Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Wednesday, December 10, 2008

08/21/2006: "De autonomen"

http://www.devrije.nl/archives/00001562.html

zie ook:
http://indymedia.nl/nl/2006/05/36401.shtml

Een stevige flame op internet. Een onbeholpen, slecht geschreven, innerlijk tegenstrijdige oproep van �de autonomen�, met wel erg halfslachtige dreigementen, leidt uiteindelijk op vier verschillende sites (indymedia, kraken-post, kraakforum en de Vrije) tot een stortvloed van reacties. Je waande je bijna weer terug in de jaren tachtig, toen discussies werden uitgevochten in verschillende bladen en losse pamfletten.

kraaklogo (18k image)

Klik op meer
Door: Sandra

Als ik alle reacties nog eens herlees (en dat waren zo�n dertig pagina�s in kleine lettertjes), dan valt me op dat bijna alles wat ik erover kon denken wel door iemand anders naar voren is gebracht. Zinnige standpunten vallen er wel uit te destilleren, alleen gaan die ten onder in de algehele digitale brij. En ik ga hier dus niet resumeren (teveel werk...). Ik voel me echter wel gedwongen om er nog iets over te schrijven, aangezien ik een dubieuze rol heb gespeeld in deze flame: door het bericht naar de kraken-maillijst te copi�ren v��rdat de redactie van indymedia het kon verwijderen, schijnt de indy-redactie voor het blok te zijn gezet en heeft men het stuk uit arren moede maar weer teruggeplaatst. Dat is natuurlijk logica van een hoger niveau, waar ik ook geen kaas van heb gegeten.

Het verbaasde me dat er een gecombineerde aanval werd uitgevoerd op zowel Eric Duivenvoorden als Alex van Veen, wat toch twee verschillende gevallen zijn.
Alex is er volgens mij al vele jaren geleden mee gestopt om zijn persoonlijke opinies aan willekeurige opbellende journalisten mee te delen, waarschijnlijk omdat hij zelf al snel merkte dat die toch maar op een rare manier in de burgerlijke media terecht kwamen. Eric wentelt zich alweer een tijdje behaaglijk als een selfmade �kraakexpert� in de journalistieke modder. Er zijn echter wel overeenkomsten aan te wijzen.
Erics verdiensten als archivaris van het Staatsarchief dient men niet te onderschatten. Er zijn maar weinig sociale bewegingen (en al helemaal niet zulke diffuse, chaotische en ongeorganiseerde als de kraakbeweging) die over zo�n goed gedocumenteerd, ontsloten en open toegankelijk archief beschikken.
Zowel bij zijn onderzoek voor de documentaire De stad was van ons als zijn boek Een voet tussen de deur vallen ongetwijfeld eindeloos veel kanttekeningen te plaatsen, maar terwijl die documentaire nog te zien valt als een interessant en leerzaam document, is het boek inmiddels een standaardwerk dat de komende twintig jaar niet vervangen zal worden (en gezien de voortschrijdende teloorgang van het academisch onderwijs mag het een wonder heten als die vervanging over twintig jaar ook een verbetering blijkt te zijn).
Alex was, na de roemloze opheffing van Bluf!, ��n van de voornaamste initiatiefnemers van de voortzetting van een centraal blad voor de beweging en als redacteur heeft hij die kar vele jaren getrokken. Hij heeft gedurende die periode zelfs nog een hele tijd dienst gedaan als penningmeester van de
Grachtenpot (en ik kan uit eigen ervaring zeggen, dat dat een bezigheid is waar een mens bepaald niet vrolijker van wordt). Hoewel ik het absoluut niet eens was met zijn redactionele beleid, moet ik in ieder geval toegeven dat hij in de loop der jaren w�l heeft geleerd hoe hij een pen vast moet houden. Onze meningsverschillen over een artikel dat ik nog steeds als onvervalst antisemitisch beoordeel, leidde jaren geleden tot grote onmin en een stevige breuk tussen de Grachtenkrant en de Ravage.
Tja, en dan ken je die types ook nog een beetje persoonlijk. Ik vind Eric even autoritair als dat ik Alex een stijfkop vind. Zo heeft iedereen zijn trekjes. Maar daar ging het hier natuurlijk niet om.

De �deskundige� is een rol in het media-spektakel, die Eric met verve vervult. Die rol behoudt je natuurlijk alleen maar, als je dingen beweert die de journalisten en hun redacties ook graag willen horen � anders vragen ze je niet meer. �De buitenlandse krakers verpesten het voor de Nederlanders� is wat dat betreft inmiddels net zo�n debiel en uitgekauwd clich�, zoals �de ontruiming van het laatste krakersbolwerk� dat was in de jaren tachtig. Nee hoor, "onze krakers doen zulke dingen niet�. De buitenlandse kraker die zoveel asocialer, crimineler en gewelddadiger zou zijn, is een stereotype dat vrolijk herhaald wordt, omdat het zo goed past in de hele post-fortuinistische hype van xenofobe stemmentrekkers, het absurde verlangen naar een niet-bestaand verleden van een gezellig, overzichtelijk en vooral erg WIT Nederland, het hopeloze gelul over een zogenaamd multicultureel drama (dat slechts verzonnen is om de aandacht af te leiden van het werkelijke drama, dat kapitalisme heet). Het past in de hele tendens waarin mensen plotseling moesten �kunnen zeggen wat je denkt�, waarna vooral duidelijk werd hoe weinig mensen feitelijk nadachten.
Het past ook in een vocabulaire waarin plotseling nieuwe begrippen opduiken als �de linkse kerk�, �politiek incorrect�, �demoniseren�. En in een tijd waarin je rustig ongewenste vreemdelingen in een brandgevaarlijke bajes kunt stoppen � als het misgaat vervolg je die ene die met een brandende sigaret in slaap is gevallen, want het heeft verder toch geen enkele politieke consequenties meer voor de verantwoordelijken. Sterker nog: de politiek
verantwoordelijke maakt zichzelf onsterfelijk populair bij het stemvee!
Oh jee, nu vindt de lezer natuurlijk dat ik hopeloos doordraaf. De Ravage reformistisch? Ik snap niet dat mensen er ooit iets anders in hebben kunnen zien. De Ravage racistisch? Ik zou het niet weten, maar als Eric D. mij met zijn opmerkingen in Vrij Nederland al een aardig nieuw punkkapsel bezorgde, hoe hoog rezen dan mijn haren bij het lezen van een onverholen (en anonieme...) lofzang op Marco Pastors in het laatste nummer van Ravage... Mensen die vroeger tot de steilste lidmaten behoorden, staan nu klaar om de eerste kogel door de �linkse kerk� af te vuren.

Van Janmaat tot Verdonk is er natuurlijk heel wat vergiftigd water door de Rijn gestroomd. De rechtspopulistische tsunami is in Nederland nog lang niet uitgeraasd. Uit een onderzoek kwam naar voren dat ��n op de vier Nederlanders racistisch denkt en dat ��n op de tien dat ook openlijk toegeeft. Hoe wil je dan nog een neutrale discussie over de islam of over hoofddoekjes beginnen? En
wie gelooft er nu dat onze scene van deze sentimenten verschoont blijft, puur en alleen omdat wij onszelf een antiracistisch en antifascistisch etiket hebben opgeplakt?
Ik koesterde de stille hoop, dat de massale xenofobe golven, voortkomend uit een maar al te menselijke angst voor veranderingen, langzaam weer zouden wegebben. Inmiddels vrees ik dat de ellende veel dieper geworteld is. Het
miezerige klimaat van de koude ingepolderde moerasdelta, weerspiegelt zich in het kille karakter van zijn bewoners, die beschikken over het gevoelsleven van
knotwilgen. De benepenheid van de rekenmeesters, de achterbaksheid van de
verklikkers, de gezonde Hollandse handelsgeest die stelt, dat �als ik het niet doe, doet een ander het wel�, het Bijzondere Plan dat de God der Gereformeerde Staatskerk voorhad met het Nederlandse volk, de nationalistische Oranje
hysterie rond de voetbalkampioenschappen. Een vies, klein, racistisch rotlandje, dat ooit groot werd in de slavenhandel en bloederige koloniale oorlogen. En een daarmee samenhangende mentaliteit, die in het collectieve onbewustzijn is blijven voortwoekeren.
Hoorde ik daar iemand monkelen over �de vrijheid van meningsuiting�? Wat wordt
daar tegenwoordig mee bedoeld? Kaalkoppen met vlaggen en stampende laarzen, volgehangen met nazistische parafernalia, onder politiebescherming marcherend door de Beethovenstraat. Gejuich bij brandende moskee�n. En daarna stilte. Alsof er niets gebeurd is, niets geleerd.
Natuurlijk, ik moet de kraak-expert en de Ravage-redactie niet �demoniseren�. Antiracisme zou echter meer moeten zijn dan een etiket, een opnaaier op je jas of een poster achter het raam. Het zou ook moeten gaan over bewustwording van je eigen sociale conditionering in een racistische cultuur en over een positiebepaling � dat je weigert om mee te gaan in het huidige, steeds verder verrechtsende klimaat.

Zo lijk ik wel erg ver te zijn afgedwaald van de simplistische, dommige �autonome� oproep op indymedia en de flame die daarna oplaaide. Een
discussie waarvan ik vond dat hij wel gevoerd moest worden, ook z�nder
toestemming van indymedia-redacteuren. Inmiddels schijnt een nieuw kraakverbod al in kannen en kruiken te zijn en hebben would-be bonzen natte dromen over hun rol als revolutionaire generaals die de laatste politiek georganiseerde krakers aanvoeren op de barricaden. Als het allemaal afgelopen is, is er vast wel een kraak-expert die voor de camera zijn commentaar mag leveren. En daarna kunnen we het geheel nog eens bediscussi�ren op een website. Ofzo.

Sandra
(Eerder verschenen in Grachtenkrant nr. 641)

No comments: