Het failliet van het Europese Project?

De trouwe lezers van mijn blog verbazen zich erover, dat ik tot nog toe geen enkel woord over de 'asielzoekerscrisis' heb geschreven. Dat heeft verschillende redenen. De belangrijkste reden is wel, dat Koningin Wilhelmina destijds, in de jaren dertig, geen asielzoekerscentrum voor Joden uit Duitsland bij haar in de buurt wilde hebben. Daarom werden de gevluchte Joden in de jaren dertig in de Wieringermeer en Westerbork opgevangen. Net zoals nu de grootste asielzoekerscentra zich in Oranjestad en Ter Apel bevinden.

Wat ik daarvan leer?  Dat je van te voren nooit weet hoe erg vluchtelingen in nood zijn, zelfs niet als ze een iPhone van een hogere versie dan jijzelf hebben. Ik bedoel maar. Otto Frank was ook niet noodlijdend, maar wel op de vlucht. Ik wil niet te snel oordelen. De Christelijke naastenliefde wordt afgewogen tegen het eigenbelang. En dat eigenbelang is wel degelijk in het gedrang.

Niet gekozen instituties
Ik wil wel heel erg oordelen over het Europese project, dus over de technocraten van de Europese Unie. Ze willen steeds meer bevoegdheden uit de parlementen van de lidstaten weghalen en macht in Brussel concentreren. Het Nederlandse parlement, één van de weinige gekozen instituties in Nederland, maar dat geheel terzijde, kan helemaal niet weigeren om een contingent vluchtelingen op te nemen, ook al zou ze dat willen. Dus we zijn op de Europese Unie aangewezen om het vluchtelingen-vraagstuk op te lossen.

Nu de macht bij Brussel ligt, wil je ook dat Brussel het probleem oplost of tenminste verzacht. Maar dat doen ze niet. Ze zetten de poorten wijd open. Ze zouden hekken kunnen bouwen, maar dat doen ze niet. Iedereen met een beetje strategisch inzicht kan zien, dat deze massa-immigratie negatieve consequenties zal hebben, is het niet over één of vijf jaar, dan zullen de kinderen van de Irakezen, Syriërs en Afghanen over tien tot twintig jaar wel een integratieprobleem vormen. Als slechts tien procent van hen een klein Abulkasim Al-Jaberietje wordt, dan heb je over tien jaar een megaprobleem.  Dan pissen ze niet alleen  over Zwarte Piet, maar ook over Sinterklaas, de Paashaas en Sint Maarten. Echt waar.

De Nederlandse regering en het parlement kunnen niet weigeren de orders van Europa op te volgen en krijgt een contingent vluchteling op haar bord. De provincies moeten vervolgens de vluchtelingenstroom verdelen en de gemeentebesturen proberen het vervolgens door de strotten van de bewoners te duwen. Uiteindelijk hebben we er niets over te zeggen.

Verkrachting
Interessant dat het asielzoekersvraagstuk zowel een lokale- ,landelijke-, Europese- en een mondiale consequentie heeft. Lokaal gezien winden mensen zich er vreselijk over op, als er een asielzoekerscentrum bij hen in de buurt komt. Alle mogelijke argumenten worden erbij gehaald: Verkrachting, onrust in de buurt, huizenprijzen,  kwaliteit van de scholen (weer een enorme hoop niet Nederlands sprekende kinderen erbij) , overschot aan jonge mannen, werkloosheid en uitkeringen. Noem het maar op. De lokale bevolking heeft er geen zin in. Dat is duidelijk. Tegelijkertijd is onze staatsomroep een propagandazender geworden, waar steeds nieuwe positieve boodschappen worden gecommuniceerd. De vluchtelingen zijn zo hoog opgeleid. Het zijn allemaal artsen en advocaten. Duizenden mensen komen helpen om bedden in elkaar te zetten. De vluchtelingen worden toegezongen door Apeldoornse vrouwen van middelbare leeftijd. Het lijkt de pers DDR wel met al die positieve berichten.

De werkelijkheid zal zijn, dat al die vluchtelingen geen match met de arbeidsmarkt zullen vormen en allemaal in de Bijstand terecht zullen komen. Die paar hoogopgeleiden zullen moeite hebben hun diploma hier geaccepteerd te krijgen. Uiteindelijk moet dat allemaal betaald worden en dat kan alleen de middenklasse, de werkenden dus, opbrengen. Trek je buikriem maar aan en zorg dat je fit bent. Je mag tot je zeventigste doorwerken. Kan ik nu al voorspellen.

Wat zijn de gevolgen? 
Mondiaal gezien markeert het einde van de almacht van de VS en Europa. Europees gezien zal de geloofwaardigheid van het Europese project drastisch afnemen. Onrust in de Europese landen. Rechtse- en populistische partijen winnen de verkiezingen. Landelijk gezien betekent het dat de middenmoot, de werkenden, de mensen met huizen, meer en langer moeten werken. De sociale voorzieningen zullen minder goed worden, omdat het niet meer op te brengen is. De informele marginale economie, met koffiehuizen, belwinkels en drugshandel, zal groeien.

Allemaal consequenties waar de Alexander Pechtolds en de Neelie Smit-Kroezen van deze wereld weinig onder te lijden hebben. Maar de last zal toch gedragen moeten worden. Trek de buikriem maar aan en hou je schouders recht!

Vrijheid van meningsuiting voor beginners, Renzo Verwer

"Voor 1980 bepaalde de overheid wat de grenzen van de vrijheid van meningsuiting waren. Na die datum werd de angst voor terreur bepalend voor wat men durfde te schrijven". De staat bepaalde dat
je God, of een bepaald volksdeel, niet mocht beledigen. Nu heeft de staat zich uit dat domein teruggetrokken en bepaalt de angst voor terreur, dat Gregorius Nekschot of Hans Teeuwen niet meer vrij hun mening kunnen uiten.

Met deze stelling die duidelijk betrekking heeft op de opkomst van de radicale politieke islam opende Meindert Fennema de boekpresentatie in de Nieuwe Boekhandel in Bos en Lommer (Amsterdam), van het boek "Vrijheid van Meningsuiting voor beginners", van Renzo Verwer.

De scherpe bewoordingen van Meindert Fennema, ex-hoogleraar politieke theorie aan de UVA, staan niet op deze manier verwoord in het boek. De schrijver Renzo Verwer trekt wel de conclusie, dat er geen superambtenaar bestaat, die kan bepalen wat er in een bepaalde maatschappelijke context wel en niet geschreven of getekend mag worden. Hij pleit voor een zo groot mogelijke vrijheid van meningsuiting, ook en juist voor abjecte meningen.

Tegelijkertijd laat Renzo Verwer in zijn boek blijken dat hij ook een beetje moe is van al die meningsuitingen. "Wat is er zo belangrijk aan om tot in detail vast te stellen hoe slecht de PVV is of hoe nazistisch de islam". Een ander citaat: "Je mening verkondigen is natuurlijk prachtig. Maar als je langdurig je eigen gelijk verkondigt, dan moet je toch kotsen? Tenzij je een dominee bent natuurlijk"

Ik heb het boek "Vrijheid van Meningsuiting, voor beginners" met plezier gelezen, omdat er veel bloggers, activisten en querulanten die ik ken in voor komen. Het maakt blijkbaar niet uit of je extreem-links of, rechts of anti-islam of pro-Israel bent, je stuit steeds weer op dezelfde mensen en op dezelfde conflicten rond vrijheid van meningsuiting.

De rabiate anti-islam-activist en publicist Martien Pennings komt in het boek voor: "Ik schrijf expres fel en provocerend ("nazislam", "nazihoer") Ik wil eigenlijk rustiger schrijven, maar nu krijg ik meer lezers...."

Peter Breedveld van website Frontaal Naakt wordt als volgt in het boek uit zijn begintijd als blogger geciteerd: "Ik blijf het verbijsterend vinden dat het uitsluitend critici van de islam zijn, die voor hun leven moeten vrezen en zelfs moeten onderduiken". Nu jaren later beweert hij dat moslims en 'linksmensen' in hun vrijheid van meningsuiting worden beknot.

De felle pro-immigratie-activiste Joke Kaviaar wordt in het boek bedankt voor haar bijdrage en wordt zo geciteerd: "Ik weet niet meer wat ik wel en niet mag schrijven". Haar viel de twijfelachtige eer van een behandeling in Sovjet-stijl, namelijk opsluiting in een psychiatrisch deel van de gevangenis, te beurt.

Met het citeren en beschrijven van de diverse conflicten over vrijheid van meningsuiting (Gregorius Nekschot, Charlie Hebdo, Theo van Gogh etc etc) en het in een historisch kader zetten (Gerard Reve, Andre van Duin, Rudi Carell) ben je er nog niet. Het ontbreekt in het boek aan een ideologische achtergrond die de machtsverhoudingen in relatie tot vrijheid van meningsuiting beschrijft.




Daarom is goed dat Meindert Fennema bij de boekpresentatie aanwezig was. Er kwam een vraag uit de zaal over het verliezen van vriendschappen door de vrijheid van meningsuiting. Heeft Meindert Fennema, die les gaf op een faculteit met linkse signatuur, ook vrienden verloren doordat hij zich voor Vrijheid van Meningsuiting uitsprak? Door zijn antwoord zie je meteen dat machtsverhoudingen belangrijk zijn. Hij is lid van de CPN geweest, Nu is hij lid van Groenlinks en zijn vrouw is zwart. Daarom durfde niemand hem een fascist te noemen.

Blijkbaar is het belangrijk wie iets zegt en welke machtspositie hij in de samenleving heeft. Gerard Reve kon wegens Godslastering aangeklaagd worden, omdat de Gereformeerden toen nog macht hadden. Rudi Carrell moest zijn verontschuldigingen aan Ayatollah Khomeini aanbieden, omdat Iran blijkbaar economische macht had. Gregorius Nekschot kon opgepakt worden omdat linkse actiegroepen en moslims intussen een plaats in het establishment hadden veroverd. Nu zou het niet meer gebeuren, omdat de maatschappelijke context veranderd is.  Nu zwijgen cabaretiers uit angst voor een aanslag. Zelfs als een islamitische actievoerder op straat roept: "Jullie solliciteren naar een aanslag", zoals in het boek geciteerd wordt, maakt hij gebruik van de macht van dreiging, zonder dat hij misschien zelf van plan is zoiets te ondernemen.

Al deze zaken en voorbeelden, worden in het boek opgenoemd en duidelijk gerubriceerd, zonder dat de keiharde conclusie wordt getrokken. Daarom heeft het boek ook als ondertitel "voor beginners". Het is te prijzen dat Renzo Verwer in staat is geweest beide extreme kanten van het politieke spectrum in het boek onder te brengen, zonder naar één kant uit te zwenken.

Mijn eigen conclusie na het horen van de inleiding van Meindert Fennema, het lezen van het boek en het zien van de allereerste aanval op de 'politieke correctheid', door Andre van Duin:

De staat trekt zich steeds meer terug uit het publieke domein, de bevolking wordt steeds hysterischer, doordat het de verworven vrijheid niet aankan en de dictaturen van Iran, Saoudi-Arabië en China krijgen meer invloed, door economische macht en terreurdreiging. Lekker door blijven Facebooken en Twitteren dus. Een grote wolk van kleine meninkjes en beledigingetjes is niet te stoppen.

Wegenwacht of politieagent

Je bent lekker in een auto over een provinciale weg aan het rijden, als opeens de motor begint te stotteren. Eerst ga je wat langzamer rijden en je kijkt al eens uit naar een eventuele mogelijkheid te stoppen. Plotseling scheidt de motor er helemaal mee uit en de auto komt hortend en stotend tot stand op de berm van de weg. Wat nu te doen?  Goed raad is duur!

De veiligheidsdriehoek is enkele meters voor de auto geplaatst en jij hebt al een feloranje hesje aangetrokken, als plotseling een politiewagen stopt. Er stapt een politieagent uit die je op een vermoeide toon toevoegt: " U mag hier niet staan". Dan loopt hij naar de veiligheidsdriehoek, wijst en zegt: "Die staat hier niet goed. Veel verder". Hij wijst naar een imaginaire plaats, enkele tientallen meters verderop. Vervolgens stapt hij weer in de auto en rijdt weg.

Twee uur later komt de wegenwacht aanrijden. De wegenwacht geeft je een hand, stelt zich voor, gaat in de auto zitten en start de motor. Lukt niet. Dan opent hij de motorklep, draait de bougies eruit, borstelt ze, sprayt wat vochtwerend middel op de  bougiekabels, stapt weer in de auto en start de motor. Aangezien je lid van de ANWB bent, mag je zonder te betalen doorrijden.

Dit verhaal werd mij drie jaar geleden verteld door de operationele manager, collega  en vriend JvdV, die alle mensen die aan zijn bureau komen en iets van hem willen, indeelt in de categorie "Pliessie of Wegenwacht". De pliessie vertelt je dat wat je net aan het doen bent eigenlijk niet mag, want de procedure schrijft een andere weg voor. De wegenwacht komt om te helpen en draagt zelf iets aan de oplossing van het probleem bij.

Na enkele jaren merkte ik dat het niet uitmaakt in welke rol van het bedrijfsleven je bezig bent, project manager, service owner, transitie manager, operatie manager, maar dat je ze overal weer terug ziet: De pliessie en de wegenwacht. De pliessie vertelt je dat je te laat of te vroeg bent, dat de procedures niet gevolgd zijn, dat het niet aan de veiligheidsstandaarden voldoet, dat de kwaliteit niet in orde is. De wegenwacht weet een manier om het project toch nog op tijd af te krijgen, of kent mensen die helpen met de inrichting van de juiste processen.

Ik ben op mijn werk bij vele ICT-processen betrokken en het is wel eens voorgekomen, dat ik bij mezelf dacht: "Ik moet proberen hier weg te komen, anders zie ik mezelf op een dag in de Tweede Kamer op een hoorzitting uitleggen hoe het allemaal is misgegaan". Gelukkig is dat nog nooit voorgekomen. Bij welk project ik ook betrokken ben, altijd refereer ik weer naar het grootste rampproject dat ik ooit gedaan heb, namelijk bij de 'Ferry-maatschappij'. Hoogste legerleiding Paul de Oud had een marsorder afgegeven: Voor de Kerst klaar. Wat we ook deden en hoe we ook streden, steeds weer kwam de spreuk: "Paul de Oud staat achter de deur".

Op een dag kwamen er twee nieuwe project managers en die riepen een vergadering uit, om ons te vertellen dat we qua processen, methodes en technieken, tot nog toe alles verkeerd hadden gedaan.     Het hele project moest opnieuw. Paul de Oud was reeds geïnformeerd en we zouden helemaal opnieuw starten. Nou dat was een hele verassing. Ik nam het woord en zei: "Er loopt hier een contractor mee in het project, waarvan het contract vandaag nog verlengd moet worden, anders zijn we hem kwijt. Anders moeten we weer helemaal langs het hoofdkantoor om toestemming  voor  het contract te vragen"

Het was even stil. Zoveel concreetheid hadden ze de afgelopen twee uur nog niet in de vergadering te horen gekregen. "Waar sta jij op het organogram?" , vroeg de ene nieuwe project manager. Het organogram werd erbij gehaald. Er waren project managers te zien, en security managers en quality-managers, maar mijn naam stond er helaas niet op. "Dan mag jij ook geen mensen inhuren", was het harde oordeel. We waren de contractor kwijt.

Jaren later, de twee nieuwe project managers waren door Paul de Oud op staande voet ontslagen, keek ik naar De Wereld Draait Door.  Ik zie een bekende kop verschijnen. Eén van de nieuwe project managers had zelf een consultancy bureau voor "veranderadvies" (nomen est omen) opgericht en had een boek geschreven:  Het anti-klaagboek.

Mogen we ook nog niet eens meer klagen!

Het taalgebruik van activist Frank van der Linde

Taal is zeg maar helemaal mijn ding. Met taal kan je fenomenen benoemen, die helemaal niet zijn (Palestina). Met taal kan je ook landen laten verdwijnen die er wel zijn  (Zionistische entiteit). Met taal kan je een heel volk 'framen' (Ethnic Cleansing), of ook de hemel in prijzen (Het Beloofde Land).

Verjoodsing
De zelfbenoemde anti-Israël activist Frank van der Linde is een beetje voorzichtiger met zijn taalgebruik geworden, omdat hij absoluut geen antisemiet genoemd wenst te worden. Tenslotte heeft hij zes maanden met een Joodse vrouw in Tel Aviv gewoond. Daarom schrikt hij, als wij hem er op wijzen dat de term "Verjoodsing van Jaffa" een hele vervelende nasmaak in je mond geeft.

Ontvolking
Als je niet meer over 'verjoodsing' mag schrijven (je mag in dit land helemaal niks meer), dan wordt een andere term bedacht en dat is 'ontvolking'. In het laatste artikel van Frank van der Linde op de website Joop schrijft hij over "De ontvolking van Palestijns Oost-Jeruzalem". Daarmee legt hij niet alleen de burgemeester van Tel Aviv woorden in de mond, die nooit gezegd zijn. Frank van der Linde versluiert ook nog eens zijn ware bedoeling, namelijk dat er volgens hem geen Joden in Oost-Jeruzalem mogen wonen.

Witte Stad
Als 'verjoodsing' en 'ontvolking' dan zulke verwerpelijk termen zijn, wat vind je dan van de term  "de etnisch gezuiverde stad Jaffa/Tel Aviv"? Afgezien van de onwaarheid, tenslotte werd Tel Aviv gebouwd op de duinen naast de Arabische stad Jaffa, op grond dat de bouwers netjes gekocht hebben, is gebruik van deze term ook een verwerpelijke demonisering van de stad Tel Aviv.

Nog niet genoeg. Frank van der Linde heeft enkele dagen in Jaffa gewoond, om Burgemeester van der Laan 'op de voet te kunnen volgen' en bij die gelegenheid is hij vriendjes met Ronnie Barkan en Niva Grunzwieg geworden. De uiterst linkse activisten hebben hem wijsgemaakt, dat Tel Aviv een "Witte Stad" aan het worden is. UNESCO heeft Tel Aviv zelfs uitgeroepen tot "Witte Stad". Nou wat erg, een witte stad, wat racistisch zeg. Volkomen voorbijgaan aan de werkelijke betekenis van de UNESCO term, namelijk dat de architectuur van Tel Aviv, met zijn witte gebouwen, de moeite van het behouden waard is.

Opgesloten zonder proces

Het klinkt vanuit Nederlands perspectief natuurlijk heel stoer, als je kritiek op de administratieve detentie (zonder proces) van gevangenen hebt. Gevangenen horen een proces te krijgen en dan pas opgesloten te worden. Frank van der Linde heeft zich dan ook in Tel Aviv tegen de administratieve

detentie uitgesproken. Hij vergeet dan wel te vermelden welke soort mensen in administratieve detentie zitten. Ophitsers, leiders van de Islamitic Jihad, smokkelaars van pijpbommen, vrijgelaten gevangenen, die zich niet aan de voorwaarden gehouden hebben. Door op te komen voor dit soort gevangenen, verbindt Frank van der Linde zich met de terreur.

624 views
Waar wind ik me eigenlijk over op? Door handig gebruik te maken van de functionaliteit van Facebook, kan je precies zien hoeveel mensen deze waanzinnige berichtgeving tot zich hebben genomen. Zeshonderdvierentwintig (624). Er zijn dagen dat dit margeblog meer lezers heeft.

Het is een treurige- falende- en weerzinwekkende eenzaamheid, die uit al deze artikelen op de Joop en Oneworld spreekt. Niets kunnen bereiken bij Greenpeace, Fairfood en Amnesty, en dan maar een haatdragende campagne tegen een levendige en succesvolle stad starten.

De Vloek van de Achille Lauro (Sarah Irving 2013)

"Beelden van de gehandicapte Leon Klinghoffer, die met rolstoel en al, van het gekaapte cruiseschip Achille Lauro wordt gegooid, wordt een standaard nieuwsitem om alle Palestijnen als terroristen af te schilderen."

Met deze woorden herdenkt Electronic Initifada de gijzeling van cruiseschip Achille Lauro in 1985. De website Electronic Intifada is opgericht met financiële steun van de Nederlandse ontwikkelingshulporganisatie ICCO. Ex-Groenlinks kamerlid Arjan El-Fassed speelt een belangrijke rol bij de oprichting van de website. Het idee achter de website is, dat de onderdrukte Palestijnen een stem moeten krijgen en dat de intifada niet alleen met gooien van stenen en het plegen van zelfmoordaanslagen hoeft plaats te vinden, maar dat er ook een communicatief element aan toegevoegd moet worden.

Indien er Nederlands geld naar zo'n initiatief vloeit, mag je verwachten en eisen dat het officiële Nederlandse standpunt ten aanzien van het Midden-Oosten, te weten het streven naar veilige grenzen voor Israël en het streven naar een Arabische staat voor Palestijnen, uitgedragen en niet doorkruist wordt. In het geval van de Electronic Intifada is echter een geheel andere ontwikkeling te zien, namelijk het propageren van terreur tegen Israëlische burgers en zelfs tegen Joden.

Afgelopen week zien we weer een heel sterk staaltje van Arabische propaganda in de Electronic Intifada, als het gaat om de herdenking van de gijzeling van de Achille Lauro (1985), zoals hierboven geciteerd.

De recensie van het boek "De Vloek van de Achille Lauro" op de website Electronic Intifada is in alle opzichten leugenachtig en kwaadaardig. De opzet en de planning van de gijzeling van het cruise-schip wordt met opzet vervalst. De terroristen van het Palestine Liberation Front kaapten het schip dat op weg was van Alexandria naar Port Said en dwongen het schip naar Tartus in Syrië te varen. De vrijlating van vijftig Palestijnse terroristen werd geëist.

In het boek "De Vloek van de Achille Lauro" geschreven door de weduwe van Abu Al-Abbas, de leider van de kaping, wordt echter beweerd, dat de kapers wilden wachten tot het schip een Israëlische haven zou binnenlopen om dan toe te slaan. De schrijfster van de recensie in Electronic Intifada, Sarah Irving, neemt deze leugen over.

Het derde bezwaar tegen de recensie is, dat wordt verzwegen waarom Leon Klinghoffer wordt vermoord, namelijk omdat hij Joods is.

Tot slot wordt deze gruwelijke en antisemitische daad, het vermoorden van een gehandicapte gijzelaar omdat hij Joods is, voorgesteld als onderdeel van "het Palestijnse verzet".



In alle opzichten een verwerpelijk boek en een verwerpelijke recensie, op een website die door ons ontwikkelingshulp geld wordt betaald.

Moedwillige Kwaadwillendheid van Pro-Pal-Activisten

"We hebben geen hekel aan Joden, maar we bekritiseren alleen de 'wandaden' van Israël"; "Het is gewoon een kwestie van de VN-resoluties en het Internationaal Recht lezen, dan zie je dat Israël veroordeeld moet worden."; "Het is wetenschappelijk bewezen dat er een Nakba heeft plaatsgevonden."

Zomaar enkele frases uit de discussie met Pro-Palestijnse activisten, die we nu dagelijks op de sociale media en in de kranten lezen. Doordat de activisten zozeer van een internationaal rechtelijk en zelfs wetenschappelijke bewijs overtuigd zijn, doet het ze pijn en zijn ze verontwaardigd, als ze voor antisemiet worden uitgescholden. Dat is helemaal niet hun bedoeling, want het gaat ze alleen om Israël.

De drie kenmerken van antisemitisme die Nathan Sharansky, voormalig Israëlische minister en voormalig Sovjet dissident, heeft geformuleerd, zijn Demonisering, Delegitimatie en Dubbele Standaarden. Een belangrijk kenmerk van de demonisering is, alles wat eventueel nog positief aan  Israël zou kunnen zijn, ook nog negatief uitleggen. Enkele voorbeelden.

Helpende Israëlische artsen
Tijdens de toespraak van Robert Soeterik in februari 2015 op de Vrije Universiteit, vroeg de activist/journalist Kevin P. Roberson waarom Israël gewonden uit het Syrische oorlogsgebied over de grens laat komen en medisch behandelt. Een interessante vraag voor een activist, die normaal gesproken aan de kant van de Palestinos staat. Wat zou de geachte wetenschapper Soeterik antwoorden? We weten dat wetenschap zich over het algemeen bezighoudt met het afwegen van bewijs. Je bent verplicht ook de waarnemingen die jouw theorie ontkrachten te benoemen. Ook al is deze 'falsificatie van Popper' in de sociale wetenschappen de laatste tijd een beetje in onbruik geraakt. Je mag toch verwachten dat een wetenschappeer , als hij zijn vak serieus neemt, zich niet meteen met demonisering en demagogie bezighoudt.

Het antwoorde van Robert Soeterik was, dat het Israelische leger zich graag met gewonden van moderne oorlogsvoering bezighoudt, om de verwondingen van moderne wapens te kunnen onderzoeken. En eventueel te leren hoe die verwondingen te behandelen zijn. Israël afschilderen als bloeddorstig land, dat alleen uit eigenbelang helpt en eigenlijk een bloeddorstige bijbedoeling heeft. Het is een vorm van antisemitisme, die heel erg dicht bij het 'bloedsprookje' komt. Bovendien is deze uitspraak een vorm van demonisering die ik bedoel. Zelfs als er iets goed te melden is, is het toch weer slecht.

Janneke Juffermans  in Vrij Nederland
Een ander voorbeeld van moedwillige verdraaiing van feiten, stond afgelopen week in Vrij Nederland. Even over de achtergrond: In de afgelopen zeven jaar is het twee keer voorgekomen, dat pro-Palestijnse activisten door hun medestrijders met opzet zijn gedood. Vittorio Arrigoni werdin Gaza door salafisten ontvoerd en vermoord. Juliano Mer Khamis van het "Freedom Theater" in Jenin werd door gemaskerde Arabisch uitziende mannen in Jenin vermoord.

Alle twee moorden passen niet in het denkraam van de Israël-hatende journalist. Het mag niet zo zijn en het kan niet zo zijn, dat een moord niet aan Israël toe te schrijven is. Dus dat is precies wat Janneke Juffermans in Vrij Nederland (34/76;22-8-2015) doet: de  moord aan Israël toeschrijven. Steeds weer enkele kleine bijzinnetjes tussen de regels door, om twijfel te zaaien en om toch maar even de feiten naar haar hand te zetten.

Juliano Mer Khamis was een buitengewoon moedige man, die naar een arme wijk in Jenin ging, om daar, in navolging van zijn moeder, theaterlessen aan Arabische kinderen te geven. Zijn moeder Arna was zeer geliefd bij de Arabische bevolking, maar Juliano ondervond veel weerstand. Arabische conservatieve moslims waren ontstemd over het opvoeren van het toneelstuk Animal Farm, van George Orwell,  omdat er in het stuk varkens voorkomen. Het optreden van zowel jongens als meisjes in één toneelstuk was het volgende schandaal. Het bespreken van sexuele taboe's in een toneelstuk deed de deur dicht. Het theater werd twee keer bestookt met brandbommen en er werden bedreigingen geuit.



Voorgevoel
Drie jaar voor zijn dood zei Juliano: "Ik word een keer vermoord door een gestoorde Palestijn, omdat ik volgens hem de islamitische jeugd verknoei". Intussen zette Juliano zich ook tijdens de intifada voor de Arabische bewoners in. Hij bracht medicijnen mee en bracht zwangere vrouwen naar Israëlisch ziekenhuizen.  Tot de dag dat het voorgevoel waarheid werd en Juliano in zijn eigen auto, in een steegje van Jenin, met zijn zoontje op schoot en de oppas naast zich, door een man met een geweer wordt doodgeschoten. Het blijft verdacht stil in het kamp. De gebruikelijke collectieve rouw , die gebruikelijk is bij de dood van martelaren, komt niet op gang. Onderzoek naar de moord komt niet op gang. De moordenaar kende de smalle steegjes in Jenin, dus de kans dat hij Palestijn is, is groot.

De enige instantie die onderzoek naar de moord doet, is het Israëlische leger. Dat wordt door Janneke Juffermans zo omschreven: "Het Israëlische leger draaide de duimschroeven na de moord in elk geval aan met intimidaties". De artistiek leider van het theater, een palestijn, wordt verdacht van de moord en opgepakt. Studenten van de theaterschool, worden hardhandig verhoord. Een ex-student: Ik denk dat de moordenaar een Palestijn was, geleid door Israëlisch hand".

De laatste zin laat zien, dat wat er ook gebeurd. Ook al staat de Arabier nog met een rokend pistool naast het lijk, Israël altijd de schuld krijgt. De beschuldiging staat in Vrij Nederland tussen aanhalingstekens, en komen dus uit de mond van de ex-student. De tekstschrijver en de redactie treffen geen blaam, maar de twijfel is gezaaid en het politieke correcte verhaaltje is geschreven en gepubliceerd.

Vittorio Arrigoni
Bij de moord op Vittorio Arrigoni is er geen enkele twijfel over de daders. Salafisten wilden de Pro-Palestina activist van de International Solidarity Movement ontvoeren en enkele salafistische gevangenen in Gaza vrij krijgen. de ontvoering mislukt en Vittorio Arrigoni wordt opgehangen. De daders zijn gepakt en in Gaza veroordeeld. Keesjemaduraatje schreef er meerdere artikelen over.
Dat neemt niet weg, dat er ieder jaar weer, in Italië, bijeenkomsten van de communistische partij zijn, waar de moeder van Vittorio Arrigoni bij aanwezig is, waar de schanddaden van Israël aan de kaak worden gesteld, en waar de moord op Arrigoni wordt herdacht. de activisten zijn er zo mee bezig Vittorio tot een martelaar van het volk te stileren, dat de ware toedracht volkomen wordt ondergesneeuwd.

Demagogie of domheid?
Hoe ontstaat de verschuiving van de schuldvraag, van dader naar Israël? De dader staat met een rokend pistool of een wurgtouw in zijn hand naast het lijk, maar toch wordt een jaar later de schuld aan Israel en de Israeli's gegeven. Why?

Is de demagogie tegen Israel zo krachtig dat de palestinos zich gewoon niet voor kunnen stellen dat een activist door zijn eigen mensen wordt vermoord? Of kan gewoon niet waar zijn, wat niet waar mag zijn?

In het geval van Vittorio is de zaak duidelijk. Hij ging naar Gaza om te sterven, maar werd door de verkeerde vermoord. Bij Juliano is de zaak veel diffuser. Zelfs Democracy Now, de pro-Hamas-zender in de USA maakt duidelijk dat hij wordt vermoord door een Arabier. Niemand behalve het Nederlandse Vrij Nederland geeft Israel de schuld voor de moord. Het is daar de domheid en kwaadaardigheid die regeert.

Coalitie "Amsterdam voor Palestina" sluit harde actie niet uit

Donderdag 20 augustus 2015 komen leden van dertig anti-Israëlische organisaties, verenigd in de coalitie "Amsterdam voor Palestina", bij elkaar in het Nelson Mandelacentrum aan het Weteringplantsoen te Amsterdam. Op de bijeenkomst worden acties voorbereid, die tot doel hebben de stedenband Tel Aviv-Amsterdam te blokkeren. Ik ben op de bijeenkomst aanwezig om te observeren en dit verslag te kunnen schrijven.

Dertig WOB-verzoeken  
Frank van der Linde probeert zichzelf tijdens de bijeenkomst als slachtoffer van 'het systeem' te profileren. Frank heeft wel dertig WOB verzoeken, om informatie boven water te krijgen, ingediend, maar de Gemeente Amsterdam maakt steeds gebruik van het recht op uitstel om de voortgang van de waarheidsvinding te vertragen.

Burgemeester van der Laan gaat op 5 september op verkenningsreis naar Tel Aviv, maar de Gemeente wil het programma van de reis niet aan Frank van der Linde geven. Frank van der Linde heeft, samen met de extreem-linkse Ronnie Barkan, een alternatieve bezichtigingsroute ontwikkeld, maar de Gemeente heeft al te kennen gegeven niet aan deze alternatieve route deel te willen  nemen.

Zo langzamerhand lijkt de strijd van Frank van der Linde zich meer op de Stad Amsterdam dan op Israël te richten. Toch zit hij maandelijks, namens de groep Youth for Palestine, bij burgemeester Eberhard van der Laan aan tafel, om de 'onrust in de stad' te bespreken. Dat Frank van der Linde deze onrust zelf initiëert, door de theatervoorstelling van de vijfentachtig jaar oude Lia König te verstoren, dat heeft hij zeker niet aan Eberhard verteld.  

Frank van der Linde gaat naar Israël. Hij kent de weg, want hij heeft er zes maanden gewoond en is dus Israël-specialist. Toch denkt hij, dat hij bij de grens wordt tegengehouden (Blacklist noemt hij dat). Eigenlijk hoopt hij er een beetje op. Anders word je nooit geen martelaar. In dat geval, zal Ronnie Barkan, van het comité 'Boycot from Within', de alternatieve route voortzetten.  Er is zelfs een derde activist in Israël aanwezig, voor het geval dat Ronnie ook wordt tegengehouden. Aan alles is gedacht.  

Tolerante Stad
Frank van der Linde onthult tijdens de bijeenkomst nog een paar leuke feitjes, zoals de reden waarom DOCP-bestuurslid Houda Stitou huilend wegliep van de hoorzitting Amsterdam-Tel Aviv. Dat was namelijk, omdat burgemeester Eberhard van der Laan tijdens de hoorzitting stelde, dat het steeds beter gaat met Israël.

Ander feitje: Frank van der Linde gaat samenwerken met bureau Jansen en Jansen om 'informatie boven water te halen'. Nog iets anders: Frank van der Linde is na zijn verblijf in Tel Aviv, een paar jaar later teruggekeerd en merkte toen dat de straten van Jaffa (zijn woorden) "steeds Joodser geworden zijn". En omdat er steeds meer Joden in Jaffa wonen, is het 'geen tolerante stad'.

Dreigende taal slaat Frank van der Linde aan het einde van de avond uit, als hij roept, dat 'argumenten alleen niet voldoende zijn', daarmede het democratische proces van de stad Amsterdam aan zijn laars lappende. Het zijn echter wel altijd de allochtone jongens en -meisjes die bij deze harde acties opgepakt worden en nooit Frank van der Linde zelf, want die zit bij burgemeester van der Laan aan tafel.

Gezellig
Intussen zit ik gewoon in een snikhete zaal te luisteren naar al deze leuke feitjes en weetjes. Het is een gezellige bijeenkomst. Men kent elkaar. De oude harde kern van het Palestina Komitee ziet elkaar in dit Mandelacentrum. Gemiddelde leeftijd vijfenzestig jaar. Intussen ken ik de meeste deelnemers, van de vele demonstraties en bijeenkomsten die ik heb geobserveerd. Dat draagt het risico in zich, van gezellig met elkaar gaan kletsen en de missie vergeten.

Opvallende afwezigen, zijn de leden van ad-hoc-groepen Youth for Palestine en Back to Palestine, die het afgelopen jaar de Gaza-demonstratie hebben georganiseerd, de Israëlische ambassade hebben geblokkeerd en de theatervoorstelling van Lia König verstoord. Geen Houda Stitou, of Appa of Abulkasim  Al-Jaberi te bekennen. Op grond van de vele acties, zou je verwachten, dat deze goed opgeleide jonge moslims het vaandel van de anti-Israëlische strijd over zouden nemen. Zoals bekend, werken deze moslims ook samen met de moslimbroederschappen en de Hamas-vertegenwoordiger Amin Abu Rashed. Maar geen van deze radicale strijders is aanwezig in het Nelson Mandelacentrum.

De enige aanwezige oud-terrorist is Palestina Komitee bestuurslid Ibrahim Al-Baz, die samen met zijn vrouw en dochter op de eerste rij zit. In termen van Palestijnse fracties, wordt deze vergadering dus tot de Fatah-invloedsfeer gerekend. Geen PFLP- of Hamas-invloed te bespeuren.

Jaap Hamburger

De enige spreker met een inhoudelijke gefundeerde toespraak over de samenwerking Amsterdam-Tel Aviv, is Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid. Zoals hij op de website Joop al uiteen heeft gezet, is hij fel tegenstander van een samenwerking, omdat "in Tel Aviv het belangrijkste ministerie van Israël staat, het Ministerie van Defensie, waar al de oorlogen, invasies en veldtochten'made in Israël' zijn uitgedacht, die de Libanezen en de Palestijnen over zich heen gekregen hebben, oorlogen met cynische namen, als Peace for Galilea, Grapes of Wrath, Defensive Shield, Summer Rains,Operatie 'Juiste Beloning', Cast Lead en Protective Edge, bij elkaar goed voor tienduizenden doden, gewonden en levenslang geïnvalideerden. Leve het creatieve Tel Aviv, de moederstad van destructieve oorlogen!"

Er zijn natuurlijk ook goede ontwikkelingen en omstandigheden in Israël, zoals de vrijheid die de 'Lesbian-Bi-sexual-Transgender-Gay' (LBTG)-community er geniet. Wat doen we dan daarmee? Het is heel jammer, dat Jaap Hamburger zelfs die absoluut unieke situatie in het Midden-Oosten afdoet, door te stellen dat Israël hier mee slechts een 'pink-washing', quasi om het eigen bestaan te rechtvaardigen, bedrijft. Hij doet daarmee afbreuk aan zijn eigen argumenten en laat zien volkomen bevooroordeeld en eenzijdig te zijn.

Jaap Hamburger benadrukt tijdens de bijeenkomst twee keer, dat druk op de PvdA uitoefenen het meeste effect heeft. De PvdA zit op de wip. Als die zwicht voor de druk van deze 'Amsterdam voor Palestina'-coalitie, dan gaat de samenwerking Tel Aviv-Amsterdam niet door.

Somber beeld
Intussen schetst Jaap Hamburger, tussen de regels door, een somber beeld van de kans op succes voor deze activisten. De SP en Groenlinks hebbben dan wel tegen gestemd, maar zijn niet bereid zich aan te sluiten bij de coalitie tegen de samenwerking. Het heeft geen prioriteit. Het idee van de stedenband op zich wordt als positief gezien en verder laten de partijen weinig van zich horen. Tegelijkertijd wordt er wel een reis van burgemeester Aboutaleb van Rotterdam naar Tel Aviv gepland. Eindhoven staat positief tegenover een samenwerking met Tel Aviv. Allemaal PvdA-steden, tenminste als het om de ongekozen burgemeester gaat.  Berlijn gaat een samenwerking met Tel Aviv aan en Parijs heeft al een stedenband met Tel Aviv en Ramalah. Het idee 'Stedenband met Tel Aviv' leeft, zullen we maar zeggen.

Tien acties om in te tekenen
Het einde van de avond nadert. De activisten kunnen intekenen op één van de tien acties die gevoerd gaan worden. Max van Lingen van de International Socialisten sluit harde acties niet uit, maar wil die in een ander verband op een ander tijdstip verder bespreken. Een mevrouw uit het publiek benadrukt, dat de activisten tijdens de acties duidelijk moeten maken, dat het niets met antisemitisme te maken heeft. Dat is even tegen het zere been, maar de vergadering wordt voortgezet. Een andere aanwezige stelt voor juist vóór een stedenband te zijn, omdat tijdens die stedenband de slechte situatie van Palestijnen benadrukt kan worden. Interessante reactie van Frank van der Linde hierop is, dat er samengewerkt wordt met Palestijnen en 'goede Israelis'. "Natuurlijk wel samenwerken , maar niet met de  gemeente Tel Aviv". Zwalkend standpunt van een 'wannabe-victim'.

Parijs heeft ook een Israëlisch strandje aan de Seine. Dat brengt enkele activisten op het idee, om in Amsterdam aan de IJburg een hoop zand neer te gooien en dat tot 'Palestijns strand' te benoemen. Dat is één van de tien activiteiten waar op ingetekend kan worden. De overige activiteiten laten zich raden: Flyers uitdelen; demonstreren; op Schiphol gaan staan als Eberhard van der Laan vertrekt; mailen naar Gemeenteraadsleden.

Ik vind zelf het "Palestijnse Strand" op IJburg het meest creatieve- en invloedrijkste idee. "Come together on the beach". Na de vergadering nog even gezellig zitten praten, want we zijn gewoon in Nederland, mensen!

(bovenste foto van Maarten Brante)

Ekrem Deniz (lid van Anatolu Genclik) gearresteerd wegens #Mitch rellen in Den Haag

De Utrechtse activist Ekrem Deniz, die enkele dagen geleden werd aangehouden, vanwege zijn betrokkenheid bij de Haagse Schilderswijkrellen (#Mitch Henriques) , blijkt lid van de linkse Turkse organisatie Anadolu Genclik. Op de website van de Turkse organisatie wordt zijn arrestatie bevestigd.

Ekrem is de tweede linkse activist, die wordt gearresteerd. Said Roustayar, lid van de SP-jongerenbeweging Young and United, werd twee weken geleden tot zes maanden celstraf, wegens geweldpleging en brandstichting tijdens de Haagse Schilderswijkrellen, veroordeeld.

Op de Facebook pagina van Ekrem Deniz is te lezen, dat hij Koerdische activisten steunt en bij een foto van de Duitse terrorist Andreas Baader de tekst "Wir kämpfen weiter" geschreven heeft. Zoals we inmiddels weten pleegde Andreas Baader in de cel zelfmoord. Dus dat is misschien in dit stadium geen goed voorbeeld voor Ekrem Deniz.

Tijdens de rellen viel het op, dat leden van de Zwarte-Pieten-beweging, Internationale Socialisten en Gaza-activisten hand in hand vooraan in de linies stonden. Blijkbaar wilden ze de rellen voor politiek gewin gebruiken.

(Via https://twitter.com/CarelBrendel)

Said Roustayar: zes maanden cel waarvan twee voorwaardelijk

Said Roustayar is veroordeeld tot 4 maanden en twee maanden voorwaardelijk. Tijdens de zitting bekende Said dat hij betrokken was bij brandstichting tijdens de Haagse Schilderswijkrellen.

http://www.omroepwest.nl/nieuws/31-07-2015/zes-maanden-celstraf-voor-relschopper-schilderswijk

Kameraad Said Roustayar stond onder de douche

Als het niet zo schandalig was, dan was het grappig. De Haagse Schilderswijk reltrapper Said Roustayar (23) uit Bunnik moest afgelopen woensdag voor de Haagse rechtbank verschijnen, om zich tegen de aanklacht van ordeverstoring en brandstichting te verdedigen, maar hij verscheen niet in de rechtzaal. De Officier van Justitie beweerde eerst nog dat Said er voor had gekozen niet op te dagen, maar dat lag net even anders. Op het moment dat het politiebusje verscheen om Said op te halen en naar de rechtbank te vervoeren, stond hij onder de douche. De dienstdoende politiecommandant stuurde het busje zonder Said naar de rechtbank en dus was het verdachtenbankje helemaal leeg.

Vijftig Internationale Socialisten, Movement-X-adepten en FNV-Young-and-United-activisten stonden voor de rechtbank te demonstreren voor vrijlating van alle politieke gevangenen. Helaas moeten ze morgen om 14:00 al weer demonstreren, als Said tenminste uit de douche komt. Er hebben zich nog slechts twintig mensen aangemeld, dus er is nog plaats op de Prins Clauslaan 60 te Den Haag.

De advocaat van Said Roustayar vindt het geen goed idee, dat er op het Facebookaccount van Said foto's van de rellen staan, met hem vol in beeld, samen met de broertjes Al-Jaberi. Daarom zijn die foto's gewoon verwijderd. De foto waarop te zien is, dat Said ook demonstreert voor Gaza staat er nog gewoon.

Intussen is steeds duidelijker wat Said Roustayar het afgelopen jaar allemaal voor acties heeft uitgevoerd.   Said Roustayar is sinds een jaar politiek actief en heeft zich aangesloten bij de vakbondsgroep Young and United, die er hard tegenaan gaat.  In chronologische volgorde:

-Op 15 april 2015 bestormen de Yound and United boys en girls de  Macdonald's en vallen het personeel lastig.

-Op 22 mei 2015 bezetten Young and United de Sociaal Economische Raad, gewoon omdat het kan en gaan bij SER voorzitter Mariette Hamer op tafel staan. Ik keur deze actie overigens ongezien goed.

- Op 26 juni dringen de actievoerders van Young and United het moederbedrijf van Kruitvat, A.S. Watson binnen en roepen dingen.

Bij al deze acties is Kameraad Said van de partij. Zie ook de foto's hieronder.

Said is dus lekker bezig. Blijkbaar was het vakbondsgedoe toch niet radicaal genoeg en ging hij in juli naar Den Haag om nog even flink in de Schilderswijk huis te houden. Of dat bewezen kan wordt is de vraag.

Abulkasim Al-Jaberi is contactpersoon voor de Nederlandse Movement X

Sinds de Belgisch/Libanese activist en vroegere leider van de Arabisch Europese Liga (AEL) Dyab Abou Jajah van zijn Libanese avontuur is teruggekeerd, probeert hij opnieuw grond onder de voeten te krijgen  met de nieuwe beweging Movement X. De doelstellingen van Movement X zijn antiracistisch en anti-koloniaal.

Een interessante visie van Movement X is de demografische constatering, dat de Europese steden de laatste twintig jaar in toenemende mate worden bevolkt door immigranten, vluchtelingen en nakomelingen van koloniaal onderdrukten. Movement X wil dat de politieke- en sociale structuren in de grote steden zich aan de demografische werkelijkheid aanpassen.

Op de web pagina van Movement X wordt het zo omschreven: "Europese grootsteden bevinden zich op een scharniermoment. Hun bevolking telt niet langer een dominante meerderheid. Alleen blijven velen blind voor die realiteit. Zij proberen hun geprivilegieerde positie te beschermen door beroep te doen op de oude mechanismes van uitsluiting, discriminatie en racisme. De demografische verschuiving heeft zich daardoor niet vertaald in een evenredige machtspositie op economisch, politiek, sociaal of cultureel vlak. "

In gewoon Nederlands betekent deze doelstelling dat vertegenwoordigers van de Surinaamse-, Turkse-, en Marokkaanse gemeenschap de stad gaan besturen, ten koste van de oude blanke elite.

Sinds enkele maanden is Dyab Abou Jahah ook in Nederland actief en probeert een Nederlandse tak op te richten. Er is een Facebookgroep "Movement X Nederland, it's time to move" opgericht, waaruit de oprichters op korte termijn een kerngroep hopen te selecteren. De contactpersoon van deze kerngroep is Abulkasim "Fuck de Koning" Al-Jaberi. Abulkasim maakt op de Faceboekgroep duidelijk dat de leden van de kerngroep aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen: Vrouwenhaters, racisten en zionisten zijn niet welkom.

"Bij het selecteren van mensen verwachten we niet dat iedereen hetzelfde niveau van bewustzijn heeft over deze zaken. Bewustzijn vergroten en verdiepen is juist een van onze doelen. Dat neemt niet weg dat we een minimum van voorwaarden stellen aan leden. De speerpunten van Movement X zijn dekolonisatie, anti-racisme en radicale gelijkwaardigheid voor iedereen. Dat betekent dat vrouwenhaters, racisten, zionisten hier niet welkom zijn. Dat selectieproces zullen we met de kerngroep bewaken."

Een interessante groep van zeven admins heeft de leiding over de Facebookgroep genomen.
-Abulkasim Al-Jaberi: meermaals gearresteerd voor verstoren van de openbare orde en beledigen van de Koning.
-Rapper Appa: Bekend van zijn uitspraken "Fuck de Talmoed" en "zionistische honden die uit zijn op ons geld en bloed"
-Sandew Hira:  Die in het nieuws kwam met de volgende uitspraak:  "Transatlantische slavernij was erger dan de Holocaust"
-Dyab Abou Jahjah: In Nederland veroordeeld vanwege het publiceren van antisemitische cartoons.
-Hureya Salam: Die onder de naam Houda Stitou werd gearresteerd wegens het verstoren van een voorstelling van de Israëlische actrice Lia König, vorige jaar in de Doelenzaal te Amsterdam
-Fatima Faid van de Haagse Stadspartij: Kwam vooral in het nieuws door samen met Fatima Elatik (PvdA) in een demonstratie mee te lopen waar nazi-vlaggen werden vertoond.
Mika Tamazight: betrokken bij de beweging Back to Palestine en organisator van een benefiet ter gelegenheid van '66 jaar Nakba'

Ik geloof graag dat Movement X wil opkomen tegen discriminatie en voor gelijke rechten, maar het aantal anti-Israel-strijders in de kerngroep is al dermate groot, dat de haat tegen Israël waarschijnlijk het verbindende element van de groep zal zijn.

Vier geweldplegers en een Zwarte Piet op de Dam

Eindelijk is het programma voor de Hamas-demonstratie van 11 juli 2015 gepubliceerd:

Plaats: Dam Amsterdam

13.30 uur Palestijnse rap van Zeeko
13.35 uur Mohammed Matter, Palestijnse activist uit Gaza
13.40 uur Abulkasim Aljaberi, Back to Palestine
13.45 uur Sarah, Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina 
13.50 uur Kno'Ledge Cesare, Dichter en social critic
13.55 uur Dyab Abou Jahjah, oprichter Movement X
14.00 uur Ayala, Voormalig Israëlische en activiste voor de Palestijnse strijd
14.05 uur Appa, Motivational speaker en activist
14.15 uur AANVANG MARS
15.45 uur TERUG OP DE DAM

De organisatoren "Back to Palestine" en " Youth for Palestine" hebben er alles aan gedaan om de critici gelijk te geven. Ook al wordt er honderd keer geschreven en aangetoond, dat rapper Appa een antisemiet en een ophitser is, toch komt hij elke keer weer zijn geweldverheerlijkende riedeltje van zijn iPhone lezen.

Dyab Abou Jahjah sloot zich enkele jaren geleden, naar eigen zeggen, aan bij de Hezbollah en is ook nu in België weer bezig de massa's tegen Israel te mobiliseren. Bij de laatste massademonstratie in Antwerpen liet hij ook 'Zwarte Piet' Kno'Ledge Cesare spreken. Zoals bekend verondersteld, werd Kno'Ledge Cesare bij de anti-Zwarte Piet demonstratie in Gouda opgepakt wegens geweldpleging en verloor daardoor zijn baan als beveiliger.

Over Abulkasin "fuck de koning" Al-Jaberi hoeven we het niet meer te hebben. De rellen ter gelegenheid van de dood van #Mitch in Den Haag werden door hem en zijn broer persoonlijk gestart en aangemoedigd, zoals op foto's en video's duidelijk te zien is. Abulkasim is meerdere keren gearresteerd, onder andere voor het aanvallen van Israelische actrice Lia König in de Doelenzaal te Amsterdam.

De fanatieke Sara Beqali, van de Studenten voor een Rechtvaardig Palestina, wil liever niet met haar achternaam op het pamflet, wat heel verstandig is, want met haar staat van dienst kan ze zo op de UVA gaan werken. Vele activisten gingen haar voor.

De gebruikelijke verdachten staan dus weer bij elkaar op de Dam en ongetwijfeld kunnen we na zaterdag weer een paar sappige quotes op hun konto schrijven. Er is echter een klein minpuntje. De organisatie heeft te horen gekregen dat de politie gaat optreden tegen Hamas-vlaggen. Ook leuzen van Hamas zijn niet toegestaan. Kan RU-docente Markha Valenta honderd keer beweren dat Hamas een nette door de VN- en de EU goedgekeurde organisatie is. De Amsterdamse politie houdt er toch niet zo van.

We wensen de dames en heren antisemieten veel plezier in de zon op de Dam. Niet flauwvallen.

Nati Rom (LEV HA'OLAM) in Harderwijk

We bezochten gisteren een bijeenkomst van 'Time to Standup for Israël' in Harderwijk, waar Barry Shaw zijn nieuwe boek over het bestrijden van Hamas, antisemitisme en BDS ging presenteren. Vooraf hield Nati Rom, een kolonist uit Samaria, een praatje. Nati is iemand die naar de Tempelberg in Jeruzalem gaat en daar dan gaat bidden en wordt gearresteerd. Hele indrukwekkende verhalen.

Op een gegeven moment dacht ik wel: 'Daar komt nooit vrede'. Als je niet bereid bent een stukje op te geven en zelfs een derde Tempel op de Tempelberg wilt gaan bouwen, dan zal er steeds weer een conflict uitbreken.

We stonden buiten en Nati kwam ook nog even langs. Er werd een vraag gesteld over de Tweestatenoplossing. Dat zullen de settlers niet accepteren. Wat dan wel, was de vraag. Op een gegeven moment zei ik dat Israël het hele gebied kon gaan besturen, maar dan zouden alle inwoners burgerrechten moeten krijgen, ook degenen die nu in Area A (Palestijnse Autoriteit)  leven.

Dat was dan wel acceptabel. Dus een éénstaatoplossing, zonder terugkeer van Arabische vluchtelingen (laat staan hun kinderen en kindskinderen) , met burgerrechten voor iedereen. We zijn eruit.

Abulkasim Al-Jaberi is blij met iedere zwarte dode

Of het nu het verbannen van Zwarte Piet uit het Sinterklaasfeest is, of het aanvallen van de Nederlandse monarchie (Fuck de Koning), of het boycotten van Israël, of het ondersteunen van Hamas, Abulkasim Al Jaberi is van de partij. Abulkasim roert graag in troebel water. Al maanden zijn hij en zijn vrienden op zoek naar het juiste moment om een flinke rassenrel, á la USA uit te lokken en de allochtone jongeren stenen naar de politie te laten gooien.

Gisteren is het dan eindelijk gelukt. Het moment was daar: De Gouden Zwarte Dode. Zaterdagavond werd Mitch Henriquez (42) door de Haagse politie hardhandig aangehouden. Hij raakte buiten bewustzijn en stierf een dag later. Genoeg reden voor de aanhangers van de "Black Supremacy" beweging in Nederland, samen met de Internationale Socialisten en Zwarte Piet (Kitty Balker) , een flinke rel te trappen. Duwen trekken, stenen gooien. Ze doen er alles aan om er een hete zomer van te maken.

Ze waren er weer allemaal bij: De 'Filipijnse politieagent aan het huilen maker' Thomas van Beersum, de 'Joodse Jongens Bedreiger' Kevin P. Roberson, Malcom X  aanhangers, Internationale Socialisten. Van de vijfhonderd demonstranten, waren er zeker tien lid van de radicale konksie.

Markha Valenta is niet zo onafhankelijk als het lijkt

Even terugkomen op het 'debat' van 15 juni 20015, op de Vrije Universiteit, over de boycot van Israël. Als pro-Palestina-activisten een 'debat' organiseren, dan wordt er vooral gescholden op de mensen die niet aanwezig zijn en tegenstanders worden al helemaal niet uitgenodigd. Ook bij het debat van vijftien juni zat er helemaal niemand in het panel of bij de sprekers die het opnam voor Israël. De VU heeft zich laten opschepen met een discussie, die helemaal geen discussie bleek te zijn. Als zelfs Peter Breedveld in de Ad Valvas schrijft over een 'beschamend debat'  en die weet echt wel wat een beschamend debat is, dan heb je het gewoon heel slecht gedaan.

Tijdens de avond leek de discussieleidster Markha Valenta (Radboud Universiteit Nijmegen) nog de meest genuanceerde aanwezige, die probeerde ook nog een pro-Israelische stem uit de zaal het woord te geven.  Voor in de zaal zaten twee pro-Israëlische activisten zich vreselijk op te winden. Eén van hen is een Joodse vrouw, die werkt op de VU. Op een gegeven moment werd de hetze zo erg, dat ze zelfs even de zaal moesten verlaten om bij te komen. Markha Valenta ging met deze situatie professioneel om en liet de dames aan het woord komen. Had daar een Ron van der Wieken of een Ronny Naftaniël gezeten, dan was er sprake van een echt debat geweest en  was het zeker minder emotioneel verlopen. Naar  nu blijkt zijn die echte professionele pro-Israël-stemmen dus met opzet buiten de deur gehouden.

Wie schetst onze verbazing, als een week later in "Een Ander Joods Geluid"  en laten op de website van het Palestina Komitee een artikel met de absurde titel "Verbondenheid versus Rechtvaardigheid" van de discussieleidster Markha Valenta verschijnt, waarin alsnog even over de twee pro-Israël dames heengepist wordt.

"Een pro-Israëlische vrouw, die tijdens het debat heel boos was – zodanig dat het voor iedereen duidelijk was dat ze op het punt stond om te vertrekken – zei tegen mij: "Wat voor soort debat was dit? Dit was geen debat! Er was niemand voor Israël in het panel!" Ik corrigeerde haar en zei dat dit geen debat over Israël was, maar over de vraag van een Israëlische academische boycot: er waren twee panelleden voor een boycot en twee tegen. Pas later begreep ik eigenlijk wat zij bedoelde: er was inderdaad niemand in het panel die de acties van Israël als zodanig verdedigde. Iedereen was het erover eens dat er een probleem was, dat het geweld van Israël verkeerd is. Het debat ging daar niet over. Het debat ging alleen over de vraag of een academische boycot effectief zou kunnen zijn om Israël te bewegen haar beleid te veranderen."
(...)
Steeds minder Nederlanders geloven echter dat Israël openstaat voor dialoog en verandering. Ze zien de rechtse radicalisering van de regering; ze zien het brute geweld en de schending van mensenrechten. Zozeer dat Israël als politiek onderwerp steeds meer besmet is geraakt en dat diegenen die pro Israël zijn in ons publieke domein een krimpende minderheid zijn geworden. "

Met andere woorden: Er worden geen Pro-Israelsprekers uitgenodigd en daarna wordt nog eens beweerd dat het aantal Nederlanders met een pro-Israël standpunt aan het verminderen is. Waarschijnlijk is de discussieleidster zo gevangen in haar academische gelijk, dat de pro-stemmen helemaal niet meer gezien worden. Of ze leest alleen NRC en de Volkskrant en heeft niet door dat het debat op Facebook en Twitter gevoerd wordt.

Ik heb Markha Valenta geconfronteerd met mijn beschuldiging, dat ze niet meer onafhankelijk is als ze op een website van EAJG publiceert. Een Ander Joods Geluid steunde de Nederlandse Gazaboot, waar moslimbroeders en geld van Hamas bij betrokken was. De inmiddels overleden Hajo Meijer beweerde in een vergadering van het Palestina Komitee dat de CIA de aanslagen op 9/11 heeft gepleegd. Een ex-terrorist is voorzitter van de Nederlandse Gazaboot. De Hamas fondsenwerver Amin Abu Rashed heeft het geld voor de Nederlandse Gazaboor bij elkaar gesprokkeld. Genoeg redenen om je niet met EAJG te bemoeien.

Ik mag de antwoorden van Markha Valenta citeren en doe dat bij deze:
-Het artikel 'Verbondenheid versus Rechtvaardigheid' verscheen eerst op Facebook en EAJG heeft gevraagd het te mogen plaatsen. Op de website van het Palestina Komitee is het ongevraagd geplaatst.
-Markha Valenta: "D.w.z. voorstanders van Israel hebben meestal de gewoonte om Hamas als terroristisch naar voren te brengen, net zoals voorstanders van de Palestijnen vaak de gewoonte hebben om Israel als terroristisch te benoemen. De rede dat dit kan is omdat de term enorm gepolitiseerd is - (alsook doordat zowel Hamas als Israel buitenrechtelijk geweld toepassen om hun doelen te realiseren) -  waardoor het gebruik daarvan vaak beter aangeeft wat de politieke kleur van iemand is, dan dat het iets zegt over een situatie. Vandaar ook dat nieuwsmedia als de BBC & Reuters, die term afraden aan hun journalisten.
Eind vorig jaar heeft ook het Europese Hoger Rechtshof beoordeeld dat Hamas niet meer op de lijst van terreurorganisaties moet blijven. Een aantal van de EU lidstaten vechten dit besluit aan - maar dit geeft juist aan dat de bestempeling van Hamas als terreurorganisatie een politieke stempel is. (Daarnaast heeft de geheime dienst van Israel zelf een belangrijke rol gespeeld in het ontstaan van Hamas (als tegengewicht voor het seculiere Fatah) - wat de hele discussie vanuit historisch oogpunt erg ingewikkeld maakt.)"

Met andere woorden: De discussieleidster van de Boycot Israël-discussie op de VU, Markha Valenta, ziet Hamas niet als terreurorganisatie en geeft Israël zelfs de schuld van het ontstaan van Hamas.

Later heb ik nog verder gechat met Markha en  dan blijkt dat ze ook van mening is, dat Israël de salafisten in Syrië steunt. Bovendien geeft ze later toe dat ze heel dicht bij EAJG staat. Over Rob Groenhuijzen, de voormalige terrorist van de Rode Jeugd, tevens voorzitter van de Nederlandse Gazaboot, schrijft ze: "Jij laat een veroordeling voor wapenbezit van 40 jaar geleden & steun voor Hamas doorslaggevend zijn voor je evaluatie van deze organisaties, de mensen die erbij betrokken zijn, en voor je handelingen naar aanleiding daarvan. Daarbij maak je echter niet duidelijk waarom steun voor Hamas zo veel erger is dan steun voor Israel." 

Met andere woorden:  De discussieleidster op de VU vindt Hamas niet echt een terreurorganisatie en stelt het geweld van Hamas op één lijn met het geweld van Israël. En dan is ze ook nog een genuanceerde deelneemster aan het debat!!
   

Stedenband Amsterdam is ideologisch dingetje

Waar andere stedenbanden bedoeld zijn om er financieel voordeel uit te halen: Projecten voor ondernemers, handelsbetrekkingen, dienstreisjes, heeft Amsterdam, bij het aangaan van stedenbanden ,altijd ideologische doelen gesteld. Met name de idealistisch bevlogen Ed van Thijn dacht dat een stedenband de opheffing van apartheid kon bevorderen.

"De eerste stedenbanden ging Amsterdam in de jaren tachtig met Managua in Nicaragua en Beira in Mozambique. Het waren stedenbanden met een sterke ideologische lading: in beide landen was een linkse regering aan de macht gekomen, tot ongenoegen van de rechtse krachten in de regio. Een stedenband met deze besturen was een politiek statement van het gemeentebestuur, een verklaring van bereidheid om de politieke steun ook van concrete daden vergezeld te laten gaan. 

Amsterdam koos partij, in geval van Beira tegen het apartheidsbewind in Zuid-Afrika. "Beira was als havenstad van groot economisch en strategisch belang voor het buurland Zimbabwe dat na de onafhankelijkheid in 1980 onder zware druk van Zuid-Afrika was komen te staan," (...)

In de keuze voor de beide zustersteden is ook onmiskenbaar de hand zichtbaar van Ed van Thijn, de bevlogen burgemeester die het antiapartheidsbeleid ook in Amsterdam doorvoerde."

(Parool 2 januari 2014)

Managua
In 2002 werden de stedenbanden met Beira en Managua verbroken, omdat er in beide landen een rechtse regering aan de macht was gekomen. Voor de Amsterdamse bestuurders is de politieke signatuur dus belangrijker dan het handelsvoordeel, of de culturele waarde.

Burgemeester Job Cohen was zakelijker in zijn aanpak en koos voor stedenbanden met Oost-Europese landen en daarnaast met steden in landen van herkomst: Suriname, de Antillen, Ghana, Marokko en Turkije. Zodra Desi Bouterse echter door verkiezingen aan de macht kwam, werden de contacten weer verbroken.

Amsterdam heeft nog steeds de illusie een positie als wereldstad te kunnen behouden. Daarom worden er ook banden met andere wereldsteden, zoals São Paulo, Mumbai, Seoel, Peking, Hanoi, San Francisco, New York en Tokio en de Chinese wereldsteden Xiamen en Shenzen  aangeknoopt. Gelukkig is er in China geen rechtse regering aan de macht, anders moest de SP weer bakzeil halen.

Ghana
De grootste mislukking, qua Amsterdamse stedenband, is tot nog  toe de stedenband met Accra. Grote antropologische fouten, verkeerde inschattingen en misplaatste verwachtingen leidde ertoe dat de stedenband op sterven na dood is.

 "Amsterdam kent een grote Ghanese gemeenschap, maar die is vooral gelieerd aan de stam van de Ashanti. Met Accra wil die eigenlijk niets te maken hebben, laat staan dat er groot enthousiasme is om daar projecten te beginnen."

Niet voor niets ging het stadsdeelbestuur van Zuidoost, de belangrijkste woonplaats van de bijna vijftienduizend Ghanezen in Amsterdam, in 2004 een stedenband aan met Sunyani in het binnenland, dat haar dankbaarheid toonde door toenmalig stadsdeelvoorzitter Elvira Sweet tot chief uit te roepen. 

"De politieke top in Accra is sterk op de Verenigde Staten gericht. Daar wordt een relatie met heel veel dollars ondersteund. De Amsterdamse aanpak, waarbij relatief kleine bedragen worden ingezet, kan daarmee niet concurreren." 

Dat laatste bleek bij het uitwerken van de plannen voor de restauratie van het Usherfort, een eeuwenoude Nederlandse nederzetting in het oudste gedeelte van Accra. Het stadsbestuur hoopte op een royale schenking, waarmee het slavenfort in één klap kon worden gerestaureerd. Amsterdam stelde voor het vervallen monument stapsgewijs op te knappen. 

(..)  Maar in Ghana was men daar teleurgesteld over. En wat ook een rol speelde, was dat het fort de verantwoordelijkheid was van een ministerie en niet van het stadsbestuur. Iedereen wil natuurlijk scoren met de vruchten van een stedenband en gunt de ander het succes niet." (Parool 28 december 2013)

Tel Aviv
Voor dat Amsterdam een stedenband met Tel Aviv en Ramalah aan zou gaan, moet eerst gekeken worden welk ideologisch doel met de stedenband nagestreefd wordt en welke voordelen Amsterdam er zelf van heeft. Bij de stedenband met Tel Aviv kunnen innovatie, handel en ondernemerschap aan beide kanten gestimuleerd worden. Waarschijnlijk zijn alle drie kenmerken in Tel Aviv beter vertegenwoordigd en zou Amsterdam er nog het meest van profiteren. Tel Aviv is een enorm bruisende stad met economische groei, terwijl Amsterdam het vervuilde Disneyland van grote busladingen Chinese toeristen dreigt te worden. Terwijl de grachtengordel-elite mokkend in de bruine cafés over vroeger zit te praten.

Bij de stedenband met Ramalah (Westelijke Jordaanoever) loopt Amsterdam het risico weer in de oude ideologische val te lopen en als suikeroompje, die grote subsidies verstrekt, te worden gezien. De economie in Ramalah is corrupt, volgend en afwachtend. Bovendien is de economie van Ramalah volledig afhankelijk van bezetter Israël. De paar programmeurs die burgemeester van der Laan daar heeft ontmoet, zijn even met de haren erbij gesleept, maar kunnen de innovatieve kracht van Tel-Aviv nooit evenaren.

China
Het is maar de vraag of Israël zo op betere banden met Europa zit te wachten. Er is een grote uitstroom van Joden uit Europa naar Israël op gang gekomen en dat is echt niet alleen omdat de bedreigingen in Europa zo groot zijn. De hele sfeer, zowel economisch als politiek, is in Europa verziekt.

Israel richt zich in toenemende mate op India en China als handelspartners. De innovatieve kracht van Tel Aviv kan deze opkomende wereldmachten ten goede komen.

Anti-Israël-demo bij de Stopera houdt geen rekening met de ramadan

Frank van der Linde

Donderdag 18 juni 2015, om 18:30 uur, demonstreren de Frank van der Lindes, de Al-Jaberi's, de Meulenbeltjes , Rene Danen en de hele anti-Israëlische beweging van Nederland weer eens tegen iets, bij de Stopera te Amsterdam.. Deze keer gaat het tegen de stedenband Amsterdam-Israël.

Opvallende organisator is de ex-Greenpeace-beleidsmedewerker, ex-Fair-Food-directeur, Frank van der Linde, die hierdoor de massa's in beweging hoopt te krijgen. Na de demonstratie vergadert de Gemeenteraad van Amsterdam over de stedenband en de peilingen staan goed. De SP, D66, PvdA, en  VVD doen mee. Alleen de Groenlinks is weer eens tegen.

Op de sociale media wordt vooral tegen de SP tekeer gegaan. Aangezien er ook een stedenband met Ramallah op de 'tegen het internationaal recht, illegaal, bezette Westelijke Jordaanoever' wordt gesloten, vindt de Socialistische Partij de stedenband aanvaardbaar.

Wat Frank van der Linde niet heeft bedacht is, dat de moslims die hij zo graag de straat op wil krijgen, vanaf zonsondergang lekker thuis zitten te eten: Ramadan.   Dus er zullen straks alleen maar extreem-linkse demonstranten en natuurlijk de verzamelde pers aanwezig zijn.

Frank van der Linde vergadert sinds de Gazaoorlog van 2014 (Operation Protective Edge), namens de organisatie 'Youth for Palestine', met burgemeester Eberhard van der Laan over een vreedzaam samenleven tussen Joden en Moslims. Met deze demonstratie laat Frank van der Linde zien, wat hij onder vreedzaam samenleven verstaat.  Als zelfs een stedenband al teveel is!

Genocide, Onwetendheid en Lijden op de Vrije Universiteit

Hadden de rector en de decaan van de Vrije Universiteit geweten, welke activisten er in het schreeuwende en juichende publiek zaten, tijdens hun toespraak voor de conferentie over het boycotten van Israël, dan hadden ze daar zeker niet zo rustig gezeten als gisteravond.

Op de derde rij zat de ex-terrorist, tevens voorzitter van de Nederlandse Gazaboot, Rob Groenhuijzen. Hij deelde ook nog stencils over de boycot van Israël uit. Meevaren op een Gazaboot is op zich niet zo spannend, maar samenwerken met de terreurorganisaties Hamas en PFLP, zoals de Gazaboot doet, is dat wel.

Op de tweede rij zat de meermaals gearresteerde, opkomende ster aan het Palestijnse firnament, Abulkasim Al-Jaberi (Fuck de Koning). Hij verstoorde met de tevens aanwezig ex-greenpeace beleidsmedewerker Frank van der Linde een theatervoorstelling van actrice Lia König.

Achterin de zaal, veel te laat binnengekomen, zat de man die bij de vorige conferentie twee Joodse mannen bedreigde en daarom gearresteerd en aangeklaagd werd. Afgelopen week heeft hij staande op de Herengracht opnieuw één van de slachtoffers uitgescholden.

Mevrouw José van Leeuwen, eveneens aanwezig, maar niet bereid een normaal gesprek te voeren, riep meermaals tegen een rechtenstudent: "Hij is CIDI, hij is CIDI", daarmee ook de tolerantiegrens van de aanwezige activisten demonstrerende. Mevrouw Jose van Leeuwen demonstreerde meermaals samen met de beruchte Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed.

De vertegenwoordiger van de Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina op het podium, Thomas van Beersum, wordt aangeklaagd wegens smaad en belediging van een ambtenaar in functie en werd de Philipijnen uitgezet wegens bedreigen van een politieagent.

De Hamas-fan-girls, die de vorige zomer zo enthousiast pro-Hamas-demonstraties organiseerden, kwamen veel te laat binnen en Sara Beqali vroeg vriendelijk of ze op onze plaats mochten zitten. "Hier moeten andere mensen zitten, jullie kunnen hierachter plaats nemen". Ze kreeg echter pijnlijk een deksel op haar neus toen we vroegen: "Zijn deze plaatsen 'Slegs vir muslims?'"

Het publiek bestond voor een zeer groot gedeelte uit fundamentalistische moslims en extreem-linkse studenten. De weinige zionisten werd het bijna onmogelijk gemaakt te spreken. Zelfs een opmerking over het kankeronderzoek bij de Universiteit van Haifa, werd met hoongelach beantwoord. Een zeer beschamende en smakeloze vertoning, niet passend bij de Geest van Abraham Kuijper, oprichter van de VU, die in geen velden of wegen  te bekennen was.

Het is duidelijk dat de aanjagers van de boycot tegen Israël geenszins de bedoeling hebben een Tweestatenoplossing of een anderszins vreedzame situatie te bevorderen. De boycot van Israël heeft als enige doel Israël als staat te verzwakken. Dat werd letterlijk ook zo gezegd door Thomas van Beersum. De gesprekleidster vroeg het nog een paar keer na. UVA docent Paul Aarts stelde ook dat een democratie gevoeliger voor een boycot is, dan een dictatuur. Daarmee tegelijkertijd erkennende, dat Israël een democratie is en ook dat Israël kapot gemaakt moet worden.

De bestuurders van de VU waren totaal niet voorbereid op de staccato van aanvallen en valse beschuldigingen (Genocide, kolonialisme, massamoord, bezetting)  die door de maöist Thomas van Beersum op de zaal afgevuurd werden. Ze weten er gewoon niets van. De rector gaf zelfs toe, nooit met de rector van een Israëlische universiteit gesproken te hebben. De decaan van de afdeling Rechtsgeleerdheid beweerde zelfs dat Robert Soeterik, die een paar maanden geleden voor de islamitische studenten sprak, een academisch niveau had. Van de bestuurders van de VU hoeven we dus niks te verwachten. Toch geloof ik niet dat de VU snel een boycot van Israël in zal stellen.

Een interessante situatie zal ontstaan, als de gemeenteraad van Amsterdam a.s. donderdag zal besluiten een stedenband met zowel Ramallah als Tel-Aviv aan te gaan. De UVA zal dan natuurlijk vooral de banden met Ramallah aanhalen. De Vrije Universiteit zal een extra reden hebben om eens bij de Universiteit van Tel-Aviv op bezoek te gaan. Het kan het academische niveau van de VU zeker ten goede komen.

Aanstaande donderdag om 18:30 zullen de gebruikelijke verdachten bij het Amsterdamse Stadhuis tegen de stedenband Amsterdam-Tel-Aviv demonstreren. Frank van der Linde heeft de coördinatie op zich genomen.  Ze demonstreren niet tegen de stedenband met Rammalah of de stedenband met   Izmit (Turkije), Casablance (Marocco), Larache (Marocco), Peking (China), Hanoi (Vietnam), Bombay (India), maar uitsluitend tegen de stedenband Amsterdam - Tel Aviv. Het is duidelijk waarom. De enige democratie in het Midden-Oosten moet kapot gemaakt worden. Daarin vinden extreem-linkse studenten, terroristen en fundamentalistische moslims elkaar.