Disclaimer

GeenPeil wil een referendum over het associatieverdrag dat de EU opstelt met de Oekraïne. Waarom? Dat verdrag kost ons veel geld, maakt de EU machtiger zonder controle en we halen een oorlog met Rusland binnen onze verder vervagende grenzen. Teken nu!!
HTML tutorial
DISCLAIMER

Tuesday, September 01, 2015

Moedwillige Kwaadwillendheid van Pro-Pal-Activisten

"We hebben geen hekel aan Joden, maar we bekritiseren alleen de 'wandaden' van Israël"; "Het is gewoon een kwestie van de VN-resoluties en het Internationaal Recht lezen, dan zie je dat Israël veroordeeld moet worden."; "Het is wetenschappelijk bewezen dat er een Nakba heeft plaatsgevonden."

Zomaar enkele frases uit de discussie met Pro-Palestijnse activisten, die we nu dagelijks op de sociale media en in de kranten lezen. Doordat de activisten zozeer van een internationaal rechtelijk en zelfs wetenschappelijke bewijs overtuigd zijn, doet het ze pijn en zijn ze verontwaardigd, als ze voor antisemiet worden uitgescholden. Dat is helemaal niet hun bedoeling, want het gaat ze alleen om Israël.

De drie kenmerken van antisemitisme die Nathan Sharansky, voormalig Israëlische minister en voormalig Sovjet dissident, heeft geformuleerd, zijn Demonisering, Delegitimatie en Dubbele Standaarden. Een belangrijk kenmerk van de demonisering is, alles wat eventueel nog positief aan  Israël zou kunnen zijn, ook nog negatief uitleggen. Enkele voorbeelden.

Helpende Israëlische artsen
Tijdens de toespraak van Robert Soeterik in februari 2015 op de Vrije Universiteit, vroeg de activist/journalist Kevin P. Roberson waarom Israël gewonden uit het Syrische oorlogsgebied over de grens laat komen en medisch behandelt. Een interessante vraag voor een activist, die normaal gesproken aan de kant van de Palestinos staat. Wat zou de geachte wetenschapper Soeterik antwoorden? We weten dat wetenschap zich over het algemeen bezighoudt met het afwegen van bewijs. Je bent verplicht ook de waarnemingen die jouw theorie ontkrachten te benoemen. Ook al is deze 'falsificatie van Popper' in de sociale wetenschappen de laatste tijd een beetje in onbruik geraakt. Je mag toch verwachten dat een wetenschappeer , als hij zijn vak serieus neemt, zich niet meteen met demonisering en demagogie bezighoudt.

Het antwoorde van Robert Soeterik was, dat het Israelische leger zich graag met gewonden van moderne oorlogsvoering bezighoudt, om de verwondingen van moderne wapens te kunnen onderzoeken. En eventueel te leren hoe die verwondingen te behandelen zijn. Israël afschilderen als bloeddorstig land, dat alleen uit eigenbelang helpt en eigenlijk een bloeddorstige bijbedoeling heeft. Het is een vorm van antisemitisme, die heel erg dicht bij het 'bloedsprookje' komt. Bovendien is deze uitspraak een vorm van demonisering die ik bedoel. Zelfs als er iets goed te melden is, is het toch weer slecht.

Janneke Juffermans  in Vrij Nederland
Een ander voorbeeld van moedwillige verdraaiing van feiten, stond afgelopen week in Vrij Nederland. Even over de achtergrond: In de afgelopen zeven jaar is het twee keer voorgekomen, dat pro-Palestijnse activisten door hun medestrijders met opzet zijn gedood. Vittorio Arrigoni werdin Gaza door salafisten ontvoerd en vermoord. Juliano Mer Khamis van het "Freedom Theater" in Jenin werd door gemaskerde Arabisch uitziende mannen in Jenin vermoord.

Alle twee moorden passen niet in het denkraam van de Israël-hatende journalist. Het mag niet zo zijn en het kan niet zo zijn, dat een moord niet aan Israël toe te schrijven is. Dus dat is precies wat Janneke Juffermans in Vrij Nederland (34/76;22-8-2015) doet: de  moord aan Israël toeschrijven. Steeds weer enkele kleine bijzinnetjes tussen de regels door, om twijfel te zaaien en om toch maar even de feiten naar haar hand te zetten.

Juliano Mer Khamis was een buitengewoon moedige man, die naar een arme wijk in Jenin ging, om daar, in navolging van zijn moeder, theaterlessen aan Arabische kinderen te geven. Zijn moeder Arna was zeer geliefd bij de Arabische bevolking, maar Juliano ondervond veel weerstand. Arabische conservatieve moslims waren ontstemd over het opvoeren van het toneelstuk Animal Farm, van George Orwell,  omdat er in het stuk varkens voorkomen. Het optreden van zowel jongens als meisjes in één toneelstuk was het volgende schandaal. Het bespreken van sexuele taboe's in een toneelstuk deed de deur dicht. Het theater werd twee keer bestookt met brandbommen en er werden bedreigingen geuit.



Voorgevoel

Drie jaar voor zijn dood zei Juliano: "Ik word een keer vermoord door een gestoorde Palestijn, omdat ik volgens hem de islamitische jeugd verknoei". Intussen zette Juliano zich ook tijdens de intifada voor de Arabische bewoners in. Hij bracht medicijnen mee en bracht zwangere vrouwen naar Israëlisch ziekenhuizen.  Tot de dag dat het voorgevoel waarheid werd en Juliano in zijn eigen auto, in een steegje van Jenin, met zijn zoontje op schoot en de oppas naast zich, door een man met een geweer wordt doodgeschoten. Het blijft verdacht stil in het kamp. De gebruikelijke collectieve rouw , die gebruikelijk is bij de dood van martelaren, komt niet op gang. Onderzoek naar de moord komt niet op gang. De moordenaar kende de smalle steegjes in Jenin, dus de kans dat hij Palestijn is, is groot.

De enige instantie die onderzoek naar de moord doet, is het Israëlische leger. Dat wordt door Janneke Juffermans zo omschreven: "Het Israëlische leger draaide de duimschroeven na de moord in elk geval aan met intimidaties". De artistiek leider van het theater, een palestijn, wordt verdacht van de moord en opgepakt. Studenten van de theaterschool, worden hardhandig verhoord. Een ex-student: Ik denk dat de moordenaar een Palestijn was, geleid door Israëlisch hand".

De laatste zin laat zien, dat wat er ook gebeurd. Ook al staat de Arabier nog met een rokend pistool naast het lijk, Israël altijd de schuld krijgt. De beschuldiging staat in Vrij Nederland tussen aanhalingstekens, en komen dus uit de mond van de ex-student. De tekstschrijver en de redactie treffen geen blaam, maar de twijfel is gezaaid en het politieke correcte verhaaltje is geschreven en gepubliceerd.

Vittorio Arrigoni
Bij de moord op Vittorio Arrigoni is er geen enkele twijfel over de daders. Salafisten wilden de Pro-Palestina activist van de International Solidarity Movement ontvoeren en enkele salafistische gevangenen in Gaza vrij krijgen. de ontvoering mislukt en Vittorio Arrigoni wordt opgehangen. De daders zijn gepakt en in Gaza veroordeeld. Keesjemaduraatje schreef er meerdere artikelen over.
Dat neemt niet weg, dat er ieder jaar weer, in Italië, bijeenkomsten van de communistische partij zijn, waar de moeder van Vittorio Arrigoni bij aanwezig is, waar de schanddaden van Israël aan de kaak worden gesteld, en waar de moord op Arrigoni wordt herdacht. de activisten zijn er zo mee bezig Vittorio tot een martelaar van het volk te stileren, dat de ware toedracht volkomen wordt ondergesneeuwd.



























Demagogie of domheid?
Hoe ontstaat de verschuiving van de schuldvraag, van dader naar Israël? De dader staat met een rokend pistool of een wurgtouw in zijn hand naast het lijk, maar toch wordt een jaar later de schuld aan Israel en de Israeli's gegeven. Why?

Is de demagogie tegen Israel zo krachtig dat de palestinos zich gewoon niet voor kunnen stellen dat een activist door zijn eigen mensen wordt vermoord? Of kan gewoon niet waar zijn, wat niet waar mag zijn?

In het geval van Vittorio is de zaak duidelijk. Hij ging naar Gaza om te sterven, maar werd door de verkeerde vermoord. Bij Juliano is de zaak veel diffuser. Zelfs Democracy Now, de pro-Hamas-zender in de USA maakt duidelijk dat hij wordt vermoord door een Arabier. Niemand behalve het Nederlandse Vrij Nederland geeft Israel de schuld voor de moord. Het is daar de domheid en kwaadaardigheid die regeert.

Friday, August 21, 2015

Coalitie "Amsterdam voor Palestina" sluit harde actie niet uit

Donderdag 20 augustus 2015 komen leden van dertig anti-Israëlische organisaties, verenigd in de coalitie "Amsterdam voor Palestina", bij elkaar in het Nelson Mandelacentrum aan het Weteringplantsoen te Amsterdam. Op de bijeenkomst worden acties voorbereid, die tot doel hebben de stedenband Tel Aviv-Amsterdam te blokkeren. Ik ben op de bijeenkomst aanwezig om te observeren en dit verslag te kunnen schrijven.

Dertig WOB-verzoeken  
Frank van der Linde probeert zichzelf tijdens de bijeenkomst als slachtoffer van 'het systeem' te profileren. Frank heeft wel dertig WOB verzoeken, om informatie boven water te krijgen, ingediend, maar de Gemeente Amsterdam maakt steeds gebruik van het recht op uitstel om de voortgang van de waarheidsvinding te vertragen.

Burgemeester van der Laan gaat op 5 september op verkenningsreis naar Tel Aviv, maar de Gemeente wil het programma van de reis niet aan Frank van der Linde geven. Frank van der Linde heeft, samen met de extreem-linkse Ronnie Barkan, een alternatieve bezichtigingsroute ontwikkeld, maar de Gemeente heeft al te kennen gegeven niet aan deze alternatieve route deel te willen  nemen.

Zo langzamerhand lijkt de strijd van Frank van der Linde zich meer op de Stad Amsterdam dan op Israël te richten. Toch zit hij maandelijks, namens de groep Youth for Palestine, bij burgemeester Eberhard van der Laan aan tafel, om de 'onrust in de stad' te bespreken. Dat Frank van der Linde deze onrust zelf initiëert, door de theatervoorstelling van de vijfentachtig jaar oude Lia König te verstoren, dat heeft hij zeker niet aan Eberhard verteld.  

Frank van der Linde gaat naar Israël. Hij kent de weg, want hij heeft er zes maanden gewoond en is dus Israël-specialist. Toch denkt hij, dat hij bij de grens wordt tegengehouden (Blacklist noemt hij dat). Eigenlijk hoopt hij er een beetje op. Anders word je nooit geen martelaar. In dat geval, zal Ronnie Barkan, van het comité 'Boycot from Within', de alternatieve route voortzetten.  Er is zelfs een derde activist in Israël aanwezig, voor het geval dat Ronnie ook wordt tegengehouden. Aan alles is gedacht.  
Tolerante Stad
Frank van der Linde onthult tijdens de bijeenkomst nog een paar leuke feitjes, zoals de reden waarom DOCP-bestuurslid Houda Stitou huilend wegliep van de hoorzitting Amsterdam-Tel Aviv. Dat was namelijk, omdat burgemeester Eberhard van der Laan tijdens de hoorzitting stelde, dat het steeds beter gaat met Israël.

Ander feitje: Frank van der Linde gaat samenwerken met bureau Jansen en Jansen om 'informatie boven water te halen'. Nog iets anders: Frank van der Linde is na zijn verblijf in Tel Aviv, een paar jaar later teruggekeerd en merkte toen dat de straten van Jaffa (zijn woorden) "steeds Joodser geworden zijn". En omdat er steeds meer Joden in Jaffa wonen, is het 'geen tolerante stad'.

Dreigende taal slaat Frank van der Linde aan het einde van de avond uit, als hij roept, dat 'argumenten alleen niet voldoende zijn', daarmede het democratische proces van de stad Amsterdam aan zijn laars lappende. Het zijn echter wel altijd de allochtone jongens en -meisjes die bij deze harde acties opgepakt worden en nooit Frank van der Linde zelf, want die zit bij burgemeester van der Laan aan tafel.

Gezellig
Intussen zit ik gewoon in een snikhete zaal te luisteren naar al deze leuke feitjes en weetjes. Het is een gezellige bijeenkomst. Men kent elkaar. De oude harde kern van het Palestina Komitee ziet elkaar in dit Mandelacentrum. Gemiddelde leeftijd vijfenzestig jaar. Intussen ken ik de meeste deelnemers, van de vele demonstraties en bijeenkomsten die ik heb geobserveerd. Dat draagt het risico in zich, van gezellig met elkaar gaan kletsen en de missie vergeten.

Opvallende afwezigen, zijn de leden van ad-hoc-groepen Youth for Palestine en Back to Palestine, die het afgelopen jaar de Gaza-demonstratie hebben georganiseerd, de Israëlische ambassade hebben geblokkeerd en de theatervoorstelling van Lia König verstoord. Geen Houda Stitou, of Appa of Abulkasim  Al-Jaberi te bekennen. Op grond van de vele acties, zou je verwachten, dat deze goed opgeleide jonge moslims het vaandel van de anti-Israëlische strijd over zouden nemen. Zoals bekend, werken deze moslims ook samen met de moslimbroederschappen en de Hamas-vertegenwoordiger Amin Abu Rashed. Maar geen van deze radicale strijders is aanwezig in het Nelson Mandelacentrum.

De enige aanwezige oud-terrorist is Palestina Komitee bestuurslid Ibrahim Al-Baz, die samen met zijn vrouw en dochter op de eerste rij zit. In termen van Palestijnse fracties, wordt deze vergadering dus tot de Fatah-invloedsfeer gerekend. Geen PFLP- of Hamas-invloed te bespeuren.

Jaap Hamburger
De enige spreker met een inhoudelijke gefundeerde toespraak over de samenwerking Amsterdam-Tel Aviv, is Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid. Zoals hij op de website Joop al uiteen heeft gezet, is hij fel tegenstander van een samenwerking, omdat "in Tel Aviv het belangrijkste ministerie van Israël staat, het Ministerie van Defensie, waar al de oorlogen, invasies en veldtochten'made in Israël' zijn uitgedacht, die de Libanezen en de Palestijnen over zich heen gekregen hebben, oorlogen met cynische namen, als Peace for Galilea, Grapes of Wrath, Defensive Shield, Summer Rains,Operatie 'Juiste Beloning', Cast Lead en Protective Edge, bij elkaar goed voor tienduizenden doden, gewonden en levenslang geïnvalideerden. Leve het creatieve Tel Aviv, de moederstad van destructieve oorlogen!"

Er zijn natuurlijk ook goede ontwikkelingen en omstandigheden in Israël, zoals de vrijheid die de 'Lesbian-Bi-sexual-Transgender-Gay' (LBTG)-community er geniet. Wat doen we dan daarmee? Het is heel jammer, dat Jaap Hamburger zelfs die absoluut unieke situatie in het Midden-Oosten afdoet, door te stellen dat Israël hier mee slechts een 'pink-washing', quasi om het eigen bestaan te rechtvaardigen, bedrijft. Hij doet daarmee afbreuk aan zijn eigen argumenten en laat zien volkomen bevooroordeeld en eenzijdig te zijn.

Jaap Hamburger benadrukt tijdens de bijeenkomst twee keer, dat druk op de PvdA uitoefenen het meeste effect heeft. De PvdA zit op de wip. Als die zwicht voor de druk van deze 'Amsterdam voor Palestina'-coalitie, dan gaat de samenwerking Tel Aviv-Amsterdam niet door.

Somber beeld

Intussen schetst Jaap Hamburger, tussen de regels door, een somber beeld van de kans op succes voor deze activisten. De SP en Groenlinks hebbben dan wel tegen gestemd, maar zijn niet bereid zich aan te sluiten bij de coalitie tegen de samenwerking. Het heeft geen prioriteit. Het idee van de stedenband op zich wordt als positief gezien en verder laten de partijen weinig van zich horen. Tegelijkertijd wordt er wel een reis van burgemeester Aboutaleb van Rotterdam naar Tel Aviv gepland. Eindhoven staat positief tegenover een samenwerking met Tel Aviv. Allemaal PvdA-steden, tenminste als het om de ongekozen burgemeester gaat.  Berlijn gaat een samenwerking met Tel Aviv aan en Parijs heeft al een stedenband met Tel Aviv en Ramalah. Het idee 'Stedenband met Tel Aviv' leeft, zullen we maar zeggen.

Tien acties om in te tekenen
Het einde van de avond nadert. De activisten kunnen intekenen op één van de tien acties die gevoerd gaan worden. Max van Lingen van de International Socialisten sluit harde acties niet uit, maar wil die in een ander verband op een ander tijdstip verder bespreken. Een mevrouw uit het publiek benadrukt, dat de activisten tijdens de acties duidelijk moeten maken, dat het niets met antisemitisme te maken heeft. Dat is even tegen het zere been, maar de vergadering wordt voortgezet. Een andere aanwezige stelt voor juist vóór een stedenband te zijn, omdat tijdens die stedenband de slechte situatie van Palestijnen benadrukt kan worden. Interessante reactie van Frank van der Linde hierop is, dat er samengewerkt wordt met Palestijnen en 'goede Israelis'. "Natuurlijk wel samenwerken , maar niet met de  gemeente Tel Aviv". Zwalkend standpunt van een 'wannabe-victim'.

Parijs heeft ook een Israëlisch strandje aan de Seine. Dat brengt enkele activisten op het idee, om in Amsterdam aan de IJburg een hoop zand neer te gooien en dat tot 'Palestijns strand' te benoemen. Dat is één van de tien activiteiten waar op ingetekend kan worden. De overige activiteiten laten zich raden: Flyers uitdelen; demonstreren; op Schiphol gaan staan als Eberhard van der Laan vertrekt; mailen naar Gemeenteraadsleden.

Ik vind zelf het "Palestijnse Strand" op IJburg het meest creatieve- en invloedrijkste idee. "Come together on the beach". Na de vergadering nog even gezellig zitten praten, want we zijn gewoon in Nederland, mensen!

(bovenste foto van Maarten Brante)

Thursday, August 13, 2015

Ekrem Deniz (lid van Anatolu Genclik) gearresteerd wegens #Mitch rellen in Den Haag

De Utrechtse activist Ekrem Deniz, die enkele dagen geleden werd aangehouden, vanwege zijn betrokkenheid bij de Haagse Schilderswijkrellen (#Mitch Henriques) , blijkt lid van de linkse Turkse organisatie Anadolu Genclik. Op de website van de Turkse organisatie wordt zijn arrestatie bevestigd.

Ekrem is de tweede linkse activist, die wordt gearresteerd. Said Roustayar, lid van de SP-jongerenbeweging Young and United, werd twee weken geleden tot zes maanden celstraf, wegens geweldpleging en brandstichting tijdens de Haagse Schilderswijkrellen, veroordeeld.

Op de Facebook pagina van Ekrem Deniz is te lezen, dat hij Koerdische activisten steunt en bij een foto van de Duitse terrorist Andreas Baader de tekst "Wir kämpfen weiter" geschreven heeft. Zoals we inmiddels weten pleegde Andreas Baader in de cel zelfmoord. Dus dat is misschien in dit stadium geen goed voorbeeld voor Ekrem Deniz.

Tijdens de rellen viel het op, dat leden van de Zwarte-Pieten-beweging, Internationale Socialisten en Gaza-activisten hand in hand vooraan in de linies stonden. Blijkbaar wilden ze de rellen voor politiek gewin gebruiken.



Friday, July 31, 2015

Said Roustayar: zes maanden cel waarvan twee voorwaardelijk

Said Roustayar is veroordeeld tot 4 maanden en twee maanden voorwaardelijk. Tijdens de zitting bekende Said dat hij betrokken was bij brandstichting tijdens de Haagse Schilderswijkrellen.



Thursday, July 30, 2015

Kameraad Said Roustayar stond onder de douche

Als het niet zo schandalig was, dan was het grappig. De Haagse Schilderswijk reltrapper Said Roustayar (23) uit Bunnik moest afgelopen woensdag voor de Haagse rechtbank verschijnen, om zich tegen de aanklacht van ordeverstoring en brandstichting te verdedigen, maar hij verscheen niet in de rechtzaal. De Officier van Justitie beweerde eerst nog dat Said er voor had gekozen niet op te dagen, maar dat lag net even anders. Op het moment dat het politiebusje verscheen om Said op te halen en naar de rechtbank te vervoeren, stond hij onder de douche. De dienstdoende politiecommandant stuurde het busje zonder Said naar de rechtbank en dus was het verdachtenbankje helemaal leeg.

Vijftig Internationale Socialisten, Movement-X-adepten en FNV-Young-and-United-activisten stonden voor de rechtbank te demonstreren voor vrijlating van alle politieke gevangenen. Helaas moeten ze morgen om 14:00 al weer demonstreren, als Said tenminste uit de douche komt. Er hebben zich nog slechts twintig mensen aangemeld, dus er is nog plaats op de Prins Clauslaan 60 te Den Haag.

De advocaat van Said Roustayar vindt het geen goed idee, dat er op het Facebookaccount van Said foto's van de rellen staan, met hem vol in beeld, samen met de broertjes Al-Jaberi. Daarom zijn die foto's gewoon verwijderd. De foto waarop te zien is, dat Said ook demonstreert voor Gaza staat er nog gewoon.

Intussen is steeds duidelijker wat Said Roustayar het afgelopen jaar allemaal voor acties heeft uitgevoerd.   Said Roustayar is sinds een jaar politiek actief en heeft zich aangesloten bij de vakbondsgroep Young and United, die er hard tegenaan gaat.  In chronologische volgorde:

-Op 15 april 2015 bestormen de Yound and United boys en girls de  Macdonald's en vallen het personeel lastig.

-Op 22 mei 2015 bezetten Young and United de Sociaal Economische Raad, gewoon omdat het kan en gaan bij SER voorzitter Mariette Hamer op tafel staan. Ik keur deze actie overigens ongezien goed.

- Op 26 juni dringen de actievoerders van Young and United het moederbedrijf van Kruitvat, A.S. Watson binnen en roepen dingen.

Bij al deze acties is Kameraad Said van de partij. Zie ook de foto's hieronder.



Said is dus lekker bezig. Blijkbaar was het vakbondsgedoe toch niet radicaal genoeg en ging hij in juli naar Den Haag om nog even flink in de Schilderswijk huis te houden. Of dat bewezen kan wordt is de vraag.

Saturday, July 25, 2015

De internationale banden van de Schilderswijkrellen (UPDATE 26-7-2015)

De Schilderswijkrellen van eind juni, naar aanleiding van de dood van arrestant Mitchel, die door vijf agenten tegen de grond werd gewerkt tijdens het Haagse Parkpop, bewegen de gemoederen nog steeds heftig.  Vorige week werden er weer vijf relschoppers opgepakt dus de rechtzaken gaan nog door.
Said Roustayar moet woensdag 29 juli 2015 om 15: voorkomen. De Internationale Socialisten demonstreren om 14:00 op de Prins Clauslaan 60.  

Er is een opvallende internationale betrokkenheid bij deze rellen, die door de oude-dode-boom-media niet wordt opgepikt. Sinds juni vorig jaar probeert een groepje activisten, die worden aangeduid als "Movement X" of "Young & United" en die in nauwe samenwerking met de Internationale Socialisten opereert, met alle macht en met alle middelen, een racistische rel in Nederland te ontketenen. Blijkbaar is dat streven tijdens de Schilderswijkrellen werkelijkheid geworden.

Op 29 maart 2015 waarschuwde ik al voor deze ontwikkeling.

Afgelopen donderdag om 6 uur 's ochtends belde de politie aan bij een Afghaans gezin in Bunnik. De kleinkinderen van het echtpaar Roustayar  lagen op de eerste verdieping nog te slapen, terwijl de politie de slaapkamerdeur van Said Roustayar (23, ex-geschiedenisstudent) intrapte. De politie probeerde de moeder van Said te kalmeren, door te zeggen dat het niet zo erg was. Maar de ouders zijn behoorlijk geschrokken.

De familie Roustayar is goed geïntegreerd, vader is technisch tekenaar, de dochter psychologe bij de GGZ in Utrecht. Zoon Saïd werkte aanvankelijk bij de voedselverstrekking van een zorgcentrum in Driebergen, waar hij 2011 afscheid nam. In 2012 richtte hij een eigen consulting bedrijf op. Alle wegen stonden open voor een glansrijke carriëre in Nederland en nu deze arrestatie.

Gisteren gingen moeder Roustayar, dochter Nila en twee vrienden op gevangenenbezoek bij Said Roustayar. Hij maakt het goed. Wie zijn de twee vrienden die mee naar de gevangenis mochten? Je kan het bijna wel raden als je dit blog vaker leest:  Abulkasim Al-Jaberi en Thomas van Beersum.

Wat zijn de internationale banden van de aanstichters van de Schilderswijkrellen?

Albulkasim Al-Jaberi is geboren in Irak en op 6-jarige leeftijd als vluchteling naar Nederland gekomen. Enkele jaren geleden werkte hij bij een krant in Cairo en nam tijdens zijn verblijf in Cairo ook deel aan de opstanden van de Arabische Lente. Het is niet zeker of Abulkasim in Cairo ook contacten met de moslimbroederschappen heeft gelegd, maar in Nederland gaat hij wel vriendschappelijk met hen om.  De Belgisch/Libanese activist Dyab Aboujahjah benoemde Abilkasim vorige week tot contactpersoon in Nederland van Movement X.

Thomas van Beersum sprak vorige maand op de Vrije Universiteit en riep op tot boycot van Israël. Hij was aanwezig bij de Schilderswijkrellen. Thomas werd ooit uitgewezen uit de Filipijnen, omdat hij tijdens een demonstratie een politieagent aan het huilen had gemaakt. Verder valt Thomas op door zijn ideologische richting die als 'maöistisch' wordt omschreven. Vandaar ook zijn warme banden met de Filipijnse dissident Sison. Thomas loopt soms hand in hand met Saïd Roustayar, maar het is niet helemaal duidelijk hoe de internationale pers dat moet duiden.

Nila Roustayar, de zuster van Said, wilde aanvankelijk niets met de arrestatie van haar broer te maken hebben, maar startte vandaag toch een solidariteitscampagne op internet, die ook internationaal wordt verspreid. Nila is een grote fan van de ontslagen Rotterdamse professor Tariq Ramadan, uit Egypte, die werkt voor een Iraans radiostation.

De geachte lezer begint nu misschien te protesteren en roept dat ik overdrijf als ik over internationale banden spreek. Daartegen wil ik inbrengen dat ik toch al zeven landen heb opgenoemd: België, Irak, Libanon, de Filipijnen, Egypte, Afghanistan en Iran

Om de lijst compleet te maken noem ik nog even de 'usual suspect' Kevin P. Roberson, uit de USA, die tijdens het uitbreken van de Schilderwijkrellen weliswaar in het politiebureau filmopnames maakte, maar daarna toch alle gewelddadigheden goed heeft gedocumenteerd in de hoop nog een tweede zwart slachtoffer in de internationale media omhoog te kunnen katapulteren.

Valt jullie iets op? Van alle genoemde nationaliteiten is er geen één Antiliaans en er zijn geen betrokken Turken of Marokkanen. De aanstichters van de rellen zijn stuk voor stuk goed opgeleide middle class -jongens en -meisjes, wonende in eensgezinswoningen buiten de Randstad. Niet bepaald het gedepriviligeerde Lumpenproletariat waar de zo bewonderde Karl Marx het over had.

Aanstaande woensdag staat Said Roustayar in Den Haag terecht wegens openlijke geweldpleging en brandstichting tijdens de Schilderswijkrellen. Dat is al ernstig genoeg, maar door zijn vrienden van de Internationale Socialisten en Movement X wordt het afgedaan als : "Gekidnapped uit politieke overwegingen."



 

Wednesday, July 22, 2015

Said Roustayar is de sjaak (update)

Gisterochtend is er al weer een #Mitchel-demonstrant van zijn bed gelicht en de harde kern van MovementX schreeuwt moord en brand. 's Ochtends om 6 uur, een onchristelijjke tijd dus, kwam de politie en nam Said mee. Wie is hij?

Wij kennen Said Roustayar als de man die met een megafoon in zijn hand de meute opzweep bij de laatste Gaza-demonstratie. We kennen Said ook als de man die samen met de gebroeders Abulkasim- en Ali Al-Jaberi , tijdens de Mitchel-rellen als eerste met de ME ging vechten.

Op de foto staat hij samen met de broertjes Al-Jaberi.


Said is 22 jaar oud, woont in Bunnik en heeft geschiedenis gestudeerd. Dat hij nu bij de rellen in de Schilderwijk is betrokken is vreemd, want een jaar geleden werd hij nog geïnterviewd in het

personeelsblad van de politie 7/24.

‘Bel als je het zelf niet kunt oplossen’ Said Roustayar (21), Ex-student Geschiedenis ‘In de stad wonen mensen dicht op elkaar, dus dan heb je in de zomer, als iedereen buiten is en de ramen en deuren open staan, sneller last van elkaar. We zijn allemaal verschillend, maar leven wel samen in een klein stukje stad. De een kan geschillen zelf oplossen, de ander niet. Daarom is het goed dat mensen de politie bellen als ze het zelf niet kunnen. Als het je helpt, maak er gebruik van. Kun je het zelf, los je het zelf op.’  

Daarna schreef Said een heel invoelzaam artikel in 'De Socialist'  over uitkeringstrekkers en minimumjeugdloon. Abulkasim Al-Jaberi neemt de arrestatie van zijn kameraad heel hoog op.


Vrijheid voor Kameraad Said!

Update 24 juli 2015: Said Roustayar (22 jaar Bunnik) wordt aangeklaagd wegens openlijke geweldpleging en brandstichting