Disclaimer

De bijdragen aan het maatschappelijke debat, zoals op dit blog gepubliceerd, zijn bedoeld als ondersteuning van het recht op vrije meningsuiting. Mocht u desondanks in uw eer of goede naam aangetast worden, of nog erger dat u door deze teksten gekwetst wordt, lees dan eerst even de bijgaande disclaimer.

Friday, October 20, 2006

Verlichtingsfundamentalisme ?

door Dirk Verhofstadt

Verlichtingsfundamentalisme?
– Herman Philipse

Na de moord op Theo Van Gogh op 2 november 2004 moest de Nederlandse politica Ayaan Hirsi Ali onderduiken. De moordenaar had op het lichaam van de bekende cineast en publicist immers een duidelijke boodschap achtergelaten. ‘Ik weet zeker dat jij, O Hirshi Ali, ten onder gaat’, zo schreef de moordenaar Mohammed Bouyeri. Tijdens haar gedwongen afwezigheid verzocht uitgeverij Prometheus een aantal schrijvers, politici, opiniemakers en journalisten om haar een openhartige brief te schrijven. Het resultaat is het boek Brieven aan Ayaan Hirsi Ali een bundeling van uiteenlopende meningen over de problematiek van de islam, de positie van de moslimvrouw, de vrijheid van meningsuiting en vooral de methodes van de politica om via teksten, boeken en films haar standpunten onder de aandacht van het brede publiek te brengen. De brieven bevatten soms scherpe kritiek, maar ook hartverwarmende steun en blijken van medeleven. Een van de briefschrijvers was filosoof en hoogleraar Herman Philipse de auteur van het veelbesproken Atheïstisch manifest. Zijn bijdrage bleef evenwel niet beperkt tot een klassieke brief, maar groeide uit tot een heus manifest dat inmiddels apart verscheen onder de titel Verlichtingsfundamentalisme?

Het boekje is een veertig bladzijden lang pamflet over de Verlichting en het fundamentalisme gericht aan Ayaan Hirsi Ali en tegelijk bestemd voor de huidige Nederlandse christen-democratische Minister van Justitie Piet Hein Donner. Die had de liberale politica in een interview met NRC Handelsblad impliciet gekwalificeerd als een ‘verlichtingsfundamentalist’ en net dat schoot Herman Philipse in het verkeerde keelgat. Volgens Piet Hein Donner is immers elke levensovertuiging, ook die van de Verlichting, een geloof. Aangezien elk geloof fundamentalistisch is valt niet te strijden over wie het bij het rechte eind heeft. Waaruit de auteur concludeert dat er volgens Donner niet valt te discussiëren over zijn eigen christelijk geloof noch over dat van moslimfundamentalisten. Wat Philipse stoort is het verdraaien van woorden, zeker voor mensen die regeringsverantwoordelijkheid dragen. Daarop volgt een gloedvolle verdediging voor de Verlichting en een ontkrachting van het standpunt van de minister waarbij de auteur met een scherp mes de argumentatie van de bewindvoerder fileert tot er niets meer van overblijft, behalve de vaststelling dat de uitspraak van Donner niet alleen dom was, maar tevens gevaarlijk, al was het maar omdat hij indirect in de kaart speelt van diegenen die in naam van heilige teksten de meest barbaarse misdaden begaan. Donner definieert de Verlichting als ‘de gedachte dat er niet meer is dan je ziet of begrijpt met je verstand’. Een hoogst bizarre definitie want verlichtingsdenkers als Locke, Hume, Voltaire, Diderot en Kant stelden juist ‘dat er ongelooflijk veel is wat we niet zien en niet begrijpen met ons verstand’. De essentie van de Verlichting is net de zelfstandigheid van het eigen denken en werd het best verwoord door Immanuel Kant in zijn opstel Was ist Aufklärung? ‘Verlichting betekent dat de mens zich bevrijdt van de onmondigheid die hij aan zichzelf te wijten heeft’, zo schreef de beroemde filosoof uit Königsberg. Zijn antwoord was dan ook Sapere aude! Durf je van je eigen verstand te bedienen! Het is een houding die diametraal staat tegenover de houding die in de heilige boeken van de monotheïstische godsdiensten bepleit wordt, aldus de auteur. Dat klopt. Terwijl de ‘ware’ gelovige zich kritiekloos overgeeft aan de bepalingen van de Bijbel, de Thora of de Koran, is kritiek, twijfel en scepsis voor een ‘volgeling’ van de Verlichting net essentieel. Dit spoort met de Popperiaanse gedachte dat absolute waarheden niet bestaan, alleen hypotheses en dat de enige correcte houding de falsificatiemethode is waarbij elkeen zijn of haar hypotheses onderwerpt aan de grootst mogelijke kritiek.

Het onredelijk geloof in een absolute en universeel geldende waarheid is net de bron van elk fundamentalisme en vormt een voortdurend gevaar voor het vreedzaam samenleven tussen mensen van uiteenlopende culturen. De aanname van God als een oneindig goed, alwetend en almachtig wezen biedt fundamentalisten de morele penitentie voor gruweldaden. In die zin is ‘geloven’ trouwens een gemakkelijke houding. Mensen die vasthouden aan het monopolie van de moraal die uitgaat van een heilige tekst kunnen elk moreel dilemma uit de weg gaan. De gelovige of volgeling wordt dan immers niet verplicht te kiezen tussen goed en kwaad. Hij kan vluchten in onwetendheid, onverschilligheid of superioriteit waartoe de hem (zelf) opgelegde religieuze moraal de kans biedt. Door het uitschakelen van het persoonlijk geweten in naam van een abstract en alomvattend plan, van absolute en onveranderlijke waarheden, van blind en irrationeel geloof in het Beter-zijn-dan-de-Ander, vonden in de geschiedenis - maar ook vandaag nog - vreselijke drama’s plaats.

Het is vanuit die mentaliteit dat Mohammed Bouyeri zonder scrupules en moreel onbewogen de afschuwelijke moord beging op Theo Van Gogh, net zoals vroeger Mahatma Ghandi werd vermoord door een ‘gelovige’ hindoe, Anwar Sadat door ‘gelovige’ moslims en Yitzhak Rabat door een ‘gelovige’ jood. Net het geloof in die ‘onwankelbare waarheden’ die door diverse godsdiensten gepropageerd en verdedigd worden, zetten hun fanetieke ‘volgelingen’ ertoe aan om de meest afschuwelijke misdaden te begaan. Het zorgt er ook voor dat westerse intellectuelen die de fundamentele grondrechten willen verdedigen en zich keren tegen de uitwassen van het radicale islamisme zelf bedreigd worden op basis van het principe van de vrijheid van godsdienst. Herman Philipse zelf geeft toe dat hij over de koran niets zal zeggen ‘want dan loopt men tegenwoordig in Nederland het risico op bestiale en lafhartige manier afgeslacht te worden door een moslimzeloot’. In diezelfde zin had voordien ook Paul Cliteur al aangekondigd zich niet langer over dit thema publiekelijk uit te laten. Het brengt de auteur tot de schrijnende conclusie dat Ayaan veel moediger is dan hijzelf.

Nog steeds lees en hoor je bij westerse feministen kritiek op Ayaan Hirsi Ali. Ze verwijten haar onrust te stoken, aan politieke carrièreplanning te doen of te handelen uit wraak omwille van de traumatische ervaringen uit het verleden zoals de genitale verminking en het gedwongen huwelijk. Geen enkele van deze beoordelingen klopt met de realiteit. Op haar eigen, enigszins verlegen maar o zo integere manier gaat ze door met haar strijd voor de emancipatie van moslimvrouwen. Sommigen zien in haar een actuele Jeanne d’Arc, maar die vergelijking gaat volgens Herman Philipse niet op. Jeanne d’Arc vocht met het zwaard, Ayaan gebruikt alleen het woord als wapen. En terwijl de Franse strijdster tegen de Engelsen vocht vanuit een goddelijke inspiratie, put Ayaan haar kracht uitsluitend uit haarzelf (de auteur wijst erop dat ze niet alleen door hemelse vaders verlaten is, maar ook door haar echte vader die sinds haar geloofsafval geen enkel contact meer wil met zijn dochter).

In elk geval valt op hoe deze vrouw met de kracht van haar overtuiging elke dag opnieuw de strijd aangaat tegen onrecht, tegen onmenselijkheid en vooral tegen de onderdrukking van meisjes en vrouwen omwille van culturele en religieuze tradities. In die zin is haar politieke inzet - in weerwil van wat ‘linkse’ kritikasters en feministen ook mogen zeggen - een uitgesproken progressieve strijd. De strijd van Ayaan Hirsi Ali is een strijd voor emancipatie en ligt in het verlengde van de strijd tegen alle vormen van onderdrukking in de vorige eeuw, zoals het verzet tegen de Apartheid in Zuid-Afrika, tegen het kastensysteem in India, tegen de segregatie van de zwarten in Amerika en tegen de jodenvervolging in Duitsland. Het is het logisch gevolg van de Verlichting en de moderniteit om de mens meer autonome vrijheid te verzekeren, meer keuzevrijheid, meer zelfbeschikking. Haar strijd is een liberale strijd. Waarbij elk individu als mens, en niet als lid van een groep of onderdaan van een staat, een eigen plaats heeft. Een strijd die ertoe moet leiden dat elk individu, man of vrouw, blank of zwart, rijk of arm over een aantal onvervreemdbare rechten en vrijheden beschikt. Ayaan Hirsi Ali behoeft geen standbeeld maar wel publieke bescherming en verdediging. Dat zijn we haar vanuit democratisch oogpunt verplicht. Ayaan Hirsi Ali is geen verlichtingsfundamentalist, gewoon omdat niemand dat kan zijn. Herman Philipse toont overtuigend aan dat de term ‘verlichtingsfundamentalist’ een contradictio in terminis is. ‘De geesteshouding van de fundamentalist (dogmatisch geloof) is namelijk onverenigbaar met de geesteshouding van de verlichte mens (kritisch nadenken)’, zo schrijft hij. Wat Donner doet is de Verlichting kleineren en het fundamentalisme vergoelijken. Het is een harde, maar niet onterechte conclusie. Net de denkhouding van de Verlichting heeft in de westerse wereld geleid tot haar verbluffende welvaart, aldus de auteur, en dat is terecht. Het kritisch rationalisme dat aan de grondslag ligt van het actuele verlichtingsdenken zorgt immers voor creativiteit, wetenschappelijk onderzoek en innovatie. Allemaal elementen die in de islamwereld ontbreken, alhoewel dit volgens Fareed Zakaria het geval is in elk land dat over veel natuurlijke rijkdommen beschikt en derhalve geen enkele stimulans kent en geeft aan ondernemende mensen. Dat neemt niet weg dat Philipse gelijk heeft. Elke onderdrukking van het kritisch denken omwille van religieuze dogma’s leidt onvermijdelijk tot verduistering.

Herman Philipse keert zich niet alleen af van Donner die geen heil ziet in de Verlichting, maar ziet de Verlichting juist als het middel om het fundamentalisme structureel te bestrijden. We moeten de beginselen van de Verlichting publiekelijk onderschrijven, zo schrijft hij, zeker op school bij de kinderen van de immigranten. Terwijl Donner suggereert dat we ons niet moeten mengen in religieuze overtuigingen zegt de auteur net het tegenovergestelde en hij haalt Elsbeth Etty die stelde dat ‘wie de positie van islamitische vrouwen wil verbeteren, moet zich wel met de godsdienst bezighouden’. Al is het maar om de door de mannen in stand gehouden dominantie over de interpretatie van de koran bij te sturen, zoals ook Nahed Selim bepleit. Met dit boekje geeft Herman Philipse een sterk en noodzakelijk signaal naar alle bewindvoerders dat ze hun verantwoordelijkheid moeten nemen en niet mogen wijken voor diegenen die hun opvattingen willen opdringen aan anderen. De auteur verwijst naar Voltaire die in zijn artikel Tolérance een toepasselijke uitspraak deed. ‘Het is duidelijk dat elke privé-persoon die een mens, zijn broeder, vervolgt omdat hij zijn mening niet deelt, een monster is’. Een heel terechte opmerking. Al wie Ayaan Hirsi Ali bedreigt is een monster. Het is aan ons, aan elke mens, om haar tegen die monsters te beschermen.

Herman Philipse, Verlichtingsfundamentalisme?,
Bert Bakker, 2005
Recensie door Dirk Verhofstadt

Thursday, October 19, 2006

Ben Knapen

door Keesjemaduraatje
natuurlijk wil ik niets ten nadele van Ben Knapen schrijven, die zoveel goeds heeft gedaan voor de Duits-Nederlandse betrekkingen na de Tweede Wereld Oorlog, maar nou maakt hij het vandaag in de NRC wel veels te bont. Hij schrijft een column over de shari'a in Indonesië, waarin de volgende citaten voorkomen: "Het is een ethisch reveil dat niet veel radicaler is dan de tegenhanger uit het ik-tijdperk van de vrijheid-blijheid uitmondend in de gestrekte middelvinger."
en
"Maar de shari'a hier is niet het begin van het einde, maar iets waarvan het verlichtere deel der natie zegt: Je moet ervoor uitkijken, maar je hoeft er niet bang voor te zijn."

Tot nu toe meende ik dat de voorstanders van de shari'a mensen zijn met een half afgemaakte sociale academie opleiding die uit een verkeerd begrepen multi-culturele vriendelijkheid alles dat van ver weg komt toejuichen en hun eigen cultuur verwerpen. De laatste tijd merk je dat de "ethisch reveil" mensen zoals Donner en nu weer Ben Knapen, de invoering van de shari'a toelonken vanuit een moralistisch perspectief. De Normen en Waarden van het CDA, vertaald in een middeleeuwse wet die er met de rotanstok ingehamerd wordt. Misschien is dat de reden dat Dries van Agt nu opeens zo'n voorstander is van de Palestijnse Helden.

Monday, October 16, 2006

Racisme en Sexisme

door Keesjemaduraatje
ik ga nu niet meteen tellen, maar ik denk dat jullie ook zo wel van mij aannemen dat de allochtone vrouw heel populair is in de Nederlandse politiek. Dit is de laatste keer dat ik in dit artikel "allochtoon" schrijf, want het is inderdaad een rotwoord. Maar dat terzijde. Bijna geen politieke partij kan zonder een politicus van Marokkaanse- of Turkse afkomst op de kandidatenlijst. Soms worden die politici regelrecht misbruikt, want denk maar niet dat Salima Belhaj (nummer 10 van D66) echt in de Tweede Kamer komt, maar ze moet wel alle campagevergaderingen bezoeken en haar tijd in de verkiezingsstrijd steken. 
De vraag is wel, waarom er vooral vrouwen van ethnische afkomst op die lijsten gezet worden. Je zou kunnen zeggen, dat het twee vliegen in één klap slaat, want dan heb je een vrouw en een buitenlander in één. Dat kan. Dus een lesbische gehandicapte Marokkaanse vrouw zou nog hoger scoren dan.  Maar dat is niet alles. Er zit nog iets geks aan. Namelijk, dat de groepen die het minste integreren de meeste kans maken. Er staan haast geen Surinaamse vertegenwoordigers meer  op de kandidatenlijst in verhouding met hun bevolkingsaantal dan. Dat komt volgens mij doordat de Surinamer op zich, steeds Nederlandser is gaan voelen en doordat de Surinamers geen problemen maken. Daarom hebben de selectiecommissies niet het idee dat ze een groep tevreden moeten stellen. Dertig jaar na de komst van heel veel Surinamers naar Nederland en 25 jaar na de grote problemen met Surinamers in Nederland, zijn ze nu deel van de Nederlandse samenleving geworden.
De Marokkaanse- en Turkse bevolking in Nederland is na 40 jaar nog steeds niet deel van de samenleving. Hoe komt dat? Een verklaring is dat ze niet samen met de Nederlanders naar de kerk kunnen gaan en er daarom ook weinig gemengde huwelijken kunnen ontstaan. Ik weet dat dit een raar argument is in een seculiere samenleving. Het "Nederlander willen zijn" speelt ook een grote rol.

Waarom vrouwen?
Daar zit een hele nare en racistische kant aan. Als je het Indiaans Manifest leest, dan kom je in de buurt van een verklaring. Lees maar:
"In de burelen van het National Congress of American Indians gaat er geen dag voorbij of de een of andere blanke man komt in de kantoren verklaren dat hij of zij Indiaans bloed in de familie had.
De Cherokees zijn het meest in trek, al lopen de schattingen over hun geboortegrond uiteen van Maine tot Washington State. De Mohawks, de Sioux en de Chippewa's zijn de volgende in orde van populariteit.
Bijna allen claimen Indiaans bloed van hun grootmoeders kant. Wanneer men de zo verkregen cijfers eens projecteert op de historie komt men tot de conclusie, dat gedurende de eerste driehonderd jaar van blanke overheersing, de meeste stammen geheel en al uit vrouwen moeten hebben bestaan."

Het is misschien een hele rare kronkel van mij, maar vrouwen zijn voor de bestuurlijke elite geen echte bedreiging. Daarom mogen er wel Turkse vrouwen op een kandidatenlijst staan, maar geen Turkse mannen. Mannen hebben een netwerk en een achterban en vertegenwoordigen belangen van hun ethnische groep. Daar heeft de blanke elite geen zin in. Je moet wel je plaats kennen. Netjes stilzitten en pootje geven. Des te erger is het, als een zwarte vrouw ook nog een enorme bek opzet en het hele multi-culturele project op springen zet. Wat een ramp. Als excuus-truus is dat het ergste wat je kan doen. Weg met haar. Paspoort afpakken en op het vliegtuig naar de V.S. en af en toe nog een flinke trap nageven in de Azijnbode. Maar zelfs Ayaan was geen bedreiging, want ze had geen achterban in haar eigen groep. Dus nog een reden om na te trappen.

Als je puur getalsmatig kijkt, dan heeft een Marokkaanse vrouw in de D66 niets te zoeken. Ze vertegenwoordigt niemand. Er zat vorige week zaterdag geen enkele Marokkaan in de RAI. Eigenlijk is de D66 een blanke partij. Maar het staat wel leuk op het podium. Pechtold meteen een arm om Salima heen slaan. Gezellig multi-cultureel.

Groepen in de samenleving die problemen maken worden door de bestuurlijke elite geïncorporeerd, opgenomen dus. Geef ze een vertegenwoordiger in het parlement en daarna integreren die handel. Daarom hebben Duitsers of Belgen geen vertegenwoordiger in Den Haag. Ze maken geen problemen. Tegelijk laat dat zien dat kamerleden tweede klas worden gecreeërd. Wat denk je dat er zou gebeuren als er een Duits Kamerlid zou bestaan? Die zou heel wat te horen krijgen. Als hij ook nog de Holocaust zou ontkennen, dan zou hij opgesloten of vermoord worden. Dat is bij genocide-ontkenners van Turkse afkomst niet het geval. Sommigen staan nog steeds op de kandidatenlijst. Daarmee worden ze niet serieus genomen. De Nederlandse politiek wordt gegijzeld door ethnische kamerleden en tegelijkertijd kunnen die kamerleden nooit een volwassen politiek maken. Pas als we Albayrak, Nebahat  flink aan de tand gaan voelen en zeggen dat ze moet ophouden met zwijgen, dan kan ze werkelijk serieuze politiek gaan bedrijven.


 

Friday, October 13, 2006

Import van Intolerantie

door Keesjemaduraatje
zojuist bracht de post nog een brief en dat was het boek "Ruimte voor Islam? " van Marcel Maussen. Dat gaat over de verschillende beleidsmaatregelen van de grote gemeentes ten opzichte van de Islam. Hoe het beleid veranderd is ten opzichte van de Islam. Ik was namelijk afgelopen zaterdag op een etentje van de "Laatste der Mohikanen" of de "Ontgoochelden" of "Burgers tegen Islam" of hoe je ze maar wilt noemen. Er was geen duidelijk standpunt te verkrijgen. Maar goed, toen zei dus iemand tegen mij dat ik dat boek van Maussen maar eens moest lezen, dan zou ik wel inzien dat de Gemeentes al geheel bezig zijn de islam te faciliteren en dat er inderdaad een Tsunami van Islam dreigde.
Nu ben ik het aan het lezen en ik merk dat het de afstandelijke wetenschappelijke semi-objectiviteit heeft die ik in mijn VU-tijd al verafschuwde. Alsof iemand volledig blanco op de aarde valt en gewoon maar even een paar "beleidsmaatregelen "gaat observeren, zogenaamd zonder eigen mening.
Maar ik heb het nog niet uit, dus ik ga het nog niet afkraken.
Wat wel zo is: dat de Islam geen gewone religie is die te vergelijken is met de andere levensbeschouwelijke richtingen in Nederland. Er zijn krachten buiten Nederland die er belang bij hebben dat de immigranten in Nederland beïnvloed worden. Vroeger werden de Grijze Wolven direct door de Turkse Diktatuur gestuurd en betaald  en ook Marokko had een organisatie die de immigranten in de gaten hield. Dat was weliswaar geen puur islamitische zaak, maar wel een ondemocratische beïnvloeding.
Nu zijn het de Saoudische en Pakistaanse diktaturen die hier proberen voet aan de rond te krijgen door heel veel geld te sturen en mensen te beïnvloeden.
Kijk maar eens wie hier de Al Fourkaan moskee in Eindhoven heeft opgericht:

Dossiernummer: 41090956      Blad 00001
Uittreksel uit het handelsregister van de Kamers van Koophandel
Deze inschrijving valt onder het beheer van de Kamer van Koophandel voorOost-Brabant
____________________________________________________________________________Rechtspersoon:Rechtsvorm                  :Stichting
Statutaire naam              :Al Fourkaan, Stichting Islamitisch Cultureel
CentrumVerkorte naam    :Al FourkaanStatutaire
zetel                          :Eindhoven
Adres                        :Otterstraat *, ****** Eindhoven
Telefoonnummer          :040-246****
Oprichting                   :08-06-1988

----------------------------------------------------------------------------
Bestuurder(s):
Naam                        :Al Hussaini, Abdullah Osman Abdulrahman
Geboortedatum          :25-12-1947
Adres                         :Medinastraat, Jeddah, Saudi-Arabië
Infunctietreding           :25-09-1989
Titel                           :Voorzitter
Bevoegdheid                 :Gezamenlijk bevoegd (met andere bestuurder(s),  zie statuten)
-----------------------------------
Naam                        :Ismail, Imad Eldin Bakri
Geboortedatum en -plaats    :12-11-1957, Tandaltti, Soedan
Adres                       :Velu...........................
Infunctietreding            :25-09-1989
Titel                       :Penningmeester
Bevoegdheid                 :Gezamenlijk bevoegd (met andere bestuurder(s),
                             zie statuten)
Naam                        :Alhusain, Salin Ibnou Abderrahman
Geboortedatum               :30-10-1932
Adres                       :Alaokaf Building no.2Flat 28, Almadina
                             Almonawarah, Saudi-Arabië
Infunctietreding            :01-06-1991
Bevoegdheid                 :Gezamenlijk bevoegd (met andere bestuurder(s),
                             zie statuten)
Naam                        :Alhusayni, Adil Hamad Abderrahman
26-06-2006                   Blad 00002 volgt.
Dossiernummer: 41091392      Blad 00002
____________________________________________________________________________
Geboortedatum               :29-05-1963
Adres                       :Aladamah Street, Villa 23, Dammam, Saudi-Arabië
Infunctietreding            :01-06-1991
Bevoegdheid                 :Gezamenlijk bevoegd (met andere bestuurder(s),
                             zie statuten)
Naam                        :Essalumi, Mohamed IBN Abdullah
Geboortedatum               :06-03-1954
Adres                       :Alhada Street, Flat no. 210, Attaif,
                             Saudi-Arabië
Infunctietreding            :01-06-1991
Bevoegdheid                 :Gezamenlijk bevoegd (met andere bestuurder(s),
                             zie statuten)
Naam                        :Galal Osman Ahmed Kehil
Geboortedatum en -plaats    :19-08-1966, El-Taif, Saudi-Arabië
Adres                       :Ma..........
Infunctietreding            :01-02-1996
Bevoegdheid                 :Gezamenlijk bevoegd (met andere bestuurder(s),
                             zie statuten)
----------------------------------------------------------------------------
Gevolmachtigde(n):
Naam                        :Nejjar, Amar
Geboortedatum en -plaats    :12-03-1979, El Aïoun, Marokko
Adres                       :Jacob Ma..............
Infunctietreding            :06-12-2005
Titel                       :Hoofd Administratie
-----------------------------------------------------------------------------------

Na de eerste periode van de radicale moskee in Eindhoven, werden de bestuurders van deze moskee vervangen door Marokkanen.
Als je je inschrijft bij de kamer van Koophandel kan je de gehele historie opvragen voor 2,50 euro. Wat "onafhankelijke" wetenschappers zich niet afvragen is, waarom Saoudische imams zo graag hier een moskee willen financieren.
Dat is een veel interessantere vraag dan die in het onderzoek wordt gesteld. Ik wil niet weten wat de Gemeente Eindhoven eventueel voor subsidies en bouwvergunningen geeft. Ik ben veel meer geïnteresseerd naar de achtergronden en de geldstromen.
Veel mensen weten het niet, maar Mohammed Atta, één van de terroristen van 11 September, bracht voor de aanslag een bezoek aan de Al Fourkaan Moskee in Eindhoven, waarschijnlijk om geld in te zamelen.
Dat is niet zo verwonderlijk, als je bedenkt dat de moskee Saoudische wortels heeft.Dan kunnen dat soort moskeeën nog zoveel jeugdwerk doen en cursussen organiseren en zogenaamd een bijdrage leveren aan de integratie, maar het eigenlijke doel van de organisatie is een geheel andere.

Diktaturen hebben de neiging de ondemocratische propaganda te exporteren. De diktaturen met heel veel geld, zoals de Saoudische, kunnen heel gemakkelijk invloed uitoefenen op een democratie als de onze. Dat onze regering, zelfs de zogenaamde ijzeren dame Verdonk, dit laten bestaan, en niet enkele van de radicale moskeeën gesloten hebben na de moord op Theo van Gogh, laat zien dat ze helemaal niet willen waarnemen, dat ons land wordt geinfiltreerd door een ondemocratische- en misdadige ideologie.

Thursday, October 12, 2006

berichten van het front

door Keesjemaduraatje
Intussen gaat Nederland door zich aan te passen.

Vakbond CNV wil paasdag ruilen voor Suikerfeest.
Albert Heijn gaat halal vlees verkopen.
Gaat het Verwey-Jonker-Instituur er voor zorgen dat de Turkse-en Marokkaanse mannen meer "zorgtaken" op zich gaan nemen.
De VVD wil dat burgemeester Cohen van Amsterdam beter toezicht houdt op de groepen die betrokken zijn bij de Westermoskee in stadsdeel De Baarsjes.

Zomaar wat berichten van vandaag. We gaan moedig voorwaarts.

Wednesday, October 11, 2006

Wat stemmen?

Door Keesjemaduraatje
Ja, nu wordt het moeilijk. Wat gaan we stemmen? Wat kunnen we nog stemmen? Wat mogen we nog stemmen?
Economische belangen zijn belangrijk en dan vooral naar je eigen portemonnaie kijken. Als je een eigen huis hebt, dan is CDA en VVD en de kleine rechtse partijen een keuze.
Sociaal beleid. Als je dat belangrijk vindt, dan moet je je afvragen wat sociaal is. Gemakkelijk een hoge uitkering krijgen, dan kan je alleen SP stemmen. Zelfs Groen-Links is voor een verkorting van de WW uitkering. Ik ga nou even geen commentaar daar op geven. Gewoon even rationeel blijven.
Voor mij zijn mensenrechten belangrijk. Dus ik stem geen PvdA, vanwege Albayrak en ook geen D66 vanwege de slappe koers wat betreft Armenië. CDA mag qua mensenrechten weer en ook Christen Unie. Maar dat wil niet zeggen dat ik één van die partijen ga stemmen.
"Het lijden van het Palestijnse Volk" is een criterium voor mij. Alleen Wilders heeft daar een uitgesproken goed standpunt over. Alle andere partijen hebben een vaag anti-Israël standpunt. VVD kan qua Israel ook nog wel.  Maar de VVD stem ik niet vanwege Verdonk.
Christenunie is tegen alles dat vies en voos is. Ik ben zelf ook niet zo'n voorstander van euthanasie en abortus, maar het is veel gevaarlijker het te verbieden dan het toe te staan.

De kleine seculiere rechtse partijen (Wilders, Pastors, Nawijn, 5 Fortuyn) hebben allemaal een anti-Europa standpunt, wat qua toetreding van Turkije tot de EU van pas kan komen. Daar ben ik sinds kort weer tegen. Nawijn kan niet gestemd worden vanwege zijn anti-Ayaan motie. 5 Fortuyn heeft bewezen alleen ruzie te maken. Blijven over: Wilders en Pastors. Wilders heeft veel goede punten. Hij wordt bedreigd. Wilders heeft een duidelijk Islam standpunt. Wilders zet door en heeft Kamerervaring. Zijn kandidaten zijn geen ééndagsvliegen. Het enige dat ik vreemd vind aan Wilders is dat hij Indo is en er niet voor uitkomt. Zo interpreteer ik zijn blonde kapsel. Maar iedereen heeft zijn makkes.
Pastors heeft bewezen in Rotterdam enige problemen aan te kunnen pakken. Verder is hij een populist.   
Geenstijl heeft een bindend stemadvies op Simon de jongste broer van Fortuyn. Die staat op EENNL van Pastors op de laatste plaats als lijstduwer. Als er 16.000 stemmen op hem worden uitgebracht wordt hij gekozen.
Kortom, ik weet het nog niet.

Uitverkoop van democratische waarden

door Keesjemaduraatje

The Eurabia Code, Part 2: A Planned Sell-Out by the EU

MEDEA (the European Institute for Research on Mediterranean and Euro-Arab Cooperation), supported by the European Commission, is one of the key components of the Euro-Arab dialogue. On its own webpage, it states that:

“The Euro-Arab Dialogue as a forum shared by the European Community and the League of Arab States arose out of a French initiative and was launched at the European Council in Copenhagen in December 1973, shortly after the ‘October War’ and the oil embargo. As the Europeans saw it, it was to be a forum to discuss economic affairs, whereas the Arab side saw it rather as one to discuss political affairs.

MEDEA Institute wishes to be a resource and a reference point for people wanting to engage in the Euro-Mediterranean dialogue. Via its meetings and talks the Institute seeks to create exchanges between political, economic, and diplomatic players, experts, journalists, academics and others.”

As Bat Ye’or points out, while most of the workings of Eurabia are hidden from the public view, sometimes we can catch glimpses of it if we know what to look for. If you search the archives of the MEDEA website and other sources and read the documents carefully, the information is there. Even more material exists on paper, both in French and in English. I argue, as does Bat Ye’or, that there are sufficient amounts of information available to validate the thesis of Eurabia.

One of the documents Bat Ye’or was kind enough to send me (which she mentions in her French book about Eurabia but not in her English book) is the Common Strategy of the European Council – Vision of the EU for the Mediterranean Region, from June 19th 2000.

It includes many recommendations, such as:

“to elaborate partnership-building measures, notably by promoting regular consultations and exchanges of information with its Mediterranean partners, support the interconnection of infrastructure between Mediterranean partners, and between them and the EU, take all necessary measures to facilitate and encourage the involvement of civil society as well as the further development of human exchanges between the EU and the Mediterranean partners. NGOs will be encouraged to participate in cooperation at bilateral and regional levels. Particular attention will be paid to the media and universities.” [my emphasis]

It also includes the goal of assisting the Arab partners with “the process of achieving free trade with the EU.” This may be less innocent than it sounds, as I will come back to later. The Strategy also wants to “pursue, in order to fight intolerance, racism and xenophobia, the dialogue between cultures and civilisations.” Notice that this statement preceded both the start of the second Palestinian intifada as well as the terror attacks of September 11th 2001. It was thus part of an ongoing process, rather than a response to any particular international incident.

One point in the document is particularly interesting. The EU wanted to “promote the identification of correspondences between legal systems of different inspirations in order to resolve civil law problems relating to individuals: laws of succession and family law, including divorce.”

In plain English, it is difficult to see this bureaucratic obfuscation as anything other than an indicator that the EU countries will be lenient, adjusting their secular legislation to the sharia requirements of Muslim immigrants in family matters.

In another document from December 2003, which is available online, Javier Solana, the Secretary General of the Council of the European Union, Romano Prodi, President of the European Commission  and Chris Patten, member of the European Commission, have signed a plan for “Strengthening the EU’s Partnership with the Arab World.” This includes the creation of a free trade area, but also plans to

“invigorate cultural/religious/civilisation and media dialogue using existing or planned instruments, including the planned Euro-Mediterranean Foundation for the Dialogue of Cultures and Civilisations.

Arab immigrants make a substantial contribution to the development of Europe. [my emphasis] The EU is firmly committed to fight all manifestations of racism and discrimination in all its forms. [What constitutes discrimination? Secular laws?] Full respect for the rights of immigrants in Europe is a consistent policy throughout Europe. Its implementation should be improved further and co-operation in the framework of existing agreements should be enhanced to take into account the concerns of Arab partners.”

Super-Eurocrat Romano Prodi wants more cooperation with Arab countries. He talks about a free trade zone with the Arab world, but this implies that Arab countries would enjoy access to the four freedoms of the EU’s inner market, which includes the free movement of people across national borders. This fact, the potentially massive implications of establishing an “inner market” with an Arab world with a booming population growth, is virtually NEVER debated or even mentioned in European media. Yet it could mean the end of Europe as we once knew it.

Another statement from the “Sixth Euro-Med Ministerial Conference: reinforcing and bringing the Partnership forward” in Brussels, 28 November 2003, makes the intention of this internal Euro-Mediterranean market:

“This initiative offers the EU’s neighbouring partners, in exchange for tangible political and economic reforms, gradual integration into the expanded European internal market and the possibility of ultimately reaching the EU's four fundamental freedoms: free movement of goods, services, capital and people [my emphasis]. Ministers are also expected to back the Commission’s proposal to set up a Euro-Mediterranean Foundation for the Dialogue of Cultures, a Euro-Mediterranean Parliamentary Assembly.”

In June 2006, then newly elected Italian Prime Minister Romano Prodi stated that: “It’s time to look south and relaunch a new policy of cooperation for the Mediterranean.” Prodi was outlining a joint Italian-Spanish initiative which sought to provide countries facing the Mediterranean with “different” political solutions from those offered in the Euro-Mediterranean partnership. The prime minister then explained that the Barcelona Process – whose best known aspect is the creation of a free trade zone by 2010 – was no longer sufficient and a new different approach was needed. “The countries on the southern shores of the Mediterranean expect that from us” he added.

Notice how Prodi, whom Bat Ye’or has identified as a particularly passionate Eurabian, referred to what the Arabs expected from European leaders. He failed to say whether or not there was great excitement among Europeans over the prospect of an even freer flow of migrants from Arab countries and Turkey, which is what will result from this “Euro-Mediterranean free trade zone.”

During the Euro-Mediterranean mid-term Meeting of Ministers of Foreign Affairs in Dublin in May 2004, the participants declared that:

“Work is now in progress to develop an agreed view on relations with the area which extends from Mauritania to Iran – the Mediterranean and the Middle East. The [European] Union has proposed to include Mediterranean partners in the European Neighbourhood Policy.

The EU can offer a more intensive political dialogue and greater access to EU programmes and policies, including their gradual participation in the four freedoms particularly the Single Market, as well as reinforced co-operation on justice and home affairs.”

Again, exactly what does “co-operation on justice and home affairs” with Egypt, Syria and Algeria mean? I don’t know, but I’m not sure whether I will like the answer.

The Barcelona declaration from 1995 encouraged “contacts between parliamentarians” and invited the European Parliament, with other Parliaments, to launch “the Euro-Mediterranean parliamentary dialogue.” In March 2004, this was converted into a specific institution called The Euro-Mediterranean Parliamentary Assembly, EMPA [pdf]. During the Euro-Mediterranean Ministerial Conference in Crete in May 2003, the Ministers included a provision which envisaged the consultative role the Parliamentary Assembly will play within the framework of the Barcelona process.

EU Commissioner Chris Patten has reiterated the European Commission’s readiness to co-operate fully with the Assembly, giving the Assembly the right to comment on any subject of interest to the Euro-Arab Dialogue.

The Assembly consists of 120 members from EU countries, both members of national parliaments and of the European Parliament, and an equal number of representatives from the Parliaments of the Mediterranean partner countries.

Like most Europeans, I hadn’t even heard about this institution before coming across it during an Internet search. However, it is apparently going to influence the future of my entire continent. This set-up leaves me with some questions. When we know that these “Mediterranean partner countries” include non-democratic Arab countries such as Syria, isn’t it disturbing that representatives from these countries should participate in a permanent institution with consultative powers over the internal affairs of the European Union? Especially when we know that our own, democratically elected national parliaments have already been reduced to the status of “consultation” with unelected federal EU lawmakers in Brussels?

The Algiers Declaration for a Shared Vision of the Future was made after a Congress held in Algeria in February 2006. The document states that: “It is essential to create a Euro-Mediterranean entity founded on Universal Values” and that “It is crucial to positively emphasise all common cultural heritage, even if marginalised or forgotten.” A Common Action Plan draws up a large number of recommendations on how to achieve this new Euro-Mediterranean entity. Among these recommendations are:

* Adapt existing organisations and the contents of media to the objectives of the North- South dialogue, and set up a Euro-Mediterranean journalism centre;
* Set up a network jointly managed by the Mediterranean partners in order to develop a harmonised education system [A “harmonized education system” between the Arab world and Europe? What does that include? Do I want to know? Will they tell us before it is a fait accompli?];
* Facilitate the transfer of know-how between the EU countries and the Mediterranean partner nations and “encourage the circulation of individuals”;
* Prepare action and arguments in support of facilitating the mobility of individuals, especially of students, intellectuals, artists, businessmen “and all conveyors of dialogue”;
* Set up Ministries responsible for Mediterranean affairs in countries of the North and of the South [Europe and the Arab world, in Eurocrat newspeak], in order to benefit from a better management of Mediterranean policy;
* Train teachers and exchange students between the North and the South and set up a network of Euro-Mediterranean Youth clubs;
* Establish a “civil watchdog” anti-defamation observatory (with an Internet tool and a legal help network), to cope with racist remarks and the propagation of hate towards people of different religion, nationality or ethnic background.

These agreements, completely rewriting European history books to make them more Islam-friendly, and gradually silencing “Islamophobia” as racism, are being implemented even now.

Walter Schwimmer, the Austrian diplomat and Secretary General of the Council of Europe from 1999 to 2004, told foreign ministers at the Islamic conference in Istanbul (June 15th 2004) that the Islamic component is an integral part of Europe’s diversity. He reaffirmed the commitment of the Council of Europe to work against Islamophobia, anti-Semitism and other forms of intolerance.

The Council was also actively involved in the co-organisation of a Conference on the Image of Arab-Islamic culture in European history textbooks, which took place in Cairo in December 2004. The event was held within the framework of the Euro-Arab Dialogue “Learning to Live together.” The aim of the conference was to examine negative stereotyping in the image of Arab-Islamic culture presented in existing history textbooks, and to discuss ways to overcome this stereotyping.

In the European Parliament, the German Christian Democrat Hans-Gert Pöttering stated that school textbooks should be reviewed for intolerant depictions of Islam by experts overseen by the European Union and Islamic leaders. He said textbooks should be checked to ensure they promoted European values without propagating religious stereotypes or prejudice. He also suggested that the EU could co-operate with the 56-nation Organisation of the Islamic Conference to create a textbook review committee.

In June 2005 in Rabat, Morocco, a conference was held on “Fostering Dialogue among Cultures and Civilizations.” The Conference was jointly organized by UNESCO, the Islamic Educational, Scientific and Cultural Organization (ISESCO), the Organization of the Islamic Conference (OIC), the Arab League Educational, Cultural and Scientific Organization (ALECSO), the Danish Centre for Culture and Development (DCCD) and the Anna Lindh Euro-Mediterranean Foundation for the Dialogue between Cultures (Alexandria, Egypt).

Notice that this was months before the Danish Muhammad cartoons created havoc. It was not a reaction to this issue; rather it was a part of a sustained, ongoing process to promote the Arabic-Islamic culture in Europe.

Among the recommendations that were raised by Mr. Olaf Gerlach Hansen, Director General of the DCCD: “We are interested in new actions in the media, in culture and in education.” These proposals include:

* Concrete initiatives to develop intercultural competencies in the training of new generations of journalists;
* Concrete initiatives for links and exchanges between journalists, editors, media-institutions, which encourage intercultural co-operation;
* Concrete initiatives for curriculum development through new educational materials and revision of existing textbooks.

Although not stated directly, one may reasonably assume that among the “negative stereotypes” to be removed from the textbooks used to teach history to European schoolchildren are any and all references to the 1300 years of continuous Jihad warfare against Europe. These recommendations were accepted and incorporated into The Rabat Commitment.

According to Serge Trifkovic, “The present technological, cultural and financial strength of Europe is a façade that conceals a deep underlying moral and demographic weakness. The symptoms of the malaise are apparent in the unprecedented demographic collapse and in the loss of a sense of place and history that go hand-in-hand with the expansion of the European Union. The emerging transnational hyper-state is actively indoctrinating its subject-population into believing and accepting that the demographic shift in favor of Muslim aliens is actually a blessing.”

He points out specifically the EU Parliamentary Assembly Recommendation N° 1162 (19 September 1991) on “the contribution of the Islamic civilization to European culture.” A decade later, in its General policy recommendation n° 5: “Combating intolerance and discrimination against Muslims,” the European Commission against Racism and Intolerance emphasized “Islam’s positive contribution to the continuing development of European societies, of which it is an integral part.” It expressed strong regret “that Islam is sometimes portrayed inaccurately [as] a threat.”

The ECRI called on the EU member states to adopt measures that would effectively outlaw any serious debate about Islam and introduce pro-Muslim “affirmative action.” European countries should:

* modify curricula to prevent “distorted interpretations of religious and cultural history” and “portrayal of Islam on perceptions of hostility and menace”;
* encourage debate in the media on the image which they convey of Islam and on their responsibility to avoid perpetuating prejudice and bias.

Trifkovic says “Cynically defeatist, self-absorbed and unaccountable to anyone but their own corrupt class, the Eurocrats are just as bad as jihad’s fellow-travelers; they are its active abettors and facilitators.”

Eurabians want to create a unity of the Mediterranean region. This desire is strikingly similar to the goals of some Islamic organizations. The Muslim Brotherhood, regarded as the most important Islamic movement of the past century, was founded by Hassan al-Banna in 1928, inspired by contemporary European Fascists in addition to Islamic texts. German historian Egon Flaig quotes Banna as saying:

“We want the flag of Islam to fly over those lands again who were lucky enough to be ruled by Islam for a time, and hear the call of the muezzin praise God. Then the light of Islam died out and they returned to disbelief. Andalusia, Sicily, the Balkans, Southern Italy and the Greek islands are all Islamic colonies which have to return to Islam’s embrace. The Mediterranean and the Red Sea have to become internal seas of Islam, as they used to be.”

Patrick Poole describes how discussion of a document called “The Project” so far has been limited to the top-secret world of Western intelligence communities. Only through the work of an intrepid Swiss journalist, Sylvain Besson, has information regarding The Project finally been made public. It was found in a raid of a luxurious villa in Campione, Switzerland on November 7, 2001. The target of the raid was Youssef Nada, who has had active association with the Muslim Brotherhood for more than 50 years.

Included in the documents seized was a 14-page plan written in Arabic and dated December 1, 1982, which outlined a 12-point strategy to “establish an Islamic government on earth” – identified as The Project. According to testimony given to Swiss authorities by Nada, the unsigned document was prepared by “Islamic researchers” associated with the Muslim Brotherhood. It represents a flexible, multi-phased, long-term approach to the “cultural invasion” of the West.

The Project has served for more than two decades as the Muslim Brotherhood “master plan.” Some of its recommendations include:

* Using deception to mask the intended goals of Islamist actions;
* Building extensive social networks of schools, hospitals and charitable organizations;
* Involving ideologically committed Muslims in institutions on all levels in the West, including government, NGOs, private organizations;
* Instrumentally using existing Western institutions until they can be put into service of Islam;
* Instituting alliances with Western “progressive” organizations that share similar goals.

Included among this group of Muslim Brotherhood intellectuals is Youssef al-Qaradhawi, an Egyptian-born, Qatar-based Islamist cleric. Both Sylvain Besson and Scott Burgess provide extensive comparisons between Qaradhawi’s publication, Priorities of the Islamic Movement in the Coming Phase, published in 1990, and The Project. They note the striking similarities in the language used and the plans and methods both documents advocate.

As Patrick Poole says, “What is startling is how effectively the Islamist plan for conquest outlined in The Project has been implemented by Muslims in the West for more than two decades.” Youssef al-Qaradhawi, one of the most influential clerics in Sunni Islam, has predicted that “Islam will return to Europe as a conqueror and victor,” was an important figure during the Muhammad cartoons riots, whipping up anger against Denmark and the West.

According to Dr. Rachel Ehrenfeld and Alyssa A. Lappen, “Clearly, the riots in Denmark and throughout the world were not spontaneous, but planned and organized well in advance by Islamist organizations that support the MB, and with funding mostly from Saudi Arabia.”

The current leader of the international Muslim Brotherhood, Mohammad Mahdi Akef, recently issued a new strategy calling on all its member organizations to serve its global agenda of defeating the West. Akef has called the U.S. “a Satan.” “I expect America to collapse soon,” declaring, “I have complete faith that Islam will invade Europe and America.”

Ehrenfeld and Lappen state that the Muslim Brotherhood and its offspring organizations employ the Flexibility strategy: “This strategy calls for a minority group of Muslims to use all ‘legal’ means to infiltrate majority-dominated, non-Muslim secular and religious institutions, starting with its universities. As a result, ‘Islamized’ Muslim and non-Muslim university graduates enter the nation’s workforce, including its government and civil service sectors, where they are poised to subvert law enforcement agencies, intelligence communities, military branches, foreign services, and financial institutions.”

In the Middle East Quarterly, Lorenzo Vidino writes about “The Muslim Brotherhood’s Conquest of Europe.” According to Vidino, “Since the early 1960s, Muslim Brotherhood members and sympathizers have moved to Europe and slowly but steadily established a wide and well-organized network of mosques, charities, and Islamic organizations.”

One of the Muslim Brotherhood’s first pioneers in Germany was Sa’id Ramadan, the personal secretary of Brotherhood founder Hassan al-Banna. The oil-rich kingdom of Saudi Arabia has granted an influx of money to the powerful Islamic Center of Geneva, Switzerland, run by Sa’id’s son Hani Ramadan, brother of Tariq Ramadan. Hani Ramadan was made infamous by – among other things – a 2002 article in the French daily Le Monde defending the stoning of adulterers to death. Tariq Ramadan, a career “moderate Muslim,” later called for a “moratorium” on stoning.

According to Vidino, “The ultimate irony is that Muslim Brotherhood founder Hassan al-Banna dreamed of spreading Islamism throughout Egypt and the Muslim world. He would have never dreamed that his vision might also become a reality in Europe.”

Former Muslim Dr. Patrick Sookhdeo warns that the Islamicization going on in European cities is not happening by chance. It “is the result of a careful and deliberate strategy by certain Muslim leaders which was planned in 1980 when the Islamic Council of Europe published a book called Muslim Communities in Non-Muslim States.”

The instructions given in the book told Muslims to get together and organize themselves into viable Muslim communities. They should set up mosques, community centres and Islamic schools. At all costs they must avoid being assimilated by the majority, and to resist assimilation must group themselves geographically, forming areas of high Muslim concentration.

Douglas Farah writes about the largely successful efforts by Islamic groups in the West to buy large amounts of real estate, territory that effectively becomes “Muslim” land once it is in the hands of Islamist groups. Some groups are signing agreements to guarantee that they will only sell the land to other Muslims.

The Brotherhood, particularly, is active in investments in properties and businesses across Europe, laying the groundwork for the future network that will be able to react rapidly and with great flexibility in case of another attempted crackdown on the group’s financial structure. Most of the money comes from Saudi Arabia and Kuwait. According to Farah, the governments of Europe and the United States continue to allow these groups to flourish and seek for the “moderate” elements that can be embraced as a counter-balance to the “radical” elements.

“We do not have a plan. They do. History shows that those that plan, anticipate and have a coherent strategy usually win. We are not winning.”

See also:

The Eurabia Code, Part 1, 1 October 2006

Monday, October 09, 2006

Sunday, October 08, 2006

Armeense Genocide

Keesjemaduraatje
Vanavond kwam pas de Aha-Erlebnis bij mij. We hebben in Duitsland al mee moeten maken dat de liberale FDP probeerde door racistische en antisemitische toespelingen extra stemmen uit het neo-nazi-blok te halen. Onder leiding van Jürgen Möllemann werden er verwijzingen naar de letter A.H. (adolf hitler) gemaakt. Inderdaad, je houdt het niet voor mogelijk. En er werden hele vreemde verwijten richting Israël gemaakt. Uiteindelijk heeft Möllemann zelfmoord gepleegd door uit een vliegtuig te springen en zijn parachute niet open te trekken. Vrije val voor vrije burgers.

En nu, vanavond, blijken de Turkse organisatie een oproep te doen PvdA en CDA te boycotten. Welke partij blijft er dan over? Eventueel D66, met de Turkse afgevaardigde Fatma Koser Kaya. Misschien hoopt Alexander stiekum dat er nog net een zetel gered kan worden door deze actie. In ieder geval heeft hij er genoeg aan gedaan om te laten merken: D66 vind genocide niet zo'n punt. Gisteren op het congres werd er door Alexander Pechtold en Lousewies van der Laan beide naar verwezen en elke keer met een ontkenning van de werkelijkheid.

Alexander Pechtold op het congres:
"En dan nog iets. Waarom meten we met twee maten?! Waarom zou ik Fatma, een Nederlands Kamerlid, aan een publiek examen onderwerpen als het gaat om wat er begin vorige eeuw in Armenië is gebeurd. Dat vertik ik. Mij wordt ook niet gevraagd wat ik vind van de politionele acties.We meten met twee maten. "

Lousewies van der Laan op het congres:
"Want wat is de exacte analyse van kandidaat X, die Turks bloed heeft, van de massamoord die honderd jaar geleden in Armenië plaatsvond? Op zichzelf best een interessante en ook wel relevante discussie, maar waarom is dát opeens, onaangekondigd, een lakmoesproef geworden bij PvdA en CDA? En dan alleen voor Turkse kandidaten? Het is een hype, en geen goede. "

Ze hebben het allebei niet begrepen. Het gaat er namelijk om dat veel Turkse Tweede Kamer kandidaten de Armeense genocide ontkennen, omdat dat in Turkije strafbaar is. Ze zijn bang voor hun familieleden of voor zichzelf als ze weer op vakantie in Turkije gaan.

Nadat Pechtold en van der Laan gisterenmiddag de genocidediscussie probeerden af te kappen, zette Fatma Koser Kaya om precies 16:34 uur, haar versie van de genocide op Hyves. Op aandringen van veel journalisten en ook partijleden. Ik had haar er per email om gevraagd.
Helaas is Fatma ook niet moedig genoeg de genocide te erkennen. Jammer.
Ik heb meteen vandaag mijn lidmaatschap van D66 opgezegd, want ik wil niet medeverantwoordelijk zijn voor de "Verunglimpfung der Toten". Ik kan het helaas alleen in het Duits zeggen. De belediging en beschadiging van slachtoffer van de Armeense Genocide.

D66 congres

door Keesjemaduraatje
je moet de woorden nog eens zorgvuldig doorlezen. Er is iets niet helemaal correct, maar je weet niet precies waar het in zit. Gisteravond wilde ik aan de collega's van het Hoeiboeilog uitleggen wat me zo had gestoord aan de woorden van Alexander Pechtold op het partijcongres in Amsterdam. Enkele zinnen die wollig geformuleerd zijn en daardoor niet meteen de haren recht overeind zetten. Een paar voorbeelden:

Alexander Pechtold:
"Na 11 september, na de moorden op Fortuyn en Van Gogh, zijn we als tolerante samenleving ontmaskerd. De politiek is op die golven meegelift. In plaats van de onrust te kanaliseren is er een megafoon op de onderbuik gezet."

Keesjemaduraatje:wat is de overeenstemming tussen 11 September, Pim Fortuyn en Theo van Gogh? Na 11 September heeft Pim Fortuyn gewaarschuwd voor de gevaren van de Islam en Theo van Gogh werd vermoord vanwege kritiek op de Islam. Dus Pechtold moet niet doen alsof de Nederlandse samenleving een probleem is. De tolerantie was niet het probleem, maar juist de mensen die er misbruik van hebben gemaakt.
D66 laat zich zien als een echte bestuurderspartij als gedacht wordt door de "onrust te kanaliseren"  het probleem opgelost kan worden. Dat is een methode die al jarenlang door de regenten wordt gebruikt. Beetje meegeven en dan lost het zich wel op. Ook heb ik het idee dat Pechtold niets zelf bedenkt. Hij gebruikt de "onderbuik"-metafoor van Femke Halsema zonder te begrijpen hoe schadelijk en ondemocratisch dat is. Het betekent dat mensen niet mogen zeggen wat ze denken, want "de onderbuik" mag vooral niet getoond worden. En dan ook nog een megafoon erop zetten.  Ja, Alexander, omdat je te doof bent om het te horen, dan moet er geschreeuwd worden in een megafoon.

Alexander Pechtold op het congres van 7 oktober:
"Er dreigt een nieuwe tweedeling. Dit keer niet overzichtelijk oost-west, communisme tegen kapitaal, maar veel gevaarlijker: religie tegen religie. Dit keer valt er geen muur te plaatsen. Want die zou dan niet alleen in het Midden-Oosten moeten staan, maar dwars door Azië, Darfur, de Balkan en in Bos en Lommer. In al onze Europese steden. "

Keesjemaduraatje:"Dat is al helemaal foout wat Alexander daar zegt. De Koude Oorlog was geen strijd tegen communisme en kapitaal, het zo te omschrijven heeft nog iets heroïsch. Tegen het kapitaal. Het was de strijd tussen dikatuur en de vrije wereld. En door het zo te beschrijven, kom je veel dichter bij de huidige situatie.
Nu hebben we ook geen strijd tussen religie en religie, zoals de geachte heer Pechtold geheel ten onrechte schrijft, maar een strijd tussen fundamentalistisch geloof en de vrije wereld. Als hij geen muur wil plaatsen, dan zou hij andere strategien moeten noemen en ik ben bang dat ik al weet welke dat is: toegeven en onderhandelen.

100.000 Armeense doden

door Keesjemaduraatje

Fatma Koser Kaya heeft eindelijk een standpunt over Armenie ingenomen. Gisteren werd ze nog door Alexander Pechtold en Lousewies van der Laan in bescherming genomen en nu heeft ze toch een verklaring afgelegd.

Dit is mijn reactie op haar:

Ik had je een paar dagen geleden gevraagd "iets over Armenië" te zeggen. Je reageerde furieus. Gisteren op het congres hebben zowel Lousewies als Alexander je verdedigd. Fijn voor jou.
Nu heb je toch iets over de kwestie opgeschreven. Bedankt daarvoor. Ik kon me namelijk niet voorstellen dat een juriste, die gespecialiseerd is in mensenrechten niets over deze kwestie zegt. Nu weten we hoe je er over denkt. Je hebt het over honderdduizenden slachtoffers in plaats van 1 tot 1,5 miljoen. Je zegt dat er nog onderzoek moet plaats moet vinden, terwijl alleen de Turkse overheid meent dat er geen onderzoek is gedaan. Er is al jaren onafhankelijk wetenschappelijk onder zoek naar de Armeense Genocide gedaan. Maar dat is blijkbaar tijdens jouw studie langs je heen gegaan.
Natuurlijk ben je niet zelf schuldig en natuurlijk is het vervelend er steeds op aangesproekn te worden.Dat probleem hebben de Duitsers ook, maar die hebben al veel meer ervaring in het verwerken en het erkennen.
Het is helemaal niet hypocriet om aan een geacht kamerlid een standpunt te vragen. Het is hypocriet om dan opeens niets meer te weten.

Friday, October 06, 2006

40 Jaar geleden

Door Keesjemaduraatje
Veertig jaar geleden had mijn vader net een huis gekocht in de Noord-Hollandse badplaats C. In dezelfde tijd verhuisde een andere oom naar het Noord-Hollandse N.-S.. Ze waren de huyizen aan het schoonmaken en woonden de hele week in hun nieuwe huis en in het weekend gingen ze terug naar het Oosten van het land om hun gezinnen op te zoeken. Ze lazen in de krant dat er een nieuwe partij opgericht zou worden en de eerste bijeenkomst was in Hotel Krasnapolsky in Amsterdam. Ze beslaten deze belangrijke gebeurtenis bij te wonen en vertrokken naar Amsterdam.
Bij de Dam aangekomen bleek er een grote menigte bij het hotel te staan en er kon niemand meer in. Mijn vader en oom hadden geen zin om weer naar huis te gaan en liepen naar het raam. Dat bleek open te tsaan. Ze kropen over de vensterbank het hotel in en kwamen naast de bestuurstafel terecht. Hans van Mierlo keek wel een beetje raar op toen hij de twee mannen daar binnen zag kruipen en zei: "als jullie zo graag naar binnen willen, dan ben je van harte welkom. Willen jullie een biertje"
Mijn vader had ook een tube tandpasta in zijn binnenzak gehad en die was gebarsten door het kruipen over de vensterbank. Hij zat onder de tandpasta. Ze zijn toch geen lid geworden, trouwe AR-leden als ze waren.

Nu 40 jaar later heb ik afgesproken en al tegen iedereen verteld, dat ik morgen naar het D66-congres ga. Ik ga er ook heen, maar verschillende dingen staan me tegen. Van Mierlo die Pechtold in het zadel heeft geholpen, zegt nu dat de partij geen functie meer heeft. Dan had hij zelf de partijleider moeten blijven. Zo kan geen mens de partij leiden, als hij er steeds met zijn verhalen tussen komt. Bovendien zijn de meeste leden links en werken in vluchtelingenprojecten, milieuorganisaties en dat soort ideële instellingen. Maar de partij heeft een rechtse regering in stand gehouden. Daardoor zijn veel leden de weg kwijt geraakt. Er is geen duidelijk standpunt over democratie en vrijheid van meningsuiting.

Ik vroeg de geachte afgevaardige Fatma Koser Kaya of ze misschien ook iets over de Armeense Genocide kon zeggen, en kreeg een heel vinnig antwoord:
"Is dit onderwerp nu in de kamer aan de orde? Heb ik een ander standpunt dan mijn fractie ingenomen? Of moet ik een extra loyaliteitsverklaring afleggen?"
Ja, als het even kan wel graag Fatma. Ik heb niet gevraagd of je de Armeense Genocide erkend, of je een afwijkend standpunt hebt. Ik vroeg niet om een loyaliteitsverklaring. Maar als je het zo vraagt, dan lijkt me dat een goed idee. Want blijkbaar maakt een normale vraag over mensenrechten al een heleboel aggressie los.

Ik werd net gebeld door de afdeling Eindhoven of we samen zouden rijden naar het congres en ik merkte dat ik er heel negatief over ben geworden. Dat heeft ook te maken met het standpunt van de partij over "het lijden van het Palestijnse Volk". Het partijprogramma dat moregn wordt aangenomen, bevat een uitspraak tegen de Israelische muur. Zonder de achtergronden te nomen of zorg te uiten voor de bomaanslagen. Dus dat is in feite verraad aan Israel. Eerst dacht ik nog dat dat voortkwam uit een oprechte bezorgdheid en een verlangen naar vrede. Ik merk echter steeds meer dat D66 geen duidelijke houding ten opzichte van democratie en vrijheid meer heeft.

Het zou wel eens het laatste congres van D66 kunnen zijn dat ik bezoek.

Dhimmitude in Eindhoven

'Geen vrouwen in badkleding zien'
Eindhovensdagblad 5 Oktober
Het eerste zwemuurtje voor allochtone mannen in het Eindhovense Ir. Ottenbad heeft gisteravond twintig zwemmers getrokken. Gebiedsmanager Sportparken Noord Henny Beekwilder was daar tevreden mee. Hij hoopt dat het aantal op den duur zal aantrekken tot vijftig é tachtig. „Wij hebben immers als opdracht zo veel mogelijk Eindhovenaren te laten participeren in het sporten.“


Niet iedereen is blij met het besluit van het zwembad om in te gaan op het verzoek van een groep allochtone mannen om zonder vrouwen van het zwembad gebruik te maken. Piet van den Berg komt er al twaalf jaar, sinds enige tijd op donderdagavond mét een groep waarin ook vrouwen zitten. Boos zegt hij tegen Beekwilder: „Opeens zijn die niet meer welkom. Waarom kunnen allochtone mannen niet met anderen zwemmen? Ze moeten toch integreren?“
lees verder:

Tuesday, October 03, 2006

"Europeans Have Stopped Defending Their Values"

Interview with German Islam Expert Bassam Tibi

SPIEGEL ONLINE - October 2, 2006, 04:35 PM

Bassam Tibi, 62, was born in Damascus, Syria and came to Germany when he was 18 to study in Frankfurt. He has been a German citizen since 1967.

"Europeans Have Stopped Defending Their Values"

For years, political scientist Bassam Tibi has been urging Muslims to integrate into European societies and Europe to stand up to Islamists. He spoke with SPIEGEL about the weakness of Europe, the orthodoxy of Islam and what Germany needs to do to open up.

SPIEGEL: The administrator of one of Berlin's opera houses, the Deutsche Oper, has cancelled the Mozart Opera "Idomeneo" <http://www.spiegel.de/international/0,1518,439393,00.html> out of fear
of an Islamist reaction. Is this the first sign of Germany bowing down to Islam?

Tibi: It's not the first sign, but rather a repeated one. Recently we have been seeing more and more acts of submission, <http://www.spiegel.de/international/0,1518,439642,00.html> the most
recent case being the Pope's apology. When it comes to Islam, there is no freedom of the press nor freedom of opinion in Germany. Organized groups in Islamic communities want to decide what is said and done here. I myself have been dropped from numerous events because of threats.

SPIEGEL: You are trying to say that critics of Islam are systematically silenced in Germany?

Tibi: Yes. Even the comparatively moderate Turkish organization DITIB says there are no Islamists, only Islam and Muslims -- anything else is racism. That means that you can no longer criticize the religion. Accusing somebody of racism is a very effective weapon in Germany. Islamists know this: As soon as you accuse someone of demonizing Islam, then the European side backs down. I have also been accused of such nonsense, even though my family can trace its roots right back to
Muhammad and I myself know the Koran by heart.

SPIEGEL: You have said numerous times that the conflict between the Western world and Muslim groups here is an "ideological war."

Tibi: The result of a conflict between two sides is that people politicize their cultural backgrounds. In Germany representatives of the Islamic communities try to hijack children who are born here, along with the entire Islamic community, to prevent them from being influenced by the society which has taken them in. Children born here are like blank sheets on which you can write European or Islamic texts. Muslim representatives want to raise their children as if they don't even live
in Europe.

SPIEGEL: Many Germans believe that communities should live together peacefully without any parallel societies. Is it therefore right to compromise in order to avoid antagonizing Muslims unnecessarily?

Tibi: Quite the opposite. The Islamic officials who live here are very intelligent and view this as weakness. Muslims stand by their religion entirely. It is a sort of religious absolutism. While Europeans have stopped defending the values of their civilization. They confuse tolerance with relativism.

SPIEGEL: When something insults Muslims, we often tend to just back off -- doesn't this help defuse the conflict?

Tibi: No. That is simply giving up. And the weaker the partner is viewed by the Muslims, then the greater the anger which they express. And this anger is often carefully staged. The argument over the cartoons for example was completely orchestrated. Nothing was spontaneous. A lot of people don't know if Denmark is a country or a cheese. Where did they get the Danish flags? Protests like these are weapons in this war of ideas. Or take another example: The president of the Iranian parliament
was visiting Belgium where he had an appointment with a female Belgian colleague. He refused to shake her hand, so she didn't meet with him. He left Belgium and accused her of racism. The accusation of cultural insensitivity is a weapon. And we have to neutralize it.

SPIEGEL: Can the Islam conference which the German minister of domestic affairs, Wolfgang Schäuble, organized in Berlin last week, help in this regard?

Tibi: No, because the biggest taboo is that there even is a conflict at all. Everyone denies that. Instead people talk about misunderstandings and how these should be resolved. But a conflict of values is not a misunderstanding. Islamic orthodoxy and the German constitution are not compatible. And that is why the Islam conference failed.

SPIEGEL: So what's the answer then?

Tibi: Muslims have to give up three things if they want to become Europeans: They have to bid farewell to the idea of converting others, and renounce the Jihad. The Jihad is not just a way of testing yourself
but also means using violence to spread Islam. The third thing they need to give up is the Shariah, which is the Islamic legal system. This is incompatible with the German constitution. There are also two things they need to redefine.

SPIEGEL: Which are?

Tibi: Pluralism and tolerance are pillars of modern society. That has to be accepted. But pluralism doesn't just mean diversity. It means that we share the same rules and values, and are still nevertheless different. Islam doesn't have this idea. And Islam also has no tradition of tolerance. In Islam tolerance means that Christians and Jews are allowed to live under the protection of Muslims but never as citizens with the same rights. What Muslims call tolerance is nothing other than discrimination.

SPIEGEL: How many of the 3 million Muslims living in Germany would agree to these demands?

Tibi: A few thousand perhaps.

SPIEGEL: And what about the organizations at the Islam conference? <http://www.spiegel.de/international/0,1518,439410,00.html> After all, they all clearly said that they accept the German constitution. They also stated that it is allowed to change religion or to have no religion at all, even though the Shariah punishes a loss of faith with the death sentence. Is this a credible statement?

Tibi: I doubt that these statements are correct. Only representatives of organized Islam went to Schäuble's conference. Schäuble's problem is terrorism. And when the organizations tell him: "We are against terrorism," then everything is hunky-dory. But that is not a policy.

SPIEGEL: So who should Schäuble talk to? To you? For many years you have been a proponent of an enlightened form of Euro-Islam -- a topic which has been much discussed. But you are pretty much a lone voice.

Tibi: I support reforming Islam and I am not alone in this. Next month I'm meeting 20 other Islamic reformers in Copenhagen. We are trying to reinvigorate the tradition of enlightening Islam. But our mistake is that we are not united.

SPIEGEL: And apart from these scientists and thinkers?

Tibi: It would be much more important to have enlightened Imams. But when the Alfred Herrhausen society wanted to invite a German-speaking Imam with European ideas to a discussion, no one could be found. In the end they took the Grand Mufti of Marseille. And why are there such people in France and not here? Because the French state and French society has worked on developing them.

SPIEGEL: So the German state should reform Islam?

Tibi: Of course not. But the French state helped set up a council of Muslims which was completely in line with European values. If the French state had not been involved, the council would have probably been in the hands of the Muslim Brotherhood. This is a challenge facing civil society, but the state also has to help. By staying neutral, as is the case here in Germany, you are handing victory over to the Islamists.

SPIEGEL: Schäuble is looking for partners who can help in the teaching of Islam in schools and the training of Imams.

Tibi: That is a good start. The important thing is that the teachers must be trained here and that the state and the society decides on the curriculum.

SPIEGEL: You have often said that the integration of Muslims in Germany has failed. And that integration can only be achieved by "educating a civil society." But who should do this and who decides who needs to be educated?

Tibi: I am thinking in particular about the re-education programs which were carried out in Germany after the Third Reich. Social studies teachers and political science faculties were given the task of turning young people into democrats. That worked then. Why shouldn't we have a similar model for Muslims? In youth clubs, or during Islamic instruction in schools. Of course it takes a long time, 50 years say, but we have to start.

SPIEGEL: But how do you expect to draw the third generation away from the influence of the mosques?

Tibi: I don't have any clear idea either about how this should be done. The situation is this: young Muslims want to be "members of the club," part of German society. But they are rejected. And parallel societies provide warmth. It is a vicious circle.

SPIEGEL: But what is astounding is that you see yourself also as an example of failed integration. You have been working for 30 years at a German university, you have written 26 books in German and have been awarded the Federal Cross of Merit. Why, out of anyone, are you not integrated?

Tibi: It's more to do with a feeling of belonging. In Germany it is not a contradiction to say, Mr. Tibi is Syrian and has a German passport. In France however it is. And in America it would be a reason to take someone to court, as you are excluding them from American society. Even after 40 years here, I'm still not German. I also believe that I have not progressed higher as a professor here because I am a foreigner. When I retire I will be leaving Germany and going to Cornell university.

SPIEGEL: That sounds quite sad. What should Germany do?

Tibi: We need to see a change in culture among Germans too. We must change this idea that only those who are born here and have ethnically German parents, are seen as German. Almost 20 percent of the people living in Germany today have a foreign background. The problem is that Germany can't really offer foreigners an identity because the Germans hardly have a national identity themselves. That is certainly a result of Auschwitz. America's strength is that it is capable of accepting people into its communities.

Interview conducted by Cordula Meyer and Caroline Schmidt

Translated from the German by Damien McGuinness

Van goede wil...

door Keesjemaduraatje
soms denk ik dat een aantal "weg-met-ons-cultuurrelativisten" best wel goede bedoelingen hebben. Het hele multiculturalisme is natuurlijk vanuit een goede bedoeling ontstaan. Uitspraken als: "Dat is die mensen hun cultuur" komen uit een tolerante geest voort. Dat begrijp ik allemaal.
Het gaat pas mis als er tegenstrijdigheden ontstaan waar de cultuurrelativisten niet meer uitkomen. Meestal hebben die met andere minderheden of onderdrukte groepen te maken. Ik maakte dat voor het eerst mee tijdens een demonstratie in Amsterdam-Oost tegen racisme waarim de Turkse Arbeidersorganisaties bezwaar maakten tegen de deelname van een homo-organisatie.
De tweede keer merkte ik de tegenspraak toen de Marokkaanse organisatie KMAN zich uitsprak tegen de vakbond Solidarnosc in Polen en tegen de Paus die het anti-communisme steunde.
Dat waren de keren dat we tenminste nog een felle discussie hadden. Nu, zwijgen de tolerante geesten. Hebben we op het weblog van de Senator van Haat en Terreur al een stellingname over Armenïe gezien. Ja, wel een half jaar geleden, maar nu niet meer, nu het spannend wordt.
De geachte "Vredesjournalist 2003" zwijgt ook in alle talen. Ze weten zich geen raad. Solidair met alle onderdrukte volkeren, maar wat doe je als het ene prachtvolk het andere uitmoord?
De geachte afgevaardige van D66, Fatma Koser Kaya, die ik persoonlijk ken en erg waardeer, heeft een boek over mensenrechten geschreven.  Dit is haar biografie:

Fatma Koser Kaya werd geboren op 20 februari 1968 in Çarşamba, Turkije. Toen zij 6 jaar was is ze met haar moeder, drie broers en twee zussen van Turkije naar Bergen op Zoom verhuisd. Na de lagere school doet zij atheneum in Bergen op Zoom en vervolgens gaat ze rechten studeren aan de Katholieke Universiteit Brabant.

Na haar studie rechten aan de Katholieke Universiteit Brabant, heeft Koser Kaya aan het Max Planck Instituut te Freiburg onderzoek verricht naar de mogelijkheden van een permanent internationaal straftribunaal. Tevens heeft zij meegewerkt aan een handboek mensenrechten. Dit handboek is inmiddels uitgegeven onder de titel "Human Rights Reference Handbook".

Dus dat is een autoriteit op het gebied van mensenrechten. Die weet er wat van. Maar helaas, over Armenië zwijgt ze sinds kort in alle talen. Jammer, het zou een goede gelegenheid zijn te laten zien dat je niet alleen tegen mensenrechtschendingen bent in een ander land, maar ook de oorlogsmisdaden van vroeger in je eigen land te hebben verwerkt.

Intussen kom ik zelf in de problemen in mijn eigen thuisland, mijn eigen woonkamer dus. Ik heb de laatste jaren de VS van harte ondersteund. En nou gaan ze zelfs wetten aannemen die het martelen van gevangenen mogelijk maken. Ja, sta ik daar nog achter? Mijn achterban dwingt mij een standpunt in te nemen. Graag adviezen hier onder in de comments.

Sunday, October 01, 2006

Sla ze

Door Keesjemaduraatje
een intelligente lezeres vroeg mij: "waar ga je steeds zo te keer tegen één persoon? Dat is toch niet eerlijk?"
Ja, waarom eigenlijk? Ten eerste ga ik op dit moment te keer tegen twee personen, namelijk de geachte "Senator voor Haat en Terreur" en de "Vredesjounalist 2003".  Dan de vraag: Waarom zo schelden op mensen "die het goed menen"?
Mensen die regelmatig in de media verschijnen en een mening verkondigen, mag je ook op die mening aanvallen. Iemand die zich zelf in de schijnwerpers zet, mag ook uitgescholden en beledigd worden. Zeker als die persoon ook nog een politiek ambt vervuld en dan tot haat oproept.
Iets anders is het als je een hele groep uitscheld en zeker als die groep ook nog een minderheid is in Nederland. Daarom vind ik de term "Geitenneukers" niet zo geschikt. Je moet daarbij dan steeds weer uitleggen dat je daarmee de "Radicale Islam" bedoeld en niet alle moslims. Dat is te ingewikkeld.
Ook de aandacht die nu Turkse Politici krijgen vanwege hun Armenië standpunt vind ik een beetje hypocriet in een land als Nederland dat zijn eigen verleden nog helemaal niet heeft verwerkt. Vraag eens aan een doorsnee politicus in Nederland of hij zich wil distancieren van de Politionele Acties. Dat willen de meesten niet.
Er is wel een ander aspect. Nederlandse politici van Turkse afkomst worden in hun Vaderland bedreigd als ze de Armeense Genocide erkennen. Dat maakt ze natuurlijk kwetsbaar en het laat de discussie weer oplaaien of ze wel opgewassen zijn tegen de dubbele loyaliteiten.
Ik ben er voor dat de grootste ethnische minderheid in Nederland, de Duitsers, een aantal zetels krijgen in het Nederlandse Parlement. Ik weet zeker dat die minder moeite hebben antwoord te geven op de vraag of ze de Holocaust erkennen. Ze zullen zeggen: "Stimmt, das war Scheisse".

Saturday, September 30, 2006

Fatma Koser Kaya weet het niet

Door Keesjemaduraatje
waarom doet iedereen opeens zo gestoord? Als iemand mij zou vragen of Nederland oorlogsmisdaden heeft begaan tijdens de Politionele Acties, dan mag ik toch ook niet zeggen van dat me dat niet interesseert? Dan verwacht men van mij ook een duidelijk antwoord. Maar de geachte afgevaardigde van D66 Fatma Koser Kaya houdt zich op de vlakte:
bron Nederlands Dagblad:

"Zittende Kamerleden van Turkse afkomst houden zich op de vlakte over hun persoonlijke mening over de gebeurtenissen van 1915 en de jaren daarna. ,,Waarom zou ik iets moeten vinden van iets dat honderd jaar geleden is gebeurd in een land waar ik toevallig ooit ben geboren?'' aldus D66-Kamerlid Fatma Koser Kaya."

Stan van Houcke erkent Genocide

door Keesjemaduraatje
het is ongeloofelijk, maar waar: Stan van Houcke erkent dat er genocide op Armeniërs is gepleegd, maar hij is in staat tegelijkertijd de Israëlische politicus Shimon Peres erbij te betrekken en daarmee de Israëlis min of meer de schuld van de ontkenning te geven. Knap staaltje van antisemitisme van deze "Vredesjournalist 2003": 

Het tweede misverstand is dat de Armeense holocaust een academische kwestie zou zijn. Dat is de opvatting van de Israelische politicus Shimon Peres, die de Armeense holocaust ontkent. 'On April 11, 2001, Peres was quoted in the Turkish Daily News as saying:"We reject attempts to create a similarity between the Holocaust and the Armenian allegations. Nothing similar to the Holocaust occurred. It is a tragedy what the Armenians went through but not a genocide." Peres' motives were, of course, transparently political. Turkey is probably Israel's most important ally after the US. It's certainly its only Muslim ally. And Turkey lets Israel station part of its airforce there and probably serves as a base for Israel to infiltrate northern Iraq. So Peres believes that Israel's significant interests (see the post about Bill Clinton below) make it necessary for him to behave in the most vile way possible. However, there is a hero in this story -- Israel Charny, a professor at Jerusalem University and perhaps the world's foremost scholar of the psychology of genocide. When Peres said this, Charny wrote a letter to him saying: ...you have gone beyond a moral boundary that no Jew should allow himself to trespass...as a Jew and an Israeli I am ashamed of the extent to which you have now entered into the range of actual denial of the Armenian Genocide, comparable to denials of the Holocaust. And this wasn't Charny's first run-in with the Israeli government. As this Jerusalem Post profile of Charny explains:Charny's advocacy of the Armenian cause led him into a more serious confrontation with the Israeli government in 1982. He had invited several researchers to deliver papers on the Armenian genocide at the first international conference on the Holocaust and Genocide which he organized, together with Nobel laureate Elie Wiesel. Under pressure from Turkey, the Israeli government urged the organizers to cancel the conference or hold it outside Israel, but Charny refused. The incident led to a brief falling out with Wiesel, who ultimately withdrew from the conference, which was held in Israel and attracted some 300 participants. Charny also believes the affair may have cost him his job at Tel Aviv University, where he lost his bid for tenure shortly after the controversy.' Zie: http://www.tinyrevolution.com/mt/archives/000117.html Kortom, de joodse holocaust is helaas geen unicum in de geschiedenis van de mensheid geweest. De Armeense holocaust is uitgebreid gedocumenteerd. Of die holocaust heeft plaatsgevonden is geen academische kwestie waarvan de juistheid alleen door een rechter kan worden bepaald. Sla de literatuur erover er maar op na. 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wat Stan van Houcke hier dus doet is tegelijkertijd het erkennen van de Armeense Holocaust en het bagatalliseren of relativeren van de Joodse Holocaust in WOII.

Friday, September 29, 2006

Geen spijt !!

Cartoonist: Geen spijt van profeet met bom

Bron: Trouw

Ondanks de waarschuwingen van de Deense binnenlandse veiligheidsdienst om zich gedeisd te houden, verscheen een van de cartoonisten op de Deense televisie.

Kurt Westergaard (71) is een van de vaste tekenaars van Jyllands-Posten, de grootste krant van Denemarken die de cartoons een jaar geleden publiceerde. Hij maakte de meest omstreden cartoon: die van Mohammed met een bom in zijn tulband.

Begin deze week verscheen Westergaard op televisie, hij was duidelijk in beeld met zijn grijzende haar en kleurig halssjaaltje. De dag erna nam hij gewoon de bus naar de redactielokalen van de krant, in een buitenwijk van Århus.

Zaterdag is het een jaar geleden dat de twaalf omstreden Mohammed-cartoons in een Deense krant verschenen. Ze veroorzaakten woedende reacties en gewelddadigheden in vele landen. Eerder dit jaar zetten Pakistaanse moslims één miljoen dollar op het hoofd van Westergaard. Hij trotseerde de waarschuwingen van de Deense veiligheidsdienst en liet een tv-ploeg in zijn huiskamer filmen. „Het is tijd om elkaar in de ogen te kijken en een dialoog op gang te brengen. Daarom koos ik ervoor om in de openbaarheid te treden’’, aldus Westergaard, die had ingestemd met een ontmoeting met Kasem Said Ahmad, de woordvoerder van de Deense Islamitische Geloofsgemeenschap (DIT). Ahmad was destijds een van de leden van de delegatie die naar het Midden-Oosten afreisden om de cartoons aan moslimleiders aldaar te laten zien. Later bleek dat deze delegatie ook cartoons had getoond die niet in de krant waren gepubliceerd, onder meer van Mohammed met een varkensneus.

Midden in het gesprek wilde Ahmad niet meer meewerken aan het tv-programma en vertrok. „We kwamen helemaal niet dichter tot elkaar’’, aldus Ahmad, die had gehoopt op een verontschuldiging. De cartoonist verklaarde echter ’geen spijt’ te hebben van zijn tekening en zei een volgende keer ’hetzelfde te doen’. De andere elf cartoonisten hebben geen commentaar.

Het debat over de islam in Denemarken gaat ondertussen door, na de publicatie van het boek ’Islamisten en Naïevelingen’. Auteurs zijn de vroegere sociaal-democratische minister Karen Jespersen en haar echtgenoot Ralf Pittelkow – politiek commentator van Jyllands-Posten. Na twee weken is het boek al een bestseller in Denemarken. Het echtpaar noemt sommige politici en opiniemakers ’naïevelingen’, omdat zij het gevaar van het islamitische fundamentalisme onderschatten. De Mohammed-affaire is daar volgens hen een voorbeeld van, omdat verschillende hoofdredacteuren en politici de publicatie van de cartoons als een belediging van de islam beschouwden.

Ook al stond Jespersen in haar jonge jaren bekend als links-radicaal, de laatste tien jaar ging zij herhaaldelijk fel tekeer tegen de multiculturele samenleving.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Commentaar van Keesjemaduraatje: ik ben blij dat er links-radicale mensen zijn die zich niet de mond laten snoeren. Wat dat betreft herken ik me erg in dit artikel en in de houding van deze cartoonist. Dat vind ik beter dan de houding van de zogenaamde "Vredesjournalist" Stan van Houcke die meehuilt met de wolven in het bos.

Thursday, September 28, 2006

J. Oppenheimstraat

Joppenheimstraat

U2U

An Israeli company turned to the Belgian company U2U (http://www.u2u.net )
and asked about the possibility of cooperation. The company manager, Wim Uyttersprot, replied:

I appreciate your interest in my company, but after the destructive and inhumane war crimes that israel committed in Lebanon, and because of the apartheid regime that your government is enforcing in Palestine, U2U does not see it fit to connect itself with Israeli products. I hope the political situation in your country changes completely and will be based on peace and respect for non Jewish cultures. Warm regards, Wim Uyttersprot" The Israeli company tried to convince him that he's wrong and said they would turn to Israeli and Belgian media, but received no reply. In the replies below the article there are several calls to contact the company head and complain (wim@u2u.net )

source: English ynet:
http://www.ynetnews.com <http://www.ynetnews.com>

Wednesday, September 27, 2006

Stan

Door Keesjemaduraatje
Er zijn natuurlijk mensen die altijd al tegen de democratie geweest zijn en de weg-met-ons-beweging in hun bloed hebben. Daar hoef je geen psycholoog voor te zijn of psychiater om te zien dat een leidende hand in de jeugd van deze mensen heeft ontbroken. De "systemen" of "maatschappij" waar ze tegen vechten bestaan wel in het echt en er is veel leed en onrecht op de wereld, maar de motieven om alles kapot te willen maken komen toch uit het diepste innerlijke.
We werden weggeslagen door de ME-ers bij de Vondelstraat in 1980. Ik zag ME-auto's op demonstranten af rijden. Eén kraker die bij mij in de straat woonde, de Madurastraat dus, werd overreden en bleef onder de politieauto hangen en werd meegesleurd. Ik zag voor het eerst dat er mensen stoeptegels uit de grond trokken en het was de geachte afgevaardige W.D. die het eerst gooide. Ik weet nog dat ik dacht: "maar je doet die ME-ers toch pijn!". Ik kan er niets aan doen.
Maar Stan van Houcke was erbij en ik hoor hem nog in de microfoon van Radio Stad Amsterdam roepen: "het zijn woningzoekenden, mensen zonder huis, die hier in opstand komen.". En op zo'n moment denk je: "laat hem maar roepen, het doet de goeie zaak geen afbreuk", maar diep in je hart denk je dan ook: "Ik heb toch een huis".

Stan2_1

Alle mensen die ik daar zag hadden nog een huis, waar ze nog 5 jaar zouden mogen wonen.
Eén jaar later was er een grote demonstratie die over het Rokin ging. Vooraan liep Stan van Houcke met een dopje in zijn oor. Hij riep tegen ons: "Als jullie hier rechtdoor lopen en dan rechtsaf, dan kom je de andere demonstratie tegen". Hij dirigeerde de demonstratie naar een nieuwe orgie van geweld.
Ik zie hem nog zitten s'avonds in het Kraakcafe aan het  J.W. Brouwersrplein. Dronken. Zijn vriendin Heikelien Verrijn Stuart was er niet en hij riep: "Ik wil neuken". Maar dat terzijde.

Daarna ben ik jarenlang in Duitsland geweest en heb de radioprogramma's van Stan op de VPRO niet gehoord, waar hij vreselijke anti-imperialistische Boliviaanse Panfluitmuziek liet horen en praatte over Tschechische schrijvers die de geachte radioluisteraars nooit zouden lezen, maar dat bomde niet.

Stan komt pas weer in mijn herinneringen terug als het al weer 2001 is en de aanslag op de Twin Towers wordt gepleegd. Het commentaar in het dagboek van deze "menslievende journalist":
'De ontheemden, de machtelozen, de geterroriseerden, de onmondigen slaan terug met terreur' .

Zogenaamd aan de kant van de "machtelozen", misschien gelooft hij het zelf, maar in werkelijkheid altijd aan de kant van de terreur. Als je nu de naam "Stan van Houcke" zoekt, dan vind je veel citaten waarin hij fulmineert tegen Israël en de VS beschuldigt van wrede misdaden. Het heeft geschiedenis denk je dan. Hij heeft er zelfs de "Humanistische Vredesprijs" gekregen, hetgaan meer zegt over de staat van het Humanisme in Nederland dan over deze zogenaamde journalist.

Daarna wordt het ook niet beter. Na de dood van Theo van Gogh schrijft hij in het artikel "Autisme in Nederland": "Het is een historisch macabere vergelijking dat we op 9 november de Kristallnacht uit 1938 zouden herdenken toen er op diezelfde dag een islamitische basisschool in de brand ging.’ Dat de holocaust een exclusief Westers fenomeen is, beseft de moslim gemeenschap in Nederland maar al te goed. Dit soort historische kennis bezit ze wel degelijk en is ondermeer de reden van een aanzienlijke dosis scepsis over de Westerse aanspraak op superioriteit. Maar dat inzicht moet nog doordringen tot een groot deel van de autochtonen. "

Natuurlijk heb ik Stan op zijn eenzijdigheid aangesproken en ik zag dat ook Peter Breedveld af en toe commentaar op Stan zijn weblog geeft. En ik moet toegeven, dat Stan onze commentaren niet wist en ons niet blokt, maar hij gaat steeds persoonlijker en aanvallender commentaren schrijven. Ik werd laatst al uitgescholden als "kinderlijk" en "Islamofoob"