door Keesjemaduraatje
Het moet nu niet nóg gekker worden, maar Anja Meulenbelt vertelt op haar weblog dat ze net is getrouwd met de directeur van haar Gehandicapten project op de Gazastrook (NCCR), Khaled Abu Zaid.
In haar woorden: "Ik blijf ook het nieuws over de situatie in Gaza volgen, helaas nog uit de verte. We zitten te wachten of Khaled met zijn zoons naar Nederland kan komen. Hij heeft nu een visum. Maar de grens bij Rafah is nog gesloten. Zo tikt er elke dag een stukje van zijn visum weg, en de jongens die nu zomervakantie hebben en zo verschrikkelijk graag naar Nederland willen komen zien de kans dat het nog gaat lukken steeds kleiner worden. Khaled en ik zijn inmiddels getrouwd, voor wie dat nog niet weten. Maar ook dat helpt niet veel. Ambassade gebeld, is er geen mogelijkheid om Khaled, die nu met een Nederlandse is getrouwd, en die al vaker in Nederland is geweest via de andere grensovergang, door Israel heen, naar het vliegveld van Tel Aviv of desnoods naar dat in Amman te krijgen. De mensen van de ambassade doen hun best. Het lukt niet. De Israelische autoriteiten geven geen krimp. Hij mag Gaza wel via Israel verlaten, maar dan mag hij nooit meer terug. En dat is natuurlijk de bedoeling niet, want hij heeft daar zijn werk en wil Gaza niet in de steek laten. Zorgen dat hij de Nederlandse nationaliteit krijgt, dat zou helpen. Maar dat duurt nog minstens drie jaar. Als je je huwelijk fris wilt houden: trouw met een Palestijn, dan zie je elkaar zo weinig dat het de moeite niet is om ruzie te maken. "En het gaat nog verder. Ze wordt gefeliciteerd door Hendrik Jan Bakker, de man die milieu en Sharia met elkaar wil verbinden, (maar dat geheel terzijde) en dan antwoord ze:
"Ik weet het ook nog maar een half jaar, Hendrik Jan. Dankjewel. We hadden een mooie kleine bruiloft op het stadhuis in Amsterdam, met een moslim die ons trouwde, een christen die ons de zegen gaf en een joodse (die ons eens aan elkaar voorstelde) die ons er bij omarmde. En iedereen in tranen."