Vakbond FNV zit met Gaza in zijn maag

 

Een zeer select gezelschap FNV-leden mocht op 6 juli in “gesprek over Palestina”, met het vakbondsbestuur. Hoewel alle leden voor dit gesprek waren uitgenodigd, vond er vooraf een strenge ballotage plaats. Blogger Kees Broer, al jarenlang lid van de FNV, meldde zich voor deze omstreden vergadering aan, maar werd, zonder opgaaf van redenen, buitengesloten.

Bart Plaatje

De focus van de FNV op het Midden-Oosten is een trendbreuk met het beleid van de afgelopen jaren. De werkgroep Midden-Oosten van de AbvaKabo, onder leiding van het bestuurslid van het Palestina Komitee , Wim Lankamp, was nooit succesvol en werd zelfs opgeheven. Het FNV hield steeds vast aan de contacten en samenwerking met de Israëlische vakbond Histradut. De tweestatenoplossing werd ook door het FNV omarmt.

Een radicale tekst op de FNV- bijeenkomst

Algemeen secretaris Bart Plaatje probeert een wat radicalere koers in te zetten en was direct betrokken bij de organisatie van deze middag “over Palestina”. Mijn herhaalde vraag waarom ik, ondanks aanmelding, niet ben toegelaten bij de bijeenkomst wordt niet per email beantwoord. De secretaresse van het FNV belooft dat Bart Plaatje mij gaat bellen.

Bart Plaatje, destijds heftruckchauffeur, vestigde zijn naam tijdens een staking bij supermarktketen Super de Boer, waar hij 80% van de medewerkers voor lidmaatschap van de FNV wist te werven. Na die tijd zette Bart Plaatje zich consequent voor Poolse arbeidsmigranten, schoonmakers en flexwerkers in. Intussen is Bart Plaatje opgeklommen tot Algemeen Secretaris en is plaatsvervangend lid van de SER (Sociaal Economische Raad). Als dit ambitieuze en hooggeplaatste bestuurslid van de FNV zich met “Palestina” gaat bemoeien, dan is dat niet alleen een trendbreuk, maar betekent dat ook, dat het beleid van de FNV zich in een zeer verkeerde richting dreigt te bewegen.

Geselecteerde FNV-leden aan het woord

De deelname van Bart Plaatje, sinds 2009, bij campagnes en bijeenkomsten van de Internationale Socialisten, laat zien dat we het niet met een doorsnee heftruckchauffeur te maken hebben. Eerder schemert hier de strategie van de Vierde Internationale door, waarbij hooggeschoolde marxisten op arbeidsplaatsen in de fabriek en in de haven solliciteren. Deze methode hebben we in het verleden bij Paul Rosenmöller en Jan Marijnissen waargenomen. Dat doet echter niets af aan het nuttige werk voor arbeidsmigranten en flexwerkers van deze vakbondsbestuurder.

Tijdens de bijeenkomst op 6 juli j.l. kwamen de tegenstellingen tussen de radicale marxisten en het hoofdbestuur tot uiting. Enkele citaten uit het verslag: “De aanwezige leden wachten met smart op actieve steun van de bond, zodat ze op hun werkplek bijvoorbeeld in de haven, of de luchthaven in actie kunnen komen wetende dat de bond achter ze staat. Uitspraken over een Staakt-het-vuren zijn veel te laat gekomen. Dat trekt het hoofdbestuur zich aan. Het is overigens opmerkelijk dat voorzitter Tuur Elzinga en vooral ook internationaal secretaris Petra Bolster afwezig waren.”

Bart Plaatje: ” Mensen krijgen shit voor elkaar”

Het marxistische gedachtegoed van Algemeen Secretaris Bart Plaatje komt tijdens de bijeenkomst tot volle bloei als hij stelt: “De genocide is onderdeel van een grotere beweging. Het gaat de grote bedrijven en de overheid alleen maar om de winst”. Nog erger wordt het, als tijdens de FNV-bijeenkomst de schuld bij de oude blanke man gelegd wordt, met deze zinsnede: “Ook gaven ze (het bondsbestuur, KB) aan dat het feit van een overwegend passief en wit ledenbestand een groot probleem is dat hen ook beperkingen oplegt qua mandaat. “

Mijn analyse van deze merkwaardige uitspraken en acties: Het FNV heeft te maken met een snel slinkend ledenbestand. Uit betrouwbare bron, vanuit het FNV-bestuur, weet ik dat een groot deel van de FNV-leden PVV stemt. Zoals bekend neemt de PVV en de rest van de regering een pro-Israël-standpunt in. De handen van het FNV-bestuur zijn dus gebonden. Aan de andere kant probeert een groep radicale marxisten onder leiding van Bart Plaatje, leden van de BDS en Internationale Socialisten, weer leven in de brouwerij te brengen en de FNV tot radicalere acties te bewegen. Dat gaat niet alleen over Gaza, maar ook over radicale arbeidersstrijd.

Open Brief aan Wendela de Vries van de “vredesbeweging”

 

Hallo Wendela

met interesse heb ik jouw artikel op Jacobin over de juridische strijd tegen oorlog gelezen. Aan het artikel is een gedegen onderzoek vooraf gegaan, toch heb ik enkele opmerkingen.

Je schrijft : “De oorlogsmachine die over Palestina heen dendert”. Het is mij niet helemaal duidelijk wat je met “Palestina” bedoelt. Bedoel je daar Gaza mee, of Gaza plus de Westelijke Jordaanoever of bedoel je daar het gehele Mandaatgebied Palestina (1920-1948) mee? Het is in ieder geval voor mij duidelijk dat Hamas, die de Gazastrook beheert, geen onderscheid maakt en de staat Israël niet erkent. 

Je hebt het over “Oorlog bestrijden met juridische middelen”, terwijl je eigenlijk bedoelt “Israël bestrijden met juridische middelen”. Je hebt het op geen enkel moment over het bestrijden van het geweld van Hamas. 

Het streven naar het bestrijden en opheffen van oorlog ondersteun ik volledig. Als dat jouw core-business is, dan zou je een analyse moeten maken van wat oorlog eigenlijk is. Een bekende theorie is, dat oorlog de voortzetting van diplomatie, met andere middelen is. Opvallend in het conflict in het Midden-Oosten is, dat diplomatie tussen Libanon en Israël en tussen Hamas en Israël, geheel ontbreekt.   Door de enorme polarisatie en de gewelddadige tegenstellingen worden wij gedwongen partij te kiezen.

Je maakt een begin van een analyse door te schrijven: “Ze is onderdeel van een internationaal militair systeem waarmee het westen, dat veel economische macht aan China is verloren, op grond van militair overwicht wil blijven bepalen wat er in de wereld gebeurt”. Het laat wat mij betreft duidelijk zien waar je staat. Ik wil je in het geheel niet van een ander standpunt overtuigen, maar ik wil je vragen voor jezelf antwoord te geven op de vraag: “Wat gebeurt er dan als het Westen verliest?”

De laatste opmerking. Je schrijft: “Helaas staat de meerderheid van de Nederlandse en Europese politici tegenwoordig aan de kant van militarisme, wapens en geweld.”  Volgens mij is het probleem juist, dat ook Rusland, China en Iran aan de kant van militarisme, wapens en geweld staan. Dat kan geheel uit de hand lopen.

verder wens ik je veel wijsheid toe en hoop op betere tijden.
hartelijke groeten
Kees Broer 

Wie zijn “Docenten voor Palestina?”

 

Afgelopen zondag 18 augustus 2024 dansten de heidenen weer een rondje door de straten van Amsterdam. Een nieuw spandoek, met de wervende tekst “Docenten voor Palestina” werd in de stoet meegedragen. Op de X wordt schande over de meegevoerde vlaggen en de gezongen liederen gesproken. “Zij dansen en waggelen als een dronken man, en al hun wijsheid wordt verslonden.”

Als kenner van de Palestijnse beweging in Nederland, zag ik echter nog iets heel anders. Wie lopen er achter het spandoek? Geen “docenten” in ieder geval!

Ayman Nijmeh (derde van rechts)
wordt door sommige kenners gezien als de tijdelijke opvolger van Amin Abou Rashed, nu die geen leiding aan de Hamas-gezinden in Nederland kan geven. Deze klusjesman uit Zaandam is het enige bestuurslid van de Palestijnse Gemeenschap.nl (PGNL.nl) . Na de aanval Hamas, op 7 oktober 2023, hield hij enkele toespraken waarin de moordpartijen werden goedgepraat. Bij demonstraties van Hamas-aanhangers op de Dam te Amsterdam was hij vaak aanwezig en stond destijds dichtbij Amin Abou Rashed. In 2019 overhandigde hij een document van de Palestijnse Gemeenschap aan de ambassadeur van Libanon, Sattar Isa.




Adnan Adass (vierde van rechts)
Is een vertrouweling van Amin Abou Rashed. Een dochter en schoonzoon van Adman zaten in het bestuur van de Stichting ISRAA, waarmee elf miljoen Euro naar Gaza werd gesluisd. De rechter zal in december oordelen of dat mocht.

Ook de andere demonstranten achter het spandoek zien er niet uit als “docenten”. Als je andere foto’s van hetzelfde spandoek bekijkt, dan lijkt het er op alsof de Hamas-vrienden het spandoek even geleend hebben.

Hield Amin Abou Rashed bestuur ISRAA voor de gek?

 

Tijdens de regiezitting op 09 juli 2024 in de extra beveiligde rechtbank te Rotterdam, tegen Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed, kwamen enkele curieuze verzwarende feiten aan het licht. Steeds meer blijkt, dat Amin Abou Rashed de enige overgebleven verdachte wegens overtreding van de Europese sanctiewetten is. Overige bestuursleden van de gewraakte stichting ISRAA gaan vrijuit of hebben een deal met justitie gesloten.

Geen tolk
De regiezitting begon al weer rommelig. Er was geen tolk aanwezig, maar de rechtszaak ging toch door. Alle aanwezigen, zoals journalisten, familieleden, FIOD-medewerkers, mensenrechtenactivisten en keiharde zionisten, mochten gewoon lekker naast elkaar achter in de zaal zitten. Van de in vorige rechtszaken gebleken animositeit tussen bezoekers op de publieke tribune was deze keer geen sprake. De ‘usual suspects’ waren deze keer dan ook niet gekomen. Blijkbaar heeft het interview dat advocaat Nick van Bremen aan Quds Press heeft gegeven en waarin hij beweerde dat er helemaal geen bewijzen tegen de Hama-fondsenwerver zijn, genoeg vertrouwen gegeven dat het allemaal wel goed komt.

Anne Jellema voor de gek gehouden
In de afgelopen weken werden de accountant van Stichting ISRAA, Kernkamp en bestuurslid Anne Jellema verhoord. Daarbij kwamen opvallende feiten aan het licht. In 2019 werd er voor het laatst een accountantsrapport voor Stichting ISRAA gemaakt. Bij het hele proces van controle van de boeken, werd Amin Abou Rashed voortdurend op de hoogte gehouden. Hij is echter geen bestuurslid en is ook nooit bestuurslid van ISRAA geweest. Bovendien bleek uit dit verhoor, dat Anne Jellema dacht werkelijk controle over de kasboeken te hebben gehad. In werkelijkheid was zij echter slechts een stroman.

Jerusalem Development Fund
Uit telefoonverkeer dat op de iPhone van verdachte zichtbaar werd gemaakt, bleek dat hij voortdurend met een lid van het politbureau van Hamas, mijnheer Barhoun, in contact stond. Op een gegeven moment had Hamas dringend cash geld nodig en werd er door Amin Abou Rashed handelend opgetreden. Via de Islamic National Bank werd op 13 mei 2021 een bedrag van 50.000 euro overgemaakt, onder vermelding van ‘SOS GAZA’. In totaal werden later 600.000 Euro overgemaakt. In die periode kreeg Hamas ook meer greep op het geld van ISRAA in Gaza, door het Jerusalem Development Fund aan de stichting toe te voegen.

Schaduwbestuur
Uit analyse van Whatsapp-berichten bleek, dat er sprake was van een schaduwbestuur, waarin de echte beslissingen werden genomen. Er was sprake van Whatsapp-groep ‘Bestuur 1’ en Whatsapp-groep ‘Bestuur 2’. In de tweede appgroep zaten alleen familieleden van Amin Abou Rashed. Opvallend is daarbij, dat een dochter van Amin Abou Rashed in de appgroep zat, terwijl ze pas later aan het bestuur werd toegevoegd. Dochter Amanda Abou Rashed-van Prooijen werd door haar vader voor het bestuur van ISRAA geselecteerd, juist vanwege haar Nederlands klinkende naam. Zij protesteerde echter, dat zij de naam Abou Rashed niet wilde laten vallen. Haar vader verwees echter naar ‘de goede zaak’ om zijn zin door te drukken.

Getuige-Deskundigen
Het Openbaar Ministerie wil Dr. Matthew Levitt van het  Washington Institute for Near East Policy als getuige deskundige oproepen. Levitt is zowel deskundig op het gebied van Hamas als van terrorisme-financiering. De rechtbank heeft echter daarover nog geen besluit genomen. Wel zeker is, dat Ronald Sandee van Blue-Water-Intelligence uit de Verenigde Staten zal komen om als getuige op te treden. Er ontstond tijdens de regiezitting irritatie, omdat de verdediging onder leiding van Mr. Jill Leijten, geen aanvullende onderzoekswensen en ook geen namen van getuige deskundigen heeft opgeleverd. Door deze gang van zaken treedt vertraging op, zodat het echte proces pas begin december van start kan gaan.

Nazih Rustom wilde luchtmachtbasis Rammstein aanvallen

Tot voor kort stiefelde Nazih Rustom nog met zijn rollator door Rotterdam-Zuid, maar in werkelijkheid was het een gevaarlijke keiharde terrorist. Vijftien jaar lang zei hij geen woord tegen Amin Abou Rashed, de officiële vertegenwoordiger van Hamas in Nederland. Iets met geld. Nu leren we het voormalige bestuurslid van de Hamas-Stichting ISRAA pas kennen. Opgepakt en uitgeleverd aan Duitsland wegens het voorbereiden van aanslagen.

Intussen zit Nazih Rustom in voorarrest in Wiesbaden. Zwaarbewapende GSG9-Kämpfer brachten hem met een Hubschrauber naar de Haftanstalt. Dat zal hem leren! Gek genoeg hebben Thomas Gerhard Hofland, Jacob Bodden en @Leftlaser nog helemaal niet voor zijn vrijlating gedemonstreerd. Er zijn geen universiteiten naar deze Hamas-strijder vernoemd. Nazih Rustom staat er helemaal alleen voor. Alleen zijn dochter, die in Rotterdam, een relatief normaal burgerlijk bestaan leidt, mag hem daar bezoeken.

NRC en Volkskrant schrijven niet over deze ‘edele wilden’, tenminste niet als ze naar Polen en Bulgarije reizen om wapens van Hamas te zoeken. Pas als de aanslag is gepleegd en als dan de reactie komt, dan worden de Palestijnen als slachtoffer herdacht. In dit geval zouden wij Europeanen zelf wel eens het slachtoffer van de Hamas-terreur kunnen worden. Wat hebben de potentiële Hamas-aanslagplegers dan voor snode plannen gehad?

De gevonden wapens in Bulgarije

Gelukkig onderzoekt de Duitse krant Die Welt de terreurdaden van Hamas wél en ontdekte dat de militaire luchtmachtbasis Rammstein en de Israëlische ambassade te Berlijn de doelwitten van de nu gearresteerde verdachten waren. Abdelhamid al A., de zwager van Nazih Rustom, had op zijn mobiele telefoon de kaarten van de potentiële doelwitten opgeslagen.

Wie volgt Amin Abou Rashed op?

 

Brief aan NRC over Samidoun niet gepubliceerd

Moeilijk. Ik lees elke dag de NRC, maar nu begin ik toch te twijfelen. Als er een keer een thema wordt behandeld, waar ik echt alles over weet en waarvan ik zelf feiten heb ontdekt, dan blijkt dat NRC feiten weglaat. Schrijf je dan een ingezonden brief, wordt die niet gepubliceerd. Hoe zal het dan met thema’s gaan waar ik geen verstand van heb. Laten ze dan ook feiten weg? Waarschijnlijk wel.

Ik ben nu twee keer door de Telegraaf geïnterviewd over Samidoun en de pro-Palestijnse studentenacties. Ik ben de Telegraaf daar dankbaar voor. In het AD wordt eenzelfde soort artikel geschreven, maar wordt alleen Carel Brendel genoemd, terwijl ik bij de Canadese Kamer van Koophandel heb ontdekt dat Thomas Hofland bestuurslid van Samidoun is. Toch is ook AD wel betrouwbaar als het over de terreurorganisaties gaat. NRC en Volkskrant gaan niet eens naar de rechtszittingen tegen Amin Abou Rashed toe! De Hamas-activiteiten in Nederland zijn ruim veertien jaar lang verzwegen!

Dit is mijn brief aan NRC:

Thomas Hofland is minder onschuldig dan NRC denkt

Met veel interesse heb ik het informatieve artikel “Een allegaartje van actiegroepen en ’toolkits’ uit de VS”, over de pro-Palestijnse protesten aan de Nederlandse universiteiten, in de NRC van 27 mei 2024 gelezen. U interviewt in het artikel Thomas Hofland, maar laat onvermeld, dat deze Thomas Gerhard Hofland bij de Canadese Kamer van Koophandel als bestuurslid van de Palestijnse gevangenenorganisatie Samidoun staat ingeschreven. De Duitse geheime dienst beschouwt deze organisatie als een mantelorganisatie van de terreurgroep PFLP.

Thomas Hofland bezocht twee jaar geleden een Libanees vluchtelingenkamp van de PFLP en eerde daar de vermoorde schrijver Ghassan Kanafani. Kanafani wordt beschouwd als één van de leiders van de PFLP. Naast hem stond toen Jacob Bodden, die onlangs namens de protesterende studenten een interview aan het TV-programma Netwerk gaf. Het gegeven dat Samidoun Europa-coördinator Mohammed Khatib de studenten toesprak, is een derde aanwijzing, dat deze studentenprotesten door terreurgroepen uit het Midden-Oosten worden beïnvloed.

https://www.keesbroer.nl/samidoun-thomas-gerhard-hofland/
https://www.keesbroer.nl/terrorisme/samidoun-demonstreert/

Stem 6 juni op een Duitse antropologe

Volgende week donderdag is het zover en kunnen we stemmen voor de Europese Verkiezingen. Nu we dat toch gaan doen, kunnen we net zo goed een vrouw kiezen. Als we dan toch naar het stembureau gaan, kunnen we net zo goed een Duitse vrouw in het Europese Parlement kiezen. Als kers op de taart, is het nu zelfs mogelijk op een vrouwelijke Duitse antropologe van de VVD te stemmen. Het is een zegen. Het is groter dan ikzelf. Een stem op Anna-Christina Gräfin von der Schulenburg is geen weggegooide stem!

Ik ben al 11 jaar lid van de Nederlands-Duitse Vereniging te Eindhoven en ik heb al vaak aan mijn verenigingscollega’s gevraagd, hoe het toch komt, dat er wel Turken en Marokkanen in het Nederlandse parlement zitten en geen Duitsers. Agnes Kant is in Duitsland geboren. Britta Böhler, de advocate van Volkert van der Graaf, zat dan wel in de Eerste Kamer, maar dat is geen reclamebordje voor Duitsers en de Duitse invloed op de Nederlandse politiek.

We kwamen al snel tot de conclusie, dat Duitsers geen bushokjes kapot slaan, dat Duitsers niet oververtegenwoordigd zijn in de misdaadstatistiek en dat Duitsers over het algemeen té goed geïntegreerd zijn. Duitsers behouden vaak hun nationaliteit en dus kunnen ze niet massaal op mede-Duitsers stemmen. Een reden te meer deze oproep te plaatsen om op de vrouwelijke Duitse antropoloog te stemmen: Nummer 15 van de VVD.

Anna-Christina Gräfin von der Schulenburg, onthou die naam, is antropologe en dat leidt tot hele vreemde uitspraken zoals: “Stammen overleven niet alleen omdat iedereen water haalt.” Ik weet niet waar Anna-Christina gestudeerd heeft, maar wij mochten op de VU nooit over “stammen” praten. De “stam” is een niet wetenschappelijk aangetoond begrip. De clan, ja dat mag wel. Patroon-Client-verhoudingen, prima en akkoord. Volkeren, dat mag sinds Anne de Jong op de UVA lesgeeft alleen als het gaat over het heilige Palestijnse Volk (sorry Michael!). Ik moet het allemaal nog onderzoeken, maar ik vermoed dat Anna Christina in Göttingen heeft gestudeerd en zich 8 tot 10 jaar met het hele authentieke volk der Touareg heeft bezig gehouden.

De VVD schrijft over Anna-Christina: “Als antropoloog gelooft ze in het benutten van individuele vaardigheden om gezamenlijke doelen te bereiken.” Ik vind het een hele creatieve poging om van een studiekeuze nog een propagandaslogan voor het liberalisme te maken. Tenslotte bestuderen antropologen vooral prachtvolkeren waar van individuele keuzes slechts in zeer beperkte mate sprake is. Maar het mag allemaal de pret niet drukken. Stemt u allen op: VVD, nummer 15, Anna-Christina Gräfin von der Schulenburg.

Amin Abou Rashed strooit zand in de ogen van de rechtbank

Na bijna een jaar voorarrest wegens het overtreden van de Sanctiewet 1977, komt Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed, onder voorwaarden en zonder enkelband, weer vrij. Het is een merkwaardige en onverwachte wending in de rechtszaak tegen Stichting ISRAA en de Europese Coördinator van de financiering van Hamas.

met dochter Israa

De pro forma rechtszaak in de extra beveiligde rechtbank van Rotterdam van 15 mei 2024 verliep rommelig. Eerst zit Amin Abou Rashed zonder tolk in de rechtszaal, dan komt er een verkeerde, Berbers sprekende, tolk binnen. Uiteindelijk krijgt de éénarmige Hamas-financier zijn vaste Egyptische tolk naast zich en kan het proces beginnen. De aanklachten zijn bijna hetzelfde: Overtreding van de sanctiewet; Voortzetting van de verboden Al Aqsa Stichting; Ter beschikking stellen van geld aan Hamas; Lidmaatschap van een criminele vereniging, zijnde de Stichting ISRAA. Voor een groot deel is deze aanklacht een herhaling van zetten.

met dochters Israa en Ieman

Opvallende wending van deze zitting is, dat het Openbaar Ministerie de aanklacht van leiding geven aan een criminele vereniging, vanwege opportuniteitsbeginsel, laat vallen. De aanklacht kan wel bewezen worden, maar Amin Abou Rashed wordt er niet voor vervolgd. De reden zou kunnen zijn, dat het bestuur van de Stichting ISRAA niet wordt vervolgd en dat daarom Amin Abou Rashed ook niet als hoofd van deze criminele vereniging kan worden vervolgd.

Het Openbaar Ministerie komt met veel bewijsmateriaal, waarmee Amin Abou Rashed met de leiders van Hamas in verbinding wordt gebracht. Zo staat hij in direct contact met Ismail Barhoum (إسماعيل برهوم) die in 2021 tot leider van Hamas in de Gazastrook is gekozen. Ismail Barhoum vraagt geld aan Amin Abou Rashed, via het Jerusalem Development Fund. Amin krijgt een Palestijns paspoort uit handen van Ismail Haniyeh. Op foto’s is te zien dat hij een VIP-gast bij het 25-jarig jubileum van Hamas is.

Met Dorien Ballout (2017)

Sinds 1999 houdt Amin Abou Rashed zich uitsluitend met strijd voor de Palestijnse zaak bezig. Hij heeft geen ander werk en leeft ook van deze activiteiten. Tegenover de reclassering vertelt hij echter een geheel ander verhaal, dat de nadruk op humanitair werk legt. De reclassering schat de verdachte dan ook in als niet gewelddadig. Volgens de reclassering vereenzelvigt Amin Abou Rashed zich niet met de ideologie van Hamas. Amin wordt echter helemaal niet van gewelddadige acties of lidmaatschap verdacht, maar van de heimelijke financiering via niet toegelaten instellingen.

De medische situatie van Amin Abou Rashed geeft uiteindelijk de doorslag bij de schorsing van het voorarrest. De gevangenisarts heeft het patiëntendossier van de verdachte niet ontvangen en begint met het onderzoeken van het glazen oog. Bij een bezoek aan het Erasmusziekenhuis is het patiëntendossier nog steeds niet opgestuurd, waardoor er geen vergelijking met de oude toestand van het ene nog functionerende oog kan worden gemaakt. Om zijn verhaal kracht bij te zetten haalt Abou Rashed tijdens de rechtszitting zelfs zijn glazen oog uit de oogkas. Abou Rashed eist nu dat hij naar zijn vaste oogarts in Leiden gebracht wordt.

In Gaza met Lydia de Leeuw (2013)

We moeten ons er echter van bewust zijn, dat Amin Abou Rashed in 2023 nog een druk congres in Malmö heeft bezocht en dat hij de afgelopen jaren door de hele wereld , zoals naar Libanon, Syrië, Turkije en Qatar, is gereisd. Toen was hij blijkbaar niet half blind en toen was zijn bloeddruk niet te hoog. Met de zielige verhalen strooit Amin Abou Rashed woestijnzand in de ogen van de reclassering en de rechtbank, waardoor hij nu al weer, op voorwaarden, op vrije voeten is.

Amin Abou Rashed valt van zijn voetstuk

De Hamas fondsenwerver Amin Abou Rashed zit al sinds juni 2023 in voorarrest, vanwege het mogelijk overtreden van de Europese sanctiewet van 1977. Aanvankelijk werd er nog volop gedemonstreerd voor zijn vrijlating, maar na al die maanden wordt het stil rond de eenarmige reus. Waarom?

Het comité “Free Amin Abou Rashed” wilde bij elke pro-Palestijnse demonstratie borden met de beeltenis van Amin Abou Rashed meedragen. De voorzitter van het comité, Oscar Bergamin toonde zich aanvankelijk zelfverzekerd en vol vertrouwen dat Amin Abou Rashed snel weer vrij zou komen. Na bijna een jaar is die hoop vervlogen. Alleen de marxistisch-leninistische splintergroep Samidoun demonstreert nog voor hem. Het aan de moslimbroederschap gelieerde Palestijnse Huis en de Palestijnse Vereniging laten het bij berichten op Facebook.

Uit kringen rond het FIOD onderzoeksteam wordt nu vernomen, dat de aanklacht mogelijk wordt uitgebreid naar het financieel ondersteunen van terrorisme. In de laatste pro-forma zitting werd al gesproken over de foto’s waarop verdachte Amin Abou Rashed samen met Hamasleider Haniyeh te zien was. Ook zijn er op zijn telefoon berichten en contacten van hoge Hamas-functionarissen gevonden. Aanvankelijk dreigde Amin Abou Rashed tot vijf of zes jaar te worden veroordeeld, wegens overtreding van de sanctiewet. Nu hem mogelijk ondersteunen van terrorisme wordt verweten, kan de straf tot maximaal twintig jaar oplopen.

Amin Abou Rashed is de enige verdachte rond stichting ISRAA die nog vastzit. De dochter Israa heeft het op een akkoordje met het OM gegooid en mag haar studie voortzetten in ruil voor een onderhandse straf. Het bestuur van Stichting ISRAA, waarin ook PR-deskundige Anne Jellema van bureau JB-Promotions zitting had, heeft zichzelf opgeheven in ruil voor het stoppen van strafvervolging. Daarmee blijft Amin Abou Rashed de enige en hoofdverdachte. Ook al heeft hij nooit deel van de stichting ISRAA uitgemaakt en werd hij door de handige PR-vrouw als “vrijwilliger” aangeduid, blijkt hij toch de kwade genius achter het wegsluizen van geld naar Gaza te zijn. De bestuursleden, de dochter en de schoonzoon hebben, in tegenstelling tot Amin Abou Rashed zelf, tegenover de politie verklaringen afgelegd. Daardoor weet het OM nu hoe het geld via Turkije naar Gaza is gesluisd. Waar het geld aan is besteed, speelt voor het overtreden van de sanctiewet geen rol.

Amin Abou Rashed onderhield tot zijn arrestatie nog warme contacten met de bovenwereld, zoals politici en ambtenaren. Hij mocht zelf enkele bijeenkomsten tijdens de handelsdelegatie naar Qatar in 2020 bijwonen. Voormalige premier Dries van Agt was meerdere keren bij bijeenkomsten van Amin Abou Rashed. Politici als Sadet Karabulut (SP) en Tunahan Kuzu (DENK) schudden zijn hand. Die contacten met de bovenwereld zijn nu geheel verbroken. Zelfs het antisemitische The Rights Forum wil niks meer met Amin Abou Rashed te maken hebben. Hij krijgt van zijn hooggeplaatste vroegere vrienden geen enkele steun.

Volgende week wordt Amin Abou Rashed opnieuw in Rotterdam in een pro-forma zitting voorgeleid. Intussen heeft de FIOD en het Openbaar Ministerie het rapport en de aanklacht afgerond. Het werkelijke proces vindt pas in september of oktober plaats. Ik ben benieuwd.

Nazih Rustom is er gloeiend bij

Nu het beruchte gezochte Hamas-wapendepot langs een snelweg in Bulgarije gevonden is, kunnen de vier gearresteerde Hamas-verdachten in Duitsland definitief aangeklaagd worden. Onder hen is voormalig bestuurslid van Stichting ISRAA, Nazih Rustom uit Rotterdam. Hij werkte in 2009 nog met de inmiddels ook gearresteerde Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed samen. 

Op de Duitse TV worden de gevonden wapens en het hotel waar de vermoedelijke HAMAS-leden sliepen getoond.

Vertaling (Bron: ARD)
Hamas in Duitsland: nieuw gevaar door aanvallen?
In december werden vier vermoedelijke Hamas-leden gearresteerd. Ze zouden plannen hebben gemaakt om wapens uit aardopslagplaatsen naar Berlijn te brengen voor aanvallen op Joodse instellingen. In Bulgarije is een wapenopslagplaats gevonden. REPORT MAINZ volgt het spoor van Ibrahim El-R., die connecties zou hebben met de hoogste kringen van Hamas in Libanon.

Een veiligheidsagent voor de synagoge in Westend in Frankfurt
Hamas in Duitsland: nieuw gevaar door aanvallen?
23/04/24 | In december werden vier vermoedelijke Hamas-leden gearresteerd. Ze zouden plannen hebben gemaakt om wapens uit aardopslagplaatsen naar Berlijn te brengen voor aanvallen op Joodse instellingen. In Bulgarije is een wapenopslagplaats gevonden. | ard mediabibliotheek

We reizen door het zuiden van Bulgarije op zoek naar een wapendepot van Hamas. We kregen coördinaten. Ze leiden ons naar een sloot naast een drukke snelweg.

Dan vinden we de plaats waar Bulgaarse onderzoekers begin april een aarden depot ontdekten met daarin Hamas-wapens en munitie. We weten het: de cruciale aanwijzing kwam uit Duitsland. De wapens en munitie zouden onder deze dennenboom begraven zijn.

Hamas-wapendepot in Bulgarije

Rechercheurs ontdekten de wapens nadat ze afgelopen december vier mannen hadden gearresteerd. De verdachten worden ervan beschuldigd lid te zijn van de terroristische organisatie Hamas. Vorig jaar zouden de mannen in heel Europa hebben gezocht naar ondergrondse depots met wapens en munitie om deze naar Berlijn te brengen. Volgens het Federaal Openbaar Ministerie moeten de wapens gereed gehouden worden voor mogelijke aanvallen op Joodse instellingen. Op verzoek liet een van hun advocaten ons weten dat zij niet beschikbaar waren voor een interview.

Voor ARD-terrorisme-expert Holger Schmidt vormen de wapenvondsten een keerpunt in de beoordeling van Hamas.

Holger Schmidt, ARD-terrorisme-expert Holger Schmidt, ARD-terrorisme-expert
Holger Schmidt, terrorisme-expert van de ARD:
“Niemand had verwacht dat het echt zo gewelddadig zou worden, dat er mannen rond zouden lopen die concrete aanvallen plannen, dat het zoeken naar wapens en het verbergen van wapens een rol zouden spelen. Dat is gewoon de nieuwe kwaliteit van dit hele ding. Dat er duidelijk niet alleen politiek werk was in Duitsland en Europa, maar ook tastbare terroristische activiteiten.”

Toen we erom vroegen, bevestigde het federale ministerie van Binnenlandse Zaken ook dat van Hamas verwacht kon worden dat het zijn strategie zou veranderen.

Terug in Bulgarije. Wie zocht hier naar de wapens? Eén van de verdachten is Ibrahim El-R. Volgens ARD-onderzoek reisde hij afgelopen augustus naar Bulgarije. We vinden het hotel vlakbij het wapendepot waar Ibrahim El-R. overnachtte – vergezeld van een vrouw, volgens een document dat we konden zien.

Sporen leiden naar Berlijn

Op Facebook ontdekken we foto’s van het stel. De vrouw naast El-R. Volgens ons onderzoek zou hij het hotel hebben gereserveerd. Wat wist ze over de wapenopslagplaats? Hun spoor voert ons van Bulgarije naar een buitenwijk van Berlijn. De vrouw is niet thuis. Er wordt ons verteld dat ze bedrogen was en niets wist van het wapendepot in Bulgarije. Ze heeft Ibrahim El-R. aangezien voor een normale restauranthouder.

Wij komen erachter: El-R. runde tot zijn arrestatie een restaurant in Berlijn-Kreuzberg. Volgens de opsporingsautoriteiten zou hij samen met de drie andere verdachten uit Berlijn naar wapendepots in heel Europa hebben gezocht. Hamas heeft deze in het verleden gecreëerd. Zij zouden het bevel hebben ontvangen van de hoogste kringen van Hamas in Libanon.

Ibrahim El-R. en zijn handlangers zitten in hechtenis. Veiligheidsexperts gaan ervan uit dat er in Europa nog meer Hamas-wapendepots zijn. Dit vergroot de kans op een aanval. Oliver Hoffmann is door dit alles niet verrast.

Hoe sterk is de anti-Israël-beweging in Nederland?

 

Sinds 7 oktober 2024 kwam een golf van antisemitisme over Nederland, die zijn weerga niet kent en die ik ook nog niet eerder heb meegemaakt. De media, NPO, Volkskrant, NRC, Trouw, Najib Amhali en Vandaag Inside, noem het maar op, laten allemaal anti-Israëlische activisten aan het woord, vaak ook nog met een zweem van wetenschappelijke onafhankelijkheid. Het is niet bij te houden en het heeft al geen zin meer op alle slakken zout te leggen. Gelukkig benoemt Carel Brendel op Twitter wel veel misstanden. Voor gedegen nieuws zijn we verder aangewezen op Geenstijl, NIW en Telegraaf. Er zit niets anders op. Toch wil ik in dit blog analyseren hoe het frame veranderd is en hoe sterk de anti-Israël-krachten in Nederland nu eigenlijk werkelijk zijn.

Instituties
De ontwikkeling van krachten tegen Israël is in feite reeds in 1969 begonnen, met het organiseren van werkgroepen op de universiteit. De basis van het Palestina Komitee is in feite de sociale wetenschap. Vooral Paul Aarts en Kees Wagtendonk hebben daarbij een belangrijke rol gespeeld. Het heeft even geduurd en dan heb je ook wat. Vijfenvijftig jaar later staat deze advertentie voor een PhD-vacature op de website van de Universiteit Maastricht.

De transformatie van objectieve wetenschap naar gepolariseerde propaganda heeft zich in die halve eeuw volledig voltrokken. Met die transformatie is het gehele middenveld, dat zijn bibliotheken, sociale academies, scholen voor journalistiek, redacties en veel kerken, verschoven naar een gepolariseerd anti-Israël-standpunt. Het heeft even geduurd, maar dan heb je ook wat.

Het absolute dieptepunt in de sociaal-wetenschappelijk strijd tegen Israël was toch wel het NRC-artikel van universitair hoofddocent Sociale en Politieke Filosofie aan de Universiteit van Amsterdam, Yolande Jansen, op 11 april 2024. Natuurlijk plaatst NRC geen weerwoord. Natuurlijk vermeldt NRC niet dat Yolande ook anti-Israël-activiste is. Niemand verbaast zich daar nog over. Het is opvallend dat de “hoofddocente” het kwaad van antisemitisme in de anti-racisme strijd van de jaren tachtig positioneert. Alsof antisemitisme een soort van racisme is, dat je in één moeite door even op dezelfde manier kan bestrijden. Eigenlijk zegt ze:” Wij bepalen wel of jullie Joden erbij horen of niet. Alleen als je je tegen Israël uitspreekt mag je met onze racisme-strijd meedoen.” Zelfs Hanneke Groenteman distantieert zich hiervan en dan noem je echt een héle grote.

In één moeite door verdraait Yolande Jansen even de IHRA-definitie van antisemitisme tot de volgende eenvoudige zin: “Kritiek op de staat Israël valt er ook onder”. Ze begrijpt het niet en wil het niet begrijpen. Ze richt zich, net als de virulente Twitter-antisemieten Adrie Nieuwhof en Jan Tervoort, tegen de Nationaal Coördinator Antisemitisme bestrijding, Eddo Verdoner. Dan ben je kwaadaardig, maar deze mening wordt ongefilterd op de onschuldige NRC-lezer losgelaten.

De zittende macht
In tegenstelling tot de verontrustende tekst over media en het middenveld van de samenleving, zoals hierboven beschreven, heeft deze negatieve anti-Israël-trend geen invloed op de regering, het ambtelijke apparaat, een groot deel van het parlement en de directie van universiteiten. Dat staat ook in de onderzoeksomschrijving van de PhD-vacature. “..in strong contrast to institutional and political positions taken by universities, governments and most public bodies.” De vraag is: Hoe kan dat nou?

Ik heb het met eigen ogen mogen zien: Een maand voordat Frans Timmermans Minister van Buitenlandse Zaken werd (5 november 2012) , verkondigde hij in de CREA te Amsterdam nog de meest krankzinnige theorieën over Palestijnen en Israël. Hij vergeleek de Palestijnen met Wolga-Duitsers. Na zijn benoeming draaide hij als een blad om de boom. Hij was opeens pro-Israël. Het Buitenlandse beleid in Nederland is gebonden aan de Europese Unie en de Verenigde Staten. Daar kan zelfs Fransje niks aan veranderen.

Verbieden of laten gaan?
Ik bestudeer al ruim twee jaar de PFLP-mantelorganisatie Samidoun in Nederland en de enige twee media die daar in geïnteresseerd zijn, zijn Geenstijl en de Telegraaf. Toch ontstond er nog een meningsverschil, omdat ik weet dat de hele Samidoun Nederland uit vier studenten en een paardekop bestaat, terwijl de Telegraaf graag oproept tot verbieden van deze terreurorganisatie. Volgens mij zou je ze daar een heel groot plezier mee doen. Dan worden ze net zo belangrijk als ze zelf graag willen zijn. Nu het antisemitisme op straat echter de pan uitrijst en tot gevaarlijke verstoringen van bijeenkomsten gaat leiden, wil ik graag mijn eigen ongelijk erkennen.

Een stok om de hond mee te slaan
Onderstaande foto met bijbehorende tekst, markeert een kentering in het antisemitisme en WOII-debat.

Tot aan twee weken geleden had “links” de overhand in het maatschappelijke debat. Wie een andere mening vertegenwoordigde, kreeg termen uit de Tweede Wereld-Oorlog naar zich toe geslingerd. Denk aan Marcel van Dam tegen Pim Fortuyn :”U bent een minderwaardig mens”. Of denk aan Paul Rosenmöller en Thom de Graaf met uitspraken tegen Pim Fortuyn. De laatste haalde het Dagboek van Anne Frank erbij.

Dat is nu omgeslagen, zoals je in de tweet hierboven ziet. Femke Halsema en Frans Timmermans krijgen nu het antisemitisme verwijt naar zich toegegooid, geïllustreerd met een foto van een zoon en achterkleindochter van een Holocaust-slachtoffer, die langs een woedende menigte moeten kopen om naar de opening van het Holocaust-museum te kunnen lopen.

Het Genocide Frame
De Arabische strijd tegen Israël heeft sinds 1967 vele frames geproduceerd. “Zionisme is racisme”; Zionisme is Apartheid”; “Zionisme is Settler-Colonialism” en nu “Zionisme is genocide”. Het is voor de ondersteuners van Israël van belang te begrijpen, waarom in welke tijd, welke frames van pas komen en dat het niet altijd zin heeft erop te reageren. De frames zijn vaak een wapen in een cognitieve oorlog tegen Israël. Het is dus van belang jezelf te zien als soldaat in die cognitieve oorlog. De Arabieren parasiteren in deze oorlog op de strijd die andere prachtvolkeren reeds gestreden hebben. Apartheid is nu in de Verenigde Naties veroordeeld en daarom proberen de Arabieren hun Palestijnse strijd ook als zodanig te framen. In plaats van de zeggen of schrijven dat het helemaal geen genocide is, is het belangrijker eigen frames te produceren. Het antisemitisme frame is een hele sterke, maar ook: Hamas-meisje, Hamasknuffelaar, Iran-vriend, Hezbollah-reiziger etc. De tegenstander is dan gedwongen om zich van deze gewelddadige groepen en regimes te distantiëren.

Conclusie
Ondanks de heftige golf van antisemitisme en XR-activisme die nu over ons wordt uitgestort, ook al ziet het er slecht uit, qua militaire-en cognitieve verdediging, ben ik op de lange duur toch optimistisch. Deze oorlog zou het einde van Hamas kunnen worden. Dan is er helemaal geen instantie meer over om miljoenen Euro’s naartoe te sluizen. De steun vanuit Europa, UK en de VS is nog steeds intact. Tachtig procent van de Nederlandse bevolking kan het hele MO-conflict nog steeds niks schelen.