blog over Palestijnen, terrorisme, Islam, Israël, misstanden en persoonlijke belevenissen.
Disclaimer
De bijdragen aan het maatschappelijke debat, zoals op dit blog gepubliceerd, zijn bedoeld als ondersteuning van het recht op vrije meningsuiting. Mocht u desondanks in uw eer of goede naam aangetast worden, of nog erger dat u door deze teksten gekwetst wordt, lees dan eerst even de bijgaande disclaimer.
De verkiezingsprogramma's voor de Tweede Kamerverkiezingen 2017, lopen achter de feiten aan. Alle linkse partijen hebben een paragraaf "Midden-Oosten" opgenomen. Als het echter over problemen in het Midden -Oosten gaat, dan hebben de partijen het niet over oorlog in Syrië, schendingen van mensenrechten in Turkije of Egypte. Het gaat in de verkiezingsprogramma's opnieuw alleen over Israël.
De linkse partijen hebben verschillende maatregelen tegen Israël in petto: van het opheffen van een handelsverdrag, tot en met het terugeisen van ontwikkelingshulp. De rol van Israël-basher is duidelijk overgenomen door Groenlinks. Waar de SP zelfs nog het bestaansrecht van Israël erkent (Anja Meulenbelt en Harry van Bommel zijn uit de picture), formuleert Groenlinks maar liefst zes eenzijdige maatregelen tegen Israël. Denk neemt zelfs een Arabische tekst en een Palestijnse vlag in het programma op. De PvdA is, met twee statements tegen Israël, nog het meest bescheiden. D66 steunt als enige partij expliciet de tweestatenoplossing.
Linkse maatregelen tegen Israël
GL
SP
PvdA
Art1
D66
Denk
Opheffen handelsverdrag
X
X
X
X
Erkennen Palestijnse staat
X
X
X
X
X
X
Sticker op producten uit de nederzettingen
X
Geen import producten uit Nederzettingen
X
X
Legt schuld eenzijdig bij Israel
X
-
X
Erkent bestaansrecht Israel
-
X
X
Opheffen bezetting Westoever en Gaza
X
X
Steunt Tweestatenoplossing
X
Terugeisen van ontwikkelingshulp
X
Vreemd genoeg menen alle linkse partijen, dat als Israël de bezetting van Judea en Samaria opheft, er dan vrede zou zijn. Geen analist of ideoloog die kan bedenken dat dan de problemen juist extra groot zouden worden.
Het thema Israël is dus na 69 jaar nog steeds onveranderd een belangrijk verkiezingsthema. Dat de hele situatie en de vrede in het Midden-Oosten al lang niet meer afhankelijk van Israël is, wordt daarbij vergeten.
Nooit gedacht, dat ik ooit nog eens Wijnand Duijvendak zou gaan verdedigen. Toch gebeurde het afgelopen zaterdag tijdens een "Kohl und Pinkel Fahrt" in het Noord-Duitse Sulingen. Een alte Genossin beklaagde zich bij mij over het optreden van de voormalige aanvoerder van de Kraakgroep Indische Buurt, Wijnand Duijvendak, tijdens een verkiezingscampagne in de Oosterpoort te Groningen. Duijvendak is de campagneleider van Groenlinks.
"Wat een persoonsverheerlijking van die Jesse Klaver", dat zou vroeger in de kraakbeweging onmogelijk zijn geweest. "Wat denkt die Wijnand Duijvendak eigenlijk wel? Dat hij de campagne van Jezus Christus in hoogst eigen persoon aan het voeren is? Waar zijn die man zijn idealen gebleven? Om één iemand zo omhoog te steken en als een soort tweede Obama een zaal in te laten lopen!" Zo ging het nog een tijdje door. Geen spaan bleef er heel, van de eens zo dappere revolutionair.
Nu voelde ik toch de behoefte om de gewaardeerde vrouwelijke kameraad van repliek te dienen. "We zijn allemaal van standpunt veranderd. Waarom zou Wijnand niet mogen veranderen? Hij is een marketing mannetje geworden. Hij zou ook wasmiddel of auto's kunnen verkopen op deze manier. Nou én?
Eerst beweren we dat Wijnand nog nooit een bedrijf van binnen heeft gezien en nu hij een keer een beetje succes met marketing heeft, is het weer niet goed."
Intussen liepen we door het Noord-Duitse landschap en waren al aan onze vierde bier toe. Aan het einde van de wandeltocht met versnaperingen wachtte ons een heuse boerenkoolmaaltijd. De stemming was goed maar de kwestie Duivendak bracht toch wat spanning met zich mee.
"En wat wij allemaal hebben opgebouwd, in de kraakbeweging. Een vrouwengezondheidscentrum, een buurtwinkel, een eigen kroeg, naailes voor Marokkaanse vrouwen, taalles voor Marokkaanse mannen, een vrouwencafé, een kraakspreekuur, Noem allemaal maar op. Waar zijn die idealen nou gebleven?
Het enige waar die Duijvendak en Groenlinks nog over na kunnen denken is, hoe ze Klaver als een soort Trudeau of een Obama kunnen verkopen aan het Nederlandse kiezerspubliek. De idealen zijn weg. Het is een persoonscultus geworden, zonder inhoud."
De stemming was aan het om slaan. Dat was wel duidelijk. Misschien was mijn gewaardeerde oude strijdmakster in de jaren tachtig blijven steken of misschien had ze wel een punt. Het was alleen zaak, Wijnand Duijvendak niet tot splijtzwam in de beweging te laten worden. Gelukkig was de uitspanning met boerenkoolmaaltijd al in zicht.
Er is grote ophef over de vijftiende conferentie van Palestijnen in Europa op 15 april aanstaande in Rotterdam. Leefbaar Rotterdam stelt raadsvragen. De betrokkenheid van Hamas is bewezen. Hoe verliepen de afgelopen veertien conferenties?
De conferentie 'Palestijnen in Europa' in 2016 in het Zweedse Malmö is al zeer omstreden. De voormalige grootmoefti van Jeruzalem, Sjeik Said Ekrima Sabri, wordt aangekondigd als spreker tijdens de conferentie. Hij heeft tijdens toespraken de antisemitische "Protocollen van de Wijzen van Zion" gebruikt en ontkent dat het aantal vermoorde Joden tijdens de Holocaust was 6.000.000. De grootmoefti is nog door Yasser Arafat benoemd, maar raakt door zijn antisemitische- en gewelddadige uitspraken zo omstreden, dat hij in 2006 door Mahmoud Abbas wordt vervangen.
De Grootmoefti rechtvaardigt de terreur aanslagen (zelfmoordaanslagen) en prijst in het bijzonder de Palestijnse kinderen die zich opgeofferen als "martelaren" in het Midden-Oosten conflict.
Onder de vrouwelijke sprekers op de conferentie in Malmö vinden we Fadwa Barghouti, de vrouw van aarts-terrorist Marwan Barghouti, die tot vijf levenslange gevangenisstraffen is veroordeeld, vanwege vde verantwoordelijkheid voor de moord op vij Israëlische burgers. Fadwa Barghouti heeft gezegd dat ze trots is op haar man. Mevrouw Barghouti blijft door middel van facebook en Twitter de Intifada bevorderen.
Net als in Nederland schurken linkse parlementariërs nogal graag tegen zo'n Palestijns evenement aan. afgevaardigden van Groenlinks, Sociaaldemocraten en Socialistische Partij wilden aanvankelijk aanwezig zijn bij deze Hamas-manifestatie in Malmö.
Hillevi Larsson van de socialistische partij heeft net nog een Palestijnse prijs gekregen, waarvan het symbool bestaat uit een landkaart waar Israël helemaal niet meer op te zien is. Daniel Sestrajcic, van de sociaal-democraten, heeft tijdens het Eurovisie Songfestival in Malmö geprotesteerd tegen de Israëlische vlag voor het gebouw. Beide afgevaardigden hebben zich aangemeld voor de conferentie in 2016, maar zien er op de ochtend zelf toch maar liever van af. De betrokkenheid van Hamas en de aanwezigheid van antisemitische sprekers is zelfs voor deze anti-Israël parlementariërs/activisten te nadrukkelijk.
De ophef over de conferentie in Malmö wordt in 2016 zelf zo groot, dat één van de organisatoren, Majed al -Zeer, aankondigt dat op de conferentie geen symbolen en teksten zullen worden gebruikt, die met het Europese recht in tegenspraak zijn. De voormalige grootmoefti Sjeik Said Ekrima Sabri heeft daarom uiteindelijk niet op de conferentie van Palestijnen in Europa in 2016 in Malmö gesproken.
Blogger Tobias Peterssson schrijft op 8 mei 2016: "Ik begon te bloggen over de aan Hamas gelieerde conferentie "Palestijnen in Europa". De kritiek op de conferentie verspreidde zich als rimpelingen in een vijver. Deze aandacht in de media heeft grote gevolgen voor de organisatoren en sprekers en hun mogelijkheid tot haat- en terreurpropaganda gehad: Eerste bedankte Hillevi Larsson en Daniel Sestrajcic, vanwege de antisemitische sprekers op de conferentie. Daarna worden ook de omstreden sprekers, waaronder voormalig grootmoefti Ikrima Sabri van de conferentie geweerd."
In Nederland kunnen we daarvan leren. Juist het benoemen van de sprekers met hun antisemitische- en pro-Hamas boodschap zal de organisatoren op hun plaats zetten.
De Hamas-conferentie op 15 april in de Doelen te Rotterdam beweegt de gemoederen. Hoewel burgemeester Aboutaleb op basis van informatie van de veiligheidsdiensten meent, dat er geen sprake is van Hamasbemoeienis, blijkt steeds meer dat de moslimbroederschap en Hamas de organisatoren zijn.
De vrijheid van vergaderen en vereniging staat lijnrecht tegenover de strijd tegen terroristische organisaties. De sluipend toenemende invloed van de moslimbroederschap op West-Europa raakt op de achtergrond door de aanslagen van salafistische jihadisten. Leden van de moslimbroederschap kopen onroerend goed en bouwen moskeeën in Saksen.
De organisator van de Hamas-conferentie in Rotterdam, Majed Al-Zeer, organiseerde in december nog een conferentie in Essen. Na hevige protesten van onder andere Groenen parlementstlid Volker Beck wordt de vergadering in Essen verboden en in Dortmund gehouden. "Zo vlak na de aanslag in Berlijn is het een slecht signaal nu een Hamas-conferentie te houden", aldus de linkse afgevaardigde. Waarom dan dezelfde Majed Al-Zeer een Hamas-conferentie in Rotterdam laten houden?
Op 23 februari gaat het debat over de Hamas-conferentie in de Rotterdamse gemeenteraad weer verder.
Leefbaar Rotterdam heeft zich duidelijk tegen de Hamas conferentie uitgesproken. Marco Heijmen (PvdA) heeft nog enkele vragen aan de Leefbaar wethouders en aan burgemeester Aboutaleb.
De Rotterdamse bevolking is zich volkomen onbewust van de bezoekers en sprekers tijdens de 'Palestinians in Europe Conference' op 15 april 2017 in de Doelen. Burgemeester Aboutaleb stelt dat er geen gevaar voor de openbare orde is en daarom de conferentie door mag gaan. Dat is echter niet het grootste gevaar. Hamas staat op de Europese lijst van verboden terreurorganisaties en het is onaanvaardbaar, dat deze organisatie een conferentie houdt in onze grootste havenstad.
Eén van de sprekers Majed Al-Zeer, van de Palestinian Return Center (PRC) in London inspecteerde afgelopen week al de Doelen en liep onbekommerd met Hamas fondsenwerver Amin Abou Rashed over het Schouwburgplein. (zie foto) Wie is hij eigenlijk en waarom is het zo erg dat hij de conferentie organiseert?
Majed Al-Zeer wordt in 1962 in Bethlehem geboren. In 1967 vlucht hij tijdens de zesdaagse oorlog, met zijn ouders, naar Koeweit. Hij werkte in Koeweit als ingenieur. Na de eerste Golfoorlog wordt hij uitgewezen naar Jordanië, waar hij met zijn familie één jaar blijft.
Volgens de 'global muslimbrother daily watch' is Majed Al-Zeer een Hamas-activist, die al in de jaren negentig een vluchtelingen status in Groot-Brittannië kreeg en niet voor zijn Hamas lidmaatschap uit durft te komen, vanwege de politieke implicaties.
In november 2008 wordt in Damascus de conferentie voor het recht op terugkeer van Palestijnen gehouden en zit Majed Al-Zeer op het ere-podium, naast Khaled Mashal (de leider van Hamas), Mahatir Mohamad (voormalige president van Malaysia, bekend om zijn virulente antisemitisme) en Ali Akbar Mohtashamipur (Het Iraanse lid van de regering die mede Hezbollah heeft opgericht).
In 2010 wordt de organisatie PRC door Israël verboden, omdat het de organisatorische- en coördinerende vleugel van Hamas in Europa is. In 2010 bezoekt Majed Al-Zeer ook voor de eerste keer Gaza. In een interview met Al-Jazeera in 2010, roept Majed Al-Zeer op tot het 'vernietigen van het 'zionistische project' en vraagt hij om meer militaire interventie in 'Palestina'. (Dit is een synoniem van zelfmoordaanslagen in Israël)
In November 2013 mocht Majed Al-Zeer, vanwege onbekende redenen, Jordanië niet inreizen.
In juni 2015 wordt de PRC (Palestinian Return Center) toegelaten tot een commissie van de Verenigde Naties. De Hamas-leider Ismael Haniyeh belt direct met Majed Al-Zeer in London om hem met de nieuwe status te feliciteren. Israël protesteert tegen de VN-status van het PRC, vanwege rapporten van de Israëlische geheime dienst en andere Israëlische bronnen, waarin de directe banden van het PRC met Hamas worden aangetoond. De negentien leden van de VN-commissie van 'non-governmental' organisaties krijgen een bericht van Majed Al-Zeer waarin gerechtelijke stappen tegen Israël worden aangekondigd.
Op 25 oktober 2016 komt Majed Al-Zeer opnieuw in opspraak, als hij de PRC vertegenwoordigt tijdens een conferentie in de Britse House of Lords onder leiding van Jenny Tonge. Een man in het publiek geeft de Joden de schuld aan de Holocaust en wordt toegejuicht.
Het Hamas lidmaatschap van Majed Al-Zeer is meerdere malen aangetoond, zowel door bestudering van de Hamas-website, als door de Israëlische geheime dienst. De foto's leveren ondersteunend bewijsmateriaal. Zijn uitspraken tonen zijn verbondenheid met de Hamas-ideologie. Genoeg redenen voor Nederland om deze man de toegang tot ons land te ontzeggen. Burgemeester Aboutaleb zou niet alleen naar de openbare orde moeten kijken, maar ook de Europese regels over terroristische organisatie serieus moeten nemen.
De vijftiende conferentie van "Palestijnen in Europa" in de Doelen te Rotterdam, op 15 april 2017, zorgt veel ophef. Is de conferentie nu wel, of juist niet, door de verboden terreurorganisatie Hamas georganiseerd? De journalist Carel Brendel heeft het uitgezocht en baseert zich op rapporten van de Duitse geheime dienst en andere bronnen. Zijn oordeel: Het is een Hamas-conferentie.
In 2006 was er ook al ophef over deze conferentie, die toen in het Zweedse Malmö gehouden werd. Mocht de Zweedse staat een visum aan de Hamas-minister van vluchtelingszaken Atef Adwan geven? Israël en Frankrijk protesteerden hiertegen. Twee andere Hamasleden was de toegang geweigerd. Hamas-president Haniyeh sprak via een telefoon-conferentie met de deelnemers.
Het Hamas-gehalte in de conferentie was in 2006 al zeer hoog. Geen reden voor de Zweedse minister Göran Persson om in te grijpen. Persson is, net als de Rotterdamse Burgemeester Aboutaleb, lid van de sociaal-democratische partij. Zijn ze zo naïef of doen ze alleen maar zo? Atef Adnan is in de jaren negentig meerdere malen door Israël gearresteerd op verdenking van terroristische activiteiten en uiteindelijk in 1992 gedeporteerd naar Zuid-Libanon. Als minister van de Hamas-regering in Gaza staat hij op de lijst van verboden organisaties.
Het visum voor de Hamas-minister, verleend door Zweden, heeft in 2006 nog meer gevolgen. Op 18 mei 2006 schrijft het Reformatorisch Dagblad, dat ook Angela Merkel in Duitsland zeer onaangenaam verrast is, als de voormalige terrorist en Hamas-minister, Atef Adwan, met het Schengen visum zomaar naar Duitsland kan reizen. De Noorse regering weigerde in 2006 een ontmoeting met Atef Adwan, vanwege het lidmaatschap van een verboden terroristische organisatie en ook om zich te conformeren aan de Europese regels. Overal in Europa wordt in 2006 afwijzend op het visum voor de bezoeker van de conferentie van 'Palestijnen in Europa' gereageerd.
De goedkeuring van burgemeester Aboutaleb aan een Hamas-conferentie in de Doelen in Rotterdam kan soortgelijke gevolgen hebben. Visa verstrekt aan leden van Hamas zullen voor heel Europa gelden. De vraag is of de PvdA zich een dergelijke rel als in Malmö in 2006, vlak voor de verkiezingen van 15 maart kan veroorloven.
De conferentie van 'Palestijnen in Europa' die op 15 april in Rotterdam gehouden zal worden, staat nu al in een kwaad daglicht. Bezorgde Rotterdamse burgers vragen Burgemeester Aboutaleb of deze Hamas-conferentie een gevaar voor de openbare orde kan opleveren. "Nee", zegt de burgemeester want "de conferentie, georganiseerd door het „Palestinian Return Center“ (PRC), Het Palestijns Huis en de Palestijnse Gemeenschap Nederland, heeft helemaal niets met Hamas te maken."
De Duitse geheime dienst weet echter wel beter, bleek al in 2015, toen dezelfde conferentie in Berlijn gehouden werd. Zelfs de Groenen-afgevaardigde Volker Beck, niet bepaald iemand die van rechtse- laat staan zionistische sympathieën beschuldigd kan worden, riep in 2015 tijdens een tegendemonstratie al: "De organisatoren zijn goed in camouflage. Er is geen twijfel, dat Hamas achter de organisatoren van deze conferentie staat." Hij baseert zich op de Berlijnse geheime dienst die in 2010 schrijft dat PRC en PGD (Palestijnse Gemeenschap Duitsland) contacten heeft met islamisten. ( en dus met Hamas) Taz 26-04-2015)
De conferentie "Palestijnen in Europa" leidde in 2015 tot een interne strijd binnen de partij Die Linke. De Linke-afgevaardigde Hakan Taş deed mee aan de tegendemonstratie om naar eigen zeggen "Een signaal tegen de haatcampagne van Hamas" te geven. Voor Islamisme mag in de Duitse samenleving geen plaats zijn.
Een veelzeggend symbool, dat de ideologie van Hamas verraadt, wordt tijdens de conferentie getoond: Een landkaart van Israël in de kleuren van de Palestijnse vlag. een teken dat er op wijst, dat Israël van de kaart geveegd zou moeten worden. Dat zijn symbolen die volgens de Groenen in Berlijn ontoelaatbaar zijn.
In een tijd, waarin Rotterdamse woningen worden bestormd door anti-terreureenheden en terroristen worden gearresteerd; In een tijd waarin aanslagen in Berlijn, Ansbach, Würzburg, Brussel, Istanboel en Parijs worden gepleegd; is het toelaten van een haatconferentie van Hamas in Rotterdam een volkomen verkeerd signaal.
Laat burgemeester Ahmed Aboutaleb tot inkeer komen!
Chris Aalberts schrijft al twaalf maanden aan een boek over Brussel en de EU. Aan iedereen die het horen wilde vertelt hij, dat hij morgen al weer met de trein naar Brussel gaat en dat het zo saai in Brussel is en dat het zo moeilijk is de juiste mensen te spreken te krijgen en wie gaat dat allemaal betalen?
Wel 258 donateurs konden het op een gegeven moment niet meer aanhoren en gaven in totaal 5000 euro om Chris Aalberts naar Brussel op en neer te laten reizen. Ze zullen er geen spijt van krijgen. Het boek 'Brusselse Logica' (van Praag; ISBN 978 90 490 2421 5) geeft antwoord op vijftig vragen over de Europese Unie. De kritische burger krijgt op deze manier in kort bestek en helder beschreven een overzicht over het Brussel dat ver weg is en toch zo heel dicht bij.
De mooiste verhalen schrijven zichzelf. Tijdens een borrel in het populaire debatcentrum de Balie, kwam Chris Aalberts opgewonden naar mij toe: "Weet jij wie ik tegenkwam in de trein naar Brussel? Achter een karretje van Wagon Lit?" Ik heb geen idee, maar ben zeker dat Chris het mij meteen gaat vertellen. "Abulkasim Al-Jaberi", is het trotse antwoord. Toch goed dat de koene activist een arbeid naar zijn capaciteiten heeft gevonden!
Na het oprichten van de partij Artikel 1 van Sylvana Simons ontstaat er al meteen een juridisch getouwtrek over de naam 'Artikel 1'. Het anti-discriminatiebureau Artikel 1, dat al tien jaar onder deze naam adviezen over discriminatie geeft en voor veel gemeentes als meldpunt discriminatie fungeert, bestrijdt dat Sylvana Simons deze naam mag gebruiken. Eventueel stapt de Stichting Artikel 1 naar de rechter om Sylvana te dwingen een andere naam voor haar partij te kiezen.
Sylvana Simons op haar beurt beweert doodleuk, dat de Stichting Artikel 1 pas op 30 december 2016 de naam Artikel 1 als merk heeft laten registreren. Wie heeft er nu gelijk en hoeveel kans maakt het discriminatiebureau bij de rechter?
Op 6 april 2007 is het beeldmerk (zie plaatje) Artikel 1 bij het merkenregister vastgelegd.
De eigenaar van het beeldmerk is Stichting Expertisecentrum Discriminatie te Rotterdam,
Begin december wordt de partij Artikel 1 bij de kiesraad geregistreerd door B. Verhappen. Pas op 30 december 2016 wordt het woord Artikel 1 als woordmerk geregistreerd in het merkenregister. De eigenaar is dezelfde Stichting Expertisecentrum Discriminatie te Rotterdam. De partij Artikel 1 mag dus in geen geval van het logo Artikel 1, zoals afgebeeld, gebruik maken.
Indien de Stichting Artikel 1, het anti-discriminatiebureau, echter bij de civiele rechter betoogt, dat ze al tien jaar lang van deze naam gebruik maakt en dat het gebruik van dezelfde naam door een politieke partij voor de kiezer verwarrend is, dan maken ze nog een kleine kans. De politieke partij Artikel 1 is echter al geregistreerd bij de kiesraad. Daarom mag de naam bij deze aanstaande verkiezingen op 15 maart, niet meer veranderen.
De stichting Artikel 1 en de politieke partij Artikel 1 hebben dus allebei gelijk als de één stelt dat de naam al tien jaar wordt gebruikt en de ander beweert dat de naam pas op 30 december 2016 als merk is geregistreerd. Als het toch een rechtzaak wordt is dit echter wel een unieke juridische procedure, waarbij beeldrecht en woordrecht op verschillende momenten in de tijd worden vastgelegd en een politieke partij hier handig op inspeelt.
"Naast islamofobie neemt ook queerfobie toe door toenemende sympathie voor extreemrechts in Nederland. Lhbt'ers met een migratieachtergrond hebben hierdoor, vanwege hun migratieachtergrond en seksualiteit, last van meervoudige discriminatie. De discussie in Nederland over moslims en homoseksualiteit wordt op een nogal hypocriete manier gevoerd, bijvoorbeeld als het gaat om homofobe asielzoekers. Enerzijds wordt er snel geconcludeerd dat alle moslims homofoob zijn en de westerse en vrije waarden in Nederland niet accepteren, maar anderzijds wordt er niks gedaan om lhbt-asielzoekers een veilige opvang te bieden."
Deze stellingen, op de Facebookpagina van de Sylvana Simons partij Artikel1, beschrijven in kort bestek, bijna alle non-economische identitaire thema's van de Tweede Kamerverkiezingen 2016. Het gaat niet meer over lonen, pensioenen, belastingen of werkgelegenheid. De verzuiling speelt ook geen rol meer. Er is geen sprake meer van Katholieken, Gereformeerden of Liberalen. De kiezers zijn zwart, vrouw, homo, bi, vluchteling, moslim of queer.
Tijdens de culturele revolutie van de late jaren zestig ontstaan de zogenaamde 'nieuwe sociale bewegingen' die nieuwe thema's, zoals milieu, sexualiteit, derde wereld, of vrede gaan politiseren. Aanvankelijk blijven deze thema's buiten de Tweede Kamer, vandaar de naam buitenparlementaire actie, maar langzamerhand nemen de gevestigde partijen de thema's over.
Elke Nederlandse partij heeft tegenwoordig een paragraaf over duurzaamheid in het programma. De gelijkstelling van man- en vrouw is een vanzelfsprekendheid geworden. Vrede is sinds de inéénstorting van de Sovjet-Unie uit het blikveld geraakt. De partij met het grootste aandeel voormalige activisten is wel Groenlinks, voortgekomen uit CPN, PPR en PSP. Toch is er iets vreemds aan de hand met deze thema's
De thema's van de babyboomgeneratie eten elkaar op. De strijd voor homorechten strookt niet met het thema vluchtelingen en immigratie. Zeker niet als die immigranten uit een islamitisch land komen. In de jaren tachtig bleek al dat homo-activisten maar moeilijk met een demonstratie mee konden lopen als er ook Koerden en Turken meeliepen. De aanvallen van Algerijnse en Marokkaanse vluchtelingen op vrouwen, in de oudejaarsnacht 2015/2016 in Keulen, bracht de feministische activisten in verlegenheid.
Groenlinks wil meeregeren en vergeet langzamerhand de thema's uit de jaren zestig. Welke partij heeft er nu nog LGBT-rechten in zijn verkiezingsprogramma? Bij welke partij wordt Zwarte Piet gepolitiseerd? Niet bij Groenlinks. Daardoor raakt Groenlinks zeker het imago van activistenpartij kwijt. Nieuwe initiatieven onstaan: Denk en Artikel1.
Het korte avontuur van Sylvana Simons bij Denk laat zien dat conservatieve moslims wel graag over discriminatie parten, maar de vrouwenrechten en de rechten van de gay-movement helemaal niet respecteren. Versnippering is het gevolg.
Het gaat steeds minder om links en rechts in de politiek. De tegenstelling is nu veel meer identitaire politiek tegenover de gevestigde orde. Het gaat er niet meer om hoeveel je verdient of waar je werkt, maar of je zwart, vrouw homo of islamiet bent.
Frank van der Linde gaat inspreken bij de Amsterdamse Gemeenteraad. Wat zou hij te zeggen hebben? Kijkende op de agenda van 12 januari 2017, zien we het thema "Samenwerking Amsterdam-Tel Aviv " staan. Abusievelijk nemen we aan, dat Frank van der Linde over dit belangrijke thema zal willen inspreken.
Bij het opnoemen van de agenda, tijdens de zitting, blijkt echter, dat Frank van der Linde zal inspreken over het thema "Algemene Burgervragen". We zijn benieuwd.
13: 45 Frank van der Linde komt aan het woord als inspreker. "Ik heb eigenlijk niet meer zoveel te zeggen, maar ik zou jullie eigenlijk alleen een vraag willen stellen. Zijn jullie van plan het machtsmisbruik van Burgemeester van der Laan aan te pakken? Ik heb jullie alle stukken toegestuurd en jullie weten waar het over gaat. Daarom de vraag of jullie van plan zijn er iets mee te doen. "
De voorzitter van de gemeenteraad merkt op dat het eigenlijk niet de bedoeling is dat er een gesprek zal plaats vinden. Maar ze wil wel aan de raad vragen of er iemand is die een vraag aan Frank van der Linde wil stellen. Groot Wassink, fractievoorzitter van Groenlinks, wil dat wel. "Ik zoek even naar woorden, want we kennen elkaar. Je moet het niet zo doen. Als je dit soort zware beschuldigingen uit, dan moet er wel bewijs zijn. Dit is te weinig concreet en niet prettig. Ik wil hier wel binnenkort over doorpraten met Frank van der Linde.
Frank van der Linde neemt weer het woord. "Ik heb alles al geprobeerd. Dit is mijn laatste poging om gerechtigheid te krijgen".
Groot Wassink: "We gaan binnenkort een kop koffie drinken. Zo kunnen we namelijk niet met elkaar omgaan."
De voorzitter vraagt of er nog andere vragen aan Frank van der Linde zijn en dat is niet het geval. Af door de achterdeur.
Een man met een regenjas in een stille parkeergarage te Amsterdam gaf mij, onder strikte geheimhouding, deze twee bladzijdes uit het intakegesprek van Frank van de Linde bij Artikel1 de partij van Sylvana Simons. Niet verder verspreiden!!
Beroepsactivist, oude-vrouwtjes-pester, aangifte-fanaat, ex-Fast-Food-directeur en full-time-pain-in-the-ass Frank van der Linde geeft de pijp aan Maarten. Hij gooit de handdoek in de ring. Frank poetst de plaat. Hij nokt af. De afscheidsbrief voor zijn Facebook-volgers geeft een uniek inkijkje in de gekwelde ziel van de geboren Staphorster. Hieronder de close read (commentaren in cursief):
Beste vrienden en volgers,
Ik hou er mee op. Ik heb de afgelopen jaren altijd gedacht dat er een moment zou komen dat het verzet tegen de waanzin van deze tijd enorm zou verbreden. (Frank noemt alles waar hij het niet mee eens is 'De waanzin van deze tijd', waar de gehele Nederlandse bevolking zich tegen zou moeten verzetten)
Maar dat moment is niet gekomen en gaat er de komende tijd ook niet meer komen. Daarvoor is de angst bij de massa inmiddels te groot en heeft de massa vooralsnog te veel te verliezen. (Frank introduceert hier het begrip 'massa'. Dit impliceert het bestaan van een sociologisch coherente groep, waarvan alle leden gelijke belangen en hetzelfde doel hebben. Een begrip uit het denkhoofd van de neomarxist Toni Negri. Deze 'massa' heeft gevoelens, kan ook denken en zelfstandig beslissingen nemen. Frank identificeert zich zodanig met 'de massa', dat we moeten vrezen dat de chaotische massa in zijn hoofd overeenkomt met een denkbeeldige als 'massa' aangeduide groep in de samenleving. )
Pas als de massa echt last krijgt van de waanzin van deze tijd, omdat de waanzin zich tegen hen keert door steeds meer aanslagen, rellen en moorden, maar ook bijvoorbeeld door de gevolgen van klimaatverandering, zal de massa wel in beweging komen en komt er een andere tijd om samen iets nieuws te bouwen. (Opnieuw heeft Frank het over waanzin. Zou hij zelf waanzinnig aan het worden zijn? Deze waanzin pleegt zelfstandig aanslagen en pleegt moorden. Een gevaarlijke ontwikkeling als Frank zich zodanig met de waanzin identificeert. ) Zoals Antonio Gramsci ooit al eens zei: 'Het oude is aan het sterven en het nieuwe wordt nog niet geboren. Nu is de tijd van monsters.'
In die tussenfase is mijn rol uitgespeeld. De overheid heeft volledig vrijspel gekregen om linkse activisten aan te pakken doordat de linkse politiek partijen, maatschappelijk organisaties en als laatste nu ook de pers het volstrekt laat afweten. Daardoor ben ik vogelvrij geworden. (Frank neemt geen eigen verantwoordelijkheid voor zijn falen, maar geeft de schuld aan de overheid, linkse partijen, maatschappelijke organisaties en de pers. Dat vogelvrij worden van Frank is zijn eigen inbeelding )
De overheid kan mij daardoor effectief de mond snoeren. Anders dan Erdogan of Poetin, doet de Nederlandse overheid dat subtiel, doch uiterst effectief. Ten eerste onthoudt de overheid je rechten, door het niet vervolgen van mensen die je bedreigen of demoniseren, en het weigeren van beveiliging (waardoor ik oa mijn appartement ben kwijtgeraakt). (Frank heeft zelf zijn adres gepubliceerd en is vervolgens gaan klagen over echte of vermeende bedreiging. Vervolgens gaat hij verhuizen en noemt dat: 'appartement kwijtraken'.)
Aan de andere kant arresteert de Politie Nederland je keer op keer volstrekt onrechtmatig en procedeert het Openbaar Ministerie je vervolgens kapot. Daarbij weten ze dondersgoed dat er vrijspraak volgt. (Frank wordt gearresteerd vanwege het verstoren van een theatervoorstelling van de Israëlische actrice Lia König, demonstreren zonder vergunning, geweld tegen de politie en verboden wapenbezit, gebaseerd op artikelen uit het Wetboek van Strafrecht en dat heeft niks met onrechtmatigheid te maken)
Als laatste heeft de overheid de afgelopen jaren mijn mogelijkheden om geld te verdienen vakkundig om zeep geholpen, en heeft de Gemeente Amsterdam zelfs tot twee keer toe getracht om mijn bijstandsuitkering stop te zetten. (Frank heeft geen diploma's, weigert te solliciteren en heeft een activistische CV. Dat zijn objectieve redenen om iemand zijn Bijstanduitkering af te pakken). Zonder support van linkse politieke partijen, maatschappelijk organisaties en de pers, is daar niet tegenop te vechten.
Wellicht is het gebruik van geweld nog de enige mogelijkheid om wel verzet te bieden tegen de waanzin van deze tijd. (Hier wordt voor de derde keer het begrip 'waanzin van deze tijd' gebruikt. Nu weet ik het zeker: Frank is waanzinnig aan het worden.) Ik begrijp in ieder geval dat mensen vanuit pure wanhoop daartoe gedreven worden, maar ik heb zelf absoluut niet de behoefte om geweld te gaan gebruiken. Maar alle andere opties om me te verzetten zie ik momenteel als volstrekt kansloos. Met 100 mensen demonstreren tegen bijvoorbeeld politiegeweld heeft geen enkel nut. En het voeren van rechtszaken duurt jaren en die tijd is er niet. (Frank is depressief geworden doordat zijn actiemiddelen geen effect sorteren)
Als er een brede beweging opgang komt, hetgeen vrees ik nog jaren kan duren, zie ik wel hoe ik me daartoe ga verhouden. (Blijkbaar is de narcistische geest van Frank niet in staat om, ondanks zijn kennis van Antonio Gramsci en Toni Negri, zelf de massa's in beweging te brengen. Dat maakt hem dan wel weer een beetje sympathiek)
Geen idee nog wat ik ga doen. Maar het zal in ieder geval geen enkel publiekelijk karakter hebben. Over een paar weken delete ik m'n Facebook account. (Waarom niet meteen Frank? Wil je eerst even nalezen hoe geweldig de mensen je vinden? )
Dank voor jullie de steun de afgelopen jaren en het ga jullie goed!
Groet,
Frank
Na de toezegging dat Frank van der Linde de actiebeweging verlaat, is er een stroom van adhesiebetuigingen aan zijn adres op gang gekomen. Helaas hebben de bij het grote publiek bekend geworden activisten , Dyab Abou Jahjah, Abulkasim Al-Jaberi, Anja Meulenbelt, Quinsy Gario en Sylvana Simons, helemaal niet op het bericht gereageerd. Is Frank wel zo bekend en geliefd als hij het zelf zo graag zou willen?
"Willem (Holleeder) wist dat wij altijd zouden blijven zwijgen over het Heineken-losgeld, de verdeling, de aanslagen, en de uiteindelijke moord op Cor (van Hout), op straffe van vergelding. Maar wat als er meer verklaringen volgden?" (blz 378)
Dat is eigenlijk de kern en de inhoud van het boek van Astrid Holleeder over haar broer Willem, de Heineken-ontvoerder. Sinds 1983 hebben zijn familieleden van de zes miljoen overgebleven losgeld meegeprofiteerd. De echtgenoot van Astrid Holleeder, Jaap Witzenhausen, beheerde achteréénvolgens een strandpaviljoen en een goktent op de Wallen voor de boeven. Dankzij maffiamaatje Bram Moszkowicz kon Astrid Holleeder de benodigde stage voor advocaatschap lopen. Jarenlang is Astrid Holleeder de adviseur van Willem Holleeder.
Ook Sonja Holleeder profiteert jarenlang van het overgebleven losgeld, dat op de Wallen, in gokhallen en in de Alkmaarse hoerenwijk Achterdam is geïnvesteerd. Ze heeft samen met Cor van Hout een mooi huis in Frankrijk en een pand in Vijfhuizen. Mooi zonnebankbruin, blond haar en cup D-neptieten, zo willen de gangsters hun vrouwen eruit laten zien. Sonja Holleeder voldoet aan dat image en speelt de vermoorde onschuld. Als er echter een onderzoek naar de overgebleven miljoenen uit de Heineken-ontvoering wordt opgestart (Operatie Goudsnip) , kan ze wel in één keer 1,1 miljoen ophoesten.
Uit de twee bovenstaande voorbeelden blijkt de familie van Cor van Hout en Willem Holleeder mee hebben geprofiteerd van de losgeld-miljoenen uit de Heinekenontvoering. Er is nog een connectie. Astrid Holleeder is de boekhouder van Thomas van der Bijl, die de miljoenen in Parijs heeft opgegraven. Geen slachtoffer dus, maar heler en profiteur. Toch gaat het hele boek van Astrid Holleeder erover wat voor een psychopaat Willem Holleeder is en hoe hij mensen bedreigt. Blijkbaar is het overgebleven losgeld een vloek voor de Heinekenontvoerders geworden. Voortdurend worden ze afgeperst en bedreigd door onder andere Sam Klepper en John Mieremet. Vele moorden volgen. Alleen Willem Holleeder blijft leven en dat wordt als een bewijs van zijn daderschap gezien.
Er is al jaren kritiek op Peter R. de Vries, omdat hij in zijn misdaadprogramma's alleen de kleine criminelen aanpakt en intussen met ontvoerder Cor van Hout bevriend is. Ook in dit boek blijkt weer hoe Peter R. de Vries is verbonden met de Heidenenontvoerders. Hij zou de minnaar van Sonja Holleeder zijn. Hij spreekt op de begrafenis van Cor van Hout. Als Astrid Holleeder eindelijk wil getuigen, worden de contacten via Peter R. de Vries gelegd. Toch worden niet alle geluidsbanden van gesprekken met Willem Holleeder aan justitie gegeven, want er moet ook nog geld verdiend worden.
Door al die rare verbanden en daderkennis is Judas een beklemmend boek geworden. Dat hele jofele gedoe en het gedrag van zogenaamde gabbers, zoals getoond bij College on Tour, wordt onderuitgehaald. Er is niks authentieks of Robin Hood-achtigs aan de Heinekenontvoering of de nasleep ervan. Het zijn een stelletje psychopaten en de familie steunt dat nu al drieëndertig jaar. Misschien kan Astrid zich door het schrijven van dit boek bevrijden van deze knellende band, maar de ze is toch al die tijd meer consiglieri dan slachtoffer geweest.
Nu het brutto binnenlands product (bbp) van Nederland weer op 2,1 procent terecht gekomen is, verwacht de bevolking dat er eindelijk weer wat ruimte voor meer, meer, meer komt. Niets is minder waar. Juist in 2016 moet de geplaagde Nederlander steeds maar weer 'minder, minder, minder' horen.
De laatste maanden lees ik vaker krantenkoppen, waarin het knijpen wordt aangekondigd. Als je een 'voltooid leven' hebt geleefd en dat is volgens de D66 tegenwoordig al na je 75-ste levensjaar, dan mag je gerust dood. Door deze euthanasiemaatregel komen er steeds 'minder, minder, minder' bejaarde mensen die zorg nodig hebben. Een hele boel minder kosten voor de Rijksschatkist.
Wordt je van die hele situatie niet helemaal lekker in je hoofd, dan is het niet de bedoeling dat je antidepressiva slikt, want daarvan worden er ook veels te veel geslikt. Het is de bedoeling dat we 'minder, minder, minder' antidepressiva slikken.
Gelukkig worden onze kinderen steeds minder goed in rekenen. Dat komt omdat er op de scholen wel aandacht voor sociale intelligentie, samenwerken en kringgesprekken is en aandacht voor de harde feitenkennis en rekenles achterblijven. Het instituut CITO noemt dat "basale vaardigheden". Een voordeel van de slechte rekenvaardigheid is wel, dat ze straks niet merken dat ze 'minder, minder, minder' pensioen krijgen.
Journalisten die over de problematiek willen schrijven of anderszins berichten, hoeven in 2016 minder voor hun leven te vrezen. Er zijn nog maar 48 journalisten om het leven gekomen. Van 27 anderen wordt nog onderzocht of de doodsoorzaak werkgerelateerd is. In 2015 kwamen nog 72 journalisten tijdens hun werk om.
Stel dat jouw kind, ondanks de slachting die jaarlijks plaats vindt, toch nog journalist wil worden, dan zal het toch behoorlijk moeten kunnen lezen en schrijven. Door de 'nadruk op de basale vaardigheden' tijdens de lagere schoolperiode, is dat niet zo goed gelukt. Het kind heeft een dyslexieverklaring nodig. Nu blijkt dat de regering ervoor wil zorgen dat er minder, minder, minder dyslexieverklaringen worden uitgegeven. Gemiste kans!
Zo rommelen we 2017 in en hopen op méér, méér, méér!!
De succesvolle campagne voor het Oekraïne referendum heeft drie verschillende initiatieven in de richting van de Tweede Kamerverkiezingen van 15 maart voortgebracht. Jan Roos kandideert voor de PVV afsplitsing VNL. De website Geenstijl brengt de nieuwe partij Geenpijl voort en Thierry Baudet kandideert voor het Forum voor Democratie. Het is dus gemakkelijk verschillende groepen te verenigen tégen iets, maar de beantwoording van de vraag wat dán, brengt de tegenstellingen aan het licht.
Op zondag 18 december komen veertig leden van de nieuwe partij Forum voor Democratie bij elkaar in Valkenswaard om de campagne in Zuid-Oost Brabant af te trappen. Omdat ik in de buurt woon, ga ik kijken en luisteren wat de standpunten zijn. De lijsttrekker Tierry Baudet maakt kort en bondig duidelijk wat de standpunten zijn. Nederland uit de EU. Een kleinere overheid. Verlaging van de belastingen. Tierry vertelt dat hij in zijn jonge jaren neo-conservatief is geweest en dat is aan de standpunten duidelijk te merken.
Veel aandacht gaat tijdens de verkiezingsbijeenkomst uit naar de 'versplintering op rechts'. Aan de uitleg en de antwoorden op vragen is te merken dat we beter van 'energie op rechts' kunnen spreken. De voortvloeisels van het Oekraïne-referendum hebben alle drie een aspect van de kritiek op de EU te pakken. Jan Roos is de vertegenwoordiger van de meest populistische stroming. Geenpeil is de meest democratische variant en Thierry Baudet met het Forum voor Democratie is erudiet en inhoudelijk.
Tijdens de toespraken merk ik dat kandidaat Yernaz Ramautarsing, bekend van het afzeiken van Freek de Jonge en het oprichten van een werkgroep tegen linkse indoctrinatie, een opmerkelijk retorisch talent is. In korte duidelijke statements weet hij de zaal te enthousiasmeren. Interessant wordt het als hij stelt dat hij 'niet van racisme beschuldigd kan worden.'
Thierry Baudet moet enorm zijn best doen, niet elitair te lijken. Hij heeft het over zijn promotie en dat hij al tien jaar op universiteiten les geeft.
Zijn contacten met de conservatieven in Groot-Brittannië worden breed uitgemeten. Op een gegeven moment dringt de vraag "Whats in it for me?" zich onverbiddelijk op. Hoe gaat het Forum voor Democratie de Eindhovense middenstand helpen en de grote werkloosheid onder laagopgeleiden in ZO Brabant verminderen?
Het Forum voor Democratie heeft last van een Randstad-imago en heeft nog niet in heel Nederland genoeg handtekeningen bij elkaar geharkt om in alle kiesdistricten met de verkiezingen mee te kunnen doen. Dat is geen schande voor een jonge partij, maar zinnetjes als "Wij zijn hier naar Brabant gekomen", kunnen toch verkeerd vallen. De kiezers van Eindhoven willen horen dat het "Forum voor Democratie" hier al is en iets voor de regio gaat doen.
Herhaaldelijk wordt tijdens de bijeenkomst gesproken over het 'politieke kartel', over de lobby in Europa en over de vijandige media die een foto van Jan Roos boven een artikel over Thierry Baudet zetten. Dan heeft Donald Trump het toch gemakkelijker als hij aan 140 tekens genoeg heeft om zijn boodschap naar buiten te twitteren.
Kortom, het Forum voor Democratie kan nog wat worden op 15 maart, maar ze zijn er nog lang niet.
Vanavond om 21:00 uur is het eindelijk zo ver: Sunny Bergman presenteert haar nieuwe documentaire "Wit is ook een kleur" op de VPRO. "Sunny Bergman wil weten waarom veel witte mensen zich verongelijkt voelen of zelfs boos worden als het over racisme en witte privileges gaat." Een belangrijk thema!
Voordat we de documentaire gaan bekijken alvast een paar opmerkingen. De discussie over ras en 'white privileges' is over komen waaien vanuit de Verenigde Staten, waar racisme en de armoede van de zwarte bevolking inderdaad een groot probleem is. De Zwarte-Pieten-beweging, waar Sunny Bergman deel van uitmaakt, probeert deze discussie één op één naar Nederland over te hevelen.
De Nederlandse taal heeft een uitstekend woord voor de huidskleur van de autochtone Nederlander en die is 'blank'. De verbeten pogingen van Sunny Bergman om het woord 'wit' te introduceren in de Nederlandse taal, zijn grappig en merkwaardig. Heeft ze het Engelse woord 'Whites' letterlijk vertaald naar 'wit'? Of zit er iets achter? Ook Anja Meulenbelt gebruikt de term 'wit' en 'witten' in haar cursus "Help me, ik ben wit". We weten niet waarom.
Net zoals ik mijzelf nooit het kenmerk "Nederlander" of "Hollander" had opgeplakt, totdat ik in Duitsland ging wonen en de godganse dag als "Holländer" werd betiteld, zo gaat de gemiddelde Nederlander niet 's ochtends de deur uit, bij zichzelf denkende: "Zo, de witte man gaat weer eens werken". Niemand geeft zichzelf het stempel "wit", laat staan "blank". En juist daar gaat de film van Sunny Bergman over. In de preview vraagt ze aan een man: " Hoe is het om wit te zijn?". Die is verbaast en zegt: "Hoe bedoel je wit? Ohhh, gevaarlijke opmerking".
De vraag is, of 'blank-zijn' in het post-verzuilde Nederland een sociale categorie is. Voor 1968 is de Nederlandse samenleving ingedeeld in Katholieken, Protestanten en 'Openbaren'. Je ging naar de Christelijke-, of de Rooms-katholieke school. Het stemgedrag, lidmaatschap van de duiventeeltvereniging,de padvinderij, de omroep en de zangvereniging werd bepaald door de zuil waartoe je behoorde. Dat zijn sociale categorieën die er toe doen en die de laatste jaren geen enkele rol meer spelen. Ras is in Nederland, in tegenstelling tot de Verenigde Staten niet zo'n categorie geweest.
De integratie van Indische Nederlanders na 1949 is een proces waar etnische identiteit voor de eerste keer in de Nederlandse geschiedenis echt een rol speelt. (Afgezien van het antisemitisme en de Holocaust tijdens de Tweede Wereldoorlog). Dit proces is echter zo vlot verlopen, dat kleur ook na de onafhankelijkheid van Indonesië nauwelijks een rol in de Nederlandse samenleving speelde.
Na 1975 komt er pas echt kleur in de Nederlandse samenleving door de onafhankelijkheid van Suriname en de komst van vele Creoolse en Hindoestaanse Surinamers naar Nederland. Aanvankelijk veroorzaakte de integratie van Surinamers nog wel enkele problemen, door de opéénhoping van Surinamers in een kansloze wijk als de Bijlmer, maar die problemen zijn 25 jaar later opgelost. Op dit moment halen Surinaamse meisjes hogere cijfers op school, dan de 'blanke' autochtone meisjes.
De zuil waartoe je behoort, de afkomst (Surinaams, Indisch) en de provincie waar je bent geboren (Limburg, Brabant, Groningen) zijn in Nederland nog herkenbare sociale categorieën. Kleur is niet zo'n sociale categorie, omdat er nooit op is gediscrimineerd. Er hebben in Nederland nooit regels bestaan, dat negers achterin de bus moesten zitten. Er hebben in Nederland nooit restaurants bestaan waar alleen blanken bediend werden. De Nederlandse scholen zijn altijd voor iedereen toegankelijk geweest.
Waarom wordt er dan toch zo'n punt van Zwarte Piet en 'Wit-zijn' gemaakt? Zo erg zelfs, dat er een VPRO-documentaire aan gewijd moet worden? Soepsiedie is een heel belangrijk dingetje bij het versterken van het kunstmatige racisme-debat. In de jaren tachtig worden juist de Surinaamse-, Marokkaanse- en Turkse- stichtingen gesubsidieerd in een poging de integratie te bevorderen. Als je er geld voor krijgt, dan is er een goede reden de eigen identiteit juist te benadrukken. De subsidie-cultuur heeft de integratie tegengewerkt en niet bevorderd.
Vreemd genoeg heeft het islam-debat en de angst voor islamitisch terrorisme een grote invloed op de Zwarte Piet discussie. Er is een enorme aandacht op de integratie van Marokkanen komen te liggen. De Nederlandse elite doet er alles aan om de integratie van Marokkanen te doen slagen. Een Marokkaanse burgemeester in Rotterdam en een Marokkaanse voorzitter van de Tweede Kamer, zijn daar uitdrukkingen van. Waarom zijn er geen Surinaamse burgemeesters? Waarom zijn er geen Duitse burgemeesters? Deze groepen worden gestraft voor hun eigen succesvolle integratie.
Nu hebben de Antilliaanse- en Surinaamse leden van de sub-elite (wel gestudeerd, maar geen baan) bij zichzelf gedacht: "We gaan ook eens flink aan de bel trekken". De laatste jaren zien we dus een enorme activiteit bij de slavernij-herdenkingen en de Zwarte Piet-acties. Niet omdat deze mensen zo getraumatiseerd zijn, maar omdat slachtofferschap geld oplevert. Het zijn pogingen om het islam-debat te overtroeven.
Opvallende ontwikkelingen die ons zorgen baren: Activisten met contacten naar de Moslimbroederschap, zoals Abulkasim Al-Jaberi en Abou Jahjah steunen volop het nieuwe racisme activisme en proberen op die manier onze samenleving te destabiliseren. De hele Schilderswijkrel is een resultaat van de samenwerking van Black Lives Matter met moslimbroeders en Internationale Socialisten. Ook bij de Rotterdamse Zwarte Piet rellen van dit jaar zijn weer leden van moslimbroeders en Black Lives Matter die samen optrekken.
Vanavond gaan we weer met zijn allen plat op de grond liggen en zeggen: "Oh wat erg dat we 'wit' zijn.". Weg met ons!. Wat erg dat we discrimineren. Uiteindelijk gaat het daar niet om. Het belangrijkste is, dat de overheid niet discrimineert en dat mensen met een opleiding gewoon een baan kunnen krijgen, onafhankelijk van etnische identiteit. Geef Abulkasim nu eindelijk eens een baan, het liefst op een universiteit, zodat we van dit gezeik af zijn.
