Pro-Palestina demonstratie in Eindhoven

Het heeft zeven jaar geduurd, maar dan heb je ook wat. Opnieuw een hevig conflict in het Midden Oosten, waarbij vele slachtoffers aan beide kanten vallen. De strijd laait niet alleen in Israël op. Ook in Nederland staan de pleinen en straten weer vol met pro-Palestina demonstranten, die de staat Israël het liefst zouden zien verdwijnen. Als er dan eindelijk eens een keer in Eindhoven gedemonstreerd wordt, dan wil ik mijn observaties ook wel dicht bij huis doen.

In 2014 was al duidelijk dat de islamitische meisjes bij dit soort acties het voortouw nemen. Destijds zag ik aan de rand van de demonstratie de gesluierde meisjes die geld op gingen halen bij de jongens op scooters. Er waren nog wel wat Nederlandse activisten uit Amsterdam naar Eindhoven gekomen, maar die hadden zeven jaar geleden al geen hoofdrol meer.

Deze keer werd de aftrap van de bijeenkomst door een bezorgde moeder gegeven. Zij had met andere moeders deze demonstratie georganiseerd. Ik was toch even teleurgesteld, dat zij in haar toespraak als moeder toch alleen de Palestijnse kinderen herdacht en de overige slachtoffers, de Joden bijvoorbeeld, niet memoreerde. Verder was de toespraak keurig, niet opzwepend en beschaafd. Hoewel de demonstratie door een hele rij organisaties, waaronder BIJ1, het Vredesbureau , Kleurrijke stad en DENK was georganiseerd, werd de menigte toch door Turkse vlaggen gedomineerd. 

Watheq Alsadeh, de vertegenwoordiger van de Palestijnse Gemeenschap, bijgenaamd "de dokter", was uit Leiden gekomen om hier een boodschap uit te spreken. In heel slecht Nederlands, waarbij je je afvraagt hoe deze man in Leiden heeft kunnen studeren, maar in deze tijd moet je helemaal niet meer nadenken, deed hij een Yasser Arafatje, en dat houdt in dat "de Palestijnen steeds om vrede hebben gevraagd, maar de hele wereld wil er niet naar luisteren." Na enkele minuten vervolgde hij zijn toespraak in algemeen beschaafd standaard Arabisch en dat klonk wel heel anders. Hij zweepte de massa op en beschuldigde Bibbi Netanyahu ervan een massamoordenaar te zijn. Na deze lange tijd is misschien in vergetelheid geraakt, dat de organisatie "Palestijnse Gemeenschap" door de Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed  wordt bepaald, die vanwege bezigheden in Amsterdam verhinderd was. 

De menigte van vierhonderd man op het Eindhovense stadhuisplein kon Watheq Alsadeh helemaal niet verstaan, want de helft bestond uit radicaal islamitische Turken met Turkse vlaggen en twintig procent uit Marokkanen, die van huis uit Berbers spreken. Een verdwaalde Algerijnse vlag verraadt dat ook andere Noord-Afrikaanse prachtvolkeren de weg naar het centrum hebben kunnen vinden. Het enige dat ze verstonden was "Filistien", maar dat was dan ook genoeg om groot enthousiasme te bewerkstelligen.

De pro-Palestijnse beweging in Nederland moet weer helemaal van grond af aan tot stand komen. De leiders uit 2014, zoals de  Hamas-fangirls, Abulkasim al-Jaberi, Houda Stitou en anderen, hebben carrière gemaakt, dan wel zijn moeder geworden. Door het ontbreken van infrastructuur, deed het geluid het niet goed, waren de sprekers zonder inhoud en ontbrak er een goed programma. 

Het zal bij mijn lezers geen verbazing wekken, dat de tweestatenoplossing in het geheel niet ter sprake kwam en dat volgens deze sprekers de staat Israël in zijn geheel zou moeten verdwijnen. Niet voor niets begon Watheq Alsadeh zijn geschiedschrijving in 1948. Wat mij betreft had hij nog dertig jaar eerder bij de Balfour Verklaring kunnen beginnen. Ik had het dan nog wel begrepen, maar de toehoorders op het plein waren alleen maar verontwaardigd over de bombardementen. 

Na een uur begon het te plenzen van de regen en binnen twee minuten was het halve plein leeg. Ik keerde huiswaarts en begon met het schrijven van dit blog.      

Norren aangeklaagd

Robert-Willem van Norren stond op 30 april 2021 terecht, voor de meervoudige strafkamer te Amsterdam en werd daar aangeklaagd vanwege het tonen van een Israëlische vlag, waarbij de Davidsster was vervangen door een blauwe kakkerlak. De aanklacht ging over groepsbelediging. (137c in de Titel V van het Wetboek van Strafrecht ) De officier van justitie beschouwt dit kakkerlak-symbool op de Israëlische vlag als beledigend voor Joden.

Ruim vijftig keer deed de Joodse activist Michael Jacobs aangifte tegen pro-Palestina demonstranten op de Dam in Amsterdam. Hij is van mening dat als demonstranten een vaandel van de Fatah terreurgroep laten zien of oproepen tot boycot van Israël, zij een stukje "Jodenvrij" Amsterdam creëren en dat uitgerekend voor het monument voor de gevallen slachtoffers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daarbij speelt zijn familiegeschiedenis (opa en oma vermoord in Sobibor) een grote rol. Alle aangiftes tegen Norren en consorten werden geseponeerd. Michael spande zelfs op eigen kosten een artikel-12-procedure aan, om de staat te dwingen Norren te veroordelen. Ook die poging mislukte. Daarmee is Norren een unicum in de moderne wetsgeschiedenis, met 50 sepots op zijn naam, maar zonder strafblad.

Vlak voor de rechtszaak kwam een officier van justitie bij ons staan voor een praatje. Zij vertelde, dat er die dag veel discrimininatie-zaken aan de orde kwamen. Niet lang daarna stroomde de hal van de rechtszaal vol met slachtoffers van bedreiging, belediging en discriminatie. Een jonge vrouw vertelde mij dat ze jarenlang via sociale media was bedreigd, omdat ze Joods is. Ook bekende Nederlanders, zoals Esther Voet en Wierd Duk, werden bedreigd via Facebook, en waren gisteren aanwezig in de rechtbank. Het gaat in totaal om tientallen slachtoffers van antisemitisme, belediging en bedreiging.

Enerzijds was het een gezellig weerzien, na al die maanden corona, met zoveel CIDI-medewerkers, NIW-journalisten en ondersteuners van Michael Jacobs. Aan de andere kant is het verdrietig, dat het antisemitisme zo toeneemt in Nederland en de rest van Europa, dat dit soort processen nodig zijn. Voor mij was het zeker emotioneel en confronterend om mee te maken. De aanwezigheid van ex-PVV-er Hero Brinkman, iets verderop, kon ik niet meteen duiden. Later bleek, dat hij terecht stond voor het vermeend lekken van informatie over terrorismebestrijding, naar de krant. 

Meteen nadat de rechtszitting begon, nam de advocaat van Norren het woord en probeerde de aanklacht niet ontvankelijk te laten verklaren. Dat deed hij zeer omstandig, met hele verhalen over apartheid en VN-resoluties. Hij zong er zelfs een liedje over Nelson Mandela bij. Wat was namelijk het geval? De zaak tegen Norren vanwege het tonen van een hakenkruis, in samenhang met de Israëlische vlag, was al een keer geseponeerd en zelfs de Artikel 12 procedure van Michael Jacobs was al afgewezen. Daarom zou nu deze zaak, met de kakkerlak, niet nog een keer gevoerd mogen worden.

Er waren documenten zoek en de rechter kon de sepotbrief niet vinden. Er werd aan Michael Jacobs gevraagd of hij de sepotbrief aan Norren in zijn bezit had. Michael ging zoeken en uiteindelijk werd de brief gevonden op het mobieltje van Sasha, de broer van Michael Jacobs, maar omdat er in de rechtzaal geen wifi was kon de brief niet meteen uitgeprint worden. Dat duurde ongeveer een uur.      

Het ging nu om de vraag, of er in de sepotbrief aan Norren van de kakkerlakvlag gewag werd gemaakt, of niet. Nog een keer uitgebreid beraad van de rechters volgde. Daarna werd de rechtszaak tegen Norren voortgezet. De rest kon je wel raden. Norren had de vlag helemaal niet beledigend bedoeld. Hij had Joden onder zijn beste vrienden, waaronder Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid. Norren heeft wel een hele grote hekel aan de staat Israël. Op de vraag, of hij zich voor kon stellen, dat de afbeelding van een kakkerlak, ongedierte dat bestreden moet worden, beledigend voor Joden is, weigerde hij, op aandrang van zijn advocaat, antwoord te geven.

Ronnie Eisenmann hield namens de geschade partij een gloedvol betoog, waarin hij nog eens benadrukte, dat het antizionisme steeds meer dekmantel voor antisemitisme werd en haalde daarbij de IHRA definitie van antisemitisme aan. Hij wil met deze rechtszaak ook een grens trekken, van tot hier en niet verder. Kritiek op de staat Israël mag niet overgaan in belediging van Joden hier in Nederland. Hij eiste 5000 Euro immateriële schadevergoeding en betaling van 1400 Euro advocatenkosten.

Intussen naderde het begin van de sjabbat en werden enkele orthodoxe Joden zenuwachtig. Indien de rechtszaak zo door zou gaan, moesten ze naar huis lopen, vanwege de na te leven voorschriften. De rechtszaal werd leger en leger. Ik zat uiteindelijk alleen nog samen met mijn lievelingsvijand Frank van der Linde op de publieke tribune. Gelukkig was de Officier van Justitie snel klaar en eiste 500 Euro boete, waarvan 400 Euro voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. De advocaat van Norren wilde vrijspraak. Uitspraak op vrijdag 14 mei om 12:45 uur.

Waarom spant de Officier van Justitie, na zovele sepots, nu een rechtszaak tegen Norren aan? Is dit wel een sterke zaak, die door hem te winnen is? Het antwoord ligt in de Amsterdamse stadspolitiek. Na aanvallen op het Joods restaurant HaCarmel en op Joodse marktkooplui. Na de in aantal toenemende antisemitische incidenten en complottheoriën op internet. Na de antisemitische incidenten in de Nederlandse politiek, zoals Kauthar, Baudet en Bij1, heeft de Amsterdamse driehoek besloten dat antisemitisme bestreden moet worden. Het antisemitisme gaat niet vanzelf weg. Het is maar een theorie, maar ik denk dat de Officier van Justitie ook een signaal vanuit de Amsterdamse driehoek heeft gekregen. Nu is het genoeg!

(laatste foto: Norren met Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed)

Gerechtigheid voor Sarah Halimi #Demonstratie

Gerechtigheid voor Sarah Halimi #Demonstratie

Locatie: Carnegieplein, 2585 SE Den Haag (tegenover de Franse ambassade)

Tijdstip: Zondag 25 april 14:00 uur

Palestino's krijgen hulp van Extinction Rebellion

Waarom zou je alleen met klimaat bezig zijn, als je ook de Palestijnen een handje kunt helpen? Dat dacht de actiegroep Extinction Rebellion ook. Vooral in Groot Brittanië werken ze intensief met Palestijnen samen. De medewerkers van de Elbit Ferranti-fabriek in Waterhead, Oldham in Noordwest-Engeland keken op1 februari 2021 lelijk op hun neus, toen alle ramen rood werden geverfd en er activisten het dak op klommen.  De wapenverkoop van Israël aan Nederland was de aanleiding. Voormalig minister van ontwikkelingshulp Jan Pronk moet er zelfs een beetje van huilen. Het is niet helemaal duidelijk wat wapenverkoop nu met het klimaat te maken heeft, maar een feit is de hechte samenwerking tussen Extinction Rebellion en het Palestina Komitee.
 

Een ander thema waar Extinction Rebellion de Palestijnen aan hun zijde vinden, is het thema aardgas. In Groningen wordt de winning van aardgas binnenkort gestopt, maar in de rest van Europa geldt aardgas als een veilige en schone energiebron. Zozeer zelfs, dat er een nieuw aardgas netwerk door heel Europa, een deel van Rusland, Turkije, via Griekenland, Cyprus en Israël, naar Egypte, Algerije en Lybië gebouwd wordt. Voor niets gaat de zon op.

Er zijn kanttekeningen bij de mensenrechtsituatie in Rusland en Turkije als ook in Algerije en Lybië te zetten, maar dat doet Extinction Rebellion niet. Dat Israël aardgas uit de Middellandse Zee wint en naar Europa verkoopt, is wél tegen het zere been van de activisten. Het Palestina Komitee België (Palestina Solidariteit) organiseerde gisteren dan ook een informatiebijeenkomst. Het verbaasde mij niet tijdens deze meeting ook Ibrahim "pijpbom"Al-Baz, bestuurslid van het Nederlandse Palestina Komitee, tegen te komen. 

Alexia Falisse van Extinction Rebellion België is eigenlijk Franstalig, maar hield desondanks een helder Nederlandstalig betoog over aardgas. Aangezien de verbranding van aardgas CO2 uitstoot, kan deze brandstof volgens haar niet door de beugel. Verder vertelde ze uitgebreid over de Europese energiepolitiek. Haar actiegroep is fel tegen, maar eigenlijk doet Europa dat toch wel goed. Het is beter aardgas uit de Middellandse Zee te halen, dan van Rusland afhankelijk te zijn.

Omdat de Palestijnse zaak koste wat kost aan deze energiediscussie verbonden moest worden, kreeg Abeer Butmeh, Coordinator van PENGON-Friend of the Earth Palestine ook het woord. Wat was nou het geval? Volgens Friend of the Earth Palestine betreft het hier Palestijns gas, dat geheel tegen internationaal recht en dus illegaal gewonnen wordt. Bij de activisten ging dit verhaal er in als koek, maar ik ik heb daarover toch mijn twijfels. Volgens welke paragraaf in de Oslo akkoorden is het gas voor de kust van Israël gevonden, van de PA of van Hamas? We weten het niet. Verder vond Abeer het ook nog eens vuil gas en wilde ze het gas ook helemaal niet zelf gebruiken.

Dat er ook energie aan de nederzettingen en Oost-Jeruzalem geleverd zou worden, dat mocht ook helemaal niet, volgens de spreekster. Doordat Abeer geen slides had en onduidelijk sprak, werden de Extinction Rebellion jongeren een beetje wanhopig. Ze begrepen niet helemaal wat ze er aan zouden moeten doen. 

Later keek ik op de website van Friend of the Earth Palestine en vond geen enkele tekst waarin van de aardgas vondst gewag werd gemaakt. Ik denk dat ze het tot nog toe niet als een probleem hebben ervaren. Wel staan er meerdere teksten over de gendergelijkheid in samenhang met energielevering. Dat is misschien een thema voor de volgende vergadering.

 

Waarom is deze alliantie tussen klimaatactivisten en Palestijnen van belang? 

Sinds het ontstaan van de Palestijnse zaak, rond 1965, hebben de Palestijnse organisaties steeds geparasiteerd op andere bewegingen en doelstellingen. De ene keer is het de wereldwinkel, dan de vredesbeweging, de ban-de-bom-beweging, de LGBTQAI-beweging, de vrouwenbeweging, de zwarte-piet-activisten, en tot slot de Black Lives Matter-groepen. Er is bijna geen demonstratie meer zonder Palestina vlaggen. 

Het feit dat een klimaatgroep zich met deze Palestijnen strijd gaat bezig houden, laat zien dat ze , net als de Palestijnen, niet in een oplossing geïnteresseerd zijn. Daarom hou ik dat de komende tijd in de gaten

De Kabinetsformatie en de relatie met Israël

 Veel mensen weten het niet, maar Landbouw Minister Carla Schouten (CU) nam de afgelopen jaren een sleutelpositie in de Nederlands-Israëlische relatie in. Nu fractieleider Gert-Jan Segers van de Christen-Unie zo onverbloemd en duidelijk heeft gezegd, dat zijn partij niet meer met Mark Rutte wil regeren, komt definitief een einde aan deze bijzondere situatie.

Alleenstaande moeder Carla Schouten heeft in een Israëlische kibboets gewerkt en zoals zovele Nederlandse meisjes, was zij niet tegen de charmes van de mannelijke Israëli's opgewassen. Zij heeft gezondigd en door de geboorte van haar zoon is een levenslange relatie met het land Israël ontstaan. Als minister van Landbouw gaat zij over de Voedsel en Warenautoriteit. In die hoedanigheid heeft zij, geheel alleen en op zichzelf aangewezen, de boycot van goederen geproduceerd op de Westelijke Jordaanoever tegen gehouden. 

De meute van de BDS-beweging trok op naar het Israël Producten Centrum in Nijkerk en eiste dat de producten uit Judea en Samaria uit de schappen zouden verdwijnen. Maarten Jan Hijmans (abupessoptimist) stond er te schreeuwen. Benji de Levie sprak met zalvende stem over schendingen, Schendingen van wat eigenlijk?  Het was een akelige avond. 

Deze DOCP-bende, heeft door de contacten van Dries van Agt nog enige invloed op het Ministerie van Buitenlandse zaken en daar werd er voor gezorgd, dat op de flessen wijn van Christenen voor Israël alleen nog mocht staan: "Dit product is vervaardigd in een Israëlische nederzetting op de bezette Westelijke Jordaanoever". Je reinste antisemitisme natuurlijk, omdat op die manier een onderscheid tussen producten gemaakt door Arabieren of door Joden gemaakt, wordt gemaakt. De Christenen voor Israël wilden nog wel als alternatief en concessie, een sticker met het opschrift: "Gemaakt in een Joods dorp in Judea" op de gewraakte producten plakken. Een aanklacht en boete viel hen ten deel.

De afgelopen jaren heeft de Voedsel en Warenautoriteit, onder auspiciën van Carola Schouten, er niets meer aan gedaan en de wijn nog als vanouds door het Israëlproducten centrum verkocht. Nu echter, de Christen-Unie zichzelf buiten spel heeft gezet, zullen we binnenkort te horen krijgen wie in het nieuwe kabinet Landbouw gaat doen. Dan zijn de rapen gaar.   

De andere belangrijke positie is die van Buitenlandse Zaken en de kans is groot, dat Sigrid Kaag de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken gaat worden. Veel mensen koesteren een wantrouwen tegen Sigrid, maar ik weet uit betrouwbare bron, dat Sigrid goed met de Israëli's kan opschieten. Ze zal de lijn van de VS en Europa moeten volgen. Misschien dat er wel andere etiketten op de wijn van Judean Hills geplakt moeten worden, maar verder dan deze symbool politiek, hoe absurd ook, zal het niet gaan. De belangen van het bedrijfsleven wegen zwaarder.

Het wordt een moeilijke tijd, maar we zullen er wel doorheen komen.

Geldklopperij door een geschiedkundige charlatan

Al een half jaar lang probeert historicus Jan Tervoort via crowdfunding geld te verzamelen voor het schrijven van een boek over de "Nederlandse Israëllobby". Twintigduizend Euro's wil de voormalige medewerker van van Agt's "The Rights Forum" inzamelen. Aanvankelijk was alleen zijn moeder in Alkmaar bereid een kleine donatie te doen. Nu stromen de tientjes en vijfentwintig Euro's binnen. Beroepsactiviste José van Leeuwen gaf al vijfentwintig Euro en de voorzitter van DocP, Sonja Zimmermann, doneert spontaan en van harte, een tientje. Op dit moment staat de teller op  1.336,00 Euro. Een schamel resultaat voor zo'n belangwekkend boek. 

Jan Tervoort heeft het niet gemakkelijk. Hij is afgestudeerd op een thema uit de negentiende eeuw, met als onderwerp de bezoekers van de Salons des Variétés van Amsterdam. Geen hond die je daarna een baan geeft natuurlijk. Daarom werd Jan een succesvolle 'sales manager' bij de Telegraaf. Uiteindelijk ging dat ook vervelen en ging Jan als troubadour, stadsgids en zelfstandig historicus verder. Na het kopen van een pand in de Alkmaarse binnenstad, voor 6 ton, samen met zijn lieftallige vrouw, die op haar beurt ITIL-cursussen voor managers geeft, verhuist de gids met de naam Amsterjan naar Alkmaar en noemt zich, AlkmaarJan. Je moet toch wat en voor niks gaat de zon op.

Amsterjan of Batavirus, zoals hij zich al bloggend en schrijvend noemt, is een blauwe maandag in dienst bij The Rights Forum, maar wordt daar ontslagen vanwege vergaande antisemitische uitingen. Soms denk je dat er geen God is, maar dan word je toch weer aangenaam verrast.

Nu de Corona ook in Alkmaar toeslaat en je ook niet de gehele dag drinkend en twitterend door kan brengen, stort Jan Tervoort zich op een nieuw project: Het schrijven van een boek over de Nederlandse Israëllobby. Hij schrijft daarover op Gofundme:

"Als historicus gespecialiseerd in het Israëlisch-Palestijns conflict heb ik mij de afgelopen jaren in de publieke opinie gemengd in de discussie over dit conflict. Al snel werd ik geconfronteerd met de zogenaamde Israël-lobby, een internationaal netwerk van lobbyclubs, pressiegroepen, journalisten, opiniemakers en politici dat ook in Nederland zeer actief is en als enige doel heeft de staat Israël te vrijwaren van internationale druk, zij het politiek, economisch of in de publieke opinie. 

Hoewel iedere staat ter wereld een lobby voert in het buitenland en de publieke opinie wil beïnvloeden ten behoeve van haar eigen belangen, is de schaal en de agressiviteit waarop Israël dit organiseert en uitvoert, ook in Nederland, uniek in de wereld. Israël heeft hier zelfs een speciaal ministerie voor opgericht, het zogenaamde ministerie voor 'Strategische Zaken'.

Na jarenlange bestudering van de Israël-lobby tegen de achtergrond van de ontwikkelingen in het Israelisch-Palestijns conflict, schrijf ik een boek over hoe de Israël-lobby opereert in de Nederlandse context. Vanuit welke algemene strategie opereert de Israël-lobby? Hoe vertaalt zich dit naar de - tactische - werkwijze in de Nederlandse publieke opinie, politiek en sociale media? Hoe zit Israëlische propaganda inhoudelijk in elkaar, in vergelijking met wat de serieuze geschiedwetenschap of journalistiek over het Israelisch-Palestijns conflict en de staat Israël te zeggen hebben? "

Ik had al een keer per email gevraagd of Amsterjan mij ook als zijnde een Israël-lobbyist wilde noemen, want negatieve publiciteit bestaat niet en als je maar genoemd wordt, maar daar kwam geen antwoord op. Na deze smadelijke afwijzing heb ik mijzelf de vraag gesteld: Is dit een goed plan van Jan? Ik kwam al snel tot de conclusie dat Jan Tervoort tegen zichzelf in bescherming genomen moet worden, of nog beter, professionele hulp moet zoeken. De aankondiging van het boek alleen al, bevat enkele bevooroordeelde- en foutieve informatie-elementen, die een geschiedkundige niet zou mogen maken. Met een beetje fantasie zou een lobby-organisatie hem opnieuw van antisemitisme kunnen beschuldigen. Hij beschrijft de staat Israël als zijnde agressief. Hij veronderstelt een gezamenlijke strategie en tenslotte suggereert hij dat de staat Israël de zogenaamde Israël-lobby aanstuurt. Het heeft verdacht veel overéénkomsten met de "Joodse Lobby", die antisemieten in de jaren dertig meenden te ontwaren.

Er zijn voor zover mij bekend in de afgelopen jaren twee andere boeken verschenen, met precies hetzelfde thema: Israëllobby. Lucas Catherine heeft in België een boek met de naam "De Israel Lobby" gepubliceerd, waarin hij de banden van leden van de Belgische elite met Israël aantoont. Het boek neigt naar een opsomming van complottheorieën. We weten één ding zeker over complottheorieën, namelijk dat ze allemaal, zonder uitzondering, of ze nu over 9/11, Corona, de aanslag op John F. Kennedy, of over de oorlog in Irak gaan, uiteindelijk de Joden de schuld geven.    

Lucas Catherine op zijn beurt, heeft deze titel weer van schrijvers in de Verenigde Staten afgekeken. "The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy"  (2002), is a book by John Mearsheimer, Professor of Political Science at the University of Chicago, and Stephen Walt, Professor of International Relations at the Kennedy School of Government at Harvard University, published in late August 2007. It was a New York Times Best Seller.

The book describes the lobby as a "loose coalition of individuals and organizations who actively work to steer U.S. foreign policy in a pro-Israel direction".The book "focuses primarily on the lobby's influence on U.S. foreign policy and its negative effect on American interests".The authors also argue that "the lobby's impact has been unintentionally harmful to Israel as well".

Affijn, goede raad is duur en en Jan Tervoort begint aan zijn zegenvolle werk, inhoudende de beschrijving van de Nederlandse Israëllobby. Ik ben benieuwd, omdat hij tot nog toe, op geen enkele manier blijk geeft van enige kennis van zaken. In de dagelijkse praktijk besteedt Jan Tervoort veel aandacht aan het stalken en belasteren van het CIDI. Hij heeft het vooral gemunt op de jongste medewerker van het CIDI: Hidde van Koningsveld. Nadat deze enthousiaste voorzitter van de CIDI jongeren naar Israël verhuisde hield het schelden en dreigen niet op. Toch kan een droge opsomming van pro-Israël-clubs, mits voorzien van deskundig commentaar, nog steeds doorgaan voor een beschrijving van de vermeende "Israël lobby". Ik vind het allemaal best, zolang ik maar in het eerste hoofdstuk als top-zionist 'nummero uno' wordt gebrandmerkt. 

Ondanks het vele geld, dat Jan op deze onsympathieke weg heeft verzameld en dat hij goed kan gebruiken, want een hypotheek van 6 ton hoest je niet alleen met het geven van een paar ITIL-cursusjes op, ligt er nog steeds geen prachtboek. Jan geeft daar de volgende verklaring voor:

"Nu we bijna een half jaar verder zijn moet ik helaas constateren dat het me niet is gelukt het boek over de (Nederlandse) Israël-Lobby binnen de termijn van 6 maanden te schrijven. Ik vraag jullie daarom om nog even geduld omdat het schrijven van het boek langer gaat duren dan ik 6 maanden terug dacht. 

Hoewel ik 6 maanden terug de kennis van hoe de Israel-lobby inhoudelijk, strategisch en tactisch als netwerk internationaal en in Nederland opereert redelijk paraat had om op te schrijven, kwamen er al verder onderzoekend en schrijvend een aantal vragen naar boven die echt diepgaand langdurig onderzoek vereisten. De Israël-lobby is een los horizontaal netwerk dat niet hiërarchisch is en - los van Israëlische politiek en hasbara dat natuurlijk enige richting geeft - als een 'zelfwerkend' systeem omschreven kan worden. De dynamiek binnen dit systeem kan volgens mij NIET alleen verklaard worden vanuit het doel 'Israël beschermen tegen druk van buitenaf' of de intentie van afzonderlijke Israël-lobbyisten. Er ligt toch ook een logischerwijs duidelijke Joodse cultuur aan ten grondslag die essentieel is om het gedrag van de Israel-lobby als geheel netwerk te verklaren."     

Deze mededeling is natuurlijk uitdrukking van een glijdend pad naar beneden, waarlangs Tervoort niet meer omhoog kan klimmen. Nu krijgt de "Joodse Cultuur" de schuld. De kleine stap naar het "Joodse Complot" is al bijna gezet. Hij hoeft alleen nog maar zijn laarzen op de grond te stampen.

Hallo witte vrouw, hoe heet je?

Verbazing en vraagtekens over de werkelijke naam van nummer 17 op het stembiljet van de partij BIJ1 van Sylvana Simons. Anousha Nzume, schrijfster van het prachtboek : "Hallo Witte Mensen", waarin het "white privilege" zo treffend omschreven wordt, ging tijdens haar moeilijke jeugd in de ghetto's van Amsterdam-Buitenveldert, gebukt onder de witte naam Anna Steijn. In een vorig blog ging ik er ten onrechte van uit, dat Steijn de naam van haar moeder is. Dat is niet correct. Het hockeymeisje Anna Steijn werd zo genoemd, omdat haar stiefvader de naam Steijn draagt. In werkelijkheid heet ze anders, maar hoe anders?

In de database van ImdB van Amazon wordt deze ster, bekend van Vrijland (2010), Meiden van de Herengracht (2015) en Bradaz (2001), geregistreerd onder de naam "Anna Senga Figee", geboren in Moskou (12 juli 1969)

Op Google wordt Anousha Nzume ook neergezet onder de naam "Anna Senga Figee". Tijdens de verkiezingen is het verplicht de naam, zoals vastgelegd in de basisadministratie van de woonplaats, te gebruiken. Anousha is echter intussen naar New York verhuisd en woont met haar man in een appartement op Roosevelt Island. Te zien aan de beelden op Google streetview heeft ze op die plaats weinig last van "white privilige". 

De Kamer van Koophandel controleert de naam van de bedrijfseigenaar, via een uittreksel uit de burgerlijjke stand. Te zien aan het KvK-uittreksel van haar productiebedijf "Nzume Projects", is de werkelijke naam van Anna Steijn, aka Anousha Nzum, aka Anousha Figee:

"Nzume - Figee, Anna Senga"

Figee is dus de naam van haar man Martijn, de psychiater in New York. Nzume is de naam van haar Kameroense vader en Steijn is de naam van haar stiefvader. De naam van haar moeder is onbekend. 

De verkeerde naam van Kauthar Bouchallikht (GroenLinks)

Het is misschien maar een kleinigheidje en Carel Brendel ligt er niet wakker van, maar de nr. 9 op de lijst van Groenlinks, Kauthar Bouchallikht, staat met de verkeerde naam op de kieslijst. Op wikipedia en op de website van Groenlinks, staat ze onder de naam "Kauthar Bouchallikht". Let daarbij op de letter "t" aan het einde van de naam. Op het stembiljet vind je deze kandidaat onder de naam   "Kauthar Bouchallikh", zonder de "t" op het einde. 

Wat zijn eigenlijk de regels? Volgens de kieswet moet de naam volgens de basisregistratie opgeschreven worden. Zoals je in de burgerlijke stand beschreven staat dus. Maar onder welke naam in Kauthar dan in haar woonplaats geregistreerd? We kunnen daar achter komen door in het document van de Stichting Groene Moslims, waar zij bestuurslid van was, te kijken. De Kamer van Koophandel controleert altijd het uittreksel van de gemeente. Daar staat ze zonder laatste "t" geregistreerd. 

"Kauthar Bouchallikht" staat dus verkeerd op de affiches en op de Wikipedia en staat goed op het stembiljet en bij de Kamer van Koophandel. Het is onduidelijk waarom zij bij de partij een verkeerde naam heeft opgegeven. Volgens Carel Brendel is de verschillende schrijfwijze ook bij haar vader, de moslimbroeder, het geval.

Het is niet voor het eerst dat een Groenlinks kamerlid een andere naam opgeeft dan in de basisregistratie te vinden is. Voormalig kamerlid Wijnand Duijvendak heeft ooit zijn naam met een "y" geschreven, hetgeen dus onjuist was.

Als de naam op het stembiljet niet gecontroleerd en foutief was weergegeven, zou er een serieus probleem opgetreden zijn. Mogelijkerwijze zouden de vele stemmen, die Kauthar dankzij de publiciteit over haar lidmaatschap van de moslimbroederschap heeft gekregen, dan niet geldig zijn. een nieuwe blamage voor partijleider Jesse Klaver.


Morgen een nieuwe aflevering van "de puntjes op d i", op dit blog. Dan gaan we het hebben over Anouscha Nzume, op de lijst van BIJ1, die eigenlijk heel anders heet. 

Pro-Palestijnse uitingen over vernielingen bij Joods restaurant HaCarmel

Als de ruiten van een kosher restaurant worden ingegooid. Wat zeggen de pro-Palestijnse activisten dan? Dit is een goede graadmeter voor de democratische gezindheid en de relatie tussen boycot en geweld.

Ik volg al langer dan tien jaar de pro-Palestijnse -websites en -facebook groepen. Een opvallend kenmerk van de discussies in deze groepen is, dat er heel weinig discussie is. Jaren geleden was er even een discussie over Syrië, omdat activiste Jose van Leeuwen de mensenrechtenschendingen door Assad toch wel wat te ver vond gaan. Doe eens gek, bekritiseer eens een dictator van een Arabisch land. Over het algemeen verenigen de activisten zich in hun haat tegen Israël en bekritiseren elkaar niet. Ook niet als er mensonterende dingen worden geroepen.

Vorige week was het weer raak bij restaurant HaCarmel in Amsterdam. De ruiten waren beklad. Wat zeggen de activisten in de besloten Facebookgroep "The Rights Forum"? 

Het zijn de bekende strategieën van anti-democratische groepen: Het slachtoffer krijgt de schuld.
Het restaurant had geen Israëlische vlaggen op mogen hangen en daarmee zou het zelf de vernieling hebben uitgelokt. Het zijn niet zomaar wat mensen op Facebook, die dit zeggen. Henk van Driel en Joop Hoekstra maken deel uit van de pro-Palestina beweging in Nederland.

Op een gegeven moment is er dan wel iemand die er wat van zegt. Gied ten Berge schrijft: "Dit doe je toch niet", om daarna door dezelfde Joop Hoekstra afgebekt te worden. Anita Risseeuw is een vooraanstaand lid van het Rotterdamse Palestina Komitee (Rotterdam voor Palestina)  en die weet er een punt aan te breien. "Het is een Israëlisch restaurant, geen Joods restaurant" Het is niet helemaal duidelijk of zij dit voor haar eigen geruststelling zegt, of dat ze werkelijk van mening is, dat in Nederland Israëlische restaurants vernield mogen worden.

Inderdaad een goede vraag van de activisten:  "Waarom is het vernielen van een Joods restaurant een slecht idee? Ze moeten er wel even over denken, maar dan komt het antwoord toch: "Het speelt de vijand in de kaart". De vijand, dat is voor deze mensen het CIDI, dat hier van zou profiteren.

Zoals je misschien hebt gemerkt, heb ik het woord antisemitisme nog niet eens gebruikt. Dat komt omdat sommige uitingen op deze groep zo ernstig antisemitisch zijn, dat ik ze hier niet wil herhalen. Soms worden dit soort opmerkingen weggehaald en soms ook niet. Ik vind de uitingen hierboven al ernstig genoeg, omdat ze een gebrek aan respect voor andersdenkenden laten zien en oproepen of goedpraten van geweld. Uiteindelijk moet Brechtje van Bergen, van de oud-Katholieke pastorie, er aan te pas komen, om de activisten tot de rde te roepen: 

Dat de grafitti uiteindelijk toch geen uiting van antisemitisme was, dat maakt nu egenlijk niet meer uit. In de ruim 75 reacties kreeg bijna iedereen, behalve de dader de schuld. De media, de NOS, het CIDI, de Joden, het restaurant zelf, de Israëlische vlag. Ga zo maar door. En dat allemaal op het keurige nette diplomatieke forum van Dries van Agt. Jan van Keulen, de vroegere voorzitter, is de administrator van deze The Rights Forum groep.  

Femke klaagt eindelijk Norren aan

Iedereen weet, dat het aantal antisemitische incidenten in Nederland en de rest van Europa toeneemt, maar niemand doet iets. Vandaag gaan we echter bij uitzondering iets positiefs over de Burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema, schrijven. Door haar ingrijpen wordt Robert-Willem van Norren, één van de meest notoire BDS-adepten op de Dam in Amsterdam, toch in hoger beroep aangeklaagd, wegens het verspreiden en tonen van haatdragende symbolen.  Van de Joodse activist Michael Jacobs kregen wij het bericht, dat na jaren strijd tegen antisemitische uitingen op de Dam, nu eindelijk een kleine doorbraak inzicht is.

Op 30 april 2021, om 11:00 uur 's ochtends, staat Robert-Willem van Norren terecht, bij de rechtbank op de Parnassusweg 280 te Amsterdam.

Het gaat over de symbolen met een kakkerlak op de Israëlische vlag en het hakenkruis vermengd met een Davidster. Michael Jacobs en zijn broer hebben drie jaar juridische strijd moeten leveren om het zover te laten komen. Op 19 juli 2018 deed Michael Jacobs aangifte wegens discriminatie tegen Robert- Willem van Norren. Hij overhandigde daarbij de foto's waarop de gewraakte symbolen te zien waren. Michael liet door de agent optekenen, dat de demonstraties tegen Israël, die wekelijks op de Dam gehouden worden, strafbaar zijn, omdat ze oproepen tot vernietiging van het Joodse volk. 

De Officier van Justitie seponeert de zaak tegen Robert-Willem van Norren echter, omdat hij "al excuses heeft aangeboden en het niet meer zal doen."  Het zou fijn zijn als meer rechtzaken zo af zouden lopen, maar de gebroeders Jacobs laten het er niet bij zitten. Ze spannen een artikel 12 Wetboek van Strafvordering-procedure aan, om van Norren alsnog veroordeeld te krijgen. Deze procedure verliest Michael Jacobs. 

Nu is het in Nederland zo, dat je als gewone burger niet zomaar moet denken tegen een beslissing van de staat in beroep te kunnen gaan. Michael Jacobs heeft dat meermaals aan den lijve moeten ondervinden. Het gaat op een gegeven moment zelfs zo ver, dat als hij gewoon over straat loopt, ver weg van de Dam, hij al door motoragenten wordt staande gehouden. Mond houden en doorlopen.

Het gemeenteraadslid Diederik Boomsma van het CDA stelt op 6 september 2018 vragen over deze onverkwikkelijke zaak aan Burgemeester Femke Halsema van Amsterdam. Hij vraagt of zij nog iets tegen de antisemitische uitingen op de Dam gaat doen. Intussen zijn al meermaals de ruiten van kosher restaurant HaCarmel ingegooid, zijn er Joodse kooplieden op de Albert Kuijp markt aangevallen en moeten de Joodse scholen permanent bewaakt worden. We kunnen niet meer doen alsof er niets aan de hand is. Tot grote verbazing van Diederik Boomsma (CDA), antwoordt Femke Halsema op 3 december 2020, ruim twee jaar later dus, dat zij de zaak op gaat pakken. Enkele weken later wordt Robert-Willem van Norren  aangeklaagd.   

Hoe moeten we deze stap van een Groenlinks burgemeester nu duiden?  Voormalig fractieleider van Groenlinks in de Tweede Kamer, Bram van Oijk heeft daar in zekere zin al antwoord op gegeven. Groenlinks heeft de IHRA definitie van antisemitisme, die door de Tweede Kamer aangenomen is, ondersteund en hij verklaart dat uit de grote aantallen van antisemitische incidenten in Europa. Bram van Oijk vond het niet gepast om in zo'n situatie over een definitie van antisemitisme te bekvechten. Daarmee plaatst Groenlinks zich in feite buiten de wereldwijde BDS beweging, die deze IHRA definitie niet ondersteunt en zelfs bestrijdt. De activisten zijn bang om straks geen kritiek op de staat Israël meer te mogen geven. Dat de houding van Groenlinks niet eenmalig is, blijkt uit het niet steunen door Groenlinks van de motie Kuzu (DENK) tegen het Israëlische vaccinatiebeleid.

   

Lopende BDS Campagnes

 Intussen ben ik een expert op het gebied van pro-Palestijnse actiegroepen geworden en het boek over "Vijftig Jaar Palestina Komitee" loopt als een trein. Geen wonder dus, dat ik op grond van deze expertise, meteen tot de groep "Lopende BDS Campagnes wereldwijd" toegelaten werd. Andere stervelingen kunnen niet zomaar lid worden en moeten eerst een vraag beantwoorden.

De argeloze pro-Palestina-activist, die zich bij de "Lopende BDS Campagnes Wereldwijd" aanmeldt, krijgt  de volgende vraag voorgeschoteld en er is maar één antwoord goed: "Wat is de hoofdstad van Palestina?" Intussen is er op de groep een wilde discussie losgebarsten, over de vraag, of potentiële leden die deze vraag verkeerd beantwoorden, wel lid van de groep mogen worden. 

In dit geval is de vraag stellen, niet hetzelfde als hem beantwoorden. De vraag en zeker ook de antwoorden op de vraag over de hoofdstad van Palestina, laten het ware karakter van de BDS beweging zien. Het is meer een sekte met cultus karakteristieken, dan een politieke beweging met een strategie.

Wie namelijk als antwoord 'Ramallah' geeft, wat de facto de zetel van de Palestijnse Autoriteit is, wordt linea recta als zijnde een vijandige zionist beschouwd en niet toegelaten. De kandidaat-strijder die als antwoord Oost-Jeruzalem geeft, moet nog veel bijleren en komt in het schoolbankje terecht. De ware gelovige geeft als antwoord 'Jeruzalem', als zijnde de hoofdstad van Palestina. 

De reden, die door het lid Jonathan Mascarenhas voor dit merkwaardige antwoord wordt gegeven:  "Houdt de groep zuiver." JD Blaha stelt echter voor om de vraag te veranderen in:" Wat zou de hoofdstad van Palestina moeten zijn?" Hij krijgt daarop echter felle reacties en een lid van de groep vraagt zich af of hij wel echt is. Een Fins lid van deze strijdbare BDS-groep geeft meteen een waarschuwing uit: " Als hier zionisten worden toegelaten, dan verlaat ik de groep onmiddelijk." Dat zou natuurlijk jammer zijn. 

Intussen ben ik benieuwd geworden wat het CIA-factbook over deze kwestie schrijft. Helaas komt daar het land Palestina niet in voor, evenmin als de term bezette gebieden of welke aanduiding van de Palestijnse Autoriteit dan ook. Gaza staat er wel in, maar daar wordt geen hoofdstad genoemd. Kijkende op de Wikipedia, leren we, dat Jeruzalem (uitgeroepen) en Ramallah (de facto) de hoofdsteden van Palestina zijn. In de discussiepanelen van Wikipedia vliegen de schrijvers elkaar ook in de haren over deze kwestie.

De droomwereld moet instand gehouden worden. Niet alleen is "Palestina" een virtueel land, ook de namen van de vermeende hoofdsteden laten de activisten in een niet-werkelijke semi-realiteit vervallen.   

The Rights Forum papers

Loop ik op straat, in de gezellige Eindhovense 'aandachtswijk', met pas geschilderde vensters en een vernieuwde kinderspeeltuin, en vraag aan een willekeurige voorbijganger of hij/zij/het ooit gehoord heeft van "The Rights Forum", dan worden er verbaasde blikken op mij geworpen. De mensen in Eindhoven hebben wel andere zaken aan hun hoofd, dan het respecteren van "Internationaal Recht". Vraag ik echter of mijn buurman of hij weet wie Dries van Agt is, dan komt er iets met een Molukse treinkaping of iets over een Ariër. Dries van Agt kennen ze nog wel en misschien ook dat hij 'iets met Palestijnen doet.'

Door de onbekendheid van The Rights Forum, de stichting van Dries van Agt, aarzel ik erover te schrijven. Waarom aan de grote klok hangen, dat er een stichting is, waar oud-politici als Hedy d'Áncona, Laurens Jan Brinkhorst, Hans van den Broek, Klaas de Vries en Jan Pronk in de raad van advies zitten. De stichting heeft als missie zich voor "een rechtvaardig en duurzaam Nederlands en Europees beleid ten aanzien van de kwestie Palestina/Israël in te zetten. Alleen als dat beleid gebaseerd is op respect voor het internationaal recht en de mensenrechten, wordt effectief bijgedragen aan vrede tussen Israëli’s en Palestijnen." 

Ondanks de onbekendheid van The Rights Forum, heeft deze lobbygroep of denktank, of hoe je het wilt noemen, invloed op de politiek. In documenten, die door WOB-verzoeken zijn vrijgekomen, staat de gehele communicatie van The Rights Forum met het Ministerie van Buitenlandse Zaken beschreven. Nu blijkt duidelijk dat de oud-politici de politieke netwerken gebruiken om bij ambtenaren op bezoek te gaan en te proberen het Nederlandse buitenlandse beleid in een voor Israël ongunstige richting te duwen.

Het is verbazingwekkend, dat een oud-minister, die lid is geweest van een kabinet dat Israël, zelfs met wapens, steunde, zich na zijn ambtstijd omdraait in een anti-Israël houding. Ik heb het echter ook in een andere richting meegemaakt, toen Frans Timmermans zich in de Amsterdamse CREA op een negatieve manier over het Heilige Land uitliet. Bij die gelegenheid vergeleek Timmermans de Palestijnen met Wolga-Duitsers. Enkele weken later was Fransje Minister van Buitenlandse Zaken geworden en draaide als een blad om de boom. Het is dus van belang bij politici te kijken naar wat ze doen en dat wat ze zeggen met een korreltje zout te nemen.

The Rights Forum papers

Het Ministerie van Buitenlandse Zaken ontving een WOB verzoek over alle communicatie tussen 2009 en 2020 van The Rights Forum met het Ministerie.  Zouden de ambtenaren van BUZA twee handen op één buik met de verdedigers van “Internationaal Recht in het Midden-Oosten” zijn? We zijn benieuwd.

Het oudste bericht dat openbaar werd, dateert al van november 2012. Frans Timmermans is net Minister van Buitenlandse Zaken geworden. De brief is duidelijk geschreven door Dries van Agt zelf, want geschreven vanuit Nijmegen. "Dierbare Excellentie", schrijft Dries, "Het doet mij deugd je dit keer als ambtsdrager te mogen aanspreken" (…) “Graag zouden wij in vertrouwelijkheid met jou van gedachten willen wisselen.” (…) “"Dierbare Frans, wil je ervoor zorgen dat ook Nederland dan een positieve stem uitbrengt [voor erkenning van de Palestijnse staat door de VN]. Wellicht zal de coalitiepartner de voorkeur geven aan een andere stemgedrag. Hou dan je rug recht en stem in overeenstemming met de positie die je in de Tweede Kamer hebt ingenomen"

Wie is oud-premier Dries van Agt eigenlijk wel, om namens de Palestijnen aan een Nederlandse minister om erkenning van een niet-bestaande staat te pleiten? Na zijn politieke carrière is Dries een keer uitgenodigd naar de Westelijke Jordaanoever te komen en daar is de vlam overgeslagen. De stichting "The Rights Forum” werd opgericht om een bijdrage aan de oplossing van het Midden-Oostenconflict te leveren. In de praktijk komt die bijdrage er meestal op neer, dat de staat Israël, vanwege vermeende schending van Internationaal Recht wordt bekritiseerd en de terreuracties van de Palestijnen worden genegeerd. Tijdens een lezing van Dries van Agt vroeg ik hem naar de misdaden van Yasser Arafat, waarop hij luchtig antwoordde:  “Dat is ook een boef”.

Dries heeft in de Raad van Advies van zijn stichting, meerdere oud-politici opgenomen. Op zich is het een prestatie te noemen dat de keurige Hans van den Broek en Laurens Jan Brinkhorst, respectievelijk oud-Minister en oud-staatssecretaris van Buitenlandse Zaken, zich voor dit karretje hebben laten spanen. Andere oud-politici in de raad van advies, Jan Pronk, Klaas de Vries en Hedy d’Ancona, wekken minder verbazing, omdat zij zich al eerder met controversiële buitenlandse thema’s bezig hebben gehouden.

The Rights Forum heeft een methode van werken, die geheel in het verlengde van de ervaring van de leden van het bestuur en de raad van advies ligt. Door middel van brieven, gesprekken en besloten forumdiscussies, wordt geprobeerd het Nederlandse Buitenlandse beleid in een anti-Israël richting te duwen. Daarin verschilt The Rights Forum in hoge mate van het Palestina Komitee, dat veel meer uit de studentenbeweging en later derde wereldbeweging is ontstaan. Demonstraties, protestbijeenkomsten en openbare forumdiscussies, zijn de daar gebruikte methodes. 

Nog een ander verschil tussen The Rights Forum en overige pro-Palestijnse actiegroepen is, dat er in de club van van Agt geen enkele Arabier voorkomt. Je kan je ook afvragen:  “Waar bemoeien ze zich mee? “ , maar dat kunnen heel veel Nederlandse actoren in het Midden-Oosten discours, inclusief ik zelf, zich afvragen.

The Rights Forum probeert dus door gesprekken en brieven aan het ministerie van Buitenlandse Zaken invloed op het Midden-Oostenbeleid te krijgen. Zo wordt er een brief aan Minister Blok geschreven  met een briefhoofd, dat voorzien is van de logo's van Kairos Sabeel, DocP en Een Ander Joods Geluid, naast dat van The Rights Forum. De brief is ook ondertekend door deze vier organisaties. Er staat geen datum bij, maar het thema van de brief is 'annexatieplannen van premier Netanyahu'. Dat is dus vrij recent. Het is onvoorstelbaar dat de minister zich door een paar actiegroepen, zoals EAJG of DocP zou laten beïnvloeden. We mogen toch hopen dat de Nederlandse overheid zich aan de afspraken binnen de Europese Unie houdt!

De volgende brief gaat over het uitstel van een bezoek aan het Ministerie, vanwege Corona. Het gespreksonderwerk zou "BZ over MOVP" (Midden Oosten Vredesproces) zijn. The Rights Forum wil iets doen aan de bestrijding van Corona in Libanon. Het geld zou via het Rode Kruis gechanneld kunnen worden. Het Ministerie antwoordt dat er al een miljoen extra wordt uitgetrokken.

Het gesprek in maart 2020 had over de "Deal of the Century" van Donald Trump moeten gaan. Opvallend detail is, dat een organisatie als The Rights Forum zo uitgebreid protesteert tegen een vredesvoorstel, wat de Deal Of The Century tenslotte is. De minister laat echter weten dat hij niet apart op The Rights Forum gaat reageren, omdat hij dat al in de Tweede kamer heeft gedaan. 

Een ambtenaar van het ministerie overweegt om te spreken op het 'Henry Veldhuis -symposium' in Culemborg, dat door The Rights Forum en Kairos Sabeel wordt georganiseerd. Het congres dat op 4 april 2020 plaats had moeten hebben, heeft als titel:  “Palestine: a wall of silence”. Er hadden workshops met de thema's mensenrechten, annexatie, cultuur (voices of Palestine), Christendom en Israël moeten plaats vinden.

Er wordt in de geopenbaarde stukken een uitnodiging aan Minister Kaag om te komen spreken, gevonden.

Op  7 febr 2020 wordt er een open brief geschreven waarin vooraanstaande oud-politici, hoogleraren internationaal recht en andere betrokkenen aan de minister het volgende vragen:

Een meer actieve Nederlandse en Europese inzet met betrekking tot Israël - Palestina en "de Palestijnse staat moeten erkennen op basis van de grenzen van 1967, en andere Europese landen die nog niet tot erkenning zijn overgegaan oproepen hetzelfde te doen. Tevens moet Nederland expliciet afstand nemen van het plan-Trump en zich in EU-verband hard maken dat ook de Europese Unie daarvan afstand neemt.

Bedrijfsactiviteiten met Israëlische nederzettingen en instellingen in bezet gebied moeten in Nederland en Europa als economisch delict worden beschouwd. Handelspolitieke en andere economische sancties tegen Israël zelf moeten net zo vanzelfsprekend op de Europese politieke agenda komen als andere EU-sancties tegen ernstige schendingen van de rechtsorde.

Nederland moet in Europees verband niet achteraan, maar voorop lopen om politieke actie te ondernemen tegen deze ontsporing van de internationale rechtsorde."

Daarmee maken The Rights Forum en met hen de ondertekenaars, zich schuldig aan het steunen van de BDS beweging. Er is eigenlijk, door het openbaarmaken van de brief geen vesrchil meer tussen de BDS beweging en The Rights Forum.

Op 19 sept 2019 schrijft een ambtenaar van BZ: "We waarderen jullie betrokkenheid bij de situatie in Gaza en nemen de petitie graag binnenkort op hoogambtelijk niveau in ontvangst."

Op 24 september 2019 blijkt dat The Rights Forum twee petten op heeft:

"Bij deze een tweede mail van mij vandaag. Deze mail komt niet direct vanuit mijn hoedanigheid als [...] van The Rights Forum maar als deelnemer aan de Palestijnse Kinderrechtencoalitie. Zoals je mogelijk weet vormen Warchild, Defence for Children, Gate48, Een Ander Joods Geluid, Palestine Link, Kairos Sabeel en The Rights Forum de Palestijnse Kinderechtencoalitie. "

Eindelijk mogen de bestuursleden van The Rights Forum naar Minister Kaag en geven bij deze gelegenheid meteen een sneer naar het CIDI.

"Mede namens mijn drie “partners in crime”, wil ik u bij deze laten weten dat wij graag ingaan op uw aanbod om op 14 november a.s. tijdens een lunch op het ministerie met minister Kaag van gedachten te wisselen. Daarnaast zou ik u willen vragen of onze collega’s [...]ook bij deze ontmoeting met minister Kaag aanwezig zouden mogen zijn. Beide heren (het CIDI heeft bij het afwijzen van gasten blijkbaar geen rekening gehouden met gender balance) stonden ook op de oorspronkelijke gastenlijst maar konden vanwege andere verplichtingen niet bij de bijeenkomst in het Mauritshuis aanwezig zijn."

Passieve inbreng
Op een gegeven moment proberen de leden van The Rights Forum de ambtenaren van BZ tot deelname aan de "Expert Meeting UN Resolution 2334" te bewegen. Aangezien de ambtenaren door deze directe betrokkenheid bang zijn om koude voeten te krijgen, wordt van een passieve deelname geproken. Ze zullen toevallig aanwezig zijn, zonder op de sprekerslijst te staan.

"De opzet van de expert meeting laat inderdaad passieve deelname van vertegenwoordigers van het Ministerie van Buitenlandse Zaken toe. Uiteraard is het de bedoeling dat juridische en politieke vertegenwoordigers met elkaar in discussie zullen gaan over VN-resolutie 2334 en de implicaties daarvan. Actieve inbreng van vertegenwoordigers van het Ministerie is derhalve uiteraard altijd mogelijk en welkom. Maar ook een passieve deelname is prima. Het lijkt mij zeer nuttig als het Ministerie in ieder geval aanwezig is."

Door de 'expert meeting', die uiteraard geheel buiten de publieke opinie gebleven is, plaatst The Rights Forum zich geheel in de actiebereidheid van de BDS beweging. Ze doen namelijk een poging de boycot tegen Israël op gang te brengen. De titel van de conferentie is: "Are The Netherlands and Europe ready for another 'Irish Bill' ? "

Onderwerp van discussie zal met name zijn: De VN Veiligheidsraad Resolutie 2334, de naleving van de verplichtingen van internationaal recht, verplichtingen van derde staten en de “Irish Bill”.  Daarin zullen met name ook de mensenrechtensituatie in Gaza en de Westbank, de nederzettingen en het American Peace Plan aan de orde komen. De keynote speech zal worden gevolgd door een vijftal plenaire discussie rondes. Tussendoor zal voor een lichte lunch worden gezorgd.

Een ambtenaar antwoordt met "In dat geval geef ik me graag op als deelnemer. Ik begrijp dat discussie met input van BZ wenselijk is maar ik hou liever een enigszins ‘low profile’ gezien de gevoeligheid van de kwestie. Vriendelijke groet en tot dan,"

Minister Stef Blok reageert over het algemeen terughoudend op de pogingen tot contact door The Rights Forum. Minister Sigrid Kaag wil dan nog wel een keer lunchen, maar daar blijft het toch bij. Hoe anders was dat contact tijdens de periode dat de PvdA meeregeerde. Dat toont de brief aan PvdA-minister Bert Koenders op 13 november 2015:

"Beste Bert,
op 2 november spraken we elkaar in vertrouwelijkheid over de kwestie Israël/Palestina. Mede namens [...] wil ik je voor dat openhartige en plezierige gesprek hartelijk danken. "

Andere opmerkingen in de brief:
"Je engagement op dit dossier stellen we zeer op prijs"

The Rights Forum stelt zelfs een keer aan Bert voor om met HAMAS te gaan praten. Het toppunt van klefheid lezen we dan toch aan het einde van de Rights Forum Papers. Op 3 april 2013 schrijft Dries van Agt een brief aan Frans Timmermans, Minister van Buza: 

"Excellentie, broeder,
veel dank voor het onbewimpelde gesprek dat wij begin maart met je mochten voeren.."

Dries van Agt klaagt in de brief over de Amerikaanse president Obama, omdat die premier Netanyahu steunt bij het voeren van onderhandelingen, zonder eisen vooraf. In dezelfde brief eist Dries van Agt het etiketteren van producten uit de Westelijke Jordaanoever en dringt hij aan op maatregelen tegen Israël vanuit Europa.

Het is ontluiserend te moeten lezen dat in ieder geval sinds 2013, een stichting die zegt zich in te zetten voor vrede en internationaal recht, elke poging tot vredesonderhandelingen tot op hoog niveau in het ministerie bekritiseert. Dat de Dries van Agt-stichting tot boycot van een bevriende staat oproept en conferenties organiseert die het daglicht niet kunnen verdragen.  

Wat stemmen de Palestinos?

De Palestijnen zelf mogen helemaal niet stemmen, tenminste als ze op de Westelijke Jordaanoever of in Gaza wonen. De Palestijnse Autoriteit is te bang voor een verkiezingsoverwinning van Hamas, en schrijft daarom geen verkiezingen uit. De HAMAS-dictatuur op de Gazastrook vindt het ook niet zo nodig om het volk te vragen wat het nu eigenlijk vindt. Het enige land waar Palestijnen mogen stemmen, dat is Israël zelf en die verkiezingen zijn al binnenkort. De Verenigde Arabische lijst kan weer in de Knesset gekozen worden en zo een enigzins bepalende  rol bij de vorming van een Israëlisch kabinet spelen.

Maar wat stemmen de Palestinos in Nederland? Er zijn inderdaad mensen in de wereldwijde massabeweging van ondersteunende strijd voor Palestijnse rechten, die alleen op basis van wat partijen zeggen en doen op het gebied van het Midden-Oosten, hun stem bepalen. Op de besloten groep "The Rights Forum" op Facebook woedt een hevige strijd om de vraag wat te stemmen bij de verkiezingen voor het Nederlandse parlement op 18 maart. Zo erg zelfs dat de leiding van The Rights Forum de leden maant tot beleefdheid tegenover elkaar.

De geachte onbevangen lezer vraagt zich misschien af wat in hemelsnaam The Rights Forum is en dat wil ik ook wel uitleggen. De voormalige premier Dries van Agt heeft een stichting opgericht, die tot doel heeft de internationale rechtspraak op de situatie in het Midden-Oosten toe te passen. In de tussentijd is deze stichting echter geradicaliseerd en wordt steeds meer activistisch in haar streven de Palestijnen in Nederland te vertegenwoordigen.

Karel Buuron schrijft: "Allemaal neoliberale politici muv Partij voor de Dieren, BIJ1 en enigzins de SP (het laatste een twijfel geval) en de altruïstische communautaire vleugel van Groenlinks ,  GL als zodanig ook een twijfel geval. Het meest links en progressief en inclusief is BIJ1 zeker nu het meest betrokken en meest links kritische progressief kamerlid  Sadat Karabulut  van de SP afslaat, nu zij de Kamer in maart verlaat. 

D66 krijgt ook een veeg uit de pan. Hoewel de leden van The Rights Forum nog wel positief over de voormalige diplomaat in Palestijns gebied, Sjoerd Sjoerdsma zijn, wordt Sigrid Kaag bekritiseerd. Corrie van der Hart schrijft: "Minister Kaag is met een handelsmissie naar Israel en Palestina geweest. Het Israelische bedrijfsleven steunt ze 4 MILJARD euro’s en de Palestijnen die het veel slechter hebben, werden afgescheept met enkele miljoenen."

Gino Derobbles pleit intussen voor een stem op DENK, om de volgende reden: "De heer Van Agt heeft meerdere malen aangegeven niet langer op het CDA te stemmen, maar op GroenLinks.

Onderstaand de overwegingen van GroenLinks om vóór het hanteren van de IHRA-definitie te stemmen, een standaard antwoord dat een ieder die vraagt om opheldering krijgt. Zetten we deze overwegingen af tegen het feit dat GL in november ook nog tegen de motie van Tunahan Kuzu stemde, waarin werd verzocht om een verbod op economische relaties met nieuwe ‘Israëlische’ nederzettingen in de bezette Palestijnse gebieden, dan mag het duidelijk zijn dat ook een stem op GL een pro-‘Israëlische’ stem is, een stem tegen mensenrechten.

Ook daarom: #IkstemDENK"

Daarna volgt een discussie over de Koerden. Enerzijds willen de 'social justice warriors' van The Rights Forum' wel dat de mensenrechten van de Koerden worden gerespecteerd, maar aan de andere kant hebben ze toch wel problemen met de Koerden, vanwege de samenwerking van de gewapende tak van de Koerden met Israël.

Simcha de Vries: "Als men mijn partij ongenuanceerd associeert met Erdogan, iets wat jij nu ook doet, dan voel ik me genoodzaakt om daarop te reageren. Vooralsnog is DENK in de huidige Kamer de enige partij die volledig de kant van de Palestijnen kiest. Zelfs de SP heeft het laten afweten omdat Sadet Karabulut zich enerzijds kritisch uitlaat over ‘Israël’ maar zwijgt over de openlijke vrijages van Koerdische organisaties als YPG met ‘Israël’."

Als het thema Turkije wordt aangestipt, dan zijn niet alleen de Koerden van belang. Ook de handelsrelaties tussen Turkije en Israël komen aan bod. Daarna is het thema Armeense genocide niet ver weg meer.

Sim Ran: "Heb op lokaal niveau en op individueel niveau DENKers anders heeeeeel vaak allerlei nare zooi van de Turkse staat horen verdedigen oa het ontkennen van de Armeense genocide. Dus ja, je eist iets van een partij omdat het je niet zint maar bij je eigen partij maak je een uitzondering."

Intussen bljift er niet veel meer over. De Palestina-activisten kunnen geen Groenlinks stemmen vanwege de aangenomen resolutie over de definite van antisemitisme. DENK kunnen ze niet stemmen, vanwege de ontkenning van de Armeense genocide. De SP is uit de gratie gevallen omdat de Koerden worden gesteund door Israël. Dan blijven dus de Dierenpartij en BIJ1 over. Maar de partij NIDA wordt dit jaar tot nog toe niet genoemd. 

RARA revolutionairen laten steken vallen

Na al die jaren, zijn er nog steeds Nederlandse onderzoeksjournalisten, die op zoek zijn naar de personen achter de revolutionaire actiegroep RARA. Op 17 september 1985 pleegde RARA een brandaanslag op de Makro in Duivendrecht. In 1991 plaatste RARA een explosief achter het huis van Aad Kosto, de staatssecretaris van Justitie, uit protest tegen diens vreemdelingenbeleid. Tussendoor werden benzineslangen van een SHELL tankstation in Amsterdam doorgesneden en een bom geplaatst bij het standbeeld van Goeverneur-Generaal van Heutsz. 

Net als bij de Duitse Rote Armee Fraktion, ontstond deze terreurbeweging pas, nadát een grote jongeren beweging (nieuwe sociale beweging) ter ziele was gegaan. In Duitsland was de 68-er beweging al ten einde en het a-politieke hippietijdperk in volle gang, toen de RAF actief werd. In Nederland waren de grote demonstraties van krakers-, anti-kernwapens- en anti-Dodewaard-beweging al lang voorbij, toen RARA begon. Ik was net een beetje lekker bezig met werk zoeken, toen het RARA-geweld losbarstte.

Er volgden huiszoekingen. Staande op de hoek Ferdinand Bolstraat/ Stadhouderskade zag ik dat mensen uit hun huis gehaald werden. Een vroegere mede-kraker, die trouwens nu hoogleraar is, vroeg aan mij of ik niet moest gaan kijken. Ik zei: "Nee, ik moet naar mijn werk". Tot zover de revolutionaire geschiedenis van Keesjemaduraatje.

Enkele van de RARA activisten zijn naar het buitenland vertrokken, andere hebben onderdak bij de publieke omroep gevonden. Je moet toch wat. Maar altijd je mond houden en nooit iets vertellen. Daar is dan nu een einde aan gekomen, door een tentoonstelling in het Stedelijk Museum te Amsterdam. Waarom de ex-terroristen nu zijn gaan praten is mij niet helemaal duidelijk, maar ik als ex-kraker herkende de gesprekspartners van de kunstenaar Pieter Paul Pothoven (1981) meteen.

In het NRC staat een bijzonder welwillend artikel over de RARA en de tentoonstelling van Pieter Paul Pothoven. Dat is het vervelende met de 'main stream media': Op het moment dat je een revolutionaire daad pleegt, wordt je genegeerd of gecriminaliseerd. Het duurt dan veertig jaar en dan bellen ze je opeens massaal op, om de gebeurtenis te memoreren. Toen ik in 1980 ter gelegenheid van de Kroning van Koningin Beatrix op de Dam een rookbom aanstak, was ik een raddraaier, een fascist, een rat die uit het riool kwam en ga zo maar door. Nu moet ik elk jaar wel een interview afslaan. "Ik ben doorgegaan met mijn leven, mevrouw!"

In 1966 deelden de Provo's krenten uit op het Spui en werden daarom met de lange lat geslagen of opgepakt. Nu zijn we 54 jaar later en vinden die Provo's zulke leuke inspirerende jongelui. Enkele van de thema's van de Provo's zijn nu regeringsbeleid geworden:  niet meer roken en auto' weg. Ik weet niet of de RARA terreur nu ook regeringsbeleid geworden is, maar de strijd tegen Apartheid is definitief gewonnen. Ik moet jullie wat betreft het idealisme van de RARA-jongens en -meisjes teleurstellen. Geen van deze mensen heeft ooit in een Zuid-Afrika-comité meegewerkt of folders tegen Apartheid uitgedeeld. Eerst komt de wens een bom te maken en daarna wordt het doel er met de haren bijgesleept. In die zin wordt door zo'n terreurdaad ook een hele sociale beweging in discrediet gebracht.

Door de naïviteit van de kunstenaar in het Stedelijk Museum en de stomheid van de ex-RARA terroristen, wordt door het lezen van het artikel in het NRC opeens duidelijk wie er bij de terroristen op de ledenlijst stond. Ze wilden graag anoniem blijven, maar nu weten we het toch. Voor ex-krakers die erbij destijds in de buurt waren is het niet moeilijk de RARA-leden te herkennen.  

Hamas meisje is nu Dries van Agt fan-girl

Wat zijn de verbindingen en dwarsverbanden tussen de verschillende pro-Palestjnse groepen in Nederland? Kan je een onderscheid tussen nette clubs en activistische groepen maken? We gaan op onderzoek uit.

Wie schetst onze verbazing en die van vele andere huisvrouwen, als we de lijst van bestuursleden van de Dries van Agt's Stichting The Rights Forum in handen krijgen! Sinds 02 februari 2019 is daar Theodora Ballout- Siemons (18-07-1972, Wormer), lid van het bestuur geworden. Op de Nederlandstalige website  van The Rights Forum wordt ze aangeduid als "Theodora Siemons". Op de Engelstalige website wordt ze geheel weggelaten.

The Rights Forum wil nog meer verbergen! Ook de naam van Theodora haar Libanese man wordt op de website weggelaten. De Arabische component wordt door deze keurige diplomatieke stichting dus verzwegen. Overigens wordt ook het Arabische bestuurslid Ghada Zeidan (Palestine Link), die samen met Theodora Ballout-Siemons toegetreden is, niet genoemd op de website. Schamen ze zich voor Arabieren in de club? Discriminatie!

Wat wil de zich op "Internationaal Recht" en goede contacten met het Ministerie van BUZA, beroepende, high level stichting, The Rights Forum nog meer verzwijgen en verbergen? Daar kom je pas achter als de activistennaam van Theodora aan het licht komt. Dorien Ball is al jaren actief in MovementX van de Libanese zelfverklaarde Hezbollah terrorist Dyab Abou Jahjah. Op haar Facebook werft Dorien Ball bovendien voor Black Lives Mattter en Kick Out Zwarte Piet. 

De medewerking aan Nederlandse actiegroepen kunnen we nog gevoegelijk onder de noemer "bijdrage aan het maatschappelijke debat" scharen. Tenslotte ontvangt zelfs onze Minister President de voormannen van Kick Out Zwarte Piet in het torentje. Wie zijn wij dan om deze stichting van de oud-premier Dries van Agt van een hang naar gewelddadige groepen te betichten.     

Een andere zaak wordt het, als blijkt dat Dorien Ball (Theodora Ballout-Siemons) ook een hele warme betrekking met de moslimbroederschappen onderhoudt. Meermaals laat Dorien Ball zich samen met de Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed fotograferen. Ze wordt zelfs op 16 juli 2017, staande op de Dam door Amin Abou Rashed, geeeërd vanwege haar voortvarende rol in de Palestijnse strijd.

Tijdens de plechtigheid, waarbij ook andere pro-Palestijnse activisten, zoals Paul Lamp, Robert-Willem van Norren en Simon Vrouwe werden geeërd, waren de symbolen van de moslimbroederschap, zoals vlaggen en een replica van de koepelmoskee duidelijk zichtbaar. 

Een mogelijke verklaring voor het lidmaatschap van Dorien Ball bij The Rights Forum is, dat de leden langzaam ouder worden en behoefte hebben aan jonge mensen die met sociale media om kunnen gaan. Dorien Ball heeft al bij de BDS-organisatie DocP laten zien, dat ze een activistische en mediawerkzame instelling heeft.

Intussen is de invloed van Dorien Ball bij het vroeger zo keurige Rights Forum duidelijk zichtbaar. Een banner met "I can't breathe; Black Lives Matter en Palestinian Lives Matter" siert de kop van de website. Hiermee legt Dorien een verband tussen de strijd van zwarten in de USA en de strijd van Arabieren in het Midden-Oosten. Tevens probeert zij aan te haken bij de gewelddadige rellen in de Verenigde Staten, hopende dat deze zwarte strijd ook de pro-Palestijnse strijd weer een beetje aanwakkert. 

De speedboot van Youp van 't Hek

Sinds 13 juni 2020 heeft Youp van 't Hek in elke zaterdagcolumn in het NRC, gewag gemaakt van de "speedboot van twee miljoen", die Koning Willem Alexander dit jaar heeft gekocht. Langzamerhand begint deze herhaling van één feit, in elke column van Youp, te irriteren. Opvallend genoeg heeft verder nog niemand deze campagne van Youp opgemerkt of becommentarieerd.

De populariteit van het Koningshuis heeft nog niet merkbaar geleden onder de anti-campagne. Toch moeten we oppassen met die Youp. De campagne tegen het merk Bückler, het alcoholvrije bier van Heineken, in 1990, kostte Heineken het mooie bedrag van 400 miljoen. Het merk moest van de markt gehaald worden, wegens gedaalde omzet. In 2010 startte Youp van 't Hek een campagne tegen de lange wachttijden en de slechte service van helpdesken. Ook hiermee scoorde Youp punten. Youp van 't Hek kan dus wel degelijk invloedrijke campagnes voeren.

Het vermogen van Youp van 't Hek zelf wordt door het blad Quote geschat op 8 miljoen. Genoeg om een leuk pandje aan het Vondelpark te kopen. Dit jaar werd het pand, met bijna een miljoen winst, verkocht en ging Youp aan een Amsterdamse gracht wonen. Maakt de cabaretier aanvankelijk naam door de kakkers van het Gooi op hun nummer te zetten, is hij uiteindelijk zelf de persoon geworden waar hij grapjes over maakt.

Ik heb het op dit blog al vaker gezegd en toch oogst ik elke keer verbazing als ik zeg, dat een constitutionele monarchie een land kan behoeden voor fascisme en nationaal-socialisme. In landen met een koning of koningin is nog nooit het fascisme op eigen kracht aan de macht gekomen. Huh, huh huh, hoor ik dan altijd en ik wordt dan gedwongen de voorbeelden te noemen. België, Zweden, Nederland, Groot-Brittannië, Denemarken en Noorwegen. In landen waar de monarchie met geweld is afgeschaft, is altíjd een fascistisch regime uit zichzelf aan de macht gekomen: Duitsland, Italië, Griekenland, Spanje. 

Ik durf zelfs te beweren, hoe kunstmatig de koninkrijken van Saoudie-Arabië, Jordanië en Marocco ook zijn gevormd, dat de Arabische Lente en ISIS ook daar geen succes hebben gehad. Blijkbaar is er iets met die koninkrijken, waardoor plotselinge machtsverschuivingen geremd worden. Iets met boven de partijen staan. De continuïteit van macht, over de generaties, speelt in Nederland ook zeker een rol. Als Maxima en Willem-Alexander in een Zuid-Amerikaans land op bezoek komen, zullen ze zeker allerlei handelsdelegaties mee kunnen nemen, juist omdat ze zich Prins Bernhard allemaal nog zo goed kunnen herinneren. 

Nu we het voorlopige hoogtepunt van polarisatie in de Nederlandse samenleving bereikt hebben, met de Black Lives Matter, de Zwarte Piet, de Corona, de Stikstof, het Klimaat, met een Thierry Baudet die opeens de Provinciale Verkiezingen wint, maar nergens mee mag doen in het Provinciale Bestuur, is het van belang die Koning met zijn Speedboot van Twee Miljoen nog even te houden. Dat geld is nog niks vergeleken met de schade die we gaan lijden als een Henk Otten plotseling president wordt. Kijkende naar de Verenigde Staten is het zelf niet onaannemelijk dat Gordon tot president verkozen zou worden. Nederland weet gewoon even niet meer waar het moet staan of liggen. Lekker laten leggen dus.

Nederland is met zijn ongekozen burgemeester, zijn benoemde Commissaris van de Koning en zijn monarchie een ondemocratisch land, maar niemand merkt dat en dat is ook beter zo.   

Stefano Keizers: "What would Jesus do?"

Stefano Keizers is één van de meest interessante aankomende cabaretiers van Nederland. Zijn voorstelling "Sorry Baby" is nog steeds, ondanks de corona, te bezoeken. De beginnende cabaretier ziet als onverwacht voordeel van de corona epidemie, dat hij nu in de grote zaal van theaters mag optreden. weliswaar twee keer per avond, maar toch.

Het management van Stefano Keizers heeft er alles aan gedaan deze artiest en zijn nieuwe voorstelling te promoten. Daarom was Stefano Keizers achteréénvolgens te zien in Max Geheugentrainer, De Slimste Mens, Experimensen, Dit is niet mijn wereld vriend, Dumpertreeten en Geenstijl (Chips, Nootjes, Bier).

Tijdens de anderhalf uur durende nachtuitzending van Chips, Nootjes, Bier van Geenstijl, deed Stefano Keizers een aantal opzienbarende uitspraken, waar de ander panelleden geen antwoord op hadden. Nadat er een filmpje van Hans Teeuwen, over Akwasi, was vertoond, poneerde Stefano Keizers de stelling dat er bij de moord op Theo van Gogh twee mensen waren gestorven, namelijk Theo van Gogh zelf en Hans Teeuwen. Hans heeft namelijk sinds die tijd steeds meer politiek theater gemaakt, waarin hij zijn mening gaf. Dat is niet grappig meer. Volgens Stefano Keizers is de politiek al een theater op zichzelf en moet je daar als kunstenaars niet nog een schepje bovenop doen.  Een cabaretier zou alleen grappen over de realiteit moeten maken, omdat de realiteit genoeg absurditeit in zich heeft.

De volgende heftige bewering, waar de rechtse mensen van Geenstijl geen antwoord op hadden was: "Zou Jezus nu ook zo'n moment hebben gehad, nadat hij de waarheid had ontdekt. Dat hij dacht, zal ik andere mensen gaan vermoeien met de waarheid of het voor mezelf houden?"  Om het daarna af te maken door te zeggen dat er geen wezenlijk verschil tusen Dolf Jansen en Hans Teeuwen is. Ze willen allebei het publiek vertellen wat de waarheid is. Bam!

Stefano Keizers had tijdens de uitzending van Dumpertreeten al laten zien, dat hij goed in 'name dropping' is. Hij vraagt aan Geenstijl corifee Tom Staal of hij al een beetje op Paul de Leeuw begint te lijken. Doodse stilte. Als een grap mislukt, roept hij dat het bij Nelson Mandela ook zo was, dat hij een hele toespraak houdt en aan het eind is iedereen toch weer vóór apartheid. 

Misschien zegt het ook wel iets over mijzelf, als ik beweer, dat Stefano Keizer de meest normale cabaretier van dit moment is, terwijl alle media waar hij de afgelopen twee jaar is opgetreden, hem als knettergek, chaotisch en verwarrend neerzetten.   

P.S. (nog een voorbeeld)