Het valt echt niet mee, om tegenwoordig nog een Palestijnse activist in Nederland te zijn! Wil je een petitie aan de Commissie Buitenlandse Zaken van de Tweede Kamer overhandigen, staat er opeens een man met maar één arm naast je en je weet niet waar hij die arm door heeft verloren. Misschien heeft hij wel geprobeerd met een snelkookpan te koken. Je weet het niet. Kom je een uurtje later bij het Centraal Station, loopt er een man door het publiek, die in een garagebox destijds, heel lang geleden allemaal wapens, uniformen en drugs heeft verstopt. Waar heb die dat voor nodig? En op het bankje tegenover het podium zit een man, heel oud, hij kan al haast niet meer lopen, die destijds heel lang geleden, toen jij nog niet was geboren, met een pijpbom in zijn bagage, uit een vliegtuig is gehaald. Je moet ook wat als Palestijn. Maar verder allemaal keurige mensen.Intussen maakt de redactie van de nette glossy Soemoed zich deze maand druk om een geheel ander schandalig feit, namelijk dat 'Israël en zijn pleitbezorgers' zomaar, zonder reden, de beschuldiging van antisemitisme tegen de BDS beweging in stelling brengt. Het moet niet gekker worden! Blijkt te gaan om het verschil tussen anti-zionisme en antisemitisme. Anti-zionisme, dat mag wel, want dan heb je niets tegen Joden, maar wel tegen Israël. Maar antisemitisme, dat mag niet, want dan heb je iets tegen Joden, omdat het Joden zijn. Klinkt logisch, maar dat is het niet.
De redactie van Soemoed en dat is het Dagelijks Bestuur van het Palestina Komitee trekt zich deze beschuldiging erg aan. Dat blijkt uit de volgende zin: "Erg dom zijn degenen die zich in dit verband door de beschuldiging - van antisemitisme laten intimideren of zich gedwongen voelen duidelijk te maken dat zij niet door anti-joodse gevoelens gedreven zijn: de bewijslast ligt bij degene die een dergelijke beschuldiging uit!" . Positief puntje is wel, dat de redactie nu de eigen activisten, die zich proberen te verdedigen, voor dom uitscheldt. Toch wil ik het graag nog een keertje aan de dommerikken uitleggen.Het is nooit leuk om voor antisemiet uitgescholden te worden. Daarom doe ik dat ook hoogst zelden. De discussie blokkeert en je komt niet verder en toch moeten we verder. We wonen allemaal in Nederland en daar mogen we allemaal een mening hebben. Geweldig. Maar nog beter is het, als we dingen uitpraten. Niet te vaak 'antisemiet' zeggen dus. Maar waardoor is er een misverstand ontstaan?
De actievoerders rond het Palestina Komitee hanteren de definitie uit de jaren tachtig waarbij het thema antisemitisme op één lijn met discriminatie en racisme wordt geplaatst. Mag allemaal niet, doen we dus ook niet en klaar. Terwijl de Israëlische regering, met Likud als regerende partij en Benjamin Natanyahu aan het hoofd, de definitie van antisemitisme in 3D hanteert: Demonisering, Delegitimatie en Dubbele standaarden. 3D.Demonisering houdt in dat je Israël kwalijke eigenschappen toekent, die irrationeel zijn en de beschuldiging zijn kwaadaardig. Als je spreekt over delegitimatie, dan erken je de staat Israël niet als Joodse staat. De Joodse staat mag in de ogen van de delegitimeerder niet bestaan. En als derde meet je met dubbele standaarden, door de misstanden in Israël voortdurend aan de kaak te stellen, terwijl dezelfde misstanden in andere landen niet worden afgekeurd.
Iedereen weet wel een paar voorbeelden te noemen, die bij de 3D-categorieën passen. In de ogen van de Israëlische regering ben je dán antisemitisch bezig als je schuldig bent aan één of meerdere vormen van 3D. 'Shame on you' dus. Het Palestina Komitee zelf heeft zijn toon de laatste tijd behoorlijk gematigd, maar ook daar staat op de website de volgende zinsnede: "Het zionistische project in Palestina impliceert systematische kolonisatie, verdrijving van de autochtone Palestijnse bevolking en de vernietiging van de Palestijnse samenleving en dient om die reden bestreden te worden.” Deze zin in de beginselverklaring van het Palestina Komitee bevat alle drie de 3D-elementen. Door Israël niet bij naam te noemen, maar een 'Zionistisch project in Palestina' te noemen ontken je het bestaan van de staat Israël. Dan volgt de demonisering, door te spreken over 'vernietiging van de Palestijnse samenleving' . Dat is een overdrijving die geheel buiten proporties is. Iedereen weet dat de Palestijnse Autoriteit al lang met de Israëlische regering samenwerkt. En de dubbele standaarden komen als deze beschuldiging alleen tegen Israël worden geuit en bijvoorbeeld niet tegen Jordanië, Syrië en Libanon, waar vanaf 1970 (Zwarte September) tot heden (Syrische regering in vluchtelingenkamp Yarmouk) tienduizenden Palestijnen zijn vermoord.
Volgens de Franse schrijver Michel Houellebecq is antisemitisme niets anders dan een hele grote complottheorie. Hij wijst de vergelijking met discriminatie en racisme geheel af. Maar wie de definitie van 3D niet wil gebruiken, gelooft meestal ook de woorden van Michel Houellebecq niet. Dus we praten weer geheel aan elkaar voorbij.
Ik ga jullie geruststellen: Al deze thema's worden niet behandeld in mijn toekomstige boek over het Palestina Komitee. Daarom kan ik het hier even kwijt. En ook wil ik zeggen, dat als je een verwijt naar je hoofd geslingerd krijgt, dat je dan juist wel in discussie moet gaan. Dan ben je niet dom, maar juist open voor gesprek. En daar houden we van!
