Chris Aalberts: Brusselse Logica; Hoe (on)logisch de EU werkt

Chris Aalberts schrijft al twaalf maanden aan een boek over Brussel en de EU. Aan iedereen die het horen wilde vertelt hij, dat hij morgen al weer met de trein naar Brussel gaat en dat het zo saai in Brussel is en dat het zo moeilijk is de juiste mensen te spreken te krijgen en wie gaat dat allemaal betalen?

Wel 258 donateurs konden het op een gegeven moment niet meer aanhoren en gaven in totaal 5000 euro om Chris Aalberts naar Brussel op en neer te laten reizen. Ze zullen er geen spijt van krijgen. Het boek 'Brusselse Logica' (van Praag; ISBN 978 90 490 2421 5) geeft antwoord op vijftig vragen over de Europese Unie. De kritische burger krijgt op deze manier in kort bestek en helder beschreven een overzicht over het Brussel dat ver weg is en toch zo heel dicht bij.

De mooiste verhalen schrijven zichzelf. Tijdens een borrel in het populaire debatcentrum de Balie, kwam Chris Aalberts opgewonden naar mij toe: "Weet jij wie ik tegenkwam in de trein naar Brussel? Achter een karretje van Wagon Lit?" Ik heb geen idee, maar ben zeker dat Chris het mij meteen gaat vertellen. "Abulkasim Al-Jaberi", is het trotse antwoord. Toch goed dat de koene activist een arbeid naar zijn capaciteiten heeft gevonden!

En nu kopen dat boek!  De recensie volgt later.

Het merk 'Artikel 1'

Na het oprichten van de partij Artikel 1 van Sylvana Simons ontstaat er al meteen een juridisch getouwtrek over de naam 'Artikel 1'. Het anti-discriminatiebureau Artikel 1, dat al tien jaar onder deze naam adviezen over discriminatie geeft en voor veel gemeentes als meldpunt discriminatie fungeert, bestrijdt dat Sylvana Simons deze naam mag gebruiken. Eventueel stapt de Stichting Artikel 1 naar de rechter om  Sylvana te dwingen een  andere naam voor haar partij te kiezen.

Sylvana Simons op haar beurt beweert doodleuk, dat de Stichting Artikel 1 pas op 30 december 2016 de naam Artikel 1 als merk heeft laten registreren. Wie heeft er nu gelijk en hoeveel kans maakt het discriminatiebureau bij de rechter?

Op 6 april 2007 is het beeldmerk (zie plaatje)  Artikel 1 bij het merkenregister vastgelegd.

De eigenaar van het beeldmerk is Stichting Expertisecentrum Discriminatie te Rotterdam,

Begin december wordt de partij Artikel 1 bij de kiesraad geregistreerd door B. Verhappen. Pas op 30 december 2016 wordt het woord Artikel 1 als woordmerk geregistreerd in het merkenregister. De eigenaar is dezelfde Stichting Expertisecentrum Discriminatie te Rotterdam. De partij Artikel 1 mag dus in geen geval van het logo Artikel 1, zoals afgebeeld, gebruik maken.

Indien de Stichting Artikel 1, het anti-discriminatiebureau, echter bij de civiele rechter betoogt, dat ze al tien jaar lang van deze naam gebruik maakt en dat het gebruik van dezelfde naam door een politieke partij voor de kiezer verwarrend is, dan maken ze nog een kleine kans. De politieke partij Artikel 1 is echter al geregistreerd bij de kiesraad. Daarom mag de naam bij deze aanstaande verkiezingen op 15 maart, niet meer veranderen.

De stichting Artikel 1 en de politieke partij Artikel 1 hebben dus allebei gelijk als de één stelt dat de naam al tien jaar wordt gebruikt en de ander beweert dat de naam pas op 30 december 2016 als merk is geregistreerd. Als het toch een rechtzaak wordt is dit echter wel een unieke juridische procedure, waarbij beeldrecht en woordrecht op verschillende momenten in de tijd worden vastgelegd en een  politieke partij hier handig op inspeelt.

De identitaire- en non-economische thema's bij verkiezing TK2017

"Naast islamofobie neemt ook queerfobie toe door toenemende sympathie voor extreemrechts in Nederland. Lhbt'ers met een migratieachtergrond hebben hierdoor, vanwege hun migratieachtergrond en seksualiteit, last van meervoudige discriminatie. De discussie in Nederland over moslims en homoseksualiteit wordt op een nogal hypocriete manier gevoerd, bijvoorbeeld als het gaat om homofobe asielzoekers. Enerzijds wordt er snel geconcludeerd dat alle moslims homofoob zijn en de westerse en vrije waarden in Nederland niet accepteren, maar anderzijds wordt er niks gedaan om lhbt-asielzoekers een veilige opvang te bieden."
Deze stellingen, op de Facebookpagina van de Sylvana Simons partij Artikel1, beschrijven in kort bestek, bijna alle non-economische identitaire thema's van de Tweede Kamerverkiezingen 2016. Het gaat niet meer over lonen, pensioenen, belastingen of werkgelegenheid. De verzuiling speelt ook geen rol meer. Er is geen sprake meer van   Katholieken, Gereformeerden of Liberalen. De kiezers zijn zwart, vrouw, homo, bi, vluchteling, moslim of queer.

Tijdens de culturele revolutie van de late jaren zestig ontstaan de zogenaamde 'nieuwe sociale bewegingen' die nieuwe thema's, zoals milieu, sexualiteit, derde wereld, of vrede gaan politiseren. Aanvankelijk blijven deze thema's buiten de Tweede Kamer, vandaar de naam buitenparlementaire actie, maar langzamerhand nemen de gevestigde partijen de thema's over.

Elke Nederlandse partij heeft tegenwoordig een paragraaf over duurzaamheid in het programma. De gelijkstelling van man- en vrouw is een vanzelfsprekendheid geworden. Vrede is sinds de inéénstorting van de Sovjet-Unie uit het blikveld geraakt. De partij met het grootste aandeel voormalige activisten is wel Groenlinks, voortgekomen uit CPN, PPR en PSP. Toch is er iets vreemds aan de hand met deze thema's

De thema's van de babyboomgeneratie eten elkaar op. De strijd voor homorechten strookt niet met het thema vluchtelingen en immigratie. Zeker niet als die immigranten uit een islamitisch land komen. In de jaren tachtig bleek al dat homo-activisten maar moeilijk met een demonstratie mee konden lopen als er ook Koerden en Turken meeliepen. De aanvallen van Algerijnse en Marokkaanse vluchtelingen op vrouwen, in de oudejaarsnacht 2015/2016 in Keulen, bracht de feministische activisten in verlegenheid.

Groenlinks wil meeregeren en vergeet langzamerhand de thema's uit de jaren zestig. Welke partij heeft er nu nog LGBT-rechten in zijn verkiezingsprogramma? Bij welke partij wordt Zwarte Piet gepolitiseerd? Niet bij Groenlinks. Daardoor raakt Groenlinks zeker het imago van activistenpartij kwijt. Nieuwe initiatieven onstaan: Denk en Artikel1.

Het korte avontuur van Sylvana Simons bij Denk laat zien dat conservatieve moslims wel graag over discriminatie parten, maar de vrouwenrechten en de rechten van de gay-movement helemaal niet respecteren. Versnippering is het gevolg.

Het gaat steeds minder om links en rechts in de politiek. De tegenstelling is nu veel meer identitaire politiek tegenover de gevestigde orde. Het gaat er niet meer om hoeveel je verdient of waar je werkt, maar of je zwart, vrouw homo of islamiet bent.

Frank van der Linde klaagt over machtsmisbruik

(foto: Maarten Brante)

Frank van der Linde gaat inspreken bij de Amsterdamse Gemeenteraad. Wat zou hij te zeggen hebben? Kijkende op de agenda van 12 januari 2017, zien we het thema "Samenwerking Amsterdam-Tel Aviv " staan. Abusievelijk nemen we aan, dat Frank van der Linde over dit belangrijke thema zal willen inspreken.

Bij het opnoemen van de agenda, tijdens de zitting, blijkt echter, dat Frank van der Linde zal inspreken over het thema "Algemene Burgervragen". We zijn benieuwd.

13: 45 Frank van der Linde komt aan het woord als inspreker. "Ik heb eigenlijk niet meer zoveel te zeggen, maar ik zou jullie eigenlijk alleen een vraag willen  stellen. Zijn jullie van plan het machtsmisbruik van Burgemeester van der Laan aan te pakken? Ik heb jullie alle stukken toegestuurd en jullie weten waar het over gaat. Daarom de vraag of jullie van plan zijn er iets mee te doen. "

De voorzitter van de gemeenteraad merkt op dat het eigenlijk niet de bedoeling is dat er een gesprek zal plaats vinden. Maar ze wil wel aan de raad vragen of er iemand is die een vraag aan Frank van der Linde wil stellen. Groot Wassink, fractievoorzitter van Groenlinks, wil dat wel. "Ik  zoek even naar woorden, want we kennen elkaar. Je moet het niet zo doen. Als je dit soort zware beschuldigingen uit, dan moet er wel bewijs zijn. Dit is te weinig concreet en niet prettig. Ik wil hier wel binnenkort over doorpraten met Frank van der Linde.

Frank van der Linde neemt weer het woord. "Ik heb alles al geprobeerd. Dit is mijn laatste poging om gerechtigheid te krijgen".

Groot Wassink: "We gaan binnenkort een kop koffie drinken. Zo kunnen we namelijk niet met elkaar omgaan."

De voorzitter vraagt of er nog  andere vragen aan  Frank van der Linde zijn en dat is niet het geval. Af door de achterdeur.

Geheim: Intakegesprek van Frank van der Linde bij Sylvana Simons!!

Een man met een regenjas in een stille parkeergarage te Amsterdam gaf mij, onder strikte geheimhouding, deze twee bladzijdes uit het intakegesprek van Frank van de Linde bij Artikel1 de partij van Sylvana Simons. Niet verder verspreiden!!

Close Read : " Uitzwaaidag Frank van der Linde"

Beroepsactivist, oude-vrouwtjes-pester, aangifte-fanaat, ex-Fast-Food-directeur en full-time-pain-in-the-ass Frank van der Linde geeft de pijp aan Maarten. Hij gooit de handdoek in de ring. Frank poetst de plaat. Hij nokt af. De afscheidsbrief voor zijn Facebook-volgers geeft een uniek inkijkje in de gekwelde ziel van de geboren Staphorster. Hieronder de close read (commentaren in cursief):

Beste vrienden en volgers,

Ik hou er mee op. Ik heb de afgelopen jaren altijd gedacht dat er een moment zou komen dat het verzet tegen de waanzin van deze tijd enorm zou verbreden. (Frank noemt alles waar hij het niet mee eens is 'De waanzin van  deze tijd', waar de gehele Nederlandse bevolking zich tegen zou moeten verzetten)

Maar dat moment is niet gekomen en gaat er de komende tijd ook niet meer komen. Daarvoor is de angst bij de massa inmiddels te groot en heeft de massa vooralsnog te veel te verliezen. (Frank introduceert hier het begrip 'massa'. Dit impliceert het bestaan van een sociologisch coherente groep, waarvan alle leden gelijke belangen en hetzelfde doel hebben. Een begrip uit het denkhoofd van de neomarxist Toni Negri. Deze 'massa' heeft gevoelens, kan ook denken en zelfstandig beslissingen nemen. Frank identificeert zich zodanig met 'de massa', dat we moeten vrezen dat de chaotische massa in zijn hoofd overeenkomt met een denkbeeldige als 'massa' aangeduide groep in de samenleving. )

Pas als de massa echt last krijgt van de waanzin van deze tijd, omdat de waanzin zich tegen hen keert door steeds meer aanslagen, rellen en moorden, maar ook bijvoorbeeld door de gevolgen van klimaatverandering, zal de massa wel in beweging komen en komt er een andere tijd om samen iets nieuws te bouwen. (Opnieuw heeft Frank het over waanzin. Zou hij zelf waanzinnig aan het worden zijn? Deze waanzin pleegt zelfstandig aanslagen en pleegt moorden. Een gevaarlijke ontwikkeling als Frank zich zodanig met de waanzin identificeert. ) 

Zoals Antonio Gramsci ooit al eens zei: 'Het oude is aan het sterven en het nieuwe wordt nog niet geboren. Nu is de tijd van monsters.'

In die tussenfase is mijn rol uitgespeeld. De overheid heeft volledig vrijspel gekregen om linkse activisten aan te pakken doordat de linkse politiek partijen, maatschappelijk organisaties en als laatste nu ook de pers het volstrekt laat afweten. Daardoor ben ik vogelvrij geworden.
(Frank neemt geen eigen verantwoordelijkheid voor zijn falen, maar geeft de schuld aan de overheid, linkse partijen, maatschappelijke organisaties en de pers. Dat vogelvrij worden van Frank is zijn eigen inbeelding ) 

De overheid kan mij daardoor effectief de mond snoeren. Anders dan Erdogan of Poetin, doet de Nederlandse overheid dat subtiel, doch uiterst effectief. Ten eerste onthoudt de overheid je rechten, door het niet vervolgen van mensen die je bedreigen of demoniseren, en het weigeren van beveiliging (waardoor ik oa mijn appartement ben kwijtgeraakt). (Frank heeft zelf zijn adres gepubliceerd en is vervolgens gaan klagen over echte of vermeende bedreiging. Vervolgens gaat hij verhuizen en noemt dat: 'appartement kwijtraken'.)

Aan de andere kant arresteert de Politie Nederland je keer op keer volstrekt onrechtmatig en procedeert het Openbaar Ministerie je vervolgens kapot. Daarbij weten ze dondersgoed dat er vrijspraak volgt. 
(Frank wordt gearresteerd vanwege het verstoren van een theatervoorstelling van de Israëlische actrice Lia König, demonstreren zonder vergunning, geweld tegen de politie en verboden wapenbezit, gebaseerd op artikelen uit het Wetboek van Strafrecht en dat heeft niks met onrechtmatigheid te maken)

Als laatste heeft de overheid de afgelopen jaren mijn mogelijkheden om geld te verdienen vakkundig om zeep geholpen, en heeft de Gemeente Amsterdam zelfs tot twee keer toe getracht om mijn bijstandsuitkering stop te zetten. (Frank heeft geen diploma's, weigert te solliciteren en heeft een activistische CV. Dat zijn objectieve redenen om iemand zijn Bijstanduitkering af te pakken). Zonder support van linkse politieke partijen, maatschappelijk organisaties en de pers, is daar niet tegenop te vechten.

Wellicht is het gebruik van geweld nog de enige mogelijkheid om wel verzet te bieden tegen de waanzin van deze tijd. (Hier wordt voor de derde keer het begrip 'waanzin van deze tijd' gebruikt. Nu weet ik het zeker:  Frank is waanzinnig aan het worden.) Ik begrijp in ieder geval dat mensen vanuit pure wanhoop daartoe gedreven worden, maar ik heb zelf absoluut niet de behoefte om geweld te gaan gebruiken. Maar alle andere opties om me te verzetten zie ik momenteel als volstrekt kansloos. Met 100 mensen demonstreren tegen bijvoorbeeld politiegeweld heeft geen enkel nut. En het voeren van rechtszaken duurt jaren en die tijd is er niet. (Frank is depressief geworden doordat zijn actiemiddelen geen effect sorteren)

Als er een brede beweging opgang komt, hetgeen vrees ik nog jaren kan duren, zie ik wel hoe ik me daartoe ga verhouden. (Blijkbaar is de narcistische geest van Frank niet in staat om, ondanks zijn kennis van Antonio Gramsci en Toni Negri, zelf de massa's in beweging te brengen. Dat maakt hem dan wel weer een beetje sympathiek)

Geen idee nog wat ik ga doen. Maar het zal in ieder geval geen enkel publiekelijk karakter hebben. Over een paar weken delete ik m'n Facebook account. (Waarom niet meteen Frank? Wil je eerst even nalezen hoe geweldig de mensen je vinden? )

Dank voor jullie de steun de afgelopen jaren en het ga jullie goed!

Groet,

Frank

Na de toezegging dat Frank van der Linde de actiebeweging verlaat, is er een stroom van adhesiebetuigingen aan zijn adres op gang gekomen. Helaas hebben de bij het grote publiek bekend geworden activisten , Dyab Abou Jahjah, Abulkasim Al-Jaberi, Anja Meulenbelt, Quinsy Gario en Sylvana Simons, helemaal niet op het bericht gereageerd. Is Frank wel zo bekend en geliefd als hij het zelf zo graag zou willen?

Boekrecensie 'Judas, een familiekroniek'; Astrid Holleeder

"Willem (Holleeder) wist dat wij altijd zouden blijven zwijgen over het Heineken-losgeld, de verdeling, de aanslagen, en de uiteindelijke moord op Cor (van Hout), op straffe van vergelding. Maar wat als er meer verklaringen volgden?" (blz 378)

Dat is eigenlijk de kern en de inhoud van het boek van Astrid Holleeder over haar broer Willem, de Heineken-ontvoerder. Sinds 1983 hebben zijn familieleden van de zes miljoen overgebleven losgeld meegeprofiteerd. De echtgenoot van Astrid Holleeder, Jaap Witzenhausen, beheerde achteréénvolgens een strandpaviljoen en een goktent op de Wallen voor de boeven. Dankzij maffiamaatje Bram Moszkowicz kon Astrid Holleeder de benodigde stage voor advocaatschap lopen. Jarenlang is Astrid Holleeder de adviseur van Willem Holleeder.

Ook Sonja Holleeder profiteert jarenlang van het overgebleven losgeld, dat op de Wallen, in gokhallen en in de Alkmaarse hoerenwijk Achterdam is geïnvesteerd. Ze heeft samen met Cor van Hout een mooi huis in Frankrijk en een pand in Vijfhuizen. Mooi zonnebankbruin, blond haar en cup D-neptieten, zo willen de gangsters hun vrouwen eruit laten  zien. Sonja Holleeder voldoet aan dat image en speelt de vermoorde onschuld. Als er echter een onderzoek naar de overgebleven miljoenen uit de Heineken-ontvoering wordt opgestart (Operatie Goudsnip) , kan ze wel in één keer 1,1 miljoen ophoesten.

Uit de twee bovenstaande voorbeelden blijkt de familie van Cor van Hout en Willem Holleeder mee hebben geprofiteerd van de losgeld-miljoenen uit de Heinekenontvoering. Er is nog een connectie. Astrid Holleeder is de boekhouder van Thomas van der Bijl, die de miljoenen in Parijs heeft opgegraven. Geen slachtoffer dus, maar heler en profiteur. Toch gaat het hele boek van Astrid Holleeder erover wat voor een psychopaat Willem Holleeder is en hoe hij mensen bedreigt. Blijkbaar is het overgebleven losgeld een vloek voor de Heinekenontvoerders geworden. Voortdurend worden ze afgeperst en bedreigd door onder andere Sam Klepper en John Mieremet. Vele moorden volgen. Alleen Willem Holleeder blijft leven en dat wordt als een bewijs van zijn daderschap gezien.

Er is al jaren kritiek op Peter R. de Vries, omdat hij in zijn misdaadprogramma's alleen de kleine criminelen aanpakt en intussen met ontvoerder Cor van Hout bevriend is. Ook in dit boek blijkt weer hoe Peter R. de Vries is verbonden met de Heidenenontvoerders. Hij zou de minnaar van Sonja Holleeder zijn. Hij spreekt op de begrafenis van Cor van Hout. Als Astrid Holleeder eindelijk wil getuigen, worden  de contacten via Peter R. de Vries gelegd. Toch worden niet alle geluidsbanden van gesprekken met  Willem Holleeder aan justitie gegeven, want er moet ook nog geld verdiend worden.

Door al die rare verbanden en daderkennis is Judas een beklemmend boek geworden. Dat hele jofele gedoe en het gedrag van zogenaamde gabbers, zoals getoond bij College on Tour, wordt onderuitgehaald. Er is niks  authentieks of Robin Hood-achtigs aan de Heinekenontvoering of de nasleep ervan. Het zijn een stelletje psychopaten en de familie steunt dat nu al drieëndertig jaar. Misschien kan Astrid zich door het schrijven van dit boek bevrijden van deze knellende band, maar de ze is toch al die tijd  meer consiglieri dan slachtoffer geweest.

Het jaar van minder, minder, minder

Nu het brutto binnenlands product (bbp) van Nederland weer op 2,1 procent terecht gekomen is, verwacht de bevolking dat er eindelijk weer wat ruimte voor meer, meer, meer komt. Niets is minder waar. Juist in 2016 moet de geplaagde Nederlander steeds maar weer 'minder, minder, minder' horen.

De laatste maanden lees ik vaker krantenkoppen, waarin het knijpen wordt aangekondigd. Als je een 'voltooid leven' hebt geleefd en dat is volgens de D66 tegenwoordig al na je 75-ste levensjaar, dan mag je gerust dood. Door deze euthanasiemaatregel komen er steeds 'minder, minder, minder' bejaarde mensen die zorg nodig hebben. Een hele boel minder kosten voor de Rijksschatkist.

Wordt je van die hele situatie niet helemaal lekker in je hoofd, dan is het niet de bedoeling dat je antidepressiva slikt, want daarvan worden er ook veels te veel geslikt. Het is de bedoeling dat we 'minder, minder, minder' antidepressiva slikken.

Gelukkig worden onze kinderen steeds minder goed in rekenen. Dat komt omdat er op de scholen wel aandacht voor sociale intelligentie, samenwerken en kringgesprekken is en aandacht voor de harde feitenkennis en rekenles achterblijven. Het instituut CITO noemt dat "basale vaardigheden". Een voordeel van de slechte rekenvaardigheid is wel, dat ze straks niet merken dat ze 'minder, minder, minder' pensioen krijgen.

Journalisten die over de problematiek willen schrijven of anderszins berichten, hoeven in 2016 minder voor hun leven te vrezen. Er zijn nog maar 48 journalisten om het leven gekomen. Van 27 anderen wordt nog onderzocht of de doodsoorzaak werkgerelateerd is. In 2015 kwamen nog 72 journalisten tijdens hun werk om.

Stel dat jouw kind, ondanks de slachting die jaarlijks plaats vindt, toch nog journalist wil worden, dan zal het toch behoorlijk moeten kunnen lezen en schrijven. Door de 'nadruk op de basale vaardigheden' tijdens de lagere schoolperiode, is dat niet zo goed gelukt. Het kind heeft een dyslexieverklaring nodig. Nu blijkt dat de regering ervoor wil zorgen dat er minder, minder, minder dyslexieverklaringen worden uitgegeven. Gemiste kans!

Zo rommelen we 2017 in en hopen op méér, méér, méér!!

Energie op rechts maakt de verkiezingen van 15 maart 2017 spannend

De succesvolle campagne voor het Oekraïne referendum heeft drie verschillende initiatieven in de richting van de Tweede Kamerverkiezingen van 15 maart voortgebracht. Jan Roos kandideert voor de PVV afsplitsing VNL. De website Geenstijl brengt de nieuwe partij Geenpijl voort en Thierry Baudet kandideert voor het Forum voor Democratie. Het is dus gemakkelijk verschillende groepen te verenigen tégen iets, maar de beantwoording van de vraag wat dán, brengt de tegenstellingen aan het licht.

Op zondag 18 december komen veertig leden van de nieuwe partij Forum voor Democratie bij elkaar in Valkenswaard om de campagne in Zuid-Oost Brabant af te trappen. Omdat ik in de buurt woon, ga ik kijken en luisteren wat de standpunten zijn. De lijsttrekker Tierry Baudet maakt kort en bondig duidelijk wat de standpunten zijn. Nederland uit de EU. Een kleinere overheid. Verlaging van de belastingen. Tierry vertelt dat hij in zijn jonge jaren neo-conservatief is geweest en dat is aan de standpunten duidelijk te merken.

Veel aandacht gaat tijdens de verkiezingsbijeenkomst uit naar de 'versplintering op rechts'. Aan de uitleg en de antwoorden op vragen is te merken dat we beter van 'energie op rechts' kunnen spreken. De voortvloeisels van het Oekraïne-referendum hebben alle drie een aspect van de kritiek op de EU te pakken. Jan Roos is de vertegenwoordiger van de meest populistische stroming. Geenpeil is de meest democratische variant en Thierry Baudet met het Forum voor Democratie is erudiet en inhoudelijk.


Tijdens de toespraken merk ik dat kandidaat Yernaz Ramautarsing, bekend van het afzeiken van Freek de Jonge en het oprichten van een werkgroep tegen linkse indoctrinatie, een opmerkelijk retorisch talent is.  In korte duidelijke statements weet hij de zaal te enthousiasmeren. Interessant wordt het als hij stelt dat hij 'niet van racisme beschuldigd kan worden.'

Thierry Baudet moet enorm zijn best doen, niet elitair te lijken. Hij heeft het over zijn promotie en dat hij al tien jaar op universiteiten les geeft.
Zijn contacten met de conservatieven in Groot-Brittannië worden breed uitgemeten. Op een gegeven moment dringt de vraag "Whats in it for me?" zich onverbiddelijk op.  Hoe gaat het Forum voor Democratie de Eindhovense middenstand helpen en de grote werkloosheid onder laagopgeleiden in ZO Brabant verminderen?

Het Forum voor Democratie heeft last van een Randstad-imago en heeft nog niet in heel Nederland genoeg handtekeningen bij elkaar geharkt om in alle kiesdistricten met de verkiezingen mee te kunnen doen. Dat is geen schande voor een jonge partij, maar zinnetjes als "Wij zijn hier naar Brabant gekomen", kunnen toch verkeerd vallen. De kiezers van Eindhoven willen horen dat het "Forum voor Democratie" hier al is en iets voor de regio gaat doen.

Herhaaldelijk wordt tijdens de bijeenkomst gesproken over het 'politieke kartel', over de lobby in Europa en over de vijandige media die een foto van Jan Roos boven een artikel over Thierry Baudet zetten. Dan heeft Donald Trump het toch gemakkelijker als hij aan 140 tekens genoeg heeft om zijn boodschap naar buiten te twitteren.

Kortom, het Forum voor Democratie kan nog wat worden op 15 maart, maar ze zijn er nog lang niet.

Blank is ook een kleur

Vanavond om 21:00 uur is het eindelijk zo ver: Sunny Bergman presenteert haar nieuwe documentaire "Wit is ook een kleur" op de VPRO.  "Sunny Bergman wil weten waarom veel witte mensen zich verongelijkt voelen of zelfs boos worden als het over racisme en witte privileges gaat." Een belangrijk thema!

Voordat we de documentaire gaan bekijken alvast een paar opmerkingen. De discussie over ras en 'white privileges' is over komen waaien vanuit de Verenigde Staten, waar racisme  en de armoede van de zwarte bevolking inderdaad een groot probleem is. De Zwarte-Pieten-beweging, waar Sunny Bergman deel van uitmaakt, probeert deze discussie één op één naar Nederland over te hevelen.

De Nederlandse taal heeft een uitstekend woord voor de huidskleur van de autochtone Nederlander en die is 'blank'. De verbeten pogingen van Sunny Bergman om het woord 'wit' te introduceren in de Nederlandse taal, zijn grappig en merkwaardig. Heeft ze het Engelse woord 'Whites' letterlijk vertaald naar 'wit'?  Of zit er iets achter? Ook Anja Meulenbelt gebruikt de term 'wit' en 'witten' in haar cursus "Help me, ik ben wit". We weten niet waarom.

Net zoals ik mijzelf nooit het kenmerk "Nederlander" of "Hollander" had opgeplakt, totdat ik in Duitsland ging wonen en de godganse dag als "Holländer" werd betiteld, zo gaat de gemiddelde Nederlander niet 's ochtends de deur uit, bij zichzelf denkende: "Zo, de witte man gaat weer eens werken". Niemand geeft zichzelf het stempel "wit", laat staan "blank". En juist daar gaat de film van Sunny Bergman over. In de preview vraagt ze aan een man: " Hoe is het om wit te zijn?". Die is verbaast en zegt: "Hoe bedoel je wit? Ohhh, gevaarlijke opmerking".

De vraag is, of 'blank-zijn' in het post-verzuilde  Nederland een sociale categorie is. Voor 1968 is de Nederlandse samenleving ingedeeld in Katholieken, Protestanten en 'Openbaren'. Je ging naar de Christelijke-, of de Rooms-katholieke school. Het stemgedrag, lidmaatschap van de duiventeeltvereniging,de padvinderij, de omroep en de zangvereniging werd bepaald door de zuil waartoe je behoorde. Dat zijn sociale categorieën die er toe doen  en die de laatste jaren geen enkele rol meer spelen. Ras is in Nederland, in tegenstelling tot de Verenigde Staten niet zo'n  categorie geweest.

De integratie van Indische Nederlanders na 1949 is een proces waar etnische identiteit voor de eerste keer in de Nederlandse geschiedenis echt een rol speelt. (Afgezien van het antisemitisme en de Holocaust tijdens de Tweede Wereldoorlog). Dit proces is echter zo vlot verlopen, dat kleur ook na de onafhankelijkheid van Indonesië nauwelijks een rol in de Nederlandse samenleving speelde.  

Na 1975 komt er pas echt kleur in de Nederlandse samenleving door de onafhankelijkheid van Suriname en de komst van vele Creoolse en Hindoestaanse Surinamers naar Nederland. Aanvankelijk veroorzaakte de integratie van Surinamers nog wel enkele problemen, door de opéénhoping van Surinamers in een kansloze wijk als de Bijlmer, maar die problemen zijn 25 jaar later opgelost. Op dit moment halen Surinaamse meisjes hogere cijfers op school, dan de 'blanke' autochtone meisjes.

De zuil waartoe je behoort, de afkomst (Surinaams, Indisch) en de provincie waar je bent geboren (Limburg, Brabant, Groningen) zijn in Nederland  nog herkenbare sociale categorieën.  Kleur is niet zo'n sociale categorie, omdat er nooit op is gediscrimineerd. Er hebben in Nederland nooit regels bestaan, dat negers achterin de bus moesten zitten. Er hebben in Nederland nooit restaurants bestaan waar alleen blanken bediend werden. De Nederlandse scholen zijn altijd voor iedereen toegankelijk geweest.

Waarom wordt er dan toch zo'n punt van Zwarte Piet en 'Wit-zijn' gemaakt?  Zo erg zelfs, dat er een VPRO-documentaire aan gewijd moet worden?  Soepsiedie is een heel belangrijk dingetje bij het versterken van het kunstmatige racisme-debat. In de jaren tachtig worden juist de Surinaamse-, Marokkaanse- en Turkse- stichtingen gesubsidieerd in een poging de integratie te bevorderen. Als je er geld voor krijgt, dan is er een goede reden de eigen identiteit juist te benadrukken. De subsidie-cultuur heeft de integratie tegengewerkt en niet bevorderd.

Vreemd genoeg heeft het islam-debat en de angst voor islamitisch terrorisme een grote invloed op de Zwarte Piet discussie. Er is een enorme aandacht op de integratie van Marokkanen komen te liggen. De Nederlandse elite doet er alles aan om de integratie van Marokkanen te doen slagen. Een Marokkaanse burgemeester in Rotterdam en een Marokkaanse voorzitter van de Tweede Kamer, zijn daar uitdrukkingen van. Waarom zijn er geen Surinaamse burgemeesters? Waarom zijn er geen Duitse burgemeesters? Deze groepen worden gestraft voor hun eigen succesvolle integratie.

Nu hebben de Antilliaanse- en Surinaamse leden van de sub-elite (wel gestudeerd, maar geen baan) bij zichzelf gedacht:  "We gaan ook eens flink aan de bel trekken". De laatste jaren zien we dus een enorme activiteit bij de slavernij-herdenkingen en de Zwarte Piet-acties. Niet omdat deze mensen zo getraumatiseerd zijn, maar omdat slachtofferschap geld oplevert. Het zijn pogingen om het islam-debat te overtroeven.

Opvallende ontwikkelingen die ons zorgen baren:  Activisten met contacten naar de Moslimbroederschap, zoals Abulkasim Al-Jaberi en Abou Jahjah steunen volop het nieuwe racisme activisme en proberen op die manier onze samenleving te destabiliseren. De hele Schilderswijkrel is een resultaat van de samenwerking van Black Lives Matter met moslimbroeders en Internationale Socialisten. Ook bij de Rotterdamse Zwarte Piet rellen van dit jaar zijn weer leden van moslimbroeders en Black Lives Matter die samen optrekken.

Vanavond gaan we weer met zijn allen plat op de grond liggen en zeggen:  "Oh wat erg dat we 'wit' zijn.". Weg met ons!. Wat erg dat we discrimineren.  Uiteindelijk gaat het daar niet om. Het belangrijkste is, dat de overheid niet discrimineert en dat mensen met een opleiding gewoon een baan kunnen krijgen, onafhankelijk van etnische identiteit. Geef Abulkasim nu eindelijk eens een baan, het liefst op een universiteit, zodat we van dit gezeik af zijn.

Help me, ik ben wit !!

Binnenkort starten de therapeutische sessies onder de naam "Help ik ben wit!" in het Amsterdamse debatcentrum "De Nieuwe Liefde", onder de bezielende leiding van de "Theologe des Vaderlands" Janneke Stegeman. "Deze zelfhulpgroep biedt inzichten en leerstof voor witte mensen in verlegenheid, die betrouwbare bondgenoten willen worden,  niet bang zijn voor ongemakkelijke vragen. Want wit privilege betekent ook dat witte mensen macht en voordeel moeten opgeven..."

Aanmelden voor de zelfhulpgroep "Help ik ben wit" blijkt nog niet zo gemakkelijk. eerste voorwaarde is natuurlijk dat degene die zich aanmeld, echt wit is. Margriet Oostveen van de Volkskrant ontdekte dat de cursus aanvankelijk in november 2016 zou doorgaan, maar na discussie over de kleur van de deelnemers werd uitgesteld. Zwarten die zich hadden aangemeld werden niet tot de cursus toegelaten. Anja Meulenbelt, één van de trainsters bij de cursus, ontkent dat het conflict over kleur de reden is, dat ze in januari niet meer meedoet.

Intussen fantaseren bloggers over hoe het zou zijn om aan de cursus deel te nemen en door Anja Meulenbelt terecht gewezen te worden. Jan Gajentaan schrijft: "Cursist Arthur die jolig had opgemerkt: ‘jullie zijn zeker de drie A’tjes’ was daarvoor meteen gestraft met een tik op zijn vingers door de gezette Anja; een tik die werd uitgedeeld met een dun twijgje.

Volgens Anja was dat een goed gebruik dat zij had overgenomen van een andere cursus die zij geeft, islam voor beginners. Feministies islamiseren hield immers in dat de aloude  islamitische vermaning met het twijgje ook door de vrouw uitgedeeld mag worden aan opstandige mannen, vertelde Anja opgetogen."

Ook blogger Ruben Gischler denkt erover na hoe het zou zijn om door Anja onder handen genomen te worden. Hij vergelijkt de cursus met een ervaring uit 1996, toen Jane Elliott zo tegen haar blanke cursisten te keer ging, dat enkelen  in huilen uitbarsten.

"Ik denk dat zelfs Anja daar nog een puntje aan kan zuigen. Ongevraagd besloot de witte Jane om in naam van het zwarte lijden met haar therapie wraak te nemen op haar witte medemens. Haar aanpak bestond eruit om tijdens een dagsessie blauwogigen apart te zetten en systematisch te vernederen, in aanwezigheid van de andere deelnemers."

Alleen Xavier Hollander verzette zich en "bracht de moed op om en public op de machtswellust en het sadisme van Elliot te wijzen. Zij werd letterlijk weggehoond en Verhaag beet haar toe: “Iff you can’t eppreziees mein film, you besser leafff.”

Dat kan nog een hele interessante sessie worden als de theoloog des Vaderlands, Janneke Stegeman, zelf van onbesproken  gereformeerde blanke afkomst de aanwezige cursisten op hun witheid gaat wijzen. 

De Indische Nederlandse kandidaat-cursiste  Nina Landouw wordt eind oktober 2016 uitgenodigd in het café van de Nieuwe Liefde en aan een verhoor onderworpen. "Je ziet er niet echt wit uit. Wat is jouw achtergrond? " Nina had zich tot dan toe 100% Nederlands gevoeld en beschouwt zichzelf niet  als zijnde lichtgetint. Ze legt uit dat ze zich als witte Nederlander meer bewust van haar onderdrukkende gedrag wil worden. Toch nemen de cursusleiders daar geen genoegen mee. "Wil je een zelfreflexie van één A4 over de koloniale geschiedenis van Nederland schrijven, waarin jij jouw eigen rol kritisch onderzoekt?"

Lang verhaal kort gemaakt, wordt Nina Landouw niet toegelaten tot de cursus "Help ik ben wit", omdat ze  zich weigert te distantiëren van haar overgrootvader, Th. R. Landouw , uitvinder van de term 'Indische-Nederlander' en oprichter van de Indische Democratische Partij in 1916.


Bovenstaand incident roept de vraagt op, wat we eigenlijk verstaan onder de term 'witte Nederlander'. In een tijd waarin de media nadrukkelijk proberen elk stigma te omzeilen en verdachten van misdrijven als "Nederlander" omschrijven, daarmee de nationaliteit aanduidende en de etnische afkomst weglaten, is het de vraag wat wit zijn nu eigenlijk inhoudt. Hoeveel blanke grootouders moet je aan kunnen tonen om bij Janneke Stegeman en Anja Meulenbelt mee te mogen doen?

Gekke Bekken Trekken met Frank van der Linde

Tijdens de demonstratie tegen het bezoek van de Israëlische premier Netanyahu in Den Haag, op 14 september jongstleden, sta ik met een  hele grote camera op een heuveltje tegenover het Centraal Station, als mijn oog valt op de Amsterdamse querulant activist en tevens lastigvaller van oudere dames, ook aangifte doener tegen Ebru Umar, Frank van der Linde. (foto 1)

Hij kan het erg goed vinden met de toezicht over de demonstratie houdende agent. Grapjes maken en lachen. Plotseling merkt Frank van der Linde, dat hij niet alleen is. (foto 2)

De Haagse pliessie vraagt aan Frank van der Linde wat hij allemaal van plan is. Zal verstoring van de openbare orde  vandaag in het repertoire  van de gevreesde actievoerder voorkomen?  Voor de zekerheid kijkt Frank even op het draaiboek. (foto 3)

Mag die zionist hier zomaar staan en mij fotograferen?  Vraagt de voormalige directeur van Fast Food,    een non-profit organisatie zonder winstoogmerk. (foto 4)

 We gaan het even voor u vragen mijnheer van der Linde. Tot u dienst mijnheer van der Linde. Welke fotograaf bedoelt u precies? (foto 5)

Even later komt de roodharige agent links op mij af en vraagt wat ik aan het fotograferen ben. "Ik sta hier al een uur om deze openbare demonstratie te fotograferen, gewoon omdat het kan en nu komt mijnheer van der Linde en nu vragen jullie pas wat ik hier doe" Is mijn bitse antwoord. "Het was gewoon maar een vraag" ,antwoordt de agent.

Tijdens de optocht die volgt, kijk Frank van der Linde mij vuil aan.  (foto 6)

Enkele weken later wordt de activist Frank van der Linde bij de Synagoge Uilenburg door Amsterdamse politieagenten staande gehouden vanwege het vermoeden van wapenbezit. (foto 7)

Op 20 november wordt de geradicaliseerde werkloze moeimaker Frank van der Linde, tijdens een demonstratie van autonomen en anarchisten  door de Haagse ME tegen de grond gewerkt, vanwege verzet tegen de politie. (foto 8)

Het voorlopige dieptepunt van een afglijdende schaal, die gaat van directeur van een NGO naar op de grond liggende geboeide arrestant. "Waar heen mijn vaderland, O Nederland ontwaak"

Drents dorp Bronneger verhit de gemoederen.

Bron: Black Movement Review; zondag 11 december 2016

De Provinciale Staten van Drenthe komen aanstaande woensdag bijeen ten einde een besluit te nemen over de herbenoeming van het Drentse dorp Bronneger. De Drentse partij 'Drenthe Ons Erf' heeft een motie ingediend over de herbenoeming van de plaatsnaam Bronneger. De nieuwe naam zal volgens het voorstel 'Drouwen' worden.

Tijdens een lokale bezichtiging met aansluitende hoorzitting in Comedy Cafe on the Road, te Bronneger, kwam een commissie van ambtenaren afgelopen zomer tot de conclusie dat de naam Bronneger onnodig kwetsend voor de plaatselijk allochtone gemeenschap is en dus niet meer van deze tijd.

De actiegroep 'Black Lives Matter', onder leiding van de Amsterdamse activist Frank van der Linde, bezette tijdens de hoorzitting het plaatselijke hunebed D21, om haar eisen  kracht bij te zetten. De boeddhistische monnik Dhammawiranatha, uit Bronneger, moest er aan te pas komen om de gemoederen te bedaren en  een redelijk gesprek op gang te brengen.

Bankrekeningen van Hamasvrienden geblokkeerd

De Duitse 'Bank für Sozialwirtschaft' in Keulen heeft de bankrekeningen van de Duitse versie van 'Een Ander Joods Geluid', de anti-Israëlische "Jüdische Stimme für gerechten Frieden in Nahost", geblokkeerd. De belangrijkste reden voor deze blokering is de steun van deze EAJG groep aan Hamas.

De aanleiding voor het blokkeren van de rekening is de 13e 'Palestinians in Europe Conferentie' in Berlijn in April 2015. De voorzitter van Jüdische Stimme für gerechten Frieden in Nahost" hield daar een toespraak. Door de aanwezigheid van  Hamas-aanhangers op de conferentie, wordt de link met terrorisme en antisemitisme gelegd.

Dit is het eerste succes van de anti-BDS beweging in Duitsland. Op de website van deze Duitse afdeling van 'European Jews for a Just Peace' wordt verontwaardigd gereageerd op het opzeggen van de rekening. Politici van de partijen Linke, Grünen en SPD ondersteunen de organisatie.

Opvallend detail in de berichtgeving is, dat de Jerusalem Post al twee weken geleden over het blokkeren van de rekening van 'Jüdische Stimme für gerechten Frieden in Nahost' heeft geschreven. Tot nu toe kon ik echter geen bevestiging vanuit Duitsland vinden. De JP-journalist Benjamin Weinthal wist al eerder van de blokkering dan de rekening houder zelf.

In Europa ontwikkelt zich een steeds groter wordende aversie tegen de steun van organisaties aan de terreurgroep Hamas. Het antisemitische karakter van Hamas en de raketten die op de burgerbevolking van Israël worden geschoten, wordt niet langer getolereerd. Zeker niet, nu ook de Europese bevolking steeds meer met terreur te maken krijgt.  

Hoe lang kunnen EAJG, het Palestina Komitee en Back to Palestine nog ongestoord hun gang gaan. Wordt het niet eens tijd om deze steun aan Hamas ook te bestrijden? Het opzeggen van bankrekeningen is een zeer milde vorm van protest, die toch effectief kan zijn.

Kevin P Roberson wordt eindelijk op zijn muil geslagen

"Ik ben een journalist. Ik ben een journalist" Elke keer als een politieagent, tot het uiterste getergt, de Zwarte Piet activist Kevin P Roberson vraagt ergens anders te gaan staan of op te rotten, beweert hij journalist te zijn. Niemand weet voor welk medium en waarom, maar hij heeft een perskaart. Op de Youtube-filmpjes zie je Kevin meelopen met de Al Jaberis en de Quinsies van deze wereld. Altijd als er een rel is, in de Schilderswijk, bij een AZC of rond een PEGIDA demonstratie, filmt Kevin P Roberson nadrukkelijk zijn politieke tegenstanders en provoceert ze. Maar als het dan uit de hand loopt, dan is ie weer journalist.

Nu is het voor de eerste keer in drie jaar tijd provoceren eens echt uit de hand gelopen en Kevin is op zijn bek geslagen. De felle anti-Zwarte Piet demonstraties hebben namelijk ook de identitaire- nationale activisten wakker gemaakt. Elke keer als er tegen Zwarte Piet wordt gedemonstreerd, komen er ook leden van Identitair Verzet, NVU en Pegida om juist vóór Zwarte Piet te demonstreren. Met die mensen zoekt Kevin al wekenlang ruzie. "Mijnheer, mijnheer, wat vind u van de demonstratie?" vraagt hij aan een goedgespierde skinhead.

Vorig weekend was het dan zover. Kevin krijgt op zijn muil. Leiden in last. Helaas duurde het nog drie hele dagen voor de Volkskrant er drie regeltjes aan heeft gewijd. Maar dan heb je ook wat.


  
De nadruk op zwarte identiteit van de laatste jaren heeft blanke/Nederlandse identiteitsacties uitgelokt. Het is nu Nederlands- tegen zwart activisme. Door de felle provocaties kan dat tot nog meer geweld leiden.

Ook de bewuste keuze voor slachtofferschap, die ik in 2015 al beschreven heb, leidt tot meer uitlokking, provocaties en meer geweld. Dit heeft niets meer met vreedzaam protest te maken. Het zijn aanzetten tot een burgeroorlog

De bijbelvastheid van Janneke Stegeman

Waar haalt de alternatieve Kristallnachtherdenking toch iedere keer weer de sprekers vandaan? De gestelde criteria zijn moeilijk in te vullen, De spreker moet natuurlijk links zijn, tegen Israël en in het afgelopen jaar op wat voor manier dan ook in het nieuws gekomen zijn. Voor de vorm wordt er nog een Joodse Nederlander met de haren bijgesleept, maar ook voor die gelden dezelfde normen.

Dit jaar mag Janneke Stegeman, theoloog des vaderlands en gepromoveerd op de Heilige Schrift, op de alternatieve Kristallnachtherdenking spreken. Veel mensen weten  niet wie Janneke is. Ze organiseert samen met Anja Meulenbelt de cursus "Help ik ben wit!", een zelfhulpgroep voor blanke mensen die niet meer blank willen zijn.

Om de criteria van het 'Platform Stop Racisme en Uitsluiting' te vervullen, moet Janneke Stegeman aan kunnen tonen dat ze actief strijdt tegen Israël. Eén van de organisatoren van de alternatieve Kristallnachtherdenking, Maarten Jan Hijmans, heeft daarover een selectiegesprek  met Janneke gevoerd en daar is ze met een heel positief resultaat uitgekomen. Ze is namelijk als enige theoloog in Nederland in staat, om zowel de uittocht uit Egypte, als het boek Jeremia 32, door middel van theologische trucs en hocusspocus, te ontjoodsen en van hun religieuze betekenis te ontdoen.

Janneke Stegeman is in een Gereformeerd gezin opgegroeid. Dat is op zich een pré, maar in het kader van de strijd tegen zionisme, zitten er nogal wat haken en ogen aan. In het Oude Testament wordt namelijk letterlijk beschreven hoe God het volk van Israël, vanuit de Egyptische slavernij, dwars door de Rode Zee, naar het Heilige Land geleid heeft. In dat kader zijn ook de Tien Geboden ontstaan, die zowel door Joden als Christenen als leidraad worden erkend.

In de jeugd van Janneke Stegeman wordt alles in de Heilige Schrift letterlijk genomen. Als in Genesis staat dat God de wereld in zes dagen geschapen heeft, dan zijn het ook zes dagen. Als Mozes met het volk van Israël dwars door de Rode Zee loopt, omdat God ervoor gezorgd heeft, dat de zee wijkt en een doorwaadbare plaats doet ontstaan, dan is dat ook letterlijk zo, in de ogen van de ouderlingen en de dominee.

Op een bepaald moment tijdens haar studie Theologie aan de VU, zittende op haar studentenkamer in Uilenstede en na een nacht goed doorzuipen, moet bij Janneke Stegeman het idee postgevat hebben:  " Maar dat kan helemaal niet". Sindsdien neemt ze de Heilige Schrift nog steeds letterlijk, maar probeert ze theologisch aan te tonen dat het niet op die manier gebeurd kan zijn. Ze noemt in haar artikel Mozes zelfs een jihadist. Het idee dat het hier om religieuze waarheden gaat, komt niet in haar op. De uittocht uit Egypte beschrijft de ontstaansgeschiedenis van het Joodse volk. Dat ontstaan wordt door een religieus geschrift (het boek Exodus) bevestigd. Janneke heeft nooit geleerd om achter de letter van de Schrift te kijken. Ze neemt nog steeds alles letterlijk en snapt de enorme symbolische kracht erachter niet.

Janneke Stegeman is nu van Paulus een Saulus geworden. Ze gelooft niet meer en wil iedereen van dat nieuwe ongeloof overtuigen. Voor de staat van Israël en met name de kolonisten in Judea komen de woorden in het proefschrift van Janneke Stegeman hard aan. Het proefschrift gaat over het boek Jeremia 32. De profeet Jeremia is een balling in Babylon en krijgt in een visioen de opdracht een akker in het dorp Anathoth, op het land van de Joodse stam Benjamin, te kopen. Daarmee wordt de terugkeer naar het Heilige Land mogelijk. Het is een teken van hoop. Janneke Stegeman probeert in haar proefschrift deze Bijbeltekst van zijn zionistische lading te ontdoen. Het kost een beetje moeite, maar dan heb je ook wat.

Er bestaan in deze tijd twee dorpen met de naam Anathoth. Het Arabische dorp Anata ligt vijftien kilometer ten Oosten van Jeruzalem, net buiten het afscheidingshek, dat Jeruzalem van de Westelijke Jordaanoever scheidt.  De Joodse nederzetting Anatot ligt iets meer oostelijk, binnen het hek, op betwist gebied. Beide dorpen leggen een religieuze claim op de afstamming van Anathoth.

Deze anti-zionistische Bijbelinterpretatie van Jeremia 32, door Janneke Stegeman, gaat aan een heel belangrijk gegeven voorbij. Er staat namelijk dat de profeet Jeremia het land in Anathoth kóópt. Het is niet alleen een Joodse claim op een gebied dat nu oostelijk van Jeruzalem ligt, het is ook een overéénkomst met de eerste zionisten in het Heilige Land. Zij kochten het land waarop ze gingen wonen.

Aanstaande woensdag gaat Janneke Stegeman spreken bij de Alternatieve Kristallnachtherdenking. Daar zal Janneke Stegeman in haar toespraak ongetwijfeld enkele Israël-kritische opmerkingen maken. Dat is een schande. Ze mag deze mening wel hebben, maar niet tijdens een Alternatieve Kristallnachtherdenking.  

 

 

Alternatieve Kristallnachtherdenking wordt pro-Palestijnse-Zwarte-Piet-manifestatie

Wie had dat gedacht? Van een Hamasknuffelaar als spreekster bij een Kristallnachtherdenking in 2015, naar een Zwarte Piet activist bij de Kristallnachtherdenking in een synagoge, in 2016. De schandalige reeks van incidenten bij deze herdenking is blijkbaar nog niet gestopt.  

Het dieptepunt qua schandalig misbruik van de Kristallnachtherdenking lijkt in 2015 bereikt te zijn, door Haneen Zoabi, opvarende van de Gazaboot, tevens Arabisch lid van de Knesset, tevens terreur-ondersteuner, als spreker uit te nodigen en het bestuur van het Palestina Komitee op de eerste rij in het publiek te zetten. Ex-terrorist Ibrahim al-Baz pontificaal in het midden. Hoe moesten Anja Meulenbelt en haar vriendin  Lonneke Lemaire deze pro-Palestijnse en anti-Israëlische actie tijdens een Kristallnachtherdenking nog overtreffen? Misschien nodigen ze de volgende keer wel Hamasleider Ismael Haniyeh uit. We weten het niet.

De locatie bij het monument voor het Joodse Verzet is in 2016 niet beschikbaar voor de alternatieve Kristallnachtherdenking van Anja Meulenbelt en consorten. De leden van de facebookgroep 'Time to Standup for Israël' heeft de plaats gereserveerd, om de ontjoodsing van de herdenking een halt toe te roepen. Een nerveuze ambtenaar van het Amsterdamse stadhuis belt in oktober al op om te vragen of er misschien plaats is voor twee herdenkingen tegelijkertijd. Nee dus. We willen die Palestijnse kliek helemaal niet zien.

De Meulenbelt-bende heeft zich op slinkse wijze in de Uilenburgersjoel aan de Uilenburgerstraat te Amsterdam naar binnen weten te praten. Daar moet de alternatieve Kristallnachtherdenking 2016 plaats vinden.  

Jerry Afriyie
Wie zijn de sprekers bij deze anti-Israëlische Kristallnachtherdenking, onder aanvoering van Anja Meulenbelt, in de Uilenburger synagoge? Hoe is het mogelijk het thema anti-racisme te koppelen aan een anti-Israëlische actie? Dat moeten de organisatoren van deze schandalige Meulenbelt-manifestatie gedacht hebben. Dan kom je al gauw uit op Jerry Afriyie, alias Kno'Ledge Cesare. Die verbindt in hoogst eigen persoon de anti-Zwarte-Piet-acties van de afgelopen jaren, met de activist Abou Jahjah, Hezbollah en pro-Palestijnse actie. Hoe doet ie dat?

Tijdens de "Dag  van de Empathie" wordt Jerry Afriyie aangesproken door Abou Jahjah van de Arabisch Europese Liga en krijgt te horen dat de islam ook voor Zwarte Mensen heel veel goed werk verricht. Malcolm X is het niet meer levende bewijs daarvoor. Sindsdien zijn beide activisten betrokken bij Movement X. Abulkasim Al-Jaberi is ook lid van die groep.

Sinds de inlijving van Jerry Afriyie in de Movement X van Dyab Abou Jahjah en Abulkasim Al-Jaberi is hij steeds meer van de Palestijnse zaak overtuigd geraakt. Zo zeer dat hij zelfs, staande voor de Palestijnse vlag, op het Museumplein, een vlammend betoog tegen racisme en zionisme houdt. Een uitstekende kandidaat voor een Kristallnachtherdenking van de bende van Anja.

Zo rommelen we verder. De ontjoodsing van de herdenking is een feit. We hoeven ons niet meer af te vragen wat er erger is dan Haneen Zoabi op een Kristallnachtherdenking. We  weten het nu: Het is een pro-Palestijnse Zwarte Piet! 

9 November 2016; Drie verschillende Kristallnachtherdenkingen

Op 9 november 2016 wordt in Amsterdam op drie verschillende plaatsen de Kristallnacht van 1938 herdacht. De officiële herdenking vindt van 17:00 tot 18:00 uur plaats in de Portugese Synagoge op het Mr. Visserplein te Amsterdam. Het Centraal Joods Overleg is de organisator. Minister-President Mark Rutte zal de Joodse gemeenschap toespreken en na afloop worden er kransen gelegd bij de Hollandsche Schouwburg.

“De Kristallnacht of Pogromnacht  was een door de nazi's georganiseerde actie (pogrom) gericht tegen deJoodse bevolking in Duitsland. De Kristallnacht vond plaats in de nacht van 9 op 10 november 1938. In heel Duitsland werden Joden aangevallen en er werden volgens recent onderzoek 1.000 tot 2.000 synagogen in brand gestoken en ongeveer 7500 winkels en bedrijven van Joden vernield. Ook Joodse huizen, scholen, begraafplaatsen en ziekenhuizen moesten het ontgelden. Het werd de brandweer verboden om de branden te blussen. Tijdens de Kristallnacht werden 400 Joden vermoord of tot zelfmoord gedreven.”(Wikipedia)

De alternatieve Kristallnachtherdenking wordt van 19:30 tot 20:30 gehouden in de Uilenburger Synagoge, Nwe Uilenburgerstraat 91 te Amsterdam. De anti-Zwarte Piet activist Jerry King Luther Afriyie, ook bekend als dichter Kno'Ledge Cesare, is de belangrijkste spreker op deze herdenking. Afriyie werd vorig jaar tijdens een anti-zwarte-piet-actie in Gouda door de politie gearresteerd wegens mishandeling van een politieagent. Daarmee heeft hij volgens  de organisatrice van de alternatieve Kristallnachtherdenking, Anja Meulenbelt, voldoende ‘streetcreds’ opgebouwd om een herdenking in een synagoge toe te spreken.

De derde Kristallnachtherdenking in Amsterdam dit jaar, is georganiseerd door de Facebookgroep “Time to stand up for Israël” bij het monument van het Joodse Verzet op de hoek van de Amstel en de Zwaneburgwal  bij de Stopera.  Van 19:15 tot 20:30 wordt een sobere plechtigheid gehouden, waarbij dochters van Joodse verzetsstrijders zullen spreken.

De antisemitische terreur tijdens de Kristallnacht van 1938 heeft destijds in Duitsland plaats gevonden. In Nederland heeft de bezetting van 40/45 en de deportatie van- en de moord op Joden veel meer impact gehad. Waarom wordt de Kristallnacht toch op maar liefst drie plaatsen tegelijk herdacht?

De beweging “Nederland Bekent Kleur” van Rene Danen, in de jaren negentig opgericht tegen opkomend rechts-extremisme,  heeft daar een belangrijke bijdrage aan geleverd. De herdenking is in 1992 nog een waarschuwing tegen racisme en onverdraagzaamheid. Door de kaping van de herdenking door extreem-linkse groepen  als Internationale Socialisten, KMAN en Palestina Komitee, wordt het sinds 2002 steeds meer tot een protest tegen Israël. Het Joodse slachtofferschap als gevolg van de Kristallnacht wordt steeds meer verdrongen.  

Een absoluut  dieptepunt van de trend naar ontjoodsing van de herdenking vormt het optreden van Haneen Zoabi in 2015. Deze Arabische Knesset afgevaardigde voer in 2014 nog op een boot naar Gaza om het Hamas-regime te steunen en wordt sindsdien verdacht van steun aan terrorisme. 
De Facebook-groep “Time to standup for Israel” heeft  zich daar zo aan geërgerd dat ze vorig jaar al een demonstratie vergunning bij het monument van het Joodse verzet heeft aangevraagd. De derde herdenking dit jaar is bedoeld om de Hamas-aanhangers bij het monument weg te houden.

Kristallnachtherdenking 9 november ; Portugese Synagoge

Het Centraal Joods Overleg wil u graag uitnodigen voor de Kristallnachtherdenking op 9 november a.s. in de Portugese Synagoge aan het Mr. Visserplein te Amsterdam.
 
Wij zijn zeer verheugd dat minister-president en minister van Algemene Zaken Mark Rutte zal optreden als gastspreker in plaats van de heer Timmermans. Verder is het programma ongewijzigd.
 
Programma aanvang 17.00 einde 18.00 
 
Gideon van Bergen                      voor de Joodse Jongeren
Ron van der Wieken                    voorzitter Centraal Joods Overleg
M.Weizner-Smuk                         overlevende en ooggetuige van de Kristallnacht,
                                                      geinterviewed door Margalith Kleijwegt
Mark Rutte                                  minister-president en minister van Algemene Zaken

Muzikale omlijsting door violist Roeland Jagers van het Rubens Quartet
Aansluitend aan de herdenking zullen kransen gelegd worden in de Hollandse Schouwburg
 
Als u dat nog niet heeft gedaan, kunt u zich aanmelden via info@cjo.nl.
 
Op 9 november 1938 vond in nazi-Duitsland de Kristallnacht plaats. Daarbij werden 267 synagogen in brand gestoken en ca. 7500 winkels verwoest. 92 joden werden vermoord. Deze explosie van antisemitisch geweld vormde de inleiding op de volledige uitsluiting en uiteindelijk de vernietiging van miljoenen Europese joden. 
 
Het Centraal Joods Overleg herdenkt de Kristallnacht om blijvend te waarschuwen tegen elke vorm van antisemitisme en racisme in onze samenleving. Zowel in Nederland als elders. Wij maken ons zorgen over de wijze waarop het antisemitisme zich in deze tijd opnieuw manifesteert. Wij willen dat alle burgers in ons land vreedzaam, respectvol en zonder discriminatie kunnen samenleven. Door stil te staan bij de Kristallnacht, willen we het signaal afgeven alert te blijven. Voor antisemitisme en racisme mag nooit plaats zijn. 
 

Syrische terrorist komt Duitse regering ongelegen

De Duitse justitie heeft wel heel erg zijn best gedaan, de Syrische terrorist Dschaber al-Bakr vrij rond te laten lopen. De tip dat er met de miljoen vluchtelingen ook een heuse Syrische zelfmoordterrorist meegekomen is, moet van de Amerikaanse veiligheidsdienst komen. (Die Welt 15-10-2016) Blijkbaar heeft Duitsland de vluchtelingen onvoldoende ondervraagd en gecontroleerd.

Daarna besluit een eenheid van de politie toch maar eens het huis in Chemnitz (het vroegere Karl-Marx-Stadt) te doorzoeken. Er wordt inderdaad een vest met explosieven gevonden. De verdachte terrorist wandelt echter onbekommerd weg. De politie wil volgens eigen zeggen niet schieten vanwege explosiegevaar. Dagenlang blijft de terrorist onzichtbaar voor de diensten en  justitie. Hij weet echter wel via een vluchtelingenforum op Facebook een schuilplaats te vinden. Bij het station van Leipzig wordt hij door zijn nieuwe huisgenoten opgepikt. De veiligheidsdiensten controleren blijkbaar de forums onvoldoende en hebben bij het station van Leipzig ook niemand staan die even een oogje in het zeil houdt.

De vermoedelijke terrorist gaat onbekommerd, met zijn nieuwe huisgenoten, een vorkje prikken en verblijft daarna twee dagen in Leipzig. De huisgenoten ontdekken dat hij de gezochte terrorist is en binden hem vast. Eén van hen gaat weg om de politie te informeren. Hij moet echter een uur lang praten als Brugman om de Leipziger politie ervan  te overtuigen dat ze de terrorist Dschaber al-Bakr hebben vastgebonden en thuis voor transport klaar hebben liggen.

Nu heeft de politie de Syrische terrorist Dschaber al-Bakr eindelijk gevangen en stopt hem in een cel. Hij draait een lamp uit en probeert zich te elektrocuteren. Dat lukt niet. Hij trekt de draden uit het stopcontact en wil daarmee zelfmoord plegen. Nog steeds geen reden voor de justitie om hem extra te bewaken.

Uiteindelijk pleegt Dschaber al-Bakr zelfmoord, door zich aan zijn T-shirt op te hangen. Lastige vragen kunnen niet meer gesteld worden. Niet aan hem, maar ook niet aan de Duitse justitie, die er alles aan deed hem te laten lopen en daarna niets deed om hem in leven te houden.