Palestijn in Zuid-Jemen geholpen werden.

Vraag: Dat met Zuid-Jemen hadden jullie al een jaar eerder geregeld?
"Nou , niet helemaal een jaar, eigenlijk pas een maand ervoor. Daar had een persoon zich bereid verklaard, de politieke verantwoording 
op zich te nemen en heeft het dan ter plekke geregeld.
Wij alleen hadden dat niet voor mekaar gekregen, het contact te krijgen. Zonder toestemming tot landen vooraf lukt het je niet.
Vraag: En de gozer die dat voor jullie geregeld heeft, was Palestijn?
"Ja, die kon dat vanuit zijn invloed bereiken. Daar waren we pas zelker, gewoon vanuit onze ervaring met deze mensen. Zeg maar 99% zeker.  


Bovenstaand fragment uit het boek over Bewegung 2.Juni laat volgens mij zien, dat de extreem-linkse beweging in Duitsland niet alleen solidariteit met de Palestijnen toonde, maar ook door de Palestijnen actief  ondersteund werden en misschien zelfs gestuurd.

De ontvoerders konden na twee weken zonder problemen via station Friedrichstrasse naar de DDR reizen en van daar via Kopenhagen naar Beiroet vliegen. Op het strand zouden de ontvoerders de vrijgelaten strijders weer ontmoeten. Eenmaal in Beiroet bleek dat de café's op de boulevard te gevaarlijk waren om te blijven zitten, vanwege de vele geheimagenten. De ontvoerders waren vooral bang voor de Israëlische geheime dienst. Na enkele weken dreigde er in Libanon een burgeroorlog uit te breken. Daarom reisden ze naar Damascus.

Pas jaren later, in de jaren negentig, na het openen van het Stasi archief, blijkt dat de moordenaar van Benno Ohnesorg lid van de SED en de Stasi was. Waarschijnlijk heeft de DDR met opzet geprobeerd Berlijn  en de BRD te destabiliseren, door de student neer te schieten. We weten dat ook ex-leden van de RAF later zonder problemen in de DDR konden onderduiken en pas na de vereniging van de twee Duitslanden zijn veroordeeld.

Actieve deelname van Palestijnen bij een ontvoering van een Duitse politicus in 1975. Actieve betrokkenheid van Palestijnen bij de terreur van RAF en Bewegung 2.Juni. Dat is nog iets anders dan ondersteuning van Palestijnen uit humanitaire overwegingen. Nederland is veel bespaard gebleven.

Friday, May 06, 2016

IJs eten in Sulingen

Ik weet niet of jullie het wisten, maar als Duitsers gaan fietsen, is dat altijd in groepsverband en altijd met een krat bier of een fles schnaps erbij. Op elke kruising van wegen wordt er even stilgestaan en gedronken. Prosit! Op Hemelvaartsdag/ Bevrijdingsdag/ Vaderdag, 5 mei 2016, wordt dit verschijnsel in nog veel grotere mate waargenomen.

Per fiets op weg van het gehucht Barenburg naar de grote stad Sulingen (Sule-Metropole), samen met mijn eigen vrouw en mijn Duitse advocate, ontmoeten we langs de weg zeker tien groepen jongeren. Allemaal in beschonken toestand en allemaal uitermate vriendelijk. (“Moin, Nah auch mal unterwegs”). In Lindern aangekomen, blijkt er een heel groot Schützenfest (schuttersfeest),  inclusief Bradwurst, Biertap en danskapel, gaande te zijn.

De Duitse werkelijkheid komt wel heel dichtbij, als we aan de rechterkant van de weg, tamelijk geïsoleerd, een groep van vijftien Syriërs waarnemen, die afwachtend gade slaan wat deze dronken jonge Duitse mensen allemaal op deze mooie zomerdag aan het doen zijn. “Die wachten af tot de Duitse meisjes dronken zijn, zodat ze die in de billen kunnen knijpen” roep ik provocerend naar mijn Duitse advocate. “Want dat is gebruikelijk in Duitsland”.

Dan blijkt echter de stelling dat politiek correcte mensen aan de rechterkant van hun blikveld stekeblind zijn, op een zeer vreemde manier op waarheid te berusten. De Duitse advocate heeft de gehele groep van Syriërs niet waargenomen. “Helemaal niet waar. Dat is weer jouw perverse- en extreem-rechtse fantasie, die met je aan de haal gaat”. Wij blijven bij onze fietsen staan en vragen of ze even terug wil rijden, om de Duitse realiteit met eigen ogen waar te kunnen nemen. Eerst sputtert ze nog tegen dat het waarschijnlijk Turken zijn of ‘Rusland-Duitsers’, maar uiteindelijk draait ze zich met fiets en al om en rijdt terug.

Ook na deze op terugtocht gebaseerde waarnemingsoperatie heeft niet het beoogde effect gehad. De Syriërs blijven voor de Duitse advocate (groenlinks raadslid, feminist, ex-activist)  verborgen.  Haar ogen willen niet waarnemen, wat tachtig procent der Duitsland wel ziet.

Ook tijdens de rest van  de fietstocht blijft de etniciteit van de waargenomen buitenlandse medeburgers discutabel. Intussen zijn in elke gehucht en elk dorp in Nedersachsen leegstaande huizen aan op te vangen vluchtelingen ter beschikking gesteld, hetgeen het straatbeeld en  de waarneembare mensen  bij mooi weer  doet veranderen. Groepjes drinkende jongens en meisjes worden afgewisseld met van de zon genietende vluchtelingen. Maar de advocate blijft bij haar standpunt dat dit afwisselend ‘Roma’, Rusland-Duitsers, dan wel reeds geïntegreerde Turken zijn.

We komen in de Sule-Metropole aan en eten een ijsje bij de plaatselijke Italiaan in de Langestrasse. Daarna zitten we in de zon bij de fontein van de Brunnenapotheek. De dag kan niet meer stuk. De dames praten nog wat na over de opkomst van de partij Alternatieve Für Deutschland (AFD) in de diverse landsregeringen en binnenkort ook in de bondsdag. Hoe kan dat nou? Dat zo’n partij zomaar uit het niets zoveel stemmen krijgt? 

Ik zwijg.
“I was blind, but now I see” zong Elvis Presley reeds in 1974.


Saturday, April 30, 2016

Etnisch profileren bij het Palestina Komitee

Iedere rechtgeaarde zionist hoopt, dat die bejaarde activisten van het Palestina Komitee, met hun bakfiets op de Dam en hun verfromfaaide petitieformulieren, ooit een keer vanzelf uitsterven. Het komitee is ooit in 1969 opgericht door een Maagdenhuisbezetter, een Februaristaker en een verdwaalde consul uit Koeweit. Sindsdien nooit meer weggeweest uit het straatbeeld van dit mooie Nederlandje. Mag het een keer over zijn?

Voor alle mensen die zo denken heb ik slecht nieuws. Het Palestina Komitee Nederland is aan het verjongen, maar op een manier waar je niet op zit te wachten. Jonge Marokkaanse- en Turkse- studenten vinden nu hun weg naar de besturen van de honderd-en-één Palestijnse stichtingen in Nederland. De ethnische samenstelling van het Palestina Komitee is aan het veranderen.

In de jaren zeventig was het ondenkbaar dat een échte Palestijn zitting zou nemen in het Palestina Komitee. Palestijnen, daar ging je naartoe op bezoek in Libanon. Palestijnse vrouwen, daar kon je mee trouwen. Maar een Palestijn in je eigen Komitee, dat was ondenkbaar. De Palestijnse gastarbeiders waren in Vlaardingen georganiseerd in hun eigen Palestijnse Vereniging. Er heerste twintig jaar lang zeg maar Apartheid binnen de Palestina Komitee gelederen. Daar is nu een einde aan gekomen.

Eén van de initiatiefnemers van 'Studenten voor rechtvaardigheid in  Palestina', Achraf El Johari, heeft op zijn Linkedin profiel vermeld, dat hij 'Algemeen lid' van het Palestina Komitee is. In de registratie van de Kamer van Koophandel is vooralsnog niets veranderd, maar dat komt wel vaker voor. Sinds 7 januari 2014 is ook Ibrahim Al-Baz toegetreden tot het Palestina Komitee. Weliswaar betekent zijn lidmaatschap geen verjonging, want hij is ook al weer 65 jaar, maar het laat wel zien dat de etnische barrière overwonnen is.

Intussen is de Stichting Kifaia van Anja Meulenbelt ook bezig met een verjonging en etnische diversiteit. Nadia Benaïssa-Aitihda uit Breda (29) is in februari toegetreden tot het bestuur van deze humanitaire stichting in Gaza. Helaas voor haar mag ze deze maand niet mee met het stichtingsbestuur van Kifaia naar Gaza, omdat de Israëlische autoriteiten geen vergunning voor haar reis naar Gaza verleend hebben.

De derde interessante verjonging en etnische verandering is het toetreden van Houda Stitou tot het bestuur van de belangrijkste boycot-Israel groep in Nederland: DocP. Interessant detail van deze nieuwe opname is, dat Houda een nauw contact met de radicale activisten van Movement X, van Dyab Aboujahjah, onderhoudt. Ook organiseerde zij demonstraties tijdens de zomer van de Gazaoorlog in 2014.

Drie keer raak. Verjonging en een groter aandeel van Marokkaanse jongeren binnen de stichtingen ter ondersteuning van Palestina. Ongetwijfeld zal hier door ook het karakter van deze beweging veranderen.

Wednesday, April 27, 2016

Zeilen, kraken, ICT en het Lijden van het Palestijnse Volk

Het enige blog dat zeilen, kraken, ICT en het Lijden van het Palestijnse Volk tot een zinvolle tijdsbesteding weet te maken

Onder dit motto schrijf ik al elf jaar het blog Keesjemaduraatje. Vele mensen vragen mij: "Waarom gaat het altijd maar weer over Palestijnen en Israël en nooit meer over zeilen, kraken en ICT?  Dat ga ik jullie graag uitleggen. Ik zeil al drie jaar niet meer. Daarom heb ik er niet zo veel meer over te schrijven. Aanstaand weekend komt de kapitein, waarmee ik in 2008 naar Tallin zeilde, hier op bezoek. Dan zal ik het er nog wel over hebben. Maar verder dus niet meer.

Waarom niet, wat is er gebeurd?

In 2013 zeilde ik met Joods-Christelijk pastor Ben Kok over het IJsselmeer. Het begon te waaien en de golven werden hoger. Ik werd zeeziek en het ging erg slecht met me. Op een gegeven moment werd ik door blindheid geslagen. Ik dacht dat de vervulling door de Heilige Geest niet lang meer op zich zou laten wachten (Handelingen 9:17-18), maar het zicht keerde nog steeds niet terug. Daarna bad ik dat 'Gods werk door mij zichtbaar zou mogen worden' (Joh. 9:3). Spoedig daarna keerde het zicht in mijn ogen terug.


Ik moest wel erkennen, dat ik bij het zeilen eigenlijk altijd zeeziek ben geweest. Op de Oosterschelde tijdens de winterse Goofy race, op weg naar Tallin en later op weg naar Helsinki. Misschien beter om niet meer op volle zee te gaan zeilen.


Dat kraken was nog wel een paar jaar leuk om over te schrijven, maar nu niet meer actueel. De kraakbeweging is dood. Dat moet dus eigenlijk ook uit de titel van dit blog weggehaald worden.


De komende jaren zijn de thema's dus: ICT en het Lijden van het Palestijnse Volk. Met ICT verdien ik op dit moment mijn geld. Ik heb met mijn collega's een geheel nieuwe dienst, met de cryptische naam 'AIX-on-Demand' ontwikkeld, waarin servers met het IBM besturingssysteem AIX een geheel nieuw leven in de Cloud vinden. Die nieuwe service groeit als kool. Niet zozeer vanwege het oppermachtig zijn van het IBM-unix (AIX) , maar meer doordat we met een druk op de knop servers kunnen leveren. Dat is wat de bedrijven tegenwoordig willen. Ze kopen een nieuw bedrijf erbij en dan willen ze dat het nieuwe bedrijf binnen een paar weken hun SAP template gebruikt en 'up en running' is.

Ik begrijp best dat het bovenstaande voor veel mensen koeterwaals is en dat ze liever horen hoe ik midden op zee met blindheid geslagen werd. Alleen jammer dat ik niet, net als Saulus, tot het ware geloof ben gekomen, van welke richting dat geloof dan ook zou moeten zijn.

Ik ben bezig met een boek over het thema Lijden van het Palestijnse volk te schrijven. De werktitel "Terreurconnecties van het Palestina Komitee". Op dit moment wordt er nog over onderhandeld of het niet misschien verstandiger is mijn toon te matigen en er een wetenschappelijk werk van te maken. In dat geval zou de titel van het boek "Palestina Komitee Nederland, clashing symbols and narratives in anti-Israeli propaganda in the Netherlands" moeten worden. We zien wel.  Dat thema gaat dus nog even door. AIX on Demand en Palestijnen. Je kan het niet zelf bedenken.   

Sunday, April 24, 2016

#FreeEbru Protest tegen de arrestatie in Turkije van columniste @UmarEbru

Gisteravond werd ze door de politie uit haar buitenhuis in Kusadasi (Turkije) opgehaald en gearresteerd. Een aanklacht vanwege haar Erdogan-kritische tweets wordt vandaag geformuleerd.
Uit protest tegen de arrestatie van Ebru Umar, vanaf nu alleen nog kattenfilmpjes.

Vandaag:  de kleine poesjes van Ebru Umar op 2 september 2010.