Disclaimer

De bijdragen aan het maatschappelijke debat, zoals op dit blog gepubliceerd, zijn bedoeld als ondersteuning van het recht op vrije meningsuiting. Mocht u desondanks in uw eer of goede naam aangetast worden, of nog erger dat u door deze teksten gekwetst wordt, lees dan eerst even de bijgaande disclaimer.

Monday, July 06, 2020

De antropoloog als frontsoldaat

Tijdens de Vietnamoorlog werden oorlogsmisdaden aan de kaak gesteld, als Amerikaanse soldaten een heel dorp uitmoordden of midden op straat een krijgsgevangene excecuteerden. De laatste weken worden Nederlandse soldaten bekritiseerd, die op een speciale manier de plaatselijke bevolking hebben geïnterviewd, met antropologen! (NRC 29 juni 2020: "Interviewmethode van krijgsmacht roept ethische vragen op")

Eindelijk worden de antropoloog en zijn dubieuze onderzoeksmethoden eens serieus genomen. In 1986 studeerde ik af met een onderzoek naar de lokale politiek in Algerije en Tunesië en in al die jaren daarna ben ik nog nooit één advertentie tegengekomen waarin een cultureel antropoloog werd gezocht. Als een collega mij blij vertelt, dat zijn dochter antropologie wil gaan studeren, roep ik energiek: DOE HET NIET! Studeer alles, psychologie, geschiedenis, vrijetijdskunde of denoods Liberal Art op de University College, maar loop met een grote boog om de antropologie heen.

Enkele jaren geleden werd ik door de Volkshogeschool Eindhoven gevraagd enkele lessen antropologie aan enthousiaste vijftigplussers te geven. De meeste bejaarden in Eindhoven hebben een carriere bij Philips of DAF achter de rug en willen op hun oude dag nog wel eens hun invoelzame of menselijke kant laten zien. Dan lijkt het ze leuk om iets over andere volkeren te weten te komen.

Bij de 'intake' door het opperhoofd van de Volkshogeschool vertelde ik, dat de culturele antropologie eigenlijk uit het kolonialisme van de Engelsen was ontstaan. Het Engelse leger was net bezig Soedan te veroveren, toen er een hele vreemde bende mensen op hun pad kwam, die springend door de savanne achter hun vee aan dansten. "Wie is jullie leider?" wilde de legercommandant weten. Dat bleek een vraag te zijn, die zij zichzelf nog nooit hadden gesteld. Dat hadden ze ook niet nodig. Ze hadden elk hun eigen vee en als er conflicten waren, werd dat door de plaatselijke tovenaar door middel van mediatie opgelost. Zo kan het ook!

De blije 'edele wilden' bleken zichzelf de naam Nuer te hebben gegeven en er was grote behoefte aan meer informatie over hun samenleving. Op deze manier konden de Engelsen niet lekker koloniseren. De Engelse antropoloog Sir Edward Evan Evans-Pritchard schreef een heel boek over deze prachtmensen, en gaf het de pakkende titel: "The Nuer" mee.Je moet toch wat! Dit soort verhalen wilde ik aan de bejaarde Eindhovenaren vertellen. Ik vond het zelf nogal grappig en informatief, maar desondanks heb ik nooit meer iets van de Volkshogeschool vernomen.

Tijdens mijn studie culturele antropologie heb ik vooral geleerd te interviewen. Dat noemen ze 'participerend observeren'. Als de plaatselijke bevolking om een vuurtje gaat dansen, dan dans je gewoon mee en als ze lekker in de schaduw zitten te keuvelen en thee drinken, dan ga je erbij zitten. Het is dus in mijn ogen heel normaal als het Nederlandse leger antropologen in dienst neemt om erachter te komen wat de Taliban of de Pheul in Mali nu echt denken. Het werkt beter dan meteen schieten. Maar het schijn dan weer niet ethisch te zijn ofzo. Het Nederlandse leger zou de mensen op een niet morele wijze beïnvloeden. Alsof met jeeps en geweren dwars door hun dorp rijden geen beïnvloeding is!

Intussen ben ik een commerciële keiharde manager in een kapitalistische computer-multinational en pas ik de antropologische methodes nog regelmatig toe. De meeste managers hebben elektrotechniek, bedrijfskunde of milieukunde gestudeerd en begrijpen soms niet dat projecten niet lukken. Alles is goed gepland, de mensen hebben een training gehad, de computers staan te zoemen in het datacenter en het project schiet maar niet op. Samenwerken ho maar. Ik heb daar dan wel een verklaring voor. "Het zijn Arabische dorpen", zeg ik dan tegen de verbijsterde manager naast mij. "Clans die alleen met hun eigen clanleden willen samenwerken". "Not invented in our village".

Ik begrijp heel goed dat ontwikkelingshulpprojecten geen antropologen aannemen. Als je een put wilt graven heb je een ingenieur nodig en als je mensen wilt genezen, heb je een dokter nodig. Het is dan ook een klein wonder dat de goed geoliede multinational waar ik deel van uitmaak, mij als antropoloog zijnde heeft aangenomen. Dat zal ook wel komen door de praktische oplossingen waar ik mee kom."Sla ze met de koppen tegen elkaar", opper ik dan tegenover mijn collega, maar dat schijnt ethisch dan weer niet te mogen.

Sunday, July 05, 2020

Revolutionaire Eenheid mobiliseert de massa's

Waarom ben ik nog niet echt onder de indruk van de Revolutionaire Eenheid, die de verschrikkelijkste dingen roepen en daarbij een vlag van de terreurorganisatie PFLP omhooghouden? In de vroege ochtend van de veertiende mei j.l. fietsen zeven studenten van de Vrije Universiteit naar de Amsterdamse ADM werf, om  de Nakba te herdenken en tot revolutie op te roepen. Afgelopen week organiseert dezelfde groep een massa-demo voor het Amerikaanse consulaat, om tegen de dreigende annexatie van de Westelijke Jordaanoever te protesteren. 

De vraag bij dit soort revolutionaire studenten is altijd hoeveel mensen ze kunnen mobiliseren en wat de impact van hun acties is. Normaal gesproken komen er in Nederland niet zoveel mensen op de been, als de organisatoren geweld en haat prediken. Op 1 juli 2020 kon deze groep tijdens de demonstraties in Den Haag en Amsterdam, tegen de annexatie van de Westelijke Jordaanoever, respectievelijk twintig en veertig mensen rond zich verzamelen. Naast de zeven leden van hun eigen keiharde communistische strijdgroep, telden we ook nog leden van de aan Hamas verbonden PGNL en het Palestina Komitee.


Ik moet mij dus over de lachwekende knulligheid heen zetten en serieus kijken naar de invloed van deze Revolutionaire Eenheid en de eventuele impact op de veiligheid van het land. Yasmin Ahmed, leidster van Revolutionaire eenheid, houdt tijdens de demo van 1 juli een toespraak, waarbij ze bijna in huilen uitbarst als ze het over Salah Hamouri heeft: Een PFLP-terrorist die de rabbijn Ovadia Yosef wilde neerschieten. Twee jaar geleden was dezelfde Yasmin Ahmed betrokken bij de uitnodiging aan de beruchte terroriste Rasmea Odeh op de Vrije Universiteit.

Terwijl  Thomas van Beersum en Bob Scholte, twee keiharde revolutionairen, die drie jaar geleden op de Vrije Universiteit nog de gewapende strijd tegen Israël predikten, nu reguliere banen hebben en in rustiger vaarwater terecht zijn gekomen, gaat Yasmin Ahmed gewoon door met haar agitatie. Geboren in Ierland was Yasmin eerst bibliotecaresse in London en werkt nu als "Organiser and Campaigner" in Amsterdam. Dat doet ze in ieder geval beter dan Frank van der Linde.

Zoals ik in mijn boek "Vijftig Jaar Palestina Komitee" heb beschreven, probeerde de terreurorganisatie PFLP in de jaren zeventig al West-Europese jongeren voor de gewapende strijd te interesseren. Destijds sloeg het Palestina Komitee deze beïnvloeding nog af, maar nu is het hek definitief van de Dam. Het gevangenencomité Samidoun, waar Yasmin Ahmed bij hoort, heeft vooral in Duitsland vaste grond onder de voeten. Nu is het een kleine stap naar Nederland.

Thomas Hofland was destijds zowel bij de links radicale groep SRP als ook bij de uitnodiging aan Rasmea Odeh betrokken. Nu maakt hij de connectie naar Duitsland, waar hij voor de "TheLeftBerlin" een artikel over de Arabische terrorist Khaled Barakat schrijft en zich daarbij afficheert als zijnde "political science student and active with Samidoun Palestinian Prisoner Solidarity Network in The Netherlands". Sommige mensen hebben alles en sommige mensen hebben niets!  Wat mij daarbij vooral stoort is het feit dat hij de terrorist Khaled Barakat op één en dezelfde lijn met de socialistische filosoof Karl Marx zet. Je kan heel veel over Karl Marx zeggen, maar niet dat hij opriep om Joodse burgers te doden. Khaled Barakat werd in 2019 samen met zijn verloofde Charlotte Kates, Duitsland uitgezet. Ze mogen niet meer naar Europa reizen.

De vraag is natuurlijk, of Nederland dezelfde procedure met Yasmin Ahmed kan volgen. Ze heeft tenslotte connecties met PFLP, ze nodigt de terroriste Rasmea Odeh uit en ze roept antisemitische leuzen als "From the River to the Sea".  Aangezien ze in Ierland is geboren, wordt het een moeilijke procedure. In ieder geval is duidelijk:

Overheid doet niets!

Tuesday, June 30, 2020

Reizend circus van Palestijnen

Premier Netanyahu van Israël heeft beloofd, morgen 1 juli, het gebied  'Area C' van de Westelijke Jordaanoever te annexeren. Dit betekent dat in de Joodse dorpen in Judea en Samaria dezelfde wetten als in de rest van Israël gelden. Voor de pro-Palestijnse demonstranten is het aanleiding voor maar liefst twee demonstraties, in Den Haag en Amsterdam.

Tot zover is er niets aan de hand. Israël zet stappen en de Palestijnen protesteren. De nauwkeurige observant ziet echter kleine verontrustende verschuivingen. Het Palestina Komitee laat de demonstratie door het relatief jonge "Samidoun Palestijnse Gevangenen Solidariteitsnetwerk" organiseren. Een groep communistische studenten, die zich solidair verklaart met tot levenslang veroordeelde gevangenen zoals Georges Ibrahim Abdallah. Door deze solidariteitsverklaring wordt de link met de terreurorganisatie PFLP duidelijk.

Zoals ik in mijn boek "Vijftig Jaar Palestina Komitee" al duidelijk heb gemaakt, schurken Nederlandse pro-Palestijnse activisten zich graag tegen terroristen aan, zonder zelf de handen vuil te maken. Dat is op zich al erg genoeg, maar deze seculiere socialistische studenten demonstreren ook graag samen met de PGNL van Amin Abou Rashed, op zijn beurt een fondsenwerver voor de Palestijnse terreurbeweging Hamas. Moslimbroederschap en communisten samen, het is allemaal één grote brei van Palestijnse pap geworden. "All you can eat Palestinism" met één gemeenschappelijke noemer: steun voor terreurorganisaties.

Kan allemaal in Nederland! Overheid doet niets!


Als je erbij wilt zijn: Om 15:00 staat Amin Abou Rashed op het Buitenhof in Den Haag. Na anderhalf uur demonstreren stapt hij dan in de auto en rijdt naar het Museumplein te Amsterdam. Van 18:30 tot  20:30 staan Hamas-aanhangers dan, samen met de PFLP-aanhangers, te roepen bij de Amerikaanse ambassade. Mag allemaal in Nederland. Wat een vrij en tolerant land hebben we toch!
 

Saturday, June 13, 2020

Donald Trump's "Deal of the century" verhit de gemoederen

Het had zo mooi kunnen zijn. Een plannetje voor het Midden-Oosten, jij die kant op en jij die kant op en opgelost. Door alle emoties die het plan "Deal of the Century" oproept, zien we de details niet eens meer.

Aanstaande zondag 14 juni, wordt er een demonstratie tegen de "Deal of the Century" gehouden op het Museumplein. (14:00 uur). Door het grote aantal sprekers, wel twaalf in totaal, wordt de indruk gewekt, dat iedereen en zijn malle moer tegen het Plan Trump is. Toch zorgt het plan van Donald Trump voor verdeeldheid onder de Arabieren in Israël en de rest van het Midden-Oosten. 

In Israël zelf zorgt de dreigende annexatie van 30% van het gebied oostelijk van de hoofdstad Jeruzalem voor een splitsing in de gelederen van de vredesbeweging. Vorige week werd er door honderden inwoners van Tel Aviv tegen annexatie gedemonstreerd. De radicale linkse groep van Ronnie Barkan, die ook in nauw contact met Frank van der Linde en Ayala Levinger (Pro-Palestina Damgroep) in Nederland staat, wijst deze demonstratie nadrukkelijk af. Hij stelt dat iedereen die in Israël woont zich tegen het zionisme moet keren. Kleine cosmetische veranderingen wijst hij af. Met andere woorden:  Ronnie Barkan is zelf Israëliër en hij woont blijkbaar in Israël, maar hij wijst het zionisme af.

De Arabieren die in het gebied van de Palestijnse Autoriteit rond Ramalah wonen, zijn ook niet erg enthousiast voor demonstraties. Tenslotte is annexatie van delen van Judea slechts een ambtelijke symbolische handeling, aangezien het Israëlische leger dit gebied reeds beheerst. Vorige week moesten burgers in Ramalah met dwang en beloftes naar een demonstratie gestuurd worden, anders waren er veel minder dan tweehonderd demonstranten gekomen.

De VPRO zond een interview met Ties Brock, die een persconferentie in Ramalah had bijgewoond, uit. Hij sprak over de taktiek van de verschroeide aarde door de Palestijnse Autoriteit. Er wordt gedreigd na een annexatie, alle betrekkingen met Israël op te zeggen, geen lonen meer uit te betalen en de zorg aan bewoners niet meer te verlenen. Daardoor zou de PA nutteloos worden. Een dreiging van een regime in de verdrukking. De Palestijnse Authoriteit met de zetel in Ramalah, is misschien nog wel banger voor Hamas, dan voor Israël. Dat is de laatste tien jaar ook de reden voor het uitstellen van verkiezingen. 

Vanuit de HAMAS-geleide regering in Gaza komen ook matte berichten, aangezien deze beweging geheel Israël van de kaart wil vegen en zich niet kan opwinden over een kleine ambtelijke ingreep zoals annexatie. Toch zou Gaza het meest van het plan Trump profiteren. In de "Deal of the Century" is namelijk plaats voor twee industriële zones langs de grens met Sinaï, waardoor de economische slagkracht zou kunnen toenemen.

De Israëlische regering maakt zich intussen zorgen over de kosten die een annexatie misschien met zich mee zou brengen. De kosten voor de extra grensbewaking, de extra benodigde politietroepen en andere veiligheidsmaatregelen, zouden tot vijftien miljoen dollar per jaar kunnen oplopen. De verslechterde verhouding met de Europese Unie en Jordanië zijn daar nog niet bij inbegrepen.

Een andere zorg betreft het eventueel toenemende terrorisme. Aan de kant van Gaza zijn die terroristische acties nooit opgehouden, maar wat gaat er in Ramalah gebeuren? Toen president Abbas het veiligheidspakt met Israël opzegde, vreesden sommigen een escalatie. Nu blijkt echter dat de soep niet zo heet wordt gegeten als die wordt opgediend. Vorige week verhinderde de Palestijnse Autoriteit een aanslag tegen het Israëlische leger. Langs de kant van de weg werden pijpbommen ontmanteld.

Het huidige voorstel van Donald Trump, dat vrede in het Midden-Oosten zou moeten brengen, is afgestemd met Arabische staten zoals Saoudi Arabië, Bahrein, de Arabische Emiraten en Marokko. Het wordt echter door Arabische staten gezien als startpunt voor onderhandelingen. Een éénzijdige anexatie van een deel van Judea, door premier Netanyahu, was daarbij niet voorzien. De haat van deze Arabische staten tegen Iran is echter nog steeds groter dan de liefde voor de Palestijnen.

Een complicatie bij de verhoudingen tussen Israël en de Europese Unie is, dat de geplande annexatie mogelijk de eenheid van de Europese Unie doorbreekt. De goedkeuring van annexatie door Hongarije is daar al een goed voorbeeld van. Tot nog toe leunden de Europese staten lui en gemakkelijk achterover en hielden vast aan een tweestatenoplossing die al lang door de realiteit is ingehaald. Door de moeilijke besluitvorming loopt de Europese Commissie achter de nieuwe feiten, zoals gecreeërd door Donald Trump aan.

De gedifferientieerde realiteit, van een Palestijnse Autoriteit die onmachtig is, Hamas die niet wil onderhandelen en Arabische staten die de steun van de Verenigde Staten nodig hebben, is moeilijk aan de demonstranten van zondag 14 juni op het Museumplein uit te leggen. Het s ook de vraag of zij zich in deze materie wil verdiepen. De eenvoudige leus: "Free Palestina; Boycot Israël" laat slechts haardragendheid zien. Het enige standpunt dat deze demonstranten met de Joodse bewoners van Judea gemeenschappelijk hebben is, dat er niet langer wordt geloofd in een tweestatenoplossing.    

Sunday, June 07, 2020

Het vervolg van Black Lives Matter in Nederland

Als de Black-Lives-Matter-beweging in Nederland geen politieke eisen gaat stellen en geen permanente organisatie gaat vormen, zullen de massademonstraties weinig effect hebben. De hype kan heel snel weer door andere actualiteiten overschaduwd worden.

Premier Mark Rutten heeft heel handig op de ontstane onrust over de dood van Georg Floyd ingespeeld. Hij beweegt mee en offert Zwarte Piet op. Zo laat hij zien dat het sentiment in delen van de Nederlandse bevolking hem iets doet. Tegelijkertijd weet hij ook dat de regering helemaal niet over het bestaan van een volksheld als Zwarte Piet gaat. Zelfs als alle gemeenten tijdens de Sinterklaasoptochten de figuur van Zwarte Piet gaan verbieden, dan nog is de strijd niet gestreden. 

Door de corona-crisis steeg de populariteit van de premier enorm. Niets stond hem nog in de weg om opnieuw, na de parlementsverkiezing van 2021, als premier door te kunnen regeren. Maandenlang was corona het enige nieuwsitem in talkshows en overige media. Nu komt er even een incidentje in de Verenigde Staten tussendoor. de straten en pleinen van Nederland vullen zich met demonstranten. En wat nu?

De vraag is nu, wat al dit protest uiteindelijk voor effect op de politiek en de samenleving gaat hebben. Wat zijn de eisen van Black Lives Matter? Wat kunnen de eisen zijn? Eén van de eisen die BLM kan gaan stellen is, een beleid van positieve discriminatie. De overheid zou bij sollicitaties de voorkeur aan 'mensen van kleur' kunnen gaan geven. Bedrijven zouden op het diversiteitsbeleid bij sollicitaties kunnen worden beoordeeld. Een andere eis zou kunnen zijn, dat de koloniale geschiedenis een vast onderdeel van het lesprogramma gaat worden. Veel meer eisen kan ik mij in Nederland niet voorstellen. Misschien vergeet ik nog iets.

In 1997 wordt er al in de Volkskrant beschreven dat het voorkeursbeleid, positieve discriminatie of positieve actie genoemd, heel weinig effect op de populatie van de stad Amsterdam heeft gehad. (VK 11 oktober 1997) Jarenlang stond bij personeelsadvertentie van de Stad Amsterdam de volgende zin:  'Daarom wordt vrouwen, leden van etnische minderheidsgroeperingen en gehandicapten uitdrukkelijk verzocht te solliciteren. Bij het voldoen aan de gestelde eisen genieten zij de voorkeur.' Doordat deze maatregel geen effect op de populatie van medewerkers had, werd dit beleid weer afgeschaft.

Ik werkte in 1990 als ICT medewerker bij Stadsdeel Noord en heb aan den lijve ondervonden welke effecten dit beleid had. Leden van de drie migratiegroepen (Turken, Marokkanen en Surinamers)  kregen wel een vast contract, maar de overige medewerkers moesten het met tijdenlijke contracten van drie maanden doen. Ik herinner mij nog een Chileense collega die verontwaardigd was, omdat ook hij buiten de boot viel. Ik werkte zelf met Surinaamse ICT-collega's, die de Nederlandse taal niet machtig waren, maar wel een vaste baan hadden.

Toch zou BLM weer kunnen gaan eisen dat de positieve actie weer tot beleid wordt verheven. Als dat op landelijk niveau gebeurd, zou dit tevens de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog zijn,dat er weer een rassenwet in Nederland wordt ingevoerd. Sollicitanten zullen alle mogelijk middelen gaan gebruiken om tot 'mens van kleur' te kunnen worden bestempeld. Tot nog toe worden er door BLM ,tot mijn verbazing, echter niet dit soort eisen gesteld.

Een andere mogelijkheid is natuurlijk, dat alle demonstranten van de afgelopen week, op BIJ1 van Sylvana Simons gaan stemmen. Het is voor zover mij bekend, het enige gekozen gemeenteraadslid dat tijdens een demonstratie van BLM gesproken heeft. In de gemeenteraad van Amsterdam heeft Sylvana Simons zich zelden laten zien en laat zich door haar adjudanten Jazie Veldhuyzen en So Roustayar vertegenwoordigen. Eigenlijk hoop ik dat BIJ1 een zetel in het Nederlandse parlement gaat verwerven. Niet omdat ik het met haar eens ben, maar omdat ik wel weer eens wil lachen.

Dat zet natuurlijk helemaal geen zoden aan de dijk! Eén zetel in het parlement gaat de samenleving niet veranderen en de BLM beweging stelt op dit moment nog te weinig eisen om een politieke kracht van betekenis te worden. Al het geld dat Nederland toch blijkbaar nog over heeft, gaat naar de zwakke landen van Europa en daardoor krijgen Jerry Afriyie  en rapper Akwasi voorlopig ook niet genoeg subsidie om er een bestaan uit op te bouwen. Deze twee Ghanezen die er voor kiezen hier aan de overheidssubsidiepot te lurken, in plaats van hun eigen ontwikkelingsland op te bouwen, zullen voorlopig nog even voor zichzelf moeten zorgen. 

Monday, June 01, 2020

Kevin P. Roberson is in zijn element

Ongelooflijk maar waar! Nauwelijks heeft Kevin P. Roberson, met vrouw en kind achter zich latende, Nederland weer verlaten, om in zijn tweede thuisland, de Verenigde Staten, zijn geluk als videomaker te beproeven, of er breken rellen uit. Hij geniet ervan!

Jaren geleden heb ik al via dit blog gewaarschuwd, dat MovementX en de Black-Lives-Matter adept Kevin P. Roberson bezig waren hier in Nederland rassenrellen uit te lokken. In het geval van de Schilderswijkrellen speelde Kevin P. Roberson een belangrijke rol. Daarvoor en daarna heeft hij meerdere keren geprobeerd de dood van een allochtone crimineel te politiseren. Uiteindelijk lukte het hem om bij de actie van de Blokkeerfriezen vooraan te staan en de video van zijn leven te maken.
(foto: Maarten Brante)

Kevin P. Roberson blijkt provocateur
Hoe is Kevin P. Roberson zwart geworden?
Kevin P. Roberson is op zoek naar een zwart slachtoffer
Kevin P. Roberson en de blokkeerfriezen
MovementX provoceert rel in Utrecht
De internationale banden van de Schilderswaijkrellen

Het is Kevin P. Roverson niet gelukt in Nederland vaste voet aan wal te zetten, mede door zijn provocerende- en weinig professionele houding. Uiteindelijk besloot hij maar terug naar de USA te gaan.

Nu staat hij op een stuk bezette snelweg en filmt enthousiast welke rellen daar georganiseerd worden. Het zou mij dan ook iets verbazen als Kevin P. Roberson de vrachtwagen heeft gefimd, die daar zojuist de menigte naarbinnen is geraasd.

UPDATE
Kevin staat nu in in zijn woonplaats Fort Lauderdal tegen de politie te schreeuwen


Tuesday, May 05, 2020

Het definitieve einde van de ideologie

De Corona crisis zal niet alleen een wereldwijde economische crisis veroorzaken, die zijns gelijke in de moderne tijd niet kent. Tevens zal deze crisis diepgravende veranderingen in het Nederlandse politieke landschap veroorzaken. Zullen de Nederlandse partijen zich definitief niet meer op een ideologie baseren? Tenslotte hebben we een crisis te managen, zoals Mark Rutte geïrriteerd tegen Thierry Baudet zei en dan kan je niet over allerlei lastige onderwerpen blijven discussieren. Om dat te kunnen checken, zou je eerst moeten weten welke ideologie er eigenlijk nog bestaat.

De sociaal-democratische PvdA was ooit één van de meest ideologische partijen en kwam op voor de werkende klasse. Nadat veel doelen bereikt waren schudde de PvdA in 1995, onder leiding van Wim Kok, de ideologische veren af en schoof op naar het midden.

De VVD is eigenlijk geen partij met een ideologie, maar bestuurt het land zoals de VVD-leden een tennisclub zouden besturen. Er moet een afrastering om het terrein, maar we zetten het hek open, omdat we "zo lekker open naar de wereld willen staan".

Het CDA bestaat uit partijen die oorspronkelijk, 150 jaar geleden, tegen het liberalisme en de Franse Revolutie waren. Een conservatieve partij dus, maar in tegenstelling tot de zusterpartijen in Duitsland, is dat conservatieve er nu wel van af. Aangezien Nederland ook geen agrarisch land meer is en de mensen niet meer naar de kerk gaan, slinkt de aanhang zienderogen.

Alle andere partijen zijn in feite satellietpartijen van deze, vroeger zo grote, drie ideologische partijen. Doordat wij geen kiesdrempel hebben, kunnen allerlei kleine marginale en client-patroon-gebaseerde partijtjes in het parlement komen. Daarmee de parlementsleden een goed pensioen toekomende. DENK, dierenpartij, 50Plus, SGP en Christenunie hebben eigenlijk geen bestaansrecht. De standpunten van deze partijen kunnen gemakkelijk door de grote drie gepresenteerd worden.

Doordat de partijen de neiging hebben naar het midden op te schuiven en alles onder elkaar in het partij-kartel te verdelen, ontstaat er een middelpuntvliedende kracht en kunnen radicalere partijen zoals SP, PVV en FvD floreren en gedijen. Kiezers die iets anders willen, stemmen op deze partijen.

De voordurende keuze voor grote coalities, waarin allerlei op zich tegengestelde belangen vertegenwoordigd zijn, zorgt er voor, dat we voorlopig van deze radicalere varianten geen afscheid kunnen nemen. De voormalige Bundeskanzler Kohl heeft er al voor gewaarschuwd, toen hij zei dat de radicale partijen een kans krijgen als er niets meer te kiezen is.

Het liberalisme (VVD) is ontstaan toen de macht van de koning werd verminderd. De Christen-democratie is ontstaan als reactie daarop. De PvdA is ontstaan toen de arbeiders aan de macht wilden komen. De enige partij die door boomers, als reactie op de '68 revolte, is opgericht, dat is de D66. Helaas zijn alle goede idealen van D66 vervlogen en gesmolten als sneeuw voor de zon: Gekozen burgemeester, referenda en districtenstelsel. De zittende macht van de oude ideologische partijen kon zelfs deze kleine ingreep in de bestaande orde niet aan, bang als zij is de macht te verliezen.

Na 1968 is er eigenlijk parlementair politiek gezien, niets nieuws meer ontstaan. Het is terugkijken, de boel draaiende houden en alle nieuwe partijen wegbijten uit de politieke arena. De vraag is eigenlijk wat de economisch/maatschappelijk ontwikkeling is die nu nog een breuklijn in de samenleving kan veroorzaken? Nu de inkomens en banen op het spel staan en veel mensen niet weten hoe ze de volgende maand aan eten moeten komen, gaat het wel eindelijk weer ergens over.

Een trend die al sinds de Tweede Wereldoorlog doorzet en veel banen heeft gekost, is de globalisering. Sinds de jaren zestig is de productie van textiel, schepen en auto's langzamerhand Nederland verdwenen. De grenzen staan open. De Europese eenwording is in ieder geval economisch voortgeschreden. Deze ontwikkeling kent winnaars en verliezers. Het politieke landschap wordt in grote mate verdeeld door  de vraag of een partij de winnaars of de verliezers van de globalisering vertegenwoordigt. De PVV en SP vertegenwoordigen beide de verliezers. Groenlinks en D66 vertegenwoordigen de winnaars van  de globalisering. Niet voor niets alle vier relatief jonge partijen.

Een andere trend is de automatisering en digitalisering. Bedrijven als Über, Booking.com, Google en Microsoft introduceren een revolutionair nieuwe bedrijfsvoering, waarbij ICT en webportals niet langer ondersteuning van het bedrijfsproces zijn, maar zelf het product vormen. Er worden miljarden in deze nieuwe business verdiend. Miljarden die door falende belastingwetgeving en neo-liberaal beleid geheel in het buitenland terechtkomen. Wie zijn de winnaars en wie zijn de slachtoffers van deze nieuwe trend?

Vreemd genoeg worden de lage inkomens en laag-geschoolden niet door de digitalisering getroffen. Schoonmakers, Mac-Donalds medewerkers, pakjesbezorgers en koeriers heeft de samenleving nog steeds nodig. Het is werk dat niet geautomatiseerd en geoffshored kan worden. De grote klappen vallen in de middenklasse. Het werk van managers, boekhouders, en administrateurs wordt geautomatiseerd. Door de Corona crisis krijgen de middenstanders ook nog eens klappen. Het is de vraag wie deze verliezers gaat vertegenwoordigen. Deze groep mensen heeft lange tijd voor zichzelf gezorgd en zijn geen natuurlijke achterban van CDA of PvdA.

De scheidslijn in de politiek gaat er nu om wie de globalisering en digitalisering bevordert en met welke middelen. Door middel van grote staatsinvloed of zijn er nieuwe inzichten die we nog niet eens kennen?