Amin Abou Rashed voor de rechter

 

Eindelijk, na 12 jaar blogs over Amin Abou Rashed en zijn fondsenwerving voor Hamas schrijven, zit ik dan in de wachtruimte voor de publieke tribune, van de Rechtbank Rotterdam. Wat zijn de feiten die het Openbaar Ministerie en de FIOD hebben verzameld, die er toe hebben geleid dat er nu toch een rechtszaak komt? Mag Amin Abou Rashed zijn proces in vrijheid afwachten of moet hij in de PI Sittard blijven, ver weg van zijn familie? Het zijn vragen waarop ik vandaag een antwoord hoop te krijgen.

Oscar Bergamin, de aanvoerder van het comité “Free Amin Abou Rashed” (zie foto) komt de wachtruimte binnen en vraagt of ik weer een blog over hem ga schrijven. “Niet over jou maar over Amin Abou Rashed”, antwoord ik. Er ontspint zich een discussie over de vraag waarom The Rights Forum en het Palestina Komitee geen solidariteit met de vermoedelijke fondsenwerver hebben getoond. Waarom heeft het ELSC, met Liesbeth Zegveld en Brechtje Vossenberg geen advocaat ter beschikking gesteld? Het stellen van de vraag is tegelijkertijd ook al het antwoord geven. Ze trekken hun keutel in en willen niet met deze zaak geassocieerd worden. Oscar Bergamin vertelt mij, dat hij wel regelmatig contact met de overige pro-Palestijnse organisaties heeft.

Er komt een politievrouw de trap naar de wachtruimte op en vraagt naar een mijnheer Broere. Ik mag meekomen naar de rechtszaal zelf om daar plaats te nemen. Er komt een politieman naast mij zitten, voor de veiligheid. Iets verderop zitten dochter Ieman Abou Rashed, haar man, de vrouw van Amin, en de broer van Amin Abou Rashed. Ook in de zaal aanwezig: een man van de FIOD, een reporter van het AD en een vertegenwoordiger van de NPO, die een podcast opneemt. (De winteractie van Anne).

De belangrijkste feiten over Amin Abou Rashed, die je echt alleen in de rechtszaal hoort en die in geen enkel ander medium, zij het Trouw, AD of NPO, worden weergegeven, vind je in mijn Twitter-bericht van direct na de rechtszitting:

Tijdens de pauze blijf ik in de kleine ruimte tussen bewaking en rechtszaal staan. Weliswaar voel ik mij in het geheel niet bedreigd of in gevaar, tenslotte heb ik net nog naast de vrouw van de belangrijkste vertegenwoordiger van Hamas in Nederland gezeten, maar je weet nooit wat er buiten gebeurt. Daardoor kom ik in gesprek met de vertegenwoordiger van de FIOD, die mij vertelt waarom het allemaal zo lang geduurd heeft, voordat Amin Abou Rashed voor de rechter komt. De feiten zijn tenslotte al sinds 2014 bekend. Het heeft te maken met de onderzoekscapaciteit en de focus van banken op witwassen en naleven van internationale regels. Tot voor kort kon er zonder bezwaar geld naar het buitenland worden overgemaakt, maar sinds kort zijn banken verplicht elke verdachte transactie te monitoren. In dit geval zijn er girale overboekingen naar een aan de terreurorganisatie Hamas gelieerde bank geconstateerd.

De tolk van Amin Abou Rashed is ook in de krappe wachtruimte aanwezig en ik praat met hem over het Arabische dialect van Amin Abou Rashed. Dat blijkt een Syrische/Libanese variant van het Arabisch te zijn, die afwijkt van het standaard Arabisch. Ik vraag de tolk ook nog of hij zelf het Egyptische Arabisch spreekt. Hij is daar heel verbaasd over, omdat het inderdaad klopt, maar niemand vraagt dat ooit aan hem. Mijn onderzoekservaring als cultureel antropoloog is dus toch nog ergens goed voor geweest.
(Bestuurslid Ibrahim Al-Baz van het Palestina Komitee is op bovenstaande foto te zien)

De advocaat van Amin Abou Rashed heeft tijdens de zitting een tranentrekkend relaas over de medische toestand van Amin Abou Rashed ten gehore gebracht. Hij heeft slechts één arm, een nieuwe heup en mist een oog. Nu is Amin bang om door hoge bloeddruk ook het andere oog te verliezen. Hij mag vaak niet alle medicijnen, die hij per dag nodig heeft, in één keer in zijn cel hebben. Hij zit ver weg van zijn familie in de PI Sittard en kan daar het Limburgse dialect niet verstaan. Toch mag dat de rechtbank niet vermurwen en wordt besloten dat Amin Abou Rashed in ieder geval tot 7 december, 15:30 uur, het tijdstip van de volgende pro-forma-zitting, in voorarrest blijft. Het vluchtgevaar is hoog en de kans op herhaling is groot. Bovendien zijn alle vier aanklachten, overtreding van de sanctiewet 1977, deelname aan een criminele vereniging, geld witwassen en voortzetting van activiteiten van een verboden stichting (Al Aqsa), ernstig genoeg om een voorarrest te rechtvaardigen.

Eenmaal buiten de rechtbank aangekomen word ik op een hele vervelende manier door Bob Scholte van het videokanaal LeftLaser geïnterviewd. Hij wil me niet laten gaan en blijft mij volgen. Ik ken Bob Scholte uit 2015 toen hij tijdens een discussie op de VU mij intimideerde door 200 foto’s van mij te maken. Bovendien werkte hij in 2017 met Amin Abou Rashed samen bij de organisatie van een demonstratie tegen de Israëlische premier Netanyahu, in Den Haag. Dat alles bedenkende aarzel ik direct naar mijn auto te lopen. Je weet maar nooit met die terreurondersteuners. Ik ben benieuwd of hij de videobeelden gaat gebruiken. Hier onder zie je mijn eigen opname:

LeftLaser maakt hele vervelende interviews en valt mensen lastig.

De hopeloze strijd van Berber van der Woude

 

Regelmatig verschijnen er krantenartikelen van The Rights Forum bestuurslid Berber van der Woude, waarin zij de schuld van het mislukken van de Oslo-akkoorden (1993) en het uitblijven van vrede tussen Palestijnen en Israël, geheel aan de Joodse staat Israël wijt. Wie is deze vrouw en welke hopeloze strijd voert zij?

Op de website van The Rights Forum, de door Dries van Agt opgerichte anti-Israëlische organisatie, staat sinds kort Berber van der Woude genoteerd als bestuurslid. “Berber van der Woude is politicologe. Ze werkte bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken als diplomaat en beleidsadviseur op het gebied van vredesopbouw en ontwikkeling van de veiligheid- en justitiesector in (post-)conflictgebieden zoals Burundi, Democratische Republiek Congo, Colombia en – haar laatste diplomatieke plaatsing – Ramallah. Nu werkt ze als zelfstandig adviseur, coach en facilitator voor (semi)overheidsorganisaties.”

Als diplomate, althans medewerker van het consulaat, in Ramallah op de Westelijke Jordaanoever, had zij mogelijk nog een positieve rol in het vredesproces kunnen spelen. Nu zij echter naar eigen zeggen ontslag heeft genomen bij Buitenlandse Zaken, kan zij hooguit als adviseur en schrijfster van krantenartikelen iets roepen. Het is de vraag of dat dan iets uitricht. Opvallend is wel, dat de Nederlandse regering, samen met andere Europese landen, een goede relatie met Israël onderhoudt, terwijl Berber van de Woude alleen maar Israël de schuld kan geven en geen enkele objectieve positie in schijnt te kunnen nemen.

Berber van der Woude werkt nu bij het consultancybedrijf “Organize Agile”, dat zichzelf ten doel stelt “Het trainen, begeleiden en adviseren van bedrijven en organisaties in de toepassing van wendbare en flexibele werkwijzen door middel van training en opleiding, het bieden van project- en portfolio-management alsmede het bieden van nieuwe vormen van organiseren.” Andere handelsnamen van “Organize Agile” zijn Scrum Company B.V., New Management Carrousel en Organize Reality. Het zijn vertrouwenwekkende namen in een snel veranderende wereld.

De Agile-Scrum-methode gaat er vanuit dat alles in een organisatie, zowel teams, methodes van werken als de organisatie zelf, veranderlijk is. Projecten moeten daarom in kleine stapjes (zogenaamde “runs”) uitgevoerd worden, waarbij elke twee weken een werkbaar product opgeleverd moet worden. Blijkbaar is het Berber van der Woude niet gelukt in Ramallah zo’n project succesvol uit te voeren en gaat ze daarom haar kennis en kunde op Nederlandse overheidsorganisaties botvieren. We houden ons hart vast.

Het bedrijf “Organize Agile” waar de “voormalige diplomaat” Berber van der Woude werkt, is sinds juli 2023 onderdeel van de holding “Changekitchen Groep B.V.” met 150 medewerkers, in Vlijmen. Changekitchen schrijft over zichzelf: “Verandering is er altijd en overal. Changekitchen stapt in om organisaties Fit for Future te maken: slim, snel en wendbaar richting het gestelde doel. Dit brengt energie en beweging.”

Op Youtube stelt “Changekitchen” zich voor met een lied over verandering:

We begrijpen nu een beetje beter waarom Berber van der Woude liever bij een onderdeel van Changekitchen werkt, dan in een suf kantoor in Ramallah. De Palestijnse Autoriteit wil namelijk helemaal niet “Fit for Future” gemaakt worden of veranderen en dat is volgens Berber van der Woude allemaal de schuld van Israël.

PLO wijst “Palestinians in Europe Conference”af

 

De laatste “Palestinians in Europe Conference” werd afgelopen zomer in het Zweedse Malmö gehouden. Deze keer liep de conferentie niet zo soepel als afgelopen jaren. De Nederlandse vermoedelijke Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed kreeg voortdurend vragen over Hamas. Hij dreigde de aanwezige journalisten zelfs met een rechtszaak als ze hem nogmaals met Hamas in verband zouden brengen. De Palestijnse PLO, die nu op de Westelijke Jordaanoever regeert, veroordeelde de conferentie vanwege vermeende steun aan terrorisme en wegens het splijten van de beweging. (Palinfo.com)

Kort naar terugkomst in Nederland werd Amin Abou Rashed, één van de organisatoren van de “Palestinians in Europe Conference”, samen met dochter Israa, gearresteerd wegens deelname aan een terroristische vereniging, geld witwassen en geldelijke steun aan Hamas. Dochter Israa Abou Rashed is intussen weer onder voorwaarden vrij, tot het proces begint. De eerste openbare zitting zal op 4 oktober in Rotterdam plaatsvinden.

(op de foto links: De Belgische publicist Lucas Catherine)

Vroegen we ons vorige week nog af waarom de officiële Nederlandse pro-Palestijnse organisaties, zoals Rights Forum, Palestina Komitee en BDS geen steun aan Amin Abou Rashed verlenen, krijgen we deze week van Palinfo.com dus antwoord. De PLO steunt de “Palestinians in Europe Conference” en de aan Hamas gelieerde Amin Abou Rashed niet en daarom doen zij het ook niet. In het verleden hebben echter al deze Nederlandse pro-Palestijnse organisaties met Amin Abou Rashed samengewerkt en vonden ze het een goed idee om met de authentieke éénarmige Palestijn op de foto te gaan.

Intussen protesteren aanhangers van de moslimbroederschap gebroederlijk met radicaal marxistische studenten van Samidoun voor vrijlating van de oude Hamas-reus. Het pad van Marx naar Allah is nog niet overwoekerd door onkruid. De steun is weliswaar niet bijzonder talrijk, maar in Gaza, Wenen en Milaan werden protestdemonstraties tegen het gevangen houden van Amin Abou Rashed gehouden. Zie de foto’s hieronder :

Gaza 12 september 2023

Demonstratie bij het Nederlandse consulaat in Milaan (1 september 2023)

Demonstratie bij het Nederlandse consulaat in Wenen (8 september 2023*)

Posters in Rotterdam (7 september 2023*)

Muiderpoortstation Amsterdam (3 september 2023*)

* De datum geeft de datum van publicatie weer

Nieuwe Focus in Politiek Den Haag

 

Door het voortijdig einde van het kabinet Rutte, treden er plotseling verschuivingen op, die voorheen niet voorzien waren. Mark Rutte heeft waarschijnlijk gedacht: “Laat de regering nu maar alvast vallen, dan kunnen GL/PvdA, BBB en Omzigt niet zo snel met een lijst komen.” Hij had niet voorzien, dat zijn politieke einde in Den Haag hiermee ook bezegeld werd.

Nu kunnen we het politieke landschap van Den Haag in drie wolken verdelen: Woke/Links/Klimaat onder leiding van Frans Timmermans profiteert van het inzakken van Denk, Partij voor de Dieren en BIJ1. Daarmee is hij de enige gorilla witrug op de klimaatrots geworden.

Het blok “Regio/Boer/Christen” heeft maar liefst twee leiders, namelijk Caroline van der Plas (BBB) en Pieter Omzigt (NSC), die samen het voormalige CDA leegeten. Een andere gemeenschappelijkheid is, dat ze moeite met partijopbouw op korte termijn hebben. Deze wolk heeft het meeste last van de tactische zet van Mark Rutte. De partijen BBB en Nieuw Sociaal Contract hebben programmatisch niet zoveel gemeen, maar ze vallen elkaar vooralsnog ook niet aan. Daarom moeten ze de buit verdelen en missen de kans alleenheerser op de Boerenrots te worden.

De liberalen (VVD) onder leiding van Dilan Yeşilgöz hebben een grote fout gemaakt, door eerst de pijlen op “links” te richten en daarna het thema migratie als verkiezingsthema te kiezen. Beide thema’s geven geen oplossing voor de problemen waar Nederland nu mee kampt. Yeşilgöz is weliswaar de onbetwiste liberale leider in de verkiezingstijd, want Rob Jetten is veel met klimaat en immateriële zaken bezig, maar ze zal snel om moeten schakelen naar de focus op bestaanszekerheid. Helaas zal de kiezer dit thema niet als typisch VVD-thema herkennen. De VVD-kiezer heeft minder last van bestaansonzekerheid.

Oplettende lezers zullen mij vragen waar in deze beschouwing de PVV en Forum voor Democratie gebleven zijn. Het antwoord daarop is, dat dit geen regeringskandidaten zijn. De regering zal uit een coalitie van middenpartijen gevormd moeten worden

Door deze indeling in drie wolken te beschouwen, zien we dat Frans Timmermans grote kansen heeft de grootste te worden. Hij zal daarna samen moeten werken met een ander blok. Als we pech hebben zal dat Nieuw Sociaal Contract van Pieter Omzigt zijn, aangevuld met rest-partijen als D66 en ChristenUnie. Dan gaan we een hele restrictieve en moralistische periode tegemoet. Plat gezegd: “Twee zeikerds aan het roer.”

Een voordeel van de komende kabinetsperiode zal wel zijn, dat de energietransitie wordt doorgezet en het stikstofprobleem eindelijk wordt opgelost.

Verbazing over pro-pal-beweging

Op de “officiële” pro-Palestijnse Nederlandstalige websites, zijnde: Palestina Komitee, Rights Forum en BDS Nederland, wordt met geen woord over de arrestatie en het voorarrest van Amin Abou Rashed gerept. Abou Rashed wordt verdacht van geld witwassen en financiële steun aan Hamas. Alleen het extreem-marxistische Samidoun, Oscar Bergamin (vroeger NIDA) en de stichtingen rond Abou Rashed zelf, voeren actie voor vrijlating.

Discrepantie
Binnen de pro-Abou-Rashed coalitie bestaat verschil van mening over de te voeren strategie. De vrouw van Abou Rashed wil dat haar man wordt vrijgelaten, omdat het medisch slecht met hem gaat. Oscar Bergamin beweert dat er geen harde bewijzen zijn en dat Amin Abou Rashed slechts humanitaire hulp heeft gegeven, terwijl Samidoun Nederland het over een “politieke gevangene” heeft. Samidoun zou Amin Abou Rashed óók steunen als bewezen wordt , dat hij Hamas inderdaad financieel heeft ondersteund.

Juridische hulp
Het bestuur van de Dries van Agt Stichting, The Rights Forum heeft samen met juridische specialisten het ELSC (European Legal Support Center) opgericht. Deze club heeft juist als doelstelling pro-Palestijnse activisten te steunen bij rechtszaken. Een uitgelezen kans om een Nederlandse activist die al maanden in voorarrest zit, juridisch bij te staan. Dan moet Amin Abou Rashed natuurlijk wel Liesbeth Zegveld of Brechtje Vossenberg van Prakken d’Oliveira als advocaat nemen. Heeft hij niet gedaan. Nu steunt het ELSC Abou Rashed niet, tenminste niet openlijk.

Gazaboot 2023
De “Freedom Flotilla Coalition” is met het laten varen van de Gazaboot 2023, zogenaamd om de blokkade van Gaza te doorbreken en hulpgoederen te brengen, een uitstekend voorbeeld van een mantelorganisatie van de moslimbroederschap. Amin Abou Rashed, in 2010 met antropologisch docente Anne de Jong de eerste Nederlandse opvarende van de Gazaboot, zit er met zijn ‘Palestinians in Europe Conference’ vuistdik in. Je zou verwachten, dat Rights Forum directeur Gerard Jonkman nu wat afstand neemt. Niets is minder waar. Toen de gazaboot 2023 deze zomer in Rotterdam aanmeerde, was Gerard Jonkman er gewoon bij. Maar toch geen woord op de website van The Rights Forum over de arrestatie van Amin Abou Rashed.

Geen Steun
De werkgroep Rotterdam voor Gaza, onder de enthousiaste leiding van Benji de Levie, is wel aanwezig bij het afmeren van de Gazaboot 2023 in Rotterdam, maar ook vanuit deze club komt geen ondersteuningsverklaring voor Amin Abou Rashed. Hetzelfde geldt voor Jaap Hamburger, Dorien Ball (BDS Nederland/BIJ1), Tunahan Kuzu (Denk) en Sadet Karabulut (SP). Amin Abou Rashed staat er alleen voor. Sommige mensen zullen denken dat ik dat leuk vind, maar dat is niet zo. Ik constateer het gewoon.

De vraag is nu:”Waarom steunen de Nederlandse officiële pro-Pal organisaties Amin Abou Rashed niet?” Weten ze dat hij fout zit? Wachten ze af of de veroordeling inderdaad doorgaat? Zijn ze laf of verstandig? We weten het niet zeker. Geen van de woordvoerders reageert op onze vragen. Het is zeker dat Amin Abou Rashed symbool voor de authentieke echte Palestijn staat. Hij heeft vele demonstraties georganiseerd, waar de Nederlandse pallies graag aan mee hebben gedaan. Toch staat hij er net buiten.

De Palestijnse Vereniging en alle andere authentieke Palestijnse groepen, waar nauwelijks Nederlands gesproken wordt en waar de strenge islam van de moslimbroederschap de toon aangeeft horen niet helemaal bij de Nederlandse actiebeweging. Nu merkt Amin Abou Rashed dat aan eigen lijf. Straks als hij vrijgesproken zou worden, dan zullen we alle verontwaardigde berichten wel weer lezen. Maar nu hij de steun nodig heeft, is het afwachten geblazen.

De Vrienden van Amin Abou Rashed

 

Na twee maanden voorarrest, in het Huis van Bewaring te Sittard, krijgt Amin Abou Rashed eindelijk een steuncomité. De vermoedelijke Hamas-fondsenwerver en geldwitwasser werd samen met zijn dochter Israa (van de gelijknamige Stichting Israa) op 22 juni 2023 opgepakt. De Pro-Pal-Activisten hielden keurig hun mond, om de zaak niet nog erger te maken. Nu heeft Oscar Bergamin (NIDA) toch maar een comité opgericht.

De eenarmige Libanese activist Amin Abou Rashed moet op 4 oktober a.s. voor de eerste keer in een openbare zitting van de Rotterdamse Rechtbank voorkomen. Er is nu een voorlopig dossier van 700 pagina’s. Toch denkt advocaat Nick van Bremen dat het Openbaar Ministerie niets tegen Amin Abou Rashed in de hand heeft. “In Nederland word je nu eenmaal lang in voorarrest gehouden” luidde zijn eenvoudige verklaring voor dit maandenlange voorarrest van de pro-Palestijnse activist.

Hoge bloeddruk
Um Ibrahim, de vrouw van Amin Abou Rashed, benadrukte dat de oude reus last van hoge bloeddruk en van zijn benen heeft. Ook het missen van zijn ene arm is in de gevangenis een extra last, volgens de bezorgde echtgenote. Een activist die tijdens de persconferentie van donderdag 24 Augustus 2023 in de zaal zat, vond dit een slecht argument. “Hij moet gewoon vrij komen omdat hij onschuldig is”, meende zij. Daarover gaat de rechter dus binnenkort beslissen.

Entiteit
Oscar Bergamin benadrukte dat “de entiteit die zich Israël noemt” heeft geprobeerd het Openbaar Ministerie te beïnvloeden. “De bewijzen van deze rechtszaak komen uit zionistische hoek”, zo benadrukt de consultant. Hij sprak van een “lange arm van Israël”. Er zijn door een Israëlische documentairemaker inderdaad filmbeelden openbaar gemaakt, waarin Amin Abou Rashed met een tas vol contact geld aan komt zetten; Geld dat voor de Gazaboot van 2018 bestemd is. Vandaar dus de verdenking van geldwasserij en het financieren van een terroristische organisatie. De rechter zal echter uit moeten maken of dit in Europa allemaal maar mag.

Geen vrienden meer nodig 

Een opvallende aanwezige tijdens de persconferentie, was Thomas Hofland, de coördinator van Samidoun Nederland. Aanhangers van deze PFLP-mantelorganisatie maakten vorig jaar nog een snoepreisje naar Libanon, waar ze het graf van de PFLP-terrorist Ghasan Kanafani bezochten. De Samidoun organisatie heeft er een handje van om overal op te duiken waar terrorisme wordt geprezen en aangemoedigd. Daarom heeft Amin Abou Rashed met deze vrienden ook geen vijanden meer nodig.

“Eén op één”

Jill Leyten van advocatenkantoor Siccama houdt zich normaal gesproken met zaken als witwassen, diefstal, (zware) geweldsmisdrijven, overtredingen van de Opiumwet en van de Wet wapens en munitie, zedenzaken, alsmede zaken die betrekking hebben op de georganiseerde misdaad, bezig. Ze hield tijdens de persconferentie een uitvoerig betoog over het opbouwen van een rapport, zodat de pro-pal-activist Amin Abu Rashed “meer van zichzelf kon laten zien”. Ik stel voor dat ze hem mee laten doen bij het volgende seizoen van B&B Vol Liefde. Misschien kan hij dan een “één op één momentje” met de Officier van Justitie krijgen.

Lawfare: Het nieuwe ELSC

 

Het European Legal Support Center (ELSC) opereerde lange tijd onder de vlag van The Rights Forum. Nu heeft de stichting een eigen adres en een Kamer van Koophandel registratie. De anti-Israëlische “lawfare” acties krijgen in Nederland een officieel karakter.

Het ELSC heeft als officiële doelstelling “Het bieden van rechtsbescherming voor mensenrechtenverdedigers, het beëindigen van willekeurige beperkingen en criminalisering van vreedzame belangenbehartiging en humanitair werk, het ontwikkelen van juridische instrumenten en het inzetten voor juridische procedures ter ondersteuning van de belangenbehartiging en de campagnes van de burgermaatschappij en het onderwijzen en ondersteunen van rechtenstudenten.”

Het is een hele mondvol en het woord Israël wordt helemaal niet genoemd, maar het gaat het ELSC alleen over het ondersteunen van pro-Pal-activisten en het met rechtelijke middelen aanvallen van de Joodse staat. Op de Facebook pagina van ELSC staan berichten over processen tegen de Lloyds Bank en rapporten over activisten die tegengewerkt worden. Meer verontrustend is, dat ELSC, net als Rights Forum , zich met de definitie van wat antisemitisme is, bezig houdt. De IHRA definitie vinden ze niet goed, maar ze hebben geen andere goede definitie van antisemitisme.

Het bestuur van ELSC laat in grote mate een overlapping met The Rights Forum zien. De directeur van The Rights Forum, Gerard Jonkman, zit ook in het bestuur van ELSC. Ghada Zeidan, van Palestine Link, zit zowel in het bestuur van The Rights Forum als ook in het bestuur van ELSC. Senior onderzoeker (UVA) Frederike de Vlaming zit ook in het bestuur van ELSC. Zij heeft deze functie nog niet als nevenfunctie op de website van de UVA laten vermelden.

Door de registratie van ELSC bij de Kamer van Koophandel, met hetzelfde adres als Een Ander Joods Geluid, op het Wilhelminagasthuisterrein, is ELSC nu in staat donaties aan te nemen en zich als ANBI stichting bij de Nederlandse Belastingdienst op te laten nemen. (ANBI RSIN: 865121564)

BDS en academische boycot

Tot nog toe vraag je je misschien af: Waar maak je je druk over? Een stichting met een postbusadres op het Wilhelmina Gasthuis, waarvan de leden zich opwinden over Israël. Boeien! Als we echter naar de deftige “Leden van het Toezichthoudend orgaan” van de stichting kijken, dan slaat het koud om ons hart. De Tilburgse universitaire docent Michiel Bot riep al eens in een collegezaal op tot academische boycot van Israël en demonstreerde in 2017 samen met de voor financiering van Hamas in voorarrest zittende Amin Abou Rashed.

Dina Zbeidy, de kroonprinses van de Palestinos, modereerde vorig jaar nog een studentenprotest, waarin tot academische boycot van Israël werd opgeroepen. Daarmee is ELSC gewoon een BDS boycot-organisatie tegen Israël geworden. Gelukkig is daar Tijmen van de Leemkolk, van het Insta-account @moties.Amsterdam om bij de “Leden van het Toezichthoudend orgaan” enigszins tegenwicht te bieden.

The Rights Forum ontspoort nu nóg meer

 

De Gazaboot is weer in de Rotterdamse jachthaven aangemeerd en tijdens de festiviteiten rondom dit 20 meter lange vissersbootje uit Noorwegen worden weer alle registers van gebrek aan scrupules en onbeschaamdheid uitgetrokken. The Rights Forum doet nu ook mee aan dit Hamas-festijn van de moslimbroederschap.

Woensdagavond kwamen een twintigtal pro-Palestina activisten samen in het “Wijkpaleis” in de Claes de Vrieselaan te Rotterdam, om te vieren dat de Gazaboot in de havenstad lag afgemeerd en om onder leiding van de gezellige Brabander Thomas van Gool (PAX voor Vrede) te spreken over “internationaal recht” en hoe dat “internationale recht” gebruikt kan worden om de soevereine Joodse staat Israël in een lastig parket te brengen.

De “lawfare” , het met het wetboek in de hand bestrijden van Israël, is al weer de vierde strijdmethode die door Arabieren tegen Israël wordt toegepast. Sinds 1948 is eerst door middel van Arabische legers, daarna met PLO-terrorisme en toen met behulp van de Tweede Intifada geprobeerd het kleine landje van de kaart te vegen en de inwoners de zee in te drijven. De vorige drie strijdmethodes hebben niet gewerkt en Israël is als militaire macht sterker dan ooit tevoren.

Gerard Jonkman spreekt de troepen toe

In Nederland is stichting The Rights Forum van de voormalige premier Dries van Agt al sinds jaar en dag de vertegenwoordiger van deze vierde strijdmethode: “Lawfare tegen Israël”. Daarom heeft deze zogenaamd deftige en voorname stichting allerlei juristen en oud-politici in de Raad van Advies verzameld en probeert door netwerken toegang tot het Ministerie van Buitenlandse Zaken te krijgen.

Door nu afgelopen woensdagavond samen met de door moslimbroeders gefinancierde Gazaboot bemanning een pro-Hamas bijeenkomst te bezoeken, laat The Rights Forum, bij monde van directeur Gerard Jonkman alle schone schijn vallen en bekent zich tot het platte terrorisme van Hamas. De Gazaboot acties zijn al sinds 2008 een door moslimbroeders georganiseerde en gefinancierde campagne. Er is geen enkele twijfel mogelijk, dat deze actie Hamas ondersteunt.

Amin Abou Rashed
Al dertien jaar fulmineer ik tegen de Hamas fondsenwerver in Nederland Amin Abou Rashed. Meerdere keren werd ik bedreigd met juridische stappen als in hem omschreef als “Hamas-fondsenwerver”. Ik had alle documenten over de Holy Land Foundation, de Stichting Al Aqsa en Stichting Israa al klaar liggen, voor het geval het tot een rechtszaak zou komen. Er was een Israëlische documentaire voor nodig om Amin Abou Rashed voorlopig van straat te halen. Hij zit samen met zijn dochter Israa in voorarrest. In de documentaire werd Amin Abou Rashed met een zak vol geld getoond, die hij aan de Gazaboot 2018 bemanning overhandigde.

Het is niet de eerste keer dat The Rights Forum samen met terroristen en terreurondersteuners in Nederland optreedt. Dit jaar nog zat Rights Forum bestuurslid en voormalig diplomate Berber van der Woude in debatcentrum Arminius samen op het podium met de veroordeelde PFLP-terrorist Salah Hammouri. Overigens vertelde Berber van der Woude bij die gelegenheid niet dat zij intussen tot het bestuur van The Rights Forum was toegetreden. Dat leidde tot de volgend hilarische discussie op Linkedin:

Gazaboot 2023; moslimbroederschap is betrokken

Op dinsdagavond 25 juli 2023 zal opnieuw een Gazaboot van de zogenaamde “Freedom Flotilla” in de Rotterdamse veerhaven aanmeren. De Rotterdamse activisten zullen de boot met PLO-terreurvlaggen verwelkomen. De komende week zal in het teken van deze boot naar Gaza staan en vrijdag worden de boot en opvarenden weer uitgezwaaid. Het programma staat op de website van Rotterdam voor Gaza

Enkele kanttekeningen bij deze door de moslimbroederschap gefinancierde manifestatie:
Op woensdagavond vindt in het Wijkpaleis, om 20:00 uur, een paneldiscussie plaats, waar ook PAX vertegenwoordiger Thomas van Gool aan meedoet. Dit is opnieuw een voorbeeld van goedpraten en legitimeren van HAMAS terreur. Enkele maanden geleden nodigde PAX en Thomas van Gool nog een veroordeelde PFLP-terrorist uit om te spreken in Arminius. Nu vindt Thomas van Gool het weer geen enkel probleem om een hulpactie voor HAMAS te steunen.

Moslimbroederschap
Normaal gesproken is Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed haantje de voorste bij dit soort manifestaties. Nu zit hij, net als dochter Israa, in voorarrest, juist vanwege de verdenking van financiering van Hamas. In een Israëlische undercover documentaire kan je zien dat Amin Abou Rashed tassen vol contant geld bij de Gazaboot 2018 naar binnen brengt. De verbinding met de moslimbroederschap en dus ook met Hamas is door meerdere bronnen aangetoond. De Nederlandse justitie en de banken onderzoeken deze financiering.

Voordat Thomas van Gool en Berber van der Woude nu weer gaan roepen over “verdachtmakingscampagnes” en “laster”, zouden ze eerst eens de feiten over de invloed van de moslimbroederschap op de Gazaboot moeten onderzoeken. Sinds 2010 ligt deze verbinding voor de hand en is niet te ontkennen.

Mijn leven met Amin Abou Rashed

Vorige week werd de leider van de “European Palestinians Conference”, Amin Abou Rashed, samen met zijn dochter Israa, door de FIOD van zijn bed gelicht. Hen wordt verweten een criminele vereniging te vormen, die geld naar de terreurbeweging Hamas doorsluist. De European Palestinians Conference is evenals Hamas, een mantelorganisatie van de internationale Moslimbroederschap. Door de arrestaties komt een voorlopig einde aan een jarenlang onderzoek naar terreurconnecties van Hamas-ondersteuners in Nederland. Wat is er sinds 2010 eigenlijk allemaal gebeurd?

Mijn interesse in Amin Abou Rashed wordt gewekt, als hij in 2010, samen met de universitair docente Anne de Jong , vlak voor de kust van Israël, van een bootje geplukt wordt en kort door Israël wordt geïnterneerd. De arrestatie is in die zin opzienbarend, omdat tegelijkertijd negen opvarenden van de Turkse boot Mavi Marmara, varende in dezelfde Gazavloot, door Israëlische soldaten worden doodgeschoten. Voor mij is de datum van 31 mei 2010 van belang, omdat ik mij op dat moment in gezelschap van enkele leden van de pro-Israëlische lobby organisatie WAAR bevond. De leden vonden het zo erg, dat er op de boot was geschoten, dat ze bijna zaten te huilen. Ik was daar in de functie van docent sociale media, om een cursus “Omgang met sociale media” te geven. Tegelijkertijd was ik verbaasd over de naïviteit van de leden van WAAR, die ik tot dat moment als zijnde een keiharde zionistische massa-organisatie had beschouwd. Niets bleek minder waar te zijn!

Een ander interessant aspect van de arrestatie van Amin Abou Rashed was, dat hij door Israël gewoon weer werd vrijgelaten. Het kan wel zijn, dat hij destijds al Nederlands staatsburger was, maar hij was ook de man die documenten van de Holy Land Foundation had getekend en dus daarmee als een financier van terreurbeweging Hamas beschouwd kon worden. Waarom werd Amin Abou Rashed toen weer vrijgelaten. Ik ging er van uit, dat een loslopende Amin Abou Rashed een betere bron van informatie was, dan als hij ergens vast zat. Hij leverde dus jarenlang een goede informatiepositie.

Ik ontmoette Amin Abou Rashed een jaar later, toen de Israëlische legerband Tzahal in Dordrecht optrad. Wij stonden met Israëlische vlaggen voor de deur en de pro-pal-activisten stonden tegenover ons met Palestijnse vlaggen. Ik sprak Amin Abou Rashed aan met de vraag of hij zich in 2011 opnieuw op de Gazaboot zou inschepen. Onmiddellijk kwam de “moeder der pro-pal activisten” Jose van Leeuwen, tussen ons in staan en verhinderde een verder gesprek. Abou Rashed wilde toen wél met mij praten.

Het verhaal wordt nog persoonlijker als ik in 2011 een folder van de Stichting Israa in de bus krijg. In de folder worden de moslims in Nederland opgeroepen geld te doneren aan de arme weeskinderen in Gaza. Als ik nog eens goed kijk aan wie de folder gericht is, blijkt de adressant een Egyptische buurman te zijn. Zijn zoons komen regelmatig bij ons in de tuin om pruimen te plukken. Nu komt het toch wel héél dichtbij! De inzamelingsactie voor weeskinderen in Gaza laat zien, dat de moslimbroederschap humanitaire doelen verbindt met de islamitische jihad.

Nu staat ook de Stichting Israa in de schijnwerpers, omdat het een opvolger van de opgeheven Stichting Al Quds is. Het is goed mogelijk, dat ook deze stichting beide doelen nastreeft: Geld doneren aan met Hamas gelieerde organisaties en ook humanitaire doelen nastreven. De rechter zal uit moeten maken of de omstreden donaties, sommige met cash geld, verboden waren.

Gazaboot 2011
Eén van mijn grootste publicitaire successen, komt in 2011 als ik ontdek wie de voorzitter van de Gazaboot 2011 is. De naam Rob Groenhuijzen doet bij de dames en heren pro-palestijnse activisten geen belletje rinkelen. In het boek “Rood Verzets Front” van Paul Moussault, staat Rob Groenhuizen uitgebreid beschreven als de veroordeelde terrorist van de Capelse Groep uit de jaren zeventig. De link naar terrorisme is nu snel gemaakt en de Gazaboot 2011 is nooit uitgevaren. De organisatie kreeg de volle aandacht van de AIVD en de Telegraaf en is sindsdien dan ook opgeheven. Tot nog toe is niet bekend geworden wie de Gazaboot 2011 heeft gefinancierd. In de notulen, die via de Telegraaf zijn uitgelekt, wordt Amin Abou Rashed als coördinator van de fondsenwerving genoemd. Kort na die mislukte Gazaboot wordt de Stichting DocP (nu BDS Nederland) opgericht. Een aantal activisten van de Gazaboot doen nu mee met DocP. Mogelijk is daar ook geld naar toe gevloeid.

Nu is het toch al weer twaalf jaar later en Amin Abou Rashed heeft al die tijd zijn netwerk kunnen uitbreiden en activiteiten kunnen ontplooien. De laatste tijd kreeg hij niet veel publicitaire steun van politieke partijen meer. Misschien was zijn informatiewaarde te laag geworden. Nu moet de rechter oordelen.