Verfassungsschutz

Antideutsch
Innerhalb des linksextremistischen Spektrums hat sich mit den "Antideutschen" eine Strömung etabliert, die mit den traditionellen linken Grundüberzeugungen bricht. Ausgangspunkt der antideutschen Ideologie ist die uneingeschränkte Solidarität mit dem jüdischen Volk und dem israelischen Staat. Ihre Vertreter werfen der "deutschen Volksgemeinschaft" und der übrigen Linken vor, offen oder latent antiamerikanisch und vor allem antisemitisch zu sein. Da von den Antideutschen "der Kampf Israels in der Tradition des Aufstands im Warschauer Ghetto" und der jüdische Staat als Bollwerk gegen den "Islamfaschismus" gesehen wird, befürworten sie alle Maßnahmen bis hin zum Krieg, die den Bestand des jüdischen Staates und den Schutz seiner jüdischen Bewohner sichern sollen.
.....
Lees het hele bericht van de "Verfassungsschutz"(Duitse AIVD) hier.

------------------------------------------------------------------------------------------------------
commmentaar van Keesjemaduraatje:
het leuke van het tijdsschrift Bahamas en de "antideutschen" is, dat ze tegelijkertijd links zijn en ook voor Israel en voor de USA. Voor mij is het ook interessant te weten dat een politieke richting die in Nederland vrij uniek is, ook in andere landen aan het groeien is. Toch betekent dit niet dat ik nu deel van de Bahamas beweging uitmaak, om de volgende redenen:

-ik ben niet voor nationale staten, dus ook niet voor Israel en voor de USA.
-ik wil niet tot elke prijs "links" genoemd worden.
-niet alles wat de staat Israel doet vind ik geweldig. Ik zeg alleen dat de staat Israel niet de oorzaak van alle kwaad in het Midden-Oosten is.
-ik ben niet anti Duits.

Poll

De pol hiernaast gaat over de vraag, welk weblog het meest democratisch is. Zoals jullie zien zijn er nu al 8 stemmen uitgebracht en ik sta nog steeds bovenaan, samen met mijn gewaardeerde "profeet van het reëel existerende socialisme", de inmiddels twee weken ondergedoken "salon socialist" RooieRavotr.web-log.nl.

Jullie mogen in de commentaren jullie keuze motiveren.

Botsende Solidariteiten

Hoe onderdrukte groepen elkaar ook weer discrimineren
door Keesjemaduraatje

wat zou het mooi zijn als we voor eens en voor altijd konden bepalen wat "goed"en "fout" was en onderdrukten en onderdrukkers in een vakje konden plaatsen, waar ze nooit meer uit mogen komen. Er wordt wel beweerd dat die tegenstelling in de Tweede Wereld Oorlog er wel was, maar ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat dat niet het geval was. Zelfs op de boven elke vorm van twijfel verheven camping "tot Vrijheidsbezinning" in Appelscha kwam in de 70-er en 80-er jaren een anarchist die hoog in aanzien stond en in stilte veel goeds had verricht, maar toch in de oorlog mee had geholpen bij het bouwen van de Atlantik Wall en dat geen punt vond.

Botsende solidariteiten, daarmee bedoel ik als minderheidsgroepen elkaar weer discrimineren. We hebben vorig jaar beleefd dat er demonstranten bij een Reggae-Festival in Eindhoven en London waren om te protesteren tegen homo-vijandige teksten.

In de boeken van Emma Goldman (joods) komen vrij ferme uitlateingen tegen zwarte gevangenisbewaarster voor.

De Black Panther Party in de VS zijn uitgesproken anti-semitisch.

en dan heb ik het vandaag nog niet gehad over de vrouw- en homo vijandige teksten in de Islam.

Wat dacht je van homohaat op Cuba.

En verder ga ik niet, want hoe dieper je gaat spitten, hoe meer je tegen komt. Misschien zijn de lezer van dit blog geïnteresseerd in verklaringen voor dit verschijnsel? Daar komt die dan:

Een artikel van mijn hand met als titel "Race, Class and Gender" dat een analyse geeft over drie hoofdidentiteiten met revolutionair karakter is in voorbereiding. Daar in zal ik beweren dat het aannemen van een revolutionaire identiteit (zwart, vrouw, arbeider) vaak ook het opsluiten in de bijbehorende sociale groep betekend.

De tweede verklaring is afgeleid van de theorie over de "open society" van Popper. Net zoals er volgens Popper "open societies" zijn , die in staat zijn kritiek toe te laten en te veranderen, zo zijn er ook "open pressure groups". Sociale bewegingen die in staat zijn open te staan voor kritiek en andere groepen toe te laten in hun gelederen, zijn in staat in de samenleving te integreren en zo hun doelen te bereiken. (vergl. Der lange Marsch durch die Institutionen, van Rudi Dutschke.)

De "black community" van de Black Panther en de Nation of Islam, hebben zich afgeschermd en zijn een totalitaire groep in een open samenleving geworden. Hetzelfde geld voor de Hofstadgroep en de radicale feministen.

Om dat soort bewegingen te bekijken moeten we dus niet kijken naar hun motivatie en beweegredenen, maar naar de mate van openheid en tolerantie in de eigen gelederen.

Linkse Media en de Vrijheid van Meningsuiting

Linkse Media en de Vrijheid van Meningsuiting
door KeesjeMaduraatje

De extreem linkse site Indymedia heeft als regel: "alleen posts met nieuwswaarde laten we staan". Dat lijkt een leuke regel want dan ben je van al dat oeverloze gereageer en discusieren af. Maar het is ongelooflijk wat een doorgeorganiseerde standby regeling achter deze site staat, want ik zweer je: als je om 3 uur s'nacts een reactie plaatst, een half uur later is ie eraf. Behalve als het gaat om reacties die de redactie welgezind zijn. Bijvoorbeeld op dit moment gaat het erom dat Michiel Smit absoluut niet in Assen mag discusieren. Er zijn wel honder antifas die dat tegen willen houden en er staan daar welgeteld drie Nieuw Rechtsers op de stoep. Afgezien van het feit dat dit weer extra publiciteit oplevert, is het ook nog erg ondemocratisch.

Elke poging tot discussie wordt bij Indymedia in de kiem gesmoord. Elke negatieve reactie onmiddellijk verwijderd. Waanzin. Ik ben daarover wel eens met "Libby" van Indymedia in discussie gegaan en die meende: "linkse mensen hoeven niet te discussieren, die zijn het met elkaar eens"

Bevrijdingskind

Bevrijdingskind
door Keesjemaduraatje

afgelopen zondag was ik in Den Bosch in de schouwburg om het toneelstuk "Bevrijdingskind" te zien.
Toen we de lobby betraden zagen we Seth Gaaikema. Die was na de premiere zeer lovend over de musical en was vergeten dat het door amateurs werd gespeeld.

Het toneelstuk gaat over een meisje dat op haar twaalfde hoort dat haar vader een Canadese soldaat is en dat haar moeder in werkelijkheid haar oma is, omdat haar moeder niet voor haar kon zorgen. Het verhaal is echt gebeurd. Ze zoekt haar echte vader via "Spoorloos" en komt er achter dat ze nog zeven broers en zussen in Canada heeft. De vrouw van de directeur van de Schouwburg in Den Bosch is degene die dit echt heeft meegemaakt en ze zat elke voorstelling in de zaal, wat ze als therapie beschouwde. Haar echte moeder weigerde het toneelstuk te bekijken. In haar familie wordt de ongewenste zwangerschap nog steeds als schandaal ervaren.

In het toneelstuk zit ook een zijlijn over een dochter van een Duitse soldaat (kind van een moffenhoer zou mijn familie zeggen). Die wordt wel door haar moeder erkend en lijdt er minder onder. De echte hoofdpersoon vond het aanvankelijk niet zo leuk dat deze niet gebeurde geschiedenis er in geweven is, maar dat is gebeurd voor meer diepgang.

Voor mij was dat tijdens de laatste week de zesde keer dat ik merkte dat "de Duitser" een thema is bij deze herdenking van 2005. Ik heb een item gezien over een Duitser die kinderen had gered van een bombardement. Over een Duitser die naar Urk kwam om zich te veronschuldigen. Over een Duitser die in 1936 al in Nederland was als gevluchte communist en nu weer in Oost-Duitsland ging. Nu vandaag weer Willem Alexander die het over "Zivil Courage" had. Dus "de Duitser" is definitief het onderwerp van de herdenking van 2005.

Antifa 3

Geschiedenis van het anti-fascisme in Nederland 1936 - 2005 ( deel 3)
door KeesjeMaduraatje

Ja, ik ga eerst maar even door met de geschiedenis van mijn vader. Daarna apart de geschiedenis van moeders kant. Je moet de dingen gescheiden houden. tenslotte waren die twee afkomstig uit volkomen verschillende klassen. Mijn Opa van vaders kant, een werkloze landarbeider, die nauwelijks rond kon komen en van de steun moest leven. Mijn opa van moeders kan een eigenaar van een bloemenzaad firma op Westend in Enkhuizen. Wethouder voor de ARP en welgesteld het grootste deel van zijn leven. Tegengestelde afkomst, maar toc allebei synodaal Gereformeerd. Wat positief is, want zoals bekend, is het synodaal Gereformeerde geloof het enige ware geloof.

Dus mijn vader was ondergedoken in Gaasterland. Als er Duitsers op het erf was, dook mijn vader in de hooiberg en verder hielp hij op het land. Hij heeft er een houtskool tekening van de omgeving gemaakt, die hij op mijn veertigste verjaardag schonk. Het hangt bij mij in de woonkamer.

Ik was er in de zeventiger jaren nog een keer op bezoek en toen lieten ze zien hoe ze in het geheim naar de radio hadden geluisterd, door een radio in te graven en via een oordopje te luisteren. Na een tijdje was de kust weer veilig en kon mijn vader weer terugkeren naar Enkhuizen. Hij kon een oproep van de arbeidsdienst ontlopen door een pasje waar uit bleek dat hij tuinder was.

Op het eind van de oorlog gingen de verschillende verzetsgroepen RVV, OD en LO elkaar bestrijden. Met name de communisten van de RVV waren een groot deel van de tijd bezig elkaar te bestrijden. Maar in de Velzeraffaire werden ook communisten door de Ordedienst afgemaakt. Mijn vader kwam aan een deur in een dorp buiten Enkhuizen en wist het paswoord niet meer precies. De mensen van de RVV die daar waren wilden hem afschietemn. Maar dat is gelukkig niet gebeurd.
(Later kwam mijn vader één van deze mensen tegen op een beurs in Utrecht en die man deed of hij mijn vader nooit had gezien. het is mogelijk dat die mensen hun wapens nooit hebben ingeleverd en altijd voorbereid zijn gebleven op een volgende oorlog)

Op een dag kwam er een Amerikaanse soldaat op een motor en stopte bij de Koepoort in Enkhuizen. Mijn vader ging achterop de motor mee om te laten zien waar het stadhuis was. De soldaat gaf mijn vader een sigaret en nadat mijn vader een paar trekken had genomen sloeg hij stijl achterover. Hij heeft nooit meer gerookt.

Er zaten nog Duitsers in een boerderij op Westend. Jonge mannen van het verzet gingen er heen en riepen: "wapens hier neerleggen". en gelukkig deden die soldaten dat ook.

Mijn vader moest met de Binnenlandse Strijdkrachten op wacht staan bij het stadhuis. Er werd een parade afgenomen voor de "Verzetshelden". Er doken mensen op die mijn vader nog nooit gezien had. De "leider" van het verzet stond met twee pistolen in zijn broeksriem gestoken op het bordes van het stadhuis. Mijn vader wist dat hij de gehele oorlog een zwarthandelaar was geweest ( zie ook later de aflevering over mijn moeder) en mijn vader wis": "hier moet ik weg". Hij heeft zijn stengun tegen de muur van het stadhuis gezet en is weggelopen en heeft zich nooit meer met het verzet bemoeid.

Als er nu nog parades gehouden worden in Wageningen met Prins Bernhard, moet mijn vader hartelijk lachen. Hij zegt: de helden worden steeds jonger. Vogens mij zijn het de kinderen van het verzet"

Antifa 2

Fascisme en Antifascisme 1936 - 2005 (Deel 2)
door Keesjemaduraatje

Een oplettende lezer vroeg mij: waarom zeg je van 1936 tot 2005 en niet vanaf 1933, omdat toen de machtsovername van Hitler was. Daar heeft hij ook wel weer gelijk in. Maar nu staat het er al. In feite is mijn familie van vaders kant en moeders kant echt met verzetswerk begonnen rond 1941. Tot de zeventiger jaren heb ik daar heel weinig van gehoord. Eerst moest het land weer opgebouwd worden door hard werken. Daarna kwamen de herinneringen weer.

Het is voorgekomen dat bij mijn vader thuis vergaderd werd en dat de volgende ochtend voetstappen voor het raam gevonden werden. Er had iemand aan het luik staan luisteren. Op een gegeven moment kwam er dan ook een razzia. Ze hadden van te voren een luikje gemaakt van de zolder naar beneden, zodat mijn vader in de ruimte achter de schuifdeuren kon kruipen. Mijn oma zette een wasmand op het luikje en ging was sorteren. De wehrmachtsoldaten drongen het huis binnen en vroegen waar mijn vader was. Mijn oma was een christelijke vrouw en wilde niet liegen. Daarom zei ze: "ik denk niet dat ie nog thuiskomt".

Klaas Norel
Mijn vader ging bonkaarten brengen naar Klaas Norel die ondergedoken zat in Enkhuizen. De vrouw van Klaas Norel deed de deur open en nam de bonkaarten in ontvangst. "Wat zei ze nou tegen je?" Wilde ik van mijn vader weten. "Ze was koel en handelde alles in het gangetje af. Ze klaagde dat er geen tabaksbonnen bij waren."Mijn man kan niet schrijven als hij geen tabak kan roken" zei mevrouw Norel.

De verzetsgroep ging door met krantje verspreiden en verzamelde vaak op het zelfde adres. Toen mijn vader op een dag met een zak illegale Trouw krantjes op zijn rug naar dat adres liep, zag hij de schim van een geweerloop achter een boom. Hij vluchtte een steeg in en verdween. Zijn makkers werden gearresteerd en gemarteld. Eén van hen werd in zijn hand geschoten. Mijn vader vluchtte met de veerboot naar Stavoren en dook onder in Gaasterland bij een neef van mijn grootmoeder.

Daar bleef hij tot de kust weer veilig was.

antifa 1

Fascisme en Anti-Fascisme in Nederland 1936 - 2005 Deel 1
door KeesjeMaduraatje
(naam en adres bij de redactie bekend)

Ik heb in het eerste deel van mijn leven vooral met slachtoffers en verzetshelden te maken gehad en later nadat ik naar Duitsland verhuisd was ontmoette ik daders en mensen die opgegroeid zijn tijdens het fascisme en opgehitst waren. Ik ben tot de conclusie gekomen dat de daders meer gemoedsrust uitstralen en rustiger slapen dan slachtoffers. Wat dat betreft kan je beter dader zijn. Het is een wrange ervaring om een oud SS-er vertederd naar je kinderen te zien kijken en met hem een praatje over het weer aan te knopen. Terwijl je denkt: "hoeveel kinderen heeft ie misschien vermoord?" Het is bizar om door een Duits dorp te lopen en achter je te horen roepen "Daag mieneer". Een andere SS-er die in Texel was toen de Georgiers in opstand kwamen en in één nacht alle officieren de keel afsneden. De man die me roept was de kok in de officiersmess op Texel die de avond voor de opstand nog met de Georgiers had gegeten.

Tegelijkertijd is het krankzinnig om mijn oma te horen schelden op Surinamers die in haar buurt in Haarlem zijn komen wonen. "Oma, vroeg ik: waarom ging het jullie nou in het verzet?" Ze begrijpt de vraag niet eens. "Was het een nationaal verzet, of ging het om verzet tegen rassendiscriminatie?" Het antwoord is iets van "Hitler was de anti-christ". Vandaar dat ik deze serie begin en ik hoop enkele delen te schrijven. Zoals jullie zien gaat het om fascisme en anti-fascisme tussen 1936 en 2005. Het jaartal 1936 is met opzet gekozen ter nagedachtenis van de Spaanse Anarchisten die in dat jaartal al tegen het fascisme vochten. Voor hen begon de oorlog toen al.

Ik heb vaak gevraagd hoe het was in de Tweede Wereld Oorlog en altijd gehoopt dat er nog meer verhalen los kwamen. Maar het zijn altijd dezelfde verhalen. Pas als je heel concreet vraagt, kom je dingen te weten die nieuw zijn. Bijvoorbeeld vroeg ik mijn vader: "waarom kozen ze jou als 16 jarige jongen nou uit om de illegale Vrij Nederland in Enkhuizen rond te brengen? Waarom deden die Gereformeerde volwassen mannen dat nou niet zelf?" Dat was omdat mijn opa gevraagd was om deze taak op zich te nemen en die kon het zelf niet doen omdat hij heel hard moest werken.

De meeste Nederlanders waren naief en politiek ongeschoold. Nederland wilde neutraal blijven en de regering deed of haar neus bloedde. Toch moeten de Enhuizenaren al ver voor de inval in 1940 hebben geweten dat het fascisme gevaarlijk was en mensenverachtend. Op Wieringen was al een opvangkamp voor Joodse vluchtelingen ingericht. In de eerste jaren van de Bezetting waren er pogingen van de Nederlandse Unie om met de Duitsers samen te werken.

Sommige jongeren voelden daar wel voor maar mijn opa van vaders kant wees het categorisch af. Hij zei "de Nationaal-Socialisten zijn anti-christelijk" Via zijn Gereformeerde organisatie werd hij gevraagd krantje uit te delen en mee te doen met het verzet. Op een avond werden alle straatnaambordjes in Enhuizen weggehaald. De buurtbewoners speculeerden over de "daders"en waren bereid namen te noemen. Mijn vader was één van de daders en wist vanaf dat moment: je moet nooit over verzet praten en nooit samen met verzets mensen gezien worden. Op dat moment was van massaal verzet geen sprake. Mijn vader was 16 en werd gevraagd mee te doen in het verzet. Er werd geoefend met pistolen. Na een tijd was de repressie zo groot dat besloten werd dat de strijd niet met een paar pistolen te winnen was. De communisten in Wijdenes gingen wel door met gewapend verzet. Er waren mensen die vlak voor de avond klok in ging nog stonden te praten op straat en dan een huis naar binnen gingen. Toen de eerste lichting mensen van Vrij Nederland opgepakt werden, wist de SD precies wie ze moesten hebben.

Daarna werd het blad "Klaroen der Bevrijding" in Enkhuizen gedrukt en verspreid. De anti-revolutionairen (Gereformeerden) wilden zich daarna aansluiten bij Trouw. Dat veroorzaakte ruzie en een deel van het verzet splitste zich af. Mijn vader ging daarna Trouw rondbrengen.

De SD stuurde een mevrouw met snoep naar Enkhuizen die aan kinderen ging vragen: "hebben jullie een logee? " en dan een snoepje gaf. De kinderen die zeiden dat er een onderduiker was verraadden daardoor hun hele familie. Die SD dame werd vlak buiten Enkhuizen van haar fiets geslagen en vermoord door het verzet. Het lijk werd in een bakkerskar door Enkhuizen gereden en ergens in een greppel begraven.

(SD hoofdkwartier Euterpestraat Amsterdam)

Ik vraag me af of dat lijk niet eens een keer opgegraven moet worden. Nu mijn vader nog leeft kan het nog. Ik neem tenminste aan dat hij weet waar het ligt.