Disclaimer

In 2005 begon ik met het schrijven over kraken, ICT, zeilen, terrorisme, de multiculturele samenleving enzo, op dit blog. Langzamerhand begon het schrijven over terrorisme zich steeds meer tot Israël, Gaza, Judea en Samaria te beperken.
De meningen die op dit blog worden weergegeven zijn als bijdrage aan het maatschappelijke debat en geenszins kwetsend of beledigend bedoeld. Mocht u desondanks van mening zijn dat aangifte noodzakelijk is, lees dan eerst even deze speciaal voor u bedoelde disclaimer

Tuesday, December 02, 2008

Mumbai 2008

Door Keesjemaduraatje
Wat zal ik zeggen? Een paar keer ben ik al begonnen met iets te schrijven over de vreselijke aanvallen op de stad die ik zo heb leren waarderen. In 2006 was ik twee weken in het Leela Hotel. Daarover heb ik toen al geschreven. Dat heeft zo weinig zin, daar nu weer over te beginnen. Dat ik in het vliegtuig zat met een Indiase Canadees, die naar Goya ging om zijn familie op te zoeken en dat hij vertelde dat het Rooms-Katholieke geloof door Portugezen naar India gebracht was. Dat er zelfs nu nog Katholieken in Pakistan woonden, maar dat die heel low-level moesten opereren om niet op te vallen.

Dat ik in het Taj Mahal hotel ben geweest, vlak voordat ik met de boot naar het Elephants Isle voer, om de grotten met beeldhouwerken te zien. Dat ik later nog een keer terug gegaan ben omdat ik een toilet zocht. Het is allemaal banaal als herinnering, vergeleken met de vreselijke dingen die daar gebeurd zijn.

Photo_lg_mumbaiIk ging met de taxi terug en de taxichauffeur beweerde bij hoog en bij laag dat hij wist waar het Leela Hotel was. Maar hij reed eerst een moslimwijk in om eens uitvoerig te vragen waar hij heen moest. De teller draaide intussen door. Ik protesteerde, tot ik merkte dat ik over 1,50 euro aan het zeiken was. Toen we uiteindelijk na 1,5 uur bij het hotel aankwamen, mocht de taxi er niet door. Eerst moest met spiegels onder de auto gekeken worden. Aanslagen zijn in Mumbai niet iets nieuws.

Nu twee jaar later kom ik op mijn werk aan en vraag meteen aan de twee Indiase collegas, die nu bij ons werken, of alle collega's in Mumbai in orde zijn en ook hun families. Ze zijn teeergeslagen en vertellen dat ze weg willen uit Mumbai. Die krankzinnige stad wordt teveel na zo'n aanslag.

Mumbai is wel de meest multiculturele en open stad die ik ooit heb gezien en bezocht. Druk, erg druk. Veel werk. Veel mogelijkheden. Dat de terroristen juist daar een aanslag plegen, laat zien dat ze deze manier van leven haten. Ze willen helemaal geen diversiteit, maar juist verdeeldheid en haat kweken.

3 comments:

Steady Freddy said...

‘Aanslagen in Mumbai niet zo professioneel’

Van onze correspondent Gert-Jan van Teeffelen
gepubliceerd op 05 december 2008 02:45, bijgewerkt op 5 december 2008
07:38

LONDEN - Een week na de aanslagen in Mumbai gonst het nog altijd van
de geruchten. De daders zouden maanden getraind zijn door een
Pakistaanse terreurbeweging, waarbij hun spieren met steroïden werden
versterkt. Tijdens de aanvallen zouden ze cocaïne hebben gebruikt om
wakker te blijven.

Terwijl Pakistan ontkent dat de enige gepakte dader uit dat land
afkomstig is, is er een Amerikaanse connectie opgedoken. Volgens
bronnen rond het onderzoek in Mumbai zou bij een van de daders een sim-
kaart zijn gevonden die uit New Jersey komt.

‘Allemaal heel interessant. Maar wat we in dit soort zaken vooral niet
moeten doen, is haastig conclusies trekken’, zegt dr. Paul Cornish van
het Royal Institute of International Affairs. De Britse denktank is
beter bekend als Chatham House, naar het gebouw waarin het is
gevestigd in Londen. Cornish is hoofd van de afdeling die onder meer
terrorisme bestudeert.

Voor de BBC opperde hij vorige week dat het in Mumbai mogelijk niet
ging om klassieke terroristen met een ideologie of propagandadoel. In
plaats daarvan zou het simpelweg een groepje zelfmoordenaars kunnen
zijn dat handelde om beroemd te worden , zoals ook gebeurde bij de
slachtingen op de school in Columbine van 1999 of Virginia Tech in 2007.

‘Daar lijkt het intussen niet meer op’, zegt Cornish. Maar hij is niet
gelukkig met de manier waarop de media en sommige van zijn collega’s
met de zaak omgaan. ‘Elk obscuur detail wordt opgeblazen en eindeloos
geanalyseerd door allerlei experts, met veel tendentieuze speculatie
en complottheorieën tot gevolg. Daarmee geef je terroristen precies
wat ze willen. De overdreven perceptie en reacties naderhand zijn
minstens zo belangrijk als de daad zelf.’

Cornish wil de aanslagen niet bagatelliseren. ‘Natuurlijk, het was een
vreselijke aanval waar verschrikkelijk veel leed is veroorzaakt. Maar
laten we wel wezen. De acties in Mumbai waren echt niet zo moeilijk en
professioneel als sommigen doen voorkomen. Het was van zeer eenvoudig
niveau. Bootjes en machinegeweren kun je overal krijgen, en de
bediening is eenvoudig te leren.’

Uiteraard liet de coördinatie bij de Indiase veiligheidsdiensten te
wensen over, en de politie bleek bewapend met antieke geweren. Maar
van die argumenten is Cornish niet erg onder de indruk. ‘Dit kan
morgen ook in Londen of Amsterdam gebeuren. Zelfs een goed uitgeruste
politiemacht biedt geen garantie tegen dergelijke primitieve aanvallen.’

De media en alle veiligheidsexperts zijn volgens Cornish deel van het
terrorismeprobleem. ‘Ik weet dat het een cirkel is die lastig is te
doorbreken, en ik roep uiteraard niet op tot het muilkorven van de
media. Maar het kan helemaal geen kwaad nog eens te zeggen dat je
ontzettend voorzichtig moet zijn.’

Volgens Cornish moeten overheden zich niet van de wijs laten brengen
door de enorme aandacht, en koel de feiten analyseren. ‘De oplopende
spanning tussen India en Pakistan is precies waar ik bang voor was. We
moeten weg van die retoriek. Het zou te belachelijk voor woorden zijn
als er vanwege dit incident een oorlogsdreiging zou ontstaan.’

Veiligheid is een illusie, wil hij maar zeggen. ‘Onze samenlevingen
zijn sitting targets, die makkelijk zijn te treffen. Als je alle
winkelcentra, stations of pleinen goed wilt beveiligen, zou je ze
moeten afsluiten, en dat wil niemand. We moeten accepteren dat dit
soort dingen kunnen gebeuren. Het is een prijs die we voor onze
vrijheid moeten betalen.’

Katje Borgesius said...

"Voor de BBC opperde hij vorige week dat het in Mumbai mogelijk niet ging om klassieke terroristen met een ideologie of propagandadoel. In plaats daarvan zou het simpelweg een groepje zelfmoordenaars kunnen
zijn dat handelde om beroemd te worden."

Het moslimterrorisme is angstaanjagend, maar nog angstaanjagerder is het bagatelliseren, het goedpraten of het ontkennen ervan door een groeiend leger van hooggeplaatste en vooraanstaande westerlingen. Zij zijn het werkelijke gevaar.

"Volgens Cornish moeten overheden zich niet van de wijs laten brengen door de enorme aandacht, en koel de feiten analyseren."

Juist ja, de feiten... In het geval van "Mumbai" o.a.: De terroristen riepen Allahoe akbar - De terroristen zochten het enige Joodse centrum in een stad van 15 miljoen mensen op en richtten daar een slachting aan - De terroristen lieten twee Turken vrij nadat die zich als moslim bekend hadden gemaakt - enz. enz. Geen ideologie? Hoeveel duidelijker wil Cornish het hebben? Waarom worden we stelselmatig belogen door mensen die beter (kunnen) weten? Wat is er aan de hand?

Keesjemaduraatje said...

als de Joodse slachtoffers van Mumbai geen zionisten waren, dan vormt dat een extra argument om te veronderstellen dat de islamitische terroristen Joden willen doden en dat het ze niet om de staat Israel gaat. Dat is wat ik de gehele tijd zeg.

Als er een geheime dienst achter de aanslagen zit, dan zal dat wel de Pakistaanse geheime dienst zijn. Er zijn echter ok linkse groeperingen , zoals de redactie van Kleintje Murkrant, die beweren dat de Indiase geheime dienst erachter zit.

Over het algemeen zijn extreem-linkse groepen heel erg blij als er een link met Amerika is. Dan hoeven ze namelijk niet aan hun wereldbeeld te gaan twijfelen.