Al eerder incidenten bij Alternatieve Kristallnachtherdenking

De komst van het Arabische Knessetlid Haneen Zoabi naar de Alternatieve Kristallnachtherdenking op 8 november 2015 bij de Stopera, is het voorlopige hoogtepunt in de reeks schofferingen en provocaties in de richting van de Joodse bewoners van Amsterdam. Vorig jaar dachten we na de lezing van jongerenimam ElForkani tijdens de herdenking ook al, dat het toppunt bereikt was, maar dit jaar weten de Anja Meulenbelts, de Maarten Jan Heijmansen en de Lonneke Lemaires zich zelf nogmaals te overtreffen. Is dit daarmee de allerergste Kristallnachtherdenking van alle tijden? Nee, het was ooit nog erger.

Op 10 november 1997 schrijft het Parool: "Sluier over herdenking Kristallnacht"

"De wind had alle wolken weggejaagd. (...) Bij Het monument Van het joodse verzet - bij Het Stadhuis, op de hoek van de Amstel en de Zwanenburgwal - flakkerden overal fakkels. Het was ter nagedachtenis aan de nacht van 9 november 1938.

Kristallnacht, zoals die nacht de geschiedenis is ingegaan, was het begin van de verschrikkingen van de Holocaust. Niet alleen werden die nacht in nazi-Duitsland bij joden ruiten ingegooid, werden hun winkels geplunderd en hun synagogen vernield - maar bovendien werden ongeveerd honderd joden vermoord.
(..)

Na de herdenking gingen velen met hun fakkel naar de oranjerie van de Hortus Botanicus. Daar vond eerst een optreden plaats van de klezmer-band Mazzeltov en daarna een forumdiscussie over georganiseerd extreemrechts.
Onder de forumleden was een politicoloog uit Leiden, Joop van Holsteyn, die 'als wetenschapper' betoogde dat Janmaat niet racistisch was omdat hij nooit betrapt was op een 'echte' racistische uitspraak. 'Als mens' dacht hij er anders over, beweerde hij later, maar toen was het al te laat. Het publiek was unaniem van mening dat we allemaal mensen waren. Daar hielp geen wetenschapper wat aan en dus was Janmaat wel degelijk racist.
Zo had de politicoloog het ook weer niet bedoeld. Natuurlijk wilde hij wat Janmaat deed, niet goedpraten - 'De CD heeft weinig op met buitenlanders' - maar veel gevaarlijker was volgens hem dat zich onder PvdA-stemmers misschien wel meer racisten bevonden dan onder de CD-aanhang. Dat vond het publiek alweer belachelijk. Was dat soms onderzocht ? Nee, zei de wetenschapper, die voor nuance pleitte.
Ook plaatste de politicoloog vraagtekens bij een verbod van dergelijke groeperingen. Ten eerste was dat in strijd met het principe van de parlementaire democratie. Daarnaast zou zo'n partij mogelijk ondergronds gaan en nog meer schade aanrichten en ten slotte ging daarmee de 'signaalfunctie' van een dergelijke groepering verloren."

In 1997 ging de discussie tenminste nog over extreem-rechts en over de behandeling van vluchtelingen. Thema's die een relatie met de Kristallnacht als historische gebeurtenis hebben. Weliswaar was er per ongeluk iemand uitgenodigd, die een andere mening had, dat hoort bij democratie, maar gelukkig er kon nog over gediscussieerd worden.

Het jaar daarna, in 1998, werd er staande bij de Kristallnachtherdenking een schrijfster bedreigd door Grijze Wolven.

Het Parool, November 11, 1998
Blaffende wolven bijten wel

Terwijl Stella Braam - vorig jaar belaagd om het boek over de Grijze Wolven van haar en Mehmet Ulger - dacht dat het weer rustig was, dook de vijand weer op, nota bene bij een herdenking van de Kristallnacht waar zij forumlid was. 'Uit elke hoek van de Stopera kwam een boze Turk.'
Ik ging er nietsvermoedend naartoe. Wat wil je, de Kristallnacht, over nazi's en het lot van de Joden, dan verwacht je toch geen groepje dat zichzelf ook Herrenvolk, superieur vindt ?! Maar ik zag ze al staan toen ik aankwam. Ik stond te trillen op m'n benen. Ze hadden camera's van de TOS, de Turkse tv, en ik dacht: daar gaan we weer.'

Stella Braam heeft daarna een half jaar ondergedoken gezeten. Tijdens de Kristallnachtherdenking bedreigd worden door fascisten. Je verwacht het niet.

In 2000 werd er een roerige Kristallnachtherdenking gehouden. Aanvankelijk werd de herdenking afgezegd, vanwege de terreurdreiging tegen Joden. Daarna riepen Fatima Elatik(PvdA) en Abdu Menebhi (KMAN) de Amsterdamse moslims op, de Joden te beschermen. Uiteindelijk ging de herdenking dan toch door. Tijdens die herdenking ontstond er toch nog een rel, toen Abdu Menebhi kritiek op de Israëlische politiek uitte.

Pijnlijke herdenking van Kristallnacht (Het Parool November 10, 2000)
"De Kristallnacht-herdenking bij de Dokwerker in Amsterdam is er gisteravond een van rumoer en opschudding geworden. Voorzitter Abdou Menebhi van de Stedelijke Marokkaanse Raad zorgde voor tumult toen hij halverwege zijn speech zei dat Israel de rechten van de Palestijnen schendt.
De huidige escalatie is ontstaan, zei Menebhi tegen een paar honderd aanwezigen, omdat Israel de Palestijnen het recht op een eigen staat ontzegt. 'Snoer 'm de mond!' riep een vrouw naar Cidi-directeur Ronny Naftaniel. Anderen, onder wie rabbijn Evers: 'Dit is tegen de afspraak!'

Rabbijn Soetendorp van de Liberale Joodse Gemeente beklom het podium en ging naast Menebhi staan. Een lid van het Nederlands Auschwitz Comite volgde hem, maar Menebhi wist zijn speech tot de laatste regel te voltooien.
Toen Menebhi het podium afliep, vormde zich een kordon van camera's en microfoons om hem heen. Waarom hij zich niet aan de afspraak had gehouden om niet over het Midden-Oosten te praten? 'Ik heb niemand gekwetst. De joden steunen Israel, maar het beleid van dat land deugt niet. Ze vermoorden kinderen. We moeten eerlijk blijven,' bracht Menebhi, zeer geemotioneerd, uit.
Cidi-directeur Naftaniel: 'Wat Menebhi zei, interesseert me geen moer. Maar dat hij toch op het Midden-Oosten inging, stak me. Het is al vaker gebeurd dat Menebhi zich niet aan afspraken houdt. Waarom is hij uitgenodigd?'
Bastiaan van Perlo van Nederland Bekent Kleur - dat samen met onder meer het Cidi en het Meldpunt Discriminatie Amsterdam de herdenking organiseerde - was na afloop beduusd. 'Menebhi had een kritische houding over Israel en ging daar uitgebreid op in, terwijl we uitdrukkelijk hebben aangegeven dat hij dat niet moest doen. Wij zouden het hebben over antisemitisme en racisme in Nederland en niet praten over conflicten in het Midden-Oosten. Aan de andere kant vond ik de tegenreacties wel heel erg heftig.'
Soetendorp: 'Ik kan dat boe-geroep wel begrijpen als hij die woorden juist op een Kristallnacht-herdenking uitspreekt. Het was het verkeerde moment. De organisatie had misschien zijn speech van tevoren moeten opvragen.'
Een woordvoerster van de Stedelijke Marokkaanse Raad liet vanochtend weten dat Menebhi niet op de hoogte was van de afspraak om niet over het Midden-Oosten te spreken. 'Ze hebben alleen gezegd dat het thema van de herdenking solidariteit en rassenhaat in Nederland was.'
De organisatie had na bedreigingen tegen joden het thema van de herdenking veranderd in een manifestatie tegen vreemdelingenhaat, racisme, angst voor moslims en antisemitisme. Het gebruikelijke debat werd eerder afgelast omdat men vreesde voor emotionele taferelen."

Na de terroristische aanslag op de Twin Towers in 2001 was er een zeer magere opkomst bij de Kristallnachtherdenking. In 2002 na de  moord op Pim Fortuyn werd Rene Danen, de oprichter van Nederland Bekent Kleur, en organisator van de Kristallnachtherdenking, in discrediet gebracht. Hij werd door de felle stellingname tegen Fortuyn beschuldigd van hetze en demonisering. Jarenlang werd de Kristallnachtherdenking niet gehouden.

In 2007 deed UVA hoogleraar Meindert Fennema een boekje open over de antisemitische tendenzen binnen het platform Nederland Bekent Kleur.

NRC Handelsblad (December 6, 2007)

Radicale islam gijzelt ons land
"De kiezer kan over de islam niet meer zeggen wat hij denkt. Dat is het politieke succes van de
jihadisten, meent Meindert Fennema.

Driekwart van de bevolking vreest dat de nog te maken film van Wilders over de Koran de verhoudingen tussen moslims en niet-moslims zal verslechteren. Daar konden ze weleens gelijk in hebben. Maar de vraag is of de meesten van deze Nederlanders ook de beweging 'Stop de verWildering' zouden steunen.
Ik doe het in ieder geval niet, want deze tegenbeweging wordt gelanceerd vanuit de beweging 'Nederland Bekent Kleur'. Ooit zat ik zelf in het bestuur van deze antiracistische organisatie, maar daar kwam een eind aan toen ik kritiek had op het antisemitisme van een aantal Marokkanen die destijds in 'Nederland Bekent Kleur' actief waren. Daarna werd ik door woordvoerder René Danen niet meer uitgenodigd voor de bestuursvergaderingen. Die tegenbeweging wordt dus een poging om de duivel met Beëlzebub uit te drijven, om in termen te spreken die Wilders graag hoort."

De beschuldiging die Meindert Fennema doet is gebaseerd op anti-Joodse uitspraken, die de tweede man van het KMAN in 1997 in een trein naar Parijs deed. Daarover ter verantwoording geroepen tijdens een bestuursvergadering van Nederland Bekent Kleur in 1997, bleek er geen discussie over mogelijk te zijn.

Rene Danen krijgt een mogelijkheid tot weerwoord:
NRC Handelsblad (December 18, 2007)

'Nederland Bekent Kleur' is niet antisemitisch
Meindert Fennema schreef dat tien jaar geleden binnen de antiracisme organisatie Nederland Bekent Kleur sprake zou zijn geweest van "antisemitisme van een aantal Marokkanen"(Opiniepagina, 6 december). Fennema onderbouwt zijn zware beschuldiging niet. Hij vermeldt wel zonder enige relevantie een bepaalde afkomst/nationaliteit, waarmee hij lijkt in te willen spelen op het vooroordeel dat Marokkanen antisemieten zijn.
De uitspraken van Fennema zijn dan ook ongefundeerde aantijgingen. Nederland Bekent Kleur is in werkelijkheid een organisatie die zich al 15 jaar inzet tegen elke vorm van racisme.
Zo was ik in 1992 één van de initiatiefnemers van Nederland Bekent Kleur van de eerste Kristallnachtherdenking in Nederland. Bij ons waren in de periode waar Fennema over schreef ook een aantal oud-verzetsstrijders actief. Sommigen van hen hadden als gevolg van hun verzet tegen de jodenvervolging jaren in concentratiekampen, waaronder Auschwitz, gezeten.
De aantijgingen van Fennema richting Nederland Bekent Kleur beschouw ik dan ook als zeer ongepast en uiterst verwerpelijk.
René Danen
Nederland Bekent Kleur 

Het frame is gezet en een weerwoord zoals Rene Danen die hierboven geeft, werkt meestal averechts. De enige oplossing tegen dit soort beschuldigingen is: Daden stellen.  Pas als de organisatoren van de Alternatieve Kristallnachtherdenking geen antisemieten meer toelaten tijdens de herdenking en zeker geen antisemieten meer laten spreken, zal deze beschuldiging weerlegd worden.

Helaas dacht de huidige organisatrice van de Alternatieve Kristallnachtherdenking , Lonneke Lemaire, er heel anders over. 'Laten we eens een Palestijn uitnodigen, die de Intifada aanmoedigt en de terreur tegen Joden goedpraat. Eens kijken wat er dan over ons geschreven wordt.'

Aanstaande Zondag 8 November, 15:00 uur bij de Stopera, zullen we zien of de smet van antisemitische teneur bij de Alternatieve Kristallnachtherdenking weggewist kan worden. Ik denk het niet.    

Alternatieve Kristallnachtherdenking blijkt bewuste provocatie

De Alternatieve Kristallnachtherdenking (Zon. 8/11 om 15:00 uur;Stopera)  georganiseerd door het Platform Stop Racisme en Uitsluiting staat dit jaar in het licht van kritiek op Israël. Dat is vreemd, want toen het comité in 1992 met de herdenkingen begon, waren de thema's Centrum Partij en vluchtelingen. Met een voorspelling van 36 zetels voor de PVV en een grote groep vluchtelingen, die dagelijks het land binnen komt, zou het voor de hand liggen de thema's extreem-rechts en vluchtelingen opnieuw onder de aandacht te brengen.

Uitgerekend nu de Joden in Israël midden op straat worden neergestoken en bij iedere grote aanslag in Europa de beveiliging van Joodse gebouwen weer wordt verhoogd, wordt de herdenking van de Kristallnacht omgevormd tot een anti-Israël-feestje. Waarom?

Vorig jaar nog, riep de voorzitster van het comité, Lonneke Lemaire, tijdens de herdenking tegen ons: "Ga naar de andere herdenking, dit heeft niets met Israël te maken". Dat de Internationale Socialisten en het Palestina Komitee in de organisatie van de alternatieve Kristallnachtherdenking meedoen, is al een provocatie genoeg, aangezien ze allebei Hamas steunen. Dat imam Elforkani, die bij moslimbroederschappen betrokken is, vorig jaar sprak tijdens de alternatieve Kristallnachtherdenking, was ook een provocatie. Maar dat er nu zelfs een van terrorisme verdachte Arabische knesset afgevaardigde zal spreken, gaat werkelijk alle perken te buiten.  Is het toeval?

Volgens Anja Meulenbelt, de moeder van alle Nederlandse Palestino's, is er bewust voor gekozen tijdens deze alternatieve Kristallnachtherdenking een anti-Israëlisch geluid te laten horen. Ten eerste schrijft ze op Facebook over een Kristalllnachtherdenking 'Nieuwe Stijl'. Daarna schrijft ze dit:



"De herdenkingen werden altijd breed gedeeld, mensen uit alle geledingen van de maatschappij namen eraan deel. Ook hebben altijd leden uit de Joodse gemeenschap deelgenomen Sprekers waren in voorgaande jaren onder meer bestuurders van de stad Amsterdam, mensen uit de Marokkaanse en Turkse gemeenschappen, en vertegenwoordigers van de Joodse gemeenschap. Enkele namen: Andrée van Es, Ed van Thijn, rabbijn Soetendorp, Hedy d’ Ancona, Abdelkader Benali, Marjan Sax, Eduard Nazarsky (directeur Amnesty), Anne Ruth Wertheim.

In 2010 echter deed het Centraal Joods Overleg (CJO) de herdenking in de ban.
Het CJO vond de herdenking ''te links'', en was ertegen dat ook critici van Israël eraan deelnamen en wilde bovendien een herdenking die uitsluitend gewijd was aan het herdenken van slachtoffers van de Holocaust. Sindsdien zijn er helaas twee herdenkingen in Amsterdam.

Het Platform heeft in voorgaande jaren altijd aandacht besteed aan opkomend racisme in de wereld 
(Duitsland, Oostenrijk, Griekenland), echter over Israël ging het niet. Gelet op de actualiteit is het nu onvermijdelijk ook het racisme in Israël ter sprake te brengen. Mede omdat het CJO nu zijn eigen herdenking heeft, wordt dit taboe dit jaar doorbroken.
Eén van de drie spreeksters is de Palestijnse Israeli, Haneen Zoabi, lid van de Knesset, het Israëlische parlement, die het onder meer zal hebben over de Israëlische discriminatie van Palestijnen. "

Dit is de uitleg van Anja Meulenbelt en het meest interessante deel is, dat er met opzet en bewust een anti-Israëlische manifestatie van gemaakt wordt. "Gelet op de actualiteit" is natuurlijk een eufemisme voor: "Eindelijk kunnen we echt op Israël los gaan"

De betrokkenheid van de Internationale Socialisten en het Palestina Komitee bij de Kristallnachtherdenking is destijds voor het Centraal Joods Overleg aanleiding geweest de samenwerking op te zeggen. Als je dan bovendien ziet, dat drie rabiate anti-Israël-activisten, Anja Meulenbelt, Maarten-Jan Hijmans en Lonneke Lemaire , bij de alternatieve herdenking vooraan zitten, weet je hoe laat het is.

Zwarte Piet splijt alternatieve Kristallnachtherdenking

Het leek allemaal zo mooi en eensgezind: Drie vrouwelijke sprekers bij de Alternatieve Kristallnachtherdenking (Zondag 8 nov; 15:00 uur; Stopera) , die opkomen voor minderheden, onderdrukte volkeren en de rechten van het mens: Markha Valenta; Haneen Zoabi en Anya Topolski.

Toch dreigt er een kink in de kabel te komen door opgedoken foto's van Facebook. Anya Topolski is geboren in Canada, is praktiserend Joodse, woont in Leuven en gaat binnenkort in Nederland werken. Sommige mensen hebben alles en andere mensen hebben niets.

Integreren
Anya heeft zich zo goed en zo kwaad als het gaat aangepast aan de Vlaamse cultuur. Ze eet friet met suddervlees en ze spreekt vloeiend Vlaams. Er is echter een ander dingetje en dat gaat Anja Meulenbelt niet leuk vinden en Abulkasim al helemaal niet: Anya viert het Sinterklaasfeest, met Zwarte Piet erbij.

Alternatieve Kristallnachtherdenking wordt anti-Israëlische manifestatie

"Maak de Tempelberg Jodenvrij"; "Boycot Israël"; "Israël voert een onmenselijke politiek, geweld moet stoppen". Het zijn drie provocerende uitspraken, die op zondag 8 november bij de alternatieve Kristallnachtherdenking zo maar eens geuit zouden kunnen worden, door achteréénvolgens Haneen Zoabi, Anya Topolski en Markha Valenta.

Dit jaar heeft het Platform Stop Racisme en Uitsluiting, van activiste Lonneke Lemaire, drie vrouwelijke sprekers voor de alternatieve Kristallnachtherdenking bij de Stopera uitgenodigd.

Haneen Zoabi, Arabisch lid van de Knesset, sprak vorig jaar nog haar begrip voor terroristen, die drie Joodse scholieren hebben vermoord, uit. Enkele jaren daarvoor voer ze mee op de Gazaboot Mavi Marmara, daarmee het gewelddadige Hamas-regime steunende. Enkele weken geleden  werd dan het vooorlopige toppunt bereikt, toen ze stelde, dat de Tempelberg "Jodenvrij" zou moeten worden.

Anya Topolski, is een wetenschapper van de Universiteit Nijmegen, die een wetenschappelijk artikel publiceerde, waarin ze de discriminatie en uitsluiting van Joden in de 19e eeuw vergeleek met de discriminatie van de moslims anno nu. Daarover is heel veel te vertellen en het is zeker een discussie waard. Googlen we even verder, dan blijkt dat Anya Topolski ook een fel tegenstandster van de Israelische staat is.

Markha Valenta ontmoeten wij voor het laatst in levenden lijve tijdens een anti-Israëlisch bijeenkomst op de Vrije Universiteit, waar opgeroepen werd tot boycot van Israël. Tijdens de bijeenkomst, waar Markha het voorzitterschap had, wist ze nog een zogenaamd objectieve houding te bewaren. Aangezien er alleen maar pro-Palestijnse activisten waren uitgenodigd, was er door de opzet van de avond al geen discussie mogelijk. Later zagen we op de Facebooks, dat Markha Valenta zich uitsprak voor een boycot van Israël.

Drie anti-Israëlische sprekers op een alternatieve Kristallnachtherdenking. Terwijl de staat Israël ten tijde van de Kristallnacht helemaal nog niet bestond. Bovendien vond de Kristallnacht in Duitsland plaats en wordt de alternatieve herdenking er met de haren bijgesleept om extreem-linkse activisten te mobiliseren.

Het Platform Stop Racisme en Uitsluiting zou zich met de bestrijding van racisme bezig moeten houden en zou geen anti-Israëlische manifestaties moeten organiseren. Door de dreigende derde intifada , waarbij willekeurige burgers op straat neergestoken worden, is het ook verstandig in Nederland tenminste het hoofd koel te houden en geen provocerende anti-Israël betogingen te houden.

Frank van der Linde valt de "Pro-Israël-lobby" aan

De Amsterdamse gemeenteraad is nog steeds aan het bakkeleien over de Stedenband Israël-Tel Aviv, en bij de raadszittingen daarover, mogen insprekers hun zegje doen. Een interessante inspreker is telkens weer, de zelfbenoemde activist Frank van der Linde. Deze keer richtte zijn woede zich niet op de vermeende "etnische zuivering" of op "de muur", maar hij richtte alle pijlen op de 'pro-Israël-lobby' in Nederland.

Hierbij mijn speech van gisteravond over de agressie van Israel en de pro-Israel lobby... Maar ook over bestrijden van moslim- en jodenhaat...
Posted by Frank van der Linde on Friday, October 16, 2015

Een interessant argument in zijn toespraak voor de Amsterdamse Gemeenteraad is, dat de pro-Israël-lobby gewelddadig zou zijn. Hij noemde daarbij drie voorbeelden. Toen hij samen met de actiegroep Back to Palestine en Youth for Palestine een theatervoorstelling van de 85-jarige Lia König in de doelenzaal te Amsterdam verstoorde, werd hij door aanwezige theaterbezoekers naar buiten gewerkt. Het tweede voorbeeld van vermeend gewelddadig optreden is, dat Frank van der Linde een bezoek aan de liberale synagoge brengt en dan 'moet wegduiken om geen klappen te krijgen'. Hetzelfde overkwam hem op de publieke tribune van de Amsterdamse gemeenteraad.

De tactiek die Frank van der Linde gebruikt is, dat hij zichzelf als slachtoffer positioneert. Zijn eigen rol bij de conflicten wordt geheel weggeredeneerd. Opvallend is ook, dat Frank van der Linde nooit echt klappen krijgt en ook nooit echt wordt opgepakt. Hij wil liever als slachtoffer optreden en daardoor een zekere positie in de Palestina-beweging te krijgen.

De mensen die wel eens een pro-Palestijnse bijeenkomst bijwonen weten, dat daar nooit politiebescherming nodig is en dat bij een lezing van Drie van Agt hooguit twee politieagenten op een fiets even langskomen. Blijkbaar is die bescherming niet nodig. Terwijl we bij de Sjoa-herdenking in de Hollandsche Schouwburg door marechaussee met machinegeweren moeten worden beschermd. Dat laat toch wel zien wie er bescherming nodig heeft en wie er gewelddadig is.    

 

Frank van der Linde sprak namens "Youth for Palestine"

De zelfbenoemde activist Frank van der Linde komt steeds meer in het nauw door zijn banden met de anti-Israëlische organisaties 'Youth for Palestine' en 'Back to Palestine'. Afgelopen dinsdag 13 oktober 2015, demonstreerde Youth for Palestine ongegeneerd samen met Hamas-fondsenwerver Amin Abu Rashed in Den Haag. Eén van de leuzen van de demonstratie was: "In solidariteit met de Palestijnse Intifada". Zoals bekend houdt die Intifada in, dat Israëlisch burgers midden op straat worden neergestoken.

In diverse reacties op Twitter en Facebook ontkent Frank van der Linde nu, dat hij lid is van, of betrokken is bij, 'Youth for Palestine' en 'Back to Palestine'. Wel geeft hij toe dat hij betrokken is bij de verstoring van een show van de Israëlische actrice Lia König, georganiseerd door 'Youth for Palestine'.

In het NRC van maandag 15 september 2014 wordt Frank van der Linde opgevoerd als een activist van "Youth fot Palestine":

Optreden van Israëlische actrice verstoord

NRC 15 september 2014 maandag

Amsterdam. Tien activisten hebben zaterdagavond een optreden van de Israëlische actrice Lia Koenig in theater de Doelenzaal in Amsterdam verstoord. Ze riepen leuzen als ,,Boycot Israël" en ,,Free Palestine". Binnen enkele minuten werden ze afgevoerd en kon Koenig (84), een grootheid in haar land, haar onewomanshow voortzetten.
De show maakte deel uit van het Spot On theaterfestival, dat de culturele uitwisseling tussen Nederland en Israël als doelstelling heeft. In de zaal zaten onder anderen Tweede Kamerlid Joël Voordewind (ChristenUnie) en voormalig CIDI-directeur Ronny Naftaniel.
Een van de activisten, Frank van der Linde, zegt desgevraagd dat de actie gericht was tegen de ,,etnische zuivering" van Palestijnen door Israël. ,,Koenig heeft zich niet uitgelaten over het Israëlisch-Palestijnse conflict, maar ze spreekt zich ook niet uit tegen het beleid van de Israëlische regering. Uit alles bleek dat het festival een promotie-evenement voor Israël was. Het wordt gesponsord door de Israëlische overheid en op de website stond: 'Be there to support Israel'." Van der Linde kondigt meer acties aan: ,,Dit is een nieuw begin. Ik heb geen enkele terughoudendheid meer."
Erga Netz, organisator van het festival, zegt in een reactie dat het optreden van Koenig ,,hooguit enkele seconden" verstoord is geweest. ,,De actie bleek een bron van inspiratie voor Lia. In het vervolg van haar show heeft ze er diverse grappen over gemaakt. Ze leek niet erg aangedaan. 'Ik kom net uit een oorlog', zei ze."

Opvallende uitspraak van 'woordvoerder' Frank van der Linde: "Dit is een nieuw begin. Ik heb geen enkele terughoudendheid meer."

Youth for Palestine demonstreert voor Intifada

De Hamas fondsenwerver, tevens meevarende op de Nederlandse Gazaboot, tevens lid van de moslimbroederschap, Amin Abu Rashed, organiseerde een kleine demonstratie ten gunste van het strijdende en stekende Palestijnse Volk. Op zich is dat geen opzienbarende daad, aangezien de man Palestijn is. Wel opvallend is, welke andere organisaties er op de poster staan.
Youth for Palestine en Back to Palestine organiseerden in 2014 enkele pro-Hamas-demonstraties en  schrokken er niet voor terug om een theatervoorstelling van Israelische actrice Lia König te verstoren. Zelfbenoemd activist Frank van der Linde sprak namens Youth for Palestine met enkele kranten en  zat tot voor kort met Burgemeester van der Laan aan tafel om over de 'onrust in de stad' te spreken. Misschien heeft hij er weer een gespreksonderwerp bij, als er namens Youth for Palestine voor een nieuwe intifada wordt gedemonstreerd.
   

Overburen van Ziekenhuis Bernhoven schamen zich kapot

Het ziekenhuis Bernhoven was jarenlang de trots van Veghel, met een rijke historie, die teruggaat naar het jaar 1870 , toen de Zusters Franciscanessen het St. Josephziekenhuis oprichtten. In 2013 komt aan deze traditie een einde als er in Uden een nieuw ziekenhuis met dezelfde naam wordt geopend en het gebouw aan de Burgemeester Kuijperlaan in Veghel leeg komt te staan.

De gemeenteraad van Veghel dient een plan voor de bouw van woningen, zorgeenheden en een zorgcomplex in. Daarvoor moet het ziekenhuis wel gesloopt worden. Helaas maakt de overbuurvrouw bezwaar tegen het nieuwe bestemmingsplan. De procedure tegen het nieuwe bestemmingsplan wordt tot en met de Raad van Staten uitgevochten.

Wat is nu het bezwaar van de overbuurvrouw van het ziekenhuis? Soms wordt er in het bestemmingsplan gesproken over 'bouwvlak' en een andere keer wordt het woord 'erf' genoemd. Daar tegen maakt ze bezwaar, uiteindelijk door de Raad van Staen wordt gehonoreerd. Het bestemmingsplan moet overnieuw.

De overbuurvrouw overlijd voordat de Raad van Staten uitspraak kan doen. Haar erven zetten de procedure echter voort. Daardoor staat het ziekenhuis in Veghel nog steeds leeg. Een organisatie voor tijdelijke bewoning (anti-kraak) heeft de ziekenhuiskamers verhuurd aan jonge Veghelse bewoners en aan opstartende ondernemers. Tot aan de sloop mogen deze jongeren, die op een andere manier niet aan een woning in Veghel kunnen komen, hier wonen.

Wie schetst de verbazing van de overburen en dat van vele andere Veghelaren, als blijkt dat de gemeente overweegt in het ziekenhuis een opvang voor asielzoekers te vestigen. Goede raad is duur. Plotseling draaien de buren als een blad om de boom en roepen dat het ziekenhuis nu snel gesloopt moet worden, omdat de buurt verloedert.

Intussen vergadert de commissie Ruimte en Milieu aanstaande donderdag over de vraag wat de Gemeente Veghel bijdraagt aan het onderbrengen van vluchtelingen. de toekomst van het ziekenhuis staat niet op de agenda. Wel wordt overwogen de reeds toegelaten vluchtelingen (statushouders) een gepaste woonruimte aan te bieden, om zo ruimte in de AZC te maken.

Werkgelegenheid voor Gelukzoekers

Door de ongeremde instroom van vluchtelingen uit Syrië, Afghanistan en Somalië krijgt de overheid budgettaire- en planmatige problemen op te lossen. Sociale huurwoningen zijn reeds schaars, maar de komende jaren zullen er nog meer van nodig zijn. De wachttijden voor sociale huurwoningen is in sommige gemeentes reeds tot zeven jaar gegroeid en de sociale jaloezie, die het voorrang geven aan nieuwkomers veroorzaakt, is niet goed voor de maatschappelijke stabiliteit.

Als de verwachtingen, dat veel van de nieuw gekomen vluchtelingen een sociale uitkering nodig hebben om rond te komen, uitkomen, zal het begrotingstekort ook nog groeien, door ongeplande uitgaven voor sociale zekerheid.

Integratie
Het thema 'integratie van asielzoekers' is weliswaar niet meteen in een economische categorie in te delen, maar heeft wel uiteindelijk invloed op de economie. Mocht het zo zijn, dat een grote groep langdurig in de bijstand blijft hangen, dan is dat niet alleen slecht voor de sociale stabiliteit van een land, maar ook voor de economie.

Het is dan ook geen wonder, dat de regering via de Vereniging Nederlandse Gemeentes, vraagt of de lokale overheden werkgelegenheid in de regio willen bevorderen. Je  krijgt dat ook de vreemde situatie, dat gemeentes bij het plaatselijke bedrijfsleven gaan navragen of ze nog een paar asielzoekers werk willen geven.

De gemeente Meierijstad (Schijndel, Sint Oedenrode, Veghel) gaat zelfs zover, om geïnspireerd door het COA, de volkshuisvesting direct te koppelen aan werkgelegenheid.

In de opiniërende raadsnota 75.819  schrijft de gemeenteraad het volgende:

"Het realiseren van de taakstelling voor het huisvesten van statushouders is geen keuze, maar een reguliere opgave voor de gemeenten. De verwachte toenemende opgave en het verzoek van VNG en COA vraagt om hier, samen met de woningcorporatie, ook versneld, creatieve en soms tijdelijke oplossingen voor te vinden.

De regio kent een sterk bedrijfsleven met een diversiteit aan werkgelegenheid.

Het COA wil graag samen met gemeenten en bedrijfsleven, statushouders koppelen aan werk en daarmee een vestigingsplaats. Het bemiddelen naar werk heeft voor de gemeente een aantal voordelen :

- Integratie van statushouders gaat veel sneller als zij een baan hebben

- Statushouders kunnen als zij een baan hebben , veel sneller financieel onafhankelijk worden Het past bij de regio om samen met het bedrijfsleven hierop in te zetten. Het COA is bezig om hier meer vorm aan te geven. Tot heden toe zijn slechts twee gemeenten, waaronder Eindhoven bezig met pilots om samen met het COA werkgelegenheid en huisvesting te koppelen."

Huis en werk
Vluchtelingen met een status, de zogenaamde statushouders, zouden een sociale huurwoning aangeboden krijgen, als er ook voldoende werkgelegenheid aangeboden kan worden. Huis en werk, de naam zegt het reeds. Het werkloosheidspercentage in deze regio is rond de zeven procent. Je kan je natuurlijk afvragen waarom de gemeente niet met dezelfde inzet werk zoekt voor de huidige bevolking. De vraag stellen is hem ook reeds beantwoorden.

           

Het failliet van het Europese Project?

De trouwe lezers van mijn blog verbazen zich erover, dat ik tot nog toe geen enkel woord over de 'asielzoekerscrisis' heb geschreven. Dat heeft verschillende redenen. De belangrijkste reden is wel, dat Koningin Wilhelmina destijds, in de jaren dertig, geen asielzoekerscentrum voor Joden uit Duitsland bij haar in de buurt wilde hebben. Daarom werden de gevluchte Joden in de jaren dertig in de Wieringermeer en Westerbork opgevangen. Net zoals nu de grootste asielzoekerscentra zich in Oranjestad en Ter Apel bevinden.

Wat ik daarvan leer?  Dat je van te voren nooit weet hoe erg vluchtelingen in nood zijn, zelfs niet als ze een iPhone van een hogere versie dan jijzelf hebben. Ik bedoel maar. Otto Frank was ook niet noodlijdend, maar wel op de vlucht. Ik wil niet te snel oordelen. De Christelijke naastenliefde wordt afgewogen tegen het eigenbelang. En dat eigenbelang is wel degelijk in het gedrang.

Niet gekozen instituties
Ik wil wel heel erg oordelen over het Europese project, dus over de technocraten van de Europese Unie. Ze willen steeds meer bevoegdheden uit de parlementen van de lidstaten weghalen en macht in Brussel concentreren. Het Nederlandse parlement, één van de weinige gekozen instituties in Nederland, maar dat geheel terzijde, kan helemaal niet weigeren om een contingent vluchtelingen op te nemen, ook al zou ze dat willen. Dus we zijn op de Europese Unie aangewezen om het vluchtelingen-vraagstuk op te lossen.

Nu de macht bij Brussel ligt, wil je ook dat Brussel het probleem oplost of tenminste verzacht. Maar dat doen ze niet. Ze zetten de poorten wijd open. Ze zouden hekken kunnen bouwen, maar dat doen ze niet. Iedereen met een beetje strategisch inzicht kan zien, dat deze massa-immigratie negatieve consequenties zal hebben, is het niet over één of vijf jaar, dan zullen de kinderen van de Irakezen, Syriërs en Afghanen over tien tot twintig jaar wel een integratieprobleem vormen. Als slechts tien procent van hen een klein Abulkasim Al-Jaberietje wordt, dan heb je over tien jaar een megaprobleem.  Dan pissen ze niet alleen  over Zwarte Piet, maar ook over Sinterklaas, de Paashaas en Sint Maarten. Echt waar.

De Nederlandse regering en het parlement kunnen niet weigeren de orders van Europa op te volgen en krijgt een contingent vluchteling op haar bord. De provincies moeten vervolgens de vluchtelingenstroom verdelen en de gemeentebesturen proberen het vervolgens door de strotten van de bewoners te duwen. Uiteindelijk hebben we er niets over te zeggen.

Verkrachting
Interessant dat het asielzoekersvraagstuk zowel een lokale- ,landelijke-, Europese- en een mondiale consequentie heeft. Lokaal gezien winden mensen zich er vreselijk over op, als er een asielzoekerscentrum bij hen in de buurt komt. Alle mogelijke argumenten worden erbij gehaald: Verkrachting, onrust in de buurt, huizenprijzen,  kwaliteit van de scholen (weer een enorme hoop niet Nederlands sprekende kinderen erbij) , overschot aan jonge mannen, werkloosheid en uitkeringen. Noem het maar op. De lokale bevolking heeft er geen zin in. Dat is duidelijk. Tegelijkertijd is onze staatsomroep een propagandazender geworden, waar steeds nieuwe positieve boodschappen worden gecommuniceerd. De vluchtelingen zijn zo hoog opgeleid. Het zijn allemaal artsen en advocaten. Duizenden mensen komen helpen om bedden in elkaar te zetten. De vluchtelingen worden toegezongen door Apeldoornse vrouwen van middelbare leeftijd. Het lijkt de pers DDR wel met al die positieve berichten.

De werkelijkheid zal zijn, dat al die vluchtelingen geen match met de arbeidsmarkt zullen vormen en allemaal in de Bijstand terecht zullen komen. Die paar hoogopgeleiden zullen moeite hebben hun diploma hier geaccepteerd te krijgen. Uiteindelijk moet dat allemaal betaald worden en dat kan alleen de middenklasse, de werkenden dus, opbrengen. Trek je buikriem maar aan en zorg dat je fit bent. Je mag tot je zeventigste doorwerken. Kan ik nu al voorspellen.

Wat zijn de gevolgen? 
Mondiaal gezien markeert het einde van de almacht van de VS en Europa. Europees gezien zal de geloofwaardigheid van het Europese project drastisch afnemen. Onrust in de Europese landen. Rechtse- en populistische partijen winnen de verkiezingen. Landelijk gezien betekent het dat de middenmoot, de werkenden, de mensen met huizen, meer en langer moeten werken. De sociale voorzieningen zullen minder goed worden, omdat het niet meer op te brengen is. De informele marginale economie, met koffiehuizen, belwinkels en drugshandel, zal groeien.

Allemaal consequenties waar de Alexander Pechtolds en de Neelie Smit-Kroezen van deze wereld weinig onder te lijden hebben. Maar de last zal toch gedragen moeten worden. Trek de buikriem maar aan en hou je schouders recht!

Vrijheid van meningsuiting voor beginners, Renzo Verwer

"Voor 1980 bepaalde de overheid wat de grenzen van de vrijheid van meningsuiting waren. Na die datum werd de angst voor terreur bepalend voor wat men durfde te schrijven". De staat bepaalde dat
je God, of een bepaald volksdeel, niet mocht beledigen. Nu heeft de staat zich uit dat domein teruggetrokken en bepaalt de angst voor terreur, dat Gregorius Nekschot of Hans Teeuwen niet meer vrij hun mening kunnen uiten.

Met deze stelling die duidelijk betrekking heeft op de opkomst van de radicale politieke islam opende Meindert Fennema de boekpresentatie in de Nieuwe Boekhandel in Bos en Lommer (Amsterdam), van het boek "Vrijheid van Meningsuiting voor beginners", van Renzo Verwer.

De scherpe bewoordingen van Meindert Fennema, ex-hoogleraar politieke theorie aan de UVA, staan niet op deze manier verwoord in het boek. De schrijver Renzo Verwer trekt wel de conclusie, dat er geen superambtenaar bestaat, die kan bepalen wat er in een bepaalde maatschappelijke context wel en niet geschreven of getekend mag worden. Hij pleit voor een zo groot mogelijke vrijheid van meningsuiting, ook en juist voor abjecte meningen.

Tegelijkertijd laat Renzo Verwer in zijn boek blijken dat hij ook een beetje moe is van al die meningsuitingen. "Wat is er zo belangrijk aan om tot in detail vast te stellen hoe slecht de PVV is of hoe nazistisch de islam". Een ander citaat: "Je mening verkondigen is natuurlijk prachtig. Maar als je langdurig je eigen gelijk verkondigt, dan moet je toch kotsen? Tenzij je een dominee bent natuurlijk"

Ik heb het boek "Vrijheid van Meningsuiting, voor beginners" met plezier gelezen, omdat er veel bloggers, activisten en querulanten die ik ken in voor komen. Het maakt blijkbaar niet uit of je extreem-links of, rechts of anti-islam of pro-Israel bent, je stuit steeds weer op dezelfde mensen en op dezelfde conflicten rond vrijheid van meningsuiting.

De rabiate anti-islam-activist en publicist Martien Pennings komt in het boek voor: "Ik schrijf expres fel en provocerend ("nazislam", "nazihoer") Ik wil eigenlijk rustiger schrijven, maar nu krijg ik meer lezers...."

Peter Breedveld van website Frontaal Naakt wordt als volgt in het boek uit zijn begintijd als blogger geciteerd: "Ik blijf het verbijsterend vinden dat het uitsluitend critici van de islam zijn, die voor hun leven moeten vrezen en zelfs moeten onderduiken". Nu jaren later beweert hij dat moslims en 'linksmensen' in hun vrijheid van meningsuiting worden beknot.

De felle pro-immigratie-activiste Joke Kaviaar wordt in het boek bedankt voor haar bijdrage en wordt zo geciteerd: "Ik weet niet meer wat ik wel en niet mag schrijven". Haar viel de twijfelachtige eer van een behandeling in Sovjet-stijl, namelijk opsluiting in een psychiatrisch deel van de gevangenis, te beurt.

Met het citeren en beschrijven van de diverse conflicten over vrijheid van meningsuiting (Gregorius Nekschot, Charlie Hebdo, Theo van Gogh etc etc) en het in een historisch kader zetten (Gerard Reve, Andre van Duin, Rudi Carell) ben je er nog niet. Het ontbreekt in het boek aan een ideologische achtergrond die de machtsverhoudingen in relatie tot vrijheid van meningsuiting beschrijft.




Daarom is goed dat Meindert Fennema bij de boekpresentatie aanwezig was. Er kwam een vraag uit de zaal over het verliezen van vriendschappen door de vrijheid van meningsuiting. Heeft Meindert Fennema, die les gaf op een faculteit met linkse signatuur, ook vrienden verloren doordat hij zich voor Vrijheid van Meningsuiting uitsprak? Door zijn antwoord zie je meteen dat machtsverhoudingen belangrijk zijn. Hij is lid van de CPN geweest, Nu is hij lid van Groenlinks en zijn vrouw is zwart. Daarom durfde niemand hem een fascist te noemen.

Blijkbaar is het belangrijk wie iets zegt en welke machtspositie hij in de samenleving heeft. Gerard Reve kon wegens Godslastering aangeklaagd worden, omdat de Gereformeerden toen nog macht hadden. Rudi Carrell moest zijn verontschuldigingen aan Ayatollah Khomeini aanbieden, omdat Iran blijkbaar economische macht had. Gregorius Nekschot kon opgepakt worden omdat linkse actiegroepen en moslims intussen een plaats in het establishment hadden veroverd. Nu zou het niet meer gebeuren, omdat de maatschappelijke context veranderd is.  Nu zwijgen cabaretiers uit angst voor een aanslag. Zelfs als een islamitische actievoerder op straat roept: "Jullie solliciteren naar een aanslag", zoals in het boek geciteerd wordt, maakt hij gebruik van de macht van dreiging, zonder dat hij misschien zelf van plan is zoiets te ondernemen.

Al deze zaken en voorbeelden, worden in het boek opgenoemd en duidelijk gerubriceerd, zonder dat de keiharde conclusie wordt getrokken. Daarom heeft het boek ook als ondertitel "voor beginners". Het is te prijzen dat Renzo Verwer in staat is geweest beide extreme kanten van het politieke spectrum in het boek onder te brengen, zonder naar één kant uit te zwenken.

Mijn eigen conclusie na het horen van de inleiding van Meindert Fennema, het lezen van het boek en het zien van de allereerste aanval op de 'politieke correctheid', door Andre van Duin:

De staat trekt zich steeds meer terug uit het publieke domein, de bevolking wordt steeds hysterischer, doordat het de verworven vrijheid niet aankan en de dictaturen van Iran, Saoudi-Arabië en China krijgen meer invloed, door economische macht en terreurdreiging. Lekker door blijven Facebooken en Twitteren dus. Een grote wolk van kleine meninkjes en beledigingetjes is niet te stoppen.

Wegenwacht of politieagent

Je bent lekker in een auto over een provinciale weg aan het rijden, als opeens de motor begint te stotteren. Eerst ga je wat langzamer rijden en je kijkt al eens uit naar een eventuele mogelijkheid te stoppen. Plotseling scheidt de motor er helemaal mee uit en de auto komt hortend en stotend tot stand op de berm van de weg. Wat nu te doen?  Goed raad is duur!

De veiligheidsdriehoek is enkele meters voor de auto geplaatst en jij hebt al een feloranje hesje aangetrokken, als plotseling een politiewagen stopt. Er stapt een politieagent uit die je op een vermoeide toon toevoegt: " U mag hier niet staan". Dan loopt hij naar de veiligheidsdriehoek, wijst en zegt: "Die staat hier niet goed. Veel verder". Hij wijst naar een imaginaire plaats, enkele tientallen meters verderop. Vervolgens stapt hij weer in de auto en rijdt weg.

Twee uur later komt de wegenwacht aanrijden. De wegenwacht geeft je een hand, stelt zich voor, gaat in de auto zitten en start de motor. Lukt niet. Dan opent hij de motorklep, draait de bougies eruit, borstelt ze, sprayt wat vochtwerend middel op de  bougiekabels, stapt weer in de auto en start de motor. Aangezien je lid van de ANWB bent, mag je zonder te betalen doorrijden.

Dit verhaal werd mij drie jaar geleden verteld door de operationele manager, collega  en vriend JvdV, die alle mensen die aan zijn bureau komen en iets van hem willen, indeelt in de categorie "Pliessie of Wegenwacht". De pliessie vertelt je dat wat je net aan het doen bent eigenlijk niet mag, want de procedure schrijft een andere weg voor. De wegenwacht komt om te helpen en draagt zelf iets aan de oplossing van het probleem bij.

Na enkele jaren merkte ik dat het niet uitmaakt in welke rol van het bedrijfsleven je bezig bent, project manager, service owner, transitie manager, operatie manager, maar dat je ze overal weer terug ziet: De pliessie en de wegenwacht. De pliessie vertelt je dat je te laat of te vroeg bent, dat de procedures niet gevolgd zijn, dat het niet aan de veiligheidsstandaarden voldoet, dat de kwaliteit niet in orde is. De wegenwacht weet een manier om het project toch nog op tijd af te krijgen, of kent mensen die helpen met de inrichting van de juiste processen.

Ik ben op mijn werk bij vele ICT-processen betrokken en het is wel eens voorgekomen, dat ik bij mezelf dacht: "Ik moet proberen hier weg te komen, anders zie ik mezelf op een dag in de Tweede Kamer op een hoorzitting uitleggen hoe het allemaal is misgegaan". Gelukkig is dat nog nooit voorgekomen. Bij welk project ik ook betrokken ben, altijd refereer ik weer naar het grootste rampproject dat ik ooit gedaan heb, namelijk bij de 'Ferry-maatschappij'. Hoogste legerleiding Paul de Oud had een marsorder afgegeven: Voor de Kerst klaar. Wat we ook deden en hoe we ook streden, steeds weer kwam de spreuk: "Paul de Oud staat achter de deur".

Op een dag kwamen er twee nieuwe project managers en die riepen een vergadering uit, om ons te vertellen dat we qua processen, methodes en technieken, tot nog toe alles verkeerd hadden gedaan.     Het hele project moest opnieuw. Paul de Oud was reeds geïnformeerd en we zouden helemaal opnieuw starten. Nou dat was een hele verassing. Ik nam het woord en zei: "Er loopt hier een contractor mee in het project, waarvan het contract vandaag nog verlengd moet worden, anders zijn we hem kwijt. Anders moeten we weer helemaal langs het hoofdkantoor om toestemming  voor  het contract te vragen"

Het was even stil. Zoveel concreetheid hadden ze de afgelopen twee uur nog niet in de vergadering te horen gekregen. "Waar sta jij op het organogram?" , vroeg de ene nieuwe project manager. Het organogram werd erbij gehaald. Er waren project managers te zien, en security managers en quality-managers, maar mijn naam stond er helaas niet op. "Dan mag jij ook geen mensen inhuren", was het harde oordeel. We waren de contractor kwijt.

Jaren later, de twee nieuwe project managers waren door Paul de Oud op staande voet ontslagen, keek ik naar De Wereld Draait Door.  Ik zie een bekende kop verschijnen. Eén van de nieuwe project managers had zelf een consultancy bureau voor "veranderadvies" (nomen est omen) opgericht en had een boek geschreven:  Het anti-klaagboek.

Mogen we ook nog niet eens meer klagen!

Het taalgebruik van activist Frank van der Linde

Taal is zeg maar helemaal mijn ding. Met taal kan je fenomenen benoemen, die helemaal niet zijn (Palestina). Met taal kan je ook landen laten verdwijnen die er wel zijn  (Zionistische entiteit). Met taal kan je een heel volk 'framen' (Ethnic Cleansing), of ook de hemel in prijzen (Het Beloofde Land).

Verjoodsing
De zelfbenoemde anti-Israël activist Frank van der Linde is een beetje voorzichtiger met zijn taalgebruik geworden, omdat hij absoluut geen antisemiet genoemd wenst te worden. Tenslotte heeft hij zes maanden met een Joodse vrouw in Tel Aviv gewoond. Daarom schrikt hij, als wij hem er op wijzen dat de term "Verjoodsing van Jaffa" een hele vervelende nasmaak in je mond geeft.

Ontvolking
Als je niet meer over 'verjoodsing' mag schrijven (je mag in dit land helemaal niks meer), dan wordt een andere term bedacht en dat is 'ontvolking'. In het laatste artikel van Frank van der Linde op de website Joop schrijft hij over "De ontvolking van Palestijns Oost-Jeruzalem". Daarmee legt hij niet alleen de burgemeester van Tel Aviv woorden in de mond, die nooit gezegd zijn. Frank van der Linde versluiert ook nog eens zijn ware bedoeling, namelijk dat er volgens hem geen Joden in Oost-Jeruzalem mogen wonen.

Witte Stad
Als 'verjoodsing' en 'ontvolking' dan zulke verwerpelijk termen zijn, wat vind je dan van de term  "de etnisch gezuiverde stad Jaffa/Tel Aviv"? Afgezien van de onwaarheid, tenslotte werd Tel Aviv gebouwd op de duinen naast de Arabische stad Jaffa, op grond dat de bouwers netjes gekocht hebben, is gebruik van deze term ook een verwerpelijke demonisering van de stad Tel Aviv.

Nog niet genoeg. Frank van der Linde heeft enkele dagen in Jaffa gewoond, om Burgemeester van der Laan 'op de voet te kunnen volgen' en bij die gelegenheid is hij vriendjes met Ronnie Barkan en Niva Grunzwieg geworden. De uiterst linkse activisten hebben hem wijsgemaakt, dat Tel Aviv een "Witte Stad" aan het worden is. UNESCO heeft Tel Aviv zelfs uitgeroepen tot "Witte Stad". Nou wat erg, een witte stad, wat racistisch zeg. Volkomen voorbijgaan aan de werkelijke betekenis van de UNESCO term, namelijk dat de architectuur van Tel Aviv, met zijn witte gebouwen, de moeite van het behouden waard is.

Opgesloten zonder proces

Het klinkt vanuit Nederlands perspectief natuurlijk heel stoer, als je kritiek op de administratieve detentie (zonder proces) van gevangenen hebt. Gevangenen horen een proces te krijgen en dan pas opgesloten te worden. Frank van der Linde heeft zich dan ook in Tel Aviv tegen de administratieve

detentie uitgesproken. Hij vergeet dan wel te vermelden welke soort mensen in administratieve detentie zitten. Ophitsers, leiders van de Islamitic Jihad, smokkelaars van pijpbommen, vrijgelaten gevangenen, die zich niet aan de voorwaarden gehouden hebben. Door op te komen voor dit soort gevangenen, verbindt Frank van der Linde zich met de terreur.

624 views
Waar wind ik me eigenlijk over op? Door handig gebruik te maken van de functionaliteit van Facebook, kan je precies zien hoeveel mensen deze waanzinnige berichtgeving tot zich hebben genomen. Zeshonderdvierentwintig (624). Er zijn dagen dat dit margeblog meer lezers heeft.

Het is een treurige- falende- en weerzinwekkende eenzaamheid, die uit al deze artikelen op de Joop en Oneworld spreekt. Niets kunnen bereiken bij Greenpeace, Fairfood en Amnesty, en dan maar een haatdragende campagne tegen een levendige en succesvolle stad starten.

De Vloek van de Achille Lauro (Sarah Irving 2013)

"Beelden van de gehandicapte Leon Klinghoffer, die met rolstoel en al, van het gekaapte cruiseschip Achille Lauro wordt gegooid, wordt een standaard nieuwsitem om alle Palestijnen als terroristen af te schilderen."

Met deze woorden herdenkt Electronic Initifada de gijzeling van cruiseschip Achille Lauro in 1985. De website Electronic Intifada is opgericht met financiële steun van de Nederlandse ontwikkelingshulporganisatie ICCO. Ex-Groenlinks kamerlid Arjan El-Fassed speelt een belangrijke rol bij de oprichting van de website. Het idee achter de website is, dat de onderdrukte Palestijnen een stem moeten krijgen en dat de intifada niet alleen met gooien van stenen en het plegen van zelfmoordaanslagen hoeft plaats te vinden, maar dat er ook een communicatief element aan toegevoegd moet worden.

Indien er Nederlands geld naar zo'n initiatief vloeit, mag je verwachten en eisen dat het officiële Nederlandse standpunt ten aanzien van het Midden-Oosten, te weten het streven naar veilige grenzen voor Israël en het streven naar een Arabische staat voor Palestijnen, uitgedragen en niet doorkruist wordt. In het geval van de Electronic Intifada is echter een geheel andere ontwikkeling te zien, namelijk het propageren van terreur tegen Israëlische burgers en zelfs tegen Joden.

Afgelopen week zien we weer een heel sterk staaltje van Arabische propaganda in de Electronic Intifada, als het gaat om de herdenking van de gijzeling van de Achille Lauro (1985), zoals hierboven geciteerd.

De recensie van het boek "De Vloek van de Achille Lauro" op de website Electronic Intifada is in alle opzichten leugenachtig en kwaadaardig. De opzet en de planning van de gijzeling van het cruise-schip wordt met opzet vervalst. De terroristen van het Palestine Liberation Front kaapten het schip dat op weg was van Alexandria naar Port Said en dwongen het schip naar Tartus in Syrië te varen. De vrijlating van vijftig Palestijnse terroristen werd geëist.

In het boek "De Vloek van de Achille Lauro" geschreven door de weduwe van Abu Al-Abbas, de leider van de kaping, wordt echter beweerd, dat de kapers wilden wachten tot het schip een Israëlische haven zou binnenlopen om dan toe te slaan. De schrijfster van de recensie in Electronic Intifada, Sarah Irving, neemt deze leugen over.

Het derde bezwaar tegen de recensie is, dat wordt verzwegen waarom Leon Klinghoffer wordt vermoord, namelijk omdat hij Joods is.

Tot slot wordt deze gruwelijke en antisemitische daad, het vermoorden van een gehandicapte gijzelaar omdat hij Joods is, voorgesteld als onderdeel van "het Palestijnse verzet".



In alle opzichten een verwerpelijk boek en een verwerpelijke recensie, op een website die door ons ontwikkelingshulp geld wordt betaald.

Moedwillige Kwaadwillendheid van Pro-Pal-Activisten

"We hebben geen hekel aan Joden, maar we bekritiseren alleen de 'wandaden' van Israël"; "Het is gewoon een kwestie van de VN-resoluties en het Internationaal Recht lezen, dan zie je dat Israël veroordeeld moet worden."; "Het is wetenschappelijk bewezen dat er een Nakba heeft plaatsgevonden."

Zomaar enkele frases uit de discussie met Pro-Palestijnse activisten, die we nu dagelijks op de sociale media en in de kranten lezen. Doordat de activisten zozeer van een internationaal rechtelijk en zelfs wetenschappelijke bewijs overtuigd zijn, doet het ze pijn en zijn ze verontwaardigd, als ze voor antisemiet worden uitgescholden. Dat is helemaal niet hun bedoeling, want het gaat ze alleen om Israël.

De drie kenmerken van antisemitisme die Nathan Sharansky, voormalig Israëlische minister en voormalig Sovjet dissident, heeft geformuleerd, zijn Demonisering, Delegitimatie en Dubbele Standaarden. Een belangrijk kenmerk van de demonisering is, alles wat eventueel nog positief aan  Israël zou kunnen zijn, ook nog negatief uitleggen. Enkele voorbeelden.

Helpende Israëlische artsen
Tijdens de toespraak van Robert Soeterik in februari 2015 op de Vrije Universiteit, vroeg de activist/journalist Kevin P. Roberson waarom Israël gewonden uit het Syrische oorlogsgebied over de grens laat komen en medisch behandelt. Een interessante vraag voor een activist, die normaal gesproken aan de kant van de Palestinos staat. Wat zou de geachte wetenschapper Soeterik antwoorden? We weten dat wetenschap zich over het algemeen bezighoudt met het afwegen van bewijs. Je bent verplicht ook de waarnemingen die jouw theorie ontkrachten te benoemen. Ook al is deze 'falsificatie van Popper' in de sociale wetenschappen de laatste tijd een beetje in onbruik geraakt. Je mag toch verwachten dat een wetenschappeer , als hij zijn vak serieus neemt, zich niet meteen met demonisering en demagogie bezighoudt.

Het antwoorde van Robert Soeterik was, dat het Israelische leger zich graag met gewonden van moderne oorlogsvoering bezighoudt, om de verwondingen van moderne wapens te kunnen onderzoeken. En eventueel te leren hoe die verwondingen te behandelen zijn. Israël afschilderen als bloeddorstig land, dat alleen uit eigenbelang helpt en eigenlijk een bloeddorstige bijbedoeling heeft. Het is een vorm van antisemitisme, die heel erg dicht bij het 'bloedsprookje' komt. Bovendien is deze uitspraak een vorm van demonisering die ik bedoel. Zelfs als er iets goed te melden is, is het toch weer slecht.

Janneke Juffermans  in Vrij Nederland
Een ander voorbeeld van moedwillige verdraaiing van feiten, stond afgelopen week in Vrij Nederland. Even over de achtergrond: In de afgelopen zeven jaar is het twee keer voorgekomen, dat pro-Palestijnse activisten door hun medestrijders met opzet zijn gedood. Vittorio Arrigoni werdin Gaza door salafisten ontvoerd en vermoord. Juliano Mer Khamis van het "Freedom Theater" in Jenin werd door gemaskerde Arabisch uitziende mannen in Jenin vermoord.

Alle twee moorden passen niet in het denkraam van de Israël-hatende journalist. Het mag niet zo zijn en het kan niet zo zijn, dat een moord niet aan Israël toe te schrijven is. Dus dat is precies wat Janneke Juffermans in Vrij Nederland (34/76;22-8-2015) doet: de  moord aan Israël toeschrijven. Steeds weer enkele kleine bijzinnetjes tussen de regels door, om twijfel te zaaien en om toch maar even de feiten naar haar hand te zetten.

Juliano Mer Khamis was een buitengewoon moedige man, die naar een arme wijk in Jenin ging, om daar, in navolging van zijn moeder, theaterlessen aan Arabische kinderen te geven. Zijn moeder Arna was zeer geliefd bij de Arabische bevolking, maar Juliano ondervond veel weerstand. Arabische conservatieve moslims waren ontstemd over het opvoeren van het toneelstuk Animal Farm, van George Orwell,  omdat er in het stuk varkens voorkomen. Het optreden van zowel jongens als meisjes in één toneelstuk was het volgende schandaal. Het bespreken van sexuele taboe's in een toneelstuk deed de deur dicht. Het theater werd twee keer bestookt met brandbommen en er werden bedreigingen geuit.



Voorgevoel
Drie jaar voor zijn dood zei Juliano: "Ik word een keer vermoord door een gestoorde Palestijn, omdat ik volgens hem de islamitische jeugd verknoei". Intussen zette Juliano zich ook tijdens de intifada voor de Arabische bewoners in. Hij bracht medicijnen mee en bracht zwangere vrouwen naar Israëlisch ziekenhuizen.  Tot de dag dat het voorgevoel waarheid werd en Juliano in zijn eigen auto, in een steegje van Jenin, met zijn zoontje op schoot en de oppas naast zich, door een man met een geweer wordt doodgeschoten. Het blijft verdacht stil in het kamp. De gebruikelijke collectieve rouw , die gebruikelijk is bij de dood van martelaren, komt niet op gang. Onderzoek naar de moord komt niet op gang. De moordenaar kende de smalle steegjes in Jenin, dus de kans dat hij Palestijn is, is groot.

De enige instantie die onderzoek naar de moord doet, is het Israëlische leger. Dat wordt door Janneke Juffermans zo omschreven: "Het Israëlische leger draaide de duimschroeven na de moord in elk geval aan met intimidaties". De artistiek leider van het theater, een palestijn, wordt verdacht van de moord en opgepakt. Studenten van de theaterschool, worden hardhandig verhoord. Een ex-student: Ik denk dat de moordenaar een Palestijn was, geleid door Israëlisch hand".

De laatste zin laat zien, dat wat er ook gebeurd. Ook al staat de Arabier nog met een rokend pistool naast het lijk, Israël altijd de schuld krijgt. De beschuldiging staat in Vrij Nederland tussen aanhalingstekens, en komen dus uit de mond van de ex-student. De tekstschrijver en de redactie treffen geen blaam, maar de twijfel is gezaaid en het politieke correcte verhaaltje is geschreven en gepubliceerd.

Vittorio Arrigoni
Bij de moord op Vittorio Arrigoni is er geen enkele twijfel over de daders. Salafisten wilden de Pro-Palestina activist van de International Solidarity Movement ontvoeren en enkele salafistische gevangenen in Gaza vrij krijgen. de ontvoering mislukt en Vittorio Arrigoni wordt opgehangen. De daders zijn gepakt en in Gaza veroordeeld. Keesjemaduraatje schreef er meerdere artikelen over.
Dat neemt niet weg, dat er ieder jaar weer, in Italië, bijeenkomsten van de communistische partij zijn, waar de moeder van Vittorio Arrigoni bij aanwezig is, waar de schanddaden van Israël aan de kaak worden gesteld, en waar de moord op Arrigoni wordt herdacht. de activisten zijn er zo mee bezig Vittorio tot een martelaar van het volk te stileren, dat de ware toedracht volkomen wordt ondergesneeuwd.

Demagogie of domheid?
Hoe ontstaat de verschuiving van de schuldvraag, van dader naar Israël? De dader staat met een rokend pistool of een wurgtouw in zijn hand naast het lijk, maar toch wordt een jaar later de schuld aan Israel en de Israeli's gegeven. Why?

Is de demagogie tegen Israel zo krachtig dat de palestinos zich gewoon niet voor kunnen stellen dat een activist door zijn eigen mensen wordt vermoord? Of kan gewoon niet waar zijn, wat niet waar mag zijn?

In het geval van Vittorio is de zaak duidelijk. Hij ging naar Gaza om te sterven, maar werd door de verkeerde vermoord. Bij Juliano is de zaak veel diffuser. Zelfs Democracy Now, de pro-Hamas-zender in de USA maakt duidelijk dat hij wordt vermoord door een Arabier. Niemand behalve het Nederlandse Vrij Nederland geeft Israel de schuld voor de moord. Het is daar de domheid en kwaadaardigheid die regeert.

Coalitie "Amsterdam voor Palestina" sluit harde actie niet uit

Donderdag 20 augustus 2015 komen leden van dertig anti-Israëlische organisaties, verenigd in de coalitie "Amsterdam voor Palestina", bij elkaar in het Nelson Mandelacentrum aan het Weteringplantsoen te Amsterdam. Op de bijeenkomst worden acties voorbereid, die tot doel hebben de stedenband Tel Aviv-Amsterdam te blokkeren. Ik ben op de bijeenkomst aanwezig om te observeren en dit verslag te kunnen schrijven.

Dertig WOB-verzoeken  
Frank van der Linde probeert zichzelf tijdens de bijeenkomst als slachtoffer van 'het systeem' te profileren. Frank heeft wel dertig WOB verzoeken, om informatie boven water te krijgen, ingediend, maar de Gemeente Amsterdam maakt steeds gebruik van het recht op uitstel om de voortgang van de waarheidsvinding te vertragen.

Burgemeester van der Laan gaat op 5 september op verkenningsreis naar Tel Aviv, maar de Gemeente wil het programma van de reis niet aan Frank van der Linde geven. Frank van der Linde heeft, samen met de extreem-linkse Ronnie Barkan, een alternatieve bezichtigingsroute ontwikkeld, maar de Gemeente heeft al te kennen gegeven niet aan deze alternatieve route deel te willen  nemen.

Zo langzamerhand lijkt de strijd van Frank van der Linde zich meer op de Stad Amsterdam dan op Israël te richten. Toch zit hij maandelijks, namens de groep Youth for Palestine, bij burgemeester Eberhard van der Laan aan tafel, om de 'onrust in de stad' te bespreken. Dat Frank van der Linde deze onrust zelf initiëert, door de theatervoorstelling van de vijfentachtig jaar oude Lia König te verstoren, dat heeft hij zeker niet aan Eberhard verteld.  

Frank van der Linde gaat naar Israël. Hij kent de weg, want hij heeft er zes maanden gewoond en is dus Israël-specialist. Toch denkt hij, dat hij bij de grens wordt tegengehouden (Blacklist noemt hij dat). Eigenlijk hoopt hij er een beetje op. Anders word je nooit geen martelaar. In dat geval, zal Ronnie Barkan, van het comité 'Boycot from Within', de alternatieve route voortzetten.  Er is zelfs een derde activist in Israël aanwezig, voor het geval dat Ronnie ook wordt tegengehouden. Aan alles is gedacht.  

Tolerante Stad
Frank van der Linde onthult tijdens de bijeenkomst nog een paar leuke feitjes, zoals de reden waarom DOCP-bestuurslid Houda Stitou huilend wegliep van de hoorzitting Amsterdam-Tel Aviv. Dat was namelijk, omdat burgemeester Eberhard van der Laan tijdens de hoorzitting stelde, dat het steeds beter gaat met Israël.

Ander feitje: Frank van der Linde gaat samenwerken met bureau Jansen en Jansen om 'informatie boven water te halen'. Nog iets anders: Frank van der Linde is na zijn verblijf in Tel Aviv, een paar jaar later teruggekeerd en merkte toen dat de straten van Jaffa (zijn woorden) "steeds Joodser geworden zijn". En omdat er steeds meer Joden in Jaffa wonen, is het 'geen tolerante stad'.

Dreigende taal slaat Frank van der Linde aan het einde van de avond uit, als hij roept, dat 'argumenten alleen niet voldoende zijn', daarmede het democratische proces van de stad Amsterdam aan zijn laars lappende. Het zijn echter wel altijd de allochtone jongens en -meisjes die bij deze harde acties opgepakt worden en nooit Frank van der Linde zelf, want die zit bij burgemeester van der Laan aan tafel.

Gezellig
Intussen zit ik gewoon in een snikhete zaal te luisteren naar al deze leuke feitjes en weetjes. Het is een gezellige bijeenkomst. Men kent elkaar. De oude harde kern van het Palestina Komitee ziet elkaar in dit Mandelacentrum. Gemiddelde leeftijd vijfenzestig jaar. Intussen ken ik de meeste deelnemers, van de vele demonstraties en bijeenkomsten die ik heb geobserveerd. Dat draagt het risico in zich, van gezellig met elkaar gaan kletsen en de missie vergeten.

Opvallende afwezigen, zijn de leden van ad-hoc-groepen Youth for Palestine en Back to Palestine, die het afgelopen jaar de Gaza-demonstratie hebben georganiseerd, de Israëlische ambassade hebben geblokkeerd en de theatervoorstelling van Lia König verstoord. Geen Houda Stitou, of Appa of Abulkasim  Al-Jaberi te bekennen. Op grond van de vele acties, zou je verwachten, dat deze goed opgeleide jonge moslims het vaandel van de anti-Israëlische strijd over zouden nemen. Zoals bekend, werken deze moslims ook samen met de moslimbroederschappen en de Hamas-vertegenwoordiger Amin Abu Rashed. Maar geen van deze radicale strijders is aanwezig in het Nelson Mandelacentrum.

De enige aanwezige oud-terrorist is Palestina Komitee bestuurslid Ibrahim Al-Baz, die samen met zijn vrouw en dochter op de eerste rij zit. In termen van Palestijnse fracties, wordt deze vergadering dus tot de Fatah-invloedsfeer gerekend. Geen PFLP- of Hamas-invloed te bespeuren.

Jaap Hamburger

De enige spreker met een inhoudelijke gefundeerde toespraak over de samenwerking Amsterdam-Tel Aviv, is Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid. Zoals hij op de website Joop al uiteen heeft gezet, is hij fel tegenstander van een samenwerking, omdat "in Tel Aviv het belangrijkste ministerie van Israël staat, het Ministerie van Defensie, waar al de oorlogen, invasies en veldtochten'made in Israël' zijn uitgedacht, die de Libanezen en de Palestijnen over zich heen gekregen hebben, oorlogen met cynische namen, als Peace for Galilea, Grapes of Wrath, Defensive Shield, Summer Rains,Operatie 'Juiste Beloning', Cast Lead en Protective Edge, bij elkaar goed voor tienduizenden doden, gewonden en levenslang geïnvalideerden. Leve het creatieve Tel Aviv, de moederstad van destructieve oorlogen!"

Er zijn natuurlijk ook goede ontwikkelingen en omstandigheden in Israël, zoals de vrijheid die de 'Lesbian-Bi-sexual-Transgender-Gay' (LBTG)-community er geniet. Wat doen we dan daarmee? Het is heel jammer, dat Jaap Hamburger zelfs die absoluut unieke situatie in het Midden-Oosten afdoet, door te stellen dat Israël hier mee slechts een 'pink-washing', quasi om het eigen bestaan te rechtvaardigen, bedrijft. Hij doet daarmee afbreuk aan zijn eigen argumenten en laat zien volkomen bevooroordeeld en eenzijdig te zijn.

Jaap Hamburger benadrukt tijdens de bijeenkomst twee keer, dat druk op de PvdA uitoefenen het meeste effect heeft. De PvdA zit op de wip. Als die zwicht voor de druk van deze 'Amsterdam voor Palestina'-coalitie, dan gaat de samenwerking Tel Aviv-Amsterdam niet door.

Somber beeld
Intussen schetst Jaap Hamburger, tussen de regels door, een somber beeld van de kans op succes voor deze activisten. De SP en Groenlinks hebbben dan wel tegen gestemd, maar zijn niet bereid zich aan te sluiten bij de coalitie tegen de samenwerking. Het heeft geen prioriteit. Het idee van de stedenband op zich wordt als positief gezien en verder laten de partijen weinig van zich horen. Tegelijkertijd wordt er wel een reis van burgemeester Aboutaleb van Rotterdam naar Tel Aviv gepland. Eindhoven staat positief tegenover een samenwerking met Tel Aviv. Allemaal PvdA-steden, tenminste als het om de ongekozen burgemeester gaat.  Berlijn gaat een samenwerking met Tel Aviv aan en Parijs heeft al een stedenband met Tel Aviv en Ramalah. Het idee 'Stedenband met Tel Aviv' leeft, zullen we maar zeggen.

Tien acties om in te tekenen
Het einde van de avond nadert. De activisten kunnen intekenen op één van de tien acties die gevoerd gaan worden. Max van Lingen van de International Socialisten sluit harde acties niet uit, maar wil die in een ander verband op een ander tijdstip verder bespreken. Een mevrouw uit het publiek benadrukt, dat de activisten tijdens de acties duidelijk moeten maken, dat het niets met antisemitisme te maken heeft. Dat is even tegen het zere been, maar de vergadering wordt voortgezet. Een andere aanwezige stelt voor juist vóór een stedenband te zijn, omdat tijdens die stedenband de slechte situatie van Palestijnen benadrukt kan worden. Interessante reactie van Frank van der Linde hierop is, dat er samengewerkt wordt met Palestijnen en 'goede Israelis'. "Natuurlijk wel samenwerken , maar niet met de  gemeente Tel Aviv". Zwalkend standpunt van een 'wannabe-victim'.

Parijs heeft ook een Israëlisch strandje aan de Seine. Dat brengt enkele activisten op het idee, om in Amsterdam aan de IJburg een hoop zand neer te gooien en dat tot 'Palestijns strand' te benoemen. Dat is één van de tien activiteiten waar op ingetekend kan worden. De overige activiteiten laten zich raden: Flyers uitdelen; demonstreren; op Schiphol gaan staan als Eberhard van der Laan vertrekt; mailen naar Gemeenteraadsleden.

Ik vind zelf het "Palestijnse Strand" op IJburg het meest creatieve- en invloedrijkste idee. "Come together on the beach". Na de vergadering nog even gezellig zitten praten, want we zijn gewoon in Nederland, mensen!

(bovenste foto van Maarten Brante)

Ekrem Deniz (lid van Anatolu Genclik) gearresteerd wegens #Mitch rellen in Den Haag

De Utrechtse activist Ekrem Deniz, die enkele dagen geleden werd aangehouden, vanwege zijn betrokkenheid bij de Haagse Schilderswijkrellen (#Mitch Henriques) , blijkt lid van de linkse Turkse organisatie Anadolu Genclik. Op de website van de Turkse organisatie wordt zijn arrestatie bevestigd.

Ekrem is de tweede linkse activist, die wordt gearresteerd. Said Roustayar, lid van de SP-jongerenbeweging Young and United, werd twee weken geleden tot zes maanden celstraf, wegens geweldpleging en brandstichting tijdens de Haagse Schilderswijkrellen, veroordeeld.

Op de Facebook pagina van Ekrem Deniz is te lezen, dat hij Koerdische activisten steunt en bij een foto van de Duitse terrorist Andreas Baader de tekst "Wir kämpfen weiter" geschreven heeft. Zoals we inmiddels weten pleegde Andreas Baader in de cel zelfmoord. Dus dat is misschien in dit stadium geen goed voorbeeld voor Ekrem Deniz.

Tijdens de rellen viel het op, dat leden van de Zwarte-Pieten-beweging, Internationale Socialisten en Gaza-activisten hand in hand vooraan in de linies stonden. Blijkbaar wilden ze de rellen voor politiek gewin gebruiken.

(Via https://twitter.com/CarelBrendel)

Said Roustayar: zes maanden cel waarvan twee voorwaardelijk

Said Roustayar is veroordeeld tot 4 maanden en twee maanden voorwaardelijk. Tijdens de zitting bekende Said dat hij betrokken was bij brandstichting tijdens de Haagse Schilderswijkrellen.

http://www.omroepwest.nl/nieuws/31-07-2015/zes-maanden-celstraf-voor-relschopper-schilderswijk

Kameraad Said Roustayar stond onder de douche

Als het niet zo schandalig was, dan was het grappig. De Haagse Schilderswijk reltrapper Said Roustayar (23) uit Bunnik moest afgelopen woensdag voor de Haagse rechtbank verschijnen, om zich tegen de aanklacht van ordeverstoring en brandstichting te verdedigen, maar hij verscheen niet in de rechtzaal. De Officier van Justitie beweerde eerst nog dat Said er voor had gekozen niet op te dagen, maar dat lag net even anders. Op het moment dat het politiebusje verscheen om Said op te halen en naar de rechtbank te vervoeren, stond hij onder de douche. De dienstdoende politiecommandant stuurde het busje zonder Said naar de rechtbank en dus was het verdachtenbankje helemaal leeg.

Vijftig Internationale Socialisten, Movement-X-adepten en FNV-Young-and-United-activisten stonden voor de rechtbank te demonstreren voor vrijlating van alle politieke gevangenen. Helaas moeten ze morgen om 14:00 al weer demonstreren, als Said tenminste uit de douche komt. Er hebben zich nog slechts twintig mensen aangemeld, dus er is nog plaats op de Prins Clauslaan 60 te Den Haag.

De advocaat van Said Roustayar vindt het geen goed idee, dat er op het Facebookaccount van Said foto's van de rellen staan, met hem vol in beeld, samen met de broertjes Al-Jaberi. Daarom zijn die foto's gewoon verwijderd. De foto waarop te zien is, dat Said ook demonstreert voor Gaza staat er nog gewoon.

Intussen is steeds duidelijker wat Said Roustayar het afgelopen jaar allemaal voor acties heeft uitgevoerd.   Said Roustayar is sinds een jaar politiek actief en heeft zich aangesloten bij de vakbondsgroep Young and United, die er hard tegenaan gaat.  In chronologische volgorde:

-Op 15 april 2015 bestormen de Yound and United boys en girls de  Macdonald's en vallen het personeel lastig.

-Op 22 mei 2015 bezetten Young and United de Sociaal Economische Raad, gewoon omdat het kan en gaan bij SER voorzitter Mariette Hamer op tafel staan. Ik keur deze actie overigens ongezien goed.

- Op 26 juni dringen de actievoerders van Young and United het moederbedrijf van Kruitvat, A.S. Watson binnen en roepen dingen.

Bij al deze acties is Kameraad Said van de partij. Zie ook de foto's hieronder.

Said is dus lekker bezig. Blijkbaar was het vakbondsgedoe toch niet radicaal genoeg en ging hij in juli naar Den Haag om nog even flink in de Schilderswijk huis te houden. Of dat bewezen kan wordt is de vraag.

Abulkasim Al-Jaberi is contactpersoon voor de Nederlandse Movement X

Sinds de Belgisch/Libanese activist en vroegere leider van de Arabisch Europese Liga (AEL) Dyab Abou Jajah van zijn Libanese avontuur is teruggekeerd, probeert hij opnieuw grond onder de voeten te krijgen  met de nieuwe beweging Movement X. De doelstellingen van Movement X zijn antiracistisch en anti-koloniaal.

Een interessante visie van Movement X is de demografische constatering, dat de Europese steden de laatste twintig jaar in toenemende mate worden bevolkt door immigranten, vluchtelingen en nakomelingen van koloniaal onderdrukten. Movement X wil dat de politieke- en sociale structuren in de grote steden zich aan de demografische werkelijkheid aanpassen.

Op de web pagina van Movement X wordt het zo omschreven: "Europese grootsteden bevinden zich op een scharniermoment. Hun bevolking telt niet langer een dominante meerderheid. Alleen blijven velen blind voor die realiteit. Zij proberen hun geprivilegieerde positie te beschermen door beroep te doen op de oude mechanismes van uitsluiting, discriminatie en racisme. De demografische verschuiving heeft zich daardoor niet vertaald in een evenredige machtspositie op economisch, politiek, sociaal of cultureel vlak. "

In gewoon Nederlands betekent deze doelstelling dat vertegenwoordigers van de Surinaamse-, Turkse-, en Marokkaanse gemeenschap de stad gaan besturen, ten koste van de oude blanke elite.

Sinds enkele maanden is Dyab Abou Jahah ook in Nederland actief en probeert een Nederlandse tak op te richten. Er is een Facebookgroep "Movement X Nederland, it's time to move" opgericht, waaruit de oprichters op korte termijn een kerngroep hopen te selecteren. De contactpersoon van deze kerngroep is Abulkasim "Fuck de Koning" Al-Jaberi. Abulkasim maakt op de Faceboekgroep duidelijk dat de leden van de kerngroep aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen: Vrouwenhaters, racisten en zionisten zijn niet welkom.

"Bij het selecteren van mensen verwachten we niet dat iedereen hetzelfde niveau van bewustzijn heeft over deze zaken. Bewustzijn vergroten en verdiepen is juist een van onze doelen. Dat neemt niet weg dat we een minimum van voorwaarden stellen aan leden. De speerpunten van Movement X zijn dekolonisatie, anti-racisme en radicale gelijkwaardigheid voor iedereen. Dat betekent dat vrouwenhaters, racisten, zionisten hier niet welkom zijn. Dat selectieproces zullen we met de kerngroep bewaken."

Een interessante groep van zeven admins heeft de leiding over de Facebookgroep genomen.
-Abulkasim Al-Jaberi: meermaals gearresteerd voor verstoren van de openbare orde en beledigen van de Koning.
-Rapper Appa: Bekend van zijn uitspraken "Fuck de Talmoed" en "zionistische honden die uit zijn op ons geld en bloed"
-Sandew Hira:  Die in het nieuws kwam met de volgende uitspraak:  "Transatlantische slavernij was erger dan de Holocaust"
-Dyab Abou Jahjah: In Nederland veroordeeld vanwege het publiceren van antisemitische cartoons.
-Hureya Salam: Die onder de naam Houda Stitou werd gearresteerd wegens het verstoren van een voorstelling van de Israëlische actrice Lia König, vorige jaar in de Doelenzaal te Amsterdam
-Fatima Faid van de Haagse Stadspartij: Kwam vooral in het nieuws door samen met Fatima Elatik (PvdA) in een demonstratie mee te lopen waar nazi-vlaggen werden vertoond.
Mika Tamazight: betrokken bij de beweging Back to Palestine en organisator van een benefiet ter gelegenheid van '66 jaar Nakba'

Ik geloof graag dat Movement X wil opkomen tegen discriminatie en voor gelijke rechten, maar het aantal anti-Israel-strijders in de kerngroep is al dermate groot, dat de haat tegen Israël waarschijnlijk het verbindende element van de groep zal zijn.

Vier geweldplegers en een Zwarte Piet op de Dam

Eindelijk is het programma voor de Hamas-demonstratie van 11 juli 2015 gepubliceerd:

Plaats: Dam Amsterdam

13.30 uur Palestijnse rap van Zeeko
13.35 uur Mohammed Matter, Palestijnse activist uit Gaza
13.40 uur Abulkasim Aljaberi, Back to Palestine
13.45 uur Sarah, Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina 
13.50 uur Kno'Ledge Cesare, Dichter en social critic
13.55 uur Dyab Abou Jahjah, oprichter Movement X
14.00 uur Ayala, Voormalig Israëlische en activiste voor de Palestijnse strijd
14.05 uur Appa, Motivational speaker en activist
14.15 uur AANVANG MARS
15.45 uur TERUG OP DE DAM

De organisatoren "Back to Palestine" en " Youth for Palestine" hebben er alles aan gedaan om de critici gelijk te geven. Ook al wordt er honderd keer geschreven en aangetoond, dat rapper Appa een antisemiet en een ophitser is, toch komt hij elke keer weer zijn geweldverheerlijkende riedeltje van zijn iPhone lezen.

Dyab Abou Jahjah sloot zich enkele jaren geleden, naar eigen zeggen, aan bij de Hezbollah en is ook nu in België weer bezig de massa's tegen Israel te mobiliseren. Bij de laatste massademonstratie in Antwerpen liet hij ook 'Zwarte Piet' Kno'Ledge Cesare spreken. Zoals bekend verondersteld, werd Kno'Ledge Cesare bij de anti-Zwarte Piet demonstratie in Gouda opgepakt wegens geweldpleging en verloor daardoor zijn baan als beveiliger.

Over Abulkasin "fuck de koning" Al-Jaberi hoeven we het niet meer te hebben. De rellen ter gelegenheid van de dood van #Mitch in Den Haag werden door hem en zijn broer persoonlijk gestart en aangemoedigd, zoals op foto's en video's duidelijk te zien is. Abulkasim is meerdere keren gearresteerd, onder andere voor het aanvallen van Israelische actrice Lia König in de Doelenzaal te Amsterdam.

De fanatieke Sara Beqali, van de Studenten voor een Rechtvaardig Palestina, wil liever niet met haar achternaam op het pamflet, wat heel verstandig is, want met haar staat van dienst kan ze zo op de UVA gaan werken. Vele activisten gingen haar voor.

De gebruikelijke verdachten staan dus weer bij elkaar op de Dam en ongetwijfeld kunnen we na zaterdag weer een paar sappige quotes op hun konto schrijven. Er is echter een klein minpuntje. De organisatie heeft te horen gekregen dat de politie gaat optreden tegen Hamas-vlaggen. Ook leuzen van Hamas zijn niet toegestaan. Kan RU-docente Markha Valenta honderd keer beweren dat Hamas een nette door de VN- en de EU goedgekeurde organisatie is. De Amsterdamse politie houdt er toch niet zo van.

We wensen de dames en heren antisemieten veel plezier in de zon op de Dam. Niet flauwvallen.