Moedwillige Kwaadwillendheid van Pro-Pal-Activisten

"We hebben geen hekel aan Joden, maar we bekritiseren alleen de 'wandaden' van Israël"; "Het is gewoon een kwestie van de VN-resoluties en het Internationaal Recht lezen, dan zie je dat Israël veroordeeld moet worden."; "Het is wetenschappelijk bewezen dat er een Nakba heeft plaatsgevonden."

Zomaar enkele frases uit de discussie met Pro-Palestijnse activisten, die we nu dagelijks op de sociale media en in de kranten lezen. Doordat de activisten zozeer van een internationaal rechtelijk en zelfs wetenschappelijke bewijs overtuigd zijn, doet het ze pijn en zijn ze verontwaardigd, als ze voor antisemiet worden uitgescholden. Dat is helemaal niet hun bedoeling, want het gaat ze alleen om Israël.

De drie kenmerken van antisemitisme die Nathan Sharansky, voormalig Israëlische minister en voormalig Sovjet dissident, heeft geformuleerd, zijn Demonisering, Delegitimatie en Dubbele Standaarden. Een belangrijk kenmerk van de demonisering is, alles wat eventueel nog positief aan  Israël zou kunnen zijn, ook nog negatief uitleggen. Enkele voorbeelden.

Helpende Israëlische artsen
Tijdens de toespraak van Robert Soeterik in februari 2015 op de Vrije Universiteit, vroeg de activist/journalist Kevin P. Roberson waarom Israël gewonden uit het Syrische oorlogsgebied over de grens laat komen en medisch behandelt. Een interessante vraag voor een activist, die normaal gesproken aan de kant van de Palestinos staat. Wat zou de geachte wetenschapper Soeterik antwoorden? We weten dat wetenschap zich over het algemeen bezighoudt met het afwegen van bewijs. Je bent verplicht ook de waarnemingen die jouw theorie ontkrachten te benoemen. Ook al is deze 'falsificatie van Popper' in de sociale wetenschappen de laatste tijd een beetje in onbruik geraakt. Je mag toch verwachten dat een wetenschappeer , als hij zijn vak serieus neemt, zich niet meteen met demonisering en demagogie bezighoudt.

Het antwoorde van Robert Soeterik was, dat het Israelische leger zich graag met gewonden van moderne oorlogsvoering bezighoudt, om de verwondingen van moderne wapens te kunnen onderzoeken. En eventueel te leren hoe die verwondingen te behandelen zijn. Israël afschilderen als bloeddorstig land, dat alleen uit eigenbelang helpt en eigenlijk een bloeddorstige bijbedoeling heeft. Het is een vorm van antisemitisme, die heel erg dicht bij het 'bloedsprookje' komt. Bovendien is deze uitspraak een vorm van demonisering die ik bedoel. Zelfs als er iets goed te melden is, is het toch weer slecht.

Janneke Juffermans  in Vrij Nederland
Een ander voorbeeld van moedwillige verdraaiing van feiten, stond afgelopen week in Vrij Nederland. Even over de achtergrond: In de afgelopen zeven jaar is het twee keer voorgekomen, dat pro-Palestijnse activisten door hun medestrijders met opzet zijn gedood. Vittorio Arrigoni werdin Gaza door salafisten ontvoerd en vermoord. Juliano Mer Khamis van het "Freedom Theater" in Jenin werd door gemaskerde Arabisch uitziende mannen in Jenin vermoord.

Alle twee moorden passen niet in het denkraam van de Israël-hatende journalist. Het mag niet zo zijn en het kan niet zo zijn, dat een moord niet aan Israël toe te schrijven is. Dus dat is precies wat Janneke Juffermans in Vrij Nederland (34/76;22-8-2015) doet: de  moord aan Israël toeschrijven. Steeds weer enkele kleine bijzinnetjes tussen de regels door, om twijfel te zaaien en om toch maar even de feiten naar haar hand te zetten.

Juliano Mer Khamis was een buitengewoon moedige man, die naar een arme wijk in Jenin ging, om daar, in navolging van zijn moeder, theaterlessen aan Arabische kinderen te geven. Zijn moeder Arna was zeer geliefd bij de Arabische bevolking, maar Juliano ondervond veel weerstand. Arabische conservatieve moslims waren ontstemd over het opvoeren van het toneelstuk Animal Farm, van George Orwell,  omdat er in het stuk varkens voorkomen. Het optreden van zowel jongens als meisjes in één toneelstuk was het volgende schandaal. Het bespreken van sexuele taboe's in een toneelstuk deed de deur dicht. Het theater werd twee keer bestookt met brandbommen en er werden bedreigingen geuit.



Voorgevoel
Drie jaar voor zijn dood zei Juliano: "Ik word een keer vermoord door een gestoorde Palestijn, omdat ik volgens hem de islamitische jeugd verknoei". Intussen zette Juliano zich ook tijdens de intifada voor de Arabische bewoners in. Hij bracht medicijnen mee en bracht zwangere vrouwen naar Israëlisch ziekenhuizen.  Tot de dag dat het voorgevoel waarheid werd en Juliano in zijn eigen auto, in een steegje van Jenin, met zijn zoontje op schoot en de oppas naast zich, door een man met een geweer wordt doodgeschoten. Het blijft verdacht stil in het kamp. De gebruikelijke collectieve rouw , die gebruikelijk is bij de dood van martelaren, komt niet op gang. Onderzoek naar de moord komt niet op gang. De moordenaar kende de smalle steegjes in Jenin, dus de kans dat hij Palestijn is, is groot.

De enige instantie die onderzoek naar de moord doet, is het Israëlische leger. Dat wordt door Janneke Juffermans zo omschreven: "Het Israëlische leger draaide de duimschroeven na de moord in elk geval aan met intimidaties". De artistiek leider van het theater, een palestijn, wordt verdacht van de moord en opgepakt. Studenten van de theaterschool, worden hardhandig verhoord. Een ex-student: Ik denk dat de moordenaar een Palestijn was, geleid door Israëlisch hand".

De laatste zin laat zien, dat wat er ook gebeurd. Ook al staat de Arabier nog met een rokend pistool naast het lijk, Israël altijd de schuld krijgt. De beschuldiging staat in Vrij Nederland tussen aanhalingstekens, en komen dus uit de mond van de ex-student. De tekstschrijver en de redactie treffen geen blaam, maar de twijfel is gezaaid en het politieke correcte verhaaltje is geschreven en gepubliceerd.

Vittorio Arrigoni
Bij de moord op Vittorio Arrigoni is er geen enkele twijfel over de daders. Salafisten wilden de Pro-Palestina activist van de International Solidarity Movement ontvoeren en enkele salafistische gevangenen in Gaza vrij krijgen. de ontvoering mislukt en Vittorio Arrigoni wordt opgehangen. De daders zijn gepakt en in Gaza veroordeeld. Keesjemaduraatje schreef er meerdere artikelen over.
Dat neemt niet weg, dat er ieder jaar weer, in Italië, bijeenkomsten van de communistische partij zijn, waar de moeder van Vittorio Arrigoni bij aanwezig is, waar de schanddaden van Israël aan de kaak worden gesteld, en waar de moord op Arrigoni wordt herdacht. de activisten zijn er zo mee bezig Vittorio tot een martelaar van het volk te stileren, dat de ware toedracht volkomen wordt ondergesneeuwd.

Demagogie of domheid?
Hoe ontstaat de verschuiving van de schuldvraag, van dader naar Israël? De dader staat met een rokend pistool of een wurgtouw in zijn hand naast het lijk, maar toch wordt een jaar later de schuld aan Israel en de Israeli's gegeven. Why?

Is de demagogie tegen Israel zo krachtig dat de palestinos zich gewoon niet voor kunnen stellen dat een activist door zijn eigen mensen wordt vermoord? Of kan gewoon niet waar zijn, wat niet waar mag zijn?

In het geval van Vittorio is de zaak duidelijk. Hij ging naar Gaza om te sterven, maar werd door de verkeerde vermoord. Bij Juliano is de zaak veel diffuser. Zelfs Democracy Now, de pro-Hamas-zender in de USA maakt duidelijk dat hij wordt vermoord door een Arabier. Niemand behalve het Nederlandse Vrij Nederland geeft Israel de schuld voor de moord. Het is daar de domheid en kwaadaardigheid die regeert.

Coalitie "Amsterdam voor Palestina" sluit harde actie niet uit

Donderdag 20 augustus 2015 komen leden van dertig anti-Israëlische organisaties, verenigd in de coalitie "Amsterdam voor Palestina", bij elkaar in het Nelson Mandelacentrum aan het Weteringplantsoen te Amsterdam. Op de bijeenkomst worden acties voorbereid, die tot doel hebben de stedenband Tel Aviv-Amsterdam te blokkeren. Ik ben op de bijeenkomst aanwezig om te observeren en dit verslag te kunnen schrijven.

Dertig WOB-verzoeken  
Frank van der Linde probeert zichzelf tijdens de bijeenkomst als slachtoffer van 'het systeem' te profileren. Frank heeft wel dertig WOB verzoeken, om informatie boven water te krijgen, ingediend, maar de Gemeente Amsterdam maakt steeds gebruik van het recht op uitstel om de voortgang van de waarheidsvinding te vertragen.

Burgemeester van der Laan gaat op 5 september op verkenningsreis naar Tel Aviv, maar de Gemeente wil het programma van de reis niet aan Frank van der Linde geven. Frank van der Linde heeft, samen met de extreem-linkse Ronnie Barkan, een alternatieve bezichtigingsroute ontwikkeld, maar de Gemeente heeft al te kennen gegeven niet aan deze alternatieve route deel te willen  nemen.

Zo langzamerhand lijkt de strijd van Frank van der Linde zich meer op de Stad Amsterdam dan op Israël te richten. Toch zit hij maandelijks, namens de groep Youth for Palestine, bij burgemeester Eberhard van der Laan aan tafel, om de 'onrust in de stad' te bespreken. Dat Frank van der Linde deze onrust zelf initiëert, door de theatervoorstelling van de vijfentachtig jaar oude Lia König te verstoren, dat heeft hij zeker niet aan Eberhard verteld.  

Frank van der Linde gaat naar Israël. Hij kent de weg, want hij heeft er zes maanden gewoond en is dus Israël-specialist. Toch denkt hij, dat hij bij de grens wordt tegengehouden (Blacklist noemt hij dat). Eigenlijk hoopt hij er een beetje op. Anders word je nooit geen martelaar. In dat geval, zal Ronnie Barkan, van het comité 'Boycot from Within', de alternatieve route voortzetten.  Er is zelfs een derde activist in Israël aanwezig, voor het geval dat Ronnie ook wordt tegengehouden. Aan alles is gedacht.  

Tolerante Stad
Frank van der Linde onthult tijdens de bijeenkomst nog een paar leuke feitjes, zoals de reden waarom DOCP-bestuurslid Houda Stitou huilend wegliep van de hoorzitting Amsterdam-Tel Aviv. Dat was namelijk, omdat burgemeester Eberhard van der Laan tijdens de hoorzitting stelde, dat het steeds beter gaat met Israël.

Ander feitje: Frank van der Linde gaat samenwerken met bureau Jansen en Jansen om 'informatie boven water te halen'. Nog iets anders: Frank van der Linde is na zijn verblijf in Tel Aviv, een paar jaar later teruggekeerd en merkte toen dat de straten van Jaffa (zijn woorden) "steeds Joodser geworden zijn". En omdat er steeds meer Joden in Jaffa wonen, is het 'geen tolerante stad'.

Dreigende taal slaat Frank van der Linde aan het einde van de avond uit, als hij roept, dat 'argumenten alleen niet voldoende zijn', daarmede het democratische proces van de stad Amsterdam aan zijn laars lappende. Het zijn echter wel altijd de allochtone jongens en -meisjes die bij deze harde acties opgepakt worden en nooit Frank van der Linde zelf, want die zit bij burgemeester van der Laan aan tafel.

Gezellig
Intussen zit ik gewoon in een snikhete zaal te luisteren naar al deze leuke feitjes en weetjes. Het is een gezellige bijeenkomst. Men kent elkaar. De oude harde kern van het Palestina Komitee ziet elkaar in dit Mandelacentrum. Gemiddelde leeftijd vijfenzestig jaar. Intussen ken ik de meeste deelnemers, van de vele demonstraties en bijeenkomsten die ik heb geobserveerd. Dat draagt het risico in zich, van gezellig met elkaar gaan kletsen en de missie vergeten.

Opvallende afwezigen, zijn de leden van ad-hoc-groepen Youth for Palestine en Back to Palestine, die het afgelopen jaar de Gaza-demonstratie hebben georganiseerd, de Israëlische ambassade hebben geblokkeerd en de theatervoorstelling van Lia König verstoord. Geen Houda Stitou, of Appa of Abulkasim  Al-Jaberi te bekennen. Op grond van de vele acties, zou je verwachten, dat deze goed opgeleide jonge moslims het vaandel van de anti-Israëlische strijd over zouden nemen. Zoals bekend, werken deze moslims ook samen met de moslimbroederschappen en de Hamas-vertegenwoordiger Amin Abu Rashed. Maar geen van deze radicale strijders is aanwezig in het Nelson Mandelacentrum.

De enige aanwezige oud-terrorist is Palestina Komitee bestuurslid Ibrahim Al-Baz, die samen met zijn vrouw en dochter op de eerste rij zit. In termen van Palestijnse fracties, wordt deze vergadering dus tot de Fatah-invloedsfeer gerekend. Geen PFLP- of Hamas-invloed te bespeuren.

Jaap Hamburger

De enige spreker met een inhoudelijke gefundeerde toespraak over de samenwerking Amsterdam-Tel Aviv, is Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid. Zoals hij op de website Joop al uiteen heeft gezet, is hij fel tegenstander van een samenwerking, omdat "in Tel Aviv het belangrijkste ministerie van Israël staat, het Ministerie van Defensie, waar al de oorlogen, invasies en veldtochten'made in Israël' zijn uitgedacht, die de Libanezen en de Palestijnen over zich heen gekregen hebben, oorlogen met cynische namen, als Peace for Galilea, Grapes of Wrath, Defensive Shield, Summer Rains,Operatie 'Juiste Beloning', Cast Lead en Protective Edge, bij elkaar goed voor tienduizenden doden, gewonden en levenslang geïnvalideerden. Leve het creatieve Tel Aviv, de moederstad van destructieve oorlogen!"

Er zijn natuurlijk ook goede ontwikkelingen en omstandigheden in Israël, zoals de vrijheid die de 'Lesbian-Bi-sexual-Transgender-Gay' (LBTG)-community er geniet. Wat doen we dan daarmee? Het is heel jammer, dat Jaap Hamburger zelfs die absoluut unieke situatie in het Midden-Oosten afdoet, door te stellen dat Israël hier mee slechts een 'pink-washing', quasi om het eigen bestaan te rechtvaardigen, bedrijft. Hij doet daarmee afbreuk aan zijn eigen argumenten en laat zien volkomen bevooroordeeld en eenzijdig te zijn.

Jaap Hamburger benadrukt tijdens de bijeenkomst twee keer, dat druk op de PvdA uitoefenen het meeste effect heeft. De PvdA zit op de wip. Als die zwicht voor de druk van deze 'Amsterdam voor Palestina'-coalitie, dan gaat de samenwerking Tel Aviv-Amsterdam niet door.

Somber beeld
Intussen schetst Jaap Hamburger, tussen de regels door, een somber beeld van de kans op succes voor deze activisten. De SP en Groenlinks hebbben dan wel tegen gestemd, maar zijn niet bereid zich aan te sluiten bij de coalitie tegen de samenwerking. Het heeft geen prioriteit. Het idee van de stedenband op zich wordt als positief gezien en verder laten de partijen weinig van zich horen. Tegelijkertijd wordt er wel een reis van burgemeester Aboutaleb van Rotterdam naar Tel Aviv gepland. Eindhoven staat positief tegenover een samenwerking met Tel Aviv. Allemaal PvdA-steden, tenminste als het om de ongekozen burgemeester gaat.  Berlijn gaat een samenwerking met Tel Aviv aan en Parijs heeft al een stedenband met Tel Aviv en Ramalah. Het idee 'Stedenband met Tel Aviv' leeft, zullen we maar zeggen.

Tien acties om in te tekenen
Het einde van de avond nadert. De activisten kunnen intekenen op één van de tien acties die gevoerd gaan worden. Max van Lingen van de International Socialisten sluit harde acties niet uit, maar wil die in een ander verband op een ander tijdstip verder bespreken. Een mevrouw uit het publiek benadrukt, dat de activisten tijdens de acties duidelijk moeten maken, dat het niets met antisemitisme te maken heeft. Dat is even tegen het zere been, maar de vergadering wordt voortgezet. Een andere aanwezige stelt voor juist vóór een stedenband te zijn, omdat tijdens die stedenband de slechte situatie van Palestijnen benadrukt kan worden. Interessante reactie van Frank van der Linde hierop is, dat er samengewerkt wordt met Palestijnen en 'goede Israelis'. "Natuurlijk wel samenwerken , maar niet met de  gemeente Tel Aviv". Zwalkend standpunt van een 'wannabe-victim'.

Parijs heeft ook een Israëlisch strandje aan de Seine. Dat brengt enkele activisten op het idee, om in Amsterdam aan de IJburg een hoop zand neer te gooien en dat tot 'Palestijns strand' te benoemen. Dat is één van de tien activiteiten waar op ingetekend kan worden. De overige activiteiten laten zich raden: Flyers uitdelen; demonstreren; op Schiphol gaan staan als Eberhard van der Laan vertrekt; mailen naar Gemeenteraadsleden.

Ik vind zelf het "Palestijnse Strand" op IJburg het meest creatieve- en invloedrijkste idee. "Come together on the beach". Na de vergadering nog even gezellig zitten praten, want we zijn gewoon in Nederland, mensen!

(bovenste foto van Maarten Brante)

Ekrem Deniz (lid van Anatolu Genclik) gearresteerd wegens #Mitch rellen in Den Haag

De Utrechtse activist Ekrem Deniz, die enkele dagen geleden werd aangehouden, vanwege zijn betrokkenheid bij de Haagse Schilderswijkrellen (#Mitch Henriques) , blijkt lid van de linkse Turkse organisatie Anadolu Genclik. Op de website van de Turkse organisatie wordt zijn arrestatie bevestigd.

Ekrem is de tweede linkse activist, die wordt gearresteerd. Said Roustayar, lid van de SP-jongerenbeweging Young and United, werd twee weken geleden tot zes maanden celstraf, wegens geweldpleging en brandstichting tijdens de Haagse Schilderswijkrellen, veroordeeld.

Op de Facebook pagina van Ekrem Deniz is te lezen, dat hij Koerdische activisten steunt en bij een foto van de Duitse terrorist Andreas Baader de tekst "Wir kämpfen weiter" geschreven heeft. Zoals we inmiddels weten pleegde Andreas Baader in de cel zelfmoord. Dus dat is misschien in dit stadium geen goed voorbeeld voor Ekrem Deniz.

Tijdens de rellen viel het op, dat leden van de Zwarte-Pieten-beweging, Internationale Socialisten en Gaza-activisten hand in hand vooraan in de linies stonden. Blijkbaar wilden ze de rellen voor politiek gewin gebruiken.

(Via https://twitter.com/CarelBrendel)

Said Roustayar: zes maanden cel waarvan twee voorwaardelijk

Said Roustayar is veroordeeld tot 4 maanden en twee maanden voorwaardelijk. Tijdens de zitting bekende Said dat hij betrokken was bij brandstichting tijdens de Haagse Schilderswijkrellen.

http://www.omroepwest.nl/nieuws/31-07-2015/zes-maanden-celstraf-voor-relschopper-schilderswijk

Kameraad Said Roustayar stond onder de douche

Als het niet zo schandalig was, dan was het grappig. De Haagse Schilderswijk reltrapper Said Roustayar (23) uit Bunnik moest afgelopen woensdag voor de Haagse rechtbank verschijnen, om zich tegen de aanklacht van ordeverstoring en brandstichting te verdedigen, maar hij verscheen niet in de rechtzaal. De Officier van Justitie beweerde eerst nog dat Said er voor had gekozen niet op te dagen, maar dat lag net even anders. Op het moment dat het politiebusje verscheen om Said op te halen en naar de rechtbank te vervoeren, stond hij onder de douche. De dienstdoende politiecommandant stuurde het busje zonder Said naar de rechtbank en dus was het verdachtenbankje helemaal leeg.

Vijftig Internationale Socialisten, Movement-X-adepten en FNV-Young-and-United-activisten stonden voor de rechtbank te demonstreren voor vrijlating van alle politieke gevangenen. Helaas moeten ze morgen om 14:00 al weer demonstreren, als Said tenminste uit de douche komt. Er hebben zich nog slechts twintig mensen aangemeld, dus er is nog plaats op de Prins Clauslaan 60 te Den Haag.

De advocaat van Said Roustayar vindt het geen goed idee, dat er op het Facebookaccount van Said foto's van de rellen staan, met hem vol in beeld, samen met de broertjes Al-Jaberi. Daarom zijn die foto's gewoon verwijderd. De foto waarop te zien is, dat Said ook demonstreert voor Gaza staat er nog gewoon.

Intussen is steeds duidelijker wat Said Roustayar het afgelopen jaar allemaal voor acties heeft uitgevoerd.   Said Roustayar is sinds een jaar politiek actief en heeft zich aangesloten bij de vakbondsgroep Young and United, die er hard tegenaan gaat.  In chronologische volgorde:

-Op 15 april 2015 bestormen de Yound and United boys en girls de  Macdonald's en vallen het personeel lastig.

-Op 22 mei 2015 bezetten Young and United de Sociaal Economische Raad, gewoon omdat het kan en gaan bij SER voorzitter Mariette Hamer op tafel staan. Ik keur deze actie overigens ongezien goed.

- Op 26 juni dringen de actievoerders van Young and United het moederbedrijf van Kruitvat, A.S. Watson binnen en roepen dingen.

Bij al deze acties is Kameraad Said van de partij. Zie ook de foto's hieronder.

Said is dus lekker bezig. Blijkbaar was het vakbondsgedoe toch niet radicaal genoeg en ging hij in juli naar Den Haag om nog even flink in de Schilderswijk huis te houden. Of dat bewezen kan wordt is de vraag.

Abulkasim Al-Jaberi is contactpersoon voor de Nederlandse Movement X

Sinds de Belgisch/Libanese activist en vroegere leider van de Arabisch Europese Liga (AEL) Dyab Abou Jajah van zijn Libanese avontuur is teruggekeerd, probeert hij opnieuw grond onder de voeten te krijgen  met de nieuwe beweging Movement X. De doelstellingen van Movement X zijn antiracistisch en anti-koloniaal.

Een interessante visie van Movement X is de demografische constatering, dat de Europese steden de laatste twintig jaar in toenemende mate worden bevolkt door immigranten, vluchtelingen en nakomelingen van koloniaal onderdrukten. Movement X wil dat de politieke- en sociale structuren in de grote steden zich aan de demografische werkelijkheid aanpassen.

Op de web pagina van Movement X wordt het zo omschreven: "Europese grootsteden bevinden zich op een scharniermoment. Hun bevolking telt niet langer een dominante meerderheid. Alleen blijven velen blind voor die realiteit. Zij proberen hun geprivilegieerde positie te beschermen door beroep te doen op de oude mechanismes van uitsluiting, discriminatie en racisme. De demografische verschuiving heeft zich daardoor niet vertaald in een evenredige machtspositie op economisch, politiek, sociaal of cultureel vlak. "

In gewoon Nederlands betekent deze doelstelling dat vertegenwoordigers van de Surinaamse-, Turkse-, en Marokkaanse gemeenschap de stad gaan besturen, ten koste van de oude blanke elite.

Sinds enkele maanden is Dyab Abou Jahah ook in Nederland actief en probeert een Nederlandse tak op te richten. Er is een Facebookgroep "Movement X Nederland, it's time to move" opgericht, waaruit de oprichters op korte termijn een kerngroep hopen te selecteren. De contactpersoon van deze kerngroep is Abulkasim "Fuck de Koning" Al-Jaberi. Abulkasim maakt op de Faceboekgroep duidelijk dat de leden van de kerngroep aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen: Vrouwenhaters, racisten en zionisten zijn niet welkom.

"Bij het selecteren van mensen verwachten we niet dat iedereen hetzelfde niveau van bewustzijn heeft over deze zaken. Bewustzijn vergroten en verdiepen is juist een van onze doelen. Dat neemt niet weg dat we een minimum van voorwaarden stellen aan leden. De speerpunten van Movement X zijn dekolonisatie, anti-racisme en radicale gelijkwaardigheid voor iedereen. Dat betekent dat vrouwenhaters, racisten, zionisten hier niet welkom zijn. Dat selectieproces zullen we met de kerngroep bewaken."

Een interessante groep van zeven admins heeft de leiding over de Facebookgroep genomen.
-Abulkasim Al-Jaberi: meermaals gearresteerd voor verstoren van de openbare orde en beledigen van de Koning.
-Rapper Appa: Bekend van zijn uitspraken "Fuck de Talmoed" en "zionistische honden die uit zijn op ons geld en bloed"
-Sandew Hira:  Die in het nieuws kwam met de volgende uitspraak:  "Transatlantische slavernij was erger dan de Holocaust"
-Dyab Abou Jahjah: In Nederland veroordeeld vanwege het publiceren van antisemitische cartoons.
-Hureya Salam: Die onder de naam Houda Stitou werd gearresteerd wegens het verstoren van een voorstelling van de Israëlische actrice Lia König, vorige jaar in de Doelenzaal te Amsterdam
-Fatima Faid van de Haagse Stadspartij: Kwam vooral in het nieuws door samen met Fatima Elatik (PvdA) in een demonstratie mee te lopen waar nazi-vlaggen werden vertoond.
Mika Tamazight: betrokken bij de beweging Back to Palestine en organisator van een benefiet ter gelegenheid van '66 jaar Nakba'

Ik geloof graag dat Movement X wil opkomen tegen discriminatie en voor gelijke rechten, maar het aantal anti-Israel-strijders in de kerngroep is al dermate groot, dat de haat tegen Israël waarschijnlijk het verbindende element van de groep zal zijn.

Vier geweldplegers en een Zwarte Piet op de Dam

Eindelijk is het programma voor de Hamas-demonstratie van 11 juli 2015 gepubliceerd:

Plaats: Dam Amsterdam

13.30 uur Palestijnse rap van Zeeko
13.35 uur Mohammed Matter, Palestijnse activist uit Gaza
13.40 uur Abulkasim Aljaberi, Back to Palestine
13.45 uur Sarah, Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina 
13.50 uur Kno'Ledge Cesare, Dichter en social critic
13.55 uur Dyab Abou Jahjah, oprichter Movement X
14.00 uur Ayala, Voormalig Israëlische en activiste voor de Palestijnse strijd
14.05 uur Appa, Motivational speaker en activist
14.15 uur AANVANG MARS
15.45 uur TERUG OP DE DAM

De organisatoren "Back to Palestine" en " Youth for Palestine" hebben er alles aan gedaan om de critici gelijk te geven. Ook al wordt er honderd keer geschreven en aangetoond, dat rapper Appa een antisemiet en een ophitser is, toch komt hij elke keer weer zijn geweldverheerlijkende riedeltje van zijn iPhone lezen.

Dyab Abou Jahjah sloot zich enkele jaren geleden, naar eigen zeggen, aan bij de Hezbollah en is ook nu in België weer bezig de massa's tegen Israel te mobiliseren. Bij de laatste massademonstratie in Antwerpen liet hij ook 'Zwarte Piet' Kno'Ledge Cesare spreken. Zoals bekend verondersteld, werd Kno'Ledge Cesare bij de anti-Zwarte Piet demonstratie in Gouda opgepakt wegens geweldpleging en verloor daardoor zijn baan als beveiliger.

Over Abulkasin "fuck de koning" Al-Jaberi hoeven we het niet meer te hebben. De rellen ter gelegenheid van de dood van #Mitch in Den Haag werden door hem en zijn broer persoonlijk gestart en aangemoedigd, zoals op foto's en video's duidelijk te zien is. Abulkasim is meerdere keren gearresteerd, onder andere voor het aanvallen van Israelische actrice Lia König in de Doelenzaal te Amsterdam.

De fanatieke Sara Beqali, van de Studenten voor een Rechtvaardig Palestina, wil liever niet met haar achternaam op het pamflet, wat heel verstandig is, want met haar staat van dienst kan ze zo op de UVA gaan werken. Vele activisten gingen haar voor.

De gebruikelijke verdachten staan dus weer bij elkaar op de Dam en ongetwijfeld kunnen we na zaterdag weer een paar sappige quotes op hun konto schrijven. Er is echter een klein minpuntje. De organisatie heeft te horen gekregen dat de politie gaat optreden tegen Hamas-vlaggen. Ook leuzen van Hamas zijn niet toegestaan. Kan RU-docente Markha Valenta honderd keer beweren dat Hamas een nette door de VN- en de EU goedgekeurde organisatie is. De Amsterdamse politie houdt er toch niet zo van.

We wensen de dames en heren antisemieten veel plezier in de zon op de Dam. Niet flauwvallen.

Nati Rom (LEV HA'OLAM) in Harderwijk

We bezochten gisteren een bijeenkomst van 'Time to Standup for Israël' in Harderwijk, waar Barry Shaw zijn nieuwe boek over het bestrijden van Hamas, antisemitisme en BDS ging presenteren. Vooraf hield Nati Rom, een kolonist uit Samaria, een praatje. Nati is iemand die naar de Tempelberg in Jeruzalem gaat en daar dan gaat bidden en wordt gearresteerd. Hele indrukwekkende verhalen.

Op een gegeven moment dacht ik wel: 'Daar komt nooit vrede'. Als je niet bereid bent een stukje op te geven en zelfs een derde Tempel op de Tempelberg wilt gaan bouwen, dan zal er steeds weer een conflict uitbreken.

We stonden buiten en Nati kwam ook nog even langs. Er werd een vraag gesteld over de Tweestatenoplossing. Dat zullen de settlers niet accepteren. Wat dan wel, was de vraag. Op een gegeven moment zei ik dat Israël het hele gebied kon gaan besturen, maar dan zouden alle inwoners burgerrechten moeten krijgen, ook degenen die nu in Area A (Palestijnse Autoriteit)  leven.

Dat was dan wel acceptabel. Dus een éénstaatoplossing, zonder terugkeer van Arabische vluchtelingen (laat staan hun kinderen en kindskinderen) , met burgerrechten voor iedereen. We zijn eruit.

Abulkasim Al-Jaberi is blij met iedere zwarte dode

Of het nu het verbannen van Zwarte Piet uit het Sinterklaasfeest is, of het aanvallen van de Nederlandse monarchie (Fuck de Koning), of het boycotten van Israël, of het ondersteunen van Hamas, Abulkasim Al Jaberi is van de partij. Abulkasim roert graag in troebel water. Al maanden zijn hij en zijn vrienden op zoek naar het juiste moment om een flinke rassenrel, á la USA uit te lokken en de allochtone jongeren stenen naar de politie te laten gooien.

Gisteren is het dan eindelijk gelukt. Het moment was daar: De Gouden Zwarte Dode. Zaterdagavond werd Mitch Henriquez (42) door de Haagse politie hardhandig aangehouden. Hij raakte buiten bewustzijn en stierf een dag later. Genoeg reden voor de aanhangers van de "Black Supremacy" beweging in Nederland, samen met de Internationale Socialisten en Zwarte Piet (Kitty Balker) , een flinke rel te trappen. Duwen trekken, stenen gooien. Ze doen er alles aan om er een hete zomer van te maken.

Ze waren er weer allemaal bij: De 'Filipijnse politieagent aan het huilen maker' Thomas van Beersum, de 'Joodse Jongens Bedreiger' Kevin P. Roberson, Malcom X  aanhangers, Internationale Socialisten. Van de vijfhonderd demonstranten, waren er zeker tien lid van de radicale konksie.

Markha Valenta is niet zo onafhankelijk als het lijkt

Even terugkomen op het 'debat' van 15 juni 20015, op de Vrije Universiteit, over de boycot van Israël. Als pro-Palestina-activisten een 'debat' organiseren, dan wordt er vooral gescholden op de mensen die niet aanwezig zijn en tegenstanders worden al helemaal niet uitgenodigd. Ook bij het debat van vijftien juni zat er helemaal niemand in het panel of bij de sprekers die het opnam voor Israël. De VU heeft zich laten opschepen met een discussie, die helemaal geen discussie bleek te zijn. Als zelfs Peter Breedveld in de Ad Valvas schrijft over een 'beschamend debat'  en die weet echt wel wat een beschamend debat is, dan heb je het gewoon heel slecht gedaan.

Tijdens de avond leek de discussieleidster Markha Valenta (Radboud Universiteit Nijmegen) nog de meest genuanceerde aanwezige, die probeerde ook nog een pro-Israelische stem uit de zaal het woord te geven.  Voor in de zaal zaten twee pro-Israëlische activisten zich vreselijk op te winden. Eén van hen is een Joodse vrouw, die werkt op de VU. Op een gegeven moment werd de hetze zo erg, dat ze zelfs even de zaal moesten verlaten om bij te komen. Markha Valenta ging met deze situatie professioneel om en liet de dames aan het woord komen. Had daar een Ron van der Wieken of een Ronny Naftaniël gezeten, dan was er sprake van een echt debat geweest en  was het zeker minder emotioneel verlopen. Naar  nu blijkt zijn die echte professionele pro-Israël-stemmen dus met opzet buiten de deur gehouden.

Wie schetst onze verbazing, als een week later in "Een Ander Joods Geluid"  en laten op de website van het Palestina Komitee een artikel met de absurde titel "Verbondenheid versus Rechtvaardigheid" van de discussieleidster Markha Valenta verschijnt, waarin alsnog even over de twee pro-Israël dames heengepist wordt.

"Een pro-Israëlische vrouw, die tijdens het debat heel boos was – zodanig dat het voor iedereen duidelijk was dat ze op het punt stond om te vertrekken – zei tegen mij: "Wat voor soort debat was dit? Dit was geen debat! Er was niemand voor Israël in het panel!" Ik corrigeerde haar en zei dat dit geen debat over Israël was, maar over de vraag van een Israëlische academische boycot: er waren twee panelleden voor een boycot en twee tegen. Pas later begreep ik eigenlijk wat zij bedoelde: er was inderdaad niemand in het panel die de acties van Israël als zodanig verdedigde. Iedereen was het erover eens dat er een probleem was, dat het geweld van Israël verkeerd is. Het debat ging daar niet over. Het debat ging alleen over de vraag of een academische boycot effectief zou kunnen zijn om Israël te bewegen haar beleid te veranderen."
(...)
Steeds minder Nederlanders geloven echter dat Israël openstaat voor dialoog en verandering. Ze zien de rechtse radicalisering van de regering; ze zien het brute geweld en de schending van mensenrechten. Zozeer dat Israël als politiek onderwerp steeds meer besmet is geraakt en dat diegenen die pro Israël zijn in ons publieke domein een krimpende minderheid zijn geworden. "

Met andere woorden: Er worden geen Pro-Israelsprekers uitgenodigd en daarna wordt nog eens beweerd dat het aantal Nederlanders met een pro-Israël standpunt aan het verminderen is. Waarschijnlijk is de discussieleidster zo gevangen in haar academische gelijk, dat de pro-stemmen helemaal niet meer gezien worden. Of ze leest alleen NRC en de Volkskrant en heeft niet door dat het debat op Facebook en Twitter gevoerd wordt.

Ik heb Markha Valenta geconfronteerd met mijn beschuldiging, dat ze niet meer onafhankelijk is als ze op een website van EAJG publiceert. Een Ander Joods Geluid steunde de Nederlandse Gazaboot, waar moslimbroeders en geld van Hamas bij betrokken was. De inmiddels overleden Hajo Meijer beweerde in een vergadering van het Palestina Komitee dat de CIA de aanslagen op 9/11 heeft gepleegd. Een ex-terrorist is voorzitter van de Nederlandse Gazaboot. De Hamas fondsenwerver Amin Abu Rashed heeft het geld voor de Nederlandse Gazaboor bij elkaar gesprokkeld. Genoeg redenen om je niet met EAJG te bemoeien.

Ik mag de antwoorden van Markha Valenta citeren en doe dat bij deze:
-Het artikel 'Verbondenheid versus Rechtvaardigheid' verscheen eerst op Facebook en EAJG heeft gevraagd het te mogen plaatsen. Op de website van het Palestina Komitee is het ongevraagd geplaatst.
-Markha Valenta: "D.w.z. voorstanders van Israel hebben meestal de gewoonte om Hamas als terroristisch naar voren te brengen, net zoals voorstanders van de Palestijnen vaak de gewoonte hebben om Israel als terroristisch te benoemen. De rede dat dit kan is omdat de term enorm gepolitiseerd is - (alsook doordat zowel Hamas als Israel buitenrechtelijk geweld toepassen om hun doelen te realiseren) -  waardoor het gebruik daarvan vaak beter aangeeft wat de politieke kleur van iemand is, dan dat het iets zegt over een situatie. Vandaar ook dat nieuwsmedia als de BBC & Reuters, die term afraden aan hun journalisten.
Eind vorig jaar heeft ook het Europese Hoger Rechtshof beoordeeld dat Hamas niet meer op de lijst van terreurorganisaties moet blijven. Een aantal van de EU lidstaten vechten dit besluit aan - maar dit geeft juist aan dat de bestempeling van Hamas als terreurorganisatie een politieke stempel is. (Daarnaast heeft de geheime dienst van Israel zelf een belangrijke rol gespeeld in het ontstaan van Hamas (als tegengewicht voor het seculiere Fatah) - wat de hele discussie vanuit historisch oogpunt erg ingewikkeld maakt.)"

Met andere woorden: De discussieleidster van de Boycot Israël-discussie op de VU, Markha Valenta, ziet Hamas niet als terreurorganisatie en geeft Israël zelfs de schuld van het ontstaan van Hamas.

Later heb ik nog verder gechat met Markha en  dan blijkt dat ze ook van mening is, dat Israël de salafisten in Syrië steunt. Bovendien geeft ze later toe dat ze heel dicht bij EAJG staat. Over Rob Groenhuijzen, de voormalige terrorist van de Rode Jeugd, tevens voorzitter van de Nederlandse Gazaboot, schrijft ze: "Jij laat een veroordeling voor wapenbezit van 40 jaar geleden & steun voor Hamas doorslaggevend zijn voor je evaluatie van deze organisaties, de mensen die erbij betrokken zijn, en voor je handelingen naar aanleiding daarvan. Daarbij maak je echter niet duidelijk waarom steun voor Hamas zo veel erger is dan steun voor Israel." 

Met andere woorden:  De discussieleidster op de VU vindt Hamas niet echt een terreurorganisatie en stelt het geweld van Hamas op één lijn met het geweld van Israël. En dan is ze ook nog een genuanceerde deelneemster aan het debat!!
   

Stedenband Amsterdam is ideologisch dingetje

Waar andere stedenbanden bedoeld zijn om er financieel voordeel uit te halen: Projecten voor ondernemers, handelsbetrekkingen, dienstreisjes, heeft Amsterdam, bij het aangaan van stedenbanden ,altijd ideologische doelen gesteld. Met name de idealistisch bevlogen Ed van Thijn dacht dat een stedenband de opheffing van apartheid kon bevorderen.

"De eerste stedenbanden ging Amsterdam in de jaren tachtig met Managua in Nicaragua en Beira in Mozambique. Het waren stedenbanden met een sterke ideologische lading: in beide landen was een linkse regering aan de macht gekomen, tot ongenoegen van de rechtse krachten in de regio. Een stedenband met deze besturen was een politiek statement van het gemeentebestuur, een verklaring van bereidheid om de politieke steun ook van concrete daden vergezeld te laten gaan. 

Amsterdam koos partij, in geval van Beira tegen het apartheidsbewind in Zuid-Afrika. "Beira was als havenstad van groot economisch en strategisch belang voor het buurland Zimbabwe dat na de onafhankelijkheid in 1980 onder zware druk van Zuid-Afrika was komen te staan," (...)

In de keuze voor de beide zustersteden is ook onmiskenbaar de hand zichtbaar van Ed van Thijn, de bevlogen burgemeester die het antiapartheidsbeleid ook in Amsterdam doorvoerde."

(Parool 2 januari 2014)

Managua
In 2002 werden de stedenbanden met Beira en Managua verbroken, omdat er in beide landen een rechtse regering aan de macht was gekomen. Voor de Amsterdamse bestuurders is de politieke signatuur dus belangrijker dan het handelsvoordeel, of de culturele waarde.

Burgemeester Job Cohen was zakelijker in zijn aanpak en koos voor stedenbanden met Oost-Europese landen en daarnaast met steden in landen van herkomst: Suriname, de Antillen, Ghana, Marokko en Turkije. Zodra Desi Bouterse echter door verkiezingen aan de macht kwam, werden de contacten weer verbroken.

Amsterdam heeft nog steeds de illusie een positie als wereldstad te kunnen behouden. Daarom worden er ook banden met andere wereldsteden, zoals São Paulo, Mumbai, Seoel, Peking, Hanoi, San Francisco, New York en Tokio en de Chinese wereldsteden Xiamen en Shenzen  aangeknoopt. Gelukkig is er in China geen rechtse regering aan de macht, anders moest de SP weer bakzeil halen.

Ghana
De grootste mislukking, qua Amsterdamse stedenband, is tot nog  toe de stedenband met Accra. Grote antropologische fouten, verkeerde inschattingen en misplaatste verwachtingen leidde ertoe dat de stedenband op sterven na dood is.

 "Amsterdam kent een grote Ghanese gemeenschap, maar die is vooral gelieerd aan de stam van de Ashanti. Met Accra wil die eigenlijk niets te maken hebben, laat staan dat er groot enthousiasme is om daar projecten te beginnen."

Niet voor niets ging het stadsdeelbestuur van Zuidoost, de belangrijkste woonplaats van de bijna vijftienduizend Ghanezen in Amsterdam, in 2004 een stedenband aan met Sunyani in het binnenland, dat haar dankbaarheid toonde door toenmalig stadsdeelvoorzitter Elvira Sweet tot chief uit te roepen. 

"De politieke top in Accra is sterk op de Verenigde Staten gericht. Daar wordt een relatie met heel veel dollars ondersteund. De Amsterdamse aanpak, waarbij relatief kleine bedragen worden ingezet, kan daarmee niet concurreren." 

Dat laatste bleek bij het uitwerken van de plannen voor de restauratie van het Usherfort, een eeuwenoude Nederlandse nederzetting in het oudste gedeelte van Accra. Het stadsbestuur hoopte op een royale schenking, waarmee het slavenfort in één klap kon worden gerestaureerd. Amsterdam stelde voor het vervallen monument stapsgewijs op te knappen. 

(..)  Maar in Ghana was men daar teleurgesteld over. En wat ook een rol speelde, was dat het fort de verantwoordelijkheid was van een ministerie en niet van het stadsbestuur. Iedereen wil natuurlijk scoren met de vruchten van een stedenband en gunt de ander het succes niet." (Parool 28 december 2013)

Tel Aviv
Voor dat Amsterdam een stedenband met Tel Aviv en Ramalah aan zou gaan, moet eerst gekeken worden welk ideologisch doel met de stedenband nagestreefd wordt en welke voordelen Amsterdam er zelf van heeft. Bij de stedenband met Tel Aviv kunnen innovatie, handel en ondernemerschap aan beide kanten gestimuleerd worden. Waarschijnlijk zijn alle drie kenmerken in Tel Aviv beter vertegenwoordigd en zou Amsterdam er nog het meest van profiteren. Tel Aviv is een enorm bruisende stad met economische groei, terwijl Amsterdam het vervuilde Disneyland van grote busladingen Chinese toeristen dreigt te worden. Terwijl de grachtengordel-elite mokkend in de bruine cafés over vroeger zit te praten.

Bij de stedenband met Ramalah (Westelijke Jordaanoever) loopt Amsterdam het risico weer in de oude ideologische val te lopen en als suikeroompje, die grote subsidies verstrekt, te worden gezien. De economie in Ramalah is corrupt, volgend en afwachtend. Bovendien is de economie van Ramalah volledig afhankelijk van bezetter Israël. De paar programmeurs die burgemeester van der Laan daar heeft ontmoet, zijn even met de haren erbij gesleept, maar kunnen de innovatieve kracht van Tel-Aviv nooit evenaren.

China
Het is maar de vraag of Israël zo op betere banden met Europa zit te wachten. Er is een grote uitstroom van Joden uit Europa naar Israël op gang gekomen en dat is echt niet alleen omdat de bedreigingen in Europa zo groot zijn. De hele sfeer, zowel economisch als politiek, is in Europa verziekt.

Israel richt zich in toenemende mate op India en China als handelspartners. De innovatieve kracht van Tel Aviv kan deze opkomende wereldmachten ten goede komen.

Anti-Israël-demo bij de Stopera houdt geen rekening met de ramadan

Frank van der Linde

Donderdag 18 juni 2015, om 18:30 uur, demonstreren de Frank van der Lindes, de Al-Jaberi's, de Meulenbeltjes , Rene Danen en de hele anti-Israëlische beweging van Nederland weer eens tegen iets, bij de Stopera te Amsterdam.. Deze keer gaat het tegen de stedenband Amsterdam-Israël.

Opvallende organisator is de ex-Greenpeace-beleidsmedewerker, ex-Fair-Food-directeur, Frank van der Linde, die hierdoor de massa's in beweging hoopt te krijgen. Na de demonstratie vergadert de Gemeenteraad van Amsterdam over de stedenband en de peilingen staan goed. De SP, D66, PvdA, en  VVD doen mee. Alleen de Groenlinks is weer eens tegen.

Op de sociale media wordt vooral tegen de SP tekeer gegaan. Aangezien er ook een stedenband met Ramallah op de 'tegen het internationaal recht, illegaal, bezette Westelijke Jordaanoever' wordt gesloten, vindt de Socialistische Partij de stedenband aanvaardbaar.

Wat Frank van der Linde niet heeft bedacht is, dat de moslims die hij zo graag de straat op wil krijgen, vanaf zonsondergang lekker thuis zitten te eten: Ramadan.   Dus er zullen straks alleen maar extreem-linkse demonstranten en natuurlijk de verzamelde pers aanwezig zijn.

Frank van der Linde vergadert sinds de Gazaoorlog van 2014 (Operation Protective Edge), namens de organisatie 'Youth for Palestine', met burgemeester Eberhard van der Laan over een vreedzaam samenleven tussen Joden en Moslims. Met deze demonstratie laat Frank van der Linde zien, wat hij onder vreedzaam samenleven verstaat.  Als zelfs een stedenband al teveel is!

Genocide, Onwetendheid en Lijden op de Vrije Universiteit

Hadden de rector en de decaan van de Vrije Universiteit geweten, welke activisten er in het schreeuwende en juichende publiek zaten, tijdens hun toespraak voor de conferentie over het boycotten van Israël, dan hadden ze daar zeker niet zo rustig gezeten als gisteravond.

Op de derde rij zat de ex-terrorist, tevens voorzitter van de Nederlandse Gazaboot, Rob Groenhuijzen. Hij deelde ook nog stencils over de boycot van Israël uit. Meevaren op een Gazaboot is op zich niet zo spannend, maar samenwerken met de terreurorganisaties Hamas en PFLP, zoals de Gazaboot doet, is dat wel.

Op de tweede rij zat de meermaals gearresteerde, opkomende ster aan het Palestijnse firnament, Abulkasim Al-Jaberi (Fuck de Koning). Hij verstoorde met de tevens aanwezig ex-greenpeace beleidsmedewerker Frank van der Linde een theatervoorstelling van actrice Lia König.

Achterin de zaal, veel te laat binnengekomen, zat de man die bij de vorige conferentie twee Joodse mannen bedreigde en daarom gearresteerd en aangeklaagd werd. Afgelopen week heeft hij staande op de Herengracht opnieuw één van de slachtoffers uitgescholden.

Mevrouw José van Leeuwen, eveneens aanwezig, maar niet bereid een normaal gesprek te voeren, riep meermaals tegen een rechtenstudent: "Hij is CIDI, hij is CIDI", daarmee ook de tolerantiegrens van de aanwezige activisten demonstrerende. Mevrouw Jose van Leeuwen demonstreerde meermaals samen met de beruchte Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed.

De vertegenwoordiger van de Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina op het podium, Thomas van Beersum, wordt aangeklaagd wegens smaad en belediging van een ambtenaar in functie en werd de Philipijnen uitgezet wegens bedreigen van een politieagent.

De Hamas-fan-girls, die de vorige zomer zo enthousiast pro-Hamas-demonstraties organiseerden, kwamen veel te laat binnen en Sara Beqali vroeg vriendelijk of ze op onze plaats mochten zitten. "Hier moeten andere mensen zitten, jullie kunnen hierachter plaats nemen". Ze kreeg echter pijnlijk een deksel op haar neus toen we vroegen: "Zijn deze plaatsen 'Slegs vir muslims?'"

Het publiek bestond voor een zeer groot gedeelte uit fundamentalistische moslims en extreem-linkse studenten. De weinige zionisten werd het bijna onmogelijk gemaakt te spreken. Zelfs een opmerking over het kankeronderzoek bij de Universiteit van Haifa, werd met hoongelach beantwoord. Een zeer beschamende en smakeloze vertoning, niet passend bij de Geest van Abraham Kuijper, oprichter van de VU, die in geen velden of wegen  te bekennen was.

Het is duidelijk dat de aanjagers van de boycot tegen Israël geenszins de bedoeling hebben een Tweestatenoplossing of een anderszins vreedzame situatie te bevorderen. De boycot van Israël heeft als enige doel Israël als staat te verzwakken. Dat werd letterlijk ook zo gezegd door Thomas van Beersum. De gesprekleidster vroeg het nog een paar keer na. UVA docent Paul Aarts stelde ook dat een democratie gevoeliger voor een boycot is, dan een dictatuur. Daarmee tegelijkertijd erkennende, dat Israël een democratie is en ook dat Israël kapot gemaakt moet worden.

De bestuurders van de VU waren totaal niet voorbereid op de staccato van aanvallen en valse beschuldigingen (Genocide, kolonialisme, massamoord, bezetting)  die door de maöist Thomas van Beersum op de zaal afgevuurd werden. Ze weten er gewoon niets van. De rector gaf zelfs toe, nooit met de rector van een Israëlische universiteit gesproken te hebben. De decaan van de afdeling Rechtsgeleerdheid beweerde zelfs dat Robert Soeterik, die een paar maanden geleden voor de islamitische studenten sprak, een academisch niveau had. Van de bestuurders van de VU hoeven we dus niks te verwachten. Toch geloof ik niet dat de VU snel een boycot van Israël in zal stellen.

Een interessante situatie zal ontstaan, als de gemeenteraad van Amsterdam a.s. donderdag zal besluiten een stedenband met zowel Ramallah als Tel-Aviv aan te gaan. De UVA zal dan natuurlijk vooral de banden met Ramallah aanhalen. De Vrije Universiteit zal een extra reden hebben om eens bij de Universiteit van Tel-Aviv op bezoek te gaan. Het kan het academische niveau van de VU zeker ten goede komen.

Aanstaande donderdag om 18:30 zullen de gebruikelijke verdachten bij het Amsterdamse Stadhuis tegen de stedenband Amsterdam-Tel-Aviv demonstreren. Frank van der Linde heeft de coördinatie op zich genomen.  Ze demonstreren niet tegen de stedenband met Rammalah of de stedenband met   Izmit (Turkije), Casablance (Marocco), Larache (Marocco), Peking (China), Hanoi (Vietnam), Bombay (India), maar uitsluitend tegen de stedenband Amsterdam - Tel Aviv. Het is duidelijk waarom. De enige democratie in het Midden-Oosten moet kapot gemaakt worden. Daarin vinden extreem-linkse studenten, terroristen en fundamentalistische moslims elkaar.

Financiële malversaties in het Palestijnse milieu

Hoe komen de pro-Palestijnse activisten aan geld en waar wordt het aan besteed? Door de ingewikkelde structuur van de vele stichtingen en de ondoorzichtige connecties met Turkse-en Arabische moslimbroederschappen, wordt die vraag steeds moeilijker te beantwoorden. We weten dat de verschillende Palestijnse stichtingen jarenlang geld via ontwikkelingshulpbudgetten hebben gekregen en dat Minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal daar een einde aan heeft gepoogd te maken. Maar de enorme kosten voor mooi glanzend drukwerk, conferenties en zelfs een Nederlandse Gazaboot, die door de Nederlandse Palestino's worden gemaakt, zijn nog steeds niet te verklaren.

De cultureel antropoloog Gerrit Jan Zwier heeft in 2010 een boek geschreven (Op zoek naar meneer Johnsson) dat mogelijk een antwoord op deze financiële vragen geeft. Het boek gaat over de verkoop van Mondriaan schilderijen, oplichting, leegtrekken van stichtingen en het kapotmaken van naïeve, doch goedwillende idealisten.

Op 25 oktober 1990 verschijnt een artikel in de Telegraaf, over een bedrag van 5 miljoen gulden, dat door leden van het Palestina Komitee uit de nalatenschap van de rijke familie Woltjer getrokken zou zijn. De onvermijdelijke ex-Fatah-terrorist Ibrahim Al-Baz, Ben Alofs, Paul Aarts (UVA), G.A. de  Bruyne en John Abdallah Nawas, allen betrokken bij het Palestina Komitee, hebben in het bestuur van de Leonard Woltjer Stichting zitting genomen en worden ervan beschuldigd de bezittingen van de famile Woltjer te hebben verkwanseld. Woordvoerder Paul Aarts van de stichting ontkent alle beschuldigingen en wil geen verdere mededelingen  doen.

In 1984 zette de Haagse Arabiste Lineke Woltjer zich in voor Palestijnen en wilde haar vermogen, dat bestond uit schilderijen van o.a. Mondriaan, bestemmen voor de Stichting Nederlands Instituut voor het Arabisch Cultuurgebied (NIAC) een tegenhanger voor het CIDI, Centrum voor Informatie en Informatie Israel. Op termijn wilde ze een fusie met het Institute for Palestine Studies in Washington. Het instituut zou met bibliotheek en archieven in haar huis worden gevestigd. Met de Mondriaan schilderijen had ze een aardig startkapitaal.
Via PvdA contacten wordt Alex Veldhof  , lid van vele commissies en part-time fractieassistent  van kamerlid Knol, gevraagd aan de stichting mee te helpen. Veldhof had veel belangstelling voor de Palestijnse kwestie en schreef daar ooit een scriptie over. (bron: De Stentor/Sallands Dagblad 22 Augustus 2008)

Zes jaar later beweert Alex Veldhof, dat de andere leden van de stichting het pand van de familie Woltjer , aan de Haagse Nieuwe Parklaan 56, hebben verkocht en het geld aan de Palestijnse zaak hebben besteed. De bibliotheek met kostbare boeken en de Oosterse kunst wordt in een pakhuis in Amsterdam opgeslagen.  Acht Mondriaans worden voor drie miljoen bij veilinghuis Christie's verzilverd.

De schilderijen van Mondriaan spelen nog een belangrijke rol in het proces dat Alex Veldhof tegen de Stichting Leonard Woltjer in vele instanties voert. Pas in 2009 legt hij hij moegestreden en berooid het hoofd in de schoot. Slechts een deel van zijn schamele AOW houdt Alex Veldhof over om van te leven.

In de Volkskrant van 17 januari 2011 staat uiteindelijk het hele verhaal van Alex Veldhof weergegeven. "Hoe het recht een nette burger kapot maakte".

"In 1975 erfde Alex Veldhof een aantal schilderijen van zijn vader, waaronder vier (figuratieve) Mondriaans. Zijn familie kwam uit Winterswijk, waar ook de familie Mondriaan begin 1900 woonde. Hij was van plan ze op een juist moment te verkopen. Die gelegenheid kwam in 1983, toen hij een telefoontje kreeg van een zekere Johnsson, een kunstkoper die hij een paar jaar eerder in Amerika had ontmoet. Veldhof was bereid hem één Mondriaan te verkopen. In 1984 keerde Johnsson naar Nederland terug om ook de andere drie Mondriaans te kopen. Hij kreeg er 270.000 dollar voor, ongeveer een miljoen gulden. Het bedrag werd contant in dollars uitbetaald. Waarom?

Veldhof had de dollars niet voor zichzelf nodig, maar voor Lieneke Woltjer, die hem had ingehuurd om leiding te geven aan een pro-Arabisch en pro-Palestijns instituut, dat na haar dood in haar villa gevestigd moest worden.

Ook mevrouw Woltjer had van haar vader, een arts, vroege Mondriaans geërfd (de jonge Mondriaan betaalde zijn rekeningen geregeld met schilderijen). Te zijner tijd zouden die het financiële fundament van het genoemde instituut moeten vormen. Maar in 1984 had mevrouw Woltjer opeens dringend een miljoen nodig voor een 'goed doel', zoals ze zei. Uit later onderzoek van mr. Yvonne Samuels bleek dat dit verzoek hoogstwaarschijnlijk van Palestijnse kant kwam.

Met Veldhof sloot ze een bijzondere deal: met haar eigen Mondriaans als onderpand ontving ze van hem 270.000 dollar. Haar Mondriaans mochten in het huis blijven hangen. Zodra ze het geld voor het 'goede doel' weer terug had - binnen een jaar, verwachtte ze - dan zou ze 'haar' Mondriaans weer van Veldhof terugkopen.

Een en ander werd in onderhandse akten geregeld, zonder tussenkomst van een notaris of anderen. De reden: mevrouw Woltjer drong er bij Veldhof op aan de transactie geheim te houden. Verder werd alleen haar man, die eveneens tekende, in vertrouwen genomen.

Veldhof heeft zijn geld nooit teruggezien. In 1988 kwam mevrouw Woltjer plotseling te overlijden. In haar testament liet ze haar bezittingen na aan een groep arabisten die het Palestina-instituut van de grond moesten krijgen. Het spreekt vanzelf dat zij zeer onaangenaam verrast waren toen Veldhof met zijn akten op de proppen kwam. Ze beschuldigden hem van fraude en oplichting. Zo werd een slepend conflict geboren.

In eerste instantie kreeg Veldhof gelijk, omdat niet aangetoond kon worden dat de akten vervalst waren. Maar later oordeelde het Haagse Hof negatief. Men vond het verhaal zó onwaarschijnlijk dat het wel onwaar moest zijn. Veldhof kon niet anders dan een zwendelaar en bedrieger zijn.

Maar ook onwaarschijnlijke verhalen kunnen waar zijn. En dat is naar onze overtuiging hier het geval. Hoe vreemd de verhalen van Veldhof op het eerste gezicht ook mogen klinken, bij nader onderzoek bleek altijd weer dat hij de waarheid had gesproken. Hij heeft Mondriaans bezeten. Mevrouw Woltjer had opeens een miljoen nodig, de akten zijn niet vervalst, Johnsson was geen hersenschim, enzovoort.

Beiden zijn wij door de verdedigers van Veldhof bij de zaak betrokken. Politicoloog Lucardie diende een verantwoorde interpretatie van de feiten te geven. Antropoloog Zwier werd in eerste instantie op een spoor in IJsland gezet.(bron: Volkskrant 17 januari 2011)  "

Alex Veldhof verloor niet alleen in hoger beroep zijn claim op de miljoenen van de drie Mondriaans, hij moest ook 1,4 miljoen van de opbrengst van de Mondriaans aan de stichting terugbetalen. In 2009 had de stichting dus zoveel geld ter beschikking. (AD 29 December 2007) Maar Alex Veldhof werd ook door de advocaat van de tegenpartij als bedrieger, oplichter en gek weggezet. Aanvankelijk dus de Palestijnse zaak toegedaan en zelf bereid een miljoen voor de Palestijnse zaak aan mevrouw Woltjer te lenen, werd Alex Veldhof tot een paria van de Palestijnse beweging. Inmiddels 92 jaar oud woont hij berooid ergens in Nederland.

Aanstaande maandag gaat universiteitsprofessor Paul Aarts (UVA) in een debat op de VU, bepleiten dat Israël geboycot zou moeten worden. In 1990 was Paul Aarts de woordvoerder van de Stichting Leonard Woltjer. Nu, 25 jaar later is hij nog steeds secretaris van de welvarende stichting. Intussen is de bekende ex-Groenlinks-fractieleider Mohammed Rabbae ook tot het stichtingsbestuur toegetreden. Dit jaar is ook de bekende Hamas-actievoerster Anne de Jong, die vier jaar geleden , samen met Abou Eenarm op de Nederlandse Gazaboot meevoer, lid van het bestuur. Allemaal mensen die graag met Hamas samenwerken en geen bezwaar tegen de terreur en antisemitische uitingen van deze organisatie hebben.

Is de voormalige medewerker van de PvdA-Tweede Kamer fractie, Alex Veldhof daarmee een heilige, die de goede zaak dient, geworden? Zeker niet. In 1977 toonde de natuurkundeleraar uit Beverwijk Alex Veldhof buitengwoon veel begrip voor de moord door de Rote Armee Fraction (RAF) op de procureur -generaal Buback en werd vanwege dat feit aangeklaagd door de Duitse justitie. (Het Vrije Volk 4 mei 1977) Later heeft Alex Veldhof zitting genomen in de uiterste linkse "Stichting Links Europa International Socialist Foundation" , waarin hij tot op de dag van vandaag de functie van 'nationaal secretaris'en 'internationaal secretaris'  bekleed. De stichting verleent onder andere "Steun aan de weerstand van het Palestijnse Volk."  We willen niet weten wat er was gebeurd als Alex Veldhof de miljoenen van Mondriaan daadwerkelijk in handen had gekregen. Welke organisatie zou er dan mee gesteund zijn?





 

Waarvoor wordt Thomas van Beersum gestraft?

Als je Thomas van Beersum op zijn Twitter ziet, met zijn Stalin-, Lenin-, en Mao-speldjes, geloof je meteen dat het een keiharde activist is. Die politieagenten op de Filipijnen aan het huilen maakt. Die de Vrije Universeit Israël-vrij gaat maken. Een activist die de massa's op het Museumplein toespreekt. Toch heeft Thomas van Beersum nu door de Haagse politiechef zijn Waterloo gevonden en wordt door het Openbaar Ministerie aangeklaagd. Wat heeft deze revolutionair van het eerste uur, die voor niets en niemand bang is, misdaan?

Thomas van Beersum heeft de Haagse politiechef Paul van Musscher een "racist"genoemd. Hilarisch. Onmiddellijk komen de 'usual suspects' in het geweer om deze beroepsactivist te verdedigen. Frank van der Linde is zelfs een beetje kwaad, omdat hij nooit eens opgepakt en aangeklaagd wordt. Frank gaat onmiddellijk ook de Haagse pliessiechef beledigen. Te laat Frank. Alle eer aan Thomas.

Wat is er nu eigenlijk gebeurd? Eind 2013 wordt de ongewapende Rishi Chandrikasing, op station Hollands Spoor te Den Haag, doodgeschoten. Bob Scholte en Thomas van Beersum zijn al langere tijd op zoek naar een 'zwart' politieslachtoffer en zien hun kans schoon. Er wordt een film geproduceerd,waarin de hele toedracht wordt uitgelegd en waarin de Haagse politiechef van 'racisme' wordt beschuldigd. Vanwege deze belediging wordt Thomas van Beersum nu aangeklaagd.

Is dat nu alles? Die zwarte pieten beschuldigen toch voortdurend alles en iedereen van racisme? Is dat nou zo'n groot punt? Nee, dat is nog niet alles. Volgens de activist Bob Scholte heeft Thomas van Beersum op geheel andere manier de Haagse politie tegengewerkt.

Enkele maanden na de Rishi Chandrikasing-demonstratie in Den Haag werd één van de organisatoren benaderd door de AIVD. Er werd hem vriendelijk gevraagd mee te werken en informatie over de revolutionairen te geven. Thomas van Beersum heeft vervolgens deze AIVD-er ontmaskerd en gefimd. Op die video noemt hij de Haagse politiechef een "racist". Daarna pas werd hij aangeklaagd.

Op 22 juni komt Thomas van Beersum voor de rechter en moet zich daar wegens laster en smaad verantwoorden. We zijn benieuwd.

Ex-terrorist beheert gelden NIPI

Volgens de gegevens van de Kamer van Koophandel, heeft het Nederlands Instituut Palestina/Israel (NIPI) zichzelf op 7 februari 2014 opgeheven. Jarenlang kreeg het instituut geld van diverse Nederlandse ontwikkelingshulp organisaties , zoals Oxfam, en kon daarmee PLO-propaganda bedrijven. Nu de geldstroom is opgedroogd, stopt de stichting haar activiteiten.

Opvallend detail van de opheffingsverklaring is, dat de voormalige Rode-Jeugd-terrorist en tevens financier van de Nederlandse Gazaboot , Rob Groenhuijzen de 'bewaarder boeken en bescheiden' is.

Welke relatie onderhoudt de pro-Palestijnse beweging in Nederland met terroristen en ex-terroristen? In elke normale stichting of vereniging zou het hebben van een strafblad alle alarmbellen doen rinkelen, maar bij de Palestinos lijkt het wel een pré te zijn. Anja trouwde met een ex-fatah-terrorist. Hezbollah fan-boy Abujahjah loopt op de UVA rond alsof het zijn thuis is. De voormalige PLO-terrorist Ibrahim Al-Baz zit in het bestuur van het Palestina Komitee en de Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed loopt in Nederland rond alsof er niets aan de hand is.


Interessant detail in verband met het NIPI is, dat de UVA docent Paul Aarts, zelf jarenlang betrokken bij het instituut, nog steeds activiteiten onderneemt. Aanstaande maandag 15 juni zal hij op de Vrije Universiteit , in de plenaire zaal, pleiten voor het boycotten van Israël. Hij wordt daarbij vergezeld, door de maöist en relschopper Thomas van Beersum, van de Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina.
  

Amin Abou Rashed (Hamas) helpt thuisloos Palestijns gezin

Het Lijden van het Palestijnse Volk heeft nu ook ons mooie Nederland bereikt en sublimeert in een keiharde vechtpartij bij het Bredase Hoofdbureau van Politie en het uit huis plaatsen van twee meisjes van 3 en 6 jaar , het opsluiten van twee jongens van 15 en 17 en het slaan van de moeder. De vader, de arts Dr. Adnan Kullab wordt, wegens verzet tegen de politie, opgepakt en moet zich bij de kantonrechter verantwoorden. Gelukkig is heel Palestijn-minnend Nederland , waaronder "Bewust Moslim", Stichting ISRAA en Het Palestijnse Huis, onmiddellijk ter plaatse om eerste hulp te bieden en de broeders en zusters ter zijde te staan. Wat is er gebeurd?

Dr. Adnan Kullab heeft in Rusland medicijnen gestudeerd en heeft daarna in Kazachstan als arts gewerkt. Op een gegeven moment, een aantal jaren geleden, blijkt dat ze hun islamitische geloof in Kazachstan niet zo kunnen uitoefenen als ze dat zelf wensen . Het gezin vlucht naar Nederland. In Nederland aangekomen, blijkt dat de meisjes samen met jongens in één klas les krijgen en dat er op de school gymnastieklessen worden gegeven. Haram. Ouders maken bezwaar en werpen zulke hoge blokkades op, dat jeugdzorg wordt ingeschakeld, door de school van de jongste kinderen, omdat ze vonden dat de islamitische opvoeding te streng was en dus schadelijk zou zijn voor de kinderen.

Het gezin verhuist naar Duitsland en probeert daar opnieuw asiel aan te vragen. Helaas verhinderen de EU-regels een tweede asielverzoek in een Europees land. Daarom worden ze door de Duitse politie vorige week vrijdag 22 mei het land uitgezet en bij de Nederlandse grens gebracht. Omdat ze nergens snel onderdak konden vinden, zoeken ze onderdak bij ’t Koetshuis in Bavel dat ten zuidoosten van Breda ligt. Dit is een crisisopvang voor dak- en thuislozen en/of in een acute crisis verkerende gezinnen, zonder onderdak.

Als de ouder horen dat er op dat moment geen plek voor ze is vertrekken ze met hun koffers om elders in Breda onderdak te vinden. Ondertussen heeft de crisisopvang , in plaats van dit gezin hulp te bieden, de jeugdzorg gealarmeerd Die heeft vervolgens de politie verzocht om de twee meisjes bij het gezin weg te halen, omdat ze volgens de jeugdzorg onder toezicht geplaatst dienen te worden.


De Brabantse politie is daarom uitgerukt om de twee jongste kinderen (3 en 6 jaar) van het Palestijnse gezin Kullab te ontvoeren. De vader en zijn twee oudste zoons hebben zich verzet tegen de politie. Als gevolg hiervan worden zij belaagd met pepperspray en werden de kinderen alsnog letterlijk bij hen weggerukt.  De vader en beide zoons zijn opgepakt voor lichamelijke mishandeling van politieambtenaren en de moeder is alleen achtergelaten met de vele reisbagage, terwijl ze de taal niet machtig is en zonder onderdak.

Intussen is er een grote inzamelingsactie onder orthodoxe moslims gestart en komen de leiders van de moslimbroederschap, waaronder Amin Abou Rashed bij de familie op bezoek. Het is slechts een kwestie van tijd totdat Appa en Abulkasim al-Jaberi de familie op een podium kunnen hijsen. De moslims en de Palestijnen hebben er weer zes slachtoffers bij.

Denk aan de terroristenboot

Het Mavi-Marmara-drama voor de kust van Israël, waarbij negen Turkse activisten op een hulpkonvooi voor Gaza, werden doodgeschoten door Israëlische militairen, is al weer vijf jaar geleden. Sindsdien is nog wel geprobeerd nieuwe Gazaboten te sturen, maar de meeste pogingen mislukten jammerlijk, onder andere doordat de Westerse landen een beetje genoeg hadden, van de betrokkenheid van terroristen bij de hulpkonvooien. Dit blog 'Keesjemaduraatje' droeg een flink steentje bij aan deze sfeer, door te onthullen welke Nederlandse terroristen er aan  de Gazaboot meededen.

Nu vijf jaar later, vaart er opnieuw een Gazaboot, genaamd Marianne, van Göteborg naar Gaza. Zweedse-, Deense- en Noorse activisten varen mee, om de Gazanen de broodnodige zonnepanelen te brengen.

De Vlaardingse- en Rotterdamse Palestijnse activisten hoopten stiekum, dat de Gazaboot Marianne ook de Rotterdamse haven aan  zou doen en dat ze een stukje mee mochten varen. Daarom organiseerden ze op 31 mei, de herinneringsdag van de Mavi Marmara, een boottochtje in de Rotterdamse haven.

Opvallende spreker tijdens het Palestijnse uitje, was de ex-PvdA-parlementariër Tunahan Kuzu. Door zijn deelname bekent hij zich definitief tot betrokkenheid bij de moslimbroederschap.

Een andere spreker was de politicologie student Thomas Hofland van de Internationale Socialisten en tevens de organisator van de manifestatie "De VU Israël-vrij", begin dit jaar.

Andere organisaties die bij het boottochtje betrokken waren zijn Nida, PPMS (van de Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed), DENK, ICBSGG (met als woordvoerder de ex Fatah-terrorist Ibrahim al-Baz) en Ibrahim Akkari (voorheen Stichting ISRAA)

Helaas voer de Gazaboot Marianne verder naar Brest en moest de Nederlandse boot, vol met Hamas-aanhangers en moslimbroeders, het doen met een felle toespraak van Tunahan Kuzu, waarin hij de toehoorder opriep zich in te denken hoe het zou zijn als Germanen na 2000 jaar Nederland zouden bezetten en de Nederlanders alleen nog Gelderland en Zeeland mochten bewonen.  

Het is duidelijk, dat de trotskistische studenten en de Internationale Socialisten zich nog steeds kritiekloos verbinden met Fatah-terroristen en moslimbroeders en dat Hamas-fan-girls en Abulkasim Al-Jaberi-adepten zich in dit giftige sop wentelen.