Case for Democracy (II)

The Case for Democracy (Introduction)
Samenvatting van het boek van Nathan Sharansky "The Case for Democracy, the power of freedom to overcome tyranny & terror"
ISBN 1-58648-261-0
2004 Nathan Sharansky

door KeesjeMaduraatje

twee weken geleden bracht ik een bezoek aan Oxford en bezocht onmiddelijk na aankomst één van de vele boekhandels. Ik zocht het tweede deel van het boek "The Open society and his ennemies" van Karl Popper. Dat boek stond daar gewoon naast de vele ander uitgaves van Popper op de plank. Ik was meteen weer enthousiast over Oxford en Engeland. Dat boek ga ik op dit weblog ook eens bespreken en zal ook vaststellen dat er nog grote tegenstellingen zijn tussen het werk van Popper en dat van Sharansky, namelijk als het gaat om het definieren van het begrip "chosen", de uitverkorenen. Voor Marx was de arbeidersklasse het uitverkoren volken en voor de zionisten is het Joodse volk het uitverkoren volk. Volgens Popper leidt het uitverkiezen van een categorie altijd tot onheil. Op die manier had ik nog nooit een verband gezien tussen Marxisme en Zionisme. De twee ideologien zijn ontstaan in dezelfde tijd.

Eerst volgt nu de samenvatting van de inleiding tot het boek Case for Democracy:

tot nu toe:
Voorwoord, Inleiding, Artikel uit Trouw,
Hoofdstuk 1 , Hoofdstuk 2, Hoofdstuk 3, en dan nu:

Introduction

"I am convinced that all people desire to be free. I am convinced that freedom anywhere will make the world saver everywhere. And I an convinced that democratic nations, led by the United States, have a critical role to play in expanding freedom around the globe."

De dissidenten in de Sovjet-Unie werden het slachtoffer van de ontspanningpolitiek die Henry Kissinger in verschillende regeringen voerde en die de Sovjet-Unie als een betrouwbare onderhandelingspartner beschouwde. Intussen zaten de dissidenten gevangen en werden door de westerse landen niet gesteund. De regringsleiders die ontspanning voor stonden, wilden niet te veel op het lot van de dissidenten wijzen om de onderhandelingen niet in gevaar te brengen. De Sovet-Unie heeft daar handig gebruik van gemaakt.

Andrei Amalrik schreef in 1969 het boek: "Haalt de Sovjet-Unie 1984? ". In dat boek komt een sterk beeld voor van een soldaat die eeb gevangene voortdurend onder schot moet houden. Op een gegeven moment worden zijn armen slap, hij laat zijn geweer zakken en ontsnapt de gevangene. Zo zag Amalrik ook de Sovjet-Unie. De bewaking van miljoenen mensen kost op den duur te veel energie.

Ook nu in de tijd van het Moslim terrorisme kiezen de VS er weer voor "betrouwbare" bondgenoten als Egypte, Saudi-Arabië en Pakistan te ondersteunen, hoewel in die landen geen democratie heerst. Intussen wordt vanuit die landen het moslim terrorisme geëxporteerd. De vergelijking met de Sovjet-Unie wordt door Sharansky gemaakt. Zijn oplossing: ondersteun alleen democratische regimes en verlang democratische hervormingen in ruil voor steun.

Ook nu weer zijn er mensen die een ontspanningpolitiek propageren zonder eisen aan de ontspanning te stellen. Ze zeggen: "als we op democratische ontwikkelingen in het Midden Oosten wachten, dan kunnen we lang wachten. De arabieren zijn niet in staat in een democratie te leven. " Sharansky wijst die gedachtengang categorisch af. Hij gelooft er in dat elke volk en ieder groep uiteindelijk vrijheid wil.

De eerste president na de Tweede Wereld oorlog die géén ontspanningpolitiek voerde was Ronald Reagan. Hij voerde de bewapeningswedloop zelfs op en verlangde van de Sovjet-Unie de vrijlating van gevangenen. Dat heeft voor de dissidenten heel veel betekend.

Een reden voor de arabische landen om niet te veel democratie in te voeren is, dat de moslimbroederschappen zouden kunnen winnen. Voor Sharansky is dat geen goed argument. Hij zegt dat een democratie altijd per definitie beter is dan diktatuur. Ook als die diktatuur een zogenaamde bondgenoot is.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Commentaar van KeesjeMaduraatje
Tegen degenen die de Palestijnse zaak steunen zeg ik, refererend aan de theorie van Sharansky: kan je op de Gaza-strook alle mogelijk kranten kopen? Kan je alle TV stations zien? Mag je met Israeli's praten en discissieren? Kan je openlijk het beleid van de Hamas bekritizeren?

Als die vragen allemaal met ja worden beantwoord, dan is er sprake van democratie. Uit de weblogs van Anja Meulenbelt weet ik dat in ieder geval de TV af en toe volledig wordt afgesloten.

Een andere opmerking betreft de subsidie aan Nederlandse minderheids organisaties. Is het niet nodig om daar ook democratiesche normen te hanteren? Een stichting met subsidie moet een democratisch karakter hebben. Moskees mogen geen haat prediken. Dat zijn toch redelijke eisen in een democratische staat en uiteindelijk voor onze veiligheid ook van belang.

In de Tachtiger Jaren bezochten Servé en Willem van de vakbond OVB een groep Russische vakbondsleden in Parijs. deze dissidenten hadden de eerste onafhankelijke vakbond in de Sovjet Unie opgericht. Afgezien van het feit dat deze russen erg veel wodka dronken, waren ze ook zeer enthousiast over Ronald Reagan. Die had hun gesteund. De Nederlandse vakbondsleden waren verbijsterd. Ze dachten dat de Russen rechtse mensen waren. Ze kwamen teleurgesteld terug naar Nederland. Nu jaren later zie ik pas in dat deze vakbondsmensen eindelijk de steun kregen die ze nodig hadden en dat die hele ontspanningpolitiek de situatie alleen verlengd heeft.

Na de zelfmoordaanslagen

Na de zelfmoordaanslagen in London
door Keesjemaduraatje

Ik weet niet of het in de Nederlandse kranten heeft gestaan, omdat ik in Groot-Brittanië verbleef en elke dag de Times gelezen heb(wat een verademing), maar er zijn een paar opmerkelijke feiten en meningen te noemen over deze aanslagen van 7 Juli.

1) Er waren minstens vier terroristen die vanuit Leeds naar London reden om de aanslag te plegen. Ze hadden thuis verteld dat ze een dagje uit gingen om vriende in London te bezoeken. Slechts één moeder meldde haar zoon als vermist nadat hij niet thuis kwam.

2) Eén van de terroristen had zijn daad van te voren aan een neef in Pakistan opgebiecht. Na zijn dood gingen 2000 mensen voor hem bidden in het Pakistaanse dorp.

3) Alle daders waren geïntegreerd en hadden een goede schoolopleiding gehad. De ouders zijn welvarend. Ik concludeer dat we het integratie debat niet moeten koppelen aan het terrorisme debat. Net zoals de RAF terroristen van goed- burgerlijke kommaf waren en niet uit klasse frustratie handelden, zo hebben ook de moslim terroristen andere motieven dan mislukte integratie.

4) Er waren familieleden en buren die de moorden omschreven als "de gebeurtenissen" of de "voorvallen" . Hun grootste zorg was of de moslims nu niet "nog meer" gediscrimineerd zouden worden. Ze waren er wel allemaal over eens dat het "lieve jongens "waren.

5) Net zoals managers die de teamspirit willen versterken, gingen de terroristen eerst een rafting tour in Wales maken.

Conclusies en commentaar:

--het integratiedebat moet volgens mij los worden gezien van de terrorismebestrijding

--Het terrorisme is een import product uit zogenaamde "evil ideology states" als Pakistan, Egypte, Tschetsenië en Iran. De daders worden waarschijnlijk gebrainwashed.

--Door onze open democratische vrije en tolerante samenleving, waar alles besproken en onderhandeld wordt, zijn we niet gewend op dit soort bedreigingen adequaat te reageren. Wij missen zelfs een duidelijk onderscheid tussen goed en kwaad. Daarom doen "progressieve krachten" nu alsof het "ook een beetje onze eigen schuld is"

Het graf van Marx

Bezoek aan het graf van Marx
door KeesjeMaduraatje

Vorige week brachten we een bezoek aan het graf van Marx op het Highgate Cemetery in London. We besloten er met de auto heen te rijden, omdat de metro nog niet veilig leek. Gelukkig konden we er naast de begraafplaats gratis parkeren. Het toilet was ook gratis, maar de entree tot het kerkhof kost 2 Pond. Duur bezoek.

Een groot deel van het kerkhof is overwoekerd met klimop en dikke lianen. Veel graven zijn onzichtbaar geworden door het dikke struikgewas. Enige jaren geleden heeft een groep vrijwilligers het kerkhof gekocht en zijn begonnen het schoon te maken.

Na enig tijd zoeken en vele interessante graven te hebben bekeken van Chinezen, Vrijmetselaars en vele andere, kwamen we bij het graf van Marx, waar een enorm modern realistisch standbeeld op staat. Hij ligt er niet alleen. Ook zijn zoon, schoondochter, dochter, vrouw en een onbekende andere dame ligt er in hetzelfde graf begraven. Een serene rust licht om het graf van de man die ooit zoveel emotie en actie teweeg heeft gebracht in Europa. Dat hij niet vergeten is, blijkt uit de bloemen die voor het monument gelegd zijn. Weliswaar staat er een bordje "poseren bij de graven verboden", maar we kunnen het toch niet laten de hand tot een vuist te ballen en te prevelen: "Ein Gespenst geht um in Europa". Een Ameriaan komt langs en vraagt ons of we weten waar George Elliot ligt. We weten het niet en dat verwonderd hem. Wij op onze beurt zijn verwonderd dat Karl Marx bij hem geen blik waard is.

Om het graf heen liggen verschillende activisten, partijkaders en bewonderaars "met het zicht op Marx" begraven. Onder andere David Cohen van de Communistische Partij Zuid-Afrika, iemand van de CP Irak (fighting for human rights and democracy) en een zwarte rassengelijkheidsactiviste uit Amerika lag het dichts bij Marx. Ik ga een email schrijven om te vragen wat het kost naast Marx te mogen begraven worden en zal er op dit weblog over berichten.

Het is natuurlijk wel tegenstrijdig als je een heel leven lang het "kapitalistische imperialisme" bestrijdt en je vind je graf in het centrum der metropolen en democratie: London. Het bewijst wel weer dat bij God en in Engeland alles mogelijk is.

Madame Tussauds London

Een bezoek aan Madame Tussaud in London op 24 Juli 2005
door Keesje Maduraatje

aangezien we de Underground te onveilig vonden, tenslotte waren de vier mislukte terroristen nog niet opgepakt, reden we met de auto naar London. Ondanks de verschillende aanslagen stond er nog een behoorlijke rij voor de ingang. De wachttijd bedroeg 1,5 uur. Tijdens het wachten sprak ik met een Indiase moeder en zoon die in New-York wonen maar eigenlijk uit Boston kwamen. De zoon studeerde in London en had tijdens de verkiezingen Kerry gesteund. Ik zei dat ik Bush steeds meer ging begrijpen, zeker na de laatste aanslagen. Mijn zoon vreesde al dat ik een voordracht over Nathan Sharansky zou houden, maar ik hield me in. De Indiase moeder vroeg aan mijn vrouw welke beroep ik had. Afgezien van het feit dat ze dat niet met zekerheid kon zeggen, was ze ook beledigd dat de vrouw niet vroeg welke beroep zij had.

De tentoonstelling bestond voor een groot deel uit wassen beelden van mensen die ik niet ken maar wel zou moeten kennen, blijkbaar. Filmsterren, popsterren TV-sterren. Ik wilde elvis, Lenin en Fidel Castro zien. Lenin en Stalin stonden er niet bij. Wel Bratt Pitt.

De bezoekers waren 50% mensen uit India en arabische landen. Sommige vrouwen zwaar gesluierd. Het schokte mij dat een man met arabisch uiterlijk, de borsten van een mij onbekende TV-ster aanraakte en zich zo fotograferen liet, terwijl zijn vrouw zwaar gesluierd op de achtergond stond. Daar kan ik als Cultureel Antropoloog geen theorietje van breien en al helemaal niet als "Midden-Oosten deskundige bij NOVA" een zinnig woord over zeggen. Wijst die man nou de westerse vrij democratische grondbeginselen af, of doet alleen zijn vrouw het? En ben ik wel voldoende geïntegreerd als ik blijkbaar al die sterren niet ken?

De prijs van Madame Tussaud is zo hoog dat we van toeristische oplichting moeten spreken.

Er was veel politie op Bakerstreet, naar later bleek vanwege een moslim-conferentie die daar gehouden werd. Daarna nog een bezoek gebracht aan de Elvis-winkel en de Beatles-winkel op Bakerstreet. Het parkeerticket kostte 42 Euri.

Ik begin steeds meer van London te houden en zou we willen wonen.

Case for Democracy (I)

The Case for Democracy (Preface)
samenvatting van het boek van Nathan Sharansky "The case for democracy, the power of freedom to overcome tyranny & terror"
ISBN 1-58648-261-0
2004 Nathan Sharansky

door KeesjeMaduraatje

In 1986 stond ik bij de synagoge bij de Dokwerker in Amsterdam vlak voor Nathan Sharansky, die net vrijgelaten was uit de Sovjet-Unie, aan zou komen. Er was een grote menigte van vooral joden samengekomen om dit feit te vieren. Ik had toen nooit kunnen bedenken dat deze man die zo moedig de Sovjet authoriteiten uitgedaagd had, later een belangrijke invloed zou hebben op de VS buitenlandse politiek en de sleutel voor een democratisch Midden-Oosten zou kunnen hebben.

De afgelopen weken heb ik zijn boek "The Case for Democracy" gelezen en ik zal een samenvatting van elke hoofdstuk geven, zodat de lezers van dit weblog een indruk kunnen krijgen van het boek dat een link legt tussen "Angst Samenlevingen " achter het ijzeren gordijn en "Angst Samenlevingen" in het Midden Oosten. Hopende dat deze samenvattingen een bijdrage kunnen leveren aan de "moral clarity" waar het op dit moment in Nederland en Europa aan ontbreekt.

tot nu toe:
Voorwoord, Inleiding, Artikel uit Trouw,
Hoofdstuk 1 , Hoofdstuk 2, Hoofdstuk 3, en dan nu:

Preface
Nathan Sharansky was in de Sovjet Unie beschuldigd van spionage omdat hij had meegewerkt aan een actie om joodse burgers uit de Sovjet Unie te laten emigreren. Daarbij werd hij geholpen door de Amerikaanse senator Jackson, waardoor hij als Amerikaanse spion werd gearresteerd. Hij werd vrijgelaten door de inspanningen van zijn vrouw die onvermoeid demonstreerde bij vele internationale conferenties. De KGB noemde de demonstranten een "groepje studenten en huisvrouwen" en nam de protesten niet serieus. Ronald Reagan ging niet door met de ontspannings politiek die tot dan toe gevoerd was door de VS en eiste de vrijlating van Sharansky. Hij zei tegen Gorbatschow: "ik heb vertrouwen in mevrouw Sharansky en er kan nooit een basis van vertrouwen zijn tussen ons, als je haar man niet vrijlaat."

De enige Engelse krant die in de Sovjet Unie verkocht mocht worden was "The Morning Star", een Engelse communistische krant. Nathan kocht als scholier deze krant om engels te leren en leerde ook iets heel anders: in de westerse samenleving mag de regering bekritiseerd worden. Dat was de eerste keer dat hij een verschil zag tussen de vrije samenleving en de Sovjet samenleving.
Elke staat moet beoordeeld worden op de omgang met de eigen bevolking. Als de basisbeginselen van vrije meningsuiting en mensenrechten niet gerespecteerd worden, kan deze staat ook nooit goed met andere staten omgaan. Dan zijn de intenties van deze staat niet goed.

De dissidenten die in de Sovjet Unie in de gevangenis zaten, hadden een zeer duidelijk beeld van wat goed en wat fout was. Sharansky noemt dat "moral clarity". Ze waren onder elkaar heel verschillend. Er waren monarchisten, euro-communisten, christenen en joden bij. Maar ze respecteerden elkaar en waren van mening dat een samenleving waar al deze meningen konden bestaan, een goede samenleving was. Dit gevoel van moral clarity, hebben veel mensen in de westerse democratiën verloren. Direct na de vrijlating van sharansky ging het er om of hij wel of geen keppeltje droeg, of hij een "linkse"of "rechtse" zionist was. In de Knesset werd gedebateerd over het feit of alleen joden of alle mensen moesten kunnen uitreizen uit de Sovjet Unie. Dat gebrek aan duidelijkheid werd in die tijd heel duidelijk voor Sharansky. Er was geen zwart wit meer maar veel grijstonen.

Ronald Reagan: "Tear down this wall"

Er bestaat in feite geen "links"of "rechts" in de internationale politiek. Er is alleen een onderscheid te maken tussen "angst samenlevingen" en "vrije samenlevingen". In angst samenlevingen is de bevolking afhankelijk van de heerser en de heerser kan niet door het volk worden vervangen. Daarom zijn deze heersers niet te vertrouwen. Een heerser die niet de mensenrechten respecteerd en geen dissidenten toelaat, kan ook niet gecorrigeerd worden en verstart. Daarom is het geen goede en betrouwbare gesprekspartner.

Sharansky richtte zijn eigen partij op met als doel sovjet joden in de Israelische samenleving te integreren. Hij kreeg zetels in de Knesset en was een tijd lang Minister in verschillende Israelische kabinetten.

Zijn grondbeginselen als dissident en later zijn altijd gebleven:
-alle mensen zijn in staat vrije samenlevingen op te bouwen, ook de Palestijnen, Syriërs en Irakezen.
-Alle vrije samenlevingen garanderen veiligheid en vrede. Democratiën vallen elkaar niet aan.
-In de internationale politiek moet altijd de eis voor mensenrechten voorop staan. Dat is op de lange duur belangrijker dan "betrouwbare bondgenoten".

Bezoek aan London (I)

Bezoek aan London op 13 Juli 2005
door Keesjemaduraatje

We bezochten London een week na de eerste serie bomaanslagen en reisden per metro en bus door de stad. De affiches met vermisten hingen nog op de plaatsen waar de bommen ontploften. we reden langs de straat waar de bus ontplofte. Er waren veel politieagenten bij het parlement en Downing Street was afgezet. Toen we stonden te kijken nar de veiligheidsmaatregelen bij het parlement werden we weggestuurd door een agent. Voortdurend klonken er sirenes.

In de underground ontdekte ik een verschil met Amsterdam. Joodse jongetjes met keppeltjes op reizen nog steeds zonder begeleiding met de underground. Ik vroeg me af of dat op dit moment in Amsterdam nog gebeurd. Ze waren niet de enigen die er anders uitzagen. Als je door London rijdt zie je een ontzagwekkende hoeveelheid verchillende types mensen: Sikhs met tulbanden, Rastas, gesluierde vrouwen, etc, etc. Ik begon van de stad te houden. De tolerantie, verscheidenheid en openheid verbaasden me.

Als ik bedenk dat het in Amsterdam-Oost en Amsterdam-Osdorp steeds moeilijker wordt als homosexueel of als jood met een keppeltje op te leven, vraag ik me af of de acties van de vrouwenbeweging herhaald moet worden: verover de straat terug. Misschien is het een goed idee om knuffel-politici uit te nodigen met een keppeltje op door Amsterdam te lopen en te kijken wat de reacties zijn. Verborgen camera erbij, klaar. Heb je meteen weer een leuk programma voor bijvoorbeeld de Moslimomroep of voor Netwerk. Misschien een idee voor Freddy Steady? Ik nodig de politici uit en hij doet de camera?

Ik ben ervan overtuigd dat de openheid en tolerantie van de samenleving afgemeten kan worden aan de manier hoe homo's, joden en vrouwen behandeld worden. (Natuurlijk mogen jullie hier in de commentaren nog andere "minderheids"-groepen aan toe voegen).

Het tweede dat me opviel was de "moral clarity" (morele duidelijkheid) van de serieuze media in Engeland. Ik heb meestal de Times gelezen en het was voor mij verrassend en verfrissend een krant te lezen die duidelijk standpunten heeft over de openheid van de samenleving en de democratie die verdedigd moet worden. De integratie-discussie wordt niet verward met de terrorisme debatten. Deze twee hebben ook niets met elkaar te maken. De terroristen waren volkomen geïntegreerde jonge mannen die met subsidie van de overheid een rafting tour in Wales hebben gemaakt, om te team-spirit te vergroten, net als managers doen. In dat opzicht lijkt het daderprofiel op Mohammed Bouyeri, die ook eerst een opleiding deed en gesubsidieerd werk deed.
De terroristen willen juist een einde maken aan de integratie en hebben een hekel aan de open samenleving.

WERE NOT AFRAID

post je foto met de tekst "I am not afraid"

op de site van werenotafraid.com

London Calling

in feite hoeven we over de aanslagen in London niets meer te schrijven. De effecten van de aanslagen zullen zo ingrijpend zijn, dat ze voor zichzelf spreken. Het is een uitdrukking van een zodanige intolerantie en mensonterende barbarij dat de daad op zich al genoeg van de motieven verklaard om elke vrede- en vrijheidslievende burger wakker te schudden en te laten roepen:

ZO NIET.

Als dit de strijdmethode van de politieke Islam is, dan kan het ook tegelijkertijd het einde van deze vorm van Islam betekenen.

reacties van anti-globalisten

Er zijn drie soorten van reacties van de anti-globalisten te horen:

1) Reactionaire elementen zullen deze aanslag gebruiken om de intolerantie te bevorderen.

Indymedia UK Statement on London bombs

Daarop kan ik alleen antwoorden: deze aanslagen zijn dermate intolerant dat zelfs de ergste fascist er niet meer aan hoeft toe te voegen.

2) Deze aanslagen zullen de regering aanleiding geven de burgerrechten te beperken.
En daar hebben ze zeker gelijk in.

3) De Britten hebben het aan zichzelf te danken , doordat ze meedoen aan de oorlog in Irak.

07/08/2005: "Anarchistisch antwoord op de aanvallen in Londen"

Dat zijn mensen die een zeer korte termijn geheugen hebben, want Osama Bin Laden voerde al terreurdaden uit lang voor de oorlog in Irak begon. 11 september 2001 was ook lang voor de oorlog in Irak. Dit soort terroristen hebben geen oorlog in Irak nodig om dit soort daden te plegen.

Mijn mening hierover:

De aanslagen zijn te vergelijken met de bombardementen op London in de Tweede Wereld Oorlog en de reactie zal hetzelfde zijn: vastberadenheid

Wat is democratie?

In het weblog van de Rooieravotr wordt ik geciteerd vanwege mijn opmerkingen over democratie en vanwege de discussie over "Elite en Macht". Ik heb daar ook een reactie geschreven. Dus ga maar kijken.

Opmerkingen over G8 en Live 8

door KeesjeMaduraatje

even een paar losse opmerkingen over de G8 en de bijbehorende "rituele dans als verzoeningsrite", de protesten en de concerten. eigenlijk wil ik er niet cynisch over doen, want veel jonge mensen bedoelen het goed en gaan voor het eerst in hun leven iets verder kijken dan hun voorstad-neus lang is: naar de honger in de wereld. Dus niets tegen de goedbedoelende massa die tegen honger is.

Maar als we het daar dan over eens zijn, dat er iets moet gebeuren, dan geef ik toch het volgende te bedenken:

-Als je geld wil lospeuteren van oude rijke zakken, kan je beter klassieke muziek spelen.
-De leus "make socialism future" lijkt me een achterhaald idee. Socialisme is al eens geprobeerd in Afrika en leidde tot een catastrophe in Angola, Mosambique, Zimbabwe etc. Je mag het van mij nog een keer proberen, maar bedenk wel dat Mandela er niet eens aan begonnen is.

-De leus "Make capitalism history" gaat uit van het idee dat kapitalisme tot armoede leidt, terwijl de feiten juist het tegendeel laten zien. Eerder te weinig investeringen in Afrika leiden tot armoede. Je kan niet allebei tegelijk hebben: socialisme en kapitalistische investeringen.

-"Fare trade" is hetzelfde als vrije handel (zonder beperkingen) en dat is precies wat de neo-liberalen willen. Je kan niet de boeren hier willen steunen en tegelijkertijd de vrije handel willen bevorderen. Als we de suikerbiet subsidie afschaffen, kunnen de boeren in Afrika suiker leveren.

Verder opmerkingen over de globaliseringsbeweging staan in ander logs van mij:

The terror of anti-globalists

Globalisering

en hier een artikel van een Keniase econoom die er voor pleit alle ontwikkelingshulp af te schaffen.

Uitslag Vette Vrouwen

Vette Vrouwen (wie moet er van het lijstje af?)

Hillary Clinton [50%]
Margareth Thatcher [33.3%]
Ayaan Hirsi Ali [16.7%]
Emma Goldman [0%]
Golda Meir [0%]
Stemmen: 6

Ook hier vraag ik om commentaar. Is Hillary nu olok al "neo-liberaal"?

Uitslag Goeie Gozer

Dit is de uitslag van de Goeie Gozer Wedstrijd:

Goeie Gozer (wie moet er van het lijstje af?)
Joschka Fischer [64.3%]
Theo van Gogh [28.6%]
Daniël Cohn-Bendit [7.1%]
Nathan Sharansky [0%]
Erich Mühsam [0%]
Jo de Haas [0%]
Stemmen: 14

Deze uitslag verbaasd mij, omdat er op dit log al negatieve opmerkingen zijn gemaakt over
Nathan Sharansky, maar hij heeft in de wedstrijd [0%] gekregen.

Wat heeft Joschka Fischer nou weer misdaan?
Graag commentaren op dit log.

De Speech die niet gehouden mocht worden

Herdenking afschaffing slavernij, 1 juli 2005

Door Rita Verdonk

Dames en heren, beste mensen,
Wij zijn hier bijeen om te herdenken dat in 1863 de slavernij werd afgeschaft.

En het is belangrijk dat wij dat doen. Sterker nog, het is onze plicht. Want Nederlanders zijn altijd trots op hun verleden, en met name de Gouden Eeuw. Maar we moeten ons realiseren dat Nederland honderden jaren lang een grote rol speelde in de internationale slavenhandel. En pas als één van de allerlaatsten slavernij heeft afgeschaft. Talloze mensen werden gevangen genomen, als beesten verscheept naar een andere wereld en een leven lang mishandeld en uitgebuit. Vrijheid en trots werden aan generaties mensen ontnomen, met het enkele doel dat wij onszelf hier konden verrijken.

We mogen dit niet vergeten. En we moeten dit herdenken.

Wat in het verleden is gebeurd kunnen we niet ongedaan maken. Maar we kunnen er wel voor strijden dat het niet meer zal gebeuren. Daarom is de vrijheid van de mens vastgelegd in de wet. En heeft iedereen gelijke rechten. We zetten ons als overheid in om discriminatie en racisme te bestrijden en iedereen dezelfde kansen te bieden.

Het is nu niet de tijd om elkaar de rug toe te keren of elkaar het spreken onmogelijk te maken. Als we in vrede en vrijheid met elkaar willen leven, moeten we het samen doen.

En dat is de reden waarom ik vandaag ben gekomen. Om samen met u terug te kijken op de vreselijke misdaad die men honderden jaren heeft kunnen en laten begaan.

Vrijheid is meer dan het bevrijd zijn van ketenen. In vrijheid leven betekent dat je de kansen die je worden geboden durft te grijpen. Dat je je eigen verantwoordelijkheid durft te nemen. En in vrijheid leven betekent dat je deelneemt aan de samenleving.

Wij zijn zelf, samen met anderen, verantwoordelijk voor onze vrijheid. Alleen samen kunnen we vrij zijn.

Mandaat van het volk

Hoe de vrijheid van meningsuiting werd misbruikt
door KeesjeMaduraatje

Minister Verdonk ging als vertegenwoordiger van de regering naar de Slavernijherdenking om een krans te leggen, maar werd gehinderd door scheldende demonstranten.

Von der RAF lernen heisst scheitern lernen

Vergleiche zwischen RAF und Hofstadgroep
von KeesjeMaduraatje

Wenn es heutzutage darum geht den Mord auf Filmemacher Theo van Gogh zu verstehen, analizieren, ja sogar zu rechtfertigen (Ja, das gibt es in den Niederlanden), wird oft verglichen mit anderen Terror Bewegungen und was liegt näher als Täter der Hofstadgruppe zur vergleichen mit der Rote Armee Fraction in der BundesRepublik in den 70-er Jahre.

Wichtige Elemente dabei sind Lust auf Gewalt, Machtsgefühle und Befriedigung eines narzißtischen Bedürfnisses. Zur Illustration ertmal ein Zitat von Jan Philipp Reemtsma.

Zitat:
Jan Philipp Reemtsma - Was heißt »die Geschichte der RAF verstehen«?
Vortrag auf der von der Evangelischen Akademie Arnoldshain und dem Hamburger Institut für Sozialforschung veranstalteten Tagung »Das Phänomen RAF - Beiträge zur Historisierung«, Evangelische Akademie Arnoldshain, 16. September 2004,

Der »idealisierte Rebell« und der »Dandy des Bösen« - beide sind unzweifelhaft Schlüsselfiguren gewesen. Ohne den einen wäre die 68er-Bewegung und ohne den anderen die RAF nicht zu verstehen. Und der eine wie der andere figurieren inzwischen als Objekte einer postumen Bewunderung.

Obwohl sich Dutschke und Baader in ein- und derselben historischen Strömung bewegt haben, so schienen sie als Personen und in ihren jeweiligen Rollenfunktionen doch diametral entgegengesetzt zu sein. Während der eine als Verkörperung einer »neuen Moral« galt, so der andere die des infernalisch Bösen. Eine größere Polarisierung war seinerzeit wohl kaum denkbar.

Dennoch existiert ein Zusammenhang, der sie miteinander verbindet. Beide setzten kompromißlos auf den Kampf, auf eine Strategie der Eskalation und beide besaßen eine obsessive Affinität zur Gewalt. Gleichermaßen bewunderten sie die Figur des Guerillero. Jeder wollte für sich genommen einem heroisch Gescheiterten nachfolgen. Auf je eigene Weise glaubten sie sich als Reinkarnation eines Che Guevara begreifen zu können - mitten im Kalten Krieg, im gespaltenen Deutschland, an dem am weitesten vorgeschobenen Posten des Westens, in der »Frontstadt« West-Berlin.

Dutschke ist der erste gewesen, der hierzulande die Idee von der Stadtguerilla aufgriff - bereits lange vor dem Ausbruch der Studentenrevolte. Und Baader war derjenige, der sich nach ihrem Ende wie kein anderer als ein solcher städtischer Guerillero begriff. Was Dutschke noch mit klassenkämpferischer Diktion propagiert hatte, das wurde von dem Abenteurer, dem Auto- und Waffennarr Baader ohne großes ideologisches Federlesen praktiziert. Wer die Geschichte der RAF verstehen will, der kommt deshalb nicht an dieser lange Zeit übersehenen Beziehung vorbei.

Diejenigen, die unter dem fünfzackigen Stern und der Maschinenpistole als »Rote Armee Fraktion« antraten, waren alles andere als fehlgeleitete Idealisten. Sie waren Desperados. Ihnen ging es - ganz im Gegensatz zu ihren Deklarationen - nicht um irgendein politisches Konzept, über das sie gar nicht verfügten, ihnen ging es im Kern um die Befriedigung eines narzißtischen Bedürfnisses. Nicht Ohnmachts-, sondern Machterfahrungen sind für sie maßgeblich gewesen. Die obsessive Machtausübung wurde ihnen, zuerst im Untergrund, dann im Knast, zu einer Art eigener Lebensform. Ohne deren Attraktivität zu begreifen, lassen sich auch die affektiven Beziehungen der radikalen Linken zu ihr nicht verstehen. Und ohne diesen Kitt läßt sich auch die Geschichte der RAF nicht verstehen und noch weniger ihre mythologische Aufladung. Es ist an der Zeit, sich endlich von jener so überaus klebrigen Beziehung zu verabschieden, die den Gefühlskitsch vom bewaffneten Kampf selbst nach der Auflösung der RAF noch am Leben erhalten hat, und einen veränderten, einen kühlen Blick auf jene terroristische Herausforderung zu werfen, die - im nachhinein kaum vorstellbar - über so viele Jahre hinweg Staat und Gesellschaft in Atem zu halten verstand.
Ende Zitat

Jetzt nenne ich einige Übereinstimmungen mit Mitglieder und Verhalten der Hofstadt-Gruppe (Tatverdächtigen in Sachen Mord auf van Gogh):

-Mohammed Bouyeri hat sich regelmässig Gewaltsvideos mit Enthauptungen angesehen. Dabei begeisterd ausgerufen: "Jetzt haben wir Sie , Arschlöcher."
-Frauen spielen eine wichtige Rolle bei der Hofstadtgruppe, aber wurden bisher van der Verfassungsschutz nicht Ernst genommen.
-Gut ausgebildete Mitglieder
-kaum eine entwickelte Ideologie
-keine Perspektive jemals Macht zu ergreifen
-zielt auf Mächtigen, statt auf Bürger. (bis jetzt zum Glück)
-eine undefinierte, unsichtbare Masse von Sympathisanten.

Ohnmachtsgefühle oder Lust auf Macht?
Ich behaupte hier nicht dass beide Gruppen und Ideologien genau gleich sind, sondern das die Motivation zur Gewalt zu greifen, bei beide Gruppen nicht war frustriert zu sein oder eine Ideologie zu verkündigen, sondern einzig und allein "Lust auf Machtsausübung."

De G8 top in Gleneagles (dutch)

Van 6 tot 8 juli wordt de G8 top in Gleneagles in schotland gehouden.

Wat is de agenda van die top conferentie?

verder lezen in het engels:hier

Er zullen twee belangrijke problemen besproken worden: Afrika en klimaatverandering.

Afrika

De Engelse premier Blair heeft een onafhankelijke 'Afrika commissie' in het leven geroepen. Het rapport van de commissie moet een belangrijke bijdrage leveren aan de G8 van dit jaar, waarbij de volgende punten bereikt moeten worden:

-helpen om een betere bestuurbaarheid en effectieve staatsvormen te bereiken
-helpen om de vrede en veiligheid op het continent te verhogen
-het verbeteren van mogelijkheden voor goede gezondheid en onderwijs
-mogelijkheden voor groei verbeteren
-de hulpbronnen voor Afrika vergroten door meer hulp, schuldenlastverkleining en verbeterde effectiviteit.

Klimaatverandering

De premier van Groot-Brittannië heeft in een toespraak drie ambitieuze doelen voor klimaatverandering gesteld:

Een overeenkomst bereiken over de wetenschappelijke basis van klimaatveranderingen en de gevaren die het in zich bergt. een basis legen voor verdere actie.

Een verdrag over de versnelling van het de wetenschappelijke-, technische- en andere aanpak, nodig om het gevaar af te wenden.

Het betrekken van de andere landen buiten de G8, die groeiende energiebehoeftes hebben, zoals China en India.

Andere belangrijke punten tijdens deze top ontmoeting:

-anti-terrorisme
-tegengaan van het verspreiden van atoomwapens
-een breed Midden Oosten initiatief
-tsunami catastrophe

Commentaar van KeesjeMaduraatje
De agenda van de top G8 ontmoeting belooft veel goeds. Opvallend is dat de kritiekpunten van de anti-globalisten opgenomen zijn in de agenda. Er staat niets meer in de agenda over het bevorderen van globalisering, maar meer over de oplossing van de problemen van globalisering. In feite zijn het linkse thema's:
Afrika en Klimaatverandering.

In de voor-vergadering zijn al alle schulden van de afrikaanse landen weggescholden. Dus dat is ook goed. Dus we kunnen verbaasd zijn dat nog zovele actievoerders naar Schotland afreizen om te protesteren. Eigenlijk zouden ze moete juichen. Maar de rituelen van de anti-globalisten zijn al zo vastgeroest, dat ze niet anders meer kunnen.

The G8 Top in Gleneagles (eng.)

At 6 - 8 July the G8 Summit will be held in the Gleneagles Hotel, Perthshire, UK.

What will be discussed at the Summit?

klik hier als je verder wilt lezen in het Nederlands

There will be two key themes: Africa and climate change.

Africa

The Prime Minister has established an independent 'Commission for Africa'. Its report will be an important input to the Summit where the G8 will work on agreeing specific actions to:

-Help improve governance and build effective states
-Help build peace and create security across Africa
-Improve the opportunities for good health and education
-Create opportunities for growth
-Increase resources for Africa through more aid, debt relief and improved effectiveness

Climate Change

In a keynote speech on climate change the Prime Minister set out three ambitious targets for the UK's Presidency:
To secure an agreement as to the basic science on climate change and the threat it poses, to provide the foundation for further action
To reach agreement on a process to speed up the science, technology and other measures necessary to meet the threat
To engage countries outside the G8 who have growing energy needs, like China and India
Other Key G8 Issues

There will be continuing work on other key G8 issues, such as counter-terrorism, counter-proliferation and the Broader Middle East initiative, launched at the Sea Island Summit in 2004. The G8 will also work on ways to support the humanitarian and reconstruction efforts of the UN and World Bank in response to the tsunami catastrophe. Many of the ideas relating to Africa's development will be applicable to other continents too, where the G8 countries are already doing a lot of work.

What issues were discussed when the UK last held the Presidency?

The three main issues discussed were:
Achieving sustainable world economic growth and development,
Building lasting growth in our own economies in which all can participate,
Tackling drugs and trans-national crime, which threaten to sap this growth, undermine the rule of law and damage the lives of individuals in all countries of the world.
What has the G8 achieved?

The G8 has given impetus to finding solutions to global problems such as nuclear cleanup (The G8 Global Partnership Against the Spread of Weapons and Materials of Mass Destruction, Kananaskis, 2002), terrorism, poor country debt (the HIPC initiative) and global diseases (impetus to creation of Global Fund for Aids, TB and Malaria).

What happened at the 2004 Summit?

The Sea Island Summit launched a major initiative on reform in the Broader Middle East and North Africa, responding to expressions of desire for reform in the region. Leaders also agreed a significant package of development-related policies: action on famine, polio and HIV/Aids, and an initiative to use entrepreneurship to help development.

What other G8 events will there be apart from the Summit?

The highlight of the yearlong Presidency is the Summit. But there will be other Ministerial events.

Is the G8 out of touch?

No. The leaders may meet in private at the Summit, but this doesn't mean that the views of NGOs, businesses and other interested groups are not heard and taken into account. There will be a wide-ranging consultation exercise before the Summit. One example is the Prime Minister's Commission for Africa. Many leading Africans from different parts of society are involved. Bob Geldof, who set up the huge Live Aid concerts twenty years ago, is playing a leading role. The Commission's work will involve a huge amount of dialogue with all interested parties. Its report in spring 2005 will be an important contribution to the Summit.

Footprints in the sand

One night I dreamed I was walking
Along the beach with the Lord.

Many scenes from my life flashed across the sky.
In each scene I noticed footprints in the sand.

Sometimes there were two sets of footprints.
Other times there were one set of footprints.

This bothered me because I noticed that
During the low periods of my life when I was

Suffering from anguish, sorrow, or defeat,
I could see only one set of footprints,

So I said to the Lord, "You promised me,
Lord, that if I followed You,
You would walk with me always.

But I noticed that during the most trying periods
Of my life there have only been
One set of prints in the sand.

Why, When I have needed You most,
You have not been there for me?"

The Lord replied,
"The times when you have seen only one set of footprints
Is when I carried you."

By Mary Stevenson

Religie als revolutionaire identiteit

Religie als revolutionaire identiteit

door Keesjemaduraatje

Doordat religie zich baseert op geestelijke waarden en niet, zoals het Marxisme , op de economische basis van de samenleving, kan het zowel transportmiddel van nieuwe ideeën, als politiek pressiemiddel, als kapstok voor een revolutionaire identiteit zijn.

Marcel Kurpershoek schreef op 9 December 2004 in de NRC:

"(...)
In grote delen van de wereld is de islam nu en in de toekomst een cruciaal onderdeel van de identiteit. Het gaat erom welke soort islam de geestelijke ruimte van een land bepaalt. Wil de politieke islam in de westerse wereld worden aanvaard, dan moet hij laten zien dat hij niet de vijand is van gelijke religieuze rechten en andere mensenrechten, van cultureel pluralisme en democratische vrijheden. De politieke islam moet opkomen voor het recht van het individu om zelf beslissingen te nemen binnen de grenzen van de wereldlijke wetgeving. Hij moet zich een vijand betonen van alle vormen van geweld en intimidatie, van de lagere status en onderdrukking van vrouwen en minderheden in het publieke en private domein, en van iedereen die het recht in eigen hand wil nemen.

Is daar kans op? Eerlijk gezegd: niet in de afzienbare toekomst. Kan de politieke islam een meer humanistisch perspectief ontwikkelen? De discussies die thans binnen de politieke islam worden gevoerd, verschillen nauwelijks van die tussen 1920 en 1940, toen Hasan al-Banna de Egyptische Moslimbroederschap heeft opgericht. Wij horen hetzelfde verhaal over het westerse materialisme, de uitbuiting van de vrouw, zedeloosheid, de rol van de jihad enzovoort. Hoelang zullen we nog moeten wachten?

(...)
De islam als religieuze cultuur moet los gezien worden van de politieke islam als ideologie - een ideologie die sociale frustraties vertaalt in vijandigheid jegens westerse waarden. Een dialoog met de islam is nauwelijks mogelijk. Er is geen islamitische paus. Het gevaar bestaat dat zo'n dialoog - geheel ten onrechte - de rol van de politieke islam als woordvoerder van de moslims bevestigt.
(...)
De politieke islam beweert, in strijd met de historische feiten, dat de islam staat én religie is. Voor de politieke islam, die zijn aanhangers heeft in de staat en onder de geestelijkheid, dient het sacrale als voorwendsel om te onderdrukken, te intimideren en ieder debat te smoren. Het doet je weer grijpen naar Karl Poppers Open society and its enemies, bijvoorbeeld over de paradox van de verdraagzaamheid: het recht om uit naam van de verdraagzaamheid de onverdraagzamen niet te tolereren. Moslims en niet-moslims moeten ervoor worden behoed dat de religie wordt gekaapt voor gewelddadige politieke doeleinden. De remedie ligt voor de hand: er moeten universele maatstaven worden aangelegd en er moet een firewall komen tussen het sacrale domein en de burgerlijke samenleving.
(..)
De politieke islam bestudeert de geschiedenis niet omwille van de geschiedenis, maar om ideologische munitie te vinden. Dat moet andersom. Onderwijzen hoe je geschiedenis moet onderwijzen is in een islamitische staat geen sinecure. Bovendien is het slechts een deel van de oplossing. In veel landen dragen gevestigde belangen ertoe bij dat de islam wordt afgeschilderd als een geval van door boze vijanden onderdrukt adeldom. Aan het andere uiteinde van de schaal vinden wij gefrustreerde en vertwijfelde burgers. Van een minderwaardigheidscomplex naar een meerderwaardigheidscomplex is maar een stapje. De politieke islam lijdt aan beide. Hij beweert het slachtoffer te zijn van westerse samenzweringen, maar zijn programma predikt de suprematie van de moslims. "(einde citaat)

En nu het commentaar van KeesjeMaduraatje
Daar heb je hem weer:Karl Poppers "Open society and its enemies". Toen ik op de Vrije Universiteit studeerde was dat al verplichte literatuur, maar ik heb het boek helaas niet serieus genoeg genomen. Het criterium of een samenleving open is en dus tolerant, democratisch en vrij, of dat een samenleving gesloten, authoritair en onvrij is, zal in de toekomst steeds belangrijker worden en andere criteria zoals economische uitbuiting overvleugelen.

Veel actievoerders zoals een buurtcommitee in de Amsterdamse Pijp denken dat er zoveel kritiek op de politieke Islam is door de Islamofobe en racistische standpunten van de critici. Ze houden buurtbijeenkomsten tegen racisme in de buurt. Daarmee gaan ze voorbij aan de werkelijke standpunten die altijd over vrijheid en tolerantie gaan. Op die manier praten mensen langs elkaar heen die eigenlijk hetzelfde doel hebben.

Bij de website Indymedia is zelfs een ploeg mensen dag en nacht bezig commentaren uit hun weblog te halen die het "buurtcomittee" ter discussie stellen. Elke niet welgevallig commentaar wordt onder het motto "racistisch" weggehaald. Daarmee is het medium van de anti-globaliseringsbeweging zelf een afgesloten bastion geworden en niet meer in staat kritiek te verdragen of te discussieren. Ze zijn hetzelfde bezig als de politieke Islam: intimideren en ieder debat smoren.

Doordat een groep in de samenleving gemarginaliseerd wordt, onderdrukt wordt, uitgebuit wordt, noem maar op, dat maakt deze groep nog niet tot heiligen. Juist doordát leden van die groep er archaïsche denkbeelden op na houden en vasthouden aan intolerante gezichtspunten, blijven ze in een hoekje zitten.

Botsende Solidariteiten

Hoe onderdrukte groepen elkaar ook weer discrimineren
door Keesjemaduraatje

wat zou het mooi zijn als we voor eens en voor altijd konden bepalen wat "goed"en "fout" was en onderdrukten en onderdrukkers in een vakje konden plaatsen, waar ze nooit meer uit mogen komen. Er wordt wel beweerd dat die tegenstelling in de Tweede Wereld Oorlog er wel was, maar ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat dat niet het geval was. Zelfs op de boven elke vorm van twijfel verheven camping "tot Vrijheidsbezinning" in Appelscha kwam in de 70-er en 80-er jaren een anarchist die hoog in aanzien stond en in stilte veel goeds had verricht, maar toch in de oorlog mee had geholpen bij het bouwen van de Atlantik Wall en dat geen punt vond.

Botsende solidariteiten, daarmee bedoel ik als minderheidsgroepen elkaar weer discrimineren. We hebben vorig jaar beleefd dat er demonstranten bij een Reggae-Festival in Eindhoven en London waren om te protesteren tegen homo-vijandige teksten.

In de boeken van Emma Goldman (joods) komen vrij ferme uitlateingen tegen zwarte gevangenisbewaarster voor.

De Black Panther Party in de VS zijn uitgesproken anti-semitisch.

en dan heb ik het vandaag nog niet gehad over de vrouw- en homo vijandige teksten in de Islam.

Wat dacht je van homohaat op Cuba.

En verder ga ik niet, want hoe dieper je gaat spitten, hoe meer je tegen komt. Misschien zijn de lezer van dit blog geïnteresseerd in verklaringen voor dit verschijnsel? Daar komt die dan:

Een artikel van mijn hand met als titel "Race, Class and Gender" dat een analyse geeft over drie hoofdidentiteiten met revolutionair karakter is in voorbereiding. Daar in zal ik beweren dat het aannemen van een revolutionaire identiteit (zwart, vrouw, arbeider) vaak ook het opsluiten in de bijbehorende sociale groep betekend.

De tweede verklaring is afgeleid van de theorie over de "open society" van Popper. Net zoals er volgens Popper "open societies" zijn , die in staat zijn kritiek toe te laten en te veranderen, zo zijn er ook "open pressure groups". Sociale bewegingen die in staat zijn open te staan voor kritiek en andere groepen toe te laten in hun gelederen, zijn in staat in de samenleving te integreren en zo hun doelen te bereiken. (vergl. Der lange Marsch durch die Institutionen, van Rudi Dutschke.)

De "black community" van de Black Panther en de Nation of Islam, hebben zich afgeschermd en zijn een totalitaire groep in een open samenleving geworden. Hetzelfde geld voor de Hofstadgroep en de radicale feministen.

Om dat soort bewegingen te bekijken moeten we dus niet kijken naar hun motivatie en beweegredenen, maar naar de mate van openheid en tolerantie in de eigen gelederen.