Lydia de Leeuw: geweigerd door Israël, maar niet zonder reden.

Volgens het NRC is Lydia Catharina de Leeuw (31-01-1986, Tilburg) de eerste Nederlandse pro-Palestijnse activist, die de toegang tot Israël ontzegd is. Dat gebeurde afgelopen vrijdag op het vliegveld Ben Goerion. Wat zou de reden kunnen zijn, juist deze activiste te weigeren als gast in het land Israël?

Gazavloot
Laten we beginnen in het heden. Dit jaar varen er vier boten vanuit Scandinavië naar de Gaza-strook, om demonstratief  'de blokkade' te doorbreken. Voor de vorm worden er in Italië wat medicijnen ingeladen, maar dat is puur symbolisch. Enkele weken geleden zijn twee grotere van de vier schepen in Amsterdam te gast. Er wordt een besloten anti-Israëlische bijeenkomst georganiseerd in een buurthuis van de Spaarndammerbuurt. Lydia de Leeuw is één van de sprekers. Buitenstaanders, zoals Keesjemaduraatje, die de bijeenkomst willen bezoeken, worden met duwen en trekken naar buiten gewerkt.

Op dit moment liggen de Gazaboten klaar om vanuit Palermo (Sicilië) naar Gaza te varen. Lydia de Leeuw zou juist ten tijde van de geplande aankomst van de boten, in Gaza zijn. Dit kan een zwaarwegende reden zijn om Lydia de Leeuw de toegang tot Israël te weigeren. Er is tenslotte een zeer gespannen situatie tussen Hamas en Israël en een extra anti-Israëlische actie, daar zitten ze niet op te wachten.

Free Ahed Tamimi

Op zondag 11 maart 2018 neemt Lydia de Leeuw deel aan de demonstratie voor de vrijlating van Ahed Tamimi. Dat is het blonde Palestijnse meisje, dat geweld tegen een Israëlische militair heeft gebruikt en intussen is veroordeeld. In de demonstratie staan ook borden, die oproepen tot boycot van Israëlisch producten.






Groente en Fruit
Op 21 juni 2018 publiceert SOMO een onderzoek van Lydia de Leeuw, waarin bekend wordt gemaakt, welke groente en fruit in de Nederlandse supermarkten er precies uit Judea en Samaria komen. De titel van het onderzoek: "Verkopen Nederlandse supermarkten groenten en fruit uit illegaal bezette gebieden in Palestina?" alleen al bevat drie leugens en een ontkenning van het bestaan van het land Israël.  Dan kan de Gerhard Schuil, de directeur van het SOMO, wel beweren, dat Lydia de Leeuw en het SOMO niet aan de boycot van Israël meedoen, maar de onderzoeken naar Israëlische producten hebben er in de praktijk wel toe geleid dat consumenten deze producten minder snel kopen.

Gazaoorlog 2014
Op 27 juli 2014 houdt Lydia de Leeuw een toespraak voor een demonstratie in Rotterdam en zegt daar:" Om te beginnen zijn wij consumenten. Vele bedrijven zijn actief in de nederzettingen; in het transport, de landbouw, beveiliging, en vele andere sectoren. Voor iedere euro die wij uitgeven aan producten uit Israëlische nederzettingen, steunen wij de bezetting en de onderdrukking. Wees bewust en steun de internationale boycot beweging!"

Rode Jeugd
In 2011 komt Lydia de Leeuw voor het eerst in opspraak, als ze secretaris van de Stichting Nederland-Gaza wordt. Deze stichting organiseert een anti-Israëlische campagne met een boot naar Gaza. Opvallend en verontrustend is de naam van de voorzitter: Rob Groenhuijzen. Als lid van de Rode Jeugd en de Capelse Groep wordt hij eind jaren zeventig veroordeeld wegens het voorbereiden van terroristische daden. De fondsenwerver van Hamas in Nederland, Amin Abu Rashed, is de andere persoon, waarmee je niet in één adem genoemd wil worden. Nadat de Telegraaf over het schandaal heeft gepubliceerd (Keesjemaduraatje had het onderzocht), treedt Lydia Catharina de Leeuw op 16 mei 2011, haastig terug als secretaris.

Kortom: Lydia de Leeuw is minder naïef als ze doet. Het moment van aankomst op Ben Goerion is slecht gekozen en bovendien kan je ook te ver gaan, bij je acties tegen Israël.

Lydia de Leeuw weg uit bestuur Stichting Nederland-Gaza

Het Telegraaf artikel SCHEPEN ONDER TERREURVLAG van 14 mei j.l. heeft binnen het bestuur van de Stichting Nederland-Gaza opschudding veroorzaakt. De maandag na publicatie heeft Lydia Catharina de Leeuw (25) reeds haar positie als secretaris van de stichting opgegeven. 

Het Telegraaf artikel is opmerkelijk, omdat op afgebeelde foto's notulen te zien waren, gemaakt door Lydia de Leeuw, waarin de naam van de voorzitter Rob Groenhuijzen verkeerd gespeld was.  De Telegraaf vermoedt dat de identiteit van de voorzitter, een veroordeelde terrorist van de Rode Jeugd, en banden met het PFLP, geheim gehouden moest worden.

Of deze geruchten van de Telegraaf een aanleiding voor het opstappen van Lydia de Leeuw zijn geweest is tot nog toe niet bekend gemaakt. Een feit is wel dat vice-voorzitter Wisse van der Mee (33) intussen ook niet meer voorkomt op de registratie van de Kamer van Koophandel. Een aderlating voor het bestuur.

Nu zitten Rob Groenhuijzen, voorzitter (70), Jacob Kuijer, penningmeester (65) en Gustav Draijer, secretaris  (53) nog in het bestuur van de Stichting Nederland-Gaza, die in juni een boot met activisten naar de Gazastrook wil sturen om met 15 andere schepen de zeeblokkade te doorbreken.

De organisatie van de Gazavloot is in opspraak geraakt door de medewerking van extreme moslimbroederschappen uit Turkije (IHH) en de medewerking in Nederland van Amin Abou Rashed, een fondsenwerver van de terreurorganisatie Hamas. Intussen zijn er door CU, SGP en PVV  kamervragen over zijn betrokkenheid gesteld. 

Gisteren heeft ook de regering van de Verenigde Staten afstand van de gazavloot genomen door dit initiatief  'not helpful' te noemen.

(Op de foto: Gustav Draijer)

Anja krijgt het benauwd

(Kifaia penningmeester Brechtje van Bergen ,vooraan, boycot  Ahava)

"Stichting Kifaia noch haar bestuursleden zijn actief in de BDS-campagne. Wel onderschrijven wij nadrukkelijk het recht om te kiezen voor deze vreedzame vorm van verzet tegen schending van internationaal recht en mensenrechtenverdragen."

Jarenlang mag senator Anja Meulenbelt ongehinderd, voor haar werk met gehandicapten, Gaza betreden. Ze mag zelfs trouwen met de directeur van de gehandicaptenorganisatie. Ahmed Marcouch trouwt haar zelfs in Amsterdam. Mag allemaal, kan allemaal. Nu dreigt er een kink in de kabel te komen. Israël wil BDS-activisten de toegang tot het land weigeren. Lydia de Leeuw, bestuurslid van Kifaia mocht Israël al niet meer in. Anja noemt dat pathetisch: 'deportatie'.

De belangrijkste vraag, voor Anja, voor Israël en voor de wereld is nu: Behoort de Stichting Kifaia tot de Boycot-Disinvestment en Sanctions (BDS)-beweging, ja of nee?   Volgens het statement op de website van Kifaia, horen ze er niet bij. Klopt dit wel?

Anja Meulenbelt heeft op haar eigen website herhaaldelijk boycot-initiatieven gepromoot. Ze heeft zelfs een 'tag' voor dit thema gemaakt. Het woord 'boycot' krijgt op haar site 1490 hits. Het woord BDS krijgt 232 hits. In 2014 schrijft ze als kritiek op haar partij SP: "maar de SP sluit zich niet aan bij de BDS beweging – dat zal ook wel te controversieel zijn, ". Ze schrijft er over, ze beveelt het aan, ze is er een deel van.

Hoe zit het met haar bestuursleden? Lydia de Leeuw is over duidelijk in woord, daad en geschrift, helemaal 'in to' de BDS.  Lydia de Leeuw schaadt de belangen van Israël in binnen-en buitenland, wat Volkskrant en NRC ook proberen te verdoezelen.

Bestuurslid Nadia Benaissa werd al een keer een visum voor Israël geweigerd.

Penningmeester van Kifaia, Brechtje van Bergen, maakte op 21 februari 2012 de foto's bij een toespraak van Omar Barghouti, één van de leiders van BDS, in Amsterdam. Op 20 januari 2015 schrijft ze als lid van de 'Bathrobe Brigade': “We are happy that the sale of Ahava has stopped". Ik schrijf het allemaal maar even op, want de journalisten van de Volkskrant en NRC kunnen niet googlen.

Voorzitter Christine de Vos van Kifaia maakt op 1 juni 2010 de foto voor een reportage van BDS Nederland.

Dat vinden de bestuursleden van Kifaia allemaal geen probleem, totdat één van haar leden de toegang tot Israël wordt ontzegd. Dan maken ze opeens geen deel van BDS meer uit. Anja krijgt het terecht benauwd. Binnenkort zal niemand van haar Kifaia-team meer naar Israël mogen. Kunnen ze proberen via Egypte Gaza binnen te komen.

Trouw wist van terreur-connectie Stichting ISRAA

 

Het dagblad Trouw publiceerde op 2 december 2022 een verontwaardigd artikel over bestuurder Anne Jellema, van Stichting ISRAA, die zich bij ABNAMRO over kleine betalingen moest verantwoorden. Ze moest vertellen waarom ze naar Qatar en “Palestina” was geweest en welke bedragen ze had overgeboekt. Uit onderzoek blijkt echter, dat Trouw al sinds 2003 van de terreur-connectie van Stichting ISRAA op de hoogte was.

Vóórdat de vermoedelijke Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed in juni 2023 werd gearresteerd en het hele kaartenhuis van Stichting ISRAA in elkaar zakte, schreef dagblad Trouw enkele verontwaardigde berichten over de slechte behandeling die bestuurders van de Stichting ISRAA bij banken kregen. Dirk Waterval schreef op 2 december 2022: “Bestuursleden moesten uitleg geven aan ABN Amro over kleine betalingen, die zij verspreid over de afgelopen tien jaar soms gewoon van hun moeder of een ex-partner hadden gekregen. Secretaris Anne Jellema van ISRAA moest de bank bovendien vertellen waarom ze naar Qatar en “Palestina” was geweest. In dat eerste land was ze voor een handelsmissie met de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland, legt ze uit. (1) In Palestina was ze om een marathon te lopen.”

Anne Jellema in Qatar

In een nog langer artikel in het katern “Verdieping” beschrijft Dirk Waterval dat de RABO-bank al in 2018 extra controles uitvoert en de persoonlijke bankrekeningen van bestuursleden van ISRAA wil opzeggen. Toch gaat er bij de journalist en de redactie van Trouw nog steeds geen belletje rinkelen. Waterval noemt de Stichting ISRAA: “Een kleine organisatie die onder meer geld inzamelt voor weeskinderen in vluchtelingenkampen in Gaza.” Emails en brieven van blogger Kees Broer aan de redactie van Trouw bleven onbeantwoord. Wist het dagblad echt niet beter?

Gretta Duisenberg (2009)

Gelukkig kunnen we de Trouw-artikelen over de Stichting ISRAA nog steeds in de database van Lexis-Nexis opzoeken, om er achter te komen, of de krant echt zo naïef is, of dat er van bewuste misleiding door de krant sprake is. Op 30 december 2009 schrijft journalist Rob Pietersen in Trouw over bestuurslid Ikram Jaballah (2), die voor de tweede keer dat jaar , met hulpgoederen op weg naar Gaza gaat. “De 29-jarige Jaballah reist zaterdag naar Caïro om deel te nemen aan Gaza Freedom March. Met twaalf landgenoten, en zo’n 1300 andere deelnemers uit 41 andere land, wil de juridisch medewerkster van de gemeente Rotterdam, bestuurslid van stichting ISRAA (Internationale Steun Rechtstreeks Aan Armen), in een konvooi van 150 voertuigen hulpgoederen naar Gaza brengen. En om een beetje lawaai te maken en aandacht te vragen voor de Palestijnse zaak. Voor de miserabele, inhumane leefomstandigheden daar.” Ook toen zweeg Trouw over de werkelijke achtergrond van Stichting ISRAA. Dat de pro-Palestijnse activiste Gretta Duisenberg en het Nederlandse Palestina Komitee aan de actie meedoen, had al alle alarmbellen moeten doen rinkelen, maar de wens om in de koude decembermaand een mooi humanitair verhaal te schrijven kreeg blijkbaar de overhand.

Amin Abou Rashed (3e v.r.) met Lydia de Leeuw (2e v.r.) (SOMO) in Gaza (2013)

We moeten terug gaan naar de archieven van dagblad Trouw van 2003 en 2004 om erachter te komen wat we nu in de rechtszaak tegen de aangeklaagde fondsenwerver van Stichting ISRAA, Amin Abou Rashed, te horen krijgen. Op 14 februari 2004 kopt Trouw: “Stichtingen die terrorisme zouden financieren; FEITEN” en bericht over voortzetting van de verboden Stichting Al Aksa, door de Stichting ISRAA. Op 3 oktober 2003 heeft Trouw dan al geschreven over “Doorstart pro-Hamas-stichting.” In het artikel wordt op de volgende manier een verband tussen Al Aksa en ISRAA gelegd: “De Rotterdamse stichting Al Aqsa, die op de Europese Lijst van terroristische organisaties staat, heeft een doorstart gemaakt onder een andere naam. Eerder werd al duidelijk dat weer een andere stichting ISRAA, een deel van de activiteiten van Al Aqsa had overgenomen. Bestuursleden van die stichting werken op hetzelfde adres. Al Aqsa maakte deel uit van een organisatie met vestigingen in de Verenigde Staten, Duitsland, Belgie, Zweden, Pakistan en Zuid-Afrika. Volgens de algemene inlichtingen- en veiligheidsdienst financierde Al Aqsa de Palestijnse terreurbeweging Hamas.” Het allereerste artikel over Stichting ISRAA, in dagblad Trouw, stamt van 4 juni 2003 en bericht: “De activiteiten zijn deels overgenomen door de stichting ISRAA (Internationale steun rechtstreeks aan armen). De voorzitter ervan, B. el Salah, is secretaris van Al Aqsa.”

De journalisten van Trouw hadden dus in 2022 alleen maar in hun eigen archief hoeven kijken om erachter te komen, waarom RABO en ABNAMRO zo wantrouwig waren en de banrekeningen van bestuursleden wilden opzeggen. Het heeft na 2003 nog tot 2023, dus twintig jaar, geduurd totdat de FIOD een gedegen onderzoek naar ISRAA startte en Amin Abou Rashed voor de rechter daagde.

(1) Tijdens de omstreden handelsmissie naar Qatar, tussen 2 en 6 maart 2020, nam Anne Jellema ook de nu aangeklaagde Amin Abou Rashed mee, hetgeen tot WOO verzoeken leidde.

(2) Ikram Jaballah was van 05-02-2009 tot 23-09-2019 bestuurslid van Stichting ISRAA

Amin Abou Rashed strooit zand in de ogen van de rechtbank

Na bijna een jaar voorarrest wegens het overtreden van de Sanctiewet 1977, komt Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed, onder voorwaarden en zonder enkelband, weer vrij. Het is een merkwaardige en onverwachte wending in de rechtszaak tegen Stichting ISRAA en de Europese Coördinator van de financiering van Hamas.

met dochter Israa

De pro forma rechtszaak in de extra beveiligde rechtbank van Rotterdam van 15 mei 2024 verliep rommelig. Eerst zit Amin Abou Rashed zonder tolk in de rechtszaal, dan komt er een verkeerde, Berbers sprekende, tolk binnen. Uiteindelijk krijgt de éénarmige Hamas-financier zijn vaste Egyptische tolk naast zich en kan het proces beginnen. De aanklachten zijn bijna hetzelfde: Overtreding van de sanctiewet; Voortzetting van de verboden Al Aqsa Stichting; Ter beschikking stellen van geld aan Hamas; Lidmaatschap van een criminele vereniging, zijnde de Stichting ISRAA. Voor een groot deel is deze aanklacht een herhaling van zetten.

met dochters Israa en Ieman

Opvallende wending van deze zitting is, dat het Openbaar Ministerie de aanklacht van leiding geven aan een criminele vereniging, vanwege opportuniteitsbeginsel, laat vallen. De aanklacht kan wel bewezen worden, maar Amin Abou Rashed wordt er niet voor vervolgd. De reden zou kunnen zijn, dat het bestuur van de Stichting ISRAA niet wordt vervolgd en dat daarom Amin Abou Rashed ook niet als hoofd van deze criminele vereniging kan worden vervolgd.

Het Openbaar Ministerie komt met veel bewijsmateriaal, waarmee Amin Abou Rashed met de leiders van Hamas in verbinding wordt gebracht. Zo staat hij in direct contact met Ismail Barhoum (إسماعيل برهوم) die in 2021 tot leider van Hamas in de Gazastrook is gekozen. Ismail Barhoum vraagt geld aan Amin Abou Rashed, via het Jerusalem Development Fund. Amin krijgt een Palestijns paspoort uit handen van Ismail Haniyeh. Op foto’s is te zien dat hij een VIP-gast bij het 25-jarig jubileum van Hamas is.

Met Dorien Ballout (2017)

Sinds 1999 houdt Amin Abou Rashed zich uitsluitend met strijd voor de Palestijnse zaak bezig. Hij heeft geen ander werk en leeft ook van deze activiteiten. Tegenover de reclassering vertelt hij echter een geheel ander verhaal, dat de nadruk op humanitair werk legt. De reclassering schat de verdachte dan ook in als niet gewelddadig. Volgens de reclassering vereenzelvigt Amin Abou Rashed zich niet met de ideologie van Hamas. Amin wordt echter helemaal niet van gewelddadige acties of lidmaatschap verdacht, maar van de heimelijke financiering via niet toegelaten instellingen.

De medische situatie van Amin Abou Rashed geeft uiteindelijk de doorslag bij de schorsing van het voorarrest. De gevangenisarts heeft het patiëntendossier van de verdachte niet ontvangen en begint met het onderzoeken van het glazen oog. Bij een bezoek aan het Erasmusziekenhuis is het patiëntendossier nog steeds niet opgestuurd, waardoor er geen vergelijking met de oude toestand van het ene nog functionerende oog kan worden gemaakt. Om zijn verhaal kracht bij te zetten haalt Abou Rashed tijdens de rechtszitting zelfs zijn glazen oog uit de oogkas. Abou Rashed eist nu dat hij naar zijn vaste oogarts in Leiden gebracht wordt.

In Gaza met Lydia de Leeuw (2013)

We moeten ons er echter van bewust zijn, dat Amin Abou Rashed in 2023 nog een druk congres in Malmö heeft bezocht en dat hij de afgelopen jaren door de hele wereld , zoals naar Libanon, Syrië, Turkije en Qatar, is gereisd. Toen was hij blijkbaar niet half blind en toen was zijn bloeddruk niet te hoog. Met de zielige verhalen strooit Amin Abou Rashed woestijnzand in de ogen van de reclassering en de rechtbank, waardoor hij nu al weer, op voorwaarden, op vrije voeten is.

Anja doet huilie huilie over Gaza visum

Voor Anja Meulenbelt is het nooit goed, of het deugt niet. Drie leden van haar eigen mensenrechtsorganisatie Kifaia mogen het heilige Gaza-land betreden, maar  Israël weigert het derde bestuurslid toegang te verlenen. Hoe ken dat nou en schande!

Zoals gewoonlijk liegt Anja Meulenbelt over de gang van zaken bij deze zoveelste Gaza-reis. (Wie betaalt dat allemaal?) Op de Facebooks beweert Anja dat ene Nadia Ben te toegang tot Gaza is geweigerd. Bovendien zou Nadia een bestuurslid van Kifaia zijn. Nagevraagd bij de Kamer van Koophandel blijkt deze mevrouw een geheel andere naam te hebben, namelijk Nadia Benaïssa - Aitihda uit Breda. Ze is sinds februari 2016 lid.

Het verwijt dat de Stichting Kifaia maakt is, dat Nadia niet naar Gaza zou mogen vanwege haar Arabische naam en dat de overige autochtone Nederlanders wel een visum hebben gekregen. (Diescriemienasie!) Niets is minder waar! Nadia Benaïssa - Aitihda is een visum geweigerd vanwege haar innige  contacten met notoire geweldplegers en -oproerkraaiers, te weten Frank van der Linde en Abulkasim Al-Jaberi. Bovendien schrijft ze artikelen voor Wij Blijven Hier, waarin ze de islamisering van Nederland een warm hart toedraagt.

De overige bestuursleden van Kifaia , Anja Meulenbelt, Christine Suzan de Vos en Lydia de Leeuw, mogen wel naar Gaza, voor de gehandicapten organisatie Kifaia. Waarom zij wel? Dat is heel makkelijk te verklaren en uit te leggen. Logisch ook. Anja Meulenbelt is een voormalig lid van de Eerste Kamer, met een diplomatieke status. Bovendien al jaren humanitair actief. Lydia de Leeuw heeft in 2011 wel een kleine misstap begaan, door samen met de Rode Jeugd terrorist Rob Groenhuijzen in een Nederlandse Gazaboot te gaan zitten, maar door haar slordige uitgelekte notulen kon deze bende snel opgerold worden. Ze heeft nadien al twee jaar in Gaza gewoond en maakt daarom gebruik van het gewoonterecht. "Laat maar lopen" schijnen de Israelis te denken.

Christine de Vos is al jaren werkzaam voor NGO's en heeft nog nooit iets gewelddadigs gedaan.  Die mag ook naar binnen. Alleen iemand die volslagen onbekend is, geen status als humanitair medewerker en bovendien de verkeerde vrienden, die mag het Land van Mellk en Honing niet betreden. Veertig jaar door de woestijn lopen!  Daarna praten we eens verder!

De Freakshow rondom het Platform Stop Racisme en Uitsluiting

Door het uitnodigen van een van terrorisme verdachte Arabisch/Israëlisch parlementslid, met een donkere reputatie als Gazaboot opvarende en ondersteunster van Intifada-moorden, komen er een hele reeks freaks en halve garen op de Alternatieve Kristallnachtherdenking af, waarvan de zelfbenoemde activist Frank van der Linde nog de normaalste is en de bij het NPO programma Pauw tot geweld tegen Israëlische toeristen oproepende Youness Ouaali de allerergste.

Bij het Facebook-evenement voor de haatspeech van Haneen Zoabi hebben zich tot nog toe vierentachtig (84) mensen aangemeld. De fine-fleur van Israël-hatend Nederland verzamelt a.s. zondag zich rond het monument voor 'Het verzet van Joodse burgers'. Een opsomming:
 
Ibrahim Albaz was lid van Fatah en werd in 1979 in Frankrijk tot vier maanden cel veroordeeld, wegens het smokkelen van pijpbommen naar Duitsland.

Nawal Al-baz was één van de organisatoren van de Nederlandse Gazaboot, ter ondersteuning van het Hamas-regime.

Broodjesverkoper, tevens woordvoerder van de met moslimbroederschap verbonden World Wide Relief , Youness Ouaali  riep zijn islamitische medestrijders op enkele Israëlische toeristen in elkaar te slaan en mocht als beloning zijn oproep bij het programma Pauw herhalen.

Frank van der Linde roept optot boycot van de stad Tel-Aviv en schuwt daarbij het hardhandig verstoren van een theatervoorstelling niet.


Sonja Zimmermann is bestuurslid van Docp, één van de meest fanatieke aanjagers van de boycot van Israël.

Lydia de Leeuw woonde in Gaza en was bestuurslid van de Nederlandse Gazaboot, onder de bezielende leiding van de Nederlandse Rode Jeugd Terrorist Rob Groenhuijzen.

Peyman Jafari, is als bestuurslid van de Internationale Socialisten betrokken geweest bij de herdenking van Hamas-oprichter Sheik Achmed Yassin.

Ghada Zeidan organiseerde een bijeenkomst ter ondersteuning van Hamas in de Balie en is directeur van de pro-Palestijnse organisatie Palestine Link.

Arnoud van Doorn was ooit PVV kamerlid en is nu bekeerd tot de islam. Hij roept islamitische volgelingen van zijn eenheidspartij op, de Palestijnen te steunen en bij de Kristallnachtherdenking te zijn.

Lonneke Lemaire is voorzitter van het Platform Stop Racisme en Uitsluiting. In 2012 bezocht ze de Westelijke Jordaanoever om olijven te plukken. Daarna maakte ze een rondgang langs kraakcafé's om op te roepen tot actie tegen Israël. In 1978 tekent Lonneke Lemaire in de Waarheid als "voorzitter van het Chili-comité Bijlmermeer" een oproep tot herdenking van de Februaristaking. Op 28 mei 1985 spreekt Lonneke Lemaire in de Waarheid namens het Medisch Comitee Angola. De aller-aller eerste keer dat we van Lonneke Lemaire hoorden was echter op 16 september 1963, ook via de Waarheid, toen zij als dertienjarige , samen met haar vader Cor Lemaire (bekend van het lied ""Ik zou je in een doosje willen doen,"), de Firato bezocht en over de veel te dikke zangeres Anne Shelton (van het lied Lili Marlene) durfde op te merken: "Nou ja, moet je dat es zien, je zal er de inhoud van moeten berekenen".

Anja Meulenbelt zit altijd vooraan bij de Alternatieve Kristallnachtherdenking, op een voor haar gereserveerd stoeltje. Ze was getrouwd met de ex-Fatah-terrorist Khaled Abu Ziad, maar werd teleurgesteld toen bleek, dat Khaled aan niemand van zijn familie en vrienden in Gaza verteld had, dat hij met Anja getrouwd was. Dit omstreden huwelijk werd voltrokken door Ahmed Marcouch.

Maarten Jan Hijmans schrijft elke dag op zijn blog Abupessoptimist hoe erg het leven in Israël is. Hij werd wereldberucht in heel Amsterdam, nadat hij dreigde een traangasgranaat bij de Joodse Liberale Synagoge naar binnen te gooien. Naar eigen zeggen hadden we hier te maken met beeldspraak en daarom mag hij nu weer lid zijn van het LJG.

-Sylvia Bos demonstreerde voor een boycot van Israël.
-Hasane Almane demonstreerde in 2012 zij aan zij met Gretta Duisenberg tegen Israël.
-Mieke Zagt werkt voor ICCO en Defense for Children Palestine.
-Harmen van de Beek is de totaalmalloot die gehuld in een Palestijnse vlag, zich tijdens een Gaza-demonstratie in Utrecht tot de Islam liet bekeren.

Zestien totale fanatieke gekken en malloten op een bezoekersaantal van vierentachtig.  Dat kan alleen maar uitmonden in een anti-Israëlische betoging, die met de Kristallnacht op zich niks te maken heeft, want tijdens de Kristallnacht in 1938 bestond Israël nog niet eens.

Gazavloot wordt afgeluisterd

Paginagroot artikel in de Telegraaf van afgelopen zaterdag, over de terreurachtergrond van de Stichting Nederland-Gaza. De notulen van de stichting Nederland-Gaza zijn uitgelekt en er zijn bandopnamen van de vergaderingen gemaakt.

De terreurachtergrond van Amin Abu Rached en Rob Groenhuijzen is de lezers van dit weblog reeds bekend. In het artikel van de Telegraaf wordt dan ook enkele keren van dit blog geciteerd. In dat opzicht is het een klein succesje te noemen, dat deze verhalen nu ook een groter publiek bereiken en dat de regering hierdoor misschien gedwongen wordt maatregeleln tegen deze terreur te nemen.

Een interessant detail is, dat Lydia de Leeuw de notulen van de Stichting Nederland-Gaza maakt. Dat doet ze bijzonder slordig. Rob Groenhuijzen wordt consequent als 'Rob Groenenhuizen' geschreven. De Telegraaf denkt dat ze daarmee de ware identiteit van Rob probeert te verbergen.

Uit de notulen blijkt dat de stichting Nederland-Gaza op een half jaar administratieve detentie in een Israelische gevangenis rekent, mochten de activisten tijdens de vaart naar Gaza opgepakt worden. Door de vertragingen bij de planning van de vertrekdatum, heeft de stichting tot nog toe geen prominente Nederlanders zoals Jan Pronk, Ali B. of Mohammed Rabbae tot deelname bereid kunnen vinden. Er worden wel interviews met de prominenten in de NRC en de Volkskrant gepland. De Telegraaf noemt dat 'een geraffineerd mediaoffensief'. 

Het geld voor de Gazavloot komt tot nog toe niet van de subsidieclubs van ICCO, NOVIB, IKV Pax Christi of CORDAID, maar van een conglomeraat aan met de moslimbroederschap gelieerde moskeeën en religieuze verenigingen.   Amin Abu Rashed speelt een belangrijke rol bij deze financiering. Veel van het toegezegde geld is echter nog niet overgemaakt. Daarom is de reis financieel gezien nog onduidelijk.

Onderwereld en bovenwereld bij de Gazaboot

Ter gelegenheid van het aanleggen van één of meerdere Gazaboten in de Amsterdamse haven, organiseren de Pro-Palestijnse activisten een "Publieksdebat" met als thema: "De blokkade van Gaza en hoe nu verder?" Weliswaar moet het publiek zich vooraf per email aanmelden en worden alleen stemmen toegelaten die pro-Palestijns zijn, maar wie maalt er om?

Belangrijker zijn de deelnemers en hoe ze zich presenteren.

Pepijn Brandon (senior onderzoeker International Institute of Social History, assistent professor VU) laat niet vermelden, dat hij lid is van de Internationale Socialisten. Een organisatie die openlijk Hamas steunt.

Lydia de Leeuw vertelt er niet bij, dat ze bestuurslid van de Stichting Nederland-Gaza was, een mantelorganisatie van Hamas.

Awni Farhat wordt op diverse pro-Pal-bijeenkomsten als zijnde een "vluchteling uit Gaza" voorgesteld. In werkelijkheid is hij een succesvolle student uit Gaza.

Erik Ader (oud-ambassadeur) is een tragische geval. Hij kan alleen in deze kringen floreren, steunende op zijn heldhaftige vader die in de Tweede Wereldoorlog honderden Joden het leven redde. Erik Ader heeft er zijn levenswerk van gemaakt die reputatie weer door het slijk te trekken.

Zo hebben alle deelnemers aan het 'debat' wel wat te verbergen of te verzwijgen. Dan hebben we het alleen nog maar over de Internationale Socialisten en hun maffia. Nog erger wordt het als we zien welke leden van de bovenwereld er mee doen. Aanvankelijk zou Isabelle Diks van de Groen-Links fractie der Tweede Kamer bij de avond aanwezig zijn. Op de website van het Rights Forum wordt ze echter al niet meer genoemd. Blijkbaar is het illustere gezelschap van Hamas-aanhangers en Internationale Socialisten haar toch te heet onder de voeten geworden.

Als vervanging van de Groenlinks politica Isabelle Diks, is nu Sadet Karabulut (Tweede Kamer lid SP) opgetrommeld. Die is nergens te goed voor. Liep ze in 2009 al mee in een uiterst kwaadaardige demonstratie tegen Israël. Enkele weken geleden was ze niet te beroerd voor een onderonsje met Hamas fondsenwerver Amin Abou Rashed.

 Zo wordt de gewelddadige en geheimzinnige onderwereld van de Internationale Socialisten verbonden met de bovenwereld van de universiteiten, buitenlandse zaken en de Tweede kamer.

Weliswaar blijven de acties van de Gazavloot in Nederland nog marginaal, in het nieuws. Het is toch belangrijk dat we iedere keer weer erop wijzen, dat de ondergrond terroristisch is.

Waarom Lydia de Leeuw Israël is uitgezet