Why is the boycott event at the Tilburg University special?

Last Wednesday 22 May 2019, I visited a ‘debate’ at the Tilburg University , about the academic boycott of Israel, called ”Collaborating with Israeli Universities? A Roundtable”. Why is this event so special, compared to other anti-Israel-campaigns at Dutch universities? When searching on the Internet for “academische boycot”, we only find events related to the academic boycott of Israel. We never find academic boycotts of China, North-Korea, Maroc or Turkey. Countries that are also struggling with separatist minorities. In the highly polarized political discourse as taking place in the liberal arts- and social-science faculties, the boycott of other countries then Israel in not taken into consideration. 

Another observation when searching for ‘academische boycot’ is that student organizations , like ‘Students for justice in Palestine’ organize those events. Observing anti-Israeli events, we saw that radical left organizations as “International Socialisten’ and ‘Palestina Komitee’ support the efforts of student organizations to boycott Israël. Moderate democratic left parties don’t support these efforts.

In Tilburg it is the first time in the Netherlands, that academic staff calls for boycott of Israel. Presenting this event as a ‘debate’ or a ‘round table’, is hilarious, as the only speakers of the evening, where well-known anti-Israeli-activists. Other speakers, who would present a more moderate or balanced  view on the issue were not invited. 

The organizers tried to present this event in the context of “academic freedom” and “ freedom of speech”. This could be an indication that the purpose of this evening was not to really start a campaign for boycott of Israel, but merely provocation to check whether the university management is accepting this point of view.

I was sitting in the third row of the lecture hall, making my notes and wondering why students did not say a word about the strange setting. No real discussion, no debate and no pro/con-consideration. Do we have to worry, when a law professor at the University Tilburg does not reflect on the possible negative impact of an academic boycott? Who is Michiel Bot, law-teacher at the University Tilburg and why does he organize a propagandistic one-sided and biased event?

In June 2017, I observed a pro-Palestinian demonstration at the Dam square in Amsterdam, as organized by the Hamas fundraiser in the Netherlands, Amin Abou Rashed. I took a picture of a calm and discrete man, with a Palestinian banner in his hand. I recognized, that this man did not belong to the pro-Palestinian hard-core activists. I saved the picture to find out later who he was. Now in 2019, I found out: It is Michiel Bot, the law-professor in Tilburg.

During the event on 22 May 2019, Michiel Bot told the students, that in 2016 he taught law at the Al-Quds Open University in Abu Dis, north of Ramallah. During clashes between Israeli soldiers and Arab students, the university was attacked by soldiers, documents and equipment were confiscated. In the morning, when Michiel Bot was entering the building, the windows were broken and glass was scattered on the ground. Michiel Bot did not elaborate on the possible reasons for the behavior of the IDF. None of the students in Tilburg asked. On the internet I found out, that several of the stab-attackers in 2016 came from this university.

Still I was thinking about the Hamas-demonstration in 2017, were I observed the Tilburg law-professor Michiel Bot. Was he, or was he not, part of the radical antisemitic Dam-square protesters, that demonstrate against Israel every week? When I approached the building earlier that evening, I saw ‘the woman with the Vietnamese hat’, member of the BDS-movement at the Dam square, at the University campus. She turned around after seeing me. Later that evening, she came into the lecture room and kissed Michiel Bot.

The meeting at the Tilburg University was also organized by the law teacher Marloes van Noorloos. She introduced herself to the public, showing the brochure ‘Report Collapsing Prospects, Palestinians in Area C, West bank’. This report is published in 2016. The colophon states: “The mission was carried out by a multidisciplinary team with expertise in water management, gender and conflict, human rights, human security and economic and social development. Its members were: Rachel Kurian, Aalt Leusink, Peter van Lieshout, Marloes van Noorloos and Dubravka Zarkov, assisted by Machteld Galema.

The mission was initiated and organized by Gate48, a Dutch NGO of critical Israelis living in the Netherlands and Palestine Link, an organization of Palestinians in the Netherlands, represented by director Ghada Zeidan.” Of course academic staff member Marloes van Noorloos did not tell the students in Tilburg, that area C was defined as being under Israeli control, during the Oslo agreements. In that sense the area C is in Israeli context defined as ‘disputed’ not necessarily ‘occupied’.

Also the students are not aware that Gate 48 and Palestina Link are anti-Israeli organizations and the report therefore does not have an academic status. Allthough Marloes van Noorloos does not have a reputation as a pro-Palestinian activist, her academic writings show a remarkable lack of moral compass. In 2014 she published an article which propagates to de-criminalize the propaganda for terrorism. [1]

After the two academic teachers, Marloes and Michiel introduced themselves, the first guest speaker, Samer Abdelnour (Institute for Global Prosperity, University College London), explained the education in the occupied territories. After his speech he showed a BDS logo and called for a boycott of the Israeli universities. Samer Abdelnour is an academic, but in this speech,  he takes side for the Palestinian Authorities, without even mentioning the opposite side. For instance the base of the IDF on the campus of the Hebrew University inJerusalem, is criticized. [2] For Dutch students this may be a strange situation, but for Israeli circumstances this cooperation is necessary.

Jeff Handmaker (Institute of Social Studies) is the third speaker of the evening. He is a pro-Palestinian activist, teaching at ISS. In the last years, I have visited several lectures hosted by him.This was the first time I saw Jeff Handmaker giving a lecture himself.

In February 2013 he was the host of a meeting with Norman Finkelstein[3], who is an anti-Israeli American academic, but not a BDS supporter. A lot of pro-Palestinian activists and left-wing extremists visited this lecture some six year ago.

In May 2018, I visited the ISS in The Hague again, to listen to the speech of Mustafa Barghouti.[4]  I observed that the hard core of the Palestina Komitee, some of them with a terrorist background  in the seventies, were present in the lecture hall.

During the lecture of Mustafa Barghouti,  a call for BDS was formulated and presented as ‘peaceful’, not considering that in Israel at the same time a wave of knife stabbers was going on. BDS as a boycott initiative is more to be regarded as an additional action, next to the violent attacks that are also carried out by Palestinian groups.
   
The speech of Jeff Handmaker is in no way meeting the standards of an academic debate, as his story is one-sided and biased. He should at least mention the opposite side of the polarized debate. When he says that the BDS is regarded as antisemitic, at the same time he states that no evidence of the antisemitic standpoint is given. A German student replied in his question, that he as a German has a very strange and negative feeling, thinking of the boycott of Jewish business in the thirties. German parties have just a week ago supported a resolution which states that BDS is related to antisemitism. After this question, the speakers were talking about antisemitism for maybe fifteen minutes. This is was the most positive aspect of the evening, because, as the Jewish activist Michael Jacobs always tells me: “Denying antisemitic behavior is most of the time the same a confirming it”.

The speech of Adri Nieuwhof, a Dutch anti-Israel and BDS campaigner, gave some useful insights in the world of BDS. I was always wondering why the anti-Israel campaigners are mentioning ‘International Law’, since the Palestinian terrorist groups that they are supporting (or denying) are also not following the basic principles of democracy and International Law. Adri Nieuwhof explained that this is an effort to broaden the movement. “It is not just you, who is criticizing the Israeli government, it is the ‘International Law’”.

For law-students it should be explained that International Law always needs a power to implement it. The reality on the ground often prevent international regulations to be implemented. Those nuanced points of view were not expressed during the meeting on 22 May in Tilburg.

To compare the biased way of teaching with other universities: When a student at the University College Utrecht writes a paper on the water conflict in Israel, he is obliged to balance different interests and Palestinian propaganda is not allowed in his paper, even if  Martijn de Koning, a proPal activist, is the teacher. When in the eighties, during my study anthropology, I was writing a paper about Ethiopia, the propaganda of Ethiopian refugees was not allowed and considered as non-academic.

After the German student was posing the question on how the BDS could be promoted, when the German parliament regards the actions as antisemitic, Adri Nieuwhof advised to take small actions and not defining this as BDS. She advised to start investigating, doing research and at certain point, taking action. Also Adri Nieuwhof was telling about the bullying she experienced during her campaign against apartheid in South Africa and that the actions of the ‘Pro-Israel-lobby’ were the same.

Another student, from Italy, mentioned the big age-gap in the pro-Palestinian movement. Most of the activists are older than sixty and hardly any young students are joining in. He considered the pro-Palestinian standpoint as ‘career-killing’. Strange enough, I am myself perceiving the Pro-Israel point of view as career-killing, as I heard via-via, that some of the students in the lecture room did not speak out, because they needed this college professors to get a Master degree. Jeff Handmaker replied , that he was supporting a German student, who was not able to finish his study in Germany because of his anti-Israeli point of view.In this sense the whole Israel-debate is a bit of the question “who is victim of whom?

After this evening and this report you may pose the question what my own opinion is and why I did not ask any question during the evening. I considered this as a meeting for students and did not want to disturb this purpose. Also I don’t support the efforts to forbid this kind of lectures, as trying to silence the radical politics always leads to more attention and to frustration. For me these events are a nice opportunity to observe and analyze the pro-Palestinian movement. I am writing a book about the Palestina Komitee. At the other hand, I think that the University Tilburg should be worried about the lack of academic principles that are shown in this lecture. Students will not learn weighing up arguments in this way of working.

Conclusion
The ‘round table debate’ about the cooperation with Israeli universities, on 22 May at the University of Tiburg, was special, because it was organized by staff of the law department and not as usual by student organizations. It was also special because the speakers called for boycott of Israel without any academic balance. No other staff with other opinion was invited. Another special aspect was the lack of knowhow transfer. It was more a propaganda evening. No real attempt to build a BDS movement at the university was done. It looked more like a provocation .

---

[1] https://www.navigator.nl/document/id9a83b79936894e26973b67727e9f57e4/nederlands-juristenblad-verheerlijking-van-terrorisme

[2] https://www.haaretz.com/israel-news/.premium-hebrew-university-to-host-israeli-army-base-on-campus-1.7113981

[3] https://keesjemaduraatje.blogspot.com/2013/02/warrig-verhaal-van-norman-finkelstein.html

[4] https://keesjemaduraatje.blogspot.com/2018/05/the-suffering-palestinians-of-mustafa.html

Zeven antwoorden op vragen die niemand aan Thierry Baudet durfde te stellen.

Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen. (Matteüs 5:3)
Ik ben natuurlijk nooit te beroerd om het nog een keer allemaal uit te leggen. Voor de koorleider, de bloggers en de lezers van dit blog.

Waarom komen er opeens zomaar allemaal populistische partijen op het politieke toneel? 

Antwoord 1: Er zijn sinds de Tweede Wereldoorlog in Nederland steeds weer partijen ontstaan en verdwenen, die ter zijner tijd, rechts, populistisch of extreem zijn genoemd: Boerenpartij, DS70, Centrumpartij, Centrum Democraten, LPF, PVV en FvD. Het is geen nieuw verschijnsel en sinds 2002 is het ook niet nieuw, dat die partijen opeens heel veel stemmen trekken. Vandaar de herformulering van deze vraag:

Hoe komt het dat sinds 2002 in Nederland populistische partijen opeens, vanuit het niets, de meerderheid van de stemmen kunnen behalen?

Antwoord 2: Globalisering
Vanuit mondiaal perspectief bekeken zijn de toegenomen mobiliteit, de verbeterde infrastructuur en internationale integratie mogelijke verklaringen. Door offshoring en globalisering verliezen ouderen , middenkader en laagopgeleiden hun baan en worden bedreigd in het bestaan. Zo voelt het tenminste. Dit kweekt een voedingsbodem voor partijen die de onvrede niet kanaliseren, maar versterken.

Antwoord 3: Bedreiging van de eigen cultuur
De kiezers voelen dat de eigen cultuur wordt aangetast door immigratie en Europese eenwording. Vreemd genoeg is er ook een tegengestelde werking van de Europese Unie, namelijk het subsidieren van de lokale regionale cultuur. Door Europese samenwerking en integratie wordt de lokale cultuur en identiteit niet bedreigd, maar juist versterkt. In de jaren vijftig was het Fries op sterven na dood en nu wordt de Friese cultuur juist gecultiveerd. Het subsidieren van de eigen taal en cultuur en tegelijkertijd de angst dat deze verdwijnt, is een mogelijke oorzaak voor de opkomst van partijen die zich profileren met de eigen cultuur.

Antwoord 4: Er is niks te kiezen
Bundeskanzler Helmut Kohl heeft bij zijn aftreden al gewaarschuwd voor grote coalities. Als sociaal-democraten gaan samenwerken met conservatieven, heeft de kiezer het idee dat er niets meer te kiezen valt. De extremen van het politieke spectrum worden versterkt als het midden samen regeert.
Nu in Nederland een sterk middenblok van VVD, CDA, CU en D66 de touwtjes in handen heeft en de andere partijen buitensluit, zit er voor de kiezer die het er niet mee eens is, niets anders op, dan PVV, SP of FvD te stemmen. Dat de SP van deze situatie niet profiteert, is een raadsel voor velen.

Antwoord 5: Er wordt niet naar ons geluisterd 
De referenda over de Europese Grondwet in 2005 en het associatieverdrag met Oekraïne in 2015 hebben het idee versterkt, dat er niet naar de kiezer geluisterd wordt. Als bovendien een verkiezingsstrijd tussen PvdA en VVD losbarst, en de twee partijen vervolgens met elkaar gaan regeren, ontstaat bij het kiesvolk de indruk, dat het allemaal niets uitmaakt.

Antwoord 6: Utopische vergezichten
Twee politieke stromingen, die zijn ontstaan in de negentiende eeuw, socialisme, liberalisme beweren dat het met jou, je salaris en de mensheid alleen maar beter kan gaan. Weliswaar heeft Joop den Uyl destijds in 1974 al gezegd, dat het nooit meer wordt wat het was, maar nu pas 45 jaar later, voelen we het echt in onze vezels, dat die utopieën nooit gerealiseerd worden.
In de negentiende eeuw ontstond ook de ARP, die zich beriep op een ver verleden en alle utopieën in de hemel situeert, maar die stroming is ook al dood.   

Van de weeromstuit roepen enkele politici dat we dan maar terug moeten naar de jaren 50 (PVV) of zelfs naar de Renaissance (FvD). Aangezien de kiezers het toch maar allemaal kut vinden en het niet eens zijn met hoe het allemaal door de hoge heren in Den Haag wordt gerund, stemmen veel mensen op de nieuwe rechtse populistische partijen. Doe eens gek, gooi je haar los.

Antwoord 7: Klimaatgeloof
De mensen in Nederland, die niet in het klimaatgedram geloven, kunnen hun stem niet meer op een middenpartij uitbrengen. Van Groenlinks tot VVD doen alle partijen mee met deze hype. De klimaatongelovige komt, na lang zoeken uiteindelijk uit bij PVV of FvD. Aangezien de energietransitie heel veel geld gaat kosten en aangezien veel mensen al geld hebben verloren aan de bankschandalen en de globalisering, grijpen ze de laatste strohalm om toch maar tegen dit onheil te protesteren.

De geagiteerde bloglezer vraagt zich nu af wat Keesjemaduraatje er zelf van vindt. Hier komt het:

A) Ik mis de weg naar voren. De 'way out', zoals de Engelsen zeggen. Technologie zou een oplossing voor zowel de energietransitie als de globalisering kunnen zijn. Ik schrijf expres energietransitie, omdat er toch iets aan energieproblemen gedaan moet worden.

B) De weg naar het verleden is mooi als referentiekader en voor de filosofie, maar vroeger was het toch niet allemaal beter, vooral omdat er toen geen internet bestond. 

C) Ook al slaan PvdA en VVD soms vlak voor de verkiezingen hele stoere taal uit over allochtonen en jihad-strijders, toch geloof ik hen niet meer. Het liefst zouden ze alle poorten van Europa open zetten en iedereen lekker binnenlaten. Over de Islam hebben de NPO, de kranten en de midden-partijen-politiek (het kartel) een hele naïve mening, die niet is gebaseerd op de realiteit.

Dus, hoewel ik in mijn hart een hele lieve linkse jongen ben, kraker ook, tolerant vooral, moet ik toch , om erger te voorkomen, op zo'n vreselijke populistische partij stemmen. Tot ze het hebben begrepen.

Komt Weyman Bennett naar het Marxisme Festival?

Interessante verschuivingen in het programma van het Marxisme Festival (11+12 mei, Crea, Amsterdam). De afgelopen weken is steeds aangekondigd dat Weyman Bennett naar het door Internationale Socialisten georganiseerde jaarlijkse evenement komt. Op de website van het Marxisme Festival staat Weyman Bennett echter niet meer aangekondigd. Waarom?

Weyman Bennet is de secretaris van de Britse anti-racisme beweging  UAF (United Against Fascism) , met als slogan "Stand Up To Racism". Zijn komst naar Nederland zou interessant zijn geweest, omdat hij een heldere politieke analyse, op basis van marxistische ideeën, over de opkomst van nationalistische en populistische partijen in Europa, kan maken. Zijn artikelen en toespraken gaan verder dan het platte "Thierry is fascist" geblaat, dat we van BIJ1 kennen.

Weyman Bennet is oprichter van 'Stand Up To Racism' en ook lid van het centraal comité van de Socialist Workers Party (SWP). Deze partij doet net als de Internationale Socialisten aan intredepolitiek. De leden worden lid van grotere vakbonden en partijen, om de koers in een marxistische richting om te buigen. Een andere dekmantelorganisatie, waar de SWP gebruik van maakt, is de 'Stop the War'-coalitie, waar Labour leider Jeremy Corbyn jarenlang in het bestuur zat.

Extreem-linkse groepen vragen al enkele maanden aan Jeremy Corbyn of hij zich van de trotskisten van de SWP wil losmaken, vanwege de slechte reputatie van Weyman Bennett. De mantelorganisaties en de dekmantels worden op een gegeven moment te veel. Toch is dat niet de reden om afstand van Weyman Bennett te nemen. De #METOO discussie is ook in de extreem-linkse SWP losgekomen, nu een destijds zeventienjarige communiste een bestuurslid met de illustere naam "Comrade Delta" (Martin Smith), ervan beschuldigt haar verkracht te hebben.

Het antisemitisme van Jeremy Corbyn, het toedekken van verkrachting en de kritiek van de Engelse kameraden op Weyman Bennett. Zijn dat de redenen voor het afzeggen van zijn optreden? We weten het niet. Ik krijg geen antwoord op de vraag, die ik aan de International Socialisten stel, of Weyman Bennett echt niet komt en waarom niet. Jammer.

Op de Facebookpagina 'Marxisme Festival' staat Weyman Bennet nog keurig aangekondigd, maar op het Facebook-evenement 'Marxisme Festival', staat Weyman Bennett er niet op, hetgeen de 'marxisme-festival-watcher' in verwarring achterlaat.

De ideologie van Thierry Baudet

Het NRC-interview met Henk Otten (FvD) laat zien, dat de ideologie van het Forum voor Democratie nog niet geheel is uitgekristalliseerd. De opvattingen van Thierry Baudet worden niet door iedereen in de partij gedeeld. Na de overwinningstoespraak bij de Provinciale Verkiezingen is het nog steeds gissen, wat de partijleider van FvD nou precies bedoelt.

In een interview met Urs Gehriger in de Weltwoche van 28 maart 2019 laat Thierry Baudet veel meer van zijn ideologische achtergronden zien. Het interview is in het Engels te lezen. De Duitstalige versie staat achter een betaalmuur.

We zijn fundamenteel tegen de principes van de Franse Revolutie, zegt Thierry Baudet. Die principes zijn: Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap. Zowel de liberale politieke stroming, als het socialisme, inclusief sociaal-democratie, komen uit de idealen van de Franse Revolutie voort. Dat is nogal wat, om dat af te wijzen.

Is er in de Nederlandse geschiedenis al eerder een stroming geweest, die de idealen van de Franse Revolutie afwijst? Dat is ook toevallig. De Anti-Revolutionaire Partij (ARP, 1879-1980) wijst de idealen  Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap ook af. Mijn opa van moederskant was wethouder in Enkhuizen voor de ARP en mijn familie van vaders kant waren ook allemaal ARP. Ik zou mij thuis moeten voelen bij zo'n anti-revolutionaire partij. Is dat ook zo?

De gereformeerde stroming, waar de ARP uit voort gekomen is, probeert in de negentiende eeuw de herinnering en de eerbied voor de Opstand tijdens de Tachtigjarige Oorlog terug te halen. Het FvD doet dat tenminste in de symboliek met Renaissancevloot ook. Toch is er een groot verschil. De oude ARP baseert zich op God en het geloof. Bij Thierry Baudet weten we niet precies waar hij in gelooft.

Als Thierry Baudet de macht van de aristocratie weer wil herstellen, zal Koning Willem-Alexander hem heel dankbaar zijn. Het is de vraag of hij dat bedoelt. In een ander deel van het interview vertelt Thierry Baudet over hoe geweldig de bourgeois is en was. Het is de vraag of de stemmers in Flevoland en Oost-Groningen de zegeningen van de bourgeois ook zo geweldig vinden. Het lijkt wel alsof Thierry een weg terug, naar een ver verleden, wil inslaan, zonder duidelijk te maken wat die tijd precies inhoudt voor de gewone man. 
Samengevat zou je kunnen stellen dat de PVV terug wil naar de jaren vijftig, waarin Zwiebertje nog keurig "ja burgemeester en nee burgemeester" zei en daarbij zijn hoed afnam. Het FvD streeft een andere ver verleden na, van VOC-vloten, klassieke muziek en oude kerken.

In het interview met Die Weltwoche zegt Thierry, dat hij alle huidige partijen, liberale-, sociaal-democratische, groene- en christen-democratische allemaal over één kam scheert en afwijst. Ze gaan uit van de emancipatie van het individu. Alle 'kartel'-partijen, zoals Thierry ze noemt, streven maximale gelijkheid en maximale individuele vrijheid na.

Volgens de ideologie van Thierry Baudet voelt de westerse mens zich ongelukkig, doordat de individuele vrijheid te ver is doorgeschoten. Het individu is geatomiseerd en hoort nergens meer bij. We willen vrij zijn en ook tot een groep behoren, maar we weten niet meer hoe we tot de gemeenschap kunnen terugkeren.

Als de interviewer vraagt hoe Thierry Baudet de Nederlandse kiezer van deze diepzinnige ideologie heeft kunnen overtuigen, laat hij zijn arrogante en elitaire kant zien:"Ze begrijpen het. Ze voelen het instinctief aan, dat ik gelijk heb." Dat is nog maar de vraag, of de Nederlandse kiezer zich realiseert, dat Thierry Baudet de gemeenschap hoger stelt, dan de individele vrijheid.

In het interview wijdt de leider van FvD verder nog uit over de verschrikkingen van de moderne architectuur en de vreselijke ergernissen van de moderne muziek. The Beatles kunnen wel genade vinden in zijn ogen, omdat het gepeupel natuurlijk ook wat te luisteren moet hebben. Hij kwalificeert de Beatle-muziek als 'MacDonalds voedsel'.

Ik ben heel benieuwd hoe dit Forum-verhaal verder gaat. De thema's Klimaat, Koopkracht en Immigratie hebben veel stemmers getrokken. Het zal van de Henk Ottens en de overige FvD bestuurders afhangen of de partij een 'gemeenschap' gaat vormen, waar we allemaal bij kunnen horen , of dat de soep niet zo heet gegeten wordt als die wordt opgediend.

Vragen over het Marxisme Festival 2019

Het jaarlijkse Marxisme Festival wordt op 11 en 12 mei 2019 gehouden in de CREA te Amsterdam. Als vanouds is het Marxisme Festival een ideologisch platform voor de Internationale Socialisten, één van de oudste en best georganiseerde extreem linkse organisaties in Nederland.

Voor de Palestijnen-watcher is het Marxisme Festival een must, om te kunnen weten hoe de vlag er voor staat, wie belangrijk is en welke thema's er worden behandeld. Zoals bekend lopen Internationale Socialisten niet alleen met alle Palestijnse demonstraties mee, maar zijn leden van deze geharde club, ook portier, ordedienst en lijfwacht bij belangrijke evenementen.

Dit jaar staat er geen Palestijnse spreker op het programma. Typische Palestijnse thema's als: De Muur, Gaza, Oost-Jeruzalem of hongerstakingen komen dit jaar niet aan bod. Het Palestijnen-thema van dit jaar is: op zondag 12 mei: "ANTISEMITISME, ANTIZIONISME EN DE CRIMINALISERING VAN DE BDS-BEWEGING". Qua framing is dit een heel slecht gekozen benaming, aangezien in de titel zowel het woord antisemitisme als antizionisme staan. De niet marxistisch geschoolde lezer zal toch denken dat deze twee termen in elkaars verlengde liggen. Bovendien getuigt de zin "Criminalisering van de BDS-beweging" van een defensieve en slachtoffer-georienteerde houding.

De moeder aller Palestina-activisten, Anja Meulenbelt, staat frontaal op het programma, dus uiteindelijk zal er heus wel iets over Palestijnen gezegd worden. Maar het is opvallend, dat het thema Palestina niet meer prominent is. Wat zou daarvan de reden kunnen zijn? Ten eerste is Hamas in de Gazastrook bezig terrein aan de salafisten te verliezen. We weten nog niet precies wat daarvan de uitkomst zal zijn. Ten tweede woedt er op de Gazastrook een machtsstrijd tussen Hamas en Fatah, waar je ook niet bij betrokken wilt worden.

Een interne reden voor de verminderde focus op Palestijnen heeft te maken met de populatie van de Internationale Socialisten zelf. Tien jaar geleden was het leiderschap in handen van gevluchte studenten uit het Midden-Oosten en Iran. Deze mensen, Peymann Jafari en Miriyam Aouragh  bezetten nu hoge functies op de universiteiten. De nieuwe lichting Internationale Socialisten bestaat voornamelijk uit Nederlanders, met minder aandacht voor Israël.

De anti-Israëlische die-hards zijn op dit moment allemaal lid van de partij BIJ1 van Sylvana Simons. Overigens is een ander opvallend punt, dat er veel BIJ1-leden op het affiche van de Internationale Socialisten staan. Sylvana Simons en Anja Meulenbelt zullen spreken.

Door zoveel leden van BIJ1 te laten spreken en te incorporeren in de structuren van de Internationale Socialisten, lopen niet zozeer de Internationale Socialisten gevaar hun identiteit te verliezen. De troskisten hebben als vanouds een 'intredepolitiek'bedreven, door lid van de reguliere socialistische partijen te worden,willen ze die langzaam overnemen. Voordat BIJ1 bestond hebben PvdA, SP, PSP en zelfs de FNV hier last van gehad.

Kortom een heel interessante ontmoeting en veel te zien en te analyseren op het Marxisme Festival!

RIP Gazabootopvarende Divina Levrini

Divina Levrini, Gazabootopvarende 2018 uit Malmö, wordt op 1 maart 2019 dood in haar woning gevonden. Ze laat twee jonge zoontjes achter. Binnenkort wordt ze begraven tijdens een "bourgeois ceremonie" in Gislaved Zweden.

Divina wordt wel de meest nutteloze Gazabootopvarende ooit genoemd, omdat ze geen boeien uit kon werpen, geen touw vast kon knopen en midden op de Atlantische Oceaan begon te huilen als er golven kwamen. Niettemin spreken alle Gazabootopvarenden over de enorme lol en plezier bij het zingen, die ze met Divina hebben gehad.

Divina Carin Anneli Levrini, meisjesnaam Korhonen, (geboren 24-06-1979 gestorven 1-3-2019) zong dan ook in drie verschillende heavy metalbands: The Personality Crisis, Twice the Agony en Wolfsblood.

In mei 2018 vertrok de oude vissersboot Karstein (omgedoopt tot Al Awda) vanuit Oslo op weg naar Gaza. In bijna elke haven verscheen Hamas-corifee Zaher Birawi uit Engeland om de opvarenden een hart onder de riem te steken en de menigte op de kade toe te spreken. Volgens journalist Carel Brendel worden de opvarenden gebruikt voor een propagandareis voor Hamas. Als de boot eindelijk in Amsterdam aanlegt, wordt in buurthuis de Horizon in de Spaarndammerbuurt een discussiebijeenkomst georganiseert, waar dezelfde Zaher Birawi een toespraak houdt en waar de SP-afgevaardigde Sadet Karabulu ook een duit in het zakje doet. 

Intussen heb ik via Twitter met Divina contact gelegd en wil haar interviewen. Als ik echter de zaal met de gazabootgasten betreedt word ik door de beroepsactiviste Jose van Leeuwen hardhandig de zaal weer uitgewerkt. De enige die tegen deze behandeling protesteert, is Divina Levrini. Op de video is te zien, dat de zangeres Divina zichtbaar lijdt, als de Nederlandse zangeres Annette Vogel haar krakerige gezang laat horen.

Afijn, de bootreis wordt voortgezet en op 29 juli 2018 wordt Al Awda geënterd door de Israëlische marine. Alle opvarenden worden gearresteerd. Twee activisten met een Israëlisch paspoort wordt meteen aangeklaagd en vrij gelaten. De overige pro-Palestina activisten worden nog enkele dagen vastgehouden, omdat ze weigeren een verklaring te ondertekenen.

Tijdens het voorarrest blijkt ook, dat Divina aan een psychische ziekte lijdt, waar ze medicijnen voor nodig heeft. Ze wordt daardoor gedwongen haar verzet op te geven en op 17 augustus 2018 schrijft ze voor het eerst weer een bericht aan haar fans.

Nog geen zes maanden na de vrijlating uit Israëlisch voorarrest kiest Divina Levrini voor zelfmoord. Enkele vrienden van de zangeres zamelen, naar aanleiding van haar dood, geld voor de hersenstichting in.

Vier leugens in één aankondiging

Als een wetenschappelijke conferentie op de universiteit als volgt wordt aangekondigd: "Confronting apartheid: A critical discussion", dan staat niet alleen de wetenschappelijkheid van de conferentie ter discussie, maar kunnen we ook vier verschillende leugens in één zin vaststellen.

Er wordt namelijk helemaal niets geconfronteerd, want de langspeelplaat van de pro-Palestina-movement kennen we al lang. Het begrip apartheid wordt in de conferentie niet geanalyseerd, maar als vooronderstelling aangenomen. Het is geen kritische discussie, want er worden alleen medestanders uitgenodigd en daarmee is de laatste leugen: "Discussie" ook meteen vastgesteld.

Het 'International Institute of Social Studies' organiseert  het congres: "Confronting apartheid: A critical discussion" op
Donderdag  11 Apr 2019, van 16:15 tot 17:45 uur
in de aula van het ISS in Den Haag
Aanmelden kan hier

De namen van de deelnemers aan de kritische discussie laten niets aan de verbeelding over.

-John Dugard, is weliswaar gepensioneerd hoogleraar internationaal recht, maar in zijn boek 'Confronting Apartheid', laat hij alle wetenschappelijke reserves vallen en pleit voor een boycot van Israël.

-Ronnie Barkan, is een goede kennis van de beroepsactivist Frank van der Linde, met wie hij de reis naar Israël van Burgemeester Eberhard van der Laan probeerde te verstoren en hij staat nu in Berlijn voor de rechtbank , vanwege het verstoren van een Israëlische presentatie.

-Shawan Jabarin kwam in 2009  in Nederland zijn Geuzenpenning ophalen, maar mocht Israël niet uit, vanwege PFLP-activiteiten. Hij mag ook, om dezelfde reden, het land Jordanië niet betreden. Het Nederlandse bedrijfsleven heeft een hekel aan Shawan Jabarin, omdat hij een boycot van bepaalde goederen en diensten uit Nederland, bijvoorbeeld politiehonden, heeft uitgeroepen.

-Adri Nieuwhof is zodanig radicaal en ingevoerd in de boycot-praktijken, dat ze geeneens meer in Nederland, maar in Zwitserland woont. Haar boycotacties zijn schadelijker dan het wel of niet kopen van een fles HEMA-wijn.

De hele discussie wordt voorgezeten door Jeff Handmaker, die werkt bij het Internationale Instituut of Social Science, en die alle wetenschappelijke nieuwsgierigheid en onafhankelijkheid heeft laten varen, om zich geheel te wijden aan de boycot van Israël.

Dit wordt kortom een middag om nooit te vergeten, waar de deelnemers helemaal niet bang hoeven te zijn, dat een tegengeluid of een onafhankelijke stem hun vooringenomen standpunt gaat verstoren.

Vier dagen bajes voor Israël-criticast in Berlijn

Abraham Melzer is, zeg maar, de Jaap Hamburger van het Duitse Israël-debat. Altijd zuigen. Steeds weer Israël bekritiseren. Een toespraak houden op een HAMAS-bijeenkomst. Een definitie van antisemitisme hanteren waarvan zelfs Heinrich Himmler zou zeggen: "In Ordnung". Die dingen. Nu moet hij vier dagen de cel in.

De Duitse uitgever Abraham Melzer heeft zijn standpunten over 'rechtse krachten' en Israël samengevat in een boek getiteld: Die Antisemitenmacher. Daarin betoogt hij, dat 'nieuw rechtse mensen' de kritiek op Israël verhinderen. Om de haverklap wordt hij voor antisemiet uitgemaakt, zodra hij kritiek op de staat Israël heeft. Als Abraham Melzer een toespraak voor de  “Palestijnen in Europa Conferentie” in 2015 houdt, ondersteunt hij ook 'de oproep tot het doden van Joden en het beschadigen van hun bezittingen in de naam van een radicale ideologie en een extremistisch-religieuze ideologie, en blijkt uit de uitspraken een extreem vijandschap ten opzichte van Joden en het Joodse volk.'  (Uitspraak Rechtbank München). Sinds kort is het in Duitsland toegestaan Abraham Melzer vanwege deze Hamas-toespraak een 'antisemiet' te noemen.

Een groot deel van het boek  Die Antisemitenmacher gaat over Henryk M. Broder, dat is zeg maar de  Duitse Leon de Winter. Het boek beschrijft de strijd tussen een pro-Israël activist en een pro-Hamas-activist, die vroeger vrienden waren. Vergelijk het met een Benji de Levie die een boek over Paul Damen schrijft.. Ik noem maar wat. Ondanks de haat tegen Henryk M. Broder, stuurt Abraham Melzer toch een folder over het boek aan hem op. Dan gebeurt er iets dat alleen in Duitsland kan.

Abraham Melzer wordt aangeklaagd wegens het ongevraagd toesturen van reclame. Dat mag alleen na uitdrukkelijke toestemming van de ontvanger. Henryk M. Broder laat zijn advocaat een 'Unterlassungserklärung" opstellen en eist een schadevergoeding van 1000 Euro. Als Abraham Melzer vervolgens een email stuurt, waarin hij Broder uitnodigt voor een persconferentie, wordt hij onmiddellijk voor de tweede keer aangeklaagd. Hij moet nu 2000 Euro in totaal betalen, wegens het sturen van twee emails.

Als de Palestina activist vervolgens weigert te betalen, wordt geprobeerd beslag te leggen op zijn bankrekeningen. Uiteindelijk krijgt de BDS-er Abraham Melzer een gevangenisstraf van vier dagen, wegens het sturen van twee emails. Dit alles volgens hemzelf en beschreven op het blog: Der-Semit.de.

Dat is nog eens een felle strijd in Duitsland!  Hidde van Koningsveld, dit is Lawfare!

De "Black-Wash" van Kerwin Duinmeijer

De BIJ1-fractie in de gemeenteraad van Amsterdam heeft voorgesteld, op de Dam, een gedenkteken voor Kerwin Duinmeijer op te richten. Kerwin Duinmeijer werd in 1983 door een neo-nazi vermoord. en is daarmee het eerste slachtoffer van racistisch geweld in Nederland. In de raadsmotie en het daaropvolgende artikel in Het Parool valt mij meteen op, dat Kerwin door Sylvana Simons en Jazie Veldhuyzen de achternaam "Lucas" krijgt aangemeten.

Ik vraag per Twitter aan Jazie Veldhuyzen waarom hij Kerwin Duinmeijer nu opeens "Lucas" noemt. Hij antwoordt: "Kerwin Lucas was zijn naam. Duinmeijer is alleen de naam van zijn pleegouders."
Je denkt dat het antwoord logisch is, maar dat is het niet. Op Wikipedia staat dat Kerwin zichzelf "Duinmeijer" noemde.  Als de pleegouders van Kerwin Duinmeijer zwart waren geweest, dan had BIJ1 het niet nodig gevonden, na zesendertig jaar de naam van het slachtoffer te veranderen.

In 1983, direct na de moord heeft de Antilliaanse regering aan minister Korthals Altes al opheldering gevraagd en erop gewezen dat de jongen oorspronkelijk Lucas, de naam van zijn Curacaose vader, heette. (Amigoe 29-09-1983) Blijkbaar heeft de antiracisme-beweging onder leiding van Rene Danen het al die tijd niet nodig gevonden, de Antilliaanse naam te gebruiken.

Tijdens de Kerwin Duinmeijer herdenking in 1993, tien jaar na de moord, roept de broer van Kerwin: "Het was een Lucas, ik zweer het je. (...) Vlak voor zijn dood woonde Kerwin bij de pleegfamilie Duinmeijer. „Die mensen zijn echt goed voor hem geweest hoor", zegt de broer. Maar het doet me verdriet."  (NRC Handelsblad, 21-08-1993)

Direct na de moord is het raciale verschil tussen de pleegouders en Kerwin al een issue, als de zwarte dominee en presidentskandidaat Jesse Jackson bij het graf van Kerwin met de ouders op de foto gaat. Je ziet een zwarte dominee met de blanke pleegouders. Dat is de, op ras en kleur gefixeerde, activisten al een doorn in het oog.

Als er in het Vondelpark in 1985 een monument voor Kerwin wordt opgericht, beeldt de maker een rouwende Antilliaanse vrouw af. Daarmee tot uitdrukking brengende, dat het slachtoffer zwart is. Op dat moment is echter een blanke vrouw aan het rouwen. Als zij zichzelf überhaupt in deze termen kwalificeert. De beeldhouwer Nelson Carrilho legt uit waarom hij een rouwende Antilliaanse vrouw heeft gebeeldhouwd:

"Moeder Rots is een symbool van kracht en onverzettelijkheid. Een sterke vrouw op de Antillen noemen wij Mama baranka (baranka = rots). Je beeldt daarmee de kracht van zwarte vrouwen uit. Moeder Rots is vergelijkbaar met de godin Moeder Aarde in andere culturen, maar omdat Curaçao nu eenmaal uit rots bestaat, is het daar Moeder Rots geworden."
   

Nu komt de laatste fase van 'black-washing' als de naam van de pleegouders al niet meer genoemd mag worden. Kerwin Duinmeijer is nu geheel geïncorporeerd in de black-lives-matter-beweging en zijn dood wordt politiek  uitgebuit door een partij die van zwart-zijn een verdienmodel heeft gemaakt.

Het interessante is juist, dat het leven van Kerwin deze tweedeling tussen rassen niet kende. Geboren op de Antillen, werd hij liefdevol opgevoed door Nederlandse ouders. Frank Boeijen zong het toch al: Denk niet wit, denk niet zwart, maar in de kleur van je hart.

Duitse justitie treedt hard op tegen BDS

Drie BDS-activisten worden in Berlijn aangeklaagd, wegens het verstoren, in juni 2017, van het discussieforum  “Life in Israel — Terror, Bias and the Chances for Peace”, georganiseerd door de Deutsch-Israëlische Gesellschaft.

De drie activisten, Ronnie Barkan, Stavit Sinai and Majed Abusalama, worden door de Berlijnse actie-scene nu dramatisch als "Humboldt3" bestempeld. Op deze manier willen de anti-Israëlische krachten er een zaak van vrijheid van meningsuiting van maken. Het verstoren van een discussiebijeenkomst heeft echter meer gelijkenissen met lokaalgevechten in de jaren dertig, dan met persvrijeid of vrijheid van meningsuiting.

Liet de Nederlandse overheid de BDS-activisten rondom Frank van der Linde, die de presentatie van Lia König, in september 2014, verstoorden gewoon weer zonder proces vrijuit gaan, is dat in het Duitse rechtsysteem niet mogelijk. Op het Romeinse recht gebaseerde rechtssystemen, zoals in Duitsland, zijn verplicht de overtredingen die geconstateerd zijn ook te vervolgen. De drie activisten worden nu niet alleen wegens huisvredebreuk, maar ook wegens antisemitisme aangeklaagd.

Het optreden van de Israëlische Ronnie Barkan is een tweede link naar Nederland. De stad Amsterdam probeerde in 2014 en 2015 een stedenband met de Israëlische stad Tel-Aviv op te bouwen. Extreem-linkse activisten hebben toen geprobeerd deze stedenband te torpederen. Ronny Barkan heeft in die periode, samen met Frank van der Linde, in Israël de reis van burgemeester van der Laan geprobeerd te dwarsbomen.

In 2017 komt Ronnie Barkan opnieuw in het Nederlandse nieuws, als hij uitgerekend op bevrijdingsdag een anti-Israëlische lezing op de Maastrichtse universiteit wil geven. De Jonge democraten hebben dat destijds voorkomen.

PFLP-terroriste Rasmea Odeh wordt Duitsland uitgezet

De relatie tussen BDS-activisten en terrorisme wordt kleurijk geïllustreerd als Rasmea Odeh wil optreden bij een BDS-festival in de diverse wijk Kreuzberg in Berlijn. Na heftige protesten van de Joodse gemeenschap en de oppositie besluit de burgemeester, op grond van 'Paragraaf 47, lid 1 van de visumwet', het visum van de in 1970 wegens moord op twee studenten, veroordeelde Jordaniërin af te wijzen. Nu mag Rasmea Odeh niet meer in Schengen-landen reizen.

In februari vorig jaar mocht Rasmea Odeh nog vrijelijk door Nederland reizen en op de Vrije Universiteit een lezing voor studenten geven. Heftige protesten van het NIW en het CIDI mochten toen niets baten, ook al heeft de Verenigde Staten de PFLP-terroriste al uitgewezen, vanwege immigratie-fraude, ook al is duidelijk dat Rasmea Odeh een leugenares is, wiens beeltenis al in 1996 op het kaft van een boek over Palestijnse vrouwelijk terroristes prijkte.

De Berlijnse burgemeester Michael Müller (SPD) is verstandiger, dan de Nederlandse overheden.  „Antiisraelische und antisemitische Ressentiments, verpackt in Befreiungsrhetorik, haben bei uns nichts zu suchen“, verklaarde hij.

In de uitnodiging van de lezing die Rasmea Odah in het cultuurcentrum Dersim van de Alevitische gemeenschap zou houden, wordt de relatie tussen de Boycot, Divestment en Sanctie (BDS) enerzijds en het Palestijnse terrorisme zeer duidelijk. Het thema is namelijk "Palestijnse vrouwen in de bevrijdingsstrijd" en de spreekster is een PFLP-terroriste. Hoe duidelijk wil je het hebben?

Rasmea Odeh wordt niet uitgenodigd ondánks ze een PFLP-terroriste is, maar omdát ze een PFLP-terroriste is. Dat was op de Vrije Universiteit zo en dat is nu in Berlijn zo.

Vrijdag 15 maart 2019 landde Rasmea Odeh, samen met het hoofd van de Europese tak van de PFLP Khaled B. op het vliegveld van Berlijn. Na het verbieden van haar optreden door de Berlijnse senaat, demonstreerden vijftig activisten van de extreem-linkse "Jeugdverzet" tegen het verbod. Tegenover hen stonden vijftig pro-Israëlische demonstranten.

Nederlaag voor Frank van der Linde

Beroepsactivist en oude-vrouwen-lastigvaller, Frank van der Linde lijdt een gevoelige nederlaag bij de voorzieningenrechter.

De vorige Amsterdamse burgemeester, van der Laan, bepaalde al, dat de pro-Palestina demonstranten alleen op de even weken op de Dam in Amsterdam mogen demonstreren. De nieuwe burgemeester Feme Halsema bevestigt deze regeling door middel van een WOM brief.

Frank van der Linde spande een kort geding aan, dat diende op de dag dat Michael Jacobs werd veroordeeld. Hij eiste in het kort geding, dat de regeling wordt opgeschort, zolang er een bodemprocedure bij de rechtbank dient. Als hij zijn zin had gekregen, hadden pro-Palestina demonstranten weer op de zaterdagen en zondagen kunnen demonstreren op de Dam en daarbij Joden en pro-Israelische demonstranten lastigvallen.

De rechter deed vandaag uitspraak en bevestigde de WOM brief van de burgemeester. De pro-Palestijnse demonstranten mogen nu slechts op de even zondagen, gedurende drie uur op de Dam demonstreren.

Dit is een belangrijke stap in het streven en de strijd, de Dam tot een veilige plaats te maken, waar geen plaats is voor antisemitisme en haat.

Hieronder kan je de gehele uitspraak lezen:

Uitspraak
Inhoudsindicatie
De burgemeester mag het recht van een pro-Palestina demonstrant om op de Dam te demonstreren, beperken om wanordelijkheden te voorkomen en bestrijden.

Tekst
RECHTBANK AMSTERDAMBestuursrecht

zaaknummer: AMS 19/739

uitspraak van de voorzieningenrechter van 7 maart 2019 in de zaak tussen
[verzoeker] , te [woonplaats] , verzoeker,
en

de burgemeester van Amsterdam, verweerder

(gemachtigden: mr. J. Pot en T.C. Temminck Tuinstra).

Procesverloop
Met het besluit van 1 februari 2019 (het bestreden besluit) heeft de burgemeester bepaald dat [verzoeker] uitsluitend op zondagen in de even weken op en rond de Dam in Amsterdam mag demonstreren, maximaal drie uur per dag.

[verzoeker] heeft tegen het bestreden besluit bezwaar gemaakt en daarnaast de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen, ertoe strekkende het bestreden besluit te vernietigen. De voorzieningenrechter vat dit op als een verzoek tot het schorsen van het bestreden besluit.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 27 februari 2019. [verzoeker] is verschenen, vergezeld van [naam 1] . De burgemeester heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden. Tevens zijn namens de burgemeester verschenen [naam 2] en [naam 3] , beiden werkzaam bij de politie, eenheid Amsterdam.

Overwegingen
1. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

Aanleiding van deze procedure

2. [verzoeker] houdt op zaterdagen en zondagen al geruime tijd pro‑Palestina demonstraties op de Dam in Amsterdam en wil dit ook blijven doen. Naast deze en andere pro-Palestina demonstraties, vinden er op dezelfde dagen ook pro-Israël demonstraties plaats op de Dam.

3. Met het bestreden besluit heeft de burgemeester op grond van de Wet openbare manifestaties (Wom) beperkingen gesteld aan het recht tot betoging van [verzoeker] , in die zin dat hij uitsluitend nog op zondagen in de even weken op en rond de Dam in Amsterdam mag demonstreren, maximaal drie uur per dag.Dit volgens de burgemeester ter voorkoming van confrontaties en strafbare feiten, in het belang van het verkeer en ter voorkoming van verdere wanordelijkheden. Buiten het gebied op en rond de Dam staat het [verzoeker] vrij om in Amsterdam te demonstreren, mits hij 50 meter afstand houdt van andere protestvormen en evenementen, aldus de burgemeester.

4. Overigens heeft de burgemeester ten aanzien van de pro-Israël demonstaties het recht op betoging op dezelfde wijze beperkt, zij het dat dergelijke demonstraties uitsluitend op zondagen in de oneven weken mogen plaatsvinden.

Oordeel voorzieningenrechter

5.1.
De voorzieningenrechter stelt voorop dat het recht tot betoging een grondrecht is. De burgemeester kan aan dit grondrecht op grond van de Wom beperkingen stellen, onder meer ter bestrijding en voorkoming van wanordelijkheden. Het is daarbij aan de burgemeester om aannemelijk te maken dat er sprake is van vrees voor wanordelijkheden en dat, gelet op die vrees, het stellen van beperkingen noodzakelijk is.

5.2.
Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft de burgemeester in redelijkheid beperkingen kunnen stellen aan het recht tot betoging van [verzoeker] ter voorkoming en bestrijding van wanordelijkheden op de wijze zoals in het bestreden besluit is gebeurd. Hiertoe wordt het volgende overwogen.

5.3.1.
Uit de (mutatie)rapporten van de politie in het procesdossier, alsmede uit de door [verzoeker] overgelegde filmopnames, blijkt genoegzaam dat de gelijktijdige aanwezigheid op de Dam van zowel pro-Palestina als pro-Israël demonstranten leidt tot spanningen, overlast en ongeregeldheden in de zin van fysieke en (non-)verbale confrontaties.

5.3.2.
Nog daargelaten welke groepering/beweging het ontstaan van deze ongewenste situatie (het meest) valt aan te rekenen, heeft de burgemeester op basis daarvan de bescherming van de vrijheden en (grond)rechten van andere gebruikers en bezoekers van de Dam zwaarder kunnen laten wegen dan het individuele belang van [verzoeker] dat hij heeft bij het onbeperkt gebruik kunnen maken van zijn recht tot betoging op de Dam. Zo heeft de burgemeester de belangenafweging in het bestreden besluit – samengevat – als volgt toegelicht. De grens voor de Amsterdamse driehoek – bestaande uit de burgemeester, de hoofdofficier van justitie en de hoofdcommissaris van de politie – is bereikt. Uit informatie van de politie blijkt dat zowel [verzoeker] als de pro-Israël demonstranten zich op de Dam steeds meer op onaanvaardbare wijze gedragen, dat de demonstraties (non-)verbaal en fysiek escaleren en dat dit invloed heeft op een ieder die zich daar begeeft. Ook blijkt uit deze informatie dat er sprake is van een toenemende gegronde vrees dat dergelijke incidenten zich zullen blijven herhalen en mogelijk verergeren. Het protest op de Dam over geweld dat buiten Amsterdam plaatsvindt, leidt zo uiteindelijk tot geweld op de Dam. Om verdere escalatie te voorkomen is daarom besloten om maatregelen te nemen. Hierbij wegen het beschermingsbeginsel, het gelijkheidsbeginsel en de bijzondere omstandigheden van de Dam als locatie zwaar mee.

5.3.3.
Het voorgaande, in samenhang bezien met wat onder 5.3.1. is genoemd, acht de voorzieningenrechter een voldoende deugdelijke motivering voor de gestelde beperkingen aan het recht tot betoging van [verzoeker] . Daarbij neemt de voorzieningenrechter in aanmerking dat beperkingen uitsluitend zien op de locatie op en rond de Dam en dat er soortgelijke beperkingen gelden voor iedere andere pro-Palestina of pro-Israël demonstratie.

5.4.
Ten aanzien van het betoog van [verzoeker] dat de ontstane situatie met het bestreden besluit niet wordt opgelost, merkt de voorzieningenrechter op dat door de gemachtigden van de burgemeester ter zitting is erkend dat er vooralsnog geen sprake is van een ideale of definitieve oplossing, maar dat het bestreden besluit echter nu wel noodzakelijk is. Dat deze aan [verzoeker] (en andere pro-Palestina en pro‑Israël demonstraties) gestelde beperkingen mogelijk niet direct leiden tot een algehele oplossing, betekent niet dat, zoals hiervoor reeds is geoordeeld, de burgemeester niet heeft kunnen overgaan tot het stellen van deze beperkingen.

5.5.
In de op de zitting door [verzoeker] opgeworpen stelling dat het bestreden besluit alleen al disproportioneel is, omdat daarin geen einddatum is genoemd, ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding om de gevraagde voorlopige voorziening te treffen. De burgemeester heeft, zoals hierboven reeds is geoordeeld, op basis van de huidige situatie beperkingen kunnen stellen aan het recht tot betoging van [verzoeker] op de wijze zoals in het bestreden besluit is gebeurd. Met de beantwoording van de vraag of er een einddatum voor deze beperkingen moet worden vastgesteld is nu geen spoed gemoeid en deze vraag kan aan de orde komen in de bezwaarprocedure.

5.6.
Gelet op het bovenstaande heeft het bezwaar van [verzoeker] tegen het bestreden besluit bij deze stand van zaken naar het oordeel van de voorzieningenrechter geen redelijke kans van slagen. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.J.M. Langeveld, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. S.A. Lemmens, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op

7 maart 2019.

griffier voorzieningenrechter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Mits daar geen andere grootschalige evenementen of demonstraties plaatsvinden en [verzoeker] binnen het bij het bestreden besluit aangegeven omlijnd gebied blijft aan de paleiszijde op de Dam.

Artikel 9 van de Grondwet.

Artikel 2 en artikel 5, eerste lid, van de Wom.

In de mutatierapporten van de politie die zien op 6 januari 2019 en op 3 en 17 februari 2019 wordt ook de naam van [verzoeker] genoemd.

De tsunami die ons overspoelt

Nederland is op den duur verloren. Vele tekenen aan de horizon wijzen daarop. Het erge is: We kunnen niemand er de schuld van geven. De islamisering, het Groot-Kapitaal en de CO2 zijn niet verantwoordelijk voor de ondergang van Nederland. Alleen wijzelf, omdat we niet meer weten wat Nederland ook al weer was: Aangeslibde sedimenten uit de Rijn, waar we dijkjes omheen gebouwd hebben en waar we polders in hebben aangelegd.


In november 2018 waarschuwde ik al, dat we ons beter op de Hoge Veluwe konden terugtrekken. De Randstad is verloren. Vrij Nederland van deze maand doet er nog een schepje bovenop en beweert, dat de Nederlanders, of wie zich dan nog zo noemen, over 100 jaar, in Duitsland zullen vestigen.

Ook in de huidige tijd zijn er duidelijk tekenen van ondergang. De waterschapsverkiezingen zijn de oudste vorm van Nederlandse democratie en een voorbeeld voor het poldermodel. Dorpen, dijkgraven en terpbewoners moesten duizend jaar geleden al samenwerken en het water buiten de deur houden. Nu Nederland niet meer weet wat dijken zijn, gaan steeds meer krankzinnigen meedoen aan de Waterschapsverkiezingen.

Politieke Partij Queer brengt het thema transseksualiteit in bij de Waterschapsverkiezingen en doet als zodanig mee aan de verkiezingen voor het Waterschap Amstel, Gooi en Vecht. Lees één van de transseksuele programmapunten voor het Waterschap:

"Water is mooi. Langs beekjes en rivieren komen voor het publiek toegankelijke wandel- en fietspaden die leiden langs watervalletjes en veel kunstobjecten of kunstprojecten. Op de route komen gender neutrale toiletten (ouderwetse wc’s) en gratis drinkwater. In de winter komt er de mogelijkheid om te schaatsen op natuurijs. In de zomer kan er zonder gevaar voor eigen leven gezwommen worden. Naaktrecreatie is toegestaan en voor een vriendelijke diversiteit aan planten en dieren wordt gezorgd."

Daarna zijn we de gekte nog niet voorbij. Het thema diversiteit is zo belangrijk, dat bij het de Waterschappen ingebracht moet worden. De partij Water Natuurlijk brengt diversiteit in bij Hoogheemraadschap de Stichtse Rijnlanden en het Waterschap Rijn en IJssel. Luister naar deze: "Zolang de media een karikatuur maken van het waterschapsbestuur als een club van grijze, blanke mannen wil ook geen jonger iemand daar bij horen en wordt het een self-fulfilling prophecy. "

Tot nog toe zijn het vooral carriérevrouwen die over de geringe diversiteit bij de besturen van waterschappen vallen. De programmapunten van deze vrouwen komen er in het kort op neer, dat het vooral natuurlijk en gezellig moet zijn, langs de Nederlandse wateren. Geen woord over ophogen van dijken en de strijd tegen het water.

De Allochtonenindustrie heeft echter de waterschappen ook al ontdekt en dat baart nog veel meer zorgen. Islamknuffelaar Ewoud Butter klaagt al:  "De emancipatie van de vrouw of de niet-westerse allochtoon is nog niet doorgedrongen tot de waterschappen. Die worden voornamelijk bestuurd door autochtone mannen. Het IPP heeft onderzocht wat het aandeel is van allochtonen en vrouwen
in de huidige besturen van de waterschappen. De uitkomst daarvan is: van de 26 dijkgraven zijn er 2 vrouw (8%); in de dagelijkse besturen is 14% vrouw en in de algemene besturen is 18% vrouw. Het aandeel van allochtonen in de waterschapsbesturen is 0 (nul)."

Gelukkig heeft Marokkaans jongerencentrum Argan de Waterschapsverkiezingen nu ook ontdekt en houdt er een themamiddag over. Het zal echter niet lang meer duren, totdat Argan met de eis om een voorkeursbehandeling voor "Waterschaps-kandidaten van kleur" op de proppen komt.

Intussen denken de redacteuren van het NOS-journaal, dat de Waterschapsverkiezingen over klimaat-verandering en energietransitie gaan. Zie filmpje hieronder.


De thema's van deze tijd: Genderneutraal, Klimaat, Diversiteit, "Mensen van Kleur" en Energietransitie, komen steeds meer op de voorgrond, terwijl de dijken opgehoogd moeten worden en het water buiten de deur gehouden moet worden. Door af te leiden van waar Nederland voor staat en hoe Nederland ooit ontstaan is, namelijk dijken, polders en pompen, Komt ons mooie land steeds meer in gevaar.

We verzuipen op den duur!

MovementX: Van Identity politics naar Moslimbroederschap

Met de kandidaatstelling van Oscar Bergamin voor de Islamitische partij NIDA bij de Provinciale Statenverkiezing van Zuid-Holland, verkrijgt opnieuw een lid van de radicale gelijkheidsbeweging MovementX een legale- en democratische status. De door de Belgisch/Libanese activist Dyab Abou Jahjah opgerichte MovementX maakte al eerder een gang naar de stembus, toen Dyab Abou Jahjah zelf en Ahmet Koç mededen aan de gemeenteraadsverkiezingen in België.

De partij BIJ1 van Sylvana Simons, die alleen in de gemeenteraad van Amsterdam vertegenwoordigd is, wordt al eerder gezien als het legale- en democratisch gekozen gezicht van de radicale MovementX-Nederland. Dat is met name het geval door betrokkenheid van de activisten Dorien Ball, Frank van der Linde en So Roustayar bij de partij.

Oscar Bergamin wordt kort na zijn aankomst in Nederland drie jaar geleden, vice-voorzitter van de Nederlandse tak van MovementX. In dezelfde periode werkt hij met de Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed samen, bij demonstraties tegen Israël. In dezelfde context spreekt Oscar Bergamin anti-Israël-demonstranten op de Dam toe en spreekt hij in bij de Gemeenteraad van Amsterdam.

Met de kandidaatsstelling voor NIDA en de invloed van Amin Abou Rashed voltrekt zich een ideologische verschuiving van MovementX van radicale identiteitspolitiek naar de moslimbroederschap. Voor de onbevangen toeschouwer is er misschien niet veel verschil, maar de details van deze verschuiving zijn veelzeggend.

Als de radicale groep rond Abulkasim "Fuck de Koning" Al-Jaberi enkele jaren geleden, binnen MovementX de toon zet, is de sfeer veel grimmiger. Er worden rellen geprovoceerd (Schilderswijk rellen) en leden van de groep worden gearresteerd. Nog belangrijker is de nadruk op zwart zijn. Volgens Abulkasim al-Jaberi mochten er alleen 'mensen van kleur' voor MovementX het woord voeren. De invloed van de overwegend blanke Internationale Socialisten wordt door hem beperkt. De thema's waar MovementX Nederland voor strijdt zijn dan ook overwegend Black-Identity-thema's. 

Nadat Oscar Bergamin de nieuwe leider van MovementX Nederland is geworden, treden er twee opmerkelijke ontwikkelingen op: De sfeer wordt rustiger en er gaan meer moslimbroeders meedoen. Binnen de groep wordt geen nadruk op 'mensen van kleur' gelegd. Tenslotte is Oscar Bergamnin een blanke Nederlands/Zwitserse man. Hoe blank wil je het hebben?

Nu heeft de transitie van 'Identity' naar 'Moslim', binnen MovementX zich volledig voltrokken. De moslimbroederschap benadrukt  in zijn communicatie wel het slachtofferschap, maar niet zozeer kleur. Tenslotte wil de Islam over de gehele wereld en alle volkeren heersen en daar horen allerlei kleuren en etniciteiten bij.

Een tweede kenmerk van de moslimbroederschappen is, dat ze de tijd hebben. De Egyptische moslimbroederschappen zijn in de jaren 20 van de vorige eeuw opgericht en hebben er ruim 90 jaar over gedaan om in Egypte aan de macht te komen. In een niet-islamitisch land als Nederland zal het dan ook niet zo snel gaan. Genoeg tijd om rustig aan gemeenteraads- en provincie-verkiezingen mee te doen.

Britt Hendrix is de nieuwe ster aan het Palestijnse firmament

De polarisatie tussen zionisten en pro-Pal-demonstranten op de Dam in Amsterdam escaleert nu dermate, dat burgemeester Femke Halsema moet ingrijpen. De demonstratie-rechten worden opnieuw verdeeld tussen de even weken en de oneven weken. Op de zondagen van de even weken mogen de Palestijnen naar hartelust demonstreren. De zionisten zijn op de oneven zondagen aan de beurt. Wijlen burgemeester Eberhard van der Laan had deze regel ook al eens ingesteld, maar de omgangsregel was na zijn dood verwaterd.

De zionisten juichen, dat ze er in ieder geval voor gezorgd hebben, dat de Dam op de oneven zondagen vrij van Jodenhaat is.

Twee Pro-Pal-activisten hebben het zo bont gemaakt, dat ze voor de oneven weken geen demonstratievergunning meer mogen aanvragen. Het zijn Simon Vrouwe met zijn fietsaanhanger en de beroepsactivist Frank van der Linde. Femke Halsema schrijft: "De demonstraties  leiden tot overlast, spanningen, ophef, (fysieke) confrontaties, wanordelijkheden, geweld, strafbare feiten en overtredingen."

Voor de komende zondag 10 februari is een nieuwe demonstratie van de Palestijnen op de Dam aangekondigd. De demonstratie wordt geleid door juist deze twee raddraaiers, plus Gustav Draijer. Het thema van deze demonstratie is: " Vóór Palestina, vóór demonstratierecht, tegen zionistisch geweld".

Vanuit sociologisch-antropologisch standpunt gezien is de sprekerslijst van de demonstratie zéér interessant. Hamas ontmoet Bij1 en MovementX beweegt naar Moslimbroederschap.

Bij1 stuurt So Roustayar naar de demonstratie. Deze bouwkundige uit Delft vluchtte op jonge leeftijd uit Afhganistan naar Nederland en vertegenwoordigt nu de "Queer"-gemeenschap binnen de partij BIJ1.

Amin Abou Rashed, de fondsenwerver van Hamas in Nederland is ook weer van de partij. De derde spreker van de komende zondag is Oscar Bergamin, de vice-voorzitter van MovementX. Door zijn aantreden bij MovementX is de ooit seculiere radicale beweging van Dyab AbouJahjah in islamitisch vaarwater terecht gekomen.

Oscar Bergamin, de zoon van de burgemeester van Bemmel, vertrok op jonge leeftijd naar Zwitserland, om het hotelier-vak te leren. Later bekeerde hij zich in Zwitserland, tot de islam. Hij richtte de islamitische liefdadigheidsorganisatie Ash-Sham CARE op. Zijn verblijf in Syrië werd ruw afgebroken, nadat hij in het visier van IS-terroristen kwam. Sinds enkele jaren woont Oscar Bergamin in Den Haag, waar hij een online-boekwinkel bedrijft. In april 2018 sprak Oscar Bergamin, samen met Amin Abou Rashed, bij een demonstratie in Rotterdam. Nu blijkt dat die samenwerking tussen MovementX en HAMAS niet eenmalig was. 

Er staat ook een onbekende spreekster op de lijst, namelijk Britt Hendrix (mensenrechtactivist). Niemand weet precies wie Britt Hendrix is, maar door haar bezoek aan de  Tawasul  conferentie in Istanboel, afgelopen november 2018, is duidelijk geworden, dat zij een rol speelt in het wereldwijde netwerk van moslimbroederschappen. Britt Hendrix kwam in het nieuws als allerjongste PvdA-raadslid ooit ever, om in 2014 plotseling weer van het politieke toneel te verdwijnen. Daarna studeerde zij Internationaal Recht.

Deze combinatie van Hamas-fondsenwerver, MovementX, Bij1 en de babe van de moslimbroederschappen, is een mooie indicatie, dat de seculiere Palestijnse strijdgroepen invloed aan het verliezen is en dat de moslimbroeder-strijdgroepen in Nederland vrij spel hebben. 

Door de vele antisemitische incidenten, die de afgelopen maanden op de Dam in Amsterdam plaats hebben gevonden, krijgt deze demonstratie extra aandacht. De politie zal in groten getale aanwezig zijn. Tegelijkertijd hebben de organisatoren het nadeel, dat er geen direct aanleiding voor de demonstratie is. Er woedt geen Gaza-oorlog en er is geen intifada aan de gang. Daarom is het maar de vraag of er veel activisten de gang naar Amsterdam zullen maken.